ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥΣ!

Αυτός είναι ο εφιάλτης τους. Όλοι οι Έλληνες μία γροθιά να γκρεμίζουν τα τείχη του διχασμού και της διαπλοκής. Αυτά που υψώνουν οι πάμπλουτοι “αντεξουσιαστές” του Χάρβαρντ και τα φασισταριά του φεντεραλισμού. Έτσι ελευθερώθηκε η Ελλάδα,

με τον “παπά” δίπλα στον “κομμουνιστή” μέσα στις χιλιετίες. Έτσι γράφτηκε κάθε έπος που αποτελεί ακόμα και σήμερα δρόμο Ελευθερίας για κάθε υπόδουλο και αγωνιζόμενο λαό στον πλανήτη. Αυτός είναι ο δρόμος ο Ελληνικός. Ο οιωνός ο άριστος. Ο δρόμος του Ήρωα, του Αγίου και του Φιλοσόφου. Απέναντι στην πνευματική σήψη του εκσυγχρονιστή, του συνδικαλιστή, του σοσιαλφασίστα, του νεοφιλελεύθερου νεοφασίστα.
Η Πατρίδα απέναντι στην κάστα της ιδεοληψίας και της διαπλοκής.
Μπράβο στην Δημοκρατία που έκανε το θέμα πρωτοσέλιδο. Δείτε το μαζί με την διάλεξη των καταστροφέων της Ελλάδας, ΓΑΠ – Σόρος:

olympia

 

http://www.triklopodia.gr/2013/03/blog-post_7532.html

Η «Νέα Παγκόσμια Τάξη»

"Invisible Empire A New World Order Defined"

Ντοκιμαντέρ του Jason Bermas, ασχολείται με την λεγόμενη Νέα Παγκόσμια Τάξη και τις λέσχες των οικονομικά και πολιτικά ισχυρών που καθορίζουν τις τύχες του κόσμου...


Δείχνει πώς οι Ελίτ δεν έχουν μόνο συνωμοτήσει για να δημιουργήσουν μια δικτατορική παγκόσμια κυβέρνηση κατ 'ιδίαν, αλλά έχουν δηλώσει την ατζέντα τους δημοσίως εκατοντάδες φορές.

Τονίζοντας τα λόγια ανθρώπων όπως των Paul Wolfowitz, Michael Mullen, David Cameron, Gordon Brown και πολλών πολλών άλλων. Αποδεικνύει ότι η Αόρατη Αυτοκρατορία έχει παραιτηθεί από τις εικασίες και έχει περάσει σε ωμά σκληρά γεγονότα. Αυτή η ταινία είναι η εγγύηση για να ξυπνήσει ακόμα και τους πιο ένθερμους σκεπτικιστές για την προδήλως αποδείξιμη επιτάχυνση προς την κατεύθυνση ενός αυταρχικού πανγκόμιου καθεστώτος που προτίθεται να ελέγχει και να ρυθμίζει κάθε πτυχή της ύπαρξής μας.

ypogeia-drasi

ΚΛΟΠΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΗ ΕΚΑΝΕ ΤΟ MEGA!!!

Πελάτες υπεράνω πάσης υποψίας περιλαμβάνονται στους μακροσκελείς καταλόγους με τις ρευματοκλοπές 2009-2012 που κατέγραψαν ειδικά συνεργεία της ΔΕΗ στην Αττική.

Την ώρα που το ντόμινο των απλήρωτων λογαριασμών παρασύρει στο σκοτάδι όλο και περισσότερα
νοικοκυριά, ισχυροί παίκτες του επιχειρείν στην Ελλάδα, αλλάζουν τα φώτα στη ΔΕΗ, κλέβοντας τεράστια ποσά με τη μέθοδο των “πειραγμένων” μετρητών.

Ένα από τα μεγαλύτερα φέσια στη ΔΕΗ προέρχεται, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που παρουσιάζουν τα Παραπολιτικά, από την εταιρεία Τηλέτυπος, στην οποία ανήκει το Mega channel.

Κλικ στην εικόνα

O μετρητής του καναλιού στο πάρκο κεραιών του Υμηττού ήταν πειραγμένος, ώστε να καταγράφεται πολύ λιγότερη ενέργεια από αυτή που καταναλώνεται και συγκεκριμένα 12kw αντί για 58kw ανά ώρα.

Πηγή: Εφημερίδα “Παραπολιτικά” – http://dimofantis.blogspot.gr/
olympia.gr

http://www.triklopodia.gr/2013/03/mega.html

ΤΟ ΑΙΜΑ ΖΗΤΑ ΕΚΔΙΚΗΣΗ - Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ

Προβάλλουν μαγικές εικόνες αναπτυξιακής επαγγελίας, ενώ στάζουν το φαρμάκι του εκφασισμού και του διχασμού κι έτσι βαυκαλίζονται πως έχουν τον έλεγχο. Αλλά -δεν εφησυχάζουν...

Οι κυβερνητικοί υπάλληλοι της τρόικας, με πρώτο και καλύτερο τον ακάματο Α. Σαμαρά κινούνται βάσει προγράμματος και μόνο. Δεν πρόκειται για την υλοποίηση μιας πολιτικής, έστω νεοφιλελεύθερης. Πρόκειται για συνταγές θανάτου. Οι λέξεις αποκτούν ένα μοιραίο κυριολεκτικό περιεχόμενο -αν δε χάνουν το νόημα τους- όταν τα ίδια τα συμβάντα μας κεραυνοβολούν...

Δύο νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και άλλοι τρεις παλεύουν να σωθούν: καταδικάστηκαν να ζεσταίνονται με μαγκάλι στην Ε.Ε. τον 21ο αιώνα! Κι ο υφ. Υγείας, όλο περηφάνια, εξήγγειλε περικοπές 1,1 δισ. στον προϋπολογισμό του φαλιρισμένου ΕΟΠΥΥ.

Χιλιάδες ασθενείς επικίνδυνων χρόνιων ασθενειών, καρκινοπαθείς, διαβητικοί, νεφροπαθείς αδυνατούν να συνεχίσουν τις θεραπείες τους. Τα δημόσια νοσοκομεία διαλύονται, όμως στα χρόνια των υποτιθέμενων «περικοπών στις σπατάλες» τα ιδιωτικά μεγαθήρια της Υγείας, με το νόμο, απομυζούν τους δημόσιους πόρους και το υστέρημα των πολιτών. Τώρα ο κ. Σαλμάς επιχαίρει, κόβοντας κι άλλες δαπάνες από τις ελάχιστες κοινωνικές παροχές που έχουν απομείνει για να πιάσει τα νούμερα!
Ακριβώς το ίδιο εκτελεί παντού αυτή η αδίστακτη κυβέρνηση. Πανηγυρίζουν για το πλεόνασμα μιας οικονομίας, που έχει νεκρώσει. Αλλά αυτά έχουν συνέπειες. Έρημος, αρρώστια, θάνατος. Οι στατιστικές ήδη αποτυπώνουν δραματικά μεγέθη με κλίμακες πάνω από το 30% στα όρια της φτώχειας. Τα έγκυρα Μέσα τώρα μόλις πήραν χαμπάρι την εκθετική αύξηση των αυτοκτονιών. Όμως, κάτω από την τραγική κορύφωση βρίσκεται ένας άτεγκτος προγραμματισμός για την αποστράγγιση κοινωνιών και χωρών (η Ελλάδα είναι το πρότυπο).

