Είναι ΠΟΛΛΑ τα λεφτά πατριώτη!! Ποσό €7,5 εκατ. ευρώ απο τα κλεμμένα επέστρεψε στο Δημόσιο ο Α. Κάντας

Το ποσό των 7,5 εκατ. ευρώ επέστρεψε στο Δημόσιο ο πρώην αναπληρωτής γενικός διευθυντής εξοπλισμών Α. Κάντας, σύμφωνα με ανακοίνωση των δικηγόρων του. 
Η ανακοίνωση έχει ως εξής: 
«Η σημερινή επιστροφή στο Ελληνικό Δημόσιο των πρώτων 7.500.000.- € επιβεβαιώνει εμπράκτως την δέσμευση που ανέλαβε ο κ. Κάντας να συνδράμει με κάθε τρόπο στο έργο της δικαιοσύνης, αποτελεί αδιάψευστη υλοποίηση των προθέσεων του για άμεση επανόρθωση και απόδειξη ειλικρινούς μεταμέλειας. Καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να ακολουθήσει εντός των επομένων ημερών η επιστροφή και των υπολοίπων χρημάτων από το εξωτερικό».
Την Παρασκευή η απολογία του Δ. Παπαχρήστου . Όπως έγινε νωρίτερα γνωστό, προθεσμία για να απολογηθεί την Παρασκευή πήρε ο Δημήτρης Παπαχρήστος...
εκπρόσωπος της γερμανικής εταιρείας Wegmann στην Ελλάδα. 

Ο κ. Παπαχρήστος ο οποίος θα απολογηθεί στον ανακριτή διαφθοράς κατηγορείται για δωροδοκία και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. 

Σύμφωνα με τον συνήγορό του θέλει να συνεργαστεί με τις αρχές αλλά αντιμετωπίζει θέματα υγείας και συγκεκριμένα πρόβλημα μνήμης. 

Ο εκπρόσωπος της γερμανικής εταιρείας Wegmann στην Ελλάδα κατονομάστηκε από την Α. Κάντα για διακίνηση μιζών και συνελήφθη χθες κοντά στο σπίτι του. Η σύλληψή του δρομολογήθηκε μετά την απολογία του Α. Κάντα ο οποίος αποκάλυψε σειρά εξοπλιστικών προγραμμάτων που συνδέονται με μίζες.

Η εμπλοκή του Δ. Παπαχρήστου αφορά δυο εξοπλιστικά προγράμματα για τα οποία είχαν ήδη σχηματιστεί ισάριθμες δικογραφίες: 

Η πρώτη σχετίζεται με την προμήθεια 24 αυτοκινούμενων πυροβόλων PZH2000 και λοιπού περιφερειακού υλικού για την οποία υπεγράφη στις 5/7/2001 επί θητείας Άκη Τσοχατζόπουλου στο ΥΕΘΑ η 017Α/2001 σύμβαση μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της εταιρείας KRAUUS - MAFFEI WEGMANN έναντι τιμήματος ύψους 195.709.774 €. Για την υπόθεση αυτή ήδη είχαν ανοιχτεί τραπεζικοί λογαριασμοί και είχαν επιβεβαιωθεί οι μίζες πριν την απολογία του Αντώνη Κάντα. 

Η δεύτερη αφορά στην προμήθεια 54 συστημάτων K/B STINGER επί οχήματος και του αναγκαίου εξοπλισμού και ανταλλακτικών αρχικής υποστήριξης για την οποία υπεγράφη στις 3/8/2000 επίσης επί Άκη Τσοχατζόπουλου σύμβαση (030Α/2000) μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της εταιρείας STN ATLAS ELEKTRONIK έναντι 142.731.079 ευρώ. Για την υπόθεση αυτή προέκυψαν πολλά στοιχεία από τις έρευνες για την υπόθεση των υποβρυχίων σε εταιρείες που σχετίζονται με την υπόθεση το περασμένο καλοκαίρι.

 

 

http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2013/12/75.html

Κλέψτε ελεύθερα, πάρτε μίζες άφοβα

Μια άλλη ανάγνωση του μηνύματος δικαιοσύνης και κράτους: Τομπούλογλου αν είσαι διαπλεκόμενος ή... τομπούλογλου αν δεν είσαι!

Ποιος ένιωσε έκπληξη ακούγοντας ότι ο επικεφαλής ενός νοσοκομείου πήρε μίζα; Ίσως κάποιος Άγγλος, ενδεχομένως ένας Γερμανός, αλλά όχι Έλληνας. Εκτός αν είχε πάει ταξίδι αναψυχής στον πλανήτη Άρη και γύρισε προχθές.

Είχε πλάκα όμως, είναι η αλήθεια, να βλέπεις όλη τη διαδικασία και τι όμορφα του έφτιαξαν το χουνέρι.

Συνεπώς, ουδεμία έκπληξη ως εδώ. Αν υπάρχει κάτι που... τσιτώνει τα νεύρα οποιουδήποτε νομοταγή πολίτη είναι η ευκολία με την οποία η δικαιοσύνη τον έστειλε να κάνει πρωτοχρονιά σπίτι του. Όχι, δεν παριστάνουμε τους δικαστές. Αποτελεί όμως πρόκληση στη σημερινή Ελλάδα όπου η πλειοψηφία του κόσμου περνάει δύσκολα, να κυκλοφορεί ελεύθερος ένας πρόεδρος νοσοκομείου για ΠΑΙΔΙΑ που αποδεδειγμένα πήρε φακελάκι και να πηγαίνουν «μέσα» μεροκαματιάρηδες επειδή αδυνατούν να πληρώσουν τους φόρους.

Κανείς δεν ζητάει καταδίκες και κεφάλια στο Σύνταγμα. Η δικαιοσύνη δε μπορεί να άγεται και να φέρεται με βάση τη λαϊκή ετυμηγορία. Ούτε μπορείς να καταδικάσεις έναν άνθρωπο χωρίς πρώτα να τον δικάσεις.

Όταν όμως κάποιος σκοτώνει, αν τον συλλάβεις, θα προ-φυλακιστεί. Κι έπειτα θα δικαστεί. Δε μπορείς να σκοτώνεις και μέχρι να γίνει η δίκη (ειδικά με τους ρυθμούς που γίνονται στην Ελλάδα...) να γλεντάς τη ζωούλα σου. Ούτε μπορείς να είσαι ο Νο1 σε νοσοκομείο που διαχειρίζεται παιδικές ζωές, να παίρνεις χρήματα σε φάκελο που αποδεδειγμένα είναι προϊόν παράνομης συναλλαγής και θεωρείται ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ και να σου λέει η δικαστική αρχή ότι είσαι ελεύθερος δίνοντας απλά πίσω μέρος των κλοπιμαίων.

