Telegraph: Γιατί όλη η Ευρώπη θα έπρεπε να επιστρέψει στη δραχμή. Το πρώτο κοινό νόμισμα ήταν ελληνικό

Καθώς είναι σε εξέλιξη το θρίλερ της διαπραγμάτευσης για το ελληνικό ζήτημα και πολλοί ανησυχούν για τον κίνδυνο ενός Grexit και επιστροφής της χώρας μας στη δραχμή, δημοσίευμα της βρετανικής Telegraph παρουσιάζει μια…διαφορετική άποψη, τιτλοφορούμενο «Γιατί όλοι στην Ευρώπη θα έπρεπε να υιοθετήσουν τη δραχμή» (Why everyone in Europe should adopt the drachma), αναφερόμενο στην αρχαιότητα και την εξάπλωση των ελληνικών νομισμάτων στην Ευρώπη- φτάνοντας μέχρι τη Μεγάλη Βρετανία- κατά την εποχή της παντοδυναμίας του ελληνικού πολιτισμού.

«Ίσως όλη η Ευρώπη θα έπρεπε να αφήσει το ευρώ και να χρησιμοποιεί το ελληνικό νόμισμα, όπως όλοι κάναμε, περιλαμβανομένων των Βρετανών, για αιώνες» αναφέρεται σχετικά στο δημοσίευμα, όπου υπογραμμίζεται πως η ευρωπαϊκή ήπειρος έχει ξεχάσει ότι είχε κοινά νομίσματα στο παρελθόν- και το πρώτο ήταν ελληνικό. Ο λόγος για τον στατήρα, αξίας από τριών μέχρι 20 δραχμών, αναλόγως την περιοχή. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους χρυσούς στατήρες που έκοψε ο Φίλιππος ο Β”, πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το οποίο και καθιερώθηκε σχεδόν παντού μετά τις κατακτήσεις του Μακεδόνα στρατηλάτη.

«Αλλά πήγε ακόμα παραπέρα. Οι Κέλτες διαπίστωσαν επίσης ότι το νόμισμα ήταν χρήσιμο, και θεώρησαν ότι οι στατήρες ήταν ιδιαίτερα ωραίοι, οπότε και άρχισαν να κόβουν κόπιες του. Στους επόμενους αιώνες, οι κόπιες διαφοροποιήθηκαν ακόμα περισσότερο από τα αυθεντικά…όταν οι Ρωμαίοι έφτασαν στη Βρετανία, τέσσερις αιώνες μετά τον Φίλιππο τον Β”, τα νομίσματα που χρησιμοποιούνταν έμοιαζαν περισσότερο με μοντέρνα τέχνη».

Αλλά όπως και να έχει, σημειώνεται, τα βρετανικά νομίσματα ήταν ακόμα αναγνωρίσιμα ως «απόγονοι» του ελληνικού νομίσματος.
Η ομορφιά του, όπως αναφέρεται, ήταν ότι επρόκειτο για ένα κοινό νόμισμα το οποίο ήταν αποκεντρωμένο, και η αξία του ήταν αυτή που αποφασιζόταν από την αγορά ότι ήταν. «Αυτό το κατέστησε ευέλικτο- η ίδια η ύπαρξη του νομίσματος, που έχει βρεθεί σε ανασκαφές σε όλη τη Βρετανία, δείχνει τη “ζωντάνια” του εμπορίου σε όλη την Ευρώπη κατά την περίοδο πριν τους Ρωμαίους…το εμπόριο διαταράχθηκε όταν η ρωμαϊκή “μπότα” εδραιώθηκε στη Γαλατία (εκτός από ένα μικρό χωριό στην Αρμορική, φυσικά), αλλά επανήλθε μόλις οι Ρωμαίοι εδραίωσαν το δικό τους νόμισμα ανά την αυτοκρατορία».

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε πει ο ίδιος στον Αμπρόουζ Έβανς Πρίτσαρντ της Telegraph ότι η Ελλάδα μπορεί να έκανε κάτι παρόμοιο, «συνεχίζοντας να τυπώνει ευρώ, έχοντας σταματήσει να λαμβάνει εντολές από την ΕΚΤ. Αυτό σημαίνει να αποκεντρώνεις το νόμισμά σου». Αυτή την άποψη υποστήριξε και ο Βαλεντίν Πετκαντσίν το 2012, αν και πολλοί θεωρούν ότι θα προκαλούσε υπερπληθωρισμό. «Αλλά αυτό δεν θα συνέβαινε απαραίτητα, καθώς η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα με μια μικρή οικονομία και…δεν είναι πολλά αυτά που μπορεί να κάνει για να βλάψει ενεργά το ευρώ. Η κατακλείδα είναι ότι, αν είναι ευέλικτος στις άλλες οικονομικές πολιτικές σου, αυτά τα πράγματα μπορούν να εξισορροπηθούν».

huffingtonpost.gr

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2015/07/

Όταν ξυπνήσει η Ελλάδα… Η φωτογραφία που σαρώνει στο ίντερνετ!

 

Από οργή “πλημμύρισαν” οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης μετά το άκουσμα των παράλογων απαιτήσεων της Γερμανίας, και των δανειστών στο σύνολό τους, προκαλώντας εμπλοκή στη Σύνοδο Κορυφής που είναι σε εξέλιξη στις Βρυξέλλες.
Δείτε τη φωτογραφία που αναρτήθηκε σε σελίδα στο Facebook με τον τιτλο «Ich Bin Grieche» (Είμαι Έλληνας), και ήδη σαρώνει στο ίντερνετ…

πηγή

πηγή: http://www.pentapostagma.gr

Η πορνοποίηση της νέας γενιάς

 

