ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΡΑΧ ΤΗΝ 16η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΜΕ ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΧΡΥΣΟ. ΡΟΛΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ;

Εδώ και μερικές μέρες οι ειδήσεις που μας μεταφέρουν Ελληνοαμερικανοί παράγοντες στην Αθήνα, είναι πραγματικά τραγικές. Στην αρχή δεν θέλαμε ούτε να πιστέψουμε ούτε να μεταδώσουμε. Όμως συζήτηση που είχαμε με μέλος των Ελληνοαμερικανών “Δημοκρατικών” που αποτελεί έναν από τους χρηματοδότες τους, μας οδηγεί σε μαύρα συμπεράσματα για το μέλλον του Αμερικανικού καπιταλισμού που διαχέεται σε όλον τον κόσμο.
“Περιμένουμε κάποιες ακόμα ώρες για να δούμε εαν επαληθευτούν όλα όσα φθάνουν κι εδώ από τις ΗΠΑ. Ότι στις 15 ή 16 Δεκεμβρίου οι τράπεζες θα κατεβάσουν ρολά και θα πάμε πάλι από την αρχή”, μας λέει ο ίδιος συνομιλητής.
“Το πρόβλημα είναι ότι εμπορικές τράπεζες στις ανεπτυγμένες χώρες έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες κάτι το οποίο τις κάνει απρόθυμες να δανείσουν χρήματα, ιδιαίτερα μεταξύ τους. Ενεργώντας από κοινού, οι Κεντρικές Τράπεζες ελπίζουν να έχουν μεγαλύτερη θετική επίδραση στις αγορές. Από την άλλη ωστόσο, αν αποτύχουν δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι επιπλέον που να μπορούν να κάνουν. Νομίζουμε ότι φθάσαμε εδώ. Και εαν συμβεί κάτι τέτοιο, τελειώσαμε…”
Ο ίδιος παράγοντας θυμάται την εποχή του Κράχ του 1929. “Σας διαβάζω κάτι που έχει γραφεί για εκείνη την εποχή από ένα ντοκυμαντέρ για το πως έζησαν οι Ελληνοαμερικανοί το λουκέτο του 1929:
“Κι ύστερα ήρθε η μεγάλη ύφεση, «όχι γρήγορα, σαν καρδιακή προσβολή, αλλά ως αρθρίτιδα: αργά και βασανιστικά». Οι Ελληνες των ΗΠΑ την ένιωσαν στο πετσί τους. Γράφει ένας Ελληνας στην εφημερίδα: «Ανεργος, όλο το χειμώνα μόνο τέσσερις εβδομάδες εργάστηκα. Χρωστώ άφθονα εδώ κι εκεί. Νοίκι, ένα χρόνο πίσω. Τούτο τον μήνα Μάρτιον ο ιδιοκτήτης με πετάει έξω με 9 παιδιά! Πού να πάω; Πεντάρα δεν έχω. Η κατάστασίς μου είναι αξιοθρήνητος. Ουδείς όμως νοιάζεται. Ο μόνος τρόπος για μένα είναι ο δρόμος».
Στο ίδιο κλίμα και τα ελληνικά τραγουδάκια της εποχής: «Τι θα κάνουμε βρε φίλοι στην κατάσταση αυτή; Με τις τσέπες αδειανές περπατούμε μες στους δρόμους. Χούβερ, τι μας έκανες;».
Οι συνθήκες είναι τραγικές. Οι λίγοι που έχουν δουλειά είναι τρομοκρατημένοι μην τη χάσουν. Παιδιά τρώνε στα σκουπίδια, άνθρωποι περιμένουν στα συσσίτια, πλήθος οι άστεγοι στους δρόμους. Οι εικόνες συγκλονιστικές”, ολοκληρώνει στην αφήγηση του.
Κάποιοι προσπάθησαν τον τελευταίο χρόνο στις ΗΠΑ να πουλήσουν ακίνητα και να αγοράσουν χρυσό. Κανένας δεν αγοράζει. Κάποιοι άλλοι έχουν μετρητά. Μερικοί τα έφεραν στην Ελλάδα και τα “έθαψαν”. Λύση που είναι επισφαλής. Αναμένουμε…
makeleio

Ξέρω τι ετοιμάζεις για τις 16 Δεκεμβρίου..και μετα !

....Θα προτιμούσα να κάθομαι εδώ ήσυχα και απλά να σε κοιτάζω !Λένε ότι μέσα από τα μάτια μπορείς να καταλάβεις την ψυχή του ανθρώπου!Γνωριζόμαστε πολλά χρόνια , με κοιτάς πολλά χρόνια , σε παρατηρώ άλλα τόσα !