Τώρα το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ έχουν ανακαλύψει τη νέα καραμέλα της μεγάλης αντίστασης: «Δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα» ή «δεν θα επιτρέψουμε άλλα μέτρα». Και τα καθημερινά εγκλήματα; Ποιος θα απολογηθεί για τα νέα δραματικά δεδομένα; Πείνα, αρρώστιες, μείωση του προσδόκιμου της ζωής. Ή μήπως δεν συντελούνται αυτά; Πώς αλλιώς θα πιαστούν οι στόχοι κι η ποθητή ανάπτυξη; Πάνω στο κοινωνικό ολοκαύτωμα και στα ερείπια της αποικιοποιημένης χώρας θα πανηγυρίζει ο Σαμαράς, πως έφτασε πρωθυπουργός ώς τον ... Σεπτέμβρη.
Πώς αλλιώς; Όταν καούν μερικά παραπήγματα των μπράβων της πολυεθνικής, που ξεκοιλιάζει το δάσος στη Χαλκιδική, όταν σπάσουν λίγα μάρμαρα στην Πλατεία Συντάγματος, τότε ζητάνε πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης και εξαπολύουν διώξεις ενάντια σε όποιον αγωνίζεται για τη ζωή και τον τόπο του. Κι οι φυσικοί αυτουργοί της καταστροφής της χώρας εκφράζουν κάθε φορά τη «λύπη» τους για τα δικά τους, μεγάλα καθημερινά εγκλήματα. Δεν θα πληρώσουν;
e-dromos

ΠΗΓΗ

 

http://www.triklopodia.gr/2013/03/blog-post_8772.html

Η έξοδος

Τηλεοπτικά παράθυρα, συζητήσεις επί συζητήσεων, πολλαπλασιαστές, ποσοστά ανεργίας, ύφεση, ανάπτυξη, επενδύσεις. Το ίδιο σκηνικό στο ραδιόφωνο, το ίδιο και στις εφημερίδες.
Περιγράφουν καταστάσεις, τσακώνονται για εμάς, χωρίς εμάς. Σήριαλ με καθημερινά επεισόδια
χωρίς τελειωμό η κατάντια της Ελληνικής Δημοκρατίας και των υπηκόων της.

Ποια είναι η χρησιμότητα αυτών των καθημερινών μαχών; Η χρησιμότητα για τον φοβισμένο πολίτη καμία ουσιαστικά. Για τους κυβερνώντες μεγάλη.

Οι ρόλοι και τα σενάρια μοιράζονται καθημερινά από τους σεναριογράφους του μνημονίου. Δημοσιογράφοι μνημονιακοί και άλλοι υποτίθεται «αντιμνημονιακοί» παλεύουν για σένα; Αυτοί και οι εκπομπές τους δεν είναι τίποτε άλλο από βαλβίδες αποσυμπίεσης. Αποσυμπίεση της οργής του λαού από την ανομία, την αντισυνταγματικότητα, την βία και την φαυλοκρατία που εκφράζουν οι τελευταίες μνημονιακές κυβερνήσεις.
Πως γίνεται άραγε «δημοκρατικές» κυβερνήσεις να σαπίζουν στο ξύλο πλήθη πολιτών;
Πως γίνεται στο όνομα της δημοκρατίας να ξεχαρβαλώνουν καθημερινά το Σύνταγμα της πατρίδας μας;
Όταν σταματούν οι λογικές εξηγήσεις και ο διάλογος εγώ ξέρω ότι αρχίζει η βία. Η κυβέρνηση του μνημονίου δεν έχει κανέναν λόγο, καμιά δικαιολογία και έχει επιστρατεύσει το παρακράτος και τις κατασταλτικές δυνάμεις.

Εσχάτως επιστράτευσαν και πολιτικά φαντάσματα που έχουν φύγει χρόνια από το πολιτικό προσκήνιο γιατί στην αφάνεια τους έστειλε ο λαός.
Ο κ. Μητσοτάκης σε παρουσίαση βιβλίου του ανέφερε ότι η κυβέρνηση πρέπει να κάνει μικρότερο κράτος και ότι οι απεργιακές κινητοποιήσεις και οι καταλήψεις είναι παράνομες και θα πρέπει να «εξαλειφθούν». Μόνο που ο κύριος Μητσοτάκης μέσα σε όλα αυτά που είπε, δεν μας είπε ποιο δημόσιο δεν θέλει. Αν δεν θέλει το δημόσιο που το ΠΑ.ΣΟ.Κ και η Ν.Δ. έβαζαν τα δικά τους παιδιά να το διοικούν κατά τον τρόπο που όλοι χρόνια ξέρουμε, αν δεν θέλει την ΔΕΗ με τους πράσινους συνδικαλιστές που την ξεζούμισαν για να την φτάσουν στον πάτο και να την πουλήσουν, ούτε ο λαός θέλει τέτοιο δημόσιο κύριε Μητσοτάκη.
Υπάρχει όμως μια λειτουργία στον ιδιωτικό τομέα που μπορεί υπό προϋποθέσεις άνετα να εφαρμοστεί στο δημόσιο και ονομάζεται management, όπου ο γενικός διευθυντής και όλο το επιτελείο του εάν δεν εφαρμόσει κανόνες (κανόνες δεν υπήρχαν τόσα χρόνια στους δημόσιους οργανισμούς) και δεν πιάσει τους στόχους που τίθενται, πηγαίνουν στο σπίτι τους. Γιατί δεν αναφέρει κανείς για το ποια ήταν η μεθοδολογία των κυβερνήσεων για την διοίκηση του δημοσίου τόσα χρόνια;

Όταν στο παρελθόν έκανες την προσπάθεια να χτίσεις ένα σπίτι, τα υλικά που χρησιμοποίησες ήταν σκάρτα και το σπίτι σωριάστηκε. Πως γίνεται να χρησιμοποιήσεις πάλι τα ίδια υλικά για μια καινούρια προσπάθεια; Θα πρέπει να είσαι τουλάχιστον ανόητος για να χρησιμοποιήσεις πληρωμένους φονιάδες για να σε βγάλουν εκτός τροχιάς θανάτου.

Όλοι αυτοί που τώρα σε κυβερνούν σε κυβερνούσαν. Όλοι αυτοί που τώρα ψεύδονται από πάντα σου έλεγαν ψέματα. Πως και γιατί να τους εμπιστευθείς ξανά; Η πορεία προς την έξοδο είναι ακριβώς η αντίθετη από αυτή που σου δείχνουν αυτοί. Δεν στην έδειξαν στο παρελθόν. Γιατί δεν ήξεραν; Αν ήταν τίμιοι αλλά ανίκανοι θα πήγαιναν σπίτι τους και θα μας άφηναν ήσυχους. Γιατί δεν ήθελαν. Γιατί ο σκοπός ήταν να φτάσουμε εδώ. Το πείραμα στην Λατινική Αμερική δεν έπιασε και θέλησαν να το ξανακάνουν εδώ. Ποια μπορεί να είναι τα βήματα που θα μας βοηθήσουν να βρούμε την έξοδο από τον εφιάλτη;