Η πορνοποίηση της Γενιάς των ’90 και ’00! Η Νέα Τάξη Πραγμάτων ισοπεδώνει αξίες και ηθική εθίζοντας παιδιά στο Πορνό !
Η ιδέα για ένα βιβλίο που να αφορά την κουλτούρα του πορνό ήρθε στον Κέβιν Σκοτ (Kevin Scott) τη μέρα που η κόρη του αποφάσισε πως έπρεπε απαξάπαντος να αποκτήσει ένα πόνι «Bratz». Επί μήνες το πεντάχρονο κορίτσι τον παρακαλούσε να της πάρει μία κούκλα «Μπρατζ» -με τακούνι-στιλέτο, δικτυωτό καλτσόν, μίνι φούστα, και πελώρια κουταβίσια μάτια στο υπερμέγεθες κεφάλι.
Αλλά το βλέμμα της κούκλας φαινόταν στον Σκοτ κάπως υπερβολικά σέξι για ένα προνήπιο, κι έτσι αποφάσισαν με τη σύζυγό του να πάρουν στην κόρη τους μία… άλλη κούκλα, που ικανοποίησε τη μικρή μια χαρά. Μόνο που λίγους μήνες αργότερα, η «Μπρατζ» έβγαλε τη σειρά της «μωρά Μπρατζ». «Αν οι κούκλες Μπρατζ έμοιαζαν με εκπορνευόμενες Μπάρμπι, αυτά τα “μωρά” έμοιαζαν επίσης να εκπορνεύονται!» ξεσπάει ο Σκοτ.
Για μία ακόμα φορά κατάφερε να πείσει την κόρη του να της πάρει ένα «μικρό μου πόνι» και προς στιγμή, κάθε σχετική συζήτηση σταμάτησε. Έως ότου, όπως ήταν αναμενόμενο, η Μπρατζ έβγαλε τα «πόνι Μπρατζ».
Και τότε, λέει ο Σκοτ, που είναι καθηγητής αγγλικών σε ένα μικρό κολέγιο της Τζόρτζια, «συνειδητοποίησα πως η πορνο-κουλτούρα και εγώ βρισκόμαστε σε αγώνα μέχρι θανάτου για την ψυχή της κόρης μου».
Σε μία αγορά που πουλάει ψηλοτάκουνες γόβες για μωρά και τάνγκα για προέφηβες, δεν χρειάζεται να είναι κανείς μεγαλοφυΐα για να δει πως το σεξ -για να μην πούμε το πορνό- εισβάλει στις ζωές μας.
Είτε το θέλουμε, είτε όχι, η τηλεόραση το μεταφέρει στα σαλόνια μας και το διαδίκτυο στις κρεβατοκάμαρές μας. Σύμφωνα με μία έρευνα του πανεπιστημίου της Αλμπέρτα του 2007, το 90% των αγοριών και το 70% των κοριτσιών ηλικίας 13-14 ετών έχουν ήδη έρθει τουλάχιστο μια φορά σε επαφή με ρητά σεξουαλικά περιεχόμενα.
Το πρόβλημα του Σκοτ όμως δεν είναι μόνο το σεξ. Αυτό που τον ενδιαφέρει περισσότερο είναι γιατί η δυτική κουλτούρα υιοθετεί με τόση προθυμία τις πλέον αισχρές και έκφυλες εκδοχές του σεξ, που συχνά έλκουν την καταγωγή τους απ’ ευθείας από την πορνογραφία. Στο βιβλίο του «Η Πορνοποίηση της Αμερικής» που συνέγραψε με τη συνάδερφό του Κάρμιν Σαρακίνο (Carmine Sarracino), καθηγήτρια αγγλικής φιλολογίας, το δίδυμο επιχειρηματολογεί πως διαμέσου καταναλωτικών αγαθών σαν τις κούκλες Μπρατζ κ.ά., η επιρροή του πορνό στην κυρίαρχη κουλτούρα επηρεάζει την αυτοαντίληψη και τις συμπεριφορές μας σχεδόν στα πάντα, από τη μόδα έως τις αντιλήψεις για το σώμα μας ή τη σχέση με τη σεξουαλικότητά μας.
Είναι πολύ νωρίς για να εκτιμήσει κανείς πώς ακριβώς θα επηρεάσει μακροπρόθεσμα τα παιδιά μας η ανατροφή τους σε αυτό το υπερσεξουαλικό περιβάλλον. Αλλά ο Σκοτ και η συνεργάτης του διατυμπανίζουν πως στα σίγουρα δεν είναι αρκετά νωρίς να σημάνει κάποιος το κουδούνι του συναγερμού και να αντιμετωπίσει κριτικά όλη αυτή τη σεξουαλικότητα στην οποία εκτιθέμεθα καθημερινά.
…Kαι τα αποτελέσματα στους εφήβους 14-16 ετών
Μολοταύτα, οι συγγραφείς δεν ζητούν να ξαναγυρίσει το πορνό στην παρανομία. Είναι αμφότεροι παιδιά της γενιάς που διαδήλωνε για σεξουαλική απελευθέρωση. Και παραδέχονται ευχαρίστως πως το πορνό συνέβαλε στη σεξουαλική αυτή απελευθέρωση. Η διαφορά μεταξύ του τότε και του τώρα είναι πως κάπως έγινε και το πορνό -ή η θεματολογία του- υπερέβησαν τα όρια της ψυχαγωγίας «μόνο για ενήλικους» και εισέβαλαν σε κάθε σχεδόν πλευρά της καθημερινής λαϊκής κουλτούρας.
Οι Σαρακίνο και Σκοτ ορίζουν ως «πορνοποίηση» την υιοθεσία από τη διαφήμιση αλλά και ολόκληρη την κοινωνία ορισμένων κεντρικών θεμάτων της αμερικανικής πορνογραφίας: το σεξ ως διασκέδαση, η απερίφραστη εκδήλωση της σεξουαλικότητας, η «στενή» αντίληψη για το περιεχόμενο των σχέσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών, η εξιδανίκευση των «κακών» κοριτσιών και των «βρώμικων» αγοριών, η κυριαρχία και η υποταγή.
Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στις φωτογραφίες που αναρτούν οι έφηβοι στο «My Space» και στο «Facebook»: Αν δε μιμούνται σκηνές πορνό που έχουν δει, μιμούνται στα σίγουρα εμπνευσμένες από το πορνό εικόνες και πόζες που αφθονούν αλλού: δερμάτινα εσώρουχα, κορσέδες και φανταχτερές γόβες-στιλέτο, που άλλοτε αποτελούσαν σήμα κατατεθέν των πορνοστάρ, αφθονούν σήμερα στα γυμνάσια και τα λύκεια.
Ενδεικτικό προφίλ έφηβης της γενιάς του 2000 στο facebook. Μία διαφήμιση για το αποσμητικό «Αxe», που απευθύνεται σε έφηβα αγόρια, χρησιμοποιεί το σλόγκαν «πώς καθαρίζουν τα βρώμικα αγόρια», ενώ η «Barton» η εταιρεία κατασκευής σκέιτμπορντ, συνεργάστηκε με το «PlayBoy» για να παράγει μια νέα σειρά σανίδων, που ονομάστηκε «Love», με σήμα αισθησιακά κόκκινα χείλη καταμεσής στο παιχνίδι.
Πάνω στα σκέιτμπορντ γράφεται το σύνθημα «Mου αρέσει να κυλιέμαι στα πάρκα• μου αρέσουν τα μακριά, σκληρά παιχνίδια στα παγκάκια ιδίως αν ακολουθούνται από ένα ωραίο, ζεστό τρίψιμο». Σε ένα από τα πιο δημοφιλή παιδικά βιντεοπαιχνίδια, το «Guitar Hero», απεικονίζονται ψηφιακοί αστέρες του ροκ ενώ πίσω τους μία στριπτισέζ λικνίζεται σε ένα στύλο. Οι στριπτιζέζ είναι «εντάξει», σε βαθμό να περνούν σχεδόν απαρατήρητες.
Αλλά και πολλές διασημότητες μεταλλάσσονται σε ερασιτέχνες πορνοστάρ: κινηματογραφούν σεξουαλικές τους συναντήσεις -Κόλιν Φάρελ (Colin Farrell), Κιμ Καρντασιάν (Kim Kardashian)- προσλαμβάνουν παραγωγούς πορνοταινιών για να γυρίσουν τα βίντεό τους –Μπρίτνεϊ Σπίαρς (Britney Spears)- ή γυρίζουν απευθείας καθαρά πορνό -Σνουπ Ντογκ (Snoop Dogg). Εν τω μεταξύ πραγματικοί πορνοστάρ σαν τους Ρον Τζέρεμι (Ron Jeremy) ή την Τζένα Τζέιμσον (Jenna Jameson) αποκτούν ευρύτατη διασημότητα, εμφανίζονται ως γκεστ σταρ σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και βλέπουν τις εισπράξεις τους να εκτοξεύονται στα ύψη.
Σε μία δίκη στη Φλόριντα, ένας δικηγόρος πρόβαλε το επιχείρημα πως απόδειξη για το ότι το πορνό έχει γίνει πλέον στοιχείο της καθημερινότητας είναι πως στο «Google» η λέξη «όργιο» (orgy) δίνει διπλάσια αποτελέσματα από ότι η λέξη «μηλόπιτα» (apple pie). Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικηγόρου, ο πελάτης του, ένας διαχειριστής μιας πορνό ιστοσελίδας που κατηγορούνταν για προσβολή της δημοσίας αιδούς, εκβιασμό, μαστροπεία και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, συμπεριφερόταν σύμφωνα με τους αποδεκτούς κοινωνικούς κανόνες (ο κατηγορούμενος πράγματι αθωώθηκε για το αδίκημα της προσβολής της δημοσίας αιδούς και καταδικάστηκε μόνο για το αδίκημα του «ξεπλύματος βρώμικου χρήματος»).
«Αρκεί να περιφέρεσαι στην πόλη, και πέφτεις συνεχώς πάνω στο πορνό, σε κάθε διαθέσιμο μέσο επικοινωνίας», λέει η Σαρακίνο, που διδάσκει στο κολέγιο Ελίζαμπεθ τάουν της Πενσιλβάνια. «Είναι πια τόσο πανταχού παρόν, που σχεδόν δεν μπορείς να το ξεχωρίσεις από το υπόλοιπο πολιτιστικό περιβάλλον».
Αυτή η κυριαρχία του πορνό προκαλεί στα παιδιά αρκετή σύγχυση και πάμπολλες παρεξηγήσεις, λέει η Λιν Μίκελ Μπράουν (Lyn Mikel Brown), συγγραφέας του βιβλίου «Πακετάροντας την παιδικότητα», που αναφέρεται στην επίδραση της διαφήμισης στα έφηβα κορίτσια. «Όλη αυτή η υπερέκθεση στο σεξ, διαστρεβλώνει το περιεχόμενο της ενηλικίωσης».
Υπάρχουν έρευνες που δείχνουν πως τα παιδιά που εκτίθενται σε τέτοιου είδους σεξουαλικές σκηνές διαμορφώνουν πιο παραδοσιακές αντιλήψεις για το ρόλο των φύλων (συνδέοντας την κυριαρχία με το ανδρικό φύλο και την υποταγή με το γυναικείο) -και όχι μόνο στην κρεβατοκάμαρα (μία έρευνα του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν σε 244 μαθητές γυμνασίου, έδειξε πως τα παιδιά που παρακολουθούσαν τακτικά προγράμματα με έντονο σεξουαλικό περιεχόμενο, ασπάζονταν περισσότερο στερεοτυπικές εικόνες για τα φύλα).
Τα παιδιά επίσης, όπως είναι λογικό, ελέγχουν πολύ λιγότερο από άλλες κατηγορίες την εκδήλωση της σεξουαλικότητάς τους, και δε γνωρίζουν ποιες συμπεριφορές συνιστούν σεξουαλική κακοποίηση. Ως τμήμα της έρευνας για το βιβλίο τους, οι συγγραφείς της «πορνοποίησης» αναφέρονται σε ιστορίες που άκουσαν από δασκάλους και καθηγητές για κορίτσια που έστελναν με το κινητό ημίγυμνες φωτογραφίες τους σε συμμαθητές τους που μόλις είχαν γνωρίσει, ή που «παρέλαυναν» σε όλους τους χώρους του σχολείου με αποκαλυπτικές εμφανίσεις, με σκοπό να προκαλέσουν.
Οι συγγραφείς του «Τόσο σέξι, Τόσο νωρίς», που εκδόθηκε νωρίτερα αυτό το μήνα, θεωρούν πως το πρόβλημα εν μέρει οφείλεται στο ότι τα παιδιά δε διαθέτουν την ωριμότητα να ερμηνεύσουν ή να κατανοήσουν το πλαίσιο των εικόνων που βλέπουν. Πέρσι, η «αμερικανική ψυχολογική εταιρεία» (AΡΑ) εξέδωσε μία εξαιρετική έκθεση για την εικόνα που έχουν τα νέα κορίτσια για την ενηλικίωση, που παρουσιάζεται ως μία διαδικασία που δεν έχει άλλο περιεχόμενο από τα σεξουαλικά «οφέλη» από τα οποία συνοδεύεται. Σύμφωνα με ορισμένους ψυχολόγους, από τη στιγμή που θα δεχθούν αυτή την αντίληψη, τα κορίτσια «αυτο-αντικειμενικοποιούνται», με συνέπειες που ποικίλουν από τα μαθησιακά προβλήματα έως την κατάθλιψη ή τα διατροφικά προβλήματα.
«Δεν λέμε πως τα παιδιά μαθαίνουν τι είναι το φιλί ή το σεξ απ’ ευθείας από τα πορνό», διευκρινίζει η Σάρον Λαμπ (Sharon Lamb), ψυχολόγος στο κολέγιο «Σεντ Μάικλ» στο Μπάρλινγκτον του Βερμόντ, που συμμετείχε στη σύνταξη της έκθεσης της ΑΡΑ. «Πάντως βλέπεις μιμήσεις σεξουαλικών πράξεων που άλλοτε τις έβρισκες μόνο στα πορνό. Μοιάζει λες και τα παιδιά να έχουν εκπαιδευτεί σε μία αντίληψη για το σεξ, πριν καν τους μιλήσει κανένας γι’ αυτό».
Σε αυτήν την «εκπαίδευση» περιλαμβάνονται και οι χιλιάδες εικόνες με ρητό σεξουαλικό περιεχόμενο που βλέπουν τα παιδιά μας πριν φτάσουν στην εφηβεία. Σύμφωνα με τους ειδήμονες, αυτή η έκθεση μπορεί να καταστήσει απογοητευτική την εμπειρία του πραγματικού σεξ, ιδίως σε νεαρούς άνδρες που κυριαρχούνται από φαντασιώσεις πορνικής έμπνευσης.
To σύγχρονο πρότυπο της έφηβης κοπέλας απεικονίζεται στο πρόσωπο της Miley Cyrus. Στα πορνό οι γυναίκες απεικονίζονται ως ακόρεστες για σεξ και πρόθυμες να υποστούν κάθε είδους λεκτική, φυσική ή σεξουαλική βία. Πολλά νεαρά κορίτσια, μη γνωρίζοντας τίποτα διαφορετικό, πέφτουν με τα μούτρα στη μίμηση αυτού του κυρίαρχου πολιτιστικού κώδικα.
Σήμερα πολλές έφηβες αυτοαποκαλούνται «τσούλες» και «πουτάνες». Κι είτε είναι το πορνό ή ένα ευρύτερο σύνολο επιρροών, το απρόσωπο, χωρίς δεσμεύσεις ευκαιριακό σεξ, η λεγόμενη «αρπαχτή» αποτελεί ένα από τα καθοριστικά πολιτιστικά χαρακτηριστικά μιας ολόκληρης γενιάς εφήβων -αυτή η υποκουλτούρα αποτελεί ήδη αντικείμενο πολλών δημοσιεύσεων, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το «Αρπαχτή», της κοινωνιολόγου Καθλίν Μπογκλ (Kathleen Bogle).
Μία από τις βασικές ιδέες της πορνοβιομηχανίας είναι πως το σεξ δεν είναι παρά ένα ακόμα αγαθό, προς εμπορία σε μία ανοικτή αγορά-μια αντίληψη που απεικονίζεται ωραιότατα σε ένα βίντεο κλιπ όπου ο ράπερ Νέλι (Nelly) ακυρώνει την πιστωτική του κάρτα σε μία γυμνή γυναικεία πλάτη.
Στο σεξ, το αυθεντικό αντικαταστάθηκε από το κραυγαλέο και το τεχνητό. Δεν είναι τυχαίο πως η «πλαστική» Miley Cyrus αναδεικνύεται στο κυρίαρχο προεφηβικό σεξουαλικό πρότυπο -στο διαδίκτυο κυκλοφορούν όχι μόνο φωτογραφίες της Σάιρους τυλιγμένης μέσα σε σεντόνι, λες και μόλις έκανε σεξ (η ίδια ισχυρίζεται πως παγιδεύτηκε από το φωτογράφο) αλλά και αποκαλυπτικές φωτογραφίες της, που τις τράβηξε η ίδια ή φίλοι της.
«Τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια έχουν μπερδευτεί εντελώς σε σχέση με το τι είναι επιτρεπτό και τι όχι», λέει η Μπράουν. Ίσως να είναι όλο και πιο επείγον να βοηθήσουμε τα παιδιά να κάνουν αυτή τη διάκριση.
***
Jessica Bennett
«Η Πορνοποίηση της Αμερικής» των Kevin Scott και Carmine Sarracino