Τότε γιατί να μην κλέψει μια τράπεζα ένας πολίτης που δυσκολεύεται να τα φέρει εις πέρας; Αυτό είναι το παράδειγμα που δίνει η δικαιοσύνη; Αν τα καταφέρει να τη ληστέψει θα έχει λύσει το πρόβλημά του. Αν τον πιάσουν δηλαδή, να δώσει εγγύηση 100.000 ευρώ και να μείνει έξω... μέχρι να δικαστεί. Έτσι συμβαίνει; Όχι βέβαια.

Για τους πολίτες ισχύουν άλλοι κανόνες. Ο νόμος είναι νόμος για τους κανονικούς ανθρώπους, αυτούς που δεν έχουν να πληρώσουν ρεύμα και τους το κόβουν μέσα στο χειμώνα.

Εδώ για το ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ της δωροληψίας, ο Τομπούλογλου έμεινε ελεύθερος με... περιοριστικούς όρους. Χαχαχα! Πόσο γελοία μπορεί να γίνει η δικαιοσύνη όταν καλείται να πάρει αποφάσεις για τους προύχοντες της χώρας, τους κυβερνώντες, τους διαπλεκόμενους.

Μήπως άλλωστε, είναι διαφορετική η αθλητική δικαιοσύνη; Τα ίδια σκατά είναι όλοι τους. Αυτοί είναι που ρίχνουν νερό στο μύλο εγκληματικών οργανώσεων τύπου Χ.Α. και νομίζουν πως δικαιούνται να πάρουν το νόμο στα χέρια τους.

Τα κομματόσκυλα βρίσκουν και τα κάνουν γιατί γνωρίζουν πως στη δύσκολη στιγμή θα τη σκαπουλάρουν. Τα νομικά παραθυράκια για τέτοιες περιπτώσεις εφευρέθηκαν. Οι χαμηλόμισθοι, οι συνταξιούχοι του τρεις κι εξήντα ας πάνε να...

Αν υπήρχε κράτος θα λειτουργούσε με παραδειγματικές τιμωρίες απέναντι σε αυτούς που «φαίνονται». Δε θα φώναζε με τον τρόπο της η δικαιοσύνη «κλέψτε ελεύθερα, πάρτε άφοβα μίζες». Διότι αυτό ακριβώς το παράδειγμα δίνει με την τραγελαφική απόφασή της.

Αν είσαι κομμάτι της διαπλοκής θα τη βγάλεις καθαρή α λα... Τομπούλογλου. Αν είσαι άγνωστος μεταξύ αγνώστων, ετοιμάσου για... κανονικό τομπούλογλου.

Βασίλης Παπαθεοδώρου

RAMNOUSIA

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2013/12/blog-post_3318.html#ixzz2p4cbY3Fx

Πύργος: Απόφαση καταπέλτης υπέρ του Δήμου για τις «Λίμνες»

Νέος γύρος φαίνεται να ξεκινά στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων του δήμου Πύργου, ύστερα από την απόφαση καταπέλτη του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας στα ασφαλιστικά μέτρα που είχαν...
καταθέσει οι κάτοικοι των Μακρισίων, της Αλφειούσας και του Φλόκα για τη θέση «Λίμνες» της τοπικής κοινότητας Αλφειούσας του πρώην δήμου Βώλακος.

Η απόφαση που βγήκε χθες, απορρίπτει την αίτηση των ασφαλιστικών μέτρων που είχαν καταθέσει οι κάτοικοι των παραπάνω περιοχών αλλά και την παρέμβαση που είχαν κάνει μετά της εκπροσώπου τους, Δώρας Καλάκου σωματεία και ενώσεις περιβαλλοντικού, εκπαιδευτικού και επαγγελματικού χαρακτήρα.

Η απόφαση θίγει τόσο την εγκατάσταση του συστήματος δεματοποίησης όσο και την ουσία του αιτήματος των ασφαλιστικών μέτρων που ισχυρίζονται οι κάτοικοι, ενώ σε αυτή τονίζεται, σύμφωνα με πηγές, πως η επίμαχη έκταση η οποία είναι δασική και ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο λειτούργησε κατά τη χρονική περίοδο 2003/2010 ως ΧΑΔΑ του πρώην δήμου Βώλακος και από τον Οκτώβριο του 2012 έως και προ διμήνου περίπου ως ΧΑΔΑ των δήμων Πύργου και Αρχαίας Ολυμπίας. Επίσης η απόφαση αναφέρει πως δεν πιθανολογείται ότι λόγω της χρησιμοποίησης του αυτής οι αιτούντες (κάτοικοι Μακρισίων, Αλφειούσας και Φλόκα) υπέστησαν βλάβη στην υγεία τους, ούτε ότι η παραγωγή από τις καλλιέργειές τους υπέστη μείωση λόγω της μόλυνσης των αγροτικών ακινήτων τους εξαιτίας της λειτουργίας του επίδικου ΧΑΔΑ.

Για τον δεματοποιητή

Στην απόφαση του δικαστηρίου, επισημαίνεται επίσης για το θέμα εγκατάστασης του δεματοποιητή και με δεδομένο πως ο δήμος του Πύργου δεν θα κάνει εναπόθεση απορριμμάτων στο σημείο, ότι η κατασκευή μονάδος δεματοποιητή «δεν πιθανολογείται ότι είναι αντικειμενικά ικανή να προκαλέσει στο άμεσο μέλλον την προσβολή της προσωπικότητας που επικαλούνται οι αιτούντες» και διευκρινίζει πως «ο προκαλούμενος από τη δραστηριότητα αυτή και υπάρχον σε χαμηλό βαθμό κίνδυνος για την υγεία των αιτούντων αντιπαραβάλλεται ενόψει του γεγονότος ότι δεν πιθανολογήθηκε η ύπαρξη άλλης εναλλακτικής λύσης, με τον βέβαιο και υπαρκτό πλέον κίνδυνο για την υγεία του συνόλου των κατοίκων λόγω της συσσώρευσης και της ανέλεγκτης παραμονής τεράστιων ποσοτήτων απορριμμάτων σε κατοικημένους χώρους».