Συνειδητοποίηση των αιτιών αυτής της κατάστασης

Το να κάθεσαι και να ακούς από το πρωί μέχρι το βράδυ τα ίδια τηλεοπτικά κανάλια με τους ίδιους πρωταγωνιστές οι οποίοι αποδεδειγμένα δεν θα σε οδηγήσουν σε κανένα συμπέρασμα δεν έχει καμιά σημασία.
Ο καθένας μας πρέπει να κάνει μια ιστορική αναδρομή στα 30 τελευταία χρόνια. Θα καταλάβει ότι πάντα οι ίδιοι ήταν στην εξουσία και πάντα έσπρωχναν την πατρίδα μας προς το χάος. Ψάξε την πορεία της Ελλάδας και την πορεία των πολιτών. Η ενοχοποίηση του πολίτη που προβάλλουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις είναι θρασύτατη και δεν έχει καμιά επαφή με την πραγματικότητα. Αυτό το έκαναν για να σε γονατίσουν ψυχολογικά και για να περάσουν με άνεση τα επαχθή μέτρα τους.
Τους κανόνες πάντα τους επέβαλλαν οι κυβερνήσεις και αυτές θα έπρεπε να τους τηρούν. Υπήρχε πάντα ένα εσκεμμένο μπάχαλο για να καταφέρουν να διατηρηθούν στην εξουσία, να υφαρπάξουν το δημόσιο χρήμα και για να μην καταλάβεις ποτέ το γιατί.

Μέσα σε όλα τα άλλα θα πρέπει να καταλάβεις ότι η αξιοπρεπής ζωή δεν έχει χρώμα και κόμμα. Αυτό που σε συμφέρει δεν είναι το διαίρει και βασίλευε που σου επέβαλλαν έμμεσα ή άμεσα αλλά η αλληλεγγύη. Μόνος και κλεισμένος στα στεγανά μιας ιδεολογίας δεν θα καταφέρεις τίποτε. Με συντροφικότητα και αλληλεγγύη πάνω στα κοινά συμφέροντα του λαού μπορείς να βαδίσεις μπροστά και να τους ρίξεις σε ένα ντουλάπι του χρόνου. Εκεί όπου πήγαν όλοι οι δυνάστες του λαού και της πατρίδας. Και να ξέρεις ότι λίγο πριν ξεκουμπιστούν θα προσπαθήσουν να προκαλέσουν μεγάλη καταστροφή, όμοια με εκείνη των φίλων τους των γερμανών όταν κατάλαβαν την ήττα τους στο τέλος της κατοχής.


Αντίσταση με κάθε μέσο

Αυτό που προσπαθούν είναι να σε καθηλώσουν στο διαλυμένο σπίτι σου, κρατώντας μια θέση θεατή σε μια ταινία ψυχολογικού θρίλερ. Βρες τον τρόπο και σήκω, ψάξε και άλλους και κάνε αντίσταση. Αντίσταση για τα κοινά δικαιώματα του πολίτη μιας αληθινής δημοκρατίας και όχι του φαντάσματος αυτής. Δωρεάν Παιδεία, εργασία, δωρεάν υγεία, επιστροφή στον λαό του δημόσιου πλούτου. Δεν υπάρχει άλλοθι όταν πεθαίνεις, δεν υπάρχει άλλοθι όταν συντελείται γενοκτονία στο να κάθεσαι με τα χέρια σταυρωμένα. Μα πάνω από όλα δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές. Στον εμφύλιο σε έβαλαν οι μεγάλες δυνάμεις και οι ντόπιοι επιτηρητές να σκοτώσεις τον αδερφό σου, τώρα παρέα με τον αδερφό σου σκότωσε εσύ αυτούς.
Διώξτους από την ζωή σου μια και καλή.


Η επόμενη ημέρα

Η επόμενη ημέρα δεν θα είναι στρωμένη με ροδοπέταλα. Λαϊκή απαίτηση η απονομή δικαιοσύνης με ξεκάθαρες και συνοπτικές διαδικασίες.

Λογιστικός έλεγχος σε κάθε υπουργείο για όλα τα πεπραγμένα των 30 τουλάχιστον τελευταίων ετών. Σε ποιον ανήκει το χρέος, με ποιανού πράξεις ή παραλείψεις δημιουργήθηκε αυτό.

Αναθεώρηση του Συντάγματος με γνώμονα την βαθιά και όσο το δυνατόν πιο άμεση δημοκρατία. Αναθεώρηση του Συντάγματος και εφαρμογή ασφαλιστικών δικλείδων που θα αποτρέψουν τον όποιο απατεώνα στο μέλλον να εκμεταλλευθεί κενά ή αοριστίες και όλα αυτά μόνο προς όφελος του πολίτη.

Επαναπροσδιορισμός του ρόλου του πολιτικού. Βάσει Συντάγματος οι πολιτικοί είναι οι υπηρέτες των πολιτών, του δημόσιου συμφέροντος και των συμφερόντων της πατρίδας.

Έξοδος από το ευρώ και αυτό γιατί μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση κυβερνούν αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες που ξέρουμε σήμερα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ευαγγελιζόταν την ένωση των χωρών της Ευρώπης προς όφελος των πολιτών της και όχι των τραπεζιτών. Δεν γίνεται να παραμείνεις σε μια τέτοια ένωση η οποία έχει αυτά τα θέλω, που δείχνει σήμερα και αυτά τα σχέδια για το μέλλον.
Οι ισχυροί κυβερνούν και έχουν πέσει σαν τα κοράκια επάνω στους λαούς να τους κατασπαράξουν.
Τα οικονομικά μεγέθη που όπως οι ίδιοι οι απατεώνες που μας κυβερνούν σήμερα έχουν πει ήταν λογιστικές αλχημείες για να ενταχθούμε στην Ε.Ε. και σήμερα με στατιστικές αλχημείες μπήκαμε σε έναν μηχανισμό στήριξης. Γιατί; Την απάντηση περίμενε να την ακούσεις από τους σημερινούς δυνάστες όταν αυτοί θα απολογούνται στον εντολέα τους (τον Ελληνικό λαό) και την Ελληνική δικαιοσύνη.
Εγώ το μόνο που βλέπω είναι ότι όλα ήταν δρομολογημένα να γίνουν. Ακόμα και η ένταξή μας στον μηχανισμό στήριξης κατά τα λεγόμενα Ευρωπαίων αξιωματούχων ήταν προαποφασισμένη, ακόμα και την στιγμή που ο Γ. Παπανδρέου το απέκλειε κατηγορηματικώς.

Εθνικό νόμισμα με το οποίο θα μπορείς να χαράξεις νομισματική πολιτική για να επανέλθει η παραγωγή και η ανάπτυξη στην πατρίδα μας.

