Νεφελίμ στον Τάφο της Αμφίπολης (ΒΙΝΤΕΟ)

Σύμφωνα με τους μυστικιστές ο Τύμβος Καστά δεν κρύβει τάφο αλλά Ναό - Τα ευφάνταστα σενάρια που θέλουν την Αμφίπολη να αποτελεί τον ιερό χώρο ιερατείου που έφτασε με το διαστημόπλοιο «Τάλετον» το 25.000 π.Χ. και στον οποίον τελούνταν λειτουργίες υπέρ μιας θεότητας συνδεδεμένης με τον Ήλιο.


Αρκετά καθυστερημένη για τα δεδομένα της ήταν η αντίδραση της κοινότητας των αποκρυφιστών στις αρχαιολογικές αποκαλύψεις της Αμφίπολης, επιτέλους όμως ήρθε. Συνοδεύεται δε και ενισχύεται από εποπτικά διαγράμματα δανεισμένα από την Google Earth. Ίσως οι Σφίγγες, οι Καρυάτιδες και τα λοιπά εντυπωσιακά ευρήματα να άφησαν άφωνους τους Νεφελίμ, Ελοχίμ και την παρέα τους. 

Παρόλ' αυτά, εκεί όπου τελειώνει η συμβατική επιστημονική πληροφόρηση και αρχίζει ο μυστικισμός, συζητιέται ήδη ότι στον Τύμβο Καστά δεν υπάρχουν νεκροί. Το μνημείο δεν είναι τόπος ταφής αλλά τόπος λατρείας, είναι ένας ναός, στον οποίον τελούνταν λειτουργίες υπέρ μιας θεότητας συνδεδεμένης με τον ήλιο. Σε αυτό τον ναό, ένα μυστηριώδες ιερατείο μελετούσε εντατικά τις αναλογίες μιας ακόμη πιο μυστηριώδους πυραμίδας, μετέφερε χρησμούς, επικοινωνούσε με άλλα κέντρα ιερής ενέργειας κ.λπ. 

Καθώς λοιπόν το κοινό αναμένει με αγωνία, όχι μόνο την πρόοδο της αρχαιολογικής σκαπάνης, αλλά και την έκδοση κάποιου συγγράμματος που θα εξηγεί «όλα όσα μας κρύβουν οι σκοτεινές δυνάμεις» -και που πιθανότατα θα τηλεπωλείται από τους γνωστούς τελάληδες και διαφωτιστές- μπορεί κάποιος να ακολουθήσει τους μυστικιστές στην πορεία τους πέρα από τις πύλες του ανεξήγητου. Φαίνεται ότι το θέμα έχρηζε ενδελεχούς μελέτης, οπότε η καθυστέρηση στη διατύπωση της αποκρυφιστικής ερμηνείας για την Αμφίπολη είναι δικαιολογημένη. Όπως και να 'χει, τις τελευταίες ώρες κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα κείμενο που βάζει τα πράγματα στη θέση τους: 

Το ταξίδι στο άγνωστο ξεκινά και ο αναγνώστης παίρνει αμέσως πρόγευση του τι τον περιμένει. Ο συντάκτης του άρθρου με τίτλο «Ο 'τάφος' της Αμφίπολης δεν είναι τάφος...» επικαλείται την αυθεντία του συγγραφέα-ερευνητή Βασίλειου Βασιλάκου: «Σύμφωνα με την πολυετή έρευνα και τα ευρήματα του (πλήθος κτερισμάτων και αποδεικτικών αρχαιολογικών στοιχείων που επιβεβαιώνουν την θεωρία του), το 25.000 π.Χ. ένα διαστημόπλοιο με το όνομα 'Τάλετον' προσγειώθηκε στην κορυφή του Ταΰγετου που έχει σχήμα τέλειας πυραμίδας». 

Η λεγόμενη Πυραμίδα της Αμφίπολης, ο Λόφος 133

Από την πυραμίδα του Ταϋγέτου η ανάλυση περνά σε εκείνην της Αμφιπόλεως: «Λόγω του χαμηλού υψόμετρου της Αμφίπολης, όντας παραθαλάσσιο μέρος και έλλειψης υψηλών κορυφών κοντά στην θάλασσα, κατασκεύασαν μια πυραμίδα με ύψος τουλάχιστον 150 μέτρων (τώρα έχει απομείνει με ύψος 125 μέτρα περίπου) και τοποθέτησαν το ιερατείο απέναντι από τον γεωμετρικό όγκο ώστε να επιβλέπουν την σκιά του και να 'θύουν' εκεί για να κρατούν τον χρησμό όπως πίστευαν». 

Δυτική άποψη της λεγόμενης Πυραμίδας της Αμφίπολης στο Λόφο 133

-Ο λεγόμενος 'τάφος' της Αμφίπολης', μόνο τάφος δεν είναι. Είναι ο χώρος του ιερατείου που μελετούσε τη σκιά της πυραμίδας με βάση τον ήλιο, (ηλίδα) την σελήνη (σελίδα) και τα αστέρια (αστρίδα). Γι' αυτό τον λόγο πίστευαν ότι η σφίγγα σαν σύμβολο είχε απόκρυφες δυνάμεις και μπορούσε να κρατήσει την ιερότητα του χώρου σταθερή (σκία) ώστε να μπορεί το ιερατείο να χρησμοδοτεί από εκεί και στο μέλλον. Στον χώρο των ανασκαφών βρεθήκαν σφίγγες που επιβεβαιώνουν ότι δεν είναι τάφος αλλά ιερός μυητικός χώρος. 

Το ίδιο συμβαίνει και στην Αίγυπτο. Εκεί δεν έχει βουνά ή κορυφές ψηλές και σταθερές για να μελετήσουν την σκιά του Ήλιου, της Σελήνης και των Άστρων (νοητικώς), οπότε κατασκεύασαν τις πυραμίδες μαζί με την σφίγγα για να κρατά τον χρησμό σταθερό». 

Φυσικά, για την τεκμηρίωση της θεωρίας περί ιερατείου, πυραμίδων, θυσιών κ.λπ το κείμενο συνοδεύεται από τα γνωστά τρίγωνα που ενώνουν τα μυστηριακά κέντρα πάνω σε χάρτες της Google Earth. Έστω και εάν υπάρχει η εντύπωση ότι πρώτα σχεδιάστηκαν τα τρίγωνα με μία από τις κορυφές τους την Αμφίπολη και κατόπιν προστέθηκε ο Ολυμπος, η Σαμοθράκη κ.λπ, η αποκρυφιστική ανάλυση είναι σαφής: «Εφόσον οι σφίγγες της Αμφίπολης και της Αιγύπτου ισαπέχουν από την αντίστοιχες πυραμίδες τους, άρα το ύψος της πυραμίδας του Αμφίπολης ήταν ίδιο με του Χεφρήνου!» 

-Στον χώρο των ανασκαφών δεν πρόκειται να βρεθεί κανένας νεκρός ούτε ήρωας της αρχαιότητας, και αν βρεθεί θα είναι γιατί μετέπειτα κάποιοι χρησιμοποίησαν των χώρο σαν τάφο. Σε καμία περίπτωση δεν κατασκευάστηκε αυτός ο χώρος για την ταφή κάποιου μεγάλου άντρα, αλλά είναι αφιερωμένος στον θεό ήλιο, όχι τον δικό μας, αλλά στον Βασιλίσκο. Ο Βασιλίσκος, από μυθολογικής πλευράς, ήταν ένα απ’ τα χειρότερα τέρατα που έχει πλάσει η φαντασία του ανθρώπου». 