Η παραπάνω απόφαση του δικαστηρίου θεωρεί αβάσιμη την αίτηση των ασφαλιστικών μέτρων και τα όσα ισχυρίζονται οι κάτοικοι που προσέφυγαν στη δικαιοσύνη ενώ δίδει το δικαίωμα στον δήμο του Πύργου, να προχωρήσει στην εγκατάσταση δεματοποιητή στο σημείο.

«Η απορριπτική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων κατοίκων, που ουσιαστικά επιτρέπει τη λειτουργία δεματοποιητή στη θέση «Λίμνες» συνιστά θετική εξέλιξη, που δικαιώνει τις απόψεις και τις ενέργειες του δήμου Πύργου σε σχέση με το μείζον ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Απ’ ότι φάνηκε, όσοι προαναγγέλλουν δικαστικές αποφάσεις πριν τη έκδοσή τους, συνήθως δεν είναι έγκυροι στις προβλέψεις τους. Είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να σεβόμαστε τις αποφάσεις των Δικαστηρίων, που αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο του δικαιικού μας συστήματος. Ο Δήμος Πύργου τηρεί στο ακέραιο αυτή την καταστατική αρχή», είπε σε δηλώσεις του ο δικηγόρος του δήμου, Γιώργος Κονταξής.


ΤΗΣ ΠΗΓΗΣ ΓΙΑΚΟΥΜΕΛΟΥ

giakoumelou@gmail.com

http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/12/blog-post_9665.html

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΣΟΚ - ΒΙΝΤΕΟ

 

Το ΠΑΣΟΚ σοσιαλιστικό κεντροαριστερό κόμμα το 1981 έρχετε στην εξουσία με ηγέτη τον Ανδρέα Παπανδρέου πράκτορα της CIA έχοντας ως σκοπό την οικονομική βιοτική και πολιτισμική καταστροφή της Ελλάδος , από τότε μέχρι σήμερα χιλιάδες σκάνδαλα κατακλύζουν το κόμμα του
ΠΑΣΟΚ όπου πλέον μετά από 30 χρόνια καταρρέει , παρόλα αυτά κανένας από τους βουλευτές του τα στελέχη του και τα μέλη του που είναι μέσα σε οικονομικά σκάνδαλα , μίζες, δωροδοκίες, ξέπλυμα μαύρου χρήματος και έχανε υποκαταστήσει την μαφία δεν έχουνε δικαστεί.

CRIMINAL ORGANIZATION PASOK
The center-left PASOK socialist party's coming to power in 1981, led by Andreas Papandreou CIA agent having as purpose economic biotic and cultural destruction of Greece, since then thousands scandals flooding the PASOK party which now after 30 years is falling apart, yet none of these members of executives and members who are in financial scandals, kickbacks, bribes, money laundering and replace lost the mob have not tried

kerberos-hellas

Ο Ηλιος ολοκλήρωσε τη διαδικασία αντιστροφής των πόλων του

To πανίσχυρο μαγνητικό πεδίο του Ήλιου αλλάζει πολικότητα κάθε 11 χρόνια. Η NASA ανακοίνωσε ότι μετά από διεργασίες λίγων μηνών το φαινόμενο ολοκληρώθηκε στο μητρικό μας άστρο. Η ολοκλήρωση της διεργασίας είναι πιθανό να προσφέρει στους κατοίκους της Γης ένα θεαματικό βόρειο και νότιο σέλας.

Συνήθως η αντιστροφή συμβαίνει κατά τη διάρκεια του λεγόμενου ηλιακού μέγιστου -το αποκορύφωμα στον 11ετή κύκλο αυξομείωσης της ηλιακής δραστηριότητας, κατά το οποίο φτάνει στο μέγιστο ο αριθμός των ηλιακών κηλίδων. Αν και ο μηχανισμός της αντιστροφής της πολικότητας δεν είναι ακόμα κατανοητός, οι ηλιακές κηλίδες παίζουν σημαντικό ρόλο.

thecuriosityofcat

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2013/12/blog-post_2850.html#ixzz2p0XnBf34

Ο Κάρλος Σαντάνα συναντά τον χαμένο του ντράμερ..

Περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες ο διάσημος κιθαρίστας Κάρλος Σαντάνα αναζητούσε τον ντράμερ του Mάρκους Μαλόουν.

Τελικά η τύχη και ένα ρεπορτάζ τηλεοπτικού σταθμού τούς έφερε κοντά...
Ο καλλιτέχνης εντόπισε τον παλιό του φίλο, ο οποίος ζούσε στους δρόμους του Όκλαντ της Καλιφόρνιας,ρακένδυτος και άστεγος αφού είχε κατηγορηθεί για φόνο και παρότι το δικαστήριο τον έκρινε αθώο,δεν μπόρεσε ποτέ να ξαναμπεί στην μουσική βιομηχανία..

Δείτε τις συγκινητικές στιγμές,όταν οι δύο παλιοί φίλοι συναντιούνται...

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2013/12/blog-post_3429.html#ixzz2p0dKJCRP




http://www.theinsider.gr
http://www.logiosermis.net/2013/12/blog-post_3429.html#.UsITzvtT3pc

ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΥΣΗ ΕΚΓΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ.

Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Το πολιτιστικό και ηθικό-παιδαγωγικό ''κλίμα'' μιας κοινωνίας, στην εποχή μας, διαμορφώνεται ως εξής: Κάποιοι νέοι, αφού παπαγαλίσουν κάποια μαθήματα στο σχολείο και γράψουν καλά, μέτρια ή και κακά στις εξετάσεις, μπαίνουν στις διάφορες πανεπιστημιακές σχολές, χωρίς βέβαια να έχει πρώτα αξιολογηθεί η κριτική τους ικανότητα, η νοητική τους επάρκεια, και γενικότερα η συνολική προσωπικότητα τους. Μπαίνουν λοιπόν στα πανεπιστήμια άτομα τα οποία δεν έχουν την παραμικρή ικανότητα να κρίνουν και να αναλύσουν εις βάθος τις γνώσεις που τους προσφέρονται. Εκεί, οι καθηγητές τους, οι οποίοι για να μπορέσουν να γίνουν ακαδημαϊκοί, έχουν ακολουθήσει πιστά όλες τις ιδεολογικές μόδες και όλες τις κατεστημένες απόψεις που το παγκόσμιο σύστημα αριστοτεχνικά δημιουργεί, αρχίζουν να τους διδάσκουν αυτές τις απόψεις.