Επιστροφή στον έλεγχο του δημοσίου οργανισμών που έχουν ζωτική σημασία για κάθε χώρα. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να ανατρέξει σε ιστορικά κείμενα εκεί θα δει πως όταν μια χώρα δέχεται επίθεση με τα όπλα, τους πρώτους τομείς που χτυπάνε είναι αεροδρόμια, λιμάνια, τηλεπικοινωνίες, εργοστάσια παραγωγής ενέργειας κλπ. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις τα έχουν χαρίσει από τώρα σε ξένες κατά πλειοψηφία εταιρείες.
Η ενέργεια, το νερό, οι τηλεπικοινωνίες είναι δημόσια αγαθά. Καμιά κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν έχει εναντιωθεί στους διαχειριστές αυτών των οργανισμών. Εναντιώνονται στο κακό αόριστο δημόσιο. Ποιος κυβερνούσε το δημόσιο; Οι ίδιοι.
Ένας πολιτικός και μια κυβέρνηση με ήθος θα διόριζε γενικούς διευθυντές με σαφείς στόχους οι οποίοι αν δεν επιτυγχάνονταν θα πήγαινε ο καθένας σπίτι του. Γίνεται αν δεν κάνεις καλά την δουλειά σου για την οποία έχεις διοριστεί να παραμένεις στην θέση σου; Αυτό γινόταν μόνο στην Ελλάδα και γινόταν εσκεμμένα. Ήθελαν ένα κακό δημόσιο με κακές υπηρεσίες ή προϊόντα που εις βάρους του έβγαζαν μαύρο χρήμα, είτε αυτό ήταν νοσοκομείο, είτε αυτό ήταν η ΔΕΗ.
Το αόριστο λοιπόν δημόσιο δεν είναι κακό. Κάκιστοι ήταν οι πρόεδροι και οι διευθυντάδες που τους διόριζε η κάθε κυβέρνηση και ακολουθούσε τις πολιτικές της κάθε κυβέρνησης οι οποίες δεν ήταν υπέρ του δημοσίου συμφέροντος. Με λίγα λόγια δεν σέβονταν τα χρήματα του πολίτη και χρησιμοποιούσαν το δημόσιο σαν τσιφλίκι τους από το οποίο έβγαζαν βρώμικο χρήμα και ικανοποιούσαν τους κομματικούς τους στρατούς. Όλα αυτά ΤΕΛΟΣ.

Χρηματοδότηση και κίνητρα για τον πρωτογενή τομέα. Γεωργία, βαριά βιομηχανία, πρώτες ύλες και ότι χρειάζεται ειδικά τα πρώτα χρόνια για να αποφευχθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι εισαγωγές. Και αυτό γιατί τα προϊόντα εισαγωγής θα είναι πιο ακριβά λόγω διαφορετικού νομίσματος.
Η Ελληνική γη δεν υστερεί σε ΤΙΠΟΤΕ. Με τις κατάλληλες πολιτικές μπορούμε να βγάλουμε πέρα τον δύσκολο δρόμο της ανάκαμψης. Το έκανε η Αργεντινή, το έκανε ο Ισημερινός, το έκανε η Ισλανδία. Αρνήθηκαν την ένταξη σε μηχανισμούς στήριξης και απέδωσαν τα χρέη σε αυτούς που ανήκουν, στις τράπεζες και στους πρώην κυβερνώντες.
Σου έκρυψαν ότι ο Ισλανδός Πρόεδρος αρνήθηκε να κοινωνικοποιήσει τα χρέη των τραπεζών. Σου έκρυψαν ότι το 1936 η Ελλάδα είχε βρεθεί πάλι με την πλάτη στον τοίχο και ότι στην προσφυγή που έκανε η Βελγική τότε κυβέρνηση η Ελλάδα αθωώθηκε στέλνοντας το παρακάτω υπόμνημα: “Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο” (Yearbook of the International Law Commission, 1980,v.l.,sel.25). Την μετέπειτα απόφαση του διεθνούς δικαστηρίου την που μιλούσε για επαχθές χρέος την χρησιμοποίησαν και άλλα κράτη και είχαν ευνοϊκά αποτελέσματα.

Σύναψη νέων στρατηγικών συμμαχιών που θα εξυπηρετούν τα πραγματικά συμφέροντα της πατρίδας μας και όχι οι παλιές λεόντειες συμφωνίες-συμμαχίες που μόνο κακά έφεραν στην πατρίδα μας. Δεν είμαστε και δεν πρέπει να είμαστε υπόδουλοι σε κανέναν.
Είμαστε ένα μικρό κράτος σε μια τεράστιας σημασίας στρατηγική θέση που μπορούμε επιτέλους να την εκμεταλλευτούμε υπέρ μας. Αλλά αυτό προϋποθέτει πολιτικούς με τιμή, που θα κάνουν το καθήκον τους. Η απάντηση του μέσου πολίτη σε αυτό θα ήταν ότι τέτοιοι πολιτικοί δεν υπάρχουν. Εγώ θα πω ότι δεν τους ψάξαμε ή δεν είχαμε την παιδεία να τους ψάξουμε. Είμαστε χρόνια σε έναν φαύλο κύκλο ασυδοσίας που ήταν καλά σκηνοθετημένος για να μας οδηγήσει εδώ ακριβώς που είμαστε τώρα.

Όλα τα παραπάνω βήματα θα μείνουν στην θεωρία αν δεν ψάξουμε την πραγματική πηγή του κακού που μας έφτασε εδώ. Ο κάθε Έλληνας θέλει και θα πρέπει να έχει μια εργασία με αξιοπρεπείς συνθήκες, να πληρώνει τους φόρους του στο κράτος και το κράτος να του δίνει ποιοτική παιδεία, υγεία, υποδομές και υπηρεσίες. Όλα αυτά ακούγονται ουτοπικά αλλά σε άλλα κράτη ήταν και είναι αυτονόητα.

Η αξιοπρεπής ζωή δεν έχει ιδεολογία ούτε κόμμα. Η αξιοπρεπής ζωή προϋποθέτει πάνω από όλα ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Ανθρώπους που διψάνε για να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να κάνουν οικογένεια και όλα αυτά μέσα σε μια πολιτεία που θα τους σέβεται.

Όλα αυτά τα χρόνια έχω ακούσει΄και έχω διαβάσει αναλύσεις επί αναλύσεων. Είναι καιρός προτού να είναι αργά να κάνουμε ένα βήμα μπροστά. Αν εξαιρέσεις τα μεγάλα κοράκια που τρωγόπιναν στο ίδιο τραπέζι με τις προδοτικές κυβερνήσεις, όλοι οι άλλοι πολίτες που ζούνε σε αυτόν τον τόπο έχουν υποστεί ο καθένας σε άλλο βαθμό τις συνέπειες του θανάτου που μας επέβαλλαν.
Έχεις τα ίδια συμφέροντα που έχει και ο συμπολίτης σου, δεν έχεις τίποτε να χωρίσεις μαζί του. Κάνε ένα βήμα μπροστά και ανέτρεψέ τους. Θα έρθω και εγώ, θα έρθεις και εσύ, ΠΡΕΠΕΙ να έρθουν όλοι.
Μας ξεπουλάνε εμάς και την πατρίδα μας θαρρείς και είναι το σπίτι τους ή το τσιφλίκι τους. Μην τους επιτρέψεις άλλο να σε δολοφονούν και να σε εξευτελίζουν. Οι υπόλογοι είναι αυτοί που κυβέρνησαν χρόνια ολόκληρα και όχι εσύ.
Θα ήθελα πραγματικά να δω πρωτοβουλίες και δράσεις μέχρι αυτές να κορυφωθούν και να τους ανατρέψουν. Παίδεψε το μυαλό σου ,ψάξε, συνειδητοποίησε, ενημέρωσε και αγωνίσου μέχρι να βρεις την ζωή που αξίζει σε κάθε άνθρωπο. Κανείς δεν μπορεί να σου στερήσει το δικαίωμα να ζήσεις αξιοπρεπώς.