edwhellas.gr
http://katohika.gr/2015/07/η-πορνοποίηση-της-νέας-γενιάς/.html

Ελιά: Η απόλυτη ελληνική υπερτροφή!

Στην αρχαια Ελλαδα, ο Σολων ιδρυσε νομο για την προστασια αυτου του υπεροχου δεντρου. Οι Ρωμαιοι ηταν αυτοι που πρωτοι καθιερωσαν την εξαγωγη του λαδιού με τη μεθοδο της ψυχρης συνθλιψης.

Σημερα ειναι γνωστο οτι το μυστικο υγειας της μεσογειακης διατροφης βρισκεται στην καταναλωση κυριως της ελιας. Η ελια θεωρειται θαυματουργο φρουτο και μπορει να χαρισει υγεια, ευτυχια και μακροβιοτητα, μονο σε οσους ξερουν να την απολαμβανουν στην αγνοτερη, ανεπεξεργαστη μορφη της.
Ποσοι ομως Ελληνες γνωριζουν πραγματικα πως πρεπει να τρωγεται η ελια, ποτε να συλλεγεται και πως να συντηρειται;
Η ομαδα της
VEGAN HELLAS, αναζητωντας χρονια την ιδανικη ελια και παροτρυνοντας δεκαδες παραγωγους να ακολουθησουν τις συμβουλες της οσον αφορα το καταλληλο χρονο συγκομιδης της και τον αγνοτερο τροπο συντηρησης της, ειναι στην ευχαριστη θεση να μοιραστει μαζι σας την τελειοτερη τροφη του ανθρωπου σημερα!
Επιτελους στην Ελλαδα η ΠΡΩΤΗ εντελως αναλατη ελια ποικιλιας Καλαμων! Απολυτως ανεπεξεργαστη, ξεπικρισμενη για 20 ημερες μεσα σε νερο πηγης και το σημαντικοτερο ολων, μαζεμενη σε σταδιο τελειας ωριμανσης πανω στο δεντρο.

Η ελια θεωρειται:

– το φρουτο με τα περισσοτερα μεταλλικα αλατα
– το φρουτο με το περισσοτερο ασβεστιο
– πλουσια σε μαγνησιο
– αλκαλικο φρουτο
– πλουσια σε βασικα αμινοξεα
– πλουσια σε μονοακορεστα βασικα λιπαρα οξεα-Ω9
– γεματη με λιποδιαλυτες βιταμινες Α και Ε
– αφθονη σε αντιοξειδωτικα

Η ελια εχει την ικανοτητα να διαλυει την τοξικη βλεννα στο ανθρωπινο σωμα περισσοτερο απο οποιοδηποτε αλλο φρουτο!
Στο κλασσικο βιβλιο της φυσικης υγεινης του ARNOLD EHRET-THE MUCUSLESS DIET HEALING SYSTEM, αναφερεται πινακας, με βαση τη σειρα προτεραιοτητας ορισμενων τροφων, οσον αφορα τη δυνατοτητα τους να απορροφουν και να αποβαλλουν τοξικη βλεννα και καταλοιπα μαγειρεμενης τροφης απο το ανθρωπινο σωμα. Σε αυτον τον πινακα λοιπον, η ελια κατατασσεται πρωτη μεταξυ δεκαδων τροφων με ενα σκορ 30,56, με τα συκα να ακολουθουν ως δευτερα με σκορ 27,81. Για να καταλαβετε τη θεραπευτικη δυναμη της ελιας, ενδεικτικα αναφερεται οτι το πορτοκαλι, γνωστο σε ολους για την απεκκριτικη δυνατοτητα του, ακολουθει ως τριτο στη λιστα με σκορ μολις 09,61!
Η ελια θεωρειται ιδανικη τροφη για οσους εχουν προβληματα υψηλης χοληστερολης, υψηλες τρανσαμινασες, αιμορροιδες, πονοκεφαλους, λευχαιμια κ.α., οπως και για αθλητες, για χειρονακτικα εργαζομενους και κυριως για χορτοφαγους και ωμοφαγους που θελουν να αυξησουν το μυικο ιστο τους.
Συνδιαζεται αριστα με χυμο λαχανικων ή πρασινη σαλατα. Ενα απο τα καλυτερα φυσικα αναβολικα για μποντι μπιλντερς.
Η συνιστωμενη ημερησια δοση ειναι 10-20 ελιες μεσημερι ή βραδυ.
Η απολυτη Ελληνικη Υπερτροφη!
pentapostagma.gr

...

- See more at: http://www.diadrastika.com/2015/07/elia-elliniki-ypertrofi.html#sthash.8kxLRhNP.dpuf

Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ..

Έλθωμεν λοιπόν εις τα Μόναχα.

Εκεί ουρανός Κλειστός. Αιωνία Συννεφιά. Αιωνία Μαυρίλα. Αιώνιον Πένθος. Αιωνία Ομίχλη, Αιωνία Πάχνη. Αιωνία Υγρασία. Αιωνία Μούχλα. Αιωνία Σαπίλα. Καμπουρογραμμία Γης. Ξυλογραμμία δένδρων. Και βάρος και πάχος και πύκνα αέρος. Και στούπωμα των πάντων με μπαμπάκια ομίχλης. Ο Ουρανός κλειστός. Η Γη κλειστή. Ο Αέρας κλειστός. Το Σπίτι κλειστόν. Το Ρούχον κλειστόν. Το Σώμα κλειστόν. Ο Άνθρωπος κλειστός. Το Πνεύμα κλειστόν. Ο Ουρανός σκότος. Η Γη πένθος. Τα Φώτα λύπη. Τα Ζώα μελαγχολία. Ο Αέρας υγρά πηκτή μαυρίλα. Όλος ο ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΣ σπρώχνει τον Άνθρωπον εις ένα καταφύγιον, εις ένα υπόγειον. Και εκεί ζη μίαν ζωήν τεχνητήν. Το Πνεύμα και αι Τέχναι είναι Επιστήμαι, είναι Μηχανήματα, εμπορεύματα, βιομηχανήματα. Κάμετε μίαν εικόνα, ένα άγαλμα, όπως και κάθε άλλη μηχανή και βίδα.

