Παλιρροϊκά κύματα χτύπησαν την Ίμβρο πρίν 4.700 χρόνια

Το αρχαιολογικό έργο στο νησί της Ίμβρου αποκάλυψε ότι σεισμός που σημειώθηκε στην περιοχή πριν από 4.700 χρόνια συνοδεύτηκε από παλιρροϊκό κύμα.

Ο καθηγητής Doğan Perinçek του τμήματος Γεωλογίας του πανεπιστημίου Çanakkale δήλωσε ότι εντόπισαν ίχνη του σεισμού και του φαινόμενου που ακολούθησε (τσουνάμι) κατά τη διάρκεια των ανασκαφικών εργασιών μεταξύ των ετών 2006 και 2008. Σύμφωνα με τον ίδιο και τον καθηγητή Halime Hüryılmaz τα ίχνη αυτά ανταποκρίνονται σε σεισμό που σημειώθηκε το 2680 π.Χ. και εντοπίστηκαν κατά την διάρκεια ανασκαφικών εργασιών στην περιοχή της Γλυκής Ίμβρου.

«Ο σεισμός έσπασε τα τείχη των οικισμών. Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι δημιούργησε τσουνάμι. Έχουμε βρει ιζήματα από το τσουνάμι στην περιοχή καθώς και ένα στρώμα από χώμα άμμου, συμπεριλαμβανομένων απολιθωμάτων θαλασσίων πλασμάτων. Κεραμικά που βρέθηκαν ακριβώς κάτω από τα ιζήματα από το τσουνάμι χρονολογούνται από το 2680 π.Χ. Αυτός είναι ο λόγος που ο σεισμός και το τσουνάμι χρονολογούνται πριν από αυτή την ημερομηνία, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν 4.700 χρόνια πριν», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Σπασμένοι τοίχοι από το τσουνάμι

«Τα κύματα από το τσουνάμι χτύπησαν τις ακτές. Η Γλυκή (Yenibademli σήμερα στα Τουρκικά) πλημμύρισε εν μέρει ή πλήρως και παρέμεινε κάτω από το νερό. Η περιοχή εγκαταλείφθηκε από τους ντόπιους αλλά επέστρεψαν λίγο αργότερα», πρόσθεσε.

Ο Perinçek επεσήμανε ότι η Ίμβρος βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας. Πληροφορίες σχετικά με σεισμούς υπάρχουν σε κάποιες ιστορικές πηγές αλλά δεν έχει καταγραφεί σεισμός στο νησί πριν από σχεδόν 5.000 χρόνια.

«Το μόνο στοιχείο είναι τα γεωλογικά ίχνη που μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ. Καθώς η Ίμβρος βρίσκεται δίπλα στη διαχωριστική γραμμή είναι φυσικό σεισμοί να συμβαίνουν στην περιοχή», είπε.

Πηγή: The Archaeology News Network, Ἔρρωσο

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2014/06/4700.html#ixzz34H54Y7ZX

Τα απάνθρωπα πειράματα ευγονικής των Ναζί κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου

Τον ρόλο που έπαιξαν οι Γερμανίδες νοσοκόμες, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στα πλέον απάνθρωπα πειράματα ευγονικής των Ναζί...φέρνει στη δημοσιότητα ρεπορτάζ της Daily Mail.

Σε αυτά τα πειράματα περιλαμβανόταν η ευθανασία όσων παιδιών έπασχαν από νοητική στέρηση, ή χαρακτηρίζονταν «ανεπιθύμητοι» από το Γ’ Ράιχ, επειδή δεν πληρούσαν τα φυλετικά κριτήρια.

Σε άλλες περιπτώσεις, παιδιά που προκαλούσαν προβλήματα με τη συμπεριφορά τους, στέλνονταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι νοσοκόμες ήταν απαραίτητες, καθώς τα παιδιά ήταν χιλιάδες, χωρίς γονείς και είχαν ανάγκη από καθημερινή «φροντίδα». Πως θα μπορούσαν να γίνουν τα πειράματα χωρίς τη συμμετοχή τους;

Το πιο πιθανό είναι, ότι συμφωνούσαν και με τους επιστημονικούς σκοπούς, καθώς όταν ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία έκανε συστηματική πλύση εγκεφάλου στη νεολαία και όποιος δεν πειθόταν, εξαφανιζόταν σε κάποιο στρατόπεδο.

Οι νοσοκόμες είναι βέβαιο, πως είχαν πειστεί, ότι έπρατταν το σωστό. Τα πειράματα είχαν ως στόχο τη δημιουργία μίας ανώτερης φυλής, που θα συγκέντρωνε τα χαρακτηριστικά της Άριας, με τελικό σκοπό την κατάκτηση του κόσμου.

Το πρόγραμμα διήρκεσε ως το 1944 και, έως τότε, γεννήθηκαν 42.000 βρέφη, με τα χαρακτηριστικά που τους είχαν δώσει οι επιστήμονες, ώστε να ανήκουν στην φυλή των Αρίων.

Η συλλογή φωτογραφιών της αγγλικής εφημερίδας δίνει μια άλλη διάσταση στον ρόλο της νοσηλευτικής, στα εγκληματικά πειράματα των Γερμανών.

mixanitouxronou.gr

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2014/06/blog-post_6071.html#ixzz34H4bDxRM

10 Ιουνίου του 323 π.χ. πεθαίνει ο Μέγας Αλέξανδρος

Σαν σήμερα πέθανε στη Βαβυλώνα ο μεγαλύτερος Έλληνας Μακεδόνας στρατηλάτης και για πολλούς η σημαντικότερη μορφή της παγκόσμιας ιστορίας.

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 20 ή 21 Ιουλίου του 356 π.Χ στην Πέλλα της Μακεδονίας. Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β’ και μητέρα του η Ολυμπιάδα, κόρη του βασιλιά της Ηπείρου Νεοπτόλεμου. Από τον πατέρα του ο Αλέξανδρος κληρονόμησε την οξεία αντίληψη, τις οργανωτικές ικανότητες και την ταχύτητα ενεργειών. Και από τη μητέρα του τη φιλοδοξία, την υπερηφάνεια και την ισχυρή θέληση.

Η Ολυμπιάς και ο Φίλιππος Β” 
Στα παιδικά του χρόνια εκπαιδεύτηκε από τους παιδαγωγούς Λεωνίδα το Μολοσσό και Λυσίμαχο τον Ακαρνάνα. Σε ηλικία 13 ετών μαθήτευσε κοντά στον Αριστοτέλη. Ο μεγάλος φιλόσοφος τον μόρφωσε με τα ελληνικά ιδεώδη και του ενέπνευσε τον θαυμασμό και την αγάπη για το ελληνικό πνεύμα και πολιτισμό. Στον Αριστοτέλη έδειχνε πάντα σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Έλεγε πως τον πατέρα του χρωστάει “το ζην” και στο δάσκαλό του το “ευ ζην”.
Από τον πατέρα του έλαβε σπουδαία μαθήματα πολιτικής και στρατηγικής. Πάντοτε βρισκόταν κοντά του, όταν εκείνος συζητούσε με ξένους πρεσβευτές και απεσταλμένους. Τον ακολουθούσε στις εκστρατείες, όπου έπαιρνε μαθήματα στρατιωτικής τέχνης. Έτσι, από πολύ νωρίς απέκτησε πολιτική και στρατιωτική ωριμότητα. Σε ηλικία 16 ετών, ως αντικαταστάτης του πατέρα του, που έλειπε σε εκστρατεία, κατέπνιξε την επανάσταση της θρακικής φυλής των Μαίδων, ενώ σε ηλικία 18 ετών, στη Μάχη της Χαιρώνειας (2 Αυγούστου 338 π.Χ.) ήταν διοικητής στρατιωτικού σώματος και διακρίθηκε για τις πολεμικές του αρετές.

Σε ηλικία 20 ετών έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας, μετά τη δολοφονία του πατέρα του το 336 π.Χ. Από πολύ νωρίς αντιμετώπισε οργανωμένες συνωμοσίες εναντίον του, τις οποίες διέλυσε με αστραπιαία ταχύτητα. Με την ίδια αστραπιαία ταχύτητα και αποφασιστικότητα εξεστράτευσε εναντίον των πόλεων της Νότιας Ελλάδας, οι οποίες μόλις έμαθαν το θάνατο του Φιλίππου επαναστάτησαν. Μόλις, όμως, πληροφορήθηκαν την εκστρατεία του Αλεξάνδρου εναντίον τους, έσπευσαν να δηλώσουν υποταγή και σε συνέδριο, που έγινε στην Κόρινθο, τον ανακήρυξαν Ηγεμόνα της Ελλάδας, όπως και νωρίτερα τον πατέρα του και αρχιστράτηγο στην επικείμενη εκστρατεία κατά των Περσών.
Ο Αλέξανδρος ικανοποιημένος γύρισε στη Μακεδονία. Για να απαλλάξει το βασίλειό του από κάθε κίνδυνο, προτού εκστρατεύσει εναντίον των Περσών, εκστράτευσε εναντίον των βαρβαρικών φυλών, που κατοικούσαν βόρεια της Μακεδονίας (335 π.Χ.). Νίκησε τις φυλές αυτές, έφθασε ως τον Δούναβη και επέστρεψε στην Πέλλα. Απερίσπαστος πια άρχισε την προετοιμασία για τη μεγάλη εκστρατεία κατά των Περσών. Βρέθηκε, όμως, στην ανάγκη να έλθει για δεύτερη φορά στη Νότιο Ελλάδα, όπου οι Θηβαίοι και οι Αθηναίοι είχαν και πάλι επαναστατήσει. Αφού κατέστειλε την ανταρσία των δύο πόλεων, επέστρεψε στη Μακεδονία και συμπλήρωσε τις ετοιμασίες του για την εκστρατεία κατά της Περσίας.
Την άνοιξη του 334 π.Χ, ο Αλέξανδρος ξεκίνησε με 50.000 πεζούς και 6.000 ιππείς, αφού άφησε για επίτροπό του στη Μακεδονία το στρατηγό Αντίπατρο. Προχώρησε από τη Θράκη κι έφθασε στον Ελλήσποντο. Εκεί τον περίμενε ο στόλος του, που τον αποτελούσαν 120 πολεμικά και πολλά άλλα βοηθητικά πλοία. Πέρασε στην Τροία, όπου επισκέφθηκε τον τάφο του Αχιλλέα, προσευχήθηκε κι έκανε θυσίες.