Γράφει ο Νικόλαος Τζαχρήστας

http://www.triklopodia.gr/2013/03/blog-post_4158.html

ΤΙ ΚΛΑΙΣ ΡΕ ΗΛΙΘΙΕ;

Γιατί θα μαζευτείτε σήμερα βρε ηλίθιοι να ανάψετε ρεσώ στη μνήμη των παιδιών που πέθαναν στη Λάρισα; τι ακριβώς θέλετε να πετύχετε; τι ακριβώς καταλάβατε εσείς οι συμφοιτητές τους, εσείς οι πατεράδες, εσείς οι μανάδες, εσείς οι παππούδες όλων των παιδιών;

ΕΙΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ ΡΕ, ΚΑΙ ΒΛΑΚΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΚΑΙ ΧΕΣΤΗΔΕΣ, ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΘΥΤΕΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΥΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ!!!
Εσείς οι φοιτητές έρχεστε τώρα στην πλατεία να ανάψετε κερί ενώ χθες ήσασταν στη συνέλευση της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ, της ΠΣΚ, ή όποιας άλλης φοιτητικής κομματικοποιημένης οργάνωσης χρηματοδοτούν όλα τα χρόνια τα κόμματα που ξεπούλησαν τη χώρα και τα παιδιά της.Τι ειρωνεία ε;;
Εσείς οι πατεράδες που μόλις φύγατε από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ή την ομιλία του Σαμαρά, του Κουβέλη, του Τσίπρα ή του Καμμένου τι κλαίτε; Εσείς και τα μυαλά σας σκότωσαν τα παιδιά. Εσείς περιμένετε μέσα από αυτούς που δημιούργησαν αυτήν την κατάσταση να βρείτε τη σωτηρία σας; μα πόσο βόδια είστε; Περιμένετε να σας σώσει ο Τσίπρας ή ο Καμμένος; Μα πόσο αφελείς είστε; Αυτοί καθορίζουν τα πάντα σε όλο τον κόσμο και δεν θα είχαν έτοιμη την διάδοχη κατάσταση; έτοιμη για να σε μαντρώσουν;
Εσείς οι μανάδες που τους ψηφίσατε την τελευταία φορά μην τύχει και σας κόψουν κανένα ευρώ από το επίδομα ή μην βγούμε από την ευρωζώνη, τι κλαίτε;
Εσείς οι παππούδες των παιδιών αυτών φοβάστε μην σας κόψουν τη σύνταξη ή τα φάρμακα; ΤΙ ΠΕΡΜΕΝΑΤΕ;
Εσείς οι αγρότες που τα μαζέψατε τα τρακτέρ μόλις σας έδωσαν από ένα καθρεφτάκι και λίγα ψίχουλα, τι μυξοκλαίτε;
Εσείς, εμείς, όλοι μας είμαστε θύτες πλέον όσο περιμένουμε να σκοτώσουν και άλλα παιδιά μας λόγω έλλειψης θέρμανσης, άλλους παππούδες μας λόγω έλλειψης φαρμάκων και λόγω γενοσήμων, και άλλους απελπισμένους που είτε θα πάθουν έμφραγμα ή εγκεφαλικό ή θα οδηγηθούν στην αυτοκτονία. Πλέον η δική μας ανοχή και αδράνεια τους σκοτώνει. Και μην μου πείτε τι να κάνουμε όπως λένε πολλοί. Ή δεν υπάρχει τίποτα που να φέρει τη σωτηρία.
ΦΤΙΑΞΤΟ ΕΣΥ ΡΕ ΗΛΙΘΙΕ! ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ ΕΤΟΙΜΟ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΠΡΟΣΒΛΕΠΕΙ;
Κάθεσαι και ακούς διάφορες μεγάλες κουβέντες, ευρώ ή δραχμή, μέσα ή έξω από την Ευρώπη, με την Αμερική ή με τη Ρωσία. Το διακύβευμα είναι ένα..........

... ΘΕΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Ή ΣΚΛΑΒΟΣ;

ΘΕΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΥΡΡΑΝΙΑΣ Ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ;

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, ΗΛΙΘΙΕ, ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ.

ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!



ΒΑΙΟΣ ΜΠΛΙΟΥΜΗΣ

http://www.triklopodia.gr/2013/03/blog-post_6457.html

Γ. Κοντογιώργης: Τι σημαίνει περικύκλωση της Βουλής και τι πρέπει να αντιληφθεί η κοινωνία των πολιτών.

Γ. Κοντογιώργης, Τι κάνουμε; Για να γίνει η εικόνα του “στόχου” δυνατότερη από την εικόνα του “μέσου”

Επισήμανση αναγνώστη στο “κάλεσμα/μανιφέστο για μια κοινωνία των πολιτών”:


“Πιστεύω πως εκείνο που έμεινε στους περισσότερους, τουλάχιστον, από όσους άκουσαν την πρότασή σας αυτή, είναι το περικυκλώστε και όχι το ότι μέσω της περικύκλωσης σκοπούμε στη θεσμική συμμετοχή του πολίτη. Το πρόβλημα δεν έγκειται στο ότι δεν έχετε συμπληρώσει την πρότασή σας αλλά στο ότι είναι τόσο μεγάλη η δύναμη της εικόνας του περικυκλώστε ώστε μόνον αυτό απομένει.
Και ενώ εξηγείτε πως δεν μπορούμε να περιμένουμε πλέον από τις διαδηλώσεις – όπως στο παρελθόν – ταυτόχρονα καλείτε στην περικύκλωση. Από πρώτο άκουσμα – σας το επεσήμανε ήδη σε μιά εκπομπή του ο Σεραφείμ Κοτρώτσος – αυτά τα δύο είναι αντιφατικά.
Χρειάζεται, πιστεύω, και επειγόντως, μία νέα εικόνα που να προβάλει το τί ζητάμε από την περικύκλωση.
Δεν είναι κάτι εύκολο αλλά, δυστυχώς, η ζωντάνια της εικόνας περί περικύκλωσης ματαιώνει το μήνυμα του τι ζητάμε.
Πρέπει η εικόνα του στόχου να είναι δυνατότερη από την εικόνα του μέσου”.

Διευκρινίσεις στην επισήμανση από τον Γ. Κοντογιώργη.

Ευχαριστώ για την επισήμανση. Έχω πλήρη συνείδηση του προβλήματος. Είχα μάλιστα εξηγήσει στους φίλους μου, που με ενθάρρυναν να γράψω κάτι, ότι θα το έπραττα για να τους καταδείξω πως μια εναλλακτική πρόταση, η οποία θα υπερέβαινε τα εσκαμμένα, θα περνούσε απαρατήρητη. Όπως και έγινε. Νομίζω επομένως ότι η μετάθεση του επικέντρου από τον “στόχο” στο “μέσον”, οφείλει να αναζητηθεί αλλού. Θέλω να πω ότι συναρτάται με δυσκολίες μείζονος σημασίας, που αφορούν στις βεβαιότητές μας, δηλαδή στον βιολογικό μας χρόνο, στο στάδιο της ωριμότητάς μας:

Η μια, αφορά στην κατήχηση που έχει ενσταλαχτεί στις συνειδήσεις μας ότι…


το πολίτευμα που βιώνει ο νεότερος κόσμος είναι δημοκρατία. Άρα, μετά τη δημοκρατία τι άλλο μπορούμε να επιδιώξουμε; Τον αυταρχισμό; Πρώτη μας πράξη είναι, επομένως, η αποκάθαρση από τις ιδεολογικές αυτές ανοησίες, η επίγνωση του κόσμου που ζούμε. Αναθεωρώντας τις έννοιες, θα αντιληφθούμε ότι ζούμε σε ένα ουδέ καν αντιπροσωπευτικό σύστημα, και ότι, ως εκ τούτου, τελούμε σε καθεστώς ιδιωτείας. Με άλλα λόγια, πέραν της δυσκολίας της “γλώσσας” μου, υπάρχει μια αντικειμενική δυσκολία που συναρτάται με το ότι μας έχουν πείσει πως ζούμε σε άλλη εποχή από αυτήν που πράγματι υπάρχουμε.