Και ζη εκεί με ένα ψεύτικον Φως, μίαν ζωήν ψεύτικην. Ψεύτικον Φως. Ψεύτικον πνεύμα. Ψεύτικαι τέχναι. Γνωρίζει το αληθινόν φως, το αληθινόν πνεύμα, την αληθινήν τέχνην από την Ελλάδα, την Ιταλίαν, τα βιβλία. Ο Ευρωπαίος μιμείται την Εξωτερικήν Φύσιν με την Εσωτερικήν του Φύσιν...
...Ένας Γερμανός, λόγου χάριν, με Σώμα υλικής συστάσεως και γραμμικής λεπτότητος Πελασγικού βάθρου, με στόμαχον, εις τον οποίον η μπίρρα αγωνίζεται να τρίψη τα δυνατώτερα λουκάνικα και τα ξυλωδέστερα λαχανικά, με εγκέφαλον παχύν, βαρύν, πυκνόν, σκοτισμένον, ομιχλώδη, λαβυρινθώδη από τους εσωτερικούς ατμούς των ζυμώσεων και στουμπωμένον ακόμη και από τον πεπιεσμένον ατμόν εκατόν ατμοσφαιρών της ομιχλογερμανοσοφίας και ακόμη από τους καπνούς της πίπας, μιμείται ό,τι βλέπει, πάντοτε... με ένα ζευγάρι γυαλιά, συνήθως με δύο, όχι σπανίως με τρία, και εκφράζει διά της Τέχνης του ό,τι είναι η Γη του και ό,τι είναι αυτός.

Έπειτα το βλέπει, το ευρίσκει όμοιον, του αρέσει κα έπειτα τρέχει, φορεί τη ρόμπα του, φορεί τη σκούφια του, ανάβει την σόμπα του, κρεμιέται εις την πίπαν του, μένει εκεί οκτώ μήνες και σου πετά 32 τόμους Αισθητικής, όπου όλο το Ωραίον της οικουμένης εξηγείται, σχολιάζεται, διορθώνεται, κατά την ρόμπα, την πίπα, την σκούφια και την βαρβαροσαπίλα κάθε Φονπρίτς, Μπουρούμπρουμπούψ, Γκεμποργκενλιούχενχφστυξ.

Τί διάβολον θέλει ο Γερμανός, ο Σουηδός, ο Παρισινός, ο Λονδρέζος να ομιλή διά πράγματα... που δεν βλέπει! Και να νομοθετή επί πραγμάτων που δεν βλέπει. Αι γραμμικοί και χροϊκαί τέχναι όλαι είναι Γραμμαί και Χρώματα. Και ο κάθε Γερμανός, Σουηδός, Παρισινός, Λονδρέζος πηγαίνει... εις την Ιταλίαν δια να ιδή ουρανόν, αέρα, σύννεφα, γην, φυτά, ζώα, δια να ιδή Γραμμάς και Χρώματα!

Εις τον τόπον του ο Γερμανός ζωγράφος βλέπει: Μίαν πεδιάδαν ολόκληρον, ένα ουράνιον αλισιβωτόν χρώμα, του οποίου η πάχνη, η ομίχλη, η καταχνιά, την πλακώνει, την στουμπώνει, πνίγει κάθε κρότον, κάθε σχήμα, κάθε γραμμήν και την παρουσιάζει ένα πράσινον υγρόν ομιχλόχρωμα. Τραβά λοιπόν δέκα πινελιές με πινέλο πλατύ Σοφατζή, από μπογιά στάχτη της μπουγάδας, άλλες δέκα πράσινες από κάτου και η εικών του είναι καμωμένη. Μία αγελάδα είναι εμπρός του και του κάνει κόρτε. Διότι και η αγελάδα εκεί είναι κοντόφθαλμη, διότι και η αγελάδα εκεί διαβάζει φιλοσοφικά συγγρόματα...

Περικλής Γιαννόπουλος, «Ελληνική Γραμμή και το Ελληνικόν Χρώμα»

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.visaltis.net/2015/07/blog-post_13.html

Α΄ Ἀπελευθέρωσις τῆς Ξάνθης – 13 Ἰουλίου 1913

     Στὶς 11 Ἰουλίου τὸ πρωί, ἡ 8η Μεραρχία κινήθηκε ἀπὸ τὴν Καβάλα γιὰ νὰ καταλάβῃ τὴν Ξάνθη, τῆς ὁποίας οἱ κάτοικοι διέτρεχαν σοβαρὸ κίνδυνο ἀπὸ τοὺς βούλγαρους. Στὶς 14:00 περίπου ἔφθασε στὴν Χρυσούπολη, χωρὶς νὰ συναντήσῃ ἐχθρικὴ ἀντίσταση, ὅπου διανυκτέρευσε. Τὴν ἐπομένη, 12 Ἰουλίου, προήλασε ἀπὸ νωρὶς τὸ πρωὶ ἀπὸ τὴν Χρυσούπολη πρὸς τὴν Ξάνθη καὶ μέχρι τὶς 13:00 εἶχε διαβῆ τὸν ποταμὸ Νέστο καὶ ἄρχισε νὰ κινεῖται πρὸς τὴν Ξάνθη.
   
Στὸ μεταξύ, ἡ ἐμπροσθοφυλακὴ τῆς μεραρχίας εἶχε προχωρήσει καὶ ἐγκατεστάθη στὰ ὑψώματα νοτιοδυτικὰ τῆς Ξάνθης, ὅπου πληροφορήθηκε ἀπὸ τοὺς κατοίκους ὅτι οἱ βούλγαροι ἀπὸ τὴν νύχτα εἶχαν ὑποχωρήση πρὸς τὰ βόρεια. Ἡ μεραρχία συνέχισε τὴν πορεία της καὶ εἰσῆλθε στὴν Ξάνθη, ὅπου ἔγινε δεκτὴ ἀπὸ τοὺς κατοίκους μὲ θερμὲς ἐκδηλώσεις.
     Στὶς 13 Ἰουλίου, ἡ 8η Μεραρχία καὶ τὰ ἀγήματα τοῦ στόλου, συμπλήρωσαν τὴν ἀπελευθέρωση τῶν περιοχῶν Ξάνθης, Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Πόρτο Λάγο.

Ὁ ἱερεὺς, στὴν καμένη ἀπὸ τοὺς βουλγάρους φυλακή τῆς Ξάνθης.

     Οἱ ὡμότητες ἐκ μέρους τῶν βουλγάρων εἶχαν φέρη σὲ ἀπόγνωση τὸν πληθυσμὸ τῆς Ξάνθης. Νὰ ἀναφέρουμε μόνον ὅτι, τὶς τελευταῖες ἡμέρες τῆς βουλγαρικῆς κατοχῆς, κρατοῦντο στὶς φυλακὲς τῆς Ξάνθης 28 Ἕλληνες, ἕνας ἱερεὺς καὶ ἕνας διδάσκαλος. Οἱ βούλγαροι στρατιῶτες ἐγκαταλείποντες τὴν πόλη τὴν αὐγὴ τῆς 12ης Ἰουλίου, τοποθέτησαν ἐντὸς τῶν φυλακῶν βόμβες, ξερόκλαδα, ἔχυσαν καὶ πετρέλαιο καὶ μετὰ ἔβαλαν φωτιὰ. Κατόπιν ἐγκατέλειψαν τὴν πόλη. Οἱ κρατούμενοι θὰ εὔρισκαν μαρτυρικὸ θάνατο ἂν δὲν τοὺς ἀντιλαμβάνοντο ἄλλοι κάτοικοι, καὶ τοὺς ἔσωζαν σπάζοντας τὶς πόρτες τῶν φυλακῶν.
     Ἡ ἐλεύθερη περίοδός τῆς Ξάνθης, ἀποδείχτηκε ἰδιαίτερα μικρὴ καθῶς κράτησε μόνον 15 ἡμέρες, διότι ἡ Συνθήκη τοῦ Βουκουρεστίου παρεχώρησε τὴν περιοχή στὴ Βουλγαρία. Ἡ δεύτερη αὐτή κατοχὴ, ὑπῆρξε ἰδιαίτερα ἐπώδυνη καὶ οἱ μαρτυρίες ἀναφέρουν γιὰ σκληροὺς διωγμοὺς καὶ ἀρπαγὲς τῶν περιουσιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμού.
     Ἡ Ξάνθη, ἀπελευθερώθηκε ὀριστικὰ, ὅταν στὶς 4 Ὀκτωβρίου τοῦ 1919, ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς εἰσῆλθε στὸ «τρίγωνο τῆς Ξάνθης» (τὴν Ξάνθη καὶ περιοχὲς τῆς σημερινῆς Ροδόπης μέχρι τὸν ποταμὸ Κομψάτο, κοντὰ στὸν Ἴασμο).
Οἱ ἐπιχειρήσεις εἶχαν ξεκινήσει ἀπὸ τὸ βράδυ ἀλλὰ τὸ πρωὶ τῆς 4ης Ὀκτωβρίου τὰ Ἑλληνικὰ στρατεύματα μπῆκαν στὴν Ξάνθη. Ταυτόχρονα ἐπέστρεψαν στὴν Ξάνθη ὅσοι εἶχαν ἐγκαταλείψη τὴν περιοχὴ καὶ ἀφοπλίστηκε ὁ βουλγαρικὸς στρατός.