Στις όχθες του Γρανικού ποταμού είχε συγκεντρωθεί ο περσικός στρατός, έτοιμος ν’ αντιμετωπίσει τον Αλέξανδρο. Στον Γρανικό έγινε η πρώτη μάχη μεταξύ των Μακεδόνων και των Περσών (22 Μαΐου 334 π.Χ.). Ο Αλέξανδρος οδηγούσε ο ίδιος το στρατό του και πολέμησε ο ίδιος στήθος προς στήθος με τους γενναιότερους πολεμιστές των Περσών. Κινδύνευσε, μάλιστα, σοβαρά. Οι Πέρσες, τελικά, δεν κατόρθωσαν ν’ αναχαιτίσουν την ορμή των Μακεδόνων, εγκατέλειψαν τον αγώνα και υποχώρησαν άτακτα.
Χωρίς να χάσει χρόνο, ο Αλέξανδρος προχώρησε νότια και απελευθέρωσε τις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας. Τον χειμώνα του 334 π.Χ. έφθασε στην πόλη Γόρδιο στις όχθες του Σαγγάριου ποταμού, όπου αποφάσισε να ξεχειμωνιάσει. Εκεί, στο βασιλικό ανάκτορο, υπήρχε ο περίφημος Γόρδιος Δεσμός. Η παράδοση έλεγε πως όποιος τον έλυνε θα κυρίευε την Ασία. Ο Αλέξανδρος απλά τον έκοψε με το σπαθί του.
Την άνοιξη του 333 π.Χ, βάδισε προς τα νότια, πέρασε το όρος Ταύρος και μπήκε στην Κιλικία. Κυρίευσε την πόλη Ταρσό και σταμάτησε εκεί για ν’ αναπαυθεί ο στρατός του. Ύστερα από ένα λουτρό στα κρύα νερά του ποταμού Κύδνου, ο Αλέξανδρος αρρώστησε, αλλά γρήγορα έγινε καλά και συνέχισε την πορεία του προς τη Συρία. Συνάντησε τότε για δεύτερη φορά τον περσικό στρατό από 500.000 μαχητές κι έδωσε μάχη κοντά στην πόλη Ισσό της Κιλικίας (12 Νοεμβρίου 333 π.Χ.). Οι Πέρσες υπέστησαν πανωλεθρία και διαλύθηκαν. Ο βασιλιάς Δαρείος κινδύνευσε και γλίτωσε μόνο με τη φυγή του. Στην Ισσό ο Αλέξανδρος κυρίευσε πλούσια λάφυρα και αιχμαλώτισε την οικογένεια του Δαρείου, αλλά της φέρθηκε μεγαλόψυχα.
Ο Αλέξανδρος, αντί να συνεχίσει την καταδίωξη του Δαρείου, προχώρησε νότια, για να γίνει κύριος όλων των παραλίων της Μεσογείου και να εξουδετερώσει κάθε απειλή του περσικού στόλου. Κατέλαβε, κατά σειρά, τη Φοινίκη, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Επισκέφθηκε στην έρημο το μαντείο του Άμμωνος Διός, όπου οι ιερείς τον χαιρέτισαν ως τον νέο Δία. Στις ακτές της Αιγύπτου, κοντά στις εκβολές του Νείλου και σε θέση κατάλληλη για την ανάπτυξη του εμπορίου, όρισε να χτιστεί η Αλεξάνδρεια. Ο ίδιος χάραξε τα τείχη και τους δρόμους της.

Επιστρέφοντας από την Αίγυπτο στην Ασία συνάντησε στα Γαυγάμηλα, πέρα από τον Τίγρη ποταμό, νέο πολυάριθμο περσικό στρατό και τον νίκησε (1 Οκτωβρίου 331 π.Χ). Ο Δαρείος σώθηκε και πάλι, αλλά δολοφονήθηκε από τον σατράπη της Βακτριανής Βήσσο. Ο περσικός στρατός καταστράφηκε, οι σπουδαιότερες πόλεις της Περσίας – Βαβυλώνα, Σούσα και Περσέπολη, όπου το ανάκτορο του Δαρείου- παραδόθηκαν στον Αλέξανδρο και ολόκληρη η Περσία κατακτήθηκε.
Ο Αλέξανδρος, όμως, δεν σταμάτησε στην Περσία. Προχώρησε προς τα ανατολικά για να υποτάξει τις φυλές που κατοικούσαν εκεί και ν” απαλλάξει έτσι το μεγάλο του βασίλειο από μελλοντικό κίνδυνο. Πέρασε τη Σογδιανή και τη Βακτριανή και το 327 π.Χ. μπήκε στις Ινδίες, όπου νίκησε τον βασιλιά Πώρο. Οι στρατιώτες του, όμως, κουράστηκαν και αρνήθηκαν να προχωρήσουν. Αναγκάσθηκε τότε να ανακόψει την επική πορεία του προς Ανατολάς. Ένα μέρος του στρατού το έστειλε με πλοία στην Περσία, με επικεφαλής τον ναύαρχο Νέαρχο. Αυτός με το υπόλοιπο στράτευμα πέρασε την έρημο Γεδρωσία, όπου χάθηκαν πολλοί στρατιώτες του από την πείνα και τη δίψα, και επέστρεψε στα Σούσα.
Άρχισε τότε να σκέφτεται την οργάνωση της επικράτειάς του. Μελετώντας τον τρόπο της ζωής των Περσών και τον τρόπο της διοικήσεώς τους, έβγαλε το συμπέρασμα πως για να διατηρηθεί το αχανές κράτος που δημιούργησε έπρεπε να συμφιλιώσει τους Πέρσες ευγενείς με τους Έλληνες. Φαντάστηκε τον εαυτό του σαν ελληνοπέρση βασιλιά και μιμήθηκε την ενδυμασία και γενικά τον τρόπο ζωής τους. Παντρεύτηκε την κόρη του Δαρείου Στάτειρα και την ανιψιά της Παρυσάτιδα (324 π.Χ.), ενώ παρακίνησε τους αξιωματικούς και τους στρατιώτες του να παντρευτούν κι αυτοί Περσίδες. Νωρίτερα (327 π.Χ.) είχε παντρευτεί τη Ρωξάνη, κόρη τοπικού ηγεμόνα της Βακτριανής, παρά την αντίδραση των στρατηγών του. Η Ρωξάνη τού χάρισε και τον μοναδικό του απόγονο, τον Αλέξανδρο Δ’, ο οποίος γεννήθηκε δύο μήνες μετά το θάνατο του στρατηλάτη και σκοτώθηκε σε ηλικία 12 ετών με διαταγή του Κάσσανδρου, στρατηγού του Μεγάλου Αλεξάνδρου και σφετεριστή του θρόνου της Μακεδονίας.
Στους Μακεδόνες δεν άρεσε η αλλαγή αυτή του Αλέξανδρου. Μερικοί από τους στρατηγούς του, μάλιστα, οργάνωσαν εναντίον του συνωμοσίες, τις οποίες ο Αλέξανδρος ανακάλυψε και τιμώρησε σκληρά τους πρωταίτιους. Οι πολλές διοικητικές φροντίδες, οι κόποι και τελευταία ο θάνατος του πιο στενού του φίλου, Ηφαιστίωνα, του έφθειραν την υγεία. Ο Αλέξανδρος αρρώστησε βαριά και στις 10 ή 11 Ιουνίου του 323 π.Χ. άφησε την τελευταία του πνοή στη Βαβυλώνα, σε ηλικία μόλις 32 ετών.

Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το απέραντο κράτος του διαμοιράστηκε μεταξύ των στρατηγών του, που επί πολλά χρόνια διαφωνούσαν για τη διανομή. Δεν χάθηκε, όμως, το εκπολιτιστικό έργο του. Οι κατακτήσεις του άνοιξαν τα σύνορα μεταξύ του ελληνικού χώρου και της Ανατολής. Η επικοινωνία με τους “βαρβάρους” συνέβαλε στη διάδοση του ελληνικού πολιτισμός στις χώρες της Ασίας και της Αιγύπτου. Η ελληνική γλώσσα έγινε διεθνής. Τα ελληνική ήθη πέρασαν σ’ όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Ανέτειλε ο πολιτισμός της λεγόμενης “Ελληνιστικής Εποχής”, που αποτελεί μία νέα λάμψη του ελληνικού πνεύματος. Δικαιολογημένα, η ιστορία ανακήρυξε τον Αλέξανδρο “Μέγα” για το γιγάντιο έργο του.

Πηγή 

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/06/10-323.html

New York Times: "Ο Γκίκας Χαρδούβελης επιβλήθηκε από τους δανειστές"

Ότι ο Γκίκας Χαρδούβελης είναι υπουργός που επιβλήθηκε απο την τρόικα που εκπροσωπεί τους δανειστές και ότι θα συνεχιστεί το δύσκολο "μεταρρυθμιστικό" πρόγραμμα που οδήγησε και συνεχίζει να οδηγεί τον ελληνικό λαό στην εξαθλίωση και στην απόγνωση αναφέρει σήμερα ο αμερικανικός Τύπος "Ο νέος υπουργός Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης θα προσπαθήσει να υλοποιήσει ένα δύσκολο πρόγραμμα οικονομικής μεταρρύθμισης που έχει επιβληθεί από τους διεθνείς πιστωτές της χώρας... σε αντάλλαγμα τη συνέχιση των δανείων διάσωσης και έχει την προτίμηση των δανειστών" αναφέρουν οι New York Times.

Είναι δηλαδή ένας υπουργός συγκεκριμένης "χρήσης". Έχει επιλεχθεί για μια ορισμένη δουλειά. Να τελειώσει αυτό ππου άρχισε ο Γ.Στουρνάρας, και λόγω της συσσωρευμένης φθοράς μπορούσε να συνεχίσει άλλο.

 

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αντώνης Σαμαράς, αντικατέστησε τον υπουργό Οικονομικών του, ως μέρος ενός «σαρωτικού κυβερνητικού ανασχηματισμού».