Μετά από λίγα χρόνια θα βγουν από το πανεπιστήμιο δάσκαλοι, καθηγητές, κοινωνιολόγοι, πολιτικοί επιστήμονες, ψυχολόγοι , δημοσιογράφοι κλπ, και θα αναλάβουν σημαντικές θέσεις μέσα στον κοινωνικό ιστό, διαμορφώνοντας ο καθένας από αυτούς το πολιτιστικό και ηθικό ''μικροκλίμα'' του περίγυρου τους.

Ας κάνουμε λοιπόν ένα παράδειγμα με τους ψυχολόγους , την σύγχρονη μάστιγα, των δυτικών κοινωνιών. Τους αποκαλώ μάστιγα, διότι το σύστημα διάλεξε αυτή την επαγγελματική κατηγορία για να μπορέσει να περάσει με τον πιο ύπουλο τρόπο, τις αποδομητικές του κατευθύνσεις. Ίσως να μην το γνωρίζετε, αλλά
 παλαιότερα η ομοφυλοφιλία ήταν καταχωρημένη στο DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) το εγχειρίδιο της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης, στο οποίο παρατίθενται όλα τα στάνταρ διαγνωστικά κριτήρια για κάθε ψυχική νόσο. Με άλλα λόγια η ομοφυλοφιλία εθεωρείτο σεξουαλική διαταραχή. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό, είναι ότι αυτή η ασθένεια βγήκε από το DSM για δύο λόγους: Πρώτον μετά από τις πιέσεις των ασφαλιστικών εταιριών, που δεν ήθελαν να πληρώνουν τα νοσήλια σε όσους ομοφυλοφίλους αποφάσιζαν να κάνουν θεραπεία, και δεύτερο, γιατί υπήρξαν ισχυρότατες πιέσεις από το λόμπι των γκέι. (Να σημειώσουμε ότι ο ψυχίατρος που πρωτοστάτησε σε αυτή την αλλαγή του DSM ήταν ο Ιουδαίος Judd Marmor).

Έτσι έπαψε στο Δυτικό κόσμο να θεωρείται διαταραχή η ομοφυλοφιλία , μια που η Δύση ακολουθεί πιστά τα αμερικανικά πρότυπα. Προσοχή τώρα, ενώ από το ψυχιατρικό εγχειρίδιο βγήκε αυτή η σεξουαλική ανωμαλία, σε λίγο… θα μπείτε εσείς που τώρα με διαβαζετε. Ακριβώς αυτό που είπα. Ετοιμαστείτε να σας βάλουν τον ζουρλομανδύα και να σας κάνουν ηλεκτροσόκ υψηλής τάσης. Σε άρθρο ψυχολόγου που αναρτήθηκε σε σάιτ που ασχολείται με την κλινική ψυχολογία διάβασα τα εξής: «…Η Ομοφοβία ή Ομοερωτοφοβία ορίζεται από το Journal of Homosexuality ως μία παθολογική έκφραση αρνητικών συναισθημάτων καθώς και συμπεριφορών κατά των ομοφυλόφιλων. Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει ότι αυτό το φαινόμενο βασίζεται στην προκατάληψη που δημιουργείτε από την άγνοια και καταλήγει σε διάκριση ενάντια στους Ομοφυλόφιλους. Το μίσος αυτό έχει ως βάση του το φόβο καθώς και την έλλειψη ανοχής προς τη διαφορετικότητα και είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ρατσισμό και το σεξισμό.»

Και παρακάτω παραθέτει διάφορες μορφές ομοφοβίας όπως: « Ομοφοβία της Κουλτούρας : Αναφέρεται στις κοινωνικές δομές και τις άγραφες νόρμες που υποδεικνύουν πως το να είσαι ετεροφυλόφιλος είναι το μόνο φυσιολογικό και αποδεκτό από το κοινωνικό σύνολο.

Θεσμική Ομοφοβία: Το φαινόμενο όπου η κυβέρνηση, η εκκλησία ,η παιδεία καθώς και διάφορες επιχειρήσεις κάνουν διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό.» Αφού λοιπόν η λαμπρή επιστήμων τελειώσει την άκρως επιστημονική κατάταξη των διαφόρων μορφών ομοφοβίας, τελειώνει με ένα παράπονο και μία ευχή: «Στην Ελλάδα τη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία από πρόσφατη ερευνά αποδεικνύεται ότι παρόλο που το 17% του δήγματος αναφέρει ότι έχει φίλους ομοφυλόφιλους, το 84% διαφωνεί με το γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων και το 89% διαφωνεί με την υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια του ίδιου φύλου (Ευρωβαρόμετρο 2006-2008).Αυτά τα ποσοστά είναι πολύ μεγαλύτερα συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη με αποτέλεσμα η Ελλάδα να τοποθετείτε ανάμεσα στις πιο ομοφοβικές χώρες στην ευρωπαϊκή ένωση . Ας ελπίσουμε ότι με σωστή παιδία και ενημέρωση θα μειωθεί η άγνοια και το φαινόμενο της Ομοφοβίας στο μέλλον θα εξαλειφθεί. Παρόλο που η Ομοφοβία δεν έχει καταχωρηθεί ποτέ ως επίσημη διαταραχή στο DSM προσωπικά πιστεύω ότι εάν η ερευνά το υποστηρίξει ίσως στο μέλλον και να δούμε μια τέτοια καταχώρηση. »

Είπατε τίποτα; Καταλαβαίνετε τώρα που οδηγούμαστε; Δεν ξέρω αν προσέξατε, μεταξύ των άλλων, την φράση που συνήθως χρησιμοποιούν τα λαμόγια της πολιτικής, τώρα την χρησιμοποιούν και οι επιστήμονες: «Στην Ελλάδα τη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία από πρόσφατη έρευνα…. κλπ ». Και τελειώνει με την ελπίδα ότι η ομοφοβία θα καταταχτεί ως ψυχική διαταραχή στο DSM, οπότε όλοι εμείς που γράφουμε αυτά τα άρθρα και εσείς που τα διαβάζετε, θα οδηγούμαστε με ασθενοφόρο στο … Δαφνί.

Κάναμε ένα παράδειγμα με τους ψυχολόγους, αλλά τα ίδια συμβαίνουν σε όλους τους άλλους επιστημονικούς τομείς: Στην ιστορία, στην πολιτική επιστήμη, στην παιδαγωγική, στην κοινωνιολογία, κλπ. Ο ασκός του Αιόλου δεν έχει απλώς ανοίξει, τώρα πια οι ανεμοστρόβιλοι μας πήραν και μας σήκωσαν….

το είδα

http://oimaskespeftoun.blogspot.gr/2013/12/blog-post_31.html

Δύο κείμενα: Financial Times για το πώς χαράσσεται η νέα «παγκόσμια» τάξη και Le Monde Diplomatique για την επιστροφή στην πολιτική και το Front national.

Πώς χαράσσεται η νέα «παγκόσμια» τάξη

Τέλος στην καταμέτρηση αεροπλανοφόρων, μαχητικών και πυραύλων. Οι πόλεμοι της Αμερικής στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν έδειξαν τα όρια της πολεμικής ισχύος. Τα «μεγάλα παιχνίδια» σήμερα περιστρέφονται γύρω από μια άλλη διάσταση ισχύος. Η «γεωπολιτική» δίνει τη θέση της στη «γεωοικονομική» (*).

Υπάρχουν τρεις μεγάλες διεθνείς διαπραγματεύσεις σε εξέλιξη. Υπόσχονται να χαράξουν το περίγραμμα του μεταδυτικού κόσμου (α), να καθορίσουν το σημείο ισορροπίας ανάμεσα στις ανεπτυγμένες και στις αναπτυσσόμενες χώρες και να περιγράψουν τη θέση της Κίνας στον κόσμο. Μέσω αυτών θα προκύψει ποια περιθώρια διάσωσης υπάρχουν για το υφιστάμενο πολυμερές σύστημα. Οι διαθέσιμες επιλογές είναι δύο: είτε ανοικτές παγκόσμιες συμφωνίες, είτε μια οικονομική τάξη χτισμένη γύρω από ανταγωνιστικά μπλοκ (α και β).

Η άμεση προσοχή εστιάζει στο εμπόριο. Η επιτυχής ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία Trans-Pacific Partnership-TPP (περιλαμβάνει δώδεκα χώρες του Ειρηνικού, από τις ΗΠΑ ως τη Νέα Ζηλανδία και από το Περού ως την Ιαπωνία) θα εδραιώσει την ενσωμάτωση των αμερικανικών οικονομικών συμφερόντων σε μεγάλο μέρος της ανατολικής Ασίας. Μια παράλληλη συμφωνία για το διατλαντικό εμπόριο και τις επενδύσεις (TTIP) θα ενισχύσει τη συνοχή στις σχέσεις Ουάσιγκτον - Ευρώπης. Παράλληλα με αυτά τα περιφερειακά σύμφωνα, η Ε.Ε. διαπραγματεύεται διμερείς συμφωνίες με την Ινδία και την Ιαπωνία. Για να ολοκληρωθεί το τοπίο, οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. ηγούνται συζητήσεων με περισσότερες από 20 ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες οικονομίες σε ό,τι αφορά την απελευθέρωση της παροχής υπηρεσιών.

Από τα παραπάνω προκύπτει ένα βασικό μήνυμα. Η Δύση εγκαταλείπει τις φιλόδοξες πολυμερείς στρατηγικές που καθόρισαν τη μεταπολεμική εποχή. Ακόμα πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι το γεγονός πώς κάθε μία από τις παραπάνω συμφωνίες αφήνει την Κίνα στο περιθώριο.

Η εξαίρεση της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας δεν είναι σύμπτωση. Η Κίνα ήταν ο μεγάλος νικητής στο καθεστώς μιας ανοικτής παγκόσμιας οικονομίας και οι ΗΠΑ διερωτώνται γιατί θα πρέπει να επεκτείνουν περαιτέρω συμφωνίες που ενισχύουν τον ανταγωνιστή τους. Η απάντηση των ΗΠΑ στην άνοδο της Κίνας εδώ και καιρό στηριζόταν σε μια πολιτική «προσέγγισης και αντιστάθμισης». Δηλαδή να τραβήξει το Πεκίνο στην αποδοχή ενός συστήματος κανόνων, ενώ παράλληλα αναζωογονούσε παλαιές συμμαχίες χρησιμοποιώντας τες ως «ασφάλιση κινδύνου». Η έμφαση των ΗΠΑ τώρα αφορά την κάλυψη κινδύνου (hedging).

Το πλεονέκτημα της νέας πολιτικής είναι ότι ενισχύει την κυρίαρχη θέση της Δύσης στον καθορισμό διεθνών κανόνων και προδιαγραφών. Οι Ευρωπαίοι δεν είναι τόσο ένθερμοι οπαδοί των πολιτικών που απομονώνουν όσο οι Αμερικανοί, γι' αυτό και ορισμένοι προβάλλουν την άποψη ότι τα περιφερειακά σύμφωνα προσφέρουν έναν δρόμο για περισσότερο πολυμερείς συμφωνίες. Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν είναι οι μόνες που έχουν άγχος να διατηρήσουν την οικονομική εξουσία. Ένας φίλος Γάλλος διπλωμάτης μου ανέφερε ότι το Παρίσι μπήκε στις συνομιλίες για το TTIP επειδή φοβάται την Κίνα περισσότερο από όσο μισεί τις ΗΠΑ «και δεν βλέπω την Ουάσιγκτον να βιάζεται να καλέσει την Κίνα στο TPP».

Φυσικά, δεν υπάρχει κάποια εγγύηση ότι οι συμφωνίες θα ολοκληρωθούν. Η σε ευρεία κλίμακα παγκόσμια κατασκοπεία από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, που έγινε γνωστή πρόσφατα, έχει πλήξει τις υπερατλαντικές σχέσεις. Η Ιαπωνία πρέπει να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια ώστε να ευθυγραμμιστεί με τις απαιτήσεις που θέτει η ΤPP. Επισκεπτόμενος την Ινδία την προηγούμενη εβδομάδα, δεν αισθάνθηκα ιδιαίτερη βιασύνη για να κλείσει η συμφωνία με την Ε.Ε.

Ένα πρόβλημα είναι ότι η νέα γενιά συμφωνιών υπερβαίνει κατά πολύ τα συνήθη θέματα όπως οι ταρίφες, η ρύθμιση προμηθειών και τα πρότυπα. Δημιουργεί προκλήσεις σε τεράστια κατεστημένα συμφέροντα και αφυπνίζει αντιλήψεις περί εθνικής κυριαρχίας.

Ένα ακόμη πρόβλημα είναι ότι οι κυβερνήσεις δεν είναι αρκετά οργανωμένες ώστε να αντιληφθούν τη στρατηγική σημασία τους. Οι πρόεδροι και οι πρωθυπουργοί αρέσκονται στο να μιλούν για πόλεμο και ειρήνη, αφήνοντας το εμπόριο για τους τεχνοκράτες. Δεν υπάρχει κανείς που θα εξετάσει τη μεγάλη γεωοικονομική εικόνα.