Η επισήμανση αυτή δεν αποτελεί απλό σχήμα λόγου: έχουμε την βεβαιότητα ότι δημοκρατία είναι να διαδηλώνουμε για να πείσουμε τους κατόχους της πολιτείας να μας συνεκτιμήσουν στις πολιτικές τους. Πέραν του γνωσιολογικού, λοιπόν, προβλήματος, διερωτώμαι, εν απορία, γιατί πρέπει να διαδηλώνουμε για να διεκδικήσουμε την επίλυση των προβλημάτων μας από τρίτους, και δεν διεκδικούμε το αυτονόητο: να έχουμε εμείς ή, έστω, να συμμετέχουμε και εμείς στην αρμοδιότητα αυτή. Εάν επομένως, γνωρίζαμε ότι το πολιτικό σύστημα δεν είναι ούτε δημοκρατικό, αλλά και ούτε αντιπροσωπευτικό, θα θέταμε, είμαι βέβαιος, σε άλλη βάση το ερώτημα. Θα είχαμε αντιληφθεί ότι μας έχουν εγκιβωτίσει στην ιδιωτική μας σφαίρα, μας διδάσκουν να ασχολούμαστε με τα ιδιωτικά μας πράγματα, ότι μάλιστα αυτά είναι αντιθετικά και ασύμβατα με τη συλλογικότητά μας. Με τον τρόπο αυτόν, όμως, όχι μόνο δεν θέλουμε, αλλά και δεν μπορούμε να συγκροτήσουμε τη συλλογικότητα μας, απέναντι στον κάτοχο της απόλυτης εξουσίας, παρά μόνο διαδηλώνοντας ή εξεγειρόμενοι. Ώστε, ξεκαθαρίζοντας τις έννοιες, θα είχαμε αυτομάτως τη διάγνωση της σημερινής μας κακοδαιμονίας. Αποφασίζουν άλλοι για εμάς και, μάλιστα, κατά την απολύτως ελευθέραν τους βούληση και σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Ουδείς τους υποχρεώνει για το αντίθετο.

Η άλλη δυσκολία έχει να κάνει με την αυτονόητη σχεδόν αντίληψή μας ότι ο μόνος τρόπος που μια κοινωνία έχει για να συναντηθεί με την πολιτική είναι εξωθεσμικός, στους δρόμους, στα κομματικά ή στα βουλευτικά γραφεία και τα συναφή. Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι βαθιά πεπεισμένος ότι τον πολιτικό θα τον συναντήσει είτε ως “άμορφη μάζα” είτε ως “ατομικός πελάτης”. Έχει επίσης την βεβαιότητα ότι ο πολιτικός τον εκπροσωπεί, ότι δηλαδή η ψήφος του έχει αντιπροσωπευτικό περιεχόμενο. Θα τον συμβούλευα να μπει στον κόπο να διαβάσει το όποιο Σύνταγμα, έστω το ελληνικό, αφού ενημερωθεί για το περιεχόμενο της έννοιας αντιπροσώπευση.

Αν, ωστόσο, στο παρελθόν οι συσχετισμοί επέτρεπαν τη διαμόρφωση κάποιων ισορροπιών που συνέβαλαν και στη συμμετοχή της κοινωνίας στην ευημερία, τώρα πια δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες. Η ισορροπία ανάμεσα στην κοινωνία, στην πολιτική και στις αγορές έχει ανατραπεί δραματικά. Και θα έλεγα επίσης τελεσίδικα. Σ’αυτό διαφέρει η κρίση του 1929 και οι άλλες που προηγήθηκαν, από την τωρινή. Εκείνες ήταν κρίσεις που συνέχονταν με τη εδραίωση του συστήματος, η παρούσα αφορά στην υπέρβασή του. Επομένως, για να αποκατασταθεί η ισορροπία, με την επάνοδο των κοινωνιών στο πολιτικό προσκήνιο, θα απαιτηθούν τρόποι δράσης, θεσμοί και λειτουργίες από το μέλλον, που θα εναρμονίζουν ότι έμεινε πίσω -την πολιτεία, τη σχέση κοινωνίας και πολιτικής- με τη δυναμική των εξελίξεων.

Στο κείμενο μου, “τι πρέπει να γίνει”, διέκρινα σαφώς τη διάφορα μεταξύ της διαδήλωσης (του λαού ως μάζας, που ακολουθεί τους επαγγελματίες καθοδηγητές) και της περικύκλωσης (δίκην δημοαλυσίδας, όπου ο λαός στέκεται απέναντι σ’αυτούς και αξιώνει την απόδοση της πολιτικής του κυριαρχίας). Η διαδήλωση τελειώνει σε προκαθορισμένο χρόνο, η δημοαλυσίδα με την επίτευξη του στόχου. Έδωσα το διάγραμμα της διαδικασίας, κυρίως όμως περιέγραψα το περιεχόμενο του στόχου. Συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις, που θα άλλαζαν το πολίτευμα και θα μετέβαλαν εφεξής την κοινωνία των πολιτών σε διαρκή θεσμό της πολιτείας. Εξηγούσα ότι εάν δεν γινόταν υποχρεωτική η διατύπωση της γνώμης της κοινωνίας των πολιτών για την λήψη μιας πολιτικής απόφασης, η τελευταία μόνο σε δεινά μπορούσε να ελπίζει. Έλεγα, λοιπόν, ότι αντί οι “αγανακτισμένοι” να περιφέρονται στο Σύνταγμα και να νομίζουν πως βιώνουν την λεγόμενη “άμεση δημοκρατία”, να συμπεριφέρονται δηλαδή ως βραχονησίδα στον Ατλαντικό, να συνάψουν αναγκαστικό γάμο με τους απέναντι, στη Βουλή, να τους εξαναγκάσουν να αλλάξουν τη θεμέλια λογική του πολιτεύματος και, προφανώς, τις πολιτικές τους προτεραιότητες. Υπενθύμιζα ακριβώς ότι ενομιμοποιούντο γι’αυτό εκ του γεγονότος ότι η κοινωνία είναι ο λόγος ύπαρξης της πολιτικής και των αγορών, κι όχι το αντίθετο. Δεν νοείται, επομένως, οι πολιτικές να ανάγονται στο συμφέρον των αγορών (και του πολιτικού προσωπικού) και όχι των κοινωνιών.

Η πρόσκληση για την περικύκλωση της Βουλής, υπεδείκνυε τον τρόπο για την επίτευξη του σκοπού, δεν ήταν ο αυτοσκοπός. Γι’αυτό και υπογράμμιζα ότι έπρεπε να συγκροτηθούν ως εάν ήταν πραγματικός δήμος, δηλαδή σε συντεταγμένη θεσμικά πολιτειακή οντότητα, με σταθερή παρουσία: να παραμείνουν εκεί έως ότου εξαναγκασθεί η Βουλή να ψηφίσει τις προτάσεις τους.