-Αστρονομικά όμως είναι το λαμπρότερο αστέρι του αστερισμού του Λέοντα (Leon A) με τη λατινική ονομασία Regulus. Το όνομα Βασιλίσκος σημαίνει «μικρός βασιλιάς» και προέκυψε από την πίστη ότι ο συγκεκριμένος αστέρας κυβερνούσε τις ουράνιες υποθέσεις. Ο Βασιλίσκος είναι τριπλός αστέρας, με δύο αμυδρούς συνοδούς που σχηματίζουν διπλό σύστημα». 

-Είναι το αστέρι που ευθυγραμμίζεται (καθετοποιείται) με τον ιερό της Αμφίπολης, γι ́αυτό συναντούμε τον πανίσχυρο και μεγαλόπρεπη λέοντα που πάρθηκε από τον χώρο του και έχει στηθεί εδώ και δεκαετίες σε λάθος σημείο». 

Και επειδή μια θεωρία συνωμοσίας που μπλέκει τους εξωγήινους με τον Λέοντα της Αμφίπολης θα ήταν λειψή και άνοστη χωρίς μια προφητεία στο αποκαλυπτικό άρθρο σημειώνεται με έμφαση ότι «υπολείπονται να βρεθούν δύο ακόμη μικρότεροι λέοντες και διάφορα γεωμετρικά και αστρονομικά ευρήματα, καθώς και τύμβοι στον θεό ήλιο». 

 

 
Αναφορές:

1. http://www.protothema.gr/culture/article/412697/o-apokrufismos-milise-o-tumvos-kasta-den-kruvei-tafo-alla-nao
2. http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2014/08/blog-post_791.html

Αόρατα Γεγονότα
http://aorata-gegonota.blogspot.gr/2014/09/blog-post_83.html#.VCQF_sdCDIQ

Πηγή: http://diadrastiko.blogspot.com/2014/09/blog-post_473.html#ixzz3EKZtH4hk

ΕΜ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΕΙ END ΧΑΝΙΩΝ 24 09 14 ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΜΟΝΟ ΕΜ.ΛΑΜΠΡΑΚΗ

 

ΕΜ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΕΙ END ΧΑΝΙΩΝ 24 09 14

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΜΟΝΟ ΕΜ.ΛΑΜΠΡΑΚΗ 

https://www.youtube.com/watch?v=vDSWe7c6hmg

----------------------------------------------

ΠΗΓΗ

https://www.youtube.com/watch?v=yo8kUkeFgvQ

http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2014/09/end-24-09-14.html

Φάκελος Κύπρου: Ο Λαμπράκης πίσω από το πραξικόπημα και την ανατροπή του Μακάριου

Στις 15 Ιουλίου του 1974, η Χούντα του Ιωαννίδη κατάφερε να ανατρέψει τον νόμιμο Πρόεδρο της Κύπρου Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και να εγκαταστήσει μια Κυπριακή Χούντα. Η κατάλυση της νόμιμης εξουσίας στο νησί, έδωσε το πρόσχημα στους Τούρκους να επέμβουν ως εγγυήτρια Δύναμη. Ο Νίκος Σαμψών, έγινε «Πρόεδρος» της Κύπρου για οκτώ ημέρες. Ήταν αρκετές ωστόσο για να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί που αφορούσαν το μέλλον της Κύπρου.

Μια σειρά από ντοκουμέντα και μαρτυρίες...

που αποκαλύπτει το Hot Doc, φέρνουν τον εκδότη Χρήστο Λαμπράκη να συμμετέχει στον σχεδιασμό του πραξικοπήματος στην Κύπρο. Άλλωστε το πραξικόπημα, όπως και οι άλλες πλευρές του Κυπριακού, σχετίζεται με πολιτικά πρόσωπα, επιχειρηματίες και συνωμοτικές ομάδες των οποίων ο ρόλος δεν αποκαλύφθηκε.

Η εμπλοκή του Χρήστου Λαμπράκη προκύπτει πέρα από τις μαρτυρίες και από ένα non paper, το οποίο είχε συντάξει η ελληνική ΚΥΠ, με πληροφορίες για το πώς οργανώθηκε το πραξικόπημα εναντίον του Μακάριου. Το δισέλιδο αυτό σημείωμα, που αποκαλύπτει το Hot Doc, το παρέδωσε στον Μακάριο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και στη συνέχεια κατατέθηκε από πρώην συνεργάτη του Μακάριου στην Επιτροπή της Βουλής της Κύπρου που διερευνά τον Φάκελο της Κύπρου. Σύμφωνα με αυτό ο Λαμπράκης όχι μόνο υπήρξε ο πολιτικός νους του όλου εγχειρήματος, αλλά ακόμη και η σύσκεψη των τελικών αποφάσεων έγινε στη βίλα του στον Πόρο.

Στα ντοκουμέντα που αποκαλύπτουμε περιλαμβάνονται ακόμη συνομιλίες του Σαμψών με τον δικτάτορα Ιωαννίδη, αλλά και υποκλαπέντα στοιχεία που αποδεικνύουν τον συντονισμό του πραξικοπήματος και την τοποθέτηση του Σαμψών στην Προεδρία της Κύπρου.

 

Από το koutipandoras

http://greki-gr.blogspot.gr/2014/09/blog-post_745.html

ΠΕΡΙ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Tου Νίκου Σάμιου

Ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ και ο Ιουδαϊσμός είναι θρησκείες ταυτόσημες, μονοθεϊστικές με κοινό ιδρυτή τον Αβραάμ εκ του γένους του οποίου κατάγονται ο Μωάμεθ αλλά και ο Χριστός. Πρόκειται περί κτησιολογικών θρησκειών με σωτηριακές υποσχέσεις εκ των οποίων ο Ιουδαϊσμός αποτελεί την βάση ενώ οι δυο νεότερες (Χριστιανισμός, Ισλάμ) έχουν συμπληρωματικό χαρακτήρα.

Στην Αρχαία Ελλάδα τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά. Θρησκεία με την σημερινή της έννοια δεν υπήρχε αλλά οι Αρχαίοι τηρούσαν τους ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς που ένωναν τους Έλληνες με τους προγόνους τους, τους οποίους είχαν θεοποιήσει και θρησκεία για αυτούς ήταν η λατρεία και οι αξίες του γένους των πατέρων τους, για το λόγο αυτό στην συνέχεια του κειμένου αντί του όρου θρησκεία χρησιμοποιείται ο όρος Ελληνισμός.