Η αίσθησή μου είναι ότι οι δυτικές κυβερνήσεις θα εργαστούν σκληρά για να αποφύγουν το ενδεχόμενο κατάρρευσης των διαπραγματεύσεων. Χρειάζονται την ανάπτυξη που υπόσχεται το περαιτέρω άνοιγμα των αγορών. Ενδεχόμενη αποτυχία θα συνοδευόταν από βαρύ τίμημα. Είναι καλύτερο να λειανθούν ήσυχα ορισμένες από τις αρχικές φιλοδοξίες. Αυτή άλλωστε είναι η τελευταία ευκαιρία της Δύσης να διατηρήσει την παγκόσμια οικονομική ισχύ (**).

Η Κίνα συνειδητοποιεί ότι μένει πίσω. Το Πεκίνο ζήτησε να εισέλθει στις διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση της αγοράς υπηρεσιών και πρότεινε τις συζητήσεις με την Ε.Ε. για τους κανόνες επενδύσεων να ακολουθήσει μια συζήτηση για το εμπόριο. Οι αντιδράσεις από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες ήταν ιδιαίτερα χλιαρές, καθώς η Κίνα αντιμετωπίζεται σαν λαθρεπιβάτης του παγκόσμιου εμπορίου. Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη θέλουν αποδείξεις ότι το Πεκίνο είναι έτοιμο να ανοίξει την οικονομία του.

Το ρίσκο της πολυδιάσπασης των διεθνών εμπορικών κανόνων είναι αρκετά προφανές. Αυτό που φαίνεται ως θετική εξέλιξη μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε μηδενικό αποτέλεσμα, εάν εξελιχθεί σε διαγωνισμό μεταξύ της Δύσης και των υπόλοιπων.

Ο παραγκωνισμός της Κίνας απειλεί την υφιστάμενη δομή του παγκόσμιου συστήματος. Στην Ιστορία υπάρχουν πολλά παραδείγματα για το πώς οι εμπορικές διαφωνίες μπορούν να εξελιχθούν σε σοβαρότερες διαμάχες.

Πολλά ενδεχομένως θα εξαρτηθούν από το αποτέλεσμα σε δύο άλλες διαπραγματεύσεις οι οποίες αναμένεται να τεστάρουν τις αντοχές των χωρών. Η μία θα καθορίσει το εάν υπάρχει δυνατότητα διεθνούς συμφωνίας για την κλιματική αλλαγή. Στην άλλη θα κριθεί εάν οι πλούσιες χώρες είναι έτοιμες να επεκτείνουν τη βοήθεια προς τις φτωχότερες.

Η διαμάχη στο επίκεντρο και των δύο περιπτώσεων έγκειται στα δικαιώματα και τις ευθύνες. Πώς θα μοιρασθεί το βάρος της μείωσης της εκπομπής καυσαερίων; Πόσο θα πρέπει να πληρώσει η Δύση για την ανάπτυξη; Η γενναιοδωρία της Δύσης θα πρέπει να αντιστοιχεί σε μεγαλύτερες ευθύνες από τους αποδέκτες;

Πίσω από τις λεπτομέρειες κρύβεται το κρίσιμο ερώτημα: έχουν την πολιτική βούληση οι κυβερνήσεις του Βορρά και του Νότου, της Δύσης και της Ανατολής, να αναγνωρίσουν το κοινό τους συμφέρον για πολυεθνικές συμφωνίες;

Τα σημάδια δεν είναι ενθαρρυντικά. Οι ΗΠΑ αισθάνονται πιο άνετα να συμμετέχουν σε συμμαχίες με φιλικές χώρες παρά σε πολυμερείς. Οι υπόλοιπες κυβερνήσεις εμφανίζονται με την επιθυμία να διαφυλάσσουν ξεπερασμένες ιδέες εθνικής κυριαρχίας. Όμως η παγκοσμιοποίηση χωρίς παγκόσμιους κανόνες μπορεί να λειτουργήσει για λίγο, αλλά δεν θα κρατήσει.

Philip Stephens
Πηγή

Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.

---------------------------------------------------------------

(*) Ο Joseph Nye -και όχι μονάχα αυτός- διαφωνεί: «Έχει γίνει της μόδας να λέγεται ότι ο κόσμος μετά τον Ψυχρό Πόλεμο έχει περάσει από την εποχή της πολιτικής ισχύος στην εποχή της γεωοικονομίας. Τέτοιου είδους κλισέ δείχνουν ελλειπή και στενόμυαλη ανάλυση. Η πολιτική και η οικονομία συνδέονται. Τα διεθνή οικονομικά συστήματα εδράζονται στην διεθνή πολιτική τάξη».

(**) Giovanni Arrighi, Beverly J. Silver: Η Δύση ανακαλύπτει ότι δεν διαθέτει πια ένα από τα δύο πιο σημαντικά στοιχεία της επιτυχίας όλων των προηγούμενων πέντε αιώνων: τον έλεγχο του πλεονάζοντος κεφαλαίου. Αυτή είναι μια σημαντική ανωμαλία σε σχέση με τις προηγούμενες ηγεμονικές μεταβάσεις – οι οποίες υπήρξαν όλες μεταβάσεις στο εσωτερικό της Δύσης και του Βορρά (Πλανητικός μετασχηματισμός - Tο τέλος του μακρού 20ού αιώνα).

.~`~.
Για περαιτέρω ιχνηλάτηση και πληρέστερη προοπτική

When China Rules the World: the End of the Western World and the Birth of a New Global Order.

Οι διατλαντικές σχέσεις εν μέσω της κρίσης και ορισμένες συμπληρωματικές σημειώσεις.

Πλανητικός μετασχηματισμός - Tο τέλος του μακρού 20ού αιώνα.

Αμερικανοβυζαντινές υπερβάσεις και διδάγματα ή «πως το Βυζάντιο, και όχι η Ρώμη, μπορεί να συμβάλλει στη διατήρηση της Pax Americana».

Η Παγκόσμια Τάξη από Αμερικανική και μη σκοπιά και η συσχέτιση της Παγκόσμιας Τάξης της Βεστφαλίας με τον οικονομικό εθνικισμό, την Αγία Ρωμαιογερμανική αυτοκρατορία και το Μέγα Χαλιφάτο του Ισλάμ.

Η μετάβαση προς το μεταμοντέρνο -μονοπολικό ή πολυπολικό- διεθνές σύστημα.