 

Όπως επισημαίνεται, ο νέος υπουργός Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης, είναι «ένας σεβαστός καθηγητής πανεπιστημίου και πρώην σύμβουλος της κυβέρνησης» 

 

Μεταξύ άλλων, αναφέρεται επίσης ότι ο Γ.Στουρνάρας αναμένεται να αναλάβει επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας, μετά την επιστροφή της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές ομολόγων τον Απρίλιο και ανοίγοντας το δρόμο για συνομιλίες το φθινόπωρο σχετικά με την ελάφρυνση του χρέους. Επίσης, σημειώνεται ότι ο κ. Στουρνάρας «έχει αναλώσει» το πολιτικό του κεφάλαιο, στα δύο τελευταία χρόνια, ηγούμενος της προσπάθειας για λιτότητα που επέφερε το «πετσόκομμα των εισοδημάτων» και την «αύξηση του ποσοστού ανεργίας».

 

«Μια επιλογή που σηματοδοτεί τη συνέχιση των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών της κυβέρνησης», αναφέρει χαρακτηριστικά η Wall Street Journal, δείχνοντας έτσι ότι ο νέος υπουργός επιλέχθηκε από ξένα κέντρα εκτός Ελλάδος, για να προστατέψει τα συμφέροντα των δανειστών και όχι των Ελλήνων πολιτών.

 

Στη συνέχεια, σημειώνεται ότι «ο Γ.Χαρδούβελης, ένας έμπειρος τεχνοκράτης και με μακρά εμπειρία στην κυβέρνηση, θα αναλάβει να προωθήσει σειρά δύσκολων μεταρρυθμίσεων, στους επόμενους μήνες, προκειμένου να τονωθεί η ρημαγμένη από την ύφεση ελληνική οικονομία, ενώ επιπλέον θα διαπραγματευτεί περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους για τη χώρα με τους θεσμικούς δανειστές της Ελλάδας (την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ), αργότερα μέσα στο έτος».

 

Η ελάφρυνση του χρέους,η οποία θα είναι η "επ'απειρον" επιμήκυνση" και όχι διαγραφή θα ειναι το "τυρί" που θα προσφέρουν στους Έλληνες πολίτες για να κάτσουν φρόνιμα και να "απολαύσουν" την συνέχεια των "μεταρρυθμίσεων". Αυτό θα είναι το νεο "όραμα" της χώρας.

 

Το πόσοι θα επιβιώσουν για να το ζήσουν είναι μια άλλη ιστορία.

 

http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2014/06/new-york-times_10.html

Ξέρει κατι για τα εκατομμύρια του Καντάφι ο προεδρος;

Με αφορμή το βιβλίο του εξαδέλφου του Ακη Τσοχατζόπουλου του πολύ Νίκου Ζήγρα για τις μεταφορές εκατομμυρίων απο τον Καντάφι στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ και των ακραιφνών Παπανδρεικών , αποκαλύπτουμε μια αγνωστη υπόθεση με....
κεντρικά πρόσωπα τον Μουαμάρ Καντάφι και τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια!!!!

Ηταν παραμονές εκλογών του ’89 και τα «γεράκια» της ΕΥΠ υπέκλεψαν ενα περίεργο σήμα που τούς εκανε να χάσουν το μυαλό τους. Αλλοι επεσαν απ τις καρέκλες τους κι αλλοι εμειναν αναυδοι αφού αυτά που πληροφορήθηκαν τα εβλεπαν μόνον σε ταινίες περιπέτειας κι η εξελιξη της υπόθεσης είχε ολα τα στοιχεία του θρίλλερ. Δράση, δεσμίδες εκατομμυρίων δολλαρίων, πολιτική βία, μυστικότητα, ομερτά και αγωνία πάνω στα κύματα της Μεσογείου….

Το απόρρητο σήμα της ΕΥΠ -που εγινε γνωστό σε συμμαχικές μυστικές υπηρεςσίες, αφορούσε μια μυστική συνάντηση του τότε υπουργού εξωτερικών και σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας Καρολου Παπούλια με τον τότε ηγέτη της Λυβύης Μ. Καντάφι. Τα ιχνη του Παπούλια είχαν χαθεί. Είχε διαρρεύσει οτι θα βρισκόταν στα Ιωάννινα στην ιδιαίτερη πατρίδα του ,αλλά στην Ηπειρο δεν τον είχε δει κανείς. Απο την Αθήνα είχε εξαφανιστεί και το μυστηριο λύθηκε όταν διέρρευσε-χωρις να επιβεβαιωθεί ποτέ- οτι η συναντηση Καντάφι-Παπούλια εγινε μεσοπέλαγα σε σκάφος και εκεί παραδόθηκαν σημαντικά ποςσά για την ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ και τις ανάγκες προεκλογικά του Κινήματος της Αλλαγής που εδινε μετωπικές μάχες με τη Ν.Δ.

Στα προεκλογικά μετερίζια ξέσπασε πόλεμος , οι πολιτικές «ναπάλμ» ενθεν και ενθεν δημιούργησαν αλυσιδωτές αντιδράσεις αλλά κανείς δεν εμαθε το παραμικρό….Το απόρρητο σήμα της ΕΥΠ για τη μυστική συνάντηση των δυο ανδρών και την παραλαβή των πακέτων απο την Ισλαμική Τζαμαχιρία προς το αδελφό κόμμα το ΠΑΣΟΚ, ¨καλύφθηκε» απο ενα αλλο ασχετο γεγονός που κάλυψε την επικαιρότητα…..Τώρα, που ο αντίδικος του Τσοχατζόπουλου ρίχνει τις δικές του…. βόμβες για τις μεταφορές των εκατομμυρίων δολλαρίων απο τη χώρα του Καντάφι , αποκαλύπτουμε τη σκοτεινή αυτή υπόθεση. Κάρολε, ξέρεις κάτι;……


http://www.hellasforce.com/ 

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/06/blog-post_591.html

Η σόγια καταβροχθίζει τους ανθρώπους-Οι πολυεθνικές ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ αγρότες που αντιστέκονται!....Σύντομα στην Ελλάδα!...

Η Ασουνσιόν ελπίζει να επανενταχθεί στην Κοινή Αγορά του Νότου (το Mercosur, που έχει επίσης μέλη την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και τη Βενεζουέλα) στο πλαίσιο της διάσκεψης κορυφής που θα γίνει στις 17 Ιανουαρίου. 

Η Παραγουάη εκδιώχθηκε τον Ιούνιο του 2012, μετά την ανατροπή του προέδρου Φερνάντο Λούγο -ένα πραξικόπημα που ωφέλησε κυρίως τα πραγματικά αφεντικά της χώρας : τους παραγωγούς της σόγιας.

Είναι 24 Αυγούστου κι ένας παγωμένος αέρας ξυρίζει τα πρόσωπα. Εκατόν οχτώ οικογένειες χωρισμένες σε « ταξιαρχίες » έχουν κάνει πάλι κατάληψη στη γη της κοινότητας Ναράνχι Το, από όπου οι δυνάμεις της τάξης τούς έχουν διώξει άλλες τέσσερεις φορές έως τώρα. Κάτω από μια συστάδα δέντρων στήνουν πρόχειρες σκηνές ανάμεσα σε κοπάδια και μπόγους από ρούχα. « Από αύριο κιόλας, θα αρχίσουμε να φυτεύουμε είδη πρώτης ανάγκης », ανακοινώνει ο ομαδάρχης Χόρχε Μερκάδο με μια σιγουριά που δε μοιάζει να την πιστεύει απόλυτα. Η δύναμη των αναμνήσεων τον παρασύρει. Ο τελευταίος διωγμός ήταν ιδιαίτερα βίαιος : « Οι αστυνομικοί έκαψαν 124 καλύβες ! Έκλεψαν τα ζώα, τις κότες, σκότωσαν τα γουρούνια… ».

Το 1967, ο δικτάτορας Αλφρέδο Στρέσνερ είχε δωρίσει αυτή τη γη σε ένα Γερμανό, τον Έριχ Βέντρι. Την « κληρονόμησαν » τα παιδιά του, ο Ράινερ και η Μαργκαρίτα. Ανήκει όμως εξίσου και στο κράτος. « Εξακριβώνουμε τι έχει αποκτηθεί με νόμιμο τρόπο και τι όχι », εξηγεί ο Μερκάδο. « Έχουμε εμπειρία ετών που μας
επιτρέπει να επανακτήσουμε κομμάτι – κομμάτι το έδαφος της Παραγουάης ». Την ώρα που εξακολουθεί να αναλύει λεπτομερώς το πόσο άγρια αρπακτικά είναι οι terratenientes (μεγαλογαιοκτήμονες) και οι sojeros(παραγωγοί σόγιας), ένα σκοτεινό σύννεφο καταπίνει την άκρη του καταυλισμού. Οι χωρικοί, συγκεντρωμένοι γύρω από τις τσαγέρες που βράζουν με θόρυβο, ρουφούν απολαυστικά το μάτε τους, αφήνοντας το ζεστό υγρό να κυλήσει αργά μέσα τους.

Χίλιοι κι ένας τρόποι για ν’ απαλλαγείς από τους ενοχλητικούς

Δύο μέρες αργότερα, η αστυνομία, με τη γνωστή της βαρβαρότητα, θα τους διώξει και πάλι.

Η γη… Σε αυτή τη χώρα των 6,7 εκατομμυρίων κατοίκων, περίπου 300.000 οικογένειες φτωχών αγροτών είναι αποκλεισμένες από τη γη. Χωρίς να ανατρέχουμε στο μακρινό παρελθόν της Παραγουάης, το σύστημα του λατιφούντιου (μεγάλη ιδιωτική αγροτική έκταση) καθιερώθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Επί Στρέσνερ, (1954-1989), σημαντικές εκτάσεις « ελευθέρων γαιών » που ανήκαν στο κράτος και προορίζονταν βάσει του νόμου για την αγροτική μεταρρύθμιση, αναδιανεμήθηκαν μεταξύ των φίλων, των συνεργατών, των στρατιωτικών και όσων τους χρωστούσαν χάρες. Επιπλέον, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, παρατηρείται μια εξέλιξη μείζονος σημασίας. Η μηχανοποιημένη γεωργία, προερχόμενη από τα νότια κρατίδια της γειτονικής Βραζιλίας, περνά τα σύνορα φέρνοντας μαζί και το πολύκροτο προϊόν της, τη σόγια.