..Νοιώθω ήσυχα την νύχτα όταν σε παρατηρώ.....
Γνωρίζω τι ετοιμάζεις για τις 16 Δεκεμβρίου , γνωρίζω για το 818 και την εμμονή σου σε νούμερα και αποστάσεις ,γνωρίζω ακόμα και τους φόβους σου ,την ανάγκη σου να προλάβεις ...!
Ο Σταυρός στο ουρανό θα υπάρξει άλλα όχι για να εξυπηρετήσει τις δικές σου ορέξεις , η συνάντηση η Ουράνια θα συμβεί άλλα όχι για να είναι το δικό σου ραντεβού !
Είναι τρεις Δεκεμβρίου και είμαι ακόμα εδώ ,συγνώμη που στο χαλάω θα ήταν ανόητο να πιστεύεις ότι θα ήταν εύκολο να μην είμαι εδώ!
Το όνομα μου έχει ισοψηφία 864 ,ακόμα και η απόλυτη σου αφαίρεση και αν γίνει πάλι μονάδα καταλήγει !
Τον δρόμο στις 16 δεν θα σε αφήσω να τον προετοιμάσεις άλλα επειδή θέλω να είμαι ταπεινός στην πορεία σου μέσα στο χρόνο θα πω τουλάχιστον δεν θα σε αφήσω σε ένα δρόμο σπαρμένο με τριαντάφυλλα!
Το παράθυρο της 17 με 23 θα το φυλάω προσωπικά εγώ !
Ήρθε η ώρα να φυλάξουν οι βόρειοι λαοί το νερό , να το σεβαστούν ,να το αποθηκεύσουν και να φροντίσουν για την καθαρότητα του!
Στην χρυση πύλη του Ηλίου δεν θα είσαι μόνος σου , θα είμαι και εγώ εκεί ....
Η σταύρωση στην πύλη δεν θα χρησιμοποιηθεί ξανά από εσάς ....
Φρόντισε να κρυφτείς καλά από τα μάτια της συνείδησις ,φρόντισε να μην σε δουν οι άνθρωποι ..γιατί εγώ όπου σε δω θα σε παρουσιάσω όπως είσαι!
Γνωρίζω τι θα κάνεις στις 16 Δεκεμβρίου...και μετα!
...Απλά δεν θα σου επιτρέψω να το κάνεις ! 864-818=46=10=1
Ο βασιλιάς θα στεφθεί ξανα βασιλιάς στην ώρα του !
Η αρπαγή της νύφης δεν θα συμβεί!
Stranger ... Δεν έχει γραφτεί για να μπορείς να το διαβάσεις αναγνώστη, δεν έχει γραφτεί για σένα !

Μας είχαν προειδοποιήσει για τον Ison και για τις 16 Δεκεμβριου ; Did they warns us about Ison and the 16 of December?

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

http://www.katohika.gr/2013/12/ksero-ti-etoimazis-apo-tis-deka-eksi-dekemvriou-kai-meta.html

http://www.katohika.gr/2013/12/mas-eixan-proeidopoiisei-gia-ton-ison-gia-tis-16-dekemvriou.html

ΕΙΧΕ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΛΟΙΠΟΝ Η ΚΥΡΙΑ ΤΡΕΜΗ ΝΑ ΡΩΤΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΤΩΝ ΑΠΟΡΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ… ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΑΝ ΤΟ ΚΛΕΜΜΕΝΟ ΡΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΛΙΟΥ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ.

…ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΡΟΥΣ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ.
ΚΛΟΠΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΗ ΕΚΑΝΕ ΤΟ MEGA!!!
Γιατί εμείς είμαστε Έλληνες και γνωρίζουμε από αλληλεγγύη, ανθρωπιά, μπέσα, παλληκαριά, την ικανοποίηση του να δίνεις κομμάτι από το ψωμί σου στον συνάνθρωπο σου.
Εσείς είστε εκσυγχρονιστές σοσιαλησταράδες και θεωρείτε μαγκιά να παίρνετε το ψωμί του συμπολίτη σας και να το κάνετε παντεσπάνι. Να ρημάζετε μια ολόκληρη πατρίδα για μία βίλα. Να υμνείτε τους απατεώνες, τους μισανθρώπους, τους αντικοινωνικούς ψευτόμαγκες της φατρίας και της κάστας. Να κάνετε το έγκλημα “ιδεολογία”. Σκοπός της ζωής σας, είναι τα μπότοξ και η χοληστερίνη.
Της δικιάς μας, η λευτεριά και η δικαιοσύνη.
Την ώρα λοιπόν που κουνάγατε το δάχτυλο για το ποιός θα πληρώσει το ρεύμα των απόρων οικογενειών που θα επανασυνδεθεί, θα έπρεπε να ρωτηθείτε:
Ποιός πληρώνει το δικο σας κλεμμένο ρεύμα.
Ποιός πληρώνει τα δικά σας θαλασσοδάνεια.
Ποιός πληρώνει τον μισθό σας.
Ποιός πληρώνει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σας για να συνεχίσουν να σας δανείζουν από τα κλεμμένα.
Οι κλεμμένες μας ζωές, είναι τα πλούτη σας.
Η κλεμμένη μας πατρίδα είναι τα παλάτια σας.
Τι μιζέρια αλήθεια να ζεις με κλεμμένη ψυχή, αφού πούλησες την δική σου…


olympia
http://www.katohika.gr/2013/12/eixe-to-thrasos-na-rotisi-poios-tha-plirosei-to-revma-ton-aporon-oikogeneion.html

Βίντεο και φωτογραφίες από την επιτυχή εκτόξευση του θανατηφόρου βλήματος των S-300 στην Κρήτη

Η σημερινή βολή αποδοχής από το Α/Α σύστημα S-300 PMU1 είχε, μεταξύ άλλων, και ένα ρεκόρ: Την κατάρριψη εναέριου στόχου στην μεγαλύτερη απόσταση που έχει γίνει μέχρι σήμερα στην Ελλάδα. Ο στόχος καταστράφηκε από ένα βλήμα 9M82 σε απόσταση 30 χλμ, και ενώ εκτελούσε ελιγμούς αποφυγής!
Μάλλιστα κάποια στιγμή και ενώ ο στόχος είχε εισέλθει στην "Φονική Ζώνη (Κill Zone)" πραγματοποίησε απότομη κάθοδο και χάθηκε στιγμιαία η επαφή με το στόχο από το κύριο ραντάρ έρευνας.Ο δε στόχος είναι λίγο πιο μεγάλος από τα αεροπλανάκια των μοντελιστών.
Η φράση "lost target" ακούστηκε και όλοι πάγωσαν στην αίθουσα όπου γίνεται μετάδοση της ακολουθίας εκτόξευσης, πλην των δύο Ρώσων αξιωματούχων Αλεξάντερ Μπελοόσουφ, και Αλεξάντερ Κορκόφ, οι οποίοι χαμογελούσαν σίγουροι για το τελικό αποτέλεσμα.