Θράκη  ,  filonoi.gr
- See more at: http://www.diadrastika.com/2015/07/apaleftherosi-xanthis.html#sthash.uLnaUD7n.dpuf

Αγαπητέ κύριε Ντάισελμπλουμ

ntaiselbloom.jpg

Επιστολή προς τον Γερούν Ντάισελμπλουμ | EUROKINISSI

Συντάκτης: 

Ζανίν Αλκαλάη

Μας χωρίζουν μόλις 50 χιλιόμετρα. Εγώ στην Ουτρέχτη, εσείς στο Βάχενινγκεν. Σαν να λέμε Αθήνα - Πόρτο Ράφτη. Με χαροποίησαν ιδιαίτερα οι καινούργιες νομοθετικές ρυθμίσεις που ψηφίστηκαν από την κυβέρνησή σας πριν από δέκα μέρες, στη χώρα που και εγώ και εσείς ζούμε, εργαζόμαστε και απολαμβάνουμε τα προνόμια ενός άρτια οργανωμένου ευρωπαϊκού κράτους.

Είδαμε τους εργαζόμενους να ισχυροποιούν τη θέση τους απέναντι στους εργοδότες. Η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να προσφέρει στον υπάλληλο μόνιμο συμβόλαιο έπειτα από δύο χρόνια αντί τριών όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Και αν ακόμα επιλέξει να μην τον κρατήσει, είναι υποχρεωμένη να του πληρώσει αποζημίωση έως και δώδεκα μηνών, ενώ εκείνος με τη σειρά του θα παίρνει το επίδομα ανεργίας.

Είδαμε ακόμα, κύριε Ντάισελμπουμ, τον κατώτατο μισθό να αυξάνεται στα 1.507,80 ευρώ. Καλοδεχούμενη, φυσικά, και αυτή η αλλαγή. Αλλά, την ίδια στιγμή, βλέπουμε εσάς τον ίδιο, που με δυο χέρια ψηφίσατε αυτά τα μέτρα, να απαιτείτε την περαιτέρω μείωση του μισθού στη δική μου χώρα.

Χίλια πεντακόσια ευρώ (και κάτι ψιλά). Ούτε στα πιο τρελά όνειρα της αδελφής μου, των φίλων μου, των συγγενών μου και κάθε Ελληνα ή Νοτιοευρωπαίου πολίτη. Ενώ στη μισή Ευρώπη υπάρχει ανάπτυξη, ανταγωνισμός και ευημερία, δυστυχώς στις νότιες χώρες υπάρχει στέρηση, στασιμότητα, λιτότητα και άγχος για το μέλλον.

Σύμφωνοι. Πρέπει να υπάρξουν περιορισμοί και στερήσεις, με στόχο μια ανάπτυξη που ακούμε και δεν βλέπουμε. Αλλά τι να απαντήσω στην αδερφή μου όταν μου λέει πως στις ουρές των ΑΤΜ ξεγράφει τα όνειρα που έκανε για το μέλλον της; Ποιο μέλλον; Ποια οικογένεια; Κι αν σήμερα έχει δουλειά, αύριο τι; «Εδώ θα ξυπνάω για μια ζωή, στο παιδικό μας υπνοδωμάτιο».

Στο παιδικό μας υπνοδωμάτιο. Φωλιά για ένα παιδί, φυλακή για έναν ενήλικα που δεν μπορεί να ανοίξει φτερά. Το ξέρετε καλύτερα, κύριε Ντάισελμπλουμ. O γιος σας είναι 17 ετών και όπως κάθε Ολλανδός νέος θα έχει ήδη ξεκινήσει να ψάχνει για συγκατοίκους ώστε να φύγει από το σπίτι σε ένα χρόνο.

Αν τα μέτρα που τέθηκαν σε ισχύ στην Ολλανδία μού χαρίζουν ελπίδα για τη ζωή μου, με εκείνα για την Ελλάδα στερείται από τους δικούς μου αλλά κι από μένα το όνειρο της επιστροφής μου.

Groeten.

efsyn

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

A pain in the Athens rephrased 

Ενα αποκαλυπτικό άρθρο του Foreign Affairs

του Mark Blyth*

[Πηγή: Foreign Affairs, 07/07/2015]

Με δεδομένο ότι δεν μπορείς να ζητάς συνέχεια από τον κόσμο να ψηφίζει ο ίδιος την φτωχοποίησή του, ήταν πια θέμα χρόνου να βρεθεί η Ευρώπη μπροστά σ’ ένα Αλέξη Τσίπρα. Παρά τις προσπάθειες του Γιούρογκρουπ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ από  τον Φεβρουάριο του 2015 να πείσουν την Ελλάδα να δεχτεί κι άλλη λιτότητα ψηφίζοντας «ναι», οι Έλληνες ψήφισαν ΟΧΙ με ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά από ότι είχαν ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι το σκορ είναι τώρα 2-0 κατά της λιτότητας. Αλλά, τι ακολουθεί;

Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι και τι δεν είναι αυτή η κρίση.  Είναι εκπληκτικό ότι, παρά την ανιαρή ηθικολογική παραφιλολογία που θέλει να αποδείξει το αντίθετο, η ίδια η Ελλάδα (και οι Έλληνες) ΔΕΝ ευθύνονται και τόσο για την κρίση που ονομάζεται Ελλάδα. Για να καταλάβουμε το γιατί, είναι αναγκαίο να «ακολουθήσουμε τα λεφτά» και τους τραπεζίτες που τα δημιουργούν από το χρέος, δηλαδή να καταλάβουμε τι σημαίνει «χρεωστικό χρήμα».Οι ρίζες της κρίσης βρίσκονται πολύ μακριά από την Ελλάδα. Βρίσκονται στην ίδια την τεχνοδομή του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Όταν δημιουργήθηκε το Ευρώ το 1999, δεν ήταν μόνο οι Έλληνες που απέκτησαν πρόσβαση σε δάνεια όπως οι Γερμανοί, αλλά το Ευρώ κατέστη το κατ’ εξοχή φτηνό συναλλαγματικό νόμισμα, στο οποίο δάνειζαν και δανείζονταν οι τράπεζες όλου του κόσμου. Με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, με χώρες που εκλιπαρούσαν να μπουν στο Ευρώ και μια εκκολαπτόμενη πιστωτική έκρηξη, φάνταζε λογικό για τις εθνικές  τράπεζες να επεκτείνουν όσο μπορούσαν τον ιδιωτικό δανεισμό.

Κατά την πρώτη δεκαετία του Ευρώ είδαμε τα δάνεια και το λοιπό ενεργητικό των Ευρωπαϊκών τραπεζών να εκτοξεύονται κατά κόρον, ιδιαίτερα στον χώρο της Ευρωπαϊκής περιφέρειας.  Όντως, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS),  μέχρι το 2010 που χτύπησε η κρίση, οι Γαλλικές τράπεζες κρατούσαν περίπου το αντίστοιχο των 465 δις Ευρώ σε ούτω καλούμενα «ανεπαρκή περιφερειακά στοιχεία ενεργητικού», ενώ οι Γερμανικές τράπεζες κρατούσαν 493 δις στα βιβλία τους. Αλλά, μόνο ένα μικρό ποσοστό από αυτά τα ανεπαρκή στοιχεία ενεργητικού ήταν Ελληνικά, και ακριβώς εδώ έγκειται το αξιοπερίεργο: Η Ελλάδα το 2010 αποτελούσε το 2% της Ευρωζώνης και ο αναθεωρημένος προϋπολογισμός της το 2010 ήταν στο 15% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ – GDP), δηλαδή αναλογούσε στο 0,3% της οικονομίας της Ευρωζώνης. Με άλλα λόγια, το Ελληνικό έλλειμμα ήταν αμελητέο και σίγουρα όχι λόγος πανικού!

Όχι λόγος πανικού λοιπόν…, εκτός βέβαια κι αν οι δανειστές της Ελλάδας, δηλαδή οι γνωστές μεγάλες τράπεζες του πυρήνα της Ευρωζώνης είχαν διπλασιαστεί σε μέγεθος σε σχέση με τις Αμερικανικές συναδέλφους τους, (γνωστές και ως «πολύ μεγάλες τράπεζες για να καταρρεύσουν - Too big to fail), τόσο ως προς το ενεργητικό τους, όσο και ως προς την αναλογία του ενεργητικού τους διαιρούμενη με το παθητικό τους (αυτό λέγεται «επιχειρησιακή αναλογία μόχλευσης»), πράγμα που είχε όντως συμβεί. Σ’ μια υπερ-μοχλευμένη παγκόσμια οικονομία όπως την παρούσα, αν η Ελλάδα κατέρρεε, τότε οι μεγάλες αυτές τράπεζες θα ήταν αναγκασμένες να πουλήσουν άλλα στοιχεία του δικού τους ενεργητικού για να καλύψουν τις απώλειες. Μόνο που, όλες αυτές οι μαζεμένες μαζικές πωλήσεις  θα πυροδοτούσαν μαζικές αναλήψεις (bank run) ανά τις αγορές ομολόγων της Ευρωζώνης, κάτι που θα μπορούσε να εξαφανίσει Ευρωπαϊκές τράπεζες στον πυρήνα της Ευρωζώνης.

[σ.μ.: «Υπερ-μοχλευμένη» σημαίνει το παθητικό να είναι πολύ μικρότερο από το ενεργητικό. Σημαίνει ότι ο μοχλός είναι πολύ κοντός από την μεριά του ενεργητικού, αδυνατώντας να σηκώσει το παθητικό. Βασικά, «υπερ-μοχλευμένη οικονομία» σημαίνει «χρεοκοπημένη  οικονομία», κάτι άλλωστε το εκ προοιμίου δεδομένο για οποιαδήποτε οικονομία που βασίζεται σε χρεωστικό εικονικό χρήμα!]