Στους αγρούς επικρατεί αναστάτωση. Οι μικροί και μεσαίοι παραγωγοί στους οποίους, ιστορικά, οφείλει τη διατροφή της η χώρα, αποτελούν εμπόδιο στην επέκταση αυτού του τομέα που είναι στραμμένος στις εξαγωγές. Υπάρχουν πάντως πολλοί τρόποι για να κυνηγήσει κανείς όσους εμποδίζουν τη μαζική φύτευση. « Ο πιο απλός είναι να αγοράσεις τη γη τους », σχολιάζει ο οικονομολόγος Λουίς Ρόχας. « Προσφέρουν στον αγρότη ένα ποσό που δεν έχει ξαναδεί στη ζωή του. Φαντάζεται πως αυτό είναι ολόκληρη περιουσία, φεύγει για την πόλη, το ξοδεύει όλο μέσα σε τρεις – τέσσερεις μήνες και προστίθεται κι αυτός στα πλήθη των εξαθλιωμένων, αφού δουλειές δεν υπάρχουν ».

Και η σόγια απλώνει ουρές από συρματοπλέγματα.

Κοινότητες ολόκληρες μεταναστεύουν εξαιτίας της καταστροφής που προκαλεί η αποψίλωση των δασών. Αλλού, οι αεροψεκασμοί με εντομοκτόνα μολύνουν τις καλλιέργειες στην παραμεθόριο, δηλητηριάζουν το νερό, αναγκάζουν τα ζώα να διανύσουν χιλιόμετρα σε αναζήτηση βοσκότοπου, να ξύνουν τους τελευταίους θάμνους, να μουγκρίζουν γοερά. Εμετοί, διάρροιες, πονοκέφαλοι… Όσοι αγρότες μένουν κοντά, ανήμποροι, πουλούν τα χωράφια τους για ένα κομμάτι ψωμί.

Και η σόγια καταβροχθίζει χωριά και οικισμούς.

Το 1996, η μεταλλαγμένη της μορφή, ο σπόρος « roundup ready » της Monsanto, κάνει την εμφάνισή της στην Αργεντινή από όπου εξαπολύει επεκτατικό πόλεμο χωρίς την έγκριση της κυβέρνησης σε Βραζιλία, Βολιβία και Παραγουάη, με τη μεγάλη βοήθεια των εντομοκτόνων που είναι θανατηφόρα για το περιβάλλον [1].

Και η σόγια πλημυρίζει πεδιάδες και σαβάνες –αδυσώπητη παλίρροια.

Κάποιες νησίδες ανυπότακτων επιμένουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. « Η κυβέρνηση τους εκτοπίζει με το πρόσχημα ότι ικανοποιεί τα αιτήματά τους », λέει με ένα μορφασμό η Πέρλα Άλβαρες από το Συντονιστικό Γυναικών, Αγροτών και Ιθαγενών (Conamuri). « Τους παρκάρουν στην καρδιά ενός δάσους που θα πρέπει να ξεχερσώσουν, καμιά ογδονταριά χιλιόμετρα από τον πλησιέστερο δρόμο, χωρίς κέντρο υγείας, χωρίς τίποτα… ». Όταν ορισμένοι, παρόλα αυτά, στυλώνουν τα πόδια ή επανακαταλαμβάνουν τα γόνιμα εδάφη που τους έχουν κατασχέσει, η αγρομπίζνες αμολάει τα σκυλιά της. « Από την αρχή της δημοκρατικής περιόδου, το 1989, μέχρι σήμερα », καταγγέλλει ο δικηγόρος Ούγο Βαλιέντε, από το Συντονιστικό Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Παραγουάης (Codehupy), « έχουν καταγραφεί 116 περιπτώσεις δολοφονιών ή εξαφανίσεων ηγετών ή αγωνιστών αγροτικών οργανώσεων ». Εκτός από τους πράκτορες του κράτους, οι ιδιωτικοί φύλακες των μεγαλογαιοκτημόνων, οι matones (φονιάδες) δρουν σε καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας.

Και η σόγια προχωρεί, η σόγια επευλαύνει χωρίς σταματημό.

Οι terratenientes, οι οποίοι έχουν μεγάλη επιρροή, είναι πολύ καλά οργανωμένοι και έχουν διεισδύσει για τα καλά στα δύο μεγάλα παραδοσιακά κόμματα –την Εθνική Δημοκρατική Ένωση [ANR ή κόμμα Colorado (πολύχρωμο), το οποίο βρισκόταν αδιάκοπα στην εξουσία από το 1946 ώς το 2008 κι επανήλθε στα πράγματα το 2013] και το Αυθεντικό Φιλελεύθερο Ριζοσπαστικό Κόμμα (PLRA). Διάγουν πολυτελέστατο βίο κι έχουν στην κατοχή τους ιδιωτικές πίστες προσγείωσης και δικά τους αεροπλάνα. Ο όμιλος του Βραζιλιάνου Τρανκίλο Φαβέρο, του « βασιλιά της σόγιας » (βλέπε ένθετο), κατέχει 140.000 εκτάρια σε οχτώ διαμερίσματα (Άλτο Παρανά, Κανιντεγιού, Ιταπούα, Κααγουασού, Καασαπά, Σαν Πέδρο, Σεντράλ και Τσάκο), εννέα επιχειρήσεις (επεξεργασίας και διανομής σπόρων, επεξεργασίας και εισαγωγής αγροχημικών προϊόντων και λιπασμάτων, χρηματοδότησης των παραγωγών, παροχής μηχανών και καυσίμων κ.ά.), καθώς κι ένα ιδιωτικό λιμάνι στον ποταμό Παρανά –σημείο-κλειδί για τα μεγάλα σχέδια υποδομών στην ήπειρο. Τα οχτώ μέλη της Κεντρικής Εθνικής Επιτροπής των Συντονιστικών (Unicoop) ελέγχουν πάνω από 305.000 εκτάρια. Ο όμιλος Espiritu Santo αρκείται σε μόλις 115.000… Εν ολίγοις, σύμφωνα με την απογραφή του 2008, το 2% ων ιδιοκτητών μονοπωλούν το 85% των εδαφών στην Παραγουάη.

Οι πολυεθνικές, από την πλευρά τους, επωφελούνται από την κατάσταση. Μαζί με τις αμερικανικές Cargill (20 αποθήκες/σιλό, ένα εργοστάσιο, τρία ιδιωτικά λιμάνια) [2], ADM Paraguay Saeca (30 αποθήκες, έξι ιδιωτικά λιμάνια) και Bunge (πέντε αποθήκες συνολικής χωρητικότητας 230.000 τόνων), η γαλλική Louis Dreyfus και η κινεζική Noble (Χονγκ Κονγκ) αποκομίζουν τα μεγαλύτερα κέρδη τους χάρη στη σόγια κι ελέγχουν σχεδόν το 40% όλων των εξαγωγών της χώρας.

Οι BASF και Bayer (Γερμανία), η Dow (επίσης αμερικανική), η Nestlé (Ελβετία), η Parmalat (Ιταλία) και η Unilever (Ολλανδία, Βρετανία), για να αναφέρουμε μόνο μερικές, συμπληρώνουν αυτή την προκαθορισμένη μοιρασιά της πίτας [3]. Αξίζει πάντως να αναφέρουμε μια λεπτομέρεια : μεγαλογαιοκτήμονες και πολυεθνικές, μολονότι η οικονομική τους δραστηριότητα αντιστοιχεί στο 28%, συνεισφέρουν μόλις το 2% στο σύνολο της φορολογίας [4].

Μέσα σε έντονα κορναρίσματα, ουρές ατελείωτες από αγροτικά μηχανήματα και φορτηγά διασχίζουν τους δρόμους, καθώς η σόγια συνεχίζει την πορεία της μέχρι τα κόκκινα εδάφη λατερίτη (βωξίτη) της ανατολικής περιοχής, φτάνοντας ακόμα και στη γη των ganaderos (των κτηνοτρόφων με τις 14 εκατομμύρια κεφαλές ζώων που απωθούνται προς την άγρια περιοχή του Τσάκο). Οι εκτάσεις που κυρίευσε ο « πράσινος χρυσός » αυξήθηκαν από 1,5 εκατομμύρια εκτάρια το 1993 σε 3,1 εκατομμύρια σήμερα κι έκαναν την Παραγουάη την τέταρτη χώρα στον κόσμο στην εξαγωγή σόγιας. Περίπου το 60% αυτής της σόγιας παίρνει το δρόμο για την Ευρώπη, όπου θα χρησιμοποιηθεί για την εκτροφή ζώων και την παραγωγή βιοκαυσίμων.

Η μόνη χώρα στον κόσμο που εκτείνεται σε δύο ορόφους

Οι χωρικοί, ωστόσο, οι οποίοι δεν είναι ούτε δουλοπρεπείς ούτε χαζοί, δεν πηγαίνουν ως πρόβατα επί σφαγή. « Έχουμε ανακαταλάβει πολλές εκτάσεις », εξηγεί η Εστέρ Λέιβα, εθνική συντονίστρια της Οργάνωσης Αγώνα για τη Γη (OLT). « Περισσότεροι από 30 σύντροφοί μας αυτή την εποχή πραγματοποιούν κατάληψη στις περιοχές του Ιταπούα και του Καασαπά ». Μεταξύ 1990 και 2006, μέσα σε ένα πλαίσιο με 980 εστίες σύγκρουσης, είχαν απογραφεί 414 από αυτές τις καταλήψεις, το πιο συχνό μέσο πίεσης για την « ευαισθητοποίηση των αρχών ». Έχοντας μετονομαστεί σε « καταλήψεις » από τους ιδιοκτήτες, προκάλεσαν 366 βίαιες απομακρύνσεις και 7.346 συλλήψεις [5]. Αλλά, όπως εκτιμά η Δομίνγκα Νογκέρα, συντονίστρια των κοινωνικών οργανώσεων του Κανιντεγιού, « μόνο σε αυτό το διαμέρισμα έχουμε επανακτήσει 130.000 εκτάρια ».

Σε αυτές τις αγροτικές περιοχές με τους δύσβατους δρόμους, μόνο τα σμήνη από μηχανές μικρού κυβισμού σου επιτρέπουν να φτάσεις στις αγροτικές αποικίες, τα asentamientos. Εδώ, στην καρδιά του διαμερίσματος του Ιταπούα, στο asentamiento 12 de Julio (12 Ιουλίου), μας θυμίζουν πώς το 1996, πριν από 17 χρόνια, 70 άνθρωποι έμειναν φυλακή για έξι μήνες επειδή επιχείρησαν να καταλάβουν με τη βία το κτήμα 1.600 εκταρίων που φέρεται να ανήκει στον Νικολάι Νόιφελτ, ένα Γερμανό Μενονίτη [6]. Στη χώρα αυτή, όπου δεν υπάρχει κτηματολόγιο, εκχωρήθηκαν πλαστά πακέτα τίτλων ιδιοκτησίας από ένα δικαστικό σύστημα που παραμένει δέσμιο των λειτουργών που σχετίζονται με τη δικτατορία του Στρέσνερ και το κόμμα Colorado. Το διοικητικό χάος είναι τέτοιο ώστε η ίδια έκταση μπορεί να εμφανίζεται με τρεις ή τέσσερεις διαφορετικούς τίτλους ιδιοκτησίας. Έτσι, η Παραγουάη, αν προσθέσουμε αυτά τα πιστοποιητικά, είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που εκτείνεται σε τουλάχιστον… δύο ορόφους.

Το 2005, οι άνθρωποι του asentamiento 12 de Julio ξανάρχισαν τον αγώνα με την υποστήριξη της OLT και της Τράπεζας Εθνικού Συντονισμού των Αγροτικών Οργανώσεων (MCNOC). Τέσσερεις φορές το « κατέλαβαν », άλλες τέσσερεις απομακρύνθηκαν δια της βίας από την αστυνομία, τους στρατιωτικούς και τους matones, υπό το βλέμμα των ειδικών απεσταλμένων των μέσων ενημέρωσης της ολιγαρχίας –ABC Color [7], La Nación, Última Hora- οι οποίοι ήρθαν με χαρά να παραστούν στην πυρπόληση των ράντσος των ξυπόλητων « εγκληματιών ».

Ο αγώνας πάντως, δεν πήγε χαμένος. Διακόσιες τριάντα οικογένειες ζουν τώρα πια νόμιμα σε αυτά τα μέρη όπου έχουν φυτέψει μανιόκα, καλαμπόκι, φασόλια, γλυκοπατάτες, φιστίκια και σουσάμι. Το 2009, το Εθνικό Ινστιτούτο Αγροτικής Ανάπτυξης και Γης (Indert), οργανισμός επιφορτισμένος με την αγροτική μεταρρύθμιση, κατάφερε πράγματι να πάρει πίσω τη γη από τον Νόιφελτ, ο οποίος καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκιση. Μεταξύ 2007 και 2011, πούλησε εδάφη που δεν του ανήκαν σε Γερμανούς μετανάστες, για 14 εκατομμύρια ευρώ. Κυρίως όμως, επισημαίνει ο Μάγνο Άλβαρες, ένας γεροδεμένος αρχηγός της κοινότητας, για να εξηγήσει αυτή την ευτυχή κατάληξη, « το 2009, οι εντάσεις είχαν κοπάσει. Ήταν η περίοδος του προέδρου Φερνάντο Λούγο ».
Ενέδρα παιδιών κατά των δυνάμεων της τάξης ;

Πράγματι, στις 20 Απριλίου του 2008, το 40,8% των ψηφοφόρων, απηυδισμένο από 61 χρόνια αυταρχικής διακυβέρνησης από το κόμμα Colorado, εναπόθεσε τις ελπίδες του στη μορφή αυτού του πρώην « επισκόπου των φτωχών » με την έντονη κοινωνική στράτευση. Απουσία μιας οργανωμένης πολιτικής βάσης, ήλθε στην εξουσία μέσω της Πατριωτικής Συμμαχίας για την Αλλαγή (APC), μιας συμμαχίας κοινωνικών κινημάτων και οχτώ κομμάτων, ανάμεσα στα οποία ξεχώριζε το PLRA, ένας συντηρητικός σχηματισμός που ώς τότε δεν είχε κατορθώσει να σπάσει το φράγμα της παντοδυναμίας του l’ANR [8]. Το συνοικέσιο δεν έμελλε να διαρκέσει πολύ.

Ο Λούγο, φίλα προσκείμενος στις προοδευτικές κυβερνήσεις της Mπολιβαριανής Συμμαχίας των Λαών της Αμερικής μας (ALBA) [9], ακολουθεί ωστόσο μια ιδιαίτερα μετριοπαθή πολιτική. Αλλά, κι αυτό είναι πάρα πολύ. Μήπως δεν απέρριψε την εγκατάσταση αμερικανικής στρατιωτικής βάσης στο Μαρισκάλ Εστιγαρίμπια (Τσάκο) ; Δεν αρνήθηκε ενεργειακή επιδότηση ύψους 200 εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο στην καναδική πολυεθνική Rio Tinto Alcán που ήθελε να στήσει εργοστάσιο επεξεργασίας αλουμινίου στις όχθες του ποταμού Παρανά ; Δεν αύξησε τις δημόσιες δαπάνες ; Δεν επέτρεψε τη δωρεάν πρόσβαση στα νοσοκομεία για τους φτωχούς ; Δεν διακήρυξε αγροτική μεταρρύθμιση, εκφράζοντας τη συμπαράστασή του στα αγροτικά κινήματα τα οποία, ενισχυμένα από αυτή την απερίφραστη στήριξη, πολλαπλασίασαν τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις ; Αφού στήριξε τον Λούγο από καθαρό οπορτουνισμό ενόψει των εκλογών, το ΑLRA, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Φεδερίκο Φράνκο, ο οποίος προέρχεται από τις τάξεις του, στράφηκε κατά του αρχηγού του κράτους. Χέρι – χέρι με το Colorado, τον μέχρι χθες αντίπαλο (τα δύο κόμματα έχουν απόλυτη πλειοψηφία στο Κογκρέσο), παίζει ανοιχτά το παιχνίδι της αποσταθεροποίησης.


Η Ένωση Εταιρειών Παραγωγής (UGP), με τη στήριξη ενός Τύπου φανερά στρατευμένου στο πλευρό της (αφού προηγουμένως στήριξε σε σημαντικό βαθμό τον Λούγο), κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Η σύγκρουση οξύνεται μόλις το πανίσχυρο αυτό λόμπι ζητά την εισαγωγή νέων ποικιλιών γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού, βαμβακιού και σόγιας. « Ο υπουργός Γεωργίας, ο φιλελεύθερος Ένσο Καρντόσο », θυμάται ο Μιγκέλ Λοβέρα, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος της Εθνικής Υπηρεσίας για την ποιότητα και την υγεία λαχανικών και σπόρων (Senaves), « έδρασε πλήρως ευθυγραμμισμένος με τα συμφέροντα της Monsanto, της Cargill και της Syngenta. Ήταν στην κυριολεξία υπάλληλός τους και ταυτόχρονα εκπρόσωπος τύπου της l’UGP ». Η άδεια, παρόλα αυτά, δεν δόθηκε. Οι υπουργοί Υγείας, Εσπεράνσα Μαρτίνες και Περιβάλλοντος, Όσκαρ Ρίβας, καθώς και ο Λοβέρα για λογαριασμό της Senaves, εκφράζουν την αντίθεσή τους. Η ABC Color ξεσπά εναντίον τους με μια καμπάνια πρωτόγνωρου μίσους. Και, για πολλοστή φορά, ο αντιπρόεδρος Φράνκο κάνει λόγο για αντικατάσταση του Λούγο μέσω μιας « εξεταστικής επιτροπής » (αντίστοιχο του impeachment στις ΗΠΑ). Το μόνο που μένει είναι να βρεθεί μια αφορμή.

Τετρακόσια χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Ασουνσιόν, κοντά στο Κουρουγουάτι (τρεις στενές λεωφόροι, καμιά δεκαριά κάθετα δρομάκια και σε κάθε γωνιά του δρόμου μια τράπεζα όπου συσσωρεύεται το χρήμα των sojeros), στην κοινότητα Μαρίνα Κούε, κάποιοι « ακτήμονες » κάνουν ειρηνική κατάληψη σε μια ιδιοκτησία την οποία οικειοποιήθηκε ο Μπλας Ν. Ρικέλμε, πρώην πρόεδρος του κόμματος Colorado (το οποίο εκπροσώπησε στη Γερουσία από το 1989 ώς το 2008) και ιδιοκτήτης 70.000 εκταρίων της εταιρείας Campos Morombí. Ουδείς αγνοεί το γεγονός ότι η αμφισβητούμενη έκταση των περίπου χιλίων εκταρίων στη Μαρίνα Κούε ανήκε στο στρατό της Παραγουάης έως τα τέλη του 1999 και ότι στις 4 Οκτωβρίου του 2004 το υπ’ αριθμόν 3532 διάταγμα τη χαρακτήρισε εθνικού συμφέροντος και τη μεταβίβασε στο Indert. Ωστόσο, στις 15 Ιουνίου του 2012, 325 βαριά οπλισμένοι αστυνομικοί εισβάλλουν για να απομακρύνουν –για έβδομη φορά μέσα σε 10 χρόνια– καμιά εξηνταριά αγρότες που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στον καταυλισμό που είχαν στήσει.

Τι έγινε στη συνέχεια ; « Θέλαμε γη και μας έδωσαν πόλεμο », λέει αναστενάζοντας η Μαρτίνα Παρέδες, μέλος της Επιτροπής Θυμάτων των Οικογενειών του Μαρίνα Κούε, η οποία έχασε έναν αδερφό. Στις 15 του περασμένου Ιουνίου, μετά τον πρώτο πυροβολισμό, ξεκινά γερό πιστολίδι, στο οποίο έχασαν τη ζωή τους έντεκα χωρικοί και έξι μέλη των σωμάτων ασφαλείας. Μέχρι σήμερα, δεν είναι γνωστό ποιος έριξε την πρώτη σφαίρα. « Μίλησα με κάποιους αστυνομικούς », παραδέχεται η Παρέδες, « και δεν ξέρουν τίποτα παραπάνω από εμάς ». Ένας από τους ηγέτες των αγροτών της Μαρίνα Κούε, ο Βιδάλ Βέγα, ανακοίνωσε ότι θα κατέθετε όσα ήξερε σχετικά με την παρείσφρηση πρακτόρων και matones της Campos Morombí στον τόπο των δολοφονιών. Δολοφονήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 2012. Επιπλέον, ένα βίντεο που είχε τραβηχτεί από ελικόπτερο της αστυνομίας που πετούσε μόνιμα πάνω από τον τόπο του συμβάντος, έχει εξαφανιστεί μυστηριωδώς.

Η παρουσία γυναικόπαιδων στον καταυλισμό καταρρίπτει την όποια αξιοπιστία της θεωρίας περί ενέδρας προς τα όργανα της τάξης την οποία ξεκίνησαν οι αγρότες. Παρόλα αυτά… Στις 22 Ιουνίου του 2012, ο πρόεδρος Λούγο κατηγορείται για υποδαύλιση της βίας κατά των μεγαλογαιοκτημόνων και καθαιρείται κατόπιν μιας « εξεταστικής επιτροπής » 24 ωρών, όταν, σύμφωνα με το άρθρο 225 του Συντάγματος, θα έπρεπε να έχει στη διάθεσή του πέντε μέρες για να προετοιμάσει την υπεράσπισή του. Είναι αυτό που, πέρα από τους όποιους ευφημισμούς, ονομάζεται « πραξικόπημα ».

Ο Φράνκο, αφού κατάφερε να οικειοποιηθεί την εξουσία, ως επικεφαλής της κυβέρνησης πια διαλύει αυτόματα την ανεξάρτητη επιτροπή που είχε διοριστεί προκειμένου να ερευνήσει τα γεγονότα στο Μαρίνα Κούε με τη βοήθεια του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών. Και δεν πέρασε ούτε μια εβδομάδα ώσπου να επιτραπεί με διάταγμα, χωρίς προηγούμενη τεχνική διαδικασία, η εισαγωγή του γενετικά τροποποιημένου βαμβακιού. Μέσα στους επόμενους μήνες θα προστεθούν και άλλες εφτά ποικιλίες γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού και σόγιας.

Με βάση την επικρατούσα διατύπωση, οι εκλογές της 22ας Απριλίου του 2013 σηματοδοτούν την « επιστροφή στην ομαλότητα » για την Παραγουάη η οποία μετά το golpe (πραξικόπημα) είχε αποκλειστεί από την Κοινή Αγορά του Νότου (Mercosur), από την Ένωση Εθνών της Νότιας Αμερικής (Unasur) και από την Κοινότητα Κρατών Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής (Celac). Με το που αναλαμβάνει επίσημα τα καθήκοντά του ως αρχηγός κράτους, στις 15 Αυγούστου, εξ ονόματος του κόμματος Colorado, ο Οράσιο Κάρτες, ο πλουσιότερος άνθρωπος της χώρας –βασικός σύμβουλος του οποίου είναι ο Xιλιανός Φρανσίσκο Κουάδρα, πρώην υπουργός και υπουργός και κυβερνητικός εκπρόσωπος του Αουγούστο Πινοτσέτ- μετακινείται από το προεδρικό μέγαρο στον καθεδρικό ναό με μια λευκή κάμπριο Chevrolet Caprice, την οποία χρησιμοποιούσε στην εποχή του ο Στρέσνερ. Δίνοντας τον τόνο της μελλοντικής του διακυβέρνησης στο πλαίσιο ενός γεύματος εργασίας στο οποίο συμμετέχουν « 120 » (La Nación), ή « 300 » (ABC Color, σελίδα 2) ή « 400 » (ABC Color, σελίδα 3) « ενθουσιώδεις διευθυντές ντόπιων και ξένων επιχειρήσεων », υπόσχεται ότι δεν θα ανεχτεί « την κακομεταχείριση των επενδυτών από τους δημοσίους υπαλλήλους ».

Δύο μέρες αργότερα, σε ένα γεγονός που προκάλεσε κύματα αγανάκτησης στα μέσα ενημέρωσης, εκτελούνται πέντε ιδιωτικοί φύλακες του κτήματος (estancia) Λαγουνίτα [10] από τον μυστηριώδη Λαϊκό Στρατό της Παραγουάης (ΕΡΡ), γκρουπούσκουλο μάλλον παρά αντάρτικη οργάνωση, στον οποίο αποδίδονται 31 απαγωγές και δολοφονίες από το 2006 στα απομακρυσμένα διαμερίσματα Κονσεψιόν και Σαν Πέδρο, τα πιο φτωχά της χώρας. Η έρευνα αποκαλύπτει ότι ένα από τα θύματα, ο Φελισιάνο Κορονέλ Αγκιλάρ, υπαξιωματικός της αστυνομίας, διηύθυνε μυστικά στον « ελεύθερο χρόνο » του την εταιρεία σεκιούριτι San Jorge (Σαν Χόρχε) που έχει αναλάβει την επίβλεψη της estancia. Το ΕΡΡ, από την πλευρά του, δηλώνει μέσω Facebook ότι οι στόχοι του « ήταν μέλη μιας παραστρατιωτικής ομάδας που είχε σκοτώσει 20 χωρικούς ». Το ίδιο αφήνει να εννοηθεί και ο πρώην βουλευτής του Colorado Μαγδαλένο Σίλβα : « Πρέπει να διερευνηθεί η αληθινή δραστηριότητα της εταιρείας σεκιούριτι San Jorge [11] ». Ο δε πατέρας Πάμπλο Κάσερες από την επισκοπή της Κονσεψιόν, λέει με τη σειρά του : « Εκείνοι οι τύποι που πέθαναν, οι φύλακες, ήταν στην πραγματικότητα matones [12] ».

Νυχτερινές επιδρομές από κουκουλοφόρους στρατιωτικούς

Τον Απρίλιο του 2010, ο πρόεδρος Λούγο, τον οποίο συχνά κατηγορούσαν για διασυνδέσεις με το ΕΡΡ, είχε κηρύξει την περιοχή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για ένα μήνα, στην προσπάθειά του να εξαρθρώσει την οργάνωση –χωρίς εμφανή αποτελέσματα– σε τέσσερα διαμερίσματα. Στις 22 του περασμένου Αυγούστου, το Κογκρέσο υιοθετεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα ένα νόμο που επιτρέπει στον Κάρτες να δώσει την εντολή για στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς να χρειαστεί αυτή τη φορά να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η αστυνομία περνά υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο των στρατιωτικών, οι οποίοι εξαπολύονται στα διαμερίσματα Σαν Πέδρο, Κονσεψιόν και Αμαμπάι, με τη βοήθεια ελικοπτέρων και τεθωρακισμένων. Όλα αυτά για να ξεμπερδέψουν με ένα ένοπλο αντιπολιτευόμενο κίνημα, που τα μέλη του, ωστόσο, δεν έφταναν για να στελεχώσουν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες.


Η ατμόσφαιρα που επικρατεί στην κοινότητα του Τακουατί Πότι, για να αναφερθούμε μόνο σε αυτό το παράδειγμα, είναι σαν να περιμένουν το τέλος του κόσμου. Σε αυτό το asentamiento των εφτά οικογενειών που ζουν περικυκλωμένες από τη σόγια, δόθηκαν πολλοί αγώνες, πρώτα για τη γη, κατόπιν για το κέντρο υγείας, το δημοτικό σχολείο, το Γυμνάσιο, το πόσιμο νερό, τον δρόμο. Οχτώ χιλιόμετρα από δω, ένας πλούσιος terrateniente, ο Λουίς Λίντστρομ, απήχθη κάπου ανάμεσα στον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο του 2008 από το ΕΡΡ, αφέθηκε ελεύθερος για λύτρα 130.000 δολαρίων και κατόπιν δολοφονήθηκε στις 31 Μαΐου του 2013 από δύο ελεύθερους σκοπευτές που φέρονται να ανήκουν στο « αντάρτικο ». Το Τακουατί Πότι, το οποίο στοχοποιείται ως οπισθοφυλακή των ανατρεπτικών δυνάμεων, ζει μια κόλαση με νυχτερινές επιδρομές χωρίς ένταλμα από κουκουλοφόρους στρατιωτικούς, εκφοβισμούς, πλαστές αποδείξεις που σπέρνει η αστυνομία στις κατοικίες όσων έχει αποφασίσει να ενοχοποιήσει, συλλήψεις και κατηγορητήρια χωρίς άλλα στοιχεία –όπως στην περίπτωση του Ιρενέο Βαγιέχος, του Δαμάσιο Μιράντα και του Γουστάβο Καρδόσο– πέρα από τις φαντασιόπληκτες και αντιφατικές μαρτυρίες ενός ζευγαριού με μάλλον διαταραγμένη συμπεριφορά κι ενός εξάχρονου κοριτσιού…

« Ο κόσμος φοβάται », λέει ανήσυχη η Βικτόρια Σανάμπρια. « Δεν εμπιστευόμαστε ούτε τη Δικαιοσύνη ούτε τους θεσμούς που κανονικά θα έπρεπε να υπερασπίζονται τα δικαιώματά μας. Οι κατηγορούμενοι είναι οικογενειάρχες, αγωνιστές που σηκώνονται στις 5 το πρωί για να πάνε να δουλέψουν. Τυχαίνει να είναι επίσης και ηγέτες του κινήματος. Πιστεύουμε ότι το πρόβλημα στη βάση του είναι η γη μας. Αυτό καταλαβαίνουμε μέσα στην άγνοιά μας. Νομίζουν πως άμα αποκεφαλίσουν την ηγεσία θα ξεμπερδέψουν μαζί μας ».

Εδώ έχουμε να κάνουμε με λίγα λόγια με ένα κλασικό λατινοαμερικάνικο σκηνικό. Μια πληγή που δεν τη φροντίζεις, στο τέλος μολύνεται. Διάφορες ομάδες, είτε μικρές είτε μεγάλες, καταδικαστέες ή μη, ριζοσπαστικοποιούνται. Η λεγόμενη « δημοκρατική » εξουσία ουρλιάζει κι εξαπολύει τις δυνάμεις της τάξης για να συλλάβουν τους υποτιθέμενους ενόχους, ενώ ποινικοποιεί κατά προτεραιότητα… τα κοινωνικά κινήματα. Προς μεγάλο όφελος, στην περίπτωση της Παραγουάης, των sojeros.

P.-S.

Βραζιλιάνοι της Παραγουάης : Του μισείς ή τους λατρεύεις 

To 19% περίπου του εδάφους της Παραγουάης, δηλαδή 7,7 εκατομμύρια εκτάρια (το 32% του συνόλου της καλλιεργήσιμης γης), βρίσκεται σε χέρια ξένων ιδιοκτητών. Και από αυτά, γύρω στα 4,9 εκατομμύρια εκτάρια ανήκουν σε Βραζιλιάνους, ως επί το πλείστον στις παραμεθόριες περιοχές του Άλτο Παρανά, του Αμαμπάι, του Κανιντεγιού και του Ιταπούα [13]. Αυτό δείχνει μια μελέτη που διεξήγαγαν στα πλαίσια της αγροτικής απογραφής 2007-2008 ο Μάρκος Γκλάουσερ, από την οργάνωση « BASE Investigaciones sociales » και ο Αλμπέρτο Αλδερέτε από την καθολική νομική υπηρεσία για την αγροτική ανάπτυξη (Seija).

Δυο ιστορικές περίοδοι ευνόησαν την άφιξη αυτών που οι ντόπιοι ονόμασαν Brasiguayos[« Βραζιγουανοί » : (μισοί Βραζιλιάνοι, μισοί Παραγουανοί, ή το ένα ή το άλλο ή και τα δυο μαζί]. Οι νόμοι που επιτρέπουν την πώληση δημοσίων γαιών εγκρίθηκαν μετά τον πόλεμο κατά της Τριπλής Συμμαχίας, η οποία έφερε την Παραγουάη αντιμέτωπη από το Νοέμβρη του 1864 ως το Μάρτιο του 1870 με μια συμμαχία που αποτελούνταν από τη Βραζιλία, την Αργεντινή και την Ουρουγουάη –με ολέθριες συνέπειες για την πρώτη. Εν συνεχεία, τη δεκαετία του 1970, η οποία σημαδεύτηκε από το χαμηλό κόστος της γης, η άγρια αποψίλωση των δασών έγινε τόσο εύκολη υπόθεση ώστε ο δικτάτορας Αλφρέδο Στρέσνερ δεν χρειάστηκε να αρνηθεί τίποτα στους ομολόγους του από τη γειτονική χώρα.

Η ίδια διαδικασία θα συνεχιστεί και μετά το 1989, αφότου η δικτατορία αντικαταστάθηκε από τη « δικταμοκρατία » : οι βραζιλιάνοι έποικοι, οι οποίοι κουβαλούν στα μπαγκάζια τους τη μηχανοποιημένη γεωργία, θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος για την εισαγωγή της σόγιας. Θα στήσουν τις σημαντικότερες επιχειρήσεις της αγρομπίζνες και… θα έλθουν σε ευθεία σύγκρουση με τους ντόπιους αγρότες.

Σε ό,τι αφορά στην « εξημέρωση » των ντόπιων, οι νεοφερμένοι εφαρμόζουν τα μαθήματα που έμαθαν στην πατρίδα τους [14] : « Η μεγάλη πλειοψηφία έρχεται κουβαλώντας τη “νοοτροπία των συνόρων”, δηλαδή να πλουτίσουν εύκολα και να επιβληθούν με τη βία, ανατρέποντας έθιμα, κανόνες, περιβαλλοντικούς κανονισμούς… για να μη μιλήσουμε για τους εργασιακούς νόμους », καταγγέλλει ο Μιγκέλ Λοβέρα, πρόεδρος της Εθνικής Υπηρεσίας ποιότητας και υγείας οπωροκηπευτικών και σπόρων (Senaves). Παρόλο που χρησιμοποιούν λίγα εργατικά χέρια λόγω της μηχανοποίησης της καλλιέργειας, οι έποικοι αυτοί, που οι ιδιοκτησίες τους κυμαίνονται από καμιά εκατοστή εκτάρια μέχρι τα 140.000 εκτάρια του « βασιλιά της σόγιας » Τρανκίλο Φαβέρο, επιβάλλουν συχνά στους εργαζόμενούς τους ένα εργασιακό καθεστώς ημι-δουλείας. « Έχουν τη δική τους ασφάλεια », μας εξηγεί ο Χόρχε Λάρα Κάστρο, υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση του πρώην προέδρου Φερνάντο Λούγο. « Πολλές φορές όμως, χρησιμοποιούν ντόπιους αγρότες ως matones [15] για ελάχιστα χρήματα ». Η Εστέρ Λέιβα, εθνική συντονίστρια της Οργάνωσης Αγώνα για τη Γη (OLT), σε πλήρη εναρμονισμό με τους ντόπιους ακτιβιστές, αποδεικνύεται πολύ περισσότερο ακριβής : « Αν πατήσετε τα χωράφια τους, μπορεί να σας πυροβολήσουν ».

Notes

[1] Ευρισκόμενη προ τετελεσμένου γεγονότος, η κυβέρνηση της Παραγουάης θα νομιμοποιήσει με συνοπτικές διαδικασίες τη γενετικά τροποποιημένη σόγια, το 2004.

[2] H Cargill βρίσκεται αυτή την εποχή στην καρδιά ενός σκανδάλου στην Κολομβία, όπου κατηγορείται για παράνομη οικειοποίηση 52.000 εκταρίων, τα οποία το κράτος απέδωσε σε φτωχούς αγρότες

[3] Luis Rojas Villagra, Actores del agronegocio en Paraguay, BASE Investigaciones sociales, Asunción, 2012.

[4] E’a, Asunción, 19 Σεπτεμβρίου 2013.

[5] « Informe de derechos humanos sobre el caso Marina Kue », Coordinadora Derechos humanos Paraguay, Asunción, 2012

[6] Ευαγγελική αίρεση ευρωπαϊκής προέλευσης, κυρίως γερμανικής, τα μέλη της οποίας μετοίκησαν στην Ουρουγουάη το 1920. Είναι περίπου 30.000 και παράγουν το 80% των γαλακτοκομικών προϊόντων στη χώρα.

[7] Ο διευθυντής της, ο Άλδο Σοθκολίγιο, είναι ο βασικός μέτοχος της Cargill στην Παραγουάη

[8] Διαβάστε Renaud Lambert, « Au Paraguay, l’“élite” aussi a voté à gauche », Le Monde diplomatique, Ιούνιος 2008.

[9] Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Βολιβία, Κούβα, Εκουαδόρ, Ονδούρα (μέχρι το πραξικόπημα του 2009), Νικαράγουα, Δομινικανή Δημοκρατία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνη, Βενεζουέλα.

[10] Φάρμα που αφιερώνεται στην εκτροφή βοοειδών.

[11] E’a, 21 Αυγούστου 2013.

[12] Radio Ñanduti, Asunción, 6 Σεπτεμβρίου 2013.

[13] ABC Color, Aσουνσιόν, 22 Αυγούστου 2013.

[14] Διαβάστε « Le Bresil des homes marques pour mourir » και « Les nouveaux forcats de travail-esclave au Bresil », Le Monde Diplomatique, Δεκέμβριος 1990 και Αύγουστος 1993 αντίστοιχα.

[15] Ιδιωτικούς φύλακες (ΣτΜ) : η κυριολεκτική έννοια της λέξης σα ισπανικά είναι « φονιάς »

Αποστολή

samedi 4 janvier 2014, par Lemoine Maurice, [Βασιλοπούλου Κορίνα (μτφ)]
το είδα  http://oimaskespeftoun.blogspot.gr/2014/06/blog-post_4987.html

Ήρθε το γράμμα απ το ΔΝΤ. Νέα μέτρα 2 δισ. ευρώ για το 2015. Οι αντιλαϊκές διαταγές πρός την κατοχική κυβέρνηση

Tην δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης να λάβει πρόσθετα μέτρα ώστε να επιτύχει τους δημοσιονομικούς στόχους που θέτει το μνημόνιο για το 2015 και το 2016 υπογραμμίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην έκθεσή του για την πέμπτη αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας.
Οι συντάκτες της έκθεσης, με επικεφαλής τον Πόουλ Τόμσεν, επισημαίνουν ότι θα χρειαστεί να ληφθούν νέα μέτρα για να επιτευχθούν οι στόχοι για πρωτογενές πλεόνασμα 3% και 4,5% του ΑΕΠ το 2015 και το 2016 αντίστοιχα και δεν συμμερίζονται την εκτίμηση της κυβέρνησης ότι τα κενά θα καλυφθούν με την αύξηση των εσόδων λόγω της οικονομικής ανάκαμψης....
Προβλέπουν δημοσιονομικό κενό 2 δισ. ευρώ(1% του ΑΕΠ) για το 2015 και προαναγγέλλει ότι θα διαπραγματευθεί με την ελληνική κυβέρνηση τα μέτρα που απαιτούνται για να καλυφθεί, στο πλαίσιο των συζητήσεων για την προετοιμασία του προϋπολογισμού του 2015.
Ανάμεσα στα μέτρα που θα τεθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ξεχωρίζει η επέκταση της έκτακτης εισφοράς στα εισοδήματα. 
Σύμφωνα με τους αξιωματούχους του ΔΝΤ, ακόμη και αν το κενό του 2015 κλείσει με μόνιμου χαρακτήρα μέτρα, εντοπίζεται ένα επιπλέον δημοσιονομικό κενό ύψους 1,5 δισ. ευρώ(0,75%) για το 2016. 
Η έκθεση συνοδεύεται και από τα κείμενα του αναθεωρημένου μνημονίου, στα οποία περιγράφονται οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση για τους επόμενους μήνες. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι οι εξής:
Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου, η ελληνική πλευρά δεσμεύεται να επανεξετάσει το πλαίσιο του Ενιαίου Φόρου Ακινήτων και να προχωρήσει σε κατάργηση πολλών εξαιρέσεων και απαλλαγών, να παρουσιάσει προτάσεις για την αναμόρφωση του συστήματος ΦΠΑ, να προχωρήσει στην κατάργηση των περισσότερων φόρων και τελών υπέρ τρίτων και να διαπραγματευθεί με την τρόικα το πλαίσιο για τις ομαδικές απολύσεις. 
Μέχρι το τέλος Νοεμβρίου, το ΔΝΤ ζητά από τις ελληνικές αρχές να προχωρήσουν σε νέα μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, για τις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις αλλά και για τα εφάπαξ, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η βιωσιμότητά του. 
Οι αλλαγές που θα επέλθουν θα αποφασιστούν με γνώμονα τις αναλογιστικές μελέτες που θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου. 
Οι επιθεωρητές του ΔΝΤ ζητούν επίσης από την κυβέρνηση να νομοθετήσει νέο πακέτο με συστάσεις του ΟΟΣΑ για το άνοιγμα των αγορών χονδρεμπορίου, μεταποίησης, ηλεκτρονικού εμπορίου και τηλεπικοινωνιών.
Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευθεί για νέες παρεμβάσεις σε γάλα, μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, ψωμί και λειτουργία καταστημάτων τις Κυριακές αν διαπιστωθεί ότι οι αλλαγές που έχουν γίνει δεν έφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα. 

Αιχμές για τα stress tests
Εύθραυστες αλλά σταθερές, χαρακτηρίζει τις ελληνικές τράπεζες, στην έκθεσή του για την οικονομία το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξαιτίας των ιδιαίτερα υψηλών επισφαλειών, οι οποίες το 2013 ανήλθαν σωρευτικά (κόκκινα και προβληματικά δάνεια) στο 40% του συνόλου των χορηγήσεων. 

Η έκθεση δίνει έμφαση στο καυτό ζήτημα των κόκκινων δανείων καθώς εκτιμά ότι οι τράπεζες πέτυχαν τις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου κλείνοντας την πόρτα στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας, η μεγαλύτερη όμως πρόκληση είναι η αντιμετώπιση των επισφαλειών εξ ου και το «μαξιλάρι» των κεφαλαίων ύψους 11 δισ. ευρώ που διαθέτει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας «θα παραμείνει άθικτο μέχρι να ολοκληρωθούν τα stress tests της ΕΚΤ, με στόχο να καλυφθούν αν αυτό κριθεί απαραίτητο οι όποιες επιπρόσθετες κεφαλαιακές ανάγκες». 
Στο σημείο αυτό η Έκθεση επισημαίνει ότι «ορισμένες από τις παραδοχές πάνω στις οποίες στηρίχθηκαν τα stress tests της Τράπεζας της Ελλάδος όσον αφορά το δυσμενές σενάριο ήταν αισιόδοξες»! 
Και στο βάθος νέο δάνειο!
Το ΔΝΤ εκτιμά ότι έως το Μάιο του 2015 οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας είναι καλυμμένες. 
Στη συνέχεια όμως θεωρεί πως υπάρχει χρηματοδοτικό κενό 12,6 δισ. ευρώ για το 2015 και σημειώνει τη δέσμευση των εταίρων της Ελλάδας στην ευρωζώνη να καλύψουν πλήρως τις χρηματοδοτικές ανάγκες. 
Ουσιαστικά με την επισήμανση αυτή ανοίγει την συζήτηση για την ανάγκη χορήγησης νέου δανείου στην Ελλάδα και σύναψης νέου μνημονίου.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΝΤ  

 

 

http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2014/06/2-2015.html

ΑΝΑΧΡΗΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΣΚΩΛΟΠΙΣΜΟΣ....

Ο ανασχηματισμός του Μπρανκαλεόνε

Γράφει ο 

Προφανώς ο κ. Σαμαράς έχει αντιληφθεί ότι έχει πικράνει τους Έλληνες και είπε να τουςδιασκεδάσει λιγάκι. Κι έκανε τονανασχηματισμό. Τοποθετώντας

 ως Υπουργό Εσωτερικών τον κ. Αργύρη Ντινόπουλο – πουλο – το απύλωτο στόμα των πάνελ. Το τί έχει πει ο στόμας του κ. Ντινόπουλου, όστις έχει χρηματίσει ως διακεκριμένος μαϊντανός των πάνελ περισσότερον παντός άλλου (ίσως της κυρίας Βούλτεψηεξαιρουμένης), δεν λέγεται. Υπουργός
Εσωτερικών ο Αργύρης! Φοβάμαι ότι τώρα θα πρέπει να προσπαθήσει να σοβαρευτεί ή να σοβαρέψει. Φοβάμαι ακόμα περισσότερο ότι δεν θα καταφέρει ούτε το ένα ούτε το άλλο.

 Πάντως η προσπάθεια του κ. Πρωθυπουργού να ενισχύσει τη σοβαρότητα αυτής της κυβέρνησης με την είσοδο σ’ αυτήν του κ.Γιακουμάτου, αλλά και του...κ. Λοβέρδου, είναι τουλάχιστον συγκινητική. Κι έγινε
και του Αγίου Πνεύματος! 
Πράγμα που εξηγεί την εμφάνιση στην κυβέρνηση της κυρίαςΑντζελας Γκερέκου, του κ. Κικίλια, του κ. ΠάρηΚουκουλόπουλου, του κ. Ορφανού – δυστυχώς όχι και του κ.Τζαμτζή.
Η παρουσία της κυρίας Γκερέκου (μια διακριτική υπόμνηση του ειδικού βάρους μιας Μελίνας Μερκούρη) είναι βέβαιον ότι θα δώσει μια νέα ώθηση στον ελληνικό πολιτισμό, προς νέους Παρνασσούς και Αρκαδίες, ενώ η παρουσία του κ. Κουκουλόπουλου προσφέρει κάτι από λασπουριάρικο ΠΑΣΟΚ και παλαιοκομματίλα – υλικά απαραίτητα για τη «σταθερότητα» του σχήματος που λέει και ο κ. Σαμαράς. Εγγύηση («σταθερότητας») και ο κ. Κικίλιας. Μη με ρωτάτε γιατί. Δεν εξηγούνται όλα τα μυστήρια του σύμπαντος.
Κορωνής της παρουσίας του ΠΑΣΟΚ στη νέα κυβέρνηση ο κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος. Το νέο ήθος του νέου ΠΑΣΟΚ – ο άνθρωπος εκφράζει το νέο είδος πολιτικών που δεν βλέπουν ποτέ ένα μισογεμάτο ποτήρι αν δεν του βάλουν...πρόσημο μισοάδειου. Δεν θα
έλεγα το ίδιο για την Υγεία – τη φουκαριάρα έπεσε σταβαριά. Βορίδης! Πονάει κεφάλι κόβει κεφάλι (συν χέρι και πόδι για να ‘μαστε σίγουροι). Διάδοχος του αδικοχαμένου Αδωνη. Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου μια παρένθεση: προσωπικώς δεν πιστεύω ότι ο Αντώνηςέστυψε τον Αδώνιδα και τον σούταρε σαν στυμμένη λεμονόκουπα – έχει αρκετό ακόμα ξινό να προσφέρει ο Αδωνις στην κοινωνία και την πατρίδα, δεν θα πάει χαμένος.

Αλλωστε φεύγοντας ο Αδωνις δεν μείναμε χωρίς βαρβάρουςήρθαν οι τρισβάρβαροι, Βορίδης! Και βεβαίως
η μορφή του ανασχηματισμού ο κ. Γκίκας Χαρδούβελης. Προσωπικώς το όνομά του με παρέπεμπε στον δήμαρχο Χαρχούδα – καμία σχέση! Ο Χαρχούδας ήταν μια αγαθή αρκουδοπεταλούδα στηΛιλιπούπολη, αντιθέτως ο κ. Χαρδούβελης είναι ένας άνθρωπος του κ.Σημίτη, των Τραπεζών, του κ. Παπαδήμου, ότι πρέπει δηλαδή
για να πούμε ότι άλλαξε ο Μανωλιός το σμόκιν Στουρνάρα και φόρεσε το σμόκιν Χαρδούβελη. Ωστε να μπορέσει ο κ. Σαμαράς να «κάνει στροφή στην κοινωνία» και να «διορθώσει αδικίες» (όχι όμως σαν τις αδικίες που έκανε εναντίον της κυρίας Αννας Μισέλ Ασημακοπούλου και του Σίμου – όστις υπέστη τρίποντο: διεγράφη απ’ την ΕΣΗΕΑ, διεγράφη απ’ τον ΕΔΟΕΑΠ, διεγράφη κι από την κυβέρνηση) – αν δεν είχαν φθάσει οι άνεργοι κοντά στα 2.000.000, θα με έπνιγε ο πόνος (όπως ο πόνος που έπνιγε την κυρία Μισέλ για όσα μας έκανε το κόμμα της).
Πλην όμως, επειδή σας βλέπω κάπως ανήσυχους για την εύθυμη πλευρά της κυβέρνησης, μην ανησυχείτε. Μπορεί να άλλαξε ο Μανωλιός και να φόρεσε τα ρούχα του αλλιώς – κάτι σε κλόουν,
αλλά, έτσι κι αλλιώς σε κάθε Υπουργείο, κάθε Υπουργός, καινούριος ή παλιός, έχει μπάστακα πάνω απ’ το κεφάλι του το μάτιτης Τρόικας. Συνεπώς δεν υπάρχει κίνδυνος. Κυβέρνησηανδρείκελων ήταν, κυβέρνηση ανδρείκελων θα μείνει.
Απλώς ο κ. Σαμαράς άνοιξε και νέα μέτωπα. Με αυτούς πουέδιωξε, με αυτούς που δεν έφερε, αλλά και με κάθε σοβαρό πολιτικό μέσα στο κόμμα του που δεν βρίσκει του γούστου του τα τηλεοπτικά ξεκατινιάσματα στυλ Βούλτεψη και Ντινόπουλου το κβαντικόκενό Κικίλια ή το τσαλαπετεινίζειν στυλ ΟδυσσέαΚωνσταντινόπουλου.
«Μεγάλες αλλαγές στο μικρό μας χωριό», νέοι άνθρωποι του Τόμσεν στο πόδι των ανθρώπων του Τόμσεν. Μεγάλη στροφή στην κοινωνία κάνει η κυρία Μέρκελ με βαρύ πυροβολικό τον κ. Γκίκα Χαρδούβελη, ελαφριά ταξιαρχία τον κ. Γιακουμάτο, καραγκιόζ μπερντέτον κ. Ντινόπουλο – μια κυβέρνηση
σωστή στρατιά του Μπρανκαλεόνε!
«Ε ρε γέλια» μες τα κλάματα, «θα φάμε, θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε» που έλεγε και το Κολλητήρι.
Μπαμπάκο;

http://oimos-athina.blogspot.gr/2014/06/blog-post_10.html