Το πρόβλημα, πιστεύω, δεν είναι ότι δεν διευκρίνισα με σαφήνεια το στόχο, αλλά ότι οι τότε “αγανακτισμένοι”, είχαν χειραγωγηθεί από διάφορες ομάδες -όπως το ανέμενα και το πρόβλεψα ότι θα γίνει- που τους καθοδήγησαν στον εκφυλισμό του εγχειρήματος. Η κοινωνία είναι και σήμερα αντιμέτωπη με το καθεστώς της. Είναι δομημένη ως ιδιώτης, η έμφαση δίδεται στην ατομικότητα που ευδοκιμεί, τρώγοντας τις σάρκες της συλλογικότητας. Έχει συλληφθεί και θα έλεγα διαπαιδαγωγηθεί ως λειτουργός της ιδιωτείας, όχι ως θεσμός της πολιτείας. Εξού και δεν δύναται να συμπήξει συλλογικότητα, να βρεθεί έτσι απέναντι, αντιμέτωπη με την πολιτική τάξη, που κατέχει και νέμεται το κράτος. Το γεγονός ότι η κοινωνία δεν συγκροτεί πολιτική κατηγορία, οδηγεί την πολιτική τάξη να ορίζει το πολιτικό κόστος σε συνάρτηση με την αντίδραση των αμάδων που κινούνται γύρω από τα ΜΜΕ ή την πολιτική εξουσία και όχι με τις όποιες αντιδράσεις της κοινωνίας των πολιτών.

Που καταλήγουμε; Ότι απαιτείται η κοινωνία των πολιτών να αντιληφτεί δυο τινά:

Πρώτον, ότι πρέπει να αλλάξει το πρόταγμά της. Να αντιληφτεί πρωταρχικά ότι το σύστημα που έχει ο νεότερος κόσμος σήμερα δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτικό ούτε δημοκρατικό. Και ότι η αιτία της κακοδαιμονίας της είναι ότι δεν μετέχει της πολιτείας, στην διαδικασία λήψεως των αποφάσεων. Να αξιώσει τη συμμετοχή της στην πολιτεία ως θεσμός, να εξαναγκάσει τη μεταβολή του πολιτεύματος σε αντιπροσωπευτικό. Είναι εύκολο πια, με τα επιστημονικά μέσα που διαθέτουμε, να αντλούμε τη γνώμη, δηλαδή την βούληση της κοινωνίας για κάθε θέμα, κάθε στιγμή. Το θέλουμε όμως; Ή μήπως μας έχουν τόσο βαθιά ενσταλάξει την ολιγαρχική ιδεολογία ώστε η ιδέα να προσεπικληθεί η κοινωνία, δηλαδή εμείς ως συλλογικότητα, μας τρομάζει, εάν δεν προκαλεί αποστροφή; Έως ότου αντιληφτούμε, λοιπόν, ότι είναι η μόνη λύση -και πάψουμε να φοβόμαστε τον συλλογικό εαυτό μας- θα συνεχίσουμε την κάθοδό μας στον Άδη….

Δεύτερον, ότι η κατάσταση δεν θα αλλάξει με την επίκληση της δεοντολογίας, με διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις, αλλά μόνο με τον ενεργό εξαναγκασμό της πολιτικής τάξης. Εάν δεν θέλουμε να μας οδηγήσουν στην απόλυτη εξαθλίωση, οπότε θα μας απομένει μόνον η εξέγερση, πρέπει να πάψουμε να σπαταλάμε απίθανη ενέργεια σε αδιέξοδους τρόπους δράσης, που μόνο τη νομιμοποίηση των δυναστών μας επιφέρει.

Η δομική αλλαγή του πολιτικού συστήματος έναν δρόμο γνωρίζει: τον εξαναγκασμό, την συνολική απόρριψη της ιδέας ότι η εναλλαγή στην εξουσία των δυνάμεων της καθεστωτικής κομματοκρατίας δημιουργεί ελπίδα. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να χαλυβδώσουμε το ταυτοτικό μας έρμα, ότι μας συνδέει ως συλλογικότητα. Να διατυπώσουμε το εναλλακτικό μας αίτημα (την μεταβολή της πολιτείας σε αντιπροσωπευτική) και τέλος να ορθώσουμε όχι το ατομικό μας εγώ, αλλά την συλλογικότητά μας απέναντι στο πολιτικό προσωπικό που μας κατέχει, μέσω της ενσάρκωσης από αυτό του πολιτικού συστήματος. Με άλλα λόγια, η κοινωνία να χειραφετηθεί διανοητικά και να συνειδητοποιήσει ότι διαθέτει ως συλλογικό υποκείμενο μια απολύτως εκρηκτική δύναμη. Αντιμέτωπη με τη δύναμη της κοινωνικής συλλογικότητας, είναι βέβαιο ότι η πολιτική τάξη, η καθεστωτική ή άλλη, θα προσέλθει παράκλητη στην κοινωνία των πολιτών για να την “υπηρετήσει”.

Η άλλη λύση, εάν δεν δημιουργηθούν δικλείδες εκτόνωσης, δηλαδή υπέρβασης του παρόντος με άλμα προς το μέλλον, θα είναι καταστροφική: η μεν ελληνική χώρα θα εκφυλισθεί σε έναν περιδεή έρημο χώρο, ο δε δυτικός κόσμος, τον οποίο επίσης αφορά το σημερινό πρόβλημα, θα οδηγηθεί σε εξεγερτικές καταστάσεις. Η Ελλάδα, θα εκφυλισθεί διότι, ενώ, τη στιγμή αυτή, συντρέχει αφενός η θεματική της εξέγερσης (η εξαθλίωση και ο αποκλεισμός) και αφετέρου η επίγνωση της αιτίας, δηλαδή του στόχου, η κοινωνία τελεί υπό ένα καθεστώς απόλυτης αδυναμίας και η χώρα σε πλήρη κατοχική επιτροπεία. Οι δυνάμεις εσωτερικής κατοχής, οι δυνάμεις της ολιγαρχίας, σιδηρόφραχτες και προστατευμένες από τις δυνάμεις της κατοχικής επιτροπείας, δεν έχουν λόγο να αναζητήσουν την κοινωνική τους νομιμοποίηση. Διότι αυτή προϋποθέτει την εκδήλωση έμπρακτης συγνώμης, αλληλεγγύης και προσήνειας στο κοινωνικό διακύβευμα. Φοβούνται μόνο το “τυχαίο συμβάν”, που θα διαρρήξει την “συνοχή” με πρόσημο την εξαθλίωση και θα αποτελέσει μια ανεξέλεγκτη εξεγερτική θρυαλλίδα. Ή, ακόμη, την ώρα που θα οδηγήσει στη γενικευμένη διαφυγή των εξαθλιωμένων σε πράξεις ασύμμετρης ατομικής αυτοδικίας, προκειμένου να επιζήσουν.

Εάν όμως σήμερα το πρόβλημα απαντάται έντονο σε ορισμένες μόνο χώρες, με πρώτη την Ελλάδα, σε λίγο θα γενικευθεί στον Δυτικό κόσμο. Διότι αυτό που σηματοδοτεί η σημερινή κρίση, όπως προείπα, είναι η συνολική διάρρηξη της ισορροπίας μεταξύ κοινωνίας, κράτους και αγοράς, με την αγορά να έχει μεταβληθεί σε πολιτικά κυρίαρχη πραγματικότητα και τις κοινωνίες σε παρίες μέσα στις ίδιες τις χώρες τους.

Με διαφορετική διατύπωση, το ζητούμενο για τις κοινωνίες εστιάζεται στην υπέρβαση, πρωταρχικά, των βεβαιοτήτων τους, του τρόπου που σκέπτονται, ώστε να αντιληφθούν το διακύβευμα, δηλαδή το πρόβλημά τους. Το εγχείρημα αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Αυτός είναι και ο λόγος, πιστεύω, που δεν έγινε και δεν θα γίνει αντιληπτή η πρόταση μου στο άμεσο μέλλον. Και θα συνεχίσει να μην γίνεται αντιληπτή έως ότου η ανάγκη οδηγήσει τις εξελίξεις.

Γ. Κοντογιώργης

ΠΗΓΗ

 

http://www.triklopodia.gr/2013/03/blog-post_4044.html

"Γιατί πρέπει να επανέλθει το γένος στις στρατιωτικές σχολές". Άρθρο αξιωματικού

Γράφει ο

ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ (ΥΙ)
ΖΩΗΣ Κ. ΜΠΕΧΛΗΣ Π.Ν.

ΕΙΔΙΚΟΣ ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ

Αρχικά θα ήθελα να ευχαριστήσω το Onalert,διότι με την εύστοχη παρατήρησή του ,μας δίνει την ευκαιρία να διακρίνουμε μεταξύ εξαιρέσεων και κανόνα,και θεωρώ ότι ο ανώνυμος συνάδελφος που θέτει επι τάπητος την απορία του ,θα μπορέσει να κατανοήσει την ιδιαιτερότητα του θέματος,διότι την σκοπιμότητα είμαι σίγουρος ότι την αντιλαμβάνεται.
Θα υποστηρίξω επωνύμως την θέση μου ,ως εν ενεργεία αξκός.

Θα είμαι λακωνικός για να γίνω κατανοητός.

Ο αντισυνταγματάρχης Φριζής ,έκανε το καθήκον του όπως όλοι οι 8000 πεσόντες έλληνες αξκοι και οπλίτες στο μέτωπο της Β.Ηπείρου
Το ερώτημα που προβάλλει με την κακή κατα την γνώμη μου χρήση του ονόματος του Γενναίου Φριζή ,πρέπει να επεκταθεί στα αλληλοσυγκρουόμενα εθνικά συμφέροντα.

Δηλαδή ,εαν θα είχε κάποιος να διαλέξει μεταξύ της υπηρεσίας στο γένος και της υπηρεσίας στο κράτος ,τι θα έπραττε,και κατά πόσο μπορούμε εμείς να δημιουργήσουμε αμφιβολίες για το ποιον έχει στην πλάτη του ο έλληνας στρατιώτης,η αν θα πρέπει να φροντίσουμε ,ο έλλην στρατιώτης να έχει τις όσο το δυνατόν λιγότερες αμφιβολίες γαι την ηγεσία του .

Να υπενθυμήσω την περίπτωση του Ελληνα αξκού του τουρκικού στρατού,ο οποίος παρέδωσε στον ελληνικό στρατό τα σχέδια στο Μπιζάνι.

ΕΠΡΑΞΕ ΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΕΝΟΣ,ΠΕΡΙΦΡΟΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΤΕΧΝΗΤΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ ΤΗΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΟΣ και ήταν ελληνας στο γένος ,αξκός του τουρκικού στρατού.
ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΝΟΙΕΣ ΥΠΕΡΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ,και αυτό μας δείχνει το παράδειγμα του γενναίου έλληνα.
Εσείς πιστεύετε ότι δεν θα κάνει το ίδιο ο αλβανός ,ο τούρκος ,ο ισλαμιστής πακιστανός και νιγηριανός ,όταν η χώρα του,η μια μουσουλμανική χώρα θα βρεθεί απεναντί μας;;;;

Είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει αξκός ,που να σκέφτεται επιπόλαια ,δεδομένου ότι για κανέναν λόγο ,δεν θα ρισκάραμε ως αξκοί, την ασφάλεια των ελλήνων οπλιτών.. αλλά και την έκβαση της όποιας στρατιωτικής επιχείρησης

ΤΟΝΙΖΩ ΟΤΙ ΟΙ ΑΞΚΟΙ, ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΟΤΙ ΛΕΜΕ και ας μου επιτραπεί ,να το τονίσω αυτό ως απάντηση στην κριτική που εδέχθη ως τώρα ο ΑΡΧΗΓΟΣ μας,Στρατηγός Κωσταράκος, για την υπεύθυνη θαρραλέα και ουσιαστική τοποθέτηση επι ενός θέματος που αφορά την ουσία της αποστολής του και όχι ιδεολογικούς νεολογισμούς.

Ωστόσο ,επειδή θεωρώ ότι ο προβληματισμός κάποιων ,λόγω της ελλειπούς γνώσης τους,είναι ειλικρινής ,εγώ θα πρότεινα να παραδειγματιστούμε απο τα καλύτερα απο εμάς κράτη,όπως το κράτος του ΙΣΡΑΗΛ.
Οι εβραίοι είναι ένα γένος ,που έχει παράλληλη διαδρομή με εμάς.

Εδιώχθησαν,υπέστησαν ολοκαυτώματα,και το κράτος τους αυτήν την στιγμή περιστοιχίζεται απο εχθρούς ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ είναι εθνικό κράτος ,στηρίζεται στον νόμο του αίματος και όχι στον νόμο του εδάφους........και αυτό διότι το εβραικό κράτος φτιάχτηκε για να αποτελεί καταφύγιο των εβραίων,όπως φτιάχτηκε και το ελληνικό,απλά εμείς κάπου χάσαμε τον δρόμο.......Ας πάρουμε μερικές ιδέες απο τον στρατό τους.

Ευχαριστούμε για την προβολή του θέματος Φριζή,διότι μας έδωσε την ευκαιρία να διαλεχθώμεν ελλόγως και ουχί δογματικώς ,όπως κάποιοι εις βάρος της φυσικής πραγματικότητας που ειναι το ελληνικό γένος,διαλέγονται.

Τελειώνοντας να τονίσω για μια ακόμη φορά ότι επ ουδενί λόγω θα συμβιβαστούμε με την παράδοση της διοίκησης των ελληνικών ενοπλων δυνάμεων σε αλλοφύλους,πολύ περισσότερο μάλλον, όταν αυτό, προτείνεται απο ανθρώπους που όχι μόνο δεν έχουν ωφελήσει το ελληνικό κράτος,αλλά αντιθέτως ,με δογματικό τρόπο ,βερμπαλισμούς και χρησιμοποιώντας εξαρτημένα αντανακλαστικά, που επι σειράν ετών διέσπειραν στην λαική συνείδηση,στηρίζουν ανθελληνικά ιδεολογήματα και απόψεις ,στοχεύοντας σε ένα κράτος θρησκευτικά και εθνικά αποχρωματισμένο και χωρίς ρίζες,οπότε έχουμε και κάθε δικαίωμα να αμφιβάλλουμε για τις αγαθές προθέσεις τους.

Η ΕΧΘΡΟΤΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

Γνωρίζοντας την επιμονή σας στην όσο το δυνατόν ορθότερη προσέγγιση των θεμάτων που φιλοξενείτε ,σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την ενημέρωση των αναγνωστών σας

ΠΗΓΗ

 

http://www.triklopodia.gr/2013/03/blog-post_5004.html