Ναυτιλία, ο εθνικός μας θησαυρός!

Μία πλήρη εικόνα της εξέλιξης της Ελληνικής Ναυτιλίας σε παγκόσμιο επίπεδο έχει την ευκαιρία να αποκτήσει ο επισκέπτης του διαδικτυακού μουσείου www.greekshippingmiracle.org μέσα από ένα ιστορικό ταξίδι που του προσφέρεται μετά από πολύχρονη μελέτη και καταγραφή των γεγονότων, από τον ιστορικό – ερευνητή και ιδρυτή της ιστοσελίδας, Γεώργιο Μ. Φουστάνο.

Πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα παρουσίαση στοιχείων και γεγονότων από το 1873 – οπότε και ναυπηγήθηκε το πρώτο φορτηγό ατμόπλοιο για χάρη των Ελλήνων - έως και σήμερα, τα οποία αναπτύσσονται σε δώδεκα κεφάλαια, συνοδευόμενα από φωτογραφικό υλικό και ντοκουμέντα που μαρτυρούν τον αγώνα και την αξιομίμητη προσπάθεια των Ελλήνων στο χώρο της Ναυτιλίας.

Αξίζει να σημειωθεί, πως το διαδικτυακό μουσείο “εκπέμπει” ήδη από το Σάββατο ενώ όποιος επιθυμεί να λάβει όλες τις γνώσεις που περιλαμβάνει, μπορεί να ξεναγηθεί στην ανωτέρω ηλεκτρονική διεύθυνση.

Ανεκτίμητη προσφορά της Ελληνικής Ναυτιλίας

Αποκαλύπτοντας περισσότερες λεπτομέρειες για την εν λόγω πρωτοβουλία, ο κ. Φουστάνος μίλησε στην “Κοινή Γνώμη” λέγοντας χαρακτηριστικά πως αυτό το πρωτότυπο “μουσείο” αποτελεί το “απόσταγμα” κοπιώδους και πολύχρονης προσπάθειας, που απαίτησε η ακριβής καταγραφή της πλούσιας Ελληνικής διαδρομής στη Ναυτιλία.

Ο ίδιος, τόνισε ότι, τα μέχρι στιγμής στοιχεία που προβάλλονται στην ελληνική αλλά και στην αγγλική γλώσσα, παρουσιάζουν την πορεία της Ελληνικής Ναυτιλίας, η οποία όπως τόνισε “είναι άγνωστη στην Ελλάδα”.

“Επιθυμία μου”, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, “ήταν αφού μελετήσω καλά την πορεία της Ελληνικής Ναυτιλίας τα τελευταία 150 χρόνια και συγκεκριμένα από την εποχή που μεταβαίνει από τα ιστία στον ατμό μέχρι σήμερα, να επικοινωνήσω αυτή την ιστορία με τον κόσμο, ο οποίος δεν γνωρίζει τίποτα γύρω από τη Ναυτιλία”. Αυτό μάλιστα, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, “είναι επιζήμιο για τη χώρα, αφού, η Ναυτιλία για την Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι ένα κεφάλαιο πολύ σημαντικό”.

Σημειώνει δε, πως ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να κατανοήσει πως “η Ναυτιλία είναι μία δραστηριότητα που γεννήθηκε στο εξωτερικό, σαν μία δραστηριότητα της διασποράς και γι αυτό το λόγο θα πρέπει να εκτιμούμε ότι υπάρχει στη χώρα μας, ως φιλοξενούμενη κατά κάποιον τρόπο” και ως εκ τούτου, σημειώνει ότι “αξίζει να τη δούμε με άλλη ματιά”.

Με τη ματιά που όπως επισημαίνει ακολούθως, εστιάζει στην πρόοδο και στις διαχρονικές επιδόσεις των Ελλήνων και μπορεί να διδάξει κυρίως στου νέους, ότι, “υπάρχουν άνθρωποι που ξεκίνησαν από το μηδέν και έγιναν σπουδαίοι επιχειρηματίες”. Παραδοσιακά μάλιστα, συμπληρώνει πως, “Είναι ίσως η μόνη επιχειρηματική δραστηριότητα όπου οι εργαζόμενοι γίνονται αφεντικά”, εξηγώντας ότι, “αυτό το επάγγελμα έχει ανταμείψει τους άξιους. Αυτούς που τόλμησαν και δεν φοβήθηκαν τον ανταγωνισμό”.

Μήνυμα προόδου

Στο πλαίσιο των δηλώσεών του, ο κ. Φουστάνος, πρόσθεσε ακόμη πως, “Πρέπει να είμαστε περήφανοι και να δείξουμε τί έχουμε προσφέρει στις οικονομίες τόσων κρατών, διότι το έργο των Ελλήνων είναι τεράστιο. Αν λάβει κανείς υπόψιν ότι το 70% του εμπορίου διεθνώς διακινείται από τη θάλασσα και σήμερα οι Έλληνες έχουν περίπου το 15% του παγκόσμιου στόλου”, μπορεί ο κάθε ένας να φαντασθεί “πόσες οικονομίες παγκοσμίως εξαρτώνται από τις υπηρεσίες που προσφέρουν οι Έλληνες”. Ολοκληρώνοντας τη σύντομη αναφορά του για το σκοπό της γέννησης του διαδικτυακού μουσείου το οποίο θα εμπλουτίζεται συνεχώς, ο κ. Φουστάνος, υπογράμμισε πως το μήνυμα είναι ένα: “Η Ναυτιλία γεννήθηκε στο εξωτερικό από ανθρώπους Έλληνες ή νησιώτες που πήραν τα πλοία τους και ταξίδεψαν ανταγωνιστικά σε όλο τον κόσμο. Κατεστράφη πολλές φορές η Ναυτιλία από πολέμους, από κρίσεις. Πάντοτε όμως, μπόρεσε και σηκώθηκε ξανά στα πόδια της. Είναι ένα μήνυμα για όλους μας αναφορικά με το τί μπορούμε να κάνουμε όταν δεν φοβόμαστε, όταν θέλουμε να ανταγωνιστούμε πραγματικά και πιστεύουμε στις δυνάμεις μας”.

koinignomi

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2014/07/blog-post_3212.html#ixzz37ZKnaJwf

Αναδύθηκε το βυθισμένο βασίλειο του Cantre’r Gwaelod στην Ουαλία (video-εικόνες)

Υπάρχει ένα ποίημα που μαθαίνουν τα παιδιά στην Ουαλλία, και μιλάει για το βυθισμένο βασίλειο του Cantre’r Gwaelod, το οποίο το κατάπιε η θάλασσα και χάθηκε για πάντα. Ενα ήσυχο βράδυ, ο μύθος λέει, κάποιος μπορεί να ακούσει τις καμπάνες της εκκλησίας του βασιλείου να χτυπούν.


Οταν φέτος η θάλασσα κάλυψε ένα τμήμα της δυτικής ακτής της Βρετανίας και αργότερα αναδύθηκε ξανά, αφήνοντας πίσω της κατεστραμμένα σπίτια και καλλιέργειες, ξεπρόβαλε μαζί και ένα πυκνό δάσος με προϊστορικούς κορμούς δέντρων. Ηταν σαν κάποιος να ρίχνει μια κλεφτή ματιά σε εκείνη την Ατλαντίδα της Ουαλλίας στην οποία αναφέρεται ο μύθος.
  

Το βυθισμένο αυτό δάσος του Μπορθ( Borth) δεν είναι κάτι καινούργιο. Βυθίστηκε πρώτη φορά πριν από 5.000 χρόνια, από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας μετά την τελευταία παγετώδη περίοδο. Μερικές φορές η παλίρροια ξεσκεπάζει κάποια τμήματά του, ενώ άλλες, η άμμος το καλύπτει για χρόνια. Οι πλημμύρες όμως και οι καταιγίδες που έπληξαν τη Βρετανία το προηγούμενο χρονικό διάστημα, άλλαξαν εκ βάθρων τον τρόπο με τον οποίο οι αρχαιολόγοι ερμηνεύουν το τοπίο: Για πρώτη φορά, λόγω της διάβρωσης, αποκαλύφθηκε ένα κανάλι θαλασσινού νερού που διασχίζει το δάσος και έχει μήκος μισό περίπου χιλιόμετρο, προσφέροντας έτσι ένα θησαυρό στοιχείων σχετικά με τις περιοχές που πιθανώς ζούσαν άνθρωποι.

«Θεωρούσαμε ότι ήταν απλά ένα αδιαπέραστο δάσος, ενώ τελικά ήταν ένα πολυσύνθετο ανθρώπινο περιβάλλον», λέει ο Μάρτιν Μπέιτς, γεωαρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Ουαλλίας Trinity Saint David, ο οποίος επιβλέπει τις ανασκαφές στην παραλία του Μπορθ. Mελετώντας την περιοχή αυτή, ο Μπέιτς λέει πως ήταν σαν η φύση να μας στέλνει ένα μήνυμα: Οι πρόσφατες καταρρακτώδεις βροχές, τις οποίες οι κλιματολόγοι συνδέουν με την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή, έχουν προσφέρει ένα αρχαίο εργαστήριο για τη μελέτη του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι αντεπεξήλθαν στις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής του παρελθόντος.
            

Επειτα από προτροπή του Νίκολας Αστον, εφόρου των παλαιολιθικών και μεσολιθικών συλλογών του Βρετανικού Μουσείου και ειδικού στους προϊστορικούς ανθρώπους, ο Μπέιτς ξεκίνησε μία γεωφυσική μελέτη στο Νόρφολκ, στην ανατολική ακτή της Βρετανίας, με σκοπό να χαρτογραφήσει κάθε κανάλι και ποτάμι που μπορεί να κρύβεται κάτω από το 10 μέτρων πάχους ίζημα. Κάποια από αυτά τα κανάλια, εκτιμά o Mπέιτς, μπορεί να περιέχουν ίχνη των πρώτων ανθρώπων, μιας και οι πηγές καθαρού νερού αποτελούσαν πάντα τόπους συγκέντρωσης. Από τη δεύτερη κιόλας επίσκεψη των επιστημόνων στο σημείο, στις 10 Μαΐου, ο Μπέιτς παρατήρησε κάποιες προεξοχές στην κατά τα άλλα επίπεδη επιφάνεια λάσπης. «Μοιάζουν με τις ανθρώπινες πατημασιές στο Μπορθ», είπε ο Μπέιτς στον Αστον. Τα ίχνη ανθρώπων και ζώων που έχουν βρεθεί στο Μπορθ χρονολογούνται 6.000 χρόνια πριν. Στον αρχαιολογικό χώρο του Χάισμπορο στο Νόρφολκ, τα ίχνη εκτιμάται ότι χρονολογούνται πριν από 900.000 χρόνια, από τότε δηλαδή που σε αυτά τα μέρη τριγυρνούσαν ακόμα μαμούθ και ιπποπόταμοι. Παρ’ όλα αυτά ποτέ δεν έχουν βρεθεί στη Βρετανία τόσο παλιά ανθρώπινα κόκαλα και ίχνη. Είναι όμως δυνατόν κάτι τέτοιο;
       

Συλλογή στοιχείων
Ενας αγώνας δρόμου ξεκίνησε μεταξύ των επιστημόνων με σκοπό να προλάβουν να συγκεντρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία από το σημείο. Αλλοι χρησιμοποίησαν φωτογραμμετρία και δημιούργησαν τρισδιάστατα μοντέλα του αρχαιολογικού χώρου, άλλοι σκάναραν την περιοχή με σαρωτές λέιζερ, ενώ κάποιοι άλλοι αποκόλλησαν ένα κομμάτι ιζήματος βάρους 60 κιλών, στο οποίο βρέθηκε ένα αχνό ίχνος, με σκοπό να το αναλύσουν στο Εθνικό Κέντρο Ωκεανογραφίας της Βρετανίας. Πριν ακόμα κλείσει ένας μήνας, τα ίχνη είχαν πάλι εξαφανιστεί. «Αυτό που κατάφερε να διατηρηθεί για σχεδόν ένα εκατομμύριο χρόνια, το πήρε πίσω η θάλασσα μέσα σε 10 ημέρες», λέει ο Αστον.
Οταν οι τρισδιάστατες φωτογραφίες έφτασαν στα χέρια του Αστον, έμεινε έκθαμβος. Οι πατημασιές, οι παλιότερες που έχουν εντοπιστεί εκτός Αφρικής, φαίνεται να ανήκουν στην οικογένεια των Ηοmo antecessor, ξαδέρφων των Homo erectus, που πιθανολογείται ότι εξαφανίστηκαν όταν οι Ηοmo heidelbergensis από την Αφρική εγκαταστάθηκαν στη Βρετανία πριν από 500.000 χρόνια, εξηγεί ο Αστον. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι άνδρες είχαν ύψος 1,75 μ., ενώ το μικρότερο παιδί ήταν κάτω από ένα μέτρο.

«Μπορούμε να αναπαραστήσουμε το κλίμα και την κλιματική αλλαγή που συνέβη πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια», λέει ο Αστον. «Το μεγάλο μάθημα είναι ότι πρέπει να προσαρμοστούμε. Είτε μας αρέσει είτε όχι, το κλίμα θα αλλάξει, πάντα άλλαζε, σήμερα όμως επιταχύνουμε αυτή την αλλαγή».

Αγναντεύοντας την ακτή στο Μπορθ, ο Μπέιτς περιγράφει το πώς θα έμοιαζε η περιοχή πριν από 20.000 χρόνια, κατά την τελευταία παγετώδη περίοδο: Χίλια περίπου μέτρα πάγου και ξηράς εκτείνονταν κατά μήκος της Βόρειας Θάλασσας. Η στάθμη της θάλασσας ήταν 120 μέτρα χαμηλότερα από σήμερα. «Εκείνη την εποχή, θα μπορούσες να ταξιδέψεις με τα πόδια από τη Δανία μέχρι το Γιόρκσαϊρ», λέει ο Μπέιτς.

Πριν από περίπου 10.000 χρόνια, η θερμοκρασία αυξήθηκε απότομα κατά 5 περίπου βαθμούς Κελσίου, και η στάθμη της θάλασσας ανέβηκε καλύπτοντας από τις κατοικίες μέχρι και το δάσος του Μπορθ. Οι πληθυσμοί που αναγκάστηκαν να μετακινηθούν εκείνη την εποχή αποτελούν τους προϊστορικούς πρόσφυγες της κλιματικής αλλαγής.

«Ηταν ένα τραυματικό γεωλογικό γεγονός, και οι άνθρωποι το μετέτρεψαν σε παραμύθι για να μπορέσουν να το κατανοήσουν», λέει ο Τζέραλντ Μόργκαν, ιστορικός. Το αναδυόμενο δάσος του Μπορθ έγινε και πάλι μέρος της λαϊκής μας παράδοσης, λέει ο Μόργκαν στη σύζυγό του Ενιντ. Εχουν άραγε ακούσει ποτέ τους τις καμπάνες;

Η κ. Μόργκαν χαμογελά. «Γνώριζα κάποιον που τις είχε ακούσει», λέει.

thecuriosityofcat
 http://pisoapothnkoyrtina.blogspot.gr/2014/07/cantrer-gwaelod-video.html

ΟΡΑΜΑ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ

Όποιο σημείο της πατρίδας μας και αν επισκεφθεί κανείς, στεριά ή νησιά, Έλληνας ή ξένος, συμπεραίνει αμέσως ότι, πρόκειται για ένα ασυναγώνιστα πανέμορφο μέρος –  πάμπλουτο, με απίστευτα φυσικά κάλλη και μοναδικά πολιτιστικά μνημεία.

Όταν δε διαπιστώνει πως υπάρχουν αγροτικά προϊόντα σε μία εκπληκτικά υγιεινή ποιότητα που δεν συναντάται πουθενά αλλού στον πλανήτη, πως η ελληνική ναυτιλία είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, παρά το ότι πρόκειται για μία μικρή πληθυσμιακά χώρα, ενώ το μορφωτικό επίπεδο των Ελλήνων, κυρίως των νέων, οι κληρονομικές ικανότητες τους και οι επίκτητες δεξιότητες τους είναι από τις υψηλότερες διεθνώς, τότε αδυνατεί να κατανοήσει γιατί η Ελλάδα είναι βυθισμένη στη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας της – πόσο μάλλον γιατί δεν μπορεί να ξεφύγει, καθώς επίσης γιατί θεωρείται από τις πιο δυστυχισμένες χώρες παγκοσμίως (4η), κατέχοντας μία από τις πρώτες θέσεις στην ανεργία.

Η κοινωνική διαφθορά, η πολιτική ανικανότητα, η ανεπάρκεια και η διαπλοκή, ο «ανίερος» συνδικαλισμός, η έλλειψη σταθερού επιχειρηματικού και φορολογικού πλαισίου, οι «φεουδαρχικές» οικονομικές δομές, η αδυναμία παραγωγής πλούτου λόγω κυρίως της πλήρους απουσίας οργάνωσης, η σχετικά πρόσφατη απελευθέρωση της χώρας, την οποία ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, ένας εμφύλιος, μία οδυνηρή δικτατορία, καθώς επίσης μία σειρά αποτυχημένων κυβερνήσεων, θα μπορούσαν ίσως να είναι οι σωστές απαντήσεις στην απορία μας.

Με εξαίρεση όμως την τελευταία, όλα τα υπόλοιπα εξαρτώνται από τους ίδιους τους Έλληνες,  οπότε δεν μπορεί να είναι η γενεσιουργός αιτία των δεινών τους – εκτός εάν αποδεχθεί κανείς πως υποφέρουν από έναν συλλογικό μαζοχισμό, με παράδοξα σαδιστικά ατομικά χαρακτηριστικά, όπως είναι εν μέρει η μισαλλοδοξία που παρατηρείται στους περισσότερους, καθώς επίσης η «κουτοπόνηρη» εξαπάτηση του ενός από τον άλλο.

Αναζητώντας λοιπόν κανείς περαιτέρω την αιτία των συνεχόμενων, παταγωδών αποτυχιών των Ελλήνων να μετατρέψουν τον τεράστιο πλούτο της χώρας τους, σε ένα υψηλό βιοτικό και πολιτιστικό επίπεδο, αναρωτιέται μήπως οφείλεται στο σύμπλεγμα της κατωτερότητας που τους διακρίνει, απέναντι στους προγόνους τους – απέναντι στους ικανότατους «αρχαίους Έλληνες», όπως τους αποκαλούμε, για να τους διαφοροποιήσουμε πιθανότατα από τους ανίκανους σύγχρονους.

Αν και είναι μία λογική αιτιολογία, όπως επίσης η σχετικά πρόσφατη απελευθέρωση, η οποία τους στέρησε την Αναγέννηση και το Διαφωτισμό, καθώς επίσης τα δεινά που μεσολάβησαν έκτοτε, δεν πείθουν πως είναι οι μοναδικές – ειδικά εάν διαπιστώσει κανείς την εξαιρετικά χαμηλή ποιότητα της διασκέδασης τους, πρωινής τηλεοπτικής ή άλλης, καθώς επίσης την αντίστοιχα χαμηλή «ποιότητα» της ενημέρωσης τους, η οποία ελάχιστα απέχει, εάν, από το «κουτσομπολιό».

Προφανώς δε πρόκειται για δικές τους επιλογές – ενώ η «βαθιά μιζέρια» σε όλες της τις εκφάνσεις, η οποία χαρακτηρίζει τους περισσότερους, στερώντας τους όχι μόνο την ποιότητα ή την επιτυχία, αλλά και τη χαρά της ζωής, δεν μπορεί παρά να είναι επίσης εκούσια.

Χωρίς να επεκταθούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, καταλήγει κανείς πως αυτά που λείπουν από τους Έλληνες είναι αφενός μεν το όραμα, αφετέρου η αυτοπεποίθηση – το ότι δηλαδή δεν τολμούν, δεν ρισκάρουν ίσως να έχουν κανένα απολύτως όραμα, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, επειδή δεν πιστεύουν ότι μπορεί να το πετύχουν.

Παρά το ότι λοιπόν διαθέτουν όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για να ξεφύγουν από την εγγενή τους μιζέρια, να καταπολεμήσουν τα ελαττώματα τους, καθώς επίσης να μετατρέψουν την πατρίδα τους στην ωραιότερη, στην πλουσιότερη, στην πιο ευτυχισμένη, καθώς επίσης στην πιο πολιτισμένη χώρα του πλανήτη, η έλλειψη αυτοπεποίθησης τους στερεί το όραμα – καταδικάζοντας τους δυστυχώς στο περιθώριο της ιστορίας, στη λεηλασία, στη φτώχεια, στην εξαθλίωση και στην «αμαχητί υποδούλωση» τους στους εκάστοτε ξένους κατακτητές (οικονομικούς αυτή τη φορά).

Πηγή

 

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/07/blog-post_522.html

Ο Αναστασιάδης παραχώρησε την ΕΠΟΠΤΕΙΑ της ΑΟΖ μας στους Εβραίους

Την ώρα που οι φιγούρες της εθνικοφροσύνης της κυπριακής ολιγαρχίας με την πρώτη ευκαιρία τονίζουν πως θα ήταν ατίμωση μεγίστη να εκλαμβάνονται ως διορισμένοι νομάρχες απο έλληνες πολιτικούς , επαναλαμβάνοντας την προπέτεια του ολετήρα Μιχάλη Μούσκου , την ίδια ώρα παραχωρούν στο Ισραήλ δικαιώματα συγκυριαρχίας και συνεποπτείας της κυπριακής ΑΟΖ μέσω των ραντάρ του Τροόδους με την δικαιολογία ότι «υπάρχει αντικειμενική δυσκολία να παρακολουθούμε πλήρως της ΑΟΖ μας με τα δικά μας μέσα” κατά δήλωση του Κασουλίδη.

Στο τέλος θα έχουμε στο βόρειο τμήμα της Κύπρου τους τούρκους κατακτητές και στο νότιο τους Ισραηλινούς μαζί με τους εγγλέζους.
Όλες αυτές οι επεκτάσεις και επισκιάσεις του ουρανού μας θα απομακρυνθούν με ένα και μοναδικό τρόπο. Με την ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Ελλάδα.
Θέλουμε το ελληνικό ναυτικό , την εθνική μας πολεμική αεροπορία , τα άρματα μάχης και τον ελληνικό στρατό να είναι εδώ στα ελληνικά χώματα της Κύπρου με συντεταγμένες δυνάμεις .
Όμως πρέπει να ξέρετε πως αυτό δεν θα το επιτρέψει ποτέ το κυπριακό κατεστημένο και κυρίως η εθνικοφρονίζουσα πλευρά του , που αν δεν το μισήσουμε και αν δεν το πολεμήσουμε πιότερο και από τους τούρκους κατακτητές , δεν θα δούμε λευτεριά.
Έξω οι Τούρκοι , οι Εγγλέζοι και οι Εβραίοι από την Κύπρο.
Τομέας ιδεολογικού πολέμου
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ
 

edikcyprus.blogspot.gr

http://lithosfotos.blogspot.gr/2014/07/blog-post_7646.html

Πώς καταντήσαμε έτσι την Ελλάδα;

Η αρχή της δεκαετίας του '50 βρήκε την Ελλάδα κατεστραμμένη τόσο στη δομική διοικητική λειτουργία, όσο και στην οικονομική της υπόσταση. Η τριπλή εχθρική Κατοχή, οι πολυαίμακτες εσωτερικές έριδες είχαν αφήσει τον τόπο σε
κατάστα­ση συντριμμάτων που ολοκληρώθηκε δρα­ματικά με την εγκατάλειψη των πόλεων της επαρχίας και των χωριών, την από ανάγκη αστυφιλία για λόγους ασφάλειας, εξεύρε­σης εργασίας, εξασφάλισης συνθηκών (έ­στω στοιχειωδών) διαβίωσης των πολιτών. Έτσι, ενώ στις άλλες ευρωπαϊκές και βαλ­κανικές χώρες είχε αρχίσει η έντονη προ­σπάθεια ανασυγκρότησης, εμείς παλεύαμε για να επιτύχουμε τα αναγκαία για μία στοι­χειώδη επιβίωση. Οι μεγάλες κατά τον πό­λεμο θυσίες του ελληνικού λαού, οι τερά­στιες καταστροφές που υπέστη η χώρα, οι μνημειώδεις αγώνες εθνικής αντίστασης κατά των κατακτητών δεν αξιοποιήθηκαν, όπως συνέβαινε σε άλλα κράτη. Μόνοι μας είχαμε καταστρέψει την προσφορά μας με την αιώνιά μας κατάρα της διχόνοιας!

Προσπαθήσαμε, λοιπόν, με τις δικές μας δυνάμεις και με ..συμβολική βοήθεια των Α­μερικανών συμμάχων (Σχέδιο Μάρσαλ και Δόγμα Τρούμαν) να προχωρήσουμε στην ανασύσταση του κράτους, στη στήριξη της ελληνικής κοινωνίας με βάση τις παραδό­σεις της, παρ' όλον που αυτή ήταν βαθύτα­τα πληγωμένη από τις εσωτερικές, βαμμέ­νες με αίμα, μεταξύ μας διαιρέσεις.
Αυτή την περίοδο έφηβος πρωτοπήγα στην Ευρώπη (στην Ελβετία με την ανθού­σα οικονομία και τη δυναμική βιομηχανία) για σπουδές. Ήμουνα φοβισμένος, μαζεμέ­νος, αποπροσανατόλιστος για το τί θα συ­ναντούσα, πώς θα στεκόμουνα σε μία άγνω­στη χώρα, σε μία ξένη πανεπιστημιακή κοι­νότητα. Όλοι αυτοί οι δικαιολογημένοι αν­θρώπινοι φόβοι ενός νέου που δεν είχε κα­νένα στήριγμα στην αλλοδαπή χώρα, ξεπε­ράστηκαν σχεδόν αμέσως όταν εκεί ανέ­φερα την καταγωγή μου. Με το «Έλληνας» έβλεπα στα μάτια των άλλων έναν εντυπω­σιασμό, έναν ενθουσιασμό αποδοχής. Η παρουσία ενός Έλληνα αποτελούσε, ακόμη και για τους ξενόφοβους Ελβετούς, κάτι το σημαντικό που οφειλόταν όχι στις πρό­σφατες θυσίες της Ελλάδας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τις οποίες οι συμφοι­τητές μου μάλλον αγνοούσαν, αλλά στο ότι ήμουνα απόγονος μιας κοινά αποδεκτής αιώνιας ιστορικής διάρκειας. [Θυμάμαι έναν γηραιό Καθηγητή της αρχαίας ελληνικής φιλολογίας -συνταξιούχο τότε, ξένου επι­στημονικού κλάδου προς τον δικό μου, τον Georges Meautis, μόλις με συνέστησαν να μου σφίγγει το χέρι και να μην το αφήνει. Αμέσως μου δώρισε τα βιβλία του με κυριότερο το La Grece Eternelle].

Όλα αυτά με έκαναν να αισθάνομαι κά­ποιες απροσδιόριστες υποχρεώσεις να βα­ρύνουν στη συμπεριφορά μου, στα λεγόμε­να, ακόμα και στις γνώσεις που οι άλλοι θεω­ρούσαν φυσικό να έχω (ενώ πολλές από αυ­τές δεν διέθετα).

Στο Πανεπιστήμιο υπήρχαν επίσης Ιρα­νοί. Η Περσία είναι μία το ίδιο με την Ελ­λάδα αρχαία χώρα, περισσότερο μάλιστα μυθική. Οι Ιρανοί, άκρως πολιτισμένοι άν­θρωποι, δεν προξενούσαν όμως την ίδια εντύπωση με τον Έλληνα, τη γλώσσα, την ιστορία, τον πολιτισμό του οποίου οι συμ­φοιτητές είχαν διδαχτεί στο σχολείο. Ο Έλληνας θεωρείτο a priori μορφωμένος, πο­λιτισμένος, διαχρονικά Ευρωπαίος. Η προ­κείμενη θεώρηση δημιουργούσε γύρω μου κλίμα συμπάθειας/αποδοχής, με γέμιζε όμως παράλληλα με ευθύνες, όπως ανέφερα.


Ο πολιτισμός του «Ζορμπά»
Στα μετέπειτα χρόνια, σε ταξίδια μου σε άλλες χώρες, το Έλληνας δεν προσέδιδε καμία ιδιαίτερη βαρύτητα/σημασία. Ίσως να είχαν ισοπεδωθεί οι αξίες που αντιπροσώ­πευε η Ελλάδα, να είχαν ξεθωριάσει οι περ­γαμηνές του Ελληνισμού. «Ο Ζορμπάς» νομίζω ότι μπορεί να έκανε μεγάλο καλό στην ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού, ήταν χρησιμότατος στην εθνική οικονομία, ήταν απαραίτητος για να ξαναθυμίσει σε νεότερες γενιές, σε άλλους ανθρώπους, το όνομα της χώρας μας, δημιούργησε όμως μία εικόνα της Ελλάδας παραπλανητική προς τον πολιτισμό μας, η παρουσία του οποίου υποβαθμίστηκε.

Ακόμα κι «ο ηρωισμός» που προέκυ­πτε ως μήνυμα από τον γλεντοκόπο Ζορ­μπά ήταν περισσότερο νταηλίκι, ετσιθελι­σμός, σύγκρουση με τη λογική και τον νό­μο, παρά έκφραση των παραδοσιακών μας άρχων. Επιπλέον, ο «μουσάκα» σκέπασε την αρχαία ιστορία, τη συμβολή της χώρας μας στην ανάπτυξη του πνεύματος. Τό συρτάκι (με λαϊκίστικα πρωθυπουργικά λικνί­σματα) υπερκάλυψε την πολιτισμική κληρο­νομιά. Δημιουργήθηκε η εικόνα μιας νεότε­ρης Ελλάδας όχι όμως τόσο πολύ εκσυγ­χρονισμένης, προοδευμένης, όσο γραφικής, σε χαμηλά επίπεδα, ελάχιστα σοβαρής. Η μουσική των Θεοδωράκη-Χατζιδάκη, τα νόμπελ των Σεφέρη-Ελύτη έδειξαν την ελληνική πνευματική παρουσία, κατά τρόπο όμως χαλαρό, ως δευτερεύον στοιχείο.

Τα τελευταία χρόνια όταν πηγαίνω στο εξωτερικό αισθάνομαι σύμπλεγμα κατωτε­ρότητας, νιώθω ελαχιστοποιημένος αφού δεν διαθέτω κάτι που να προβάλει διακρι­τά, υπερήφανα την ελληνικότητα. Ο προ­βληματισμός αυτός κυριαρχούσε μέσα μου πολύ πριν από τη σύγχρονη εποχή της «χρεοκοπίας», του «Μνημονίου». Τώρα τα πράγματα είναι χειρότερα. Τί σημαίνει σήμε­ρα πια Έλληνας; Σημαίνει ένας Ευρωπαίος φτωχός συγγενής, που ζει από την ενίσχυ­ση των άλλων, που τον ανέχονται με το ζόρι μια και είναι αναγκαστικά μέλος της οικογέ­νειας.

Σήμερα όταν αναφέρεται η Ελλάδα, τα υπονοούμενα εκφράζονται με ευγένεια αλ­λά με δηλητηριώδη χαμόγελα. Τα ανέκδοτα σε βάρος μας επαναλαμβάνονται από στό­μα σε στόμα. (Και δεν είναι μόνον για τις ονομαστές πια «greek statistics»).

Βρίσκομαι σε αδυναμία για να αντιμετω­πίσω κρίσεις (όχι πάντα δίκαιες κι ορθές), παρατηρήσεις (καυστικές), κριτικές και «συμβουλές» που αφειδώς μου παρέχονται από ξένους φίλους, οι οποίες πληγώνουν την εθνική μου αξιοπρέπεια. Έχω συναί­σθηση της μειονεκτικής θέσης που βρίσκο­μαι και σιωπώ ακόμα κι όταν έχω επιχειρή­ματα, όταν η καθηλωτική απάντησή μου βρίσκεται στο «έρκος οδόντων». Γνωρίζω καλά ότι έχω ανάγκη τους εταίρους της Ευρώπης για να μπορέσω να εξασφαλίσω τα απαραίτητα για την ανάπτυξη και τη δια­βίωση της χώρας μου, αισθάνομαι όμως ότι αυτοί με βάζουν στη γωνία, δακτυλοδεικτούμενο (ο πολίτης μιας χώρας όπου ανθεί ο ανορθολογισμός, η κλεπτοκρατία, η σπατάλη με ξένα χρήματα, ο «τεμπέλης», ο «ανεπρόκοπος»). Χαίρομαι τελικά που είμαι ένας απλός πολίτης, χωρίς επίσημη ιδιότη­τα, ώστε σε συζητήσεις με ομολόγους να μην αισθάνομαι τον οίκτο τους για τα ελλη­νικά ΜΗ επιτεύγματα. Κάθομαι και προβλη­ματίζομαι: πώς καταντήσαμε έτσι αυτόν τον τόπο, γιατί πήγαμε τόσο πολύ πίσω;

Τα ερωτήματα μου αυτά δεν απευθύνο­νται σε ανίκανες κυβερνήσεις, σε ανεγκέ­φαλες πολιτικές παρατάξεις, σε εθελοτυφλούσες ηγεσίες όλων των ειδών, σε άφρο­νες συνδικαλιστές, σε ρηχούς νοθευτές των εθνικών αξιών, σε χωρίς προβληματισμό συμπατριώτες, σε γνωρίζοντες αλλά αιδημόνως σιωπώντες υπεύθυνους παράγοντες. Απευθύνονται πρωταρχικά στον εαυτό μου τον ίδιο. Προσπαθώ να ανιχνεύσω πρώτα μέσα μου, στο δικό μου χώρο, πριν κοιτάξω μακρύτερα για να βρω τους ενόχους. Τους ενόχους που χωρίς να έχουν παρόμοια πρό­θεση, άθελα έφεραν την Ελλάδα σ' αυτήν την κατάντια. Υποστηρίζω το «άθελα» γιατί νομίζω ότι κανένας μας δεν θα επιθυμούσε συνειδητά να φτάσει η Ελλάδα και το όνο­μά της στο ναδίρ που βρίσκεται σήμερα. Εκεί όπου «δεν έχει άλλο σκαλοπάτι να κατέβεις». Προβληματίζομαι: μήπως εμείς, οι απλοί άνθρωποι προδώσαμε τον εαυτό μας και τον Ελληνισμό; Μήπως καταστρέψαμε μόνοι μας τη χώρα;


Η μη αξιοποίηση της ιδιότητας του πολίτη
Σ’ ένα σημείο νομίζω ότι φταίμε οι α­πλοί Έλληνες: ότι επιτρέψαμε στην κάθε είδους ηγεσία (και κυρίως, βέβαια, στην πο­λιτική) να αφήσει τη χώρα χωρίς ιδεολογικά στηρίγματα. Χωρίς τον «καρπό της γνώσης». Από μόνοι μας διαστρέψαμε την ιστορία, καταστρέψαμε τη γλώσσα, διασκορπίσαμε εθνικές και θρησκευτικές αρχές, κακοποιή­σαμε παραδόσεις και ήθη αιώνων, ερημώ­σαμε τα «μετερίζια». Φταίμε εμείς που δεν μπορέσαμε να αξιοποιήσουμε τη ζωοποιό ιδιότητα του πολίτη!

Η ατομική προκοπή που μας ήθελε υπερήφανους δημιουργούς (επιστήμονες, επαγγελματίες, εμπόρους κ.λπ.), μετατράπη­κε σε ισοπεδωτική υπαλληλοποίηση με την «ίση» (χωρίς δηλαδή αξιοκρατία) «και ακώ­λυτη» (χωρίς δηλαδή κανένα έλεγχο και καμιά κρίση) «εξέλιξη» που επιβραβεύεται (!!!) με την άδικη στην ουσία (γιατί όχι κι ανήθικη με βάση τις αρχές της παρεχόμε­νης προσφοράς;) «μισθολογική προαγωγή» (που «βρέχει» αδιακρίτως επί «δικαίους και αδίκους»). Με μία λέξη όλοι -ποιος λίγο, ποιος πολύ- συντελέσαμε στο να χάσουμε το Ήθος, αυτό που θα μας εμπόδιζε στις άνομες προθέσεις και στις παράνομες πρά­ξεις μας. «Τίποτα πια δεν απαγορεύεται... αφού το ήθος έχει χάσει τελεσίδικα τα υποστηλώματά του...», έγραψε ο Ε.Π. Πα­πανούτσος. Η όλη αδυναμία μας ως πολι­τών στο να ελέγξουμε τους πολιτικούς, τους επέτρεψε να οδηγήσουν σε διάλυση τον κρατικό μηχανισμό γιατί έτσι μπορού­σαν να καλύπτουν τα όσα έπρατταν.

Όλα αυτά τα πολιτικά «τερτίπια» τα αποδεχτήκαμε αδιαμαρτύρητα. Τα δεχτήκα­με, άλλοι γιατί μας βόλευαν, άλλοι γιατί αδια­φορήσαμε, άλλοι γιατί φοβηθήκαμε ότι δεν θα μας θεωρήσουν «προοδευτικούς». Σκύ­ψαμε το κεφάλι είτε από υπολογισμό, είτε από φόβο. «Χωρίς αιδώ» όμως πάντα.

Από την παράλληλη πλευρά αφεθήκα­με χωρίς στόχους, ιδανικά, οράματα. Στε­ρήσαμε τον εαυτό μας από την υψηλοφροσύνη της ανάτασης. Καταργήσαμε τη χαρά τής υλοποίησης του ονείρου. Πάψαμε να προσβλέπουμε, να σκεφτόμαστε, να λαχτα­ρούμε να φτάσουμε σε κορυφές. Η ψυχή και η καρδιά μας υποχώρησαν μπρος στις σκοπιμότητες μιας αμφιλεγόμενης λογικής δήθεν προόδου, όπου το ατομικό όφελος καλύπτει το εθνικό, το ομαδικό. Δεν είμαστε πια ανθρωποποιοί, επιτρέψαμε να μεταβλη­θούμε σε ετεροκίνητα γρανάζια μιας μηχανής που κάποιοι άλλοι διευθύνουν...

Διονύσιος Κ. Μαγκλιβέρας
http://www.alopsis.gr/

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/07/blog-post_4132.html

Δείτε το βίντεο που αποκαλύπτει το σάπιο πολιτικό σύστημα και σηκωθείτε επιτέλους από τον καναπέ σας ! ! !

Η απονομή πραγματικής δικαιοσύνης, η Θεία Δίκη, που σύντομα θα αποδοθεί στους υπαίτιους της εξαθλίωσης των Ελλήνων, στους δολοφόνους των χιλιάδων συμπολιτών μας μέσα από την φτώχεια και την ανέχεια, σε εκείνους που ξεπουλάνε τα χώματα που έχουν ποστιστεί με το αίμα των προγόνων μας στο διάβα των αιώνων για να είμαστε εμείς ελεύθεροι.

 

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/07/blog-post_6377.html

Σοκ στους πολίτες από την κωλοτούμπα Χαρδούβελη.Κόλαση του Δάντη το Χρηματιστήριο!

Η Ελλάδα βρίσκεται λίγο πριν την έκρηξη… 

ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΟΡΟΕΛΑΦΡΥΝΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΑΣΤΙΓΙΟ
Τρέμουν οι πολίτες από τις απίστευτες κωλοτούμπες και την αμηχανία-αβουλία του Γκίκα Χαρδούβελη.

Ο υπουργός Οικονομικών που με το που ανέλαβε το πόστο με τις πλουμιστές γραμματείς διέρρευσε στα παπαγαλάκια τουοικονομικού ρεπορτάζ ότι θα επανεξεταστούν όχι μόνο η έκτακτη εισφορά αλλά και ο ειδικός νέος φόρος για τα ακίνητα (ΕΝΦΙΑ), ο φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης, οι συντελεστές ΦΠΑ και ο φόρος εισοδήματος για φυσικά πρόσωπα, ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις.
Αυτά έλεγαν τα παπαγαλάκια του, ενώ ο ίδιος άφηνε αιχμές και για τον Στουρνάρα λέγοντας ότι είναι κάτι το οποίο έπρεπε να είχε γίνει πριν από δυο χρόνια.
-Συνήθως οι υπουργοί Οικονομικών δεν θέλουν να κυνηγήσουν τη φοροδιαφυγή. Εγώ θέλω. Θα ασχοληθώ πολύ περισσότερο από τους παλαιότερους υπουργούς!
Και συνέχιζε στο ίδιο τέμπο
-Ο προκάτοχός μου είναι το αντίθετο με εμένα. Ελεγε πολλά, εγώ λίγα!..
Λίγες μέρες μετά ζαλισμένος από τα χαστούκια των τροικανών  κάνει εντυπωσιακή κωλοτούμπα και δηλώνει
-Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο χαλάρωσης, το αντίθετο, υπάρχει ανάγκη επιτάχυνσης της εφαρμογής των 600(!) μικρών και μεγάλων υποχρεώσεων που έχουμε αναλάβει με το Μνημόνιο!!!
Την ίδια ώρα όποιος κάνει ρεπορτάζ στον βενζινά της γιετονιάς του θα μάθει ότι οι πολίτες βάζουν 5, το πολύ 10 ευρώ βενζίνη στα αυτοκίνητά τους. Ακόμη και η κίνηση στους δρόμους που οδηγεί στις κοντινές παραλίες  είναι λιγοστή τα σαββατοκύριακα ενώ μια έντονη φημολογία που κάνει λόγο για κούρεμα των καταθεσεων στις τράπεζες έρχεται να αναπαραχθεί από στόμα σε στόμα. Την ίδια ώρα σκάει η φούσκα του εγχώριου Χρηματιστηρίου στο οποίο ανταγωνίζονται σε καλλιστεία χρεοκοπίας στην πλειοψηφία τους “χαρτιά” θαλασσοδανεισμένων και χρεοκοπημένων επιχειρήσεων. Μιλάμε για κανονική κόλαση του Δάντη που ζήτημα να σταματήσει πέριξ των 400 μονάδων. Ούτε καν η φτωχοποίηση και οι εξευτελιστικές τιμές πώλησεις ακινήτων και παραλιών δεν ελκύουν τους επενδυτές για ένα και μόνο λόγο
-Ποιος  σοβαρός επενδυτής θα έλθει να επενδύσει στην Κολομβία των Βαλκανίων;
Ποιος θα βάλει ακόμη κι ένα τρύπιο ευρώ σε μια χώρα που κάνουν κουμάντο ντόπιες συμμορίες και διεφθαρμένοι κρατικοί λειτουργοί που εκβιάζουν για μπαξίσι;
Την ίδια ώρα οι επικίνδυνοι κρατιστές της εξουσίας διορίζουν τους Ζαγορίτες τους στην Ευρωβουλή και δίνουν μάχες για να μην ακουμπισθούν οι διορισμένοι στη δημόσιο κομματικοί τους στρατοί.
Η Ελλάδα βρίσκεται λίγο πριν την έκρηξη…

 

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/07/blog-post_5783.html

 

“Το άθλιο εβραϊκό κράτος μας”

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΒΡΑΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Τώρα ξέρουμε: στο εβραϊκό κράτος υπάρχει συμπόνια και ανθρώπινα αισθήματα μόνο για τους Εβραίους, δικαιώματα μόνο για τον Περιούσιο Λαό. 
Το εβραϊκό κράτος υφίσταται μόνο για τους Εβραίους.
Οι νέοι του εβραϊκού κράτους επιτίθενται στους Παλαιστινίους στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, ακριβώς όπως οι νέοι «goyim»* επιτέθηκαν στους Εβραίους στους δρόμους της Ευρώπης. 
Οι Ισραηλινοί του εβραϊκού κράτους οργιάζουν στα κοινωνικά δίκτυα, διαδίδοντας ένα μίσος και ένα πνεύμα εκδίκησης διαβολικού εύρους άνευ προηγουμένου. Άγνωστοι του εβραϊκού κράτους σε μια καθαρά εθνική βάση. Αυτά είναι τα παιδιά της εθνικιστικής και ρατσιστικής γενιάς  -οι απόγονοι του Νετανιάχου.

Για πέντε χρόνια τώρα δεν έχουν ακούσει παρά προτροπές, κινδυνολογίες και υπεροχή έναντι των Αράβων από τον πραγματικό δάσκαλο αυτής της γενιάς, τον Πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu. 
Ούτε λέξη ανθρωπιάς, συμπόνιας η ίσης μεταχείρισης....


Μεγάλωσαν στο πλαίσιο της προκλητικής απαίτησης για αναγνώριση του Ισραήλ ως «εβραϊκό κράτος» και εξήγαγαν τα απαραίτητα συμπεράσματα.
  Πριν καν οριοθετηθεί το τι σημαίνει «εβραϊκό κράτος»  -άραγε, θα είναι ένα κράτος που βάζει τα tefillin (φυλακτήρια), αγκαλιάζει τα mezuzah (ρολά προσευχών κλειδωμένα σε μικρά μεταλλικά ή ξύλινα κιβώτια, τα οποία κρέμονται στα πλαίσια των θυρών εισόδου), αγιάζει τα ξόρκια, κλείνει την ημέρα του Shabbat και τηρεί αυστηρά τους νόμους της kashrut  -οι μάζες έχουν καταλάβει.


Το πλήθος εσωτερίκευσε αμέσως το αληθινό νόημα: ένα εβραϊκό κράτος είναι ένα κράτος στο οποίο υπάρχει χώρος μόνο για τους Εβραίους. 
Το πεπρωμένο των Αφρικανών είναι να αποσταλούν στο κέντρο κράτησης στο Holot στη Νεγκέβ και των Παλαιστίνιων να υπομείνουν πογκρόμ. 
Έτσι λειτουργεί ένα εβραϊκό κράτος: είναι μόνο με τέτοιες συνθήκες που μπορεί να είναι εβραϊκό. 