Προφανώς, κάτι έπρεπε να γίνει για να σταματήσει την σήψη και αυτό το κάτι ήταν το πρόγραμμα της τρόικα για την Ελλάδα. Το πρόγραμμα αυτό κατάφερε να φρενάρει την τραπεζική κατάρρευση της αγοράς ομολόγων βάζοντας τους Έλληνες από κάτω, έτσι ώστε να παραμένουν χαμηλές οι  αποδόσεις (των ομολόγων). Αυτό βέβαια είχε σαν κόστος την ανεργία του 25% των Ελλήνων και την καταστροφή σχεδόν του ενός τρίτου του ΑΕΠ της χώρας. Σαν αποτέλεσμα, η Ελλάδα σήμερα αποτελεί μόνο το 1,7% της Ευρωζώνης, και η καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις των τελευταίων λίγων μηνών δεν αφορούσε παρά απλά πράγματα όπως, φορολογίες και το πώς θα ξοδεύονταν λίγα δις Ευρώ.  Είναι λοιπόν αξιοπερίεργο το ότι δεν κατάφερναν να συμφωνήσουν με την Ελλάδα, ειδικά μάλιστα όταν το ίδιο το ΔΝΤ ανακοίνωσε ότι οι πολιτικές αυτές της λιτότητας ήταν τουλάχιστον αντιπαραγωγικές. Επίσης αξιοπερίεργο είναι το γεγονός πώς μια τόσο μικρή οικονομία όπως η Ελλάδα κατάφερε να δημιουργήσει ένα τέτοιο θανάσιμο κίνδυνο για το Ευρώ.

[σ.μ.: Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε για να σωθούν κάποιοι άλλοι. Η ίδια η Ελλάδα δεν ήταν δέκτης οποιαδήποτε ουσιαστικής χρηματοδότησης, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις των στρατευμένων ΜΜΕ, που εξυπηρετούν συγκεκριμένα παγκόσμια συμφέροντα].

Μέρος της ιστορίας ήταν επίσης το πολιτικό ρίσκο που αντιπροσώπευε ο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που απειλούσε να ενθαρρύνει άλλους αντι-μνημονιακούς συνασπισμούς ανά την Ευρώπη, όπως π.χ., οι Ποδέμος στην Ισπανία. Ένα άλλο όμως κομμάτι της ιστορίας βρίσκεται στο τι κρύβουν καλά και επιμελώς οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες (και ελίτ) μέσα στα υποτιθέμενα προγράμματα διάσωσης για την Ελλάδα. Αυτό που κρύβουν είναι ότι τα σχέδια διάσωσης δεν ήταν καθόλου για την Ελλάδα. Ήταν σιωπηλά σχέδια διάσωσης μεγάλων Ευρωπαϊκών τραπεζών, και τώρα που οι Έλληνες αρνούνται να πληρώσουν, ο λογαριασμός πέφτει στις ράχες των φορολογουμένων στις χώρες του πυρήνα της Ευρώπης.

Το ΟΧΙ των Ελλήνων αφορά πραγματικά αυτό το κρυφό παιγνίδι, και αυτό πάλι το ίδιο παιγνίδι είναι που καθιστά ανίκανους τους Ευρωπαίους να λύσουν το πρόβλημα με την Ελλάδα. [σ.μ.: Αυτό απαντά και το ερώτημα πολλών, «προς τι το δημοψήφισμα;». Υποτίθεται ότι ο Τσίπρας θα χρησιμοποιήσει το ΟΧΙ σ’ αυτό το παιγνίδι].

Στην Ελλάδα προσφέρθηκαν δύο σχέδια διάσωσης. Το πρώτο από τον Μάιο του 2010 μέχρι τον Ιούνιο του 2013 αφορούσε 30 δις Ευρώ διαθέσιμα όποτε ζητούνταν από το ΔΝΤ, και 80 δις Ευρώ σε διμερή δάνεια από άλλες Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Το δεύτερο σχέδιο ήταν από το 2012 μέχρι το τέλος του 2014 (στην πράξη έληξε 30 Ιουνίου) και αφορούσε ακόμα 19,8 δις Ευρώ από το ΔΝΤ και ακόμα 144,7 δις Ευρώ εκταμιεύσιμα από μια εταιρική οντότητα που δημιουργήθηκε προς το τέλος του 2010 και ονομαζόταν EFSF (Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Οικονομικής Σταθερότητας) και που σήμερα ονομάζεται Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM). Δεν έχουν εκταμιευτεί όλα αυτά τα ποσά. Το τελικό ποσό που δανείστηκε στην Ελλάδα ήταν περί τα 230 δις Ευρώ.

Το EFSF ήταν μια εταιρία που δημιούργησε η ΕΕ στο Λουξεμβούργο με σκοπό «την διατήρηση της οικονομικής σταθερότητας στην Ευρωπαϊκή οικονομική και νομισματική ένωση» μέσω της έκδοσης  ομολόγων ύψους 440 δις Ευρώ, τα οποία θα αποτελούσαν την βάση για την παροχή δανείων σε χώρες που είχαν πρόβλημα. Πώς χρησιμοποίησαν λοιπόν την χρηματοδότηση αυτή; Δημιούργησαν ακριβώς ομόλογα δίνοντας έναντι τους δάνεια στην Ελλάδα, με σκοπό, όχι βέβαια να διασώσουν την Ελλάδα [σ.μ.:που ουδέποτε στ’ αληθινά χρειάστηκε διάσωση – από τι να χρειάζεται διάσωση μια χώρα στο μέσο του Παραδείσου;], αλλά τους πιστωτές της Ελλάδας, δηλαδή για να διασώσουν κυρίως τις τράπεζες της Γαλλίας και της Γερμανίας. [σ.μ.: Βέβαια, για να δίνονται δάνεια χρειάζονται δικαιολογίες και η μόνιμη δικαιολογία είναι ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και συνταξιοδοτούνται στα 40. Πόσοι όμως συνταξιοδοτούνται στα 40 για να δικαιολογούν τέτοια τεράστια ποσά σε δάνεια;]

Από τα περίπου 230 δις Ευρώ λοιπόν που εκταμιεύτηκαν για λογαριασμό της Ελλάδας, υπολογίζεται ότι μόνο τα 27 δις διατέθηκαν για την στήριξη του Ελληνικού κράτους.

Όντως, από το 2013 η Ελλάδα έτρεχε πλεονάσματα και δεν χρειαζόταν τέτοια δάνεια. Επομένως, 65% των δανείων της Ελλάδας πέρασε μέσω της Ελλάδας για να διοχετευθεί κατευθείαν στις τράπεζες του Ευρωπαϊκού πυρήνα (Γαλλία, Γερμανία) προκειμένου να πληρωθούν τόκοι, ληξιπρόθεσμα χρέη, καθώς και για να ανακεφαλαιωθούν ντόπιες τράπεζες, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των δανειστών. Κατά άλλον υπολογισμό, το 90% των «δανείων προς την Ελλάδα» παρέκαμψε εντελώς την Ελλάδα. [σ.μ.: Με αυτά κατά νου, ίσως όσοι ισχυρίζονται αφελώς ότι η Ελλάδα πρέπει να ξοφλήσει τα δάνεια της να πρέπει να σκεφτούν ξανά. Οι ίδιοι προσωπικά, θα δέχονταν να πληρώσουν τα δάνεια άλλων εις βάρος της ίδια της ύπαρξής τους και των παιδιών τους;].

Τα νούμερα αυτά, παρά το ότι είναι πολύ αποκαλυπτικά, ωστόσο δεν λαμβάνουν υπόψη ότι, ο Μάριο Ντράγκι, μετά που ανέλαβε την ΕΚΤ από τον Ζαν Κλωντ Τρισέ τέλος του 201, ξεφορτώθηκε περί τα 1,2 τρις Ευρώ δημόσιου χρήματος υπέρ του (ιδιωτικού) Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος [σ.μ.: δηλαδή, έδωσε δημόσιο χρήμα στους ιδιώτες τραπεζίτες], με σκοπό να μειώσει τις αποδόσεις των «μακροπρόθεσμων προσπαθειών αναχρηματοδότησης (Long Term Refinancing Operations - LTROs). Οι αποδόσεις των ομολόγων έπεσαν και σύντομα οι τιμές των ομολόγων αυξήθηκαν, κάτι που ενθουσίασε τους κατόχους ομολόγων, που κατάφεραν έτσι να μοσχοπουλήσουν (λόγω LTRO) τα ομόλογά τους πίσω στις κυβερνήσεις, οι οποίες μόλις τα είχαν διασώσει. [σ.μ.: Για όποιον καταλαβαίνει, είναι σαν να πληρώνει το 98% του κόσμου το 2% της τραπεζικής ελίτ. Κι αυτό θεωρείται από κάποιους «επιστήμη» και επίτευγμα. Μάλιστα, δίνουν και Νομπέλ!].

Τον Μάρτιο του 2012, η Ελληνική Κυβέρνηση, υπό την αιγίδα της Τρόικα, λάνσαρε ένα πρόγραμμα επαναγοράς που αποζημίωνε τους πιστωτές & τις ιδιωτικές και εθνικές κεντρικές τράπεζες με έκπτωση 53,4% επί της ονομαστικής αξίας του ομολόγου. Με τον τρόπο αυτό, μεταφέρθηκαν 164 δις Ευρώ χρέους από τον ιδιωτικό τομέα στο EFSF. Αυτό το δάνειο τώρα βρίσκεται στην κατοχή του ESM (που διαδέχθηκε την EFSF) και δημιουργεί πολλή αστάθεια. Επομένως, κάποιος που θέλει να καταλάβει γιατί οι ενωμένες δυνάμεις της Ευρωζώνης αδυνατούν να χειριστούν ένα πρόβλημα όπως της Ελλάδας, που δεν υπερβαίνει στην πραγματικότητα το μέγεθος ενός συνηθισμένου ληξιπρόθεσμου αμυντικού συμβολαίου των ΗΠΑ, θα ήταν ίσως σοφό ν’ αρχίσει από τα όσα αναφέρονται εδώ και όχι από το πόσο διεφθαρμένοι είναι οι Έλληνες, ή την δήθεν οικονομική σοφία των Γερμανίδων νοικοκυρών. [σ.μ.: Εν πάση περιπτώσει, οι ίδιοι που διέφθειραν τους Έλληνες με «δωρεάν» δάνεια, τώρα ζητούν τα ρέστα και με τον τόκο]. Όπως πρόσφατα παραδέχτηκε ο Karl Otto Pöhl (πρώην διοικητής της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας), η όλη κομπίνα «ήταν για να προστατευτούν οι Γερμανικές τράπεζες και ιδιαίτερα οι Γαλλικές από τις διαγραφές επισφαλών χρεών».