Για το γερμανοευρωπαϊκό ζήτημα: «Η Γερμανία διστάζει» και ορισμένες συμπληρωματικές σημειώσεις.

Έντεκα γεωπολιτικά ερμηνευτικά σχήματα για τον Πλανητικό Μετασχηματισμό - μέρος β´ και Για τον γυάλινο πύργο' μικρά «ευρωπαϊκά» α´.

Τελικά, οι Η.Π.Α βρίσκονται σε παρακμή ή μόλις τώρα αρχίζει η ακμή τους; - δυο προσεγγίσεις - Ο «αετός» σε κάθοδο ή μόλις τώρα εκκινεί η άνοδος του; - Μέρος πρώτο.

Είπαν ή έγραψαν... Προς -δήθεν «προφητική» γερμανοευρωκεντρικόδυτική- γνώσιν...

Η.Π.Α.

Η.Π.Α και Κίνα.

Ιαπωνία.

Ευρώπη.

Η.Π.Α και Γερμανία.

Πλανητικός μετασχηματισμός

Διεθνείς Σχέσεις-Γεωστρατηγική.

 II
Η επιστροφή στην πολιτική

Η ακροδεξιά, που βρίσκεται σε ανοδική πορεία χάρη στον «εκσγχρονισμό» που της χάρισε η Μαρίν Λεπέν, δεν θέριεψε σε μία νύχτα. Στο κείμενο αυτό, του 1998, ο Σερζ Αλιμί προσπαθεί να εντοπίσει τις ρίζες της, αυτό που εμείς προσπαθούμε να κάνουμε διστακτικά σήμερα. «Γιατί (…) είναι καταρχήν οι κοινωνικές ανισότητες, οι καταστροφές από την παγκοσμιοποίηση, το πνίξιμο της δημοκρατικής συζήτησης, η προσποίηση, η συνενοχή, η συναίνεση, η διαφθορά και οι αργομισθίες που παίζουν το παιχνίδι του Εθνικού Μετώπου», συμπεραίνει.

*

Εδώ και είκοσι χρόνια, το Εθνικό Μέτωπο αποτελούσε μια ασήμαντη εκλογική δύναμη στη Γαλλία.

Δέκα χρόνια αργότερα, στις 24 Απριλίου 1988, ο αρχηγός του, ο κ. Ζαν-Μαρί Λεπέν, υποψήφιος για την προεδρία της δημοκρατίας, λάμβανε 4.375.000 ψήφους ή το 14,39% του εκλογικού σώματος. Αντί να μελαγχολεί κανείς για τις τελευταίες περιπέτειες στις περιφερειακές εκλογές και για τα «ταμπού» τα οποία φαίνεται ότι έπεσαν σε αυτή την περίπτωση [1], είναι προτιμότερο να σκεφθεί την καμπή της δεκαετίας του ’80. Γιατί από τότε, οι ίδιες αιτίες προκαλούν τα ίδια αποτελέσματα.

Οι ηθικές παραινέσεις και οι μεθοδεύσεις στον τρόπο ψηφοφορίας δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Σε μια χώρα σαν τη Γαλλία, η Ακροδεξιά διαθέτει μια υπεροχή απέναντι στους λεγόμενους «κυβερνητικούς» σχηματισμούς: γνωρίζει να χρησιμοποιεί την απελπισία και την απώλεια σημείων αναφοράς για να διακηρύξει την πρωτοκαθεδρία της βούλησης. Ενώ τα μεγάλα κόμματα βυθίζονται στην ακινησία και αποδέχονται (πάντοτε στο όνομα των «καταναγκασμών» της αγοράς και της παγκοσμιοποίησης) την επιδείνωση του συσχετισμού δυνάμεων μεταξύ κυρίαρχων και κυριαρχούμενων, τα στελέχη του Εθνικού Μετώπου εξακολουθούν να αντιπαρατάσσουν την ένταξη, την ιδεολογική σύγκρουση και τη μαχητικότητα, στην καταθλιπτική διαπαιδαγώγηση της παραίτησης. Η ρητορική τους, η οποία επικεντρώνεται στο θέμα της κατάπτωσης και της παρακμής -και η οποία ισχυρίζεται ότι αναζητεί τρόπους για να «αντισταθεί» σε αυτές- ανταποκρίνεται περισσότερο στην αντίληψη την οποία έχει ένα τμήμα του εκλογικού σώματος (συχνά το πιο ευάλωτο) για την ίδια του την ύπαρξη, παρά όλες οι ενθουσιώδεις και προκλητικές διακηρύξεις των θιασωτών του ενιαίου νομίσματος και της επανάστασης της πληροφορικής, σε μια χώρα όπου η κοινωνική οδύνη αυξάνεται. Εκατό δίκες του Παπόν να γίνουν, δεν θα καταφέρουν τίποτα: η γαλλική Ακροδεξιά δεν εκτρέφεται πλέον στο Βισί και στο Βερολίνο, αλλά στο Χρηματιστήριο του Παρισιού και στις Βρυξέλλες.

Ορισμένοι, οι οποίοι δεν διδάσκονται ποτέ τίποτα, σκέπτονται να συγκρατήσουν το κύμα καταργώντας τη θάλασσα.

Ονειρευόμενοι πάντα μια πολιτική στερημένη από το πολιτικό στοιχείο, θέλουν να ξαναρχίσουν αυτό το οποίο απέτυχε, να επαναδημιουργήσουν έναν «μεγάλο συνασπισμό» ή ένα «δημοκρατικό μέτωπο» ενάντια στην άκρα Δεξιά. Όμως, αυτές οι συμμαχίες ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά είτε είναι συγκυριακές, και θα ταυτιστούν με μια υπεράσπιση θέσεων, είτε βασίζονται σε συμφωνίες βάθους και αυτό θα είναι ακόμα χειρότερο. Εάν εξαφανιστεί από το πολιτικό μας πεδίο η αντιπαράθεση γύρω από διαφορετικά προγράμματα, στο όνομα της κατεπείγουσας ανάγκης να συγκρατηθεί η «φαιά πανούκλα», κανείς άλλος εκτός από αυτή την τελευταία δεν θα ωφεληθεί περισσότερο, μιας και η ίδια θα μονοπωλήσει τότε την έκφραση κάθε αγανάκτησης.