Στο υπό σύσταση εβραϊκού κράτους, δεν υπάρχει καν χώρος για έναν Άραβα που κάνει το καλύτερό του για να είναι ένας καλός Άραβας, όπως ο συγγραφέας Sayed Kashua.


Σε ένα εβραϊκό κράτος, η Πρόεδρος της Συνέλευσης της Κνεσέτ, Ruth Καλντερόν (του κόμματος Yesh Atid  -περιττό να πούμε ότι πρόκειται για το «κέντρο» του πολιτικού φάσματος) διακόπτει τον Άραβα βουλευτή Ahmed Tibi (από τη Ηνωμένη Αραβική Λίστα Ta'al) ο οποίος μόλις επέστρεφε, αναστατωμένος, από μια επίσκεψη στην οικογένεια του Shoafat, του νεαρού Άραβα που σφαγιάστηκε, και του κάνει κήρυγμα  ότι πρέπει επίσης να αναφερθεί στους τρεις νεαρούς Εβραίους που σφαγιάστηκαν (ενώ μόλις το είχε κάνει).


Σε ένα εβραϊκό κράτος, το Ανώτατο Δικαστήριο εγκρίνει την κατεδάφιση του σπιτιού της οικογένειας ενός άνδρα ύποπτου για τη δολοφονία, πριν καν  δικαστεί.


Ένα εβραϊκό κράτος θεσπίζει ρατσιστικούς και εθνικιστικούς νόμους. 


Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ενός εβραϊκού κράτους αρέσκονται με τη δολοφονία των τριών μαθητών yeshiva και αγνοούν σχεδόν πλήρως τα δεινά πολλών νεαρών Παλαιστινίων της ίδιας ηλικίας που σκοτώθηκαν από τα πυρά του στρατού κατά τους τελευταίους μήνες, συνήθως χωρίς λόγο.

Κανείς δεν τιμωρήθηκε για τις πράξεις αυτές  ― στο εβραϊκό κράτος υπάρχει ένας νόμος για τους Εβραίους και ένας νόμος για τους Άραβες, των οποίων οι ζωές αξίζουν ελάχιστα. 
Κανένα ίχνος σεβασμού του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων. 


Στο εβραϊκό κράτος, υπάρχει συμπόνια και ανθρωπιά μόνο για τους Εβραίους, δικαιώματα μόνο για τον Περιούσιο Λαό. 
Το εβραϊκό κράτος είναι μόνο για τους Εβραίους.


Η νέα γενιά που μεγαλώνει κάτω από την αιγίδα του, είναι επικίνδυνη τόσο για τον εαυτό της όσο και για ό τι την περιβάλλει. 


Ο Νετανιάχου είναι ο Υπουργός Παιδείας της, τα μιλιταριστικά και εθνικιστικά ΜΜΕ χρησιμεύουν ως παιδαγωγικό ποίημα, το εκπαιδευτικό σύστημα που την οδηγεί στη Χεβρώνα και στο Άουσβιτς χρησιμεύει ως οδηγός.


Ο Σάμπρα (Sabra, ντόπιος Ισραηλινός) του σήμερα είναι ένα νέο είδος, καυτός από μέσα και έξω. 
Δεν συνάντησε ποτέ τον Παλαιστίνιο ομόλογο του, αλλά ξέρει τα πάντα γι’ αυτόν  ― ο Σάμπρα ξέρει ότι είναι ένα άγριο ζώο, το οποίο σκοπεύει να σκοτώσει μόνο, ότι είναι ένας τέρας, ένας τρομοκράτης.


Ξέρει ότι το Ισραήλ δεν έχει σύμμαχο για την ειρήνη, διότι αυτό άκουσε αμέτρητες φορές από τον Netanyahu, τον Υπουργό Εξωτερικών Avigdor Lieberman και τον Υπουργό Οικονομίας Naftali Bennett. 
Από το στόμα του Yair Lapid άκουσε ότι υπάρχουν «Zoabis"  -μια συγκαταβατική αναφορά στη βουλευτή της Κνεσέτ Haneen Zoabi (από το κόμμα Balad).


Να είσαι αριστερός ή πρόθυμος για δικαιοσύνη στο εβραϊκό κράτος θεωρείται πλημμέλημα, η κοινωνία των πολιτών θεωρείται απάτη, η αληθινή δημοκρατία ως διαβολική. 


Σε ένα εβραϊκό κράτος ― το οποίο ονειρεύεται όχι μόνο η δεξιά, αλλά και το υποτιθέμενο αριστερό κέντρο των Tzipi Livni και Lapid ―  η δημοκρατία είναι θολή.


Το κύριο πρόβλημα του εβραϊκού κράτους δεν είναι οι σκίνχεντ, αλλά οι ηθικολόγοι κομπιναδόροι, οι κακοποιοί απατεώνες, η άκρα δεξιά και οι έποικοι. 


Όχι οι οριακοί, αλλά το κύριο ρεύμα το οποίο είναι εν μέρει εθνικιστικό, εν μέρει αδιάφορο.
Στο εβραϊκό κράτος, δεν έμεινε τίποτα από τη βιβλική εντολή σύμφωνα με την οποία πρέπει να είμαστε δίκαιοι με την μειονότητα ή με τον ξένο. 


Δεν υπάρχουν πια από αυτούς τους Εβραίους που διαδήλωσαν με τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ή έκαναν φυλακή με τον Νέλσον Μαντέλα. 


Το εβραϊκό κράτος, το οποίο το Ισραήλ επιμένει να αναγνωριστεί από τους Παλαιστίνιους, πρέπει πρώτα να αναγνωρίσει τον εαυτό του. 


Στο τέλος της ημέρας, μετά από μια τρομερή εβδομάδα, φαίνεται ότι ένα εβραϊκό κράτος είναι ένα ρατσιστικό, εθνικιστικό κράτος που σχεδιάστηκε μόνο για τους Εβραίους.




Gideon Levy (δημοσιεύτηκε στην Haaretz, Ισραήλ,6.7.2014, Our wretched Jewish state ― μτφ. Κριστιάν)

* Μετάφραση από τη Γίντις "goyim" (goy στον ενικό), το όνομα που δίνεται σε μη-Εβραίους από την αρχαίες εβραϊκές κοινότητες της Κεντρικής Ευρώπης

Πηγή
attikanea.blogspot.gr

http://lithosfotos.blogspot.gr/2014/07/blog-post_7460.html