[σ.μ.: Ελάχιστοι όμως διερωτώνται πώς δημιουργούνται αυτές οι επισφάλειες, σε σημείο που να κινδυνεύουν με κατάρρευση τράπεζες-κολοσσοί! Η απάντηση αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό που όποιος το πει δημόσια, φροντίζουν επιμελώς τα στρατευμένα ΜΜΕ να τον βγάζουν παλαβό. Αλήθεια, δεν είναι άξιο απορίας το ότι δεν υπάρχει ούτε ένας δημοσιογράφος απλώς να σκεφτεί ότι, αν όντως υπήρχαν στον κόσμο τόσο πολλά λεφτά όσα δανείζονται, τότε, αν δίνονταν στον κόσμο, αντί στις ιδιωτικές τράπεζες, τότε δεν θα υπήρχε ούτε ένας φτωχός στον πλανήτη; Το μυστικό λοιπόν είναι ότι οι ιδιώτες τραπεζίτες θεωρούν σαν κυκλοφορούν χρήμα τα δάνεια που οι ίδιοι δίνουν σε αέρα κοπανιστό. Όταν έχεις καταφέρει να ξεγελάσεις τους πάντες και τα πάντα δανείζοντας φαντασία, και όταν μάλιστα η φαντασία αυτή γεννά τόκο και ΠΑΡΑΓΩΓΑ που αυξάνονται συνεχώς εκθετικά – exponentially- τότε μπορείς να παίζεις καζίνο, απρόσκοπτα και χωρίς περιορισμούς, δηλαδή να κερδοσκοπείς,  με αποτέλεσμα να δημιουργείς τρύπες, τις οποίες στη συνέχεια καλούνται να γεμίσουν κορόιδα όπως οι Έλληνες και άλλοι. Αν τα χρήματα που χρησιμοποιούμε σήμερα σαν νόμιμα (legal tender) ήταν ΜΕΤΡΗΤΑ δικά  μας και όχι εικονικά (μη φυσικώς υπαρκτά σε μετρητό - περιουσία των ταχυδακτυλουργών παραγωγών τους), τότε θα υπήρχαν και όρια και ποτέ δεν θα δημιουργούνταν τέτοιου μεγέθους τρύπες. Εμάς βέβαια, μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι το πρόβλημα είναι θέμα έλλειψης επαρκούς εποπτικού ελέγχου και άλλα τέτοια κουραφέξαλα…. Αυτός όμως είναι ο λόγος για τον οποίο ποτέ δεν θα έπρεπε να είχε παραχωρηθεί από τα κράτη το δικαίωμα σε διεθνείς ιδιώτες τραπεζίτες να παράγουν χρήμα και μάλιστα εικονικό (ψηφιακό)!] 

Αν είχαν όντως δοθεί 230 δις Ευρώ σε μετρητά στην Ελλάδα, αυτό θα αναλογούσε σε περίπου 21,000 Ευρώ ανά κάτοικο. Με τέτοια γενναιοδωρία, θα ήταν αδύνατον να δημιουργηθεί 25% ανεργία στους ενήλικες και 50% στους νέους, ούτε και δραματική φτωχοποίηση των ηλικιωμένων, ούτε μια παρ’ ολίγον κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Ακόμα κι αν ίσχυε το πρόγραμμα λιτότητας της τρόικα. [σ.μ.: Είναι θέμα λογικής].

Για να διορθωθεί το πρόβλημα, κάποιος από τον πυρήνα της Ευρώπης θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη των πιο πάνω πραγματικοτήτων και να παραδεχτεί ότι τα λεφτά των Ευρωπαίων πολιτών του πυρήνα [σ.μ.: που παράγονται σαν χρέη – χρεωστικό χρήμα] δεν δόθηκαν τους τεμπέληδες Έλληνες, αλλά σε ήδη διασωθέντες ιδιώτες τραπεζίτες, οι οποίοι, παρά το κούρεμα επί της ονομαστικής αξίας του σχεδίου διάσωσης, πάλι τα κατάφεραν να κάνουν κέρδος. Αν, όμως, κάποιος έλεγε την αλήθεια, θα έπρεπε να παραδεχτεί επίσης ότι επί σκοπού και επίτηδες μεταφέρθηκε η ευθύνη από τους επικίνδυνα απερίσκεπτους δανειστές στους ανεύθυνους δανειζόμενους των διαφόρων χωρών, καθώς και να παραδεχτεί επίσης ότι αυτό δημιούργησε ακριβώς τον εθνικο-λαϊκισμό, τον οποίο η Ευρώπη σχεδιάστηκε δήθεν για να εξαλείψει, και που οι ηθικοί Γερμανοί χρησιμοποιούν εναντίον των διεφθαρμένων Ελλήνων. Φυσικά, κανένας δεν πρόκειται να πει την αλήθεια όσο μάλιστα τα ποσοστά των πατροπαράδοτων κομμάτων μειώνονται επικίνδυνα, ενώ κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνουν. Επομένως, τι έπεται;

Παρά το ότι η Γερμανία είναι ένα κατ’ εξακολούθηση αφερέγγυο κράτος που έχει λάβει ελάφρυνση χρέους 4 φορές εντός του 20^ου αιώνα,  η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δεν μπορεί ν’ αφήσει την Deutsche Bank να καταρρεύσει, καθιστώντας γι’ αυτό υπεύθυνους τους Έλληνες. [σ.μ.: Δεν της το επιτρέπουν οι τραπεζίτες που είναι οι αληθινοί ιδιοκτήτες των λεφτών της και των πολιτών της. Η πρόσφατη απόλυση 2 υψηλόβαθμων στελεχών της Deutsche Bank οφειλόταν σε τρύπα παραγώγων 60 δις, κάτι που πληρώνουμε ήδη όλοι εμείς οι πολίτες στους ιδιώτες τραπεζίτες που κρατούν ανήθικα τα δικά μας λεφτά]. Το ίδιο και ο Γάλλος Πρόεδρος Francois Hollande και όλοι οι άλλοι ηγέτες [σ.μ.: κι εμείς νομίζουμε ότι είναι δημοκράτες και νοιάζονται τόσο πολύ για την Ελλάδα και την ανθρωπιστική κρίση της. Αν δεν κινδύνευαν οι τράπεζες τους, κάτι που θα εξαγρίωνε και τους ψηφοφόρους τους…. τότε θα βλέπαμε την αδιαφορία τους και την παντελή έλλειψη δημοκρατικότητας που τους χαρακτηρίζει]. Συνοπτικά λοιπόν, οι δυνατότητες μιας λογικής λύσης φαίνονται να εξανεμίζονται με την ημέρα φέροντας ένα Grexit όλο και πιο κοντά. Λέει ότι ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν επανειλημμένα την φράση «48 ώρες» -μερικές φορές και «72 ώρες»- ως διορία για να επιτύχουν μια νέα συμφωνία με τους δανειστές μετά το δημοψήφισμα. Το διάστημα αυτό αφορούσε τον χρόνο που οι ελληνικές τράπεζες μπορούν να παραμείνουν αξιόχρεες αν το σκορ γίνει 2-0.

Την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο, η ΕΚΤ όχι μόνο παραβιάζει τους ίδιους τους κανόνες της περιορίζοντας την ρευστότητα έκτακτης βοήθειας προς τις ελληνικές τράπεζες, αλλά αυξάνει επίσης το «κούρεμα» των ελληνικών εγγυήσεων (collaterals) που προσφέρθηκαν για νέο ρευστό. Με άλλα λόγια, η ΕΚΤ, ενώ υποτίθεται ότι είναι μια ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα, δρα ως μηχανισμός ενίσχυσης του Eurogroup, παρά τον κίνδυνο που συνεπάγεται αυτός ο τρόπος λειτουργίας για ολόκληρο το ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Ποτέ δεν καταλάβαμε τους Έλληνες γιατί αρνηθήκαμε να δούμε κατάματα αυτό που είναι πραγματικά η κρίση –μια σειρά απανωτών προγραμμάτων διάσωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα που ξεκίνησαν το 2008 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Είναι πολύ πιο εύκολο να κατηγορούμε τους Έλληνες και μετά να ξαφνιαζόμαστε όταν αρνούνται να συμμορφωθούν με τις επιταγές μας.

[σ.μ.: Μπορεί να είναι κι έτσι, αλλά με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και έχοντας υπόψη τα πιο πάνω αδιαμφισβήτητα δεδομένα (τουλάχιστον για όποιον έχει στοιχειώδη γνώση της τεχνοδομής του τραπεζικού συστήματος), ο Αλέξης Τσίπρας αναδεικνύει το ηγετικό του προφίλ στην σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία. Θα δείξει, αλλά προς το παρόν φαίνεται να επιτυγχάνει απομείωση του Ελληνικού χρέους και ένα υποφερτό (;) πρόγραμμα «διάσωσης».  Μετά το ΟΧΙ, η Γαλλία που κινδυνεύει να πέσει πρώτη (εξ’ αιτίας της έκθεσης των ιδιωτικών τραπεζών της σε δραστηριότητες καζίνο), είναι τώρα 100% με τον Τσίπρα (και τους Αμερικανούς), απομονώνοντας για πρώτη φορά την Γερμανία του Σόϊμπλε. Μετά το ΟΧΙ, ο Ντάιζελμπλουμ επίσης βρίσκει ενδιαφέρουσες τις Ελληνικές προτάσεις.

Ναι, οι προτάσεις μπορεί να είναι οι ίδιες με αυτές πριν το δημοψήφισμα, αλλά τώρα με τον ΟΧΙ, δίνεται μια ευκαιρία στην Ελλάδα να διαπραγματευτεί τουλάχιστον τον ρόλο της του κορόιδου για την διάσωση των Γερμανο-Γαλλικών τραπεζών. Ενώ με ένα ενδεχόμενο «ναι», η Ελλάδα θα καταδίκαζε τον εαυτό της στο ξεπούλημα της ίδιας και των παιδιών της για να σώσει άνευ όρων κάποιους ανήθικους τραπεζίτες. Για όσους δεν καταλαβαίνουν ακόμα, αυτή είναι η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο ναι και το ΟΧΙ.

Με την στάση που τηρεί το ΔΝΤ, φαίνεται να υπάρχουν 2 στρατόπεδα εντός του κλαμπ της διεθνούς μαφίας των τραπεζιτών. Αν τελικά στις 12/7/2015 κερδίσει τελικά η Γερμανία του Σόϊμπλε και εκδιωχθεί η Ελλάδα από την ΕΕ, τότε θα είναι η αρχή του τέλους της Ευρωζώνης, κάτι που ίσως να επιθυμεί το στρατόπεδο του Γερμανικού τραπεζικού καρτέλ.

Τέλος, υπάρχει και το ενδεχόμενο να δεχτούν τώρα οι Ευρωπαίοι ηγέτες την απομείωση του Ελληνικού χρέους και στη συνέχεια να μην τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Είναι το πιο πιθανό, για ανθρώπους χωρίς τσίπα (ενώ οι Έλληνες έχουν Τσίπρα!). Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένη τη μη-βιωσιμότητα του χρέους, οι Έλληνες θα εξεγερθούν, η χώρα θα βγει κακήν-κακώς από την Ευρωζώνη και η ΕΕ θα καταρρεύσει. Και σ’ αυτή την περίπτωση όμως θα εξυπηρετούνται πάλι και πάντα τα σχέδια των παγκόσμιων τραπεζιτών, επειδή τότε θα τους δοθεί η ευκαιρία (που οι ίδιοι άλλωστε θα έχουν δημιουργήσει) να επανασυστήσουν την ΕΕ με Κεντρική Κυβέρνηση. 

Πάντα προτιμούσαμε να κατηγορούμε συλλογικά τους κατά τα άλλα πολύ εργατικούς Έλληνες και ποτέ δεν καταλάβαμε το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας, επειδή πάντα αρνούμασταν να δούμε το τι προκαλεί τις κρίσεις…

Τις κρίσεις τις προκαλεί το ιδιωτικό χρεωστικό χρήμα, δηλαδή το χρήμα που παράγεται εικονικά κάθε φορά που δίνεται ένα δάνειο που, σαν τέτοιο (σαν εικονικό) πρέπει αναγκαστικά να εξοφληθεί με ανάπτυξη. Όταν δανείζεσαι φανταστικά λεφτά, ο μόνος τρόπος να βρεις μετρητά να ξοφλήσεις, είναι να τρέχεις σαν τρελός, δήθεν να αναπτύσσεσαι. Μέχρι βέβαια να χρεοκοπήσεις, μια και απολύτως τίποτε δεν μπορεί να αναπτύσσεται επ’ άπειρο, αλλά τα πάντα ακολουθούν κύκλους. Οι κρίσεις στον κατά τα άλλα Παράδεισο που λέγεται Γη είναι τεχνητές.  Κανένας ποτέ δεν χρεοκοπεί εν μέσω Παραδείσου. Μόνο χρεοκοπημένα μυαλά χρεοκοπούν εν μέσω Παραδείσου.

Εκείνος που παράγει εικονικό χρήμα από τα δάνεια, προφανώς και χρειάζεται να το δανείζει συνεχώς και ακατάπαυστα στους πάντες. Αφού είναι χρήμα από δάνεια, δηλαδή χρεωστικό χρήμα, υπάρχει μόνο όταν δίνονται δάνεια! Και το πετυχαίνει διαφθείροντάς τον κόσμο, προσφέροντας του δήθεν μια θέση στο όνειρο (πιστωτικές κάρτες στα γραμματοκιβώτια, δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις, κλπ).

Τα αναγκαστικά αυτά δάνεια παρουσιάζονται στην συνέχεια σαν «σχέδια διάσωσης», ακριβώς επειδή βυθίζουν τις ανόητες χώρες που τα παίρνουν στην καταστροφή. Ναι, στην καταστροφή, επειδή σαν φανταστικά που είναι, είναι αδύνατον να ξοφληθούν με πραγματικά  μέσα, όσο κι αν αναπτύσσεται κάποιος. Παρασύρουν όμως τον καλόπιστο παρατηρητή και τον κάνουν να πιστέψει ότι δουλεύει δήθεν το σύστημα του χρέους, επειδή του δίνουν μια κλασματική άποψη κάθε φορά. Του δείχνουν π.χ., την Γερμανία που πάει καλά και αυτός νομίζει ότι, σαν κάνουν τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, μπορούν όλοι να πηγαίνουν το ίδιο καλά όπως η Γερμανία. Αυτό όμως είναι φυσικώς αδύνατον σ’ ένα κόσμο στον οποία για να πάει κάτι πάνω, πρέπει αναγκαστικά να πάει κάτι άλλο κάτω στο ισόποσο.

Ο λόγος τώρα που κάνει κάποιον να θέλει να δανείζει αέρα κοπανιστό προκαλώντας κρίσεις χρέους με σκοπό να παρουσιάζεται στη συνέχεια σαν σωτήρας, είναι ακριβώς για να εξαργυρώνει τον αέρα αυτό σε εμπράγματες εξασφαλίσεις του δανειζομένου. Επειδή για να πάρει κάποιος τον αέρα, πρέπει να δώσει σαν εγγύηση αληθινό πλούτο, εμπράγματο πλούτο, πλούτο που υπάρχει κατά φυσικό τρόπο και του ανήκει, όταν αυτός ο κύριος με γραβάτα και κοστούμι που τον δανείζει δεν έχει στην πραγματικότητα δεκάρα τσακιστή στην τσέπη του! Είναι ένας αγύρτης, γόητας, μάγος, τσαρλατάνος που ξεγελά ταχυδακτυλουργικά και διαβολικά τον αδαή. Αυτός ο εμπράγματος πλούτος είναι που χάνεται υπέρ του δανειστή για τα δήθεν σχέδια διάσωσης για να έχουμε μετά τον κάθε αδαή να κάνει τον ειδήμονα της οικονομίας...

Η Κύπρος π.χ., χρεοκόπησε μόλις βρήκε θησαυρό στις  θάλασσες της. Το σύστημα είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε η Κύπρος να έχει ήδη δώσει όλο της το αέριο σ’ αυτούς που την έχουν δανείσει με αέρα κοπανιστό, πείθοντάς την δήθεν ότι είναι μια διεφθαρμένη κοινωνία, όταν μόνο λίγοι είναι οι διεφθαρμένοι, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει, έστω κι αν τα έφαγαν, ήταν αδύνατον των αδυνάτων να φάνε τόσες χιλιάδες εκατομμύρια όσα έχουν δανειστεί με σκοπό το αέριο και την λύση του Κυπριακού. Αυτοί οι διεφθαρμένοι πολιτικοί μπορεί να έφαγαν λίγες εκατοντάδες εκατομμύρια, δηλαδή ψίχουλα μπροστά στις χιλιάδες εκατομμύρια που μας δανείζουν έναντι αυτού του ψέματος.

Αυτά όμως είναι τα αποτελέσματα της υπαρξιακής άγνοιας και της ανάγκης του κάθε άσχετου οικονομολόγου και μη, να κάνει τον ειδήμονα επί της οικονομίας…. Η παρούσα γενιά αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων και ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι που αφυπνίζουν σαν τον Αλέξη Τσίπρα, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα.

Είναι τόσο πιο εύκολο λοιπόν να τα ρίχνουμε όλα πάνω στους Έλληνες (οι οποίοι αποδεδειγμένα εργάζονται μέχρι και 3 φορές περισσότερο από τον μέσο Γερμανό), και στη συνέχεια να κάνουμε και τους ξαφνιασμένους όταν αυτοί αρνούνται να παίξουν με βάση τους όρους του σεναρίου εις βάρος των ίδιων των ζωών τους και των παιδιών τους. Όλοι όμως έχουμε  σειρά σ’ αυτή την απάτη. Δηλαδή, όσο δεν αφυπνιζόμαστε, άλλο τόσο σκάβουμε και τον δικό μας λάκκο. Και δεν θα αργήσει να μας πάρει όλους η μέγγενη, όσο συνεχίζουμε να αρνούμαστε να δούμε την οφθαλμοφανή απάτη του τραπεζικού συστήματος. Μέχρι βέβαια να παρέμβει η Πρόνοια του Θεού. Επειδή, ας μην το ξεχνάμε, υπάρχει και Θεός.]

 

[Μετάφραση: Partisan.Gr]

* When the anti-austerity party Syriza came to power in Greece in January 2015, Cornel Ban and I wrote in a Foreign Affairs article that, at some point, Europe was bound to face an Alexis Tsipras, the party’s leader and Greek prime minister, “because there’s only so long you can ask people to vote for impoverishment today based on promises of a better tomorrow that never arrives.” Despite attempts by the eurogroup, the European Central Bank, and the International Monetary Fund since February 2015 to harangue Greece into ever more austerity, the Greeks voted by an even bigger margin than they voted for Syriza to say “no” once more. So the score is now democracy 2, austerity 0. But now what?

Όλο το άρθρο στα αγγλικά: A Pain in the Athens

 

 

http://amphiktyon.blogspot.gr/2015/07/blog-post_879.html