Για ορισμένους, όλα βαίνουν καλώς: να αποφασίσουμε το τέλος της πολιτικής, εφόσον δεν υπάρχει παρά μόνο μία δυνατή, και το Εθνικό Μέτωπο την αμφισβητεί, να απαγορεύσουμε το έθνος ή να το διαλύσουμε μέσα στην παγκοσμιοποίηση ελπίζοντας έτσι να στερήσουμε την ακροδεξιά από το εκτροφείο της. Αλλά σε αυτή την περίπτωση όλα θα είναι χειρότερα: μόνο τον Νοέμβριο - Δεκέμβριο του 1995, τη στιγμή που οι απεργίες και οι διαδηλώσεις απέσπασαν εκατομμύρια Γάλλους από την κατήφεια και την απελπισία, ο κ. Ζαν-Μαρί Λεπέν έμεινε επιτέλους άφωνος.

Εδώ και δεκαπέντε χρόνια, όσο περισσότερο υποχωρεί η εξουσία των κρατών, τόσο περισσότερο προχωράει το Εθνικό Μέτωπο. Παρά το γεγονός αυτό, κάθε έκφραση αμφισβήτησης προσκρούει, από δω και στο εξής, στην αντίρρηση ότι «ανοίγει τον δρόμο στον λεπενισμό»: ο φιλόσοφος των μέσων ενημέρωσης και δημιουργός αυτής της διατύπωσης ενοχοποιεί τον «αριστερισμό», ο υπουργός Εσωτερικών μοιάζει, παραδόξως, να συμφωνεί μαζί του, ο υπουργός Παιδείας χρεώνει μάλλον στους εκπαιδευτικούς του Σεν-Σεν Ντενί ότι «ευνοούν το Εθνικό Μέτωπο», ένας συντηρητικός αρθρογράφος δεν διστάζει να καταγγείλει «τον θορυβώδη αντιφιλελευθερισμό ως πηγή τροφοδοσίας σε ψήφους του Εθνικού Μετώπου», ένας άλλος τολμάει ακόμα και να συγκρίνει την αμφισβήτηση του καπιταλισμού με τον αντισημιτισμό... [2].

Το να απορρίψουμε κάθε κοινωνική κριτική στο όνομα της χρήσης της από ορισμένους αντιπάλους, σημαίνει ωστόσο ότι προσφέρουμε σε αυτούς τους τελευταίους ένα ανέλπιστο πλεονέκτημα, προσποιούμενοι ότι τους πολεμάμε. Γιατί εδώ και δεκαπέντε χρόνια, στη Γαλλία, είναι καταρχήν οι κοινωνικές ανισότητες, οι καταστροφές από την παγκοσμιοποίηση, το πνίξιμο της δημοκρατικής συζήτησης, η προσποίηση, η συνενοχή, η συναίνεση, η διαφθορά και οι αργομισθίες που παίζουν το παιχνίδι του Εθνικού Μετώπου. Και αυτό δεν πρόκειται να υποχωρήσει, αν οι εστίες που τροφοδότησαν την εξάπλωσή του συνεχίζουν να απλώνονται.

Halimi Serge
Le Monde Diplomatique

---------------------------------------------------------------

[1] Από το 1983, τον καιρό των δημοτικών εκλογών, η Δεξιά διεξήγαγε μια εκστρατεία που ήταν συχνά κοντά στα θέματα του Εθνικού Μετώπου, εγκαθιδρύοντας μια σχέση ανάμεσα στην «παράνομη μετανάστευση, τη μικρή και τη μεγάλη εγκληματικότητα» και επικαλούμενη την ανάγκη να « σταματήσει αυτή η επιδρομή». Το 1986, ο κ. Ζακ Μπλαν υπέγραψε μια περιφερειακή συμφωνία με την Ακροδεξιά. Όσον αφορά τους σοσιαλιστές, η εκλογή του 1992 του κ. Ζαν-Πιερ Σουασόν (τότε υπουργού του Φρανσουά Μιτεράν), επικεφαλής της Βουργουνδίας, έγινε με τις ψήφους του Εθνικού Μετώπου. Ακριβώς το ίδιο συνέβη, τον επόμενο χρόνο, με την εκλογή του κ. Ρολάν Ντιμά στην προεδρία της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων.

[2] Πρόκειται, αντίστοιχα, για τους κ.κ. Μπερνάρ-Ανρί Λεβί, Ζαν-Πιερ Σεβενμάν, Κλοντ Αλέγκρ, Ζαν-Φρανσουά Ρεβέλ και Πασκάλ Μπρικνέρ.

.~`~.
Για περαιτέρω ιχνηλάτηση και πληρέστερη προοπτική

Σύντομες αναφορές στις εξελίξεις των εθνικών πολιτικών συστημάτων της Ουγγαρίας και της Γαλλίας. Για τον γυάλινο πύργο' μικρά «ευρωπαϊκά» β´ - ανατολικοευρωπαϊκά και δυτικο(ατλαντικο)ευρωπαϊκά.

Anti-System Politics. Alternative Normative Attractors in Chaotic Political Systems: The Case of the Front National.

Εισαγωγικά για τα ευρωπαϊκά του -όχι και τόσο μακρινού- παρελθόντος ως πλαίσιο, δίχως το οποίο, δεν μπορούν να κατανοηθούν τα ελληνικά του παρόντος.

Μετα-πολιτική μετα-ανθρωπότητα στο ελλαδικό μετα-κράτος του Σαμαρά και του Τσίπρα.

Τρία πρόσωπα, τέσσερα κείμενα: α´ The Placebo Effect, β´ Οι δομές του νεοφασισμού, γ´ Το πνεύμα της εποχής και η Χ.Α και δ´ Η αποστολή του Σαμαρά και τα «άκρα».

Ενθυμήσεις: «Ο εγκαταλειμμένος ναός... η πτώση της δημοκρατίας».

Η «μεταμοντέρνα αυτοκρατορία» ή το «κοσμοπολίτικο κράτος» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ευρωπαϊκή οικοδόμηση και οι εθνικές στρατηγικές ασφάλειας των κρατών μελών της. Το μεταμοντέρνο ευρωπαϊκό περιβάλλον ασφάλειας, οι πλουραλιστικές και συγχωνευμένες κοινότητες ασφάλειας και οι αλλαγές στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Ευρώπης.

Το «δημοκρατικό έλλειμμα» της Ε.Ε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή: μια αμφισβητούμενη εξουσία.

Για τον γυάλινο πύργο' μικρά «ευρωπαϊκά» γ´. The Decline of Europe - Interview with Historian Walter Laqueur.

Η κατάρρευση του ευρωπαϊκού συστήματος.

 

πηγή 

http://news-cobra.blogspot.gr/2013/12/financial-times-le-monde-diplomatique.html