Ο Ελληνισμός εν αντιθέσει με τις προαναφερθείσες θρησκείες δεν είναι κτησιολογικός αλλά κοσμογονικός, συμβάλλοντας έτσι στην κατανόηση της φυσικής συγκρότησης του σύμπαντος και των νόμων που το κυβερνούν, άνευ σωτηριολογικών υποσχέσεων, δίνοντας έμφαση στην αξία όχι κάποιας υποτιθέμενης μεταθανάτιας ζωής, αλλά της παρούσης ζωής*, φύσης και σύμπαντος, δεν δημιουργεί καμία ελπιδολαγνεία ούτε υπόσχεται κάποια αμφισβητούμενη σωτηρία (είναι γνωστή η περιγραφή του Ομήρου κατά την οποία το φως ζητάει ο Αίας από τον Δία την ώρα που σκοτεινιάζει η μάχη γύρω από το κορμί του Πάτροκλου. Το φως και όχι τη σωτηρία. Να πεθάνουν εύχεται μέσα στο φως, αντικρίζοντας κατάματα το θάνατο, σαν ελεύθεροι άνθρωποι) και ως εκ τούτου κάθε προσπάθεια συγχώνευσης ή ταύτισης με τις προαναφερθείσες θρησκείες δεν είναι δυνατή, μπορεί μάλιστα να θεωρηθεί παράνοια.

* στο χωρίο του Ομήρου στη Νέκυα της Οδύσσειας γίνεται αναφορά στον Αχιλλέα που θα προτιμούσε να είναι ένας απλός, έστω και φτωχός άνθρωπος στον πάνω κόσμο παρά να τιμάται στον Άδη:

  «Περίλαμπρε Οδυσσέα, το θάνατο μη μου ζητάς με λόγια να γλυκάνης. Κάλλιο στη γης να βρίσκομουν, κι ας δούλευα σε ανθρώπου μικρού, με δίχως βιός πολύ, παρά στον Άδη να είμαι, και βασιλέας να λέγουμαι των πεθαμένων όλων...»
Οδύσσεια, Ραψωδία λ 488-491

Στον Ελληνισμό ο άνθρωπος ζει μέσα στην μη θεοκρατούμενη πολιτεία –γνωρίζει πως για να υπάρξει κράτος, εί­ναι ανάγκη ο πολίτης να υπακούει στους νόμους, να κοιτάζει τους θεούς του στα μάτια, να μη τους προσκυνάει, γιατί η αίσθηση της αξιοπρέπειάς του ως ανθρώπου δεν του επιτρέπει την ταπείνωση αυτή, διαισθάνεται πως και για τους θεούς τους ίδιους θα ήταν ταπεινωτικό να βλέπουν μπροστά τους φίλους (φίλους, όχι δούλους) να τους προσκυνούν- ελεύθερη πολιτεία, λυτρωμένος από την αμάθεια την πρόληψη και το φόβο, είναι περήφανος, δεν προσδοκεί κάποιο είδος παραδείσου, είναι προικισμένος με εσωτερική δύναμη, φωτισμένος και κάθε τι που παίρνει απ' έξω το δουλεύει βαθιά μέσα του, συμ­μετέχει ενεργά και υπεύθυνα στη διακυβέρνηση της πολιτείας και κατορθώνει τον εξωτερικό κατανα­γκασμό να τον αλλάζει σε εσωτερική ελευθερία

Αυτό ήταν το ιδανικό του Έλληνος ελεύθερου ανθρώπου, που επικρατούσε στις απαρχές της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους κατορθώνοντας να οδηγήσει την Ελλάδα και την Οικουμένη στην μέγιστη  δόξα της: όπως γράφει ο κορυφαίος γερμανός φιλόλογος Jäger «η Ελληνική Γραμματεία έπλασε τον άνθρωπο», αν και "κάθε λαός είναι υπερήφανος για την πνευματική του κτήση. Αλλά η ελληνική φυλή στέκεται ψηλότερα από κάθε άλλη, διότι έχει τούτο το προσόν, να είναι η μητέρα παντός πολιτισμού" (U. Wilamowitz) και κατ' επέκταση στόλισε τον κόσμο.

Σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι τα δεινά και το σκοτάδι κυρίευσαν την ζωή των Ελλήνων, όταν κατέβασαν τους θεούς των – με ό,τι και αυτοί συμβολίζουν- στα σκοτάδια της γης από τον διάφανο Όλυμπο, στο έρεβος της νέας θρησκείας.

Θα ήταν βέβαια παράληψη να αποσιωπήσουμε ότι στον ελλαδικό χώρο στην σχετικά πρόσφατη ιστορία τέθηκε υπό αμφισβήτηση το καθιερωμένο πρότυπο του χριστιανού Έλληνος ανθρώπου (της Βυζαντινής περιόδου και Τουρκοκρατίας) από τον νεοελληνικό διαφωτισμό στον 18ο αιώνα. Φυσικά αυτή η εξέλιξη ήταν καταδικασμένη να αποτύχει, εφόσον στην ελληνική πολιτική και πνευματική ζωή, διάφορες οργανώσεις έσπευσαν και κατόρθωσαν να προσεταιρισθούν θεσμούς όπως συνδικάτων, εκκλησίας και πανεπιστημίων, με αντάλλαγμα θέσεις-κλειδιά στη δημόσια διοίκηση.

Νίκος Σάμιος

http://alfeiospotamos.blogspot.com/ 

Αποκάλυψη βόμβα του Γ. Τράγκα – Εφάπαξ φόρο περιουσίας θέλουν οι Γερμανοί (BINTEO)

Σε μια αποκάλυψη βόμβα προέβη ο Γιώργος Τράγκας στην πρεμιέρα της εβδομαδιαίες του εκπομπής «Απαγορευμένη Ζώνη» στο ExtraChannel.

Ο Γιώργος Τράγκας έφερε στο φως της δημοσιότητας έκθεση – σοκ της γερμανικής τράπεζας Deutsche Bundesbank η οποία προτείνει ως εργαλείο αντιμετώπισης οικονομικών κρίσεων στα κράτη-μέλη της ΕΕ την επιβολή εφάπαξ φόρου περιουσίας έτσι ώστε μεταξύ άλλων να μην υπάρχουν τα συνεχόμενα πακέτα στήριξης!

Δείτε το βίντεο με τα όσα αποκάλυψε ο Γιώργος Τράγκας στην «Απαγορευμένη Ζώνη» και πώς σχετίζονται όλα αυτά με την ελληνική πραγματικότητα...

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/09/binteo_25.html

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ – ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΙΑΣ (PHILADELPHIA EXPIRAMENT) ΚΑΙ Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ

Το πείραμα που διεξήχθει το 1943 στο λιμάνι της
Φιλαδέλφειας και το ταξίδι στον χρόνο που υποτίθεται ότι
έλβε χώρα κατά την διάρκειά του αποτελούν ένα από τα πιο
πολυσυζητημένα μυστήρια του 20ου αιώνα.

Τ

ις τελευταίες μέρες του Οκτωβρίου του 1943 και ενώ στον κόσμο μαινόταν ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος, ο μεγαλύτερος πόλεμος της ανθρώπινης ιστορίας, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αποφάσισε την διεξαγωγή ενός πειράματος που, σε περίπτωση που επιτύγχανε, θα μπορούσε να δώσει στους Αμερικάνους και στους υπόλοιπους Συμμάχους ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι των δυνάμεων του Άξονα· θα μπορούσαν δηλαδή να κάνουν τα πλοία τους – και αργότερα και τις άλλες στρατιωτικές τους μονάδες – όχι απλά μη ανιχνεύσιμες από τα ραντάρ των εχθρών τους, αλλά και αόρατες για τα μάτια των αντιπάλων τους! Επρόκειτο δηλαδή για ένα πλεονέκτημα που θα τους οδηγούσε σίγουρα στο να νικήσουν τον πόλεμο και μάλιστα πολύ γρήγορα…

Τ

ο όλο πείραμα θα βασιζόταν στην θεωρία των ενοποιημένων πεδίων σύμφωνα με την οποία η πορεία του φωτός είναι δυνατόν να στρεβλωθεί με την χρήση ενός ισχυρού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου και έτσι να κάνει ό,τι βρίσκεται εντός του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου αόρατο. Μέσα στους επιστήμονες που, ήδη πριν από αρκετούς μήνες, εργάστηκαν πάνω στο πείραμα ήταν ο Αλβέρτος Αϊνστάιν ο οποίος είχε συμβάλει στην εξέλιξη της εν λόγω θεωρίας με την βοήθεια της θεωρίας του περί της Γενικής Σχετικότητας – η οποία όμως, όπως αποδείχτηκε πριν από λίγο καιρό δεν ισχύει (δείτε και το σχετικό άρθρο) – αλλά και ο Σέρβος επιστήμονας Νίκολα Τέσλα ο οποίος, καθώς λέγεται, αμφισβήτησε την βεβαιότητα του Αϊνστάιν ότι το πείραμα θα ήταν ακίνδυνο για τους ναύτες του πλοίου στο οποίο θα το εφάρμοζαν και, λίγες ημέρες μετά και αρκετό καιρό πριν την διεξαγωγή του πειράματος, βρέθηκε νεκρός στο εργαστήριό του ενώ πολλοί έκαναν λόγο για δολοφονία του από πράκτορες κάποιου από τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Μ

ετά τον θάνατο του Νικολά Τέσλα, κανείς δεν αμφισβήτησε την ασφάλεια του πειράματος και έτσι, στα τέλη Οκτωβρίου του 1943, αποφασίστηκε ένα πλοίο του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού και το πλήρωμά του να συμμετάσχουν στο πείραμα. Το πλοίο που επιλέχθηκε για να λάβει μέρος στο πείραμα ήταν το “USS Eldridge (DE-173)”, γνωστότερο στην Ελλάδα, όπου και αργότερα πουλήθηκε, με το όνομα “Λέων III (D54)”. Ο τόπος του πειράματος θα ήταν το λιμάνι της Φιλαδέλφειας, στην Πενσυλβανία (Philadelphia Naval Shipyard).

Το αντιτορπιλικό "USS Eldridge" την ώρα που εξαφανίζεται
από τα μάτια των παρατηριτών και από το ραντάρ, κατά την
διεξαγωγή του πειράματος της Φιλαδέλφειας.

Α

φού το πλοίο ετοιμάστηκε κατάλληλα και όλοι έλαβαν τις θέσεις τους, το πλοίο εξαφανίστηκε μέσα σε μία πράσινη ομίχλη. Κανείς δεν μπορούσε πλέον να το δει, ούτε τα ραντάρ μπορούσαν να το ανιχνεύσουν. Όλα έδειχναν, μέχρι στιγμής, ότι το πείραμα πήγαινε καλά.

Χ

ωρίς κανείς όμως να το περιμένει, την ίδια περίπου ώρα,  320 χιλιόμετρα μακριά από την Φιλαδέλφεια, στην πόλη Norfolk στην Βιρτζίνια, αναφέρθηκε ότι το αντιτορπιλικό USS Eldridge εμφανίστηκε να πλέει στην θάλασσα, αφού βγήκε από μία παράξενη μπλε λάμψη. Το πλοίο παρέμεινε εμφανές για αρκετή ώρα στα ανοικτά του Norfolk, μέχρι που εξαφανίστηκε ξανά με τον ίδιο τρόπο.

Τ

Ο Σέρβος επιστήμονας Νικολά Τέσλα
είχε προείνει, καθώς λέγεται, το πλοίο
που θα λάμβανε μέρος στο πείραμα να
μην είναι επανδρομένο, διότι θεωρούσε
πως κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά
επικίνδυνο για το πλήρωμα του πλοίου.
Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν όμως δεν τον
άκουσε και, μετά τον θάνατο του Τέσλα
λίγους μήνες πριν το πείραμα, κανείς
άλλος δεν τόλμησε να αμφισβητήσει
την ασφάλεια του πειράματος. Για το
πλήρωμα του πλοίου USS Eldridge τα
αποτελέσματα ήταν ολέθρια.

ο USS Eldridge εμφανίστηκε εκ νέου στην Φιλαδέλφεια, απ’ όπου και είχε ξεκινήσει, περίπου στην ώρα που οι επιστήμονες περίμεναν να εμφανιστεί ξανά, στο τέλος του πειράματος. Μα το πιο τρομερό απ’ όλα ήταν πως το USS Eldridge εμφανίστηκε στην Φιλαδέλφεια δέκα δευτερόλεπτα προτού εξαφανιστεί από το Norfolk. Επί δέκα δευτερόλεπτα δηλαδή, το USS Eldridge ήταν εμφανές και στην Φιλαδέλφεια και στο Norfolk, κάτι που ενδεχομένως θα σήμαινε ότι το καράβι δεν είχε ταξιδέψει απλά στον χώρο, πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι θα του επέτρεπαν οι μηχανές του, αλλά και στον χρόνο.

Ό

ταν το πείραμα τέλειωσε όμως, έγινε εμφανές το πόσο δίκιο είχε ο Τέσλα που είχε πει ότι το πλοίο θα έπρεπε να είναι μη επανδρωμένο, όταν το πείραμα θα λάμβανε χώρα. Κάποιοι ναύτες είχαν εξαφανιστεί, κάποιοι κάηκαν από το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, κάποιοι άλλοι έχασαν τα λογικά τους και οδηγήθηκαν σε ψυχιατρικές κλινικές – κάποιοι ίσως και για να μην μιλήσουν για ό,τι είδαν – ενώ κάποιοι άλλοι είχαν ενσωματωθεί μερικώς ή και ολικώς με το κύτος του πλοίου. Λέγεται για παράδειγμα πως ένας ναύτης, όταν το πλοίο εμφανίστηκε ξανά στην Φιλαδέλφεια βρέθηκε σε διαφορετικό σημείο του πλοίου από εκεί που βρισκόταν πριν αρχίσει το πείραμα, με το ένα του χέρι να έχει συγχωνευτεί με το μέταλλο του πλοίου! Οι υπόλοιποι ναύτες στην συντριπτική τους πλειοψηφία ένοιωσαν ναυτία – ή κάτι παρόμοιο με ναυτία – και έχασαν την αίσθηση του χρόνου, κάτι το οποίο ίσως και να είναι φυσικό επακόλουθο ενός ταξιδιού στην τέταρτη διάσταση. Κάποιοι μάλιστα απ’ αυτούς αισθάνονταν την αίσθηση πως γίνονται αόρατοι ακόμα και μετά το πείραμα της Φιλαδέλφειας. Το πείραμα είχε αποτύχει και δεν είναι γνωστό το αν και το πότε επαναλήφθηκε.

Η

 επίσημη πάντως αναφορά που δόθηκε ήταν πως το πείραμα της Φιλαδέλφειας αφορούσε απλά το να γίνουν τα αμερικανικά πλοία μη ανιχνεύσιμα από τα εχθρικά ραντάρ και να μην έλκονται απ’ αυτά οι νάρκες που είχαν τοποθετήσει οι δυνάμεις του Άξονα στις θάλασσες. Μετά τα όσα έγιναν στο USS Eldridge, η υπόθεση θεωρήθηκε λήξασα.

Το USS Eldridge, με το νέο του όνομα Λέων III
βρισκόταν στην υπηρεσία του ελληνικου
πολεμικού ναυτικού από το 1951 ως το 1992.
Σε αυτό το διάστημα δεν ήταν λίγες οι αναφορές
για διάφορα ανεξήγητα φαινόμενα που λάμβαναν
χώρα στο πλοίο αυτό.

Μ

ετά  το τέλος του πολέμου, αφού αφαιρέθηκε από το πλοίο ο επιστημονικός εξοπλισμός αλλά και μεγάλο μέρος από τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του, το εν λόγω πλοίο πουλήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1951 στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό, το οποίο και το μετονόμασε σε Λέων III. Ο Λέων III παρέμεινε στην υπηρεσία της Ελλάδος μέχρι τις 15 Νοεμβρίου του 1992, οπότε και παροπλίστηκε. Εφτά χρόνια αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου του 1999, η ελληνική κυβέρνηση πούλησε το πρώτο πλοίο που πιθανολογείται πως ταξίδεψε στον χρόνο – είναι απίστευτο κι όμως αληθινό – για παλιοσίδερα!

Η

 πώληση του πλοίου αυτού στην Ελλάδα, μία σειρά από ανεξήγητα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν εντός του Λέοντα III, κατά τα 41 έτη που χρησιμοποιήθηκε από το ελληνικό πολεμικό ναυτικό (στα οποία συμπεριλαμβάνονται διαταραχές στην λειτουργία του ηλεκτρονικού εξοπλισμού, ανεξήγητοι ήχοι που δεν προέρχονταν από πουθενά, παράξενες φιγούρες που εμφανίζονταν κατά καιρούς, ο θάνατος από καρκίνο πολλών μόνιμων ναυτικών που υπηρέτησαν για καιρό στο πλοίο, καθώς και η εξαφάνιση ολόκληρου του πλοίου (!) για δύο ημέρες, ενώ έπλεε στο Ιόνιο πέλαγος), αλλά και το γεγονός ότι μετά τον παροπλισμό του το 1992 εκατοντάδες αντικείμενα από το εσωτερικό του πλοίου παραδόθηκαν πίσω στο αμερικανικό πολεμικό ναυτικό, παρά το γεγονός ότι είχαν φαινομενικά μηδενική αξία, έκανε πολλούς στην Ελλάδα να αρχίσουν να ασχολούνται με το θέμα του πλοίου, όπως είχε κάνει το διάστημα μεταξύ του 1943 και του 1951 και πολλούς στην Αμερική να ασχοληθούν με το θέμα αυτό. Ίσως μάλιστα το ενδιαφέρον αυτό του κόσμου για το πλοίο να ήταν αυτό που οδήγησε το 1999 στην πώληση του πλοίου για παλιοσίδερα…

Μ



Το βιβλίο του Σπύρου Ασλάνη με
τίτλο "Το πείραμα της Φιλαδέλφειας
και η χωροχρονική επέμβαση
στους Περσικούς πολέμους"
(εκδόσεις Έσοπτρον) που εκδόθηκε
το 2009 πραγματεύεται την θεωρία
ότι το πείραμα της Φιλαδέλφειας
υπήρξε η αρχή μιας σειράς από
παρεμβάσεις των Η.Π.Α. με σκοπό
την διαμόρφωση της ιστορίας.

ετά την καταστροφή του Λέοντα III το θέμα όντως άρχισε, σιγά-σιγά, να ξεχνιέται στην Ελλάδα. Ένα τολμηρό ωστόσο βιβλίο, σε συνδυασμό με τις «ύποπτες» κινήσεις που παρατηρήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στις αμερικανικές βάσεις στην Νέα Μάκρη και στο Κάτω Σούλι Αττικής, έστρεψε πριν από λίγα χρόνια ξανά την δημοσιότητα στο πείραμα της Φιλαδέλφειας και στις πιθανολογούμενες προεκτάσεις του. Συγκεκριμένα στο βιβλίο του  «Το Πείραμα της Φιλαδέλφειας και η Χωροχρονική Επέμβαση στους Περσικούς Πολέμους» (εκδόσεις Έσοπτρον), ο Σπύρος Ασλάνης προσεγγίζει το θέμα από μία τελείως διαφορετική οπτική γωνία, συσχετίζοντάς το με τις έρευνες των Αμερικάνων στην Νέα Μάκρη και αλλού.

Η

 υπόθεση που κάνει ο συγγραφέας του βιβλίου είναι πως το πείραμα δεν έληξε το 1943, αλλά επαναλήφθηκε και άλλες φορές, έως ότου η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής κατάφερε να πετύχει το ακίνδυνο και ελεγχόμενο ταξίδι στον χρόνο, το οποίο και χρησιμοποίησε κατά τις επόμενες δεκαετίες για να επέμβει στην ανθρώπινη ιστορία προς όφελός της, κάνοντας πειράματα σε διάφορες βάσεις, όπως και αυτή της Νέας Μάκρης. Υποστηρίζει επίσης ότι έγιναν επεμβάσεις – μεταξύ των άλλων – και στην αρχαία ελληνική ιστορία και συγκεκριμένα, στην εποχή των Περσικών πολέμων, στις αρχές του 5^ου αιώνα προ Χριστού και πως μαρτυρίες για την επέμβαση αυτή των Αμερικάνων σε διάφορες μεγάλες μάχες της εποχής υπάρχουν μέσα στην αρχαία ελληνική γραμματεία!

Δεν είναι λίγα τα χωρία των έργων διαφόρων αρχαίων΄
ιστορικών, όπως ο Ηρόδοτος, ο Παυσανία και ο Πλούταρχος,
στα οποία αναφέρονται διάφορες επεμβάσεις ηρωικών και
θεϊκών μορφών υπέρ των Ελλήνων, στις μεγάλες τους μάχες
κατά των Περσών. Τι ήταν όμως οι μορφές αυτές; Ήταν
μορφές που βγήκαν από την φαντασία των αρχαίων,
ταξιδιώτες από το μέλλον ή μήπως ολογράμματα της
αρχαίας ελληνικής υπερτεχνολογίας; Στην εικόνα, ο πίνακας
του Wilhelm von Kaulbach που αναπαριστά την ναυμαχία της
Σαλαμίνας (480 προ Χριστού). Πιστός στα όσα λένε οι
αρχαίοι συγγραφείς, ο καλλιτέχνης αναπαριστά και την
"υπερφυσική" θεϊκή παρέμβαση (πάνω δεξιά).

Ο

 συγγραφέας του εν λόγω βιβλίου προσπαθεί να στηρίξει τα λεγόμενά του σε έργα μεγάλων ιστορικών όπως ήταν ο Ηρόδοτος, ο Παυσανίας και ο Πλούταρχος που αναφέρουν ότι στις μεγάλες μάχες των Περσικών πολέμων και κυρίως στην μάχη του Μαραθώνα (490 προ Χριστού) και στην ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 προ Χριστού), εμφανίζονταν μορφές μεγάλων ηρώων και θεών που βοηθούσαν τους Έλληνες στον αγώνα τους κατά των Περσών χρησιμοποιώντας πανίσχυρα όπλα που αποδείχτηκαν πολύ πιο αποτελεσματικά από τα όπλα της εποχής. Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η σωτήρια επέμβαση – μεταξύ άλλων – του ήρωα Εχετλαίου στην μάχη του Μαραθώνα, για την οποία ο Παυσανίας γράφει στα «Αττικά» του: «συνέβη δὲ ὡς λέγουσιν ἄνδρα ἐν τῇ μάχῃ παρεῖναι τὸ εἶδος καὶ τὴν σκευὴν ἄγροικον· οὗτος τῶν βαρβάρων πολλοὺς καταφονεύσας ἀρότρῳ μετὰ τὸ ἔργον ἦν ἀφανής· ἐρομένοις δὲ Ἀθηναίοις ἄλλο μὲν ὁ θεὸς ἐς αὐτὸν ἔχρησεν οὐδέν, τιμᾶν δὲ Ἐχετλαῖον ἐκέλευσεν ἥρωα» (Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, Αττικά, 32.5). Ο Σπύρος Ασλάνης δίνει στο βιβλίο του στην εμφάνιση του Εχετλαίου, αλλά και διάφορων άλλων μορφών, θεών και ηρώων, μία εξήγηση που ξεφεύγει απ’ αυτήν την συμβατικής ιστορίας που λέει ότι οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν φανταστικούς μύθους για το πώς νίκησαν τους Πέρσες. Σύμφωνα με την εκδοχή του Σπύρου Ασλάνη, Αμερικανοί κομάντος μεταφέρθηκαν στον χρόνο από την βάση της Νέας Μάκρης, στην μάχη του Μαραθώνα, όπου και βοήθησαν τους Έλληνες με σκοπό να περιοριστεί στην ιστορία ολόκληρη η δύναμη των Περσών και, ως εκ τούτου, και η δύναμη του σημερινού Ιράν…

Η

 άποψη αυτή την οποία ο Σπύρος Ασλάνης εξέφρασε στο βιβλίο του περί της επέμβασης των Αμερικανών στους Περσικούς πολέμους προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στην ελληνική κοινή γνώμη, όταν εκδόθηκε το εν λόγω βιβλίο το 2009. Ήταν, χωρίς αμφιβολία, φυσικό το βιβλίο αυτό να εγείρει αντιδράσεις και να κάνει τρελές πωλήσεις. Επρόκειτο όμως για ένα βιβλίο που ανταποκρίνεται σε πραγματικά γεγονότα, ή μήπως πρόκειται για ένα καλοδουλεμένο αληθοφανές μυθιστόρημα που φτιάχτηκε για να προκαλέσει αντιδράσεις, να ακουστεί και να κάνει καλές πωλήσεις; Αν τα όσα το βιβλίο αυτό λέει ισχύουν, τότε με ποια λογική συνέβη το χρονικό παράδοξο που αναφέρεται στο βιβλίο; Αν πάλι πρόκειται για φαντασία, μήπως το ότι δεν υπήρχε κάποια επίσημη αντίδραση σχετίζεται με την συγκάλυψη της πραγματικής αποστολής κάποιων αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, όπως αυτής της Νέας Μάκρης;

Οι έννοιες που σχετίζονται με την στρέβλωση του

χωροχρονικού συνεχούς είναι πολύπλοκες. Μία
στρέβλωση του χωροχρόνου μπορεί να ενώνει δύο
διαφορετικά σημεία που είτε βρίσκονται σε
διαφορετικό σημείο του χώρου, αλλά στον ίδιο
χρόνο, είτε σε άλλο χρόνο, αλλά στον ίδιο χώρο,
είτε σε άλλο χώρο και άλλο χρόνο. Στην
περίπτωση της στρέβλωσης που λέγεται πως
έγινε κατά την διεξαγωγή του πειράματος της
Φιλαδέλφειας, μέσα από την οποία το
USS Eldridge ταξίδευσε από την Φιλαδέλφεια
στο Norfolk και μετά πάλι πίσω στην Φιλαδέλφεια,
δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το αν άνοιξε
μία χρονική πύλη που πέρασε το πλοίο δέκα
δευτερόλεπτα στο παρελθόν, ή αν άνοιξε μια απλή
αστροπύλη που μετέφερε το πλοίο από το ένα
μέρος στο άλλο, με τρόπο τέτοιο ώστε από την μία
πόλη, να είναι δυνατόν κανείς να δει το πλοίο να
πλέει, μέσα από την χωροχρονική στρέβλωση, στα
νερά της άλλης πόλης, 320 χιλιόμετρα μακριά...



Τ

ο πρώτο που θα πρέπει να απαντηθεί στην υπόθεση αυτή είναι το αν, κατά την διάρκεια του πειράματος της Φιλαδέλφειας έγινε όντως ταξίδι στο χρόνο. Υπό την προϋπόθεση ότι τα όσα διέρρευσαν την ημέρα της διεξαγωγής του πειράματος είναι σωστά, μπορούμε να εικάσουμε – και όχι να πούμε με βεβαιότητα – πως το ταξίδι του USS Eldridge από την Φιλαδέλφεια στο Norfolk και πάλι πίσω στην Φιλαδέλφεια δεν έγινε μόνο στον χώρο, αλλά και στον χρόνο. Αυτό συμβαίνει επειδή, αν και το αντιτορπιλικό USS Eldridge φαινόταν ταυτόχρονα και στην Φιλαδέλφεια και στο Norfolk, αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι η στρέβλωση του χώρου μέσα από την οποία το αμερικάνικο αντιτορπιλικό περνούσε από το Norfolk πίσω στην Φιλαδέλφεια πιθανώς παρέμεινε ανοιχτή για περίπου 10 δευτερόλεπτα, προκειμένου το πλοίο να περάσει μέσα από αυτήν. Έτσι, στην αρχή του φαινομένου των 10 δευτερολέπτων το USS Eldridge βρισκόταν στα ανοιχτά του Norfolk, αλλά η εικόνα του ταξίδευε ήδη μέσα από την στρέβλωση ως την Φιλαδέλφεια και στο τέλος του φαινομένου, λίγο πριν κλείσει η στρέβλωση αυτή στον χώρο, το πλοίο έπλεε στην θάλασσα της Φιλαδέλφειας, ενώ η εικόνα του συνέχιζε να ταξιδεύει, μέσα από την στρέβλωση του χώρου, πίσω στο Norfolk. Αν κάτι τέτοιο έλαβε χώρα – το οποίο θα ήταν λιγότερο δαπανηρό ενεργειακά από το ταξίδι στον χρόνο – τότε η περίπτωση του ταξιδιού στον χρόνο μπορεί να αποκλειστεί. Ωστόσο, λόγω του ότι τίποτε άλλο δεν διέρρευσε από το πείραμα, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το αν έγινε ή όχι ταξίδι στον χρόνο.

Αεροφωτογραφία της αμερικανικής βάσης της
Νέας Μάκρης, απ' όπου, κατά τον Σπύρο Ασλάνη,
οι Αμερικάνοι διεξήγαγαν τις αποστολές τους στο
παρελθόν. Αν και υπήρχαν αναφορές για περίεργες
κινήσεις στην περιοχή, αυτές θα ήταν λογικά
αδύνατον να σχετίζονται με ταξίδια στον χρόνο
καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν πάρα πολύ επικίνδυνο.
Η λειτουργία της εν λόγω βάσης που παραμένει
μυστική, αν και θα μπορούσε να σχετίζεται με τις
παράξενες αναφορές των αρχαίων ιστορικών για
"θεϊκές" επεμβάσεις στις μεγάλες μάχες των
Περσικών πολέμων, αυτό θα μπορούσε να γίνεται
και με άλλον τρόπο.

Α

κόμα όμως και στην περίπτωση που έγινε θα ήταν δύσκολο να έχει επαναληφθεί και μάλιστα σε τόσο μεγάλο βάθος χρόνου, όπως αυτό των δυόμισι χιλιετηρίδων, για το οποίο κάνει λόγο στο βιβλίο του ο Σπύρος Ασλάνης. Πρώτα απ’ όλα, οι ολέθριες συνέπειες που είχε το πείραμα αυτό για τους ναύτες του πλοίου πρέπει να έκανε τους Αμερικάνους να σκεφτούν πολύ σοβαρά την επανάληψη του πειράματος. Το γεγονός έπειτα ότι δύο χρόνια αργότερα, το 1945, ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος τέλειωσε, έκανε λιγότερο επιτακτική την έρευνα πάνω σε νέα οπλικά συστήματα όπως λόγου χάριν τα αόρατα ή τα τηλεμεταφερόμενα πολεμικά πλοία και ο ψυχρός πόλεμος που ακολούθησε έστρεψε τα βλέμματα των δύο υπερδυνάμεων της εποχής κυρίως στην κατάκτηση του διαστήματος και στην κατασκευή πυρηνικών όπλων. Κατόπιν το γεγονός ότι τα USS Eldridge πουλήθηκε στην Ελλάδα, οκτώ μόλις έτη μετά το πείραμα δείχνει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν το 1951 ιδιαίτερη διάθεση να επαναλάβουν το πείραμα ή να μελετήσουν καλύτερα το εν λόγω πλοίο. Ακόμα και το ενδιαφέρον που έδειξαν αργότερα οι Αμερικάνοι για το πλοίο αυτό, δεν μπόρεσε να επισπεύσει την καθυστέρηση των 41 ετών από την πώληση μέχρι τον παροπλισμό του πλοίου το 1992 που το πλοίο βρισκόταν στις υπηρεσίες του ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Εν συνεχεία, το γεγονός ότι η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε την Θεωρία της Σχετικότητας του Αλβέρτου Αϊνστάιν αλάνθαστη μέχρι και την πειραματική κατάρριψη της από επιστήμονες του CERN το 2011 σε συνδυασμό με το ότι η θεωρία των ενοποιημένων πεδίων ερμηνεύτηκε από τον ίδιο τον Αϊνστάιν με βάση την Θεωρία της Σχετικότητας, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είναι λογικά αδύνατον, εφαρμόζοντας μία λανθασμένη θεωρία, οι Αμερικάνοι να κατάφεραν τα επιθυμητά γι’ αυτούς αποτελέσματα. Και η βάση της Νέας Μάκρης από την οποία και υποτίθεται ότι έγιναν τα ταξίδια των Αμερικανών προς την εποχή των Περσικών πολέμων, το 2011 είχε ήδη πάψει να λειτουργεί! Τέλος είναι λογικό, σε περίπτωση που οι Αμερικάνοι σχεδίασαν ποτέ ταξίδι τόσο βαθιά στο ανθρώπινο παρελθόν, να μην σχεδίασαν σε καμία περίπτωση παρέμβαση στην ροή της ιστορίας, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν καθαρή τρέλα, δεδομένου του ότι η αλληλουχία των ιστορικών γεγονότων, ή μάλλον η δομή του χωροχρόνου που σχηματίζεται από την αλληλουχία αυτή, είναι εξαιρετικά εύθραυστη και ευαίσθητη και, σε περίπτωση που διαταραχτεί, το να επανέλθει στην φυσιολογική της κατάσταση είναι κάτι πάρα πολύ δύσκολο – υπό την προϋπόθεση πως δεν είναι ακατόρθωτο. Αυτό οι Αμερικάνοι σίγουρα το ήξεραν και, δεδομένου του ότι η διαταραχή της αλληλουχίας των ιστορικών γεγονότων θα επηρέαζε αλυσιδωτά και την αμερικανική ιστορία, θα ήταν εντελώς παράλογο να έκαναν κάτι τέτοιο οι Αμερικάνοι…

Υπάρχει μία επιστημονική θεωρία,
σύμφωνα με την οποία είναι δυνατή

η ύπαρξη σχετικών μεταξύ τους ως ένα

σημείο παράλληλων συμπάντων.
Σύμφωνα με την θεωρία αυτή θα μπορούσε
σε ένα παράλληλο σύμπαν η ιστορία στην
Γη να έχει εξελιχθεί διαφορετικά. Κάτι
τέτοιο όμως δεν συνεπάγεται πως για
να υπάρξει μία πραγματικότητα πρέπει να
αναιρεθεί μια άλλη ή να δεχτεί την
επέμβαση της πρώτης. Αντιθέτως τα
παράλληα σύμπαντα λογικά εξελίσονται
εντελώς αμεξάρτητα το ένα από το άλλο,
ώστε να αποφευχθούν τυχόν
χρονικά παράδοξα.

Π

αίρνοντας όμως την ακραία περίπτωση οι Αμερικάνοι να έκαναν την τρέλα του ταξιδιού στο παρελθόν και την ακόμα μεγαλύτερη τρέλα να παρέμβουν στην ροή της ιστορίας, θα ήταν άραγε εφικτό το να το πράξουν; Αν σε μία εναλλακτική πραγματικότητα, οι Πέρσες είχαν νικήσει την μάχη του Μαραθώνα, είχαν κατακάψει την πόλη των Αθηνών και είχαν εξολοθρεύσει τον πληθυσμό της, πώς θα μπορούσε να γεννηθεί ο δυτικός πολιτισμός που, στην δικιά μας πραγματικότητα, πέρασε μέσα από την αρχαία Ελλάδα, στην Ρώμη, από την Ρώμη, στην δυτική Ευρώπη (στο βασίλειο των Φράγκων και στην αγία ρωμαϊκή αυτοκρατορία του γερμανικού έθνους) κι από ΄κει πάλι στην Αγγλία και τέλος από την Αγγλία στις Ηνωμένες Πολιτείες; Πώς δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά θα υπήρχαν Αμερικανοί με δυτικό πολιτισμό για να κάνουν το πείραμα της Φιλαδέλφειας και για να φτιάξουν τις βάσεις της Νέας Μάκρης και του Κάτω Σουλίου Αττικής, απ’ όπου θα πραγματοποιούσαν, κατά τον Σπύρο Ασλάνη, το ταξίδι τους με το οποίο θα διαμόρφωναν την δικιά μας πραγματικότητα; Κι αν οι Αμερικάνοι δεν ήρθαν από την εκεί ή από την τότε – οι έννοιες του χώρου και του χρόνου συγχέονται σε τέτοιες υποθέσεις – πραγματικότητα, αλλά ήρθαν από την δικιά μας πραγματικότητα στην τότε με σκοπό να την καταστρέψουν για να μην της επιτρέψουν να υπάρξει, στερώντας την ύπαρξη από την δικιά μας και δικιά τους πραγματικότητα, γεννιούνται μερικά ερωτήματα. Πώς είναι δυνατόν μία ομάδα Αμερικανών κομάντος που δεν υπήρχε να υπήρξε και να έκανε ταξίδι από ένα υποθετικό και ανύπαρκτο πουθενά στην μάχη του Μαραθώνα με σκοπό να ανατρέψει την ισχύουσα πραγματικότητα και να επιτρέψει στον εαυτό της και στην ανύπαρκτη υποθετική, αλλά οικεία προς αυτήν πραγματικότητα να δημιουργηθεί για να μπορέσουν και αυτοί να υπάρξουν; Κι αν υποθέσουμε ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατόν, μήπως το ον ή τα όντα που πραγματοποίησαν αυτήν την υποθετική μετακίνηση στον χώρο και στον χρόνο δεν θα μπορούσαν να είναι άνθρωποι και άρα δεν ήταν σε καμία περίπτωση Αμερικάνοι κομάντος; Κι ακόμη και να ήταν Αμερικάνοι της δικιάς μας πραγματικότητας, πώς ήξεραν, αφού η δικιά μας πραγματικότητα ήταν υποθετική και ανύπαρκτη και εντελώς άσχετη με τις εξελίξεις της πραγματικότητας που ο Σπύρος Ασλάνης υποθέτει πως ήταν πραγματική, πως η συγκεκριμένη μάχη στην αληθινή πραγματικότητα – οι έννοιες του πραγματικού και του υποθετικά πραγματικού συγχέονται – έχει χαθεί για να επέμβουν στην εξέλιξη της παρά το γεγονός ότι η ιστορία της δικής μας πραγματικότητας είναι γεμάτη από αναρίθμητες μάχες; Και ακόμα και αν με την πιο ακραία τεχνολογία το ήξεραν, πώς θα μπορούσαν να μεταβούν στην παράλληλη πραγματικότητα αφού οι δύο πραγματικότητες είναι εντελώς ανεξάρτητες για να μπορούν και οι δύο – η μία πραγματικά και η άλλη υποθετικά – να υπάρχουν; Και στην περίπτωση πάλι που δεν το ήξεραν, δεν θα ήταν απειροελάχιστες οι πιθανότητες τυχαία να πέσουν στο σημείο τομής των δύο πραγματικοτήτων που ήταν η μάχη του Μαραθώνα; Και πάλι οι επιστήμονες της υποθετικής μας πραγματικότητας και η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για ποιον λόγο θα άφηνε την παρέμβαση της ομάδας αυτής στην ροή της – έστω και υποθετικής – ιστορίας, την ώρα που γνωρίζει τον κίνδυνο των ταξιδιών στον χρόνο; Όλες αυτές οι ερωτήσεις μας οδηγούν μόνο σε ένα συμπέρασμα: στο ότι η υπόθεση του βιβλίου του Σπύρου Ασλάνη περί χωροχρονικής επέμβασης Αμερικάνων κομάντος στην μάχη του Μαραθώνα παραπέμπει σε χρονικό παράδοξο και – ως εκ τούτου – κατά την ίδια λογική αναγκαιότητα που στην Γεωμετρία δεν μπορώ να φέρω από σημείο εκτός ευθείας δύο ή περισσότερες διαφορετικές παραλλήλους σε αυτήν ευθείες, η όλη υπόθεση του εν λόγω βιβλίου είναι άτοπη και δεν στέκει στην λογική.

Μ

α, αν τα όσα αναφέρονται στο βιβλίο του Σπύρου Ασλάνη δεν ισχύουν, τότε γεννούνται δύο ερωτήματα πού και πριν το βιβλίο αυτό γραφτεί ταλαιπωρούσαν τους ιστορικούς. Ήταν δυνατόν οι αρχαίοι ιστορικοί που αναφέρουν τις επεμβάσεις αυτές των ηρώων και των θεών στις μεγάλες μάχες των Περσικών πολέμων, ειδικά στο σημείο αυτό να θέλουν να περάσουν από την ιστορία στον μύθο; Και, αν οι αναφορές αυτές έχουν καθαρά μυθολογικό περιεχόμενο, πώς είναι δυνατόν οι θρίαμβοι των Ελλήνων κατά των Περσών να ήταν τόσο μεγάλοι;

Τ

ο ότι μία εναλλακτική θεωρία, όπως αυτή του Σπύρου Ασλάνη, δεν στέκει όμως, δεν συνεπάγεται πως η αποδεκτή από την συμβατική ιστορία εκδοχή είναι απαραιτήτως και απόλυτα ορθή. Το ότι δεν έγινε ταξίδι στον χρόνο από τους Αμερικάνους, δεν συνεπάγεται ότι όλοι εκείνοι οι ήρωες και οι θεοί που εμφανίστηκαν στις μάχες αυτές δεν εμφανίστηκαν ούτε πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν μυθομανείς και τα έβγαζαν όλα αυτά από την φαντασία τους.

Μ

ία άλλη εναλλακτική θεωρία που μιλά για το θέμα τον «θεϊκών» και «ηρωικών» επεμβάσεων στις μάχες των Περσικών πολέμων είναι και αυτή που θέλει στους Περσικούς πολέμους να χρησιμοποιήθηκαν τεχνολογίες μιας άλλης – όχι μεταγενέστερης αλλά προγενέστερης – εποχής· μιας εποχής που χάνεται πίσω από το πέπλο του μύθου, όταν στην Γη υπήρχε ακόμα η υπερτεχνολογία των Ατλάντων και των Ελλήνων της εποχής πριν τον ελληνοατλαντικό πόλεμο. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, τα πανάρχαια οπλικά συστήματα παρέμεναν για χιλιετίες κρυμμένα στα χέρια των ιερατείων, μέχρι και την πρώιμη βυζαντινή περίοδο. Μετά έμειναν ξεχασμένα για αρκετούς ακόμα αιώνες, μέχρι που τα ισχυρά κράτη της νεότερης ιστορίας άρχισαν να τις αναζητούν για να επιβάλουν την δύναμή τους. Ίσως γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε, στις ίδιες πάλι περιοχές που σχετίζονται με τις μεγάλες εκείνες μάχες των Ελλήνων κατά των Περσών – και όχι μόνο – να έστησε η σύγχρονη αμερικανική υπερδύναμη τις βάσεις της και έτσι να αιτιολογούνται και οι παράξενες έρευνες που έγιναν από αυτούς σε διάφορα μέρη που πιθανώς να έκρυβαν κατάλοιπα εκείνης της αρχαίας υπερτεχνολογίας…

 

http://paraxenolibrary.blogspot.gr/2012/01/philadelphia-expirament.html