Σε περίπου 40 δευτερόλεπτα ο στόχος είχε εντοπιστεί πάλι παρότι είχε κατέβει εξαιρετικά χαμηλά, και συνέχιζε να εκτελεί ελιγμούς αποφυγής.

Ακολούθησε η εκτόξευση όπως ήδη έχει μεταδώσει το defencenet.gr και μέσα σε λιγότερο από 6 δευτερόλεπτα είχε καταρριφθεί  σε απόσταση 30 χιλιομέτρων και ύψος 6000 ποδών (κάτω από 2000 μέτρα)

Το "kill,kill,kill" στόχου που ακούστηκε από το κέντρο διέυθυνσης πυρός ήτανε το επιστέγασμα μιας τεράστιας προσπαθειας δεκάδων ανθρώπων για να μπορεί να γίνει μέσα σε λίγες ημέρες ένα σύστημα με βλήματα που ήταν σφραγισμένο χωρίς καμμία συντήρηση επί 15 χρόνια να έχει το ποθούμενο αποτέλεσμα.

Όλη η ρωσική ομάδα που συνεργάστηκε με τα στελέχη των ΕΔ στο πεδίο βολής δέχτηκε συγχαρητήρια για το θετικό αποτέλεσμα. Επίσης ΄δεχθηκαν τα συγχαρητήρια της ρωσικής όμάδας για την επίδοση των στελεχών των ΕΔ ο ΥΠΕΘΑ Δ.Αβραμόπουλος και οι αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος και Αντιπτέραρχος Ευάγγελος Τουρνάς.

Την πιο καταπληκτική ατάκα την είπε ένας Ρώσος αξιωματούχος: "Μόνο ένα θα εκτοξεύσετε; Εμείς στην Ρωσία συνήθως εκτοξεύουμε τουλάχιστον 6 στις δοκιμές"!

Πηγή: Ντεφένσνετ

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/12/s-300_9423.html

Γιατί δολοφονήθηκαν ο Λίνκολν κι ο Κένεντι;

 

Δύο από τους προέδρους των ΗΠΑ ο Αβραάμ Λίνκολν και ο Τζον Κένεντι δολοφονήθηκαν. Ποιός ήταν ο κοινός λόγος της δολοφονίας τους; Δήλωση του Αβραάμ Λίνκολν κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου:“Έχω δυο μεγάλους εχθρούς... Το στρατό των Νοτίων μπροστά μου και το στρατό των τραπεζιτών πίσω μου. Από τους δυο αυτούς εχθρούς ο χειρότερος είναι ο πίσω μου.”

Πότε έκανε αυτή τη δήλωση ο Λίνκολν;
Όταν κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου οι τραπεζίτες που δάνειζαν το κράτος με 24% τόκο προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να τους δίνει τόκο 36%. (!!)

Τι έκανε ο Λίνκολν;
Απλά ενεργοποίησε το δικαίωμα που έχει κάθε κράτος να εκδίδει χρήμα. Έτσι ο Λίνκολν θαρραλέα άρχισε να τυπώνει δολάρια για τη χρηματοδότηση του πολέμου, σώζοντας τη χώρα του από τις μελλοντικές πληρωμές των υπέρογκων τόκων προς τις τράπεζες.

Και όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε ο Λίνκολν λίγο καιρό μετά. Δολοφονήθηκε. Μετά τη δολοφονία του Προέδρου Λίνκολν το 1865 κανένας άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να αρνηθεί να δανειστεί η χώρα από τους τραπεζίτες και να μη τους πληρώνει τόκο.
Τζον Κένεντι 100 χρόνια μετά
Για να ακριβολογούμε, ένας ακόμα Πρόεδρος των ΗΠΑ τόλμησε 100 χρόνια μετά τον Λίνκολν να το ξανακάνει, δηλαδή να μη δανειστεί η χώρα από τις τράπεζες αλλά να εκδώσει χρήμα χωρίς τόκο, και ο οποίος και αυτός είχε την ίδια κατάληξη με τον Λίνκολν. Δολοφονήθηκε και αυτός λίγο καιρό μετά την απόφασή του. Ήταν ο Τζον Κένεντι. Αλλά για να καταλάβουν οι αναγνώστες μας πώς ακριβώς οι μεγαλοτραπεζίτες καταδυναστεύουν τις χώρες και τις οικονομίες πρέπει να τους εξηγήσουμε τα παρακάτω απίστευτα (ΝΑΙ – ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ) αλλά απόλυτα αληθινά πράγματα.

Ενώ το Σύνταγμα των ΗΠΑ δίνει το δικαίωμα στο Κογκρέσο να εκδίδει χρήμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση έχει μεταφέρει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος και μάλιστα με επιτόκιο στο ‘Federal Reserve’ το οποίο δεν είναι κρατικό αλλά ένα όργανο των μεγάλων τραπεζών που είναι και οι μέτοχοί του. Έτσι λοιπόν το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ τυπώνει στα πιεστήριά του το χρήμα που χρειάζεται η χώρα. Αμέσως μετά το δίνει στο ‘Federal Reserve’ δηλαδή στους τραπεζίτες, το οποίο Federal Reserve το δανείζει πίσω στο Αμερικανικό κράτος με τόκο(!!!)

Έτσι για να καταλάβετε:
Μόνο ο τόκος που πληρώνουν οι ΗΠΑ στις τράπεζες του Federal Reserve για το Αμερικανικό χρέος φθάνει το χρόνο τα 400 δισεκατομμύρια δολάρια !!!

Προσέξτε:
Πληρώνουν οι Αμερικανοί φορολογούμενοι 400 δισεκατομμύρια δολάρια τόκο στους τραπεζίτες για χρήματα που έχει τυπώσει το Αμερικανικό κράτος και τα έχει δώσει δωρεάν στους τραπεζίτες (και οι οποίοι τους τα δανείζουν πίσω με τόκο) (!!!) Βλέποντας ο Πρόεδρος Κένεντι αυτήν την εξόφθαλμη αδικία για τον Αμερικανικό λαό, αποφασίζει το 1963 με το νόμο Νο:11110 να πάρει πίσω τις εξουσίες του ‘Federal Reserve’ και να τυπώσει και διανείμει χρήμα το ίδιο το κράτος παρακάμπτοντας τους τραπεζίτες.

Τύπωσε δισεκατομμύρια δολάρια για τα οποία το Αμερικανικό Δημόσιο δεν πλήρωνε κανένα τόκο στο Federal Reserve. Μάλιστα τα χαρτονομίσματα του Κένεντι έγραφαν επάνω UNITED STATES NOTE αντί του FEDERAL RESERVE NOTE που γράφεται πάντα. Αυτά τα UNITED STATES NOTE χαρτονομίσματα αποτέλεσαν θανάσιμη απειλή για το Federal Reserve System και τους τραπεζίτες αφού τους αφαιρούσαν δισεκατομμύρια δολάρια τόκους. Πέντε (5) μήνες μετά το τύπωμα των άτοκων δολαρίων ο Πρόεδρος Κένεντι δολοφονήθηκε.

Μετά την δολοφονία του Κένεντι κανένας άλλος Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να κάνει χρήση του νόμου Κένεντι παρ’ότι ο νόμος αυτός ισχύει μέχρι σήμερα.(!!) Δηλαδή με το νόμο του Κένεντι θα μπορούσαν οι ΗΠΑ τα περίπου 3 τρισεκατομμύρια δολάρια που τύπωσαν τα τελευταία 4 χρόνια να τα τύπωναν και να τα χρησιμοποιούσαν χωρίς καθόλου τόκο. Αντίθετα όμως τα τύπωσαν, τα έδωσαν στο Federal Reserve (δηλαδή στους τραπεζίτες), για να τα δανειστούν στη συνέχεια με τόκο (!!!!)

Και για όσους είναι ακόμα δύσπιστοι ας μάθουν τι έλεγε ένας άλλος μεγάλος Αμερικανός Πρόεδρος, ο Τόμας Τζέφερσον (από τους δημιουργούς του Αμερικανικού θαύματος – του τότε, του αληθινού): “Εάν ποτέ στο μέλλον ο Αμερικανικός λαός επιτρέψει στους τραπεζίτες να ελέγξουν την έκδοση του χρήματος, οι χρηματοδοτικοί οργανισμοί που θα γιγαντωθούν, πρώτα με πληθωρισμό και μετά με ύφεση, θα στερήσουν από τους ανθρώπους την ιδιοκτησία τους έως ότου τα παιδιά τους ξυπνήσουν άστεγα στη γη που οι πατεράδες τους κατέκτησαν».

Και για την ιστορία:
Οι δολοφόνοι και του Λίνκολν (John Wilkes Booth) και του Κένεντι (Lee Harvey Oswald) δολοφονήθηκαν και οι δυο πριν προλάβουν να δικαστούν.

Πηγή: apocalypsejohn.gr

70 χρόνια από τη σφαγή των Καλαβρύτων. Φωτογραφίες ντοκουμέντο

Στις 13 Δεκεμβρίου 1943 διεπράχθη το μεγαλύτερο έγκλημα πολέμου της περιόδου της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.
Ο Διοικητής του 749 Jager Retsiment Αντισυνταγματάρχης της Βέρμαχτ Julius Wolfinger, Αρχηγός της UNTERNEHMEN KALAWRYTA.
Στρατιώτες της γερμανικής 117ης Μεραρχίας καταδρομών, εκτέλεσαν μέσα σε λίγες ώρες στην ευρύτερη περιοχή των Καλαβρύτων όλους τους άνδρες 14 ετών και πάνω, μπροστά στα μάτια των γυναικών και των παιδιών τους.

Συνολικά εκτελέστηκαν 1436 από τους 2035 άνδρες των Καλαβρύτων, αν και οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των θυμάτων ποικίλουν.

Ο Σμήναρχος Μίχος με ομάδα του Ανεξαρτήτου Τάγματος ΕΛΑΣ Καλαβρύτων στους Λαπαναγούς Καλαβρύτων (ιδιαιτέρα πατρίδα του Μίχου)
Η διαταγή της μαζικής δολοφονίας, στο πλαίσιο της επιχείρησης "Καλάβρυτα" (Unternehmen Kalavryta), ξεκίνησε από την παράκτια περιοχή της Αχαΐας στη βόρεια Πελοπόννησο, όταν τα στρατεύματα της Βέρμαχτ στην πορεία τους έκαψαν  χωριά και δολοφόνησαν τους πολίτες στο δρόμο τους.
Η επιχείρηση "Καλάβρυτα" ήταν μια επιχείρηση κύκλωσης των ανταρτών του ΕΛΑΣ η οποία όμως κατέληξε σε μαζικά αντίποινα επί του άμαχου πληθυσμού της περιοχής, μετά το θάνατο Γερμανών στρατιωτών σε μάχες με τους αντάρτες.

Ο χάρτης των αποτελεσμάτων της UNTERNEHMEN KALAWRYTA
Της σφαγής των Καλαβρύτων, είχε προηγηθεί η εκτέλεση 77 Γερμανών αιχμαλώτων που είχαν συλλάβει οι αντάρτες λίγες ημέρες νωρίτερα.
Η σφαγή των αμάχων διαπράχθηκε από την 117η Μεραρχία Καταδρομών, η οποία αποτελούνταν από Αυστριακούς και Γερμανούς.
Σκότωναν όποιον έβρισκαν μπροστά τους
Οι Γερμανοί, στο δρόμο για τα Καλάβρυτα, εκτέλεσαν 143 άνδρες, στα χωριά Ρωγοί, Κερπινή, Άνω και Κάτω Ζαχλωρού, καθώς και στη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου. Επίσης έκαψαν περίπου 1.000 σπίτια σε πάνω από 50 χωριά, αφού τα λεηλάτησαν αποκομίζοντας περισσότερα από 2.000 πρόβατα και μεγαλύτερα ζώα και περίπου 260.000.000 δραχμές.
Όταν έφθασαν στα Καλάβρυτα, κλείδωσαν όλες τις γυναίκες και τα παιδιά κάτω των 14 στο σχολείο και διέταξαν όλους τους άνδρες από 14 και πάνω να παρουσιαστούν έξω από το χωριό.

Παρέα Καλαβρυτινών στα Χιονισμένα Καλάβρυτα (έξι χρόνια πριν την σφαγή τους από τους Γερμανούς)
Εκεί, τους εκτέλεσαν με συνεχείς ριπές πολυβόλων, σκοτώνοντας περίπου 500 άτομα. Οι γυναίκες και τα παιδιά κατάφεραν να αποδράσουν από το σχολείο ενώ το χωριό φλεγόταν.
Την επόμενη ημέρα τα ναζιστικά στρατεύματα πυρπόλησαν το μοναστήρι της Αγίας Λαύρας.
Παρά το γεγονός ότι η Γερμανία έχει αναγνωρίσει δημόσια τη ναζιστική αγριότητα στην περίπτωση των Καλαβρύτων, ακόμα δεν έχει καταβληθεί καμιά αποζημίωση.

Ομάδα Ανταρτών του Ανεξαρτήτου Τάγματος Καλαβρύτων
Δημ. Κατσίνης, Γεώργιος Πάσχος, Φ.Ζησιμόπουλος, Κ.Γλαράκης, Αν. Πλάτων, Ιωάννης Οικονόμου, Παν.Τσαβαλάς, Παν Σωτηρόπουλος, Κ. Γκίκας, Αν Παπανδρέου, Χρ.Φερλελής, Γ. Παπαβασιλόπουλος, Μέλιος Νίκος, Σπ. Σαμαρτζόπουλος, Ιωάννης Κατσικόπουλος, Λέων.Ροδόπουλος, Γ.Θανόπουλος, Κ.Νικολάου, Παν.Πόλκας, Κωνστ.Κουτσουρής και Παν. Παπαδημητρόπουλος

Ο Μίχος με ομάδα ανταρτών κοντά στους Αγίους Θεοδώρους Αροανίας Καλαβρύτων
Ο Διοικητής του 749 Jager Retsiment Wölfinger και ο Διοικητής της Α.Α. 116 Μάχιμης Μονάδας Αναγνωρίσεων Ίλαρχος Gnass στην έδρα της Μεραρχίας (Κόρινθος), παρουσιάζουν το τελικό επιτελικό σχέδιο της Επιχείρησης Καλάβρυτα. Δόθηκαν οι τελικές διαταγές για την Επιχείρηση. Ημέρα Χ = 5.12.
Γενικές Οδηγίες Μάχης
Δόγμα: Η επιτυχία της επιχειρήσεως δεν έγκειται στα εδαφικά κέρδη, αλλά στο μέγεθος των εχθρικών απωλειών και λαφύρων. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να εντοπίσουμε τις συμμορίες στα κρησφύγετά τους και να τις εξωθήσουμε σε μάχη. Ο εγκλωβισμός είναι προτιμότερος του ισχνού χτυπήματος. Σε περίπτωση αιφνιδιαστικής συναντήσεως με τον εχθρό, κατά βάση πάντα να επιδιώκεται θέση σε υψώματα και να αποφεύγεται η ώθηση σε κοιλάδα.

Στρατιώτες της 117 Jager Division
Οι οικισμοί, από τους οποίους προήλθαν πυρά, πρέπει να ισοπεδωθούν, ενώ οι άνδρες να τυφεκισθούν. Στην περιοχή των συμμοριών πρέπει να αναμένουμε εχθρική στάση του πληθυσμού. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί σε όλα τα μοναστήρια, παρεκκλήσια και μεμονωμένα οικήματα, αφού εκεί, ως επί το πλείστον, μπορούμε να υποθέσουμε την ύπαρξη κρυφών οπλοστασίων. Με την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων σε μια περιοχή πρέπει να παρεμποδίζεται η κυκλοφορία του άμαχου πληθυσμού από τόπο σε τόπο, καθώς και η κρούση των κωδωνοστασίων των εκκλησιών. Όλοι οι κάτοικοι που είναι ύποπτοι συμμετοχής στις συμμορίες, άνδρες και γυναίκες, πρέπει να συλλαμβάνονται ως όμηροι.
Ο Αρχίατρος ΕΛΑΣ Ανδρέας Παυλόπουλος [αριστερά] μαζί με τα ηγετικά στελέχη του ΕΛΑΣ Λασάνη [κέντρο] και Πελοπίδα [δεξιά].
Στην Επιχείρηση Καλάβρυτα (UNTERNEHMEN KALAWRYTA) συμμετείχαν οι κατωτέρω Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί της Βέρμαχτ:
Α. Αξιωματικοί της Βέρμαχτ (Offiziere)
Von Le Suire, Barth, Schroeder, Brendel, Weber, Wanlhoff, Bauer, Gotsch, Leikam, Blasig, Kufeke, Frank, Akamphuber, Janisch, Oelkers, Seydewitz, Hasch, Liebhart, Dr. Wigger, Dr. Benker, Koriath, Franken, Dipl. Ing. Plaschke, Hassmann, Weiss, Dr. v. Scheure, Czermak, Lange, Weckebach, Henke, Krammer, Fellinger, Heymann, Olze, Hans Ebersberger, Woelfinger Julius, Seydlitz Fr., Wisheu Hans, Hufner August, Garhofer Franz, Hofmann Franz, Pichler Hans, Thumfart Franz, Jakobs Fritz, Benkner Hans, Kammer Karl, Buderatz Jos., Hermann Egon, Gruber Theodor, Hlas Hans, Gruber Ignaz, Trautner Walter, Samans Otto, Togel Robert, Widmann Georg, Marent Hans, Kamnitz Hermann, Salten Ernst, Jocher Karl, Modrow Dieter, Vaih Otto, Poliak Alfred, Kutterer Fritz, Tichy Rudolf, Schondab Hans, Tischler Josef, Haselmaier Franz, Kraupatz Karl, Ruthner Walter, Elshuber Stefan, Nagel Karl, Klinger Philip, Zimmermann Paul.
Β. Υπαξιωματικοί (Oberosterreich)
Hasch Karl, Ruckle Ernst, Winder Karl, Wuhrer Alois, Raad Dominik, Weibrunner Franz, Hofmann Franz, Pichler Hans, Kammer Karl, Hlas Hans, Gruber Ignas, Trautner Walter, Tichy Rudolf, Schondab Hans, Haselmaier Franz, Ruthner Walter, Elshuber Stefan, Gruber Friedrich, Heini Alois, Wewerka Fritz, Wieser Franz, Pesendorfer Gottlieb, Wieser Franz, Hans Hofer, Molden Fritz, Kurt Manhart, Helmut Lenhof, Jakob Jakobitsch, Wienerroither Karl, Stadler Max, Fuchs Georg, Johann Haghofer, Haider Johann, Haidinger Karl, Hlas Josef, Kilian Ferdinand, Krippl Karl, Matzelli Julius, Pichler Hans, Purgstein Karl, Rossner Fritz, Steidl Josef, Strasser, Taunter Walter, Zeppezzauer Josef, Ziegler Alfred, Baumgartner Josef, Dornitzhummer Josef, Ortner Johann, Rothmayr Michael, Wastel Ludwig, Zulehner Johann, Burgholzer Felix, Potscher Konrand, Grabner Ferdinand, Pirklbauer Franz, Ratzenbock Aegid, Binder Johann, Holzer Josef, Linkeseder Ignaz, Bauer Johann, Drexler Leo, Kiiechbaum Johann, Oberroder Josef, Puhringer Alois, Bolitschek Josef, Piper Karl, Doppler Friedrich, Varas Johann, Prillinger Josef, Lindinger Mathias, Bos Helmut, Moser Hans, Mayrhofer Franz, Huber-Hormandinger, Tichy Rudolf, Hlawaty Wilhelm, Bammer Anton, Franzmayer Peter, Gruber Friedrich, Heinz Josef, Hillinger Josef, Keiblinger Johann, Hans Schlosser, Steinhausier Franz, Wimmer Franz, Scofmann Hans, Hans Schlosser, Ratzenbock Philip, Riedl Hans, Rathwallner Ferd., Briganser Johann, Huber Franz, Huber Johann, Mitter Josef, Schatzberger Johann, Schmiedbauer Franz, Schrattberger Ant., Weber Gustav, Weibheitinger Al., Schondab Johann.



Η σφάγη των Καλαβρύτων από fon1972


(Πηγή Φωτογραφιών: kalavrytanews.com)
http://www.apocalypsejohn.com/2013/12/fwtografies-ntokoumento-xronia-apo-th-sfagh-twn-kalabrytwn.html

Αριστουργηματικές φωτογραφίες από την Ελλάδα του 1900-1946

Ο Ελβετός Φρεντ Μπουασονά απαθανάτιζε τοπία και ανθρώπους της Ελλάδας πριν από 100 χρόνια.
O Φιλέλληνας Ελβετός Fred Boissonnas είναι ο πρώτος ξένος φωτογράφος που περιηγήθηκε τόσο πολύ στον ελληνικό χώρο, από το 1903 και για περίπου τρεις δεκαετίες αργότερα. Ταξίδεψε από την Πελοπόννησο ως την Κρήτη και τον Όλυμπο και από την Ιθάκη ως το Άγιο Όρος.
Περιηγήθηκε, φωτογράφισε, έγραψε. Το έργο του, πρωτοποριακό αλλά και καθοριστικό για την εξέλιξη της Ελληνικής φωτογραφίας κατά τον 20ό αιώνα. Μέσα από τις φωτογραφίες και τα λευκώματά του παρουσιάζει ένα πανόραμα της Ελλάδας του μεσοπολέμου, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για την Ελλάδα την ίδια περίοδο. Η οικογένεια των Boissonnas κατάγεται από τη νότια Γαλλία, από το Livron, ένα χωριό κοντά στη Μασσαλία.
Όταν στη Γαλλία το κλίμα για τους προτεστάντες έγινε εχθρικό οι πρόγονοι του Fred – μαζί με πολλές άλλες οικογένειες- αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη Γενεύη. Η καταγωγή της οικογένειας έκανε τον Fred να πιστεύει πως ήταν απόγονος γενναίων Ελλήνων θαλασσοπόρων που είχαν εγκατασταθεί εκεί, κοντά στις εκβολές του Ροδανού.(Gad Borel, ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, BOISSONNAS, Ριζάρειο Ίδρυμα Αθήνα 2001 σ. 18.)
Ο Henri-Antoine Boissonnas, ο πατέρας του Fred, ιδρυτής της φωτογραφικής δυναστείας, άσκησε στην αρχή το επάγγελμα του χαράκτη στο ωρολογοποιείο του πατέρα του, η αδυναμία του , όμως, ήταν η φωτογραφία. Αυτή η αγάπη – που την κληρονόμησαν οι γιοι του- ήταν η αιτία που, αργότερα, άνοιξε στούντιο στη Γενεύη.
Πρόβατα κάτω από την Ακρόπολη, 1903

Ο Fred(eric) Boissonnas γεννήθηκε στις 18-6-1858.
Ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά του Henri-Antoine και της Sophie, (Fred, Edmond-Victor, Caroline, Eva). (Τα στοιχεία για τη ζωή του F. Boissonnas λήφθηκαν κυρίως από το έργο του NICOLAS BOUVIER, BOISSONNAS UNE DYNASTIE DE PHOTOGRAPHES 1864-1983, PAYOT LAUSANNE 1983).
Πολύπλευρο ταλέντο, ο Fred κατάφερνε να συνδυάζει τα σπορ – ο αλπινισμός ήταν η μεγάλη του αγάπη- με τις σπουδές – παρακολουθούσε μαθήματα σχεδίου στη Σχολή Καλών Τεχνών- και τη μουσική- ήταν θαυμάσιος πιανίστας. Μια καρδιακή κρίση του πατέρα του τον υποχρέωσε, πριν τελειώσει το γυμνάσιο, να αναλάβει για μερικούς μήνες το εργαστήριο. Παρά την απειρία του κατάφερε να τα βγάλει πέρα.
Μετά από αυτό, ο πατέρας του αποφάσισε να τον στείλει να βελτιώσει τις γνώσεις του, πρώτα στη Στουτγάρδη, στο στούντιο του Brandseph, και αργότερα στον Ούγγρο Kohler. Ο τελευταίος επηρέασε αποφασιστικά τον Fred. Ο Fred επέστρεψε από την Ουγγαρία το 1880. Γρήγορα, μεταμόρφωσε το ατελιέ του πατέρα του σε μαγικό σκηνικό, χρησιμοποιώντας έπιπλα, διακοσμητικές συνθέσεις και σκηνογραφικά υπόβαθρα με απόλυτα νεωτεριστικό πνεύμα και ιδιαίτερα ελκυστικό αποτέλεσμα. Οι φωτογραφίες του χαρακτηρίζονταν για τη ζωντάνια τους και χάρισαν στον Fred διεθνή αναγνώριση. Το ατελιέ του ήταν διαρκώς γεμάτο.
Από το 1896 και μετά κέρδισε, πολλά βραβεία στη Γενεύη, το Παρίσι, τη Βέρνη, τη Βιέννη, το Σικάγο. Τα επόμενα χρόνια πολλαπλασίασε τις μελέτες του γύρω από το φως. Μελέτησε τον καλπασμό ενός αλόγου, χωρίζοντάς τον σε πολύ μικρά διαστήματα, της τάξης του 1/100 του δευτερολέπτου (αντίστοιχα με τη σχετική μελέτη του Maybridge) (βλ. Άλκης Ξανθάκης, ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ 1839-1975, ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ Αθήνα 1994-99 σ. 59-60.).
Ανέλαβε φωτορεπορτάζ, διαφημίσεις κλπ. Στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού του 1900 κέρδισε το πρώτο βραβείο. Μετά και από αυτό το θρίαμβό του, ο Fred άρχισε να εγκαινιάζει ατελιέ στο Παρίσι, τη Λυών και τη Μασσαλία. Το 1902 – μαζί με τον Γερμανό Eggler- αγόρασε το ατελιέ του Ιταλού Passeta, στην πλατεία Niefski της Μόσχας. Ο Eggler κατάφερε γρήγορα να προσελκύσει όλη την καλή κοινωνία της πόλης στο κατάστημα τους.
Κυρίες επί των τιμών, δούκες, δούκισσες, βοεβόδες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες άρχισαν συρρέουν για ένα πορτρέτο. Πριν φύγει για την Αμερική ο Edmond-Victor Boissonnas (O Edmond Boissonnas πέθανε στην Αμερική από τύφο. Μετά το θάνατο του αδελφού του, ο Fred εργάστηκε σκληρά μόνος του αυτή τη φορά, γύρω από τη οπτική και τη χημεία της φωτογραφίας.) είχε ετοιμάσει για τον αδερφό του μερικές μεγάλες φωτογραφικές πλάκες.
Είχε καταφέρει να απομονώσει ένα φωτοευαίσθητο υλικό, την εωσίνη, και τη χρησιμοποίησε καθαρή, σε μεγάλες ποσότητες, με θεαματικά αποτελέσματα. ( O Edmond Boissonnas δεν ανακάλυψε την εωσίνη. Μερικοί φωτογράφοι τη χρησιμοποιούσαν, ήδη. Η επιτυχία του ήταν ότι τη χρησιμοποίησε σε καθαρή μορφή.)
Τον ίδιο καιρό ο Fred φωτογράφησε από μακριά το Mont-Blanc, με τηλεφακό που κατασκευάστηκε στην Αγγλία. Για πρώτη φορά στην ιστορία της φωτογραφίας ξεχώρισε το μπλέ (ουρανός) από το άσπρο (χιόνι). Η κορυφή από μόνη της κάλυψε μία πλάκα 15×16 εκ. Η φωτογραφία αυτή έκανε το γύρο του κόσμου.
Άποψη της Ακρόπολης από το Θησείο,1920

Ο Fred Boissonnas στην Ελλάδα
Λίγα χρόνια αργότερα (1902) ο Fred πήρε ένα τηλεγράφημα από το Σκωτσέζο λόρδο Nappier, που του παράγγειλε: «Πηγαίνετε να κάνετε για μένα στον Παρνασσό αυτό που κάνατε στο Mont-Blanc». Μαζί με το τηλεγράφημα, ο Nappier έστειλε και 1000 λίρες, ποσό που μπορούσε να καλύψει τα έξοδα της αποστολής. Επικαλούμενος φόρτο εργασίας, αρνήθηκε. Επέστρεψε τα χρήματα και πρόσθεσε: «…αν σε ένα χρόνο έχετε την ίδια διάθεση…».
Ένα χρόνο αργότερα (1903) βρήκε στο γραμματοκιβώτιο του νέο τηλεγράφημα με το ίδιο λακωνικό περιεχόμενο. Αυτή τη φορά αποδέχτηκε την πρόταση. Πήρε μαζί του το φίλο του Daniel Baud-Bovy,( Ο Daniel Baud-Bovy ήταν κατά 12 χρόνια νεότερος από το Fred. Γιος ζωγράφου, μεγάλωσε σε καλλιτεχνικό περιβάλλον.
Είχαν συνεργαστεί με τον Fred στις εκδόσεις: «Οι ζωγράφοι της Γενεύης» και «Το ημερολόγιο της Γενεύης» και τους συνέδεε βαθιά φιλία και κοινή καλλιτεχνική αίσθηση) πρύτανη της Σχολής Καλών Τεχνών, και - μαζί με τις συζύγους τους- αναχώρησε για την Ελλάδα. Πρώτος σταθμός τους στην Ελλάδα η Κέρκυρα. Η παρέα θαμπώθηκε από τον πολιτισμό των Ιονίων. Εντυπωσιάστηκε πιο πολύ από τα πασχαλιάτικα έθιμα του νησιού.
Έφτασαν τελικά στην Αθήνα και από εκεί στον Παρνασσό. Σχεδόν δυο μήνες πήρε η προσπάθεια του Fred να τραβήξει ένα πλάνο αυτού του τιμημένου βουνού, που να τον ικανοποιεί. Τελικά, ο Fred κι ο Daniel εγκαταστάθηκαν στο Ζεμενό Κορινθίας απ’ όπου μπορούσαν να έχουν πανοραμική άποψη του Παρνασσού.
Στο χωριό, που δεν είχε ξαναφανεί φωτογράφος, διοργανώθηκε γιορτή. Ο παπάς του χωριού τούς παραχώρησε το δωμάτιό του. Ο ίδιος αρκέστηκε στο στάβλο που έβαζε το γάιδαρό του. Όταν ο καιρός δεν επέτρεπε τη φωτογράφηση του Παρνασσού, ο Fred φωτογράφιζε τους χωρικούς στις καθημερινές ασχολίες τους.
Από το πρώτο κιόλας ταξίδι του στην Ελλάδα, ο Fred σκέφτηκε να συνδέσει τη δουλειά του με την τουριστική προβολή της χώρας. (Βλ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΘΑΣ, ΤΟΠΙΑ και ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΠΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ του FRED.BOISSONNAS, μια έκδοση του περιοδικού «Συλλογές» Αθήνα χ.χ.) Με διαδοχικά υπομνήματά του πρότεινε στην ελληνική κυβέρνηση τη χρηματοδότησή του για τη φωτογράφηση της Ελλάδας, αλλά και των περιοχών που επρόκειτο να ενσωματωθούν σ‘ αυτήν (Κρήτη, Μικρασιατικά παράλια, Ήπειρος, Μακεδονία).
Έθεσε τις υπηρεσίες του στην προβολή των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό με τη δύναμη της φωτογραφικής εικόνας. (Δυστυχώς η πρωτοποριακή αυτή πρόταση δεν έγινε δεκτή παρά αργότερα όπως θα δούμε παρακάτω για την περίπτωση της Ηπείρου και της Μακεδονίας). (Βλ. HENRI-PAUL BOISSONNAS Μικρά Ασία 1921,Ειρήνη Μπουντούρη, Η Μικρά Ασία του H.P. Boissonnas, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα.) Τον Οκτώβριο του 1907 ο Fred, γυρίζοντας από την Αίγυπτο, βρέθηκε στην Ακρόπολη.
Είχε πολλά να κάνει εκεί: χρειαζόταν πλάνα για το βιβλίο που ετοίμαζε με τον Daniel καθώς και για την καταγραφή των μνημείων της Αθήνας που του είχε ζητήσει ο εκδότης Eggimann από την Ευρώπη. Ο φωτισμός ήταν αξιοθαύμαστος, η θέα καταπληκτική, ο Παρθενώνας αποκλειστικότητά του: «…πραγματοποιώ ένα όνειρο, είμαι ολομόναχος… Είναι ωραίο να απολαμβάνω τέτοιο θαύμα…», έγραφε ο ίδιος .
(Την ίδια εποχή τα μνημεία της Ελλάδας τα φωτογράφιζε και ο συμπατριώτης του Boissonnas αρχαιολόγος Waldemar Deonna, που αργότερα θα συνεργαστεί μαζί του (Δύο Ελβετοί αρχαιολόγοι φωτογραφίζουν την Ελλάδα Waldemar Deonna και Paul Collart 1904-1939, Αθήνα 2001). Αργότερα, ανεβασμένος στην κορυφή μιας σκάλας 12 μ. που είχε παραγγείλει σε ένα ντόπιο ξυλουργό, φωτογράφισε την ζωφόρο του Παρθενώνα. Κάποιοι θεώρησαν βλασφημία αυτή τη φωτογράφηση.
Αθήνα, οδός Ερμού 1920

Τα γλυπτά, έλεγαν, είχαν φτιαχτεί για να τα βλέπει κανείς από το έδαφος. Όλοι όμως επαίνεσαν τις φωτογραφίες που τράβηξε στον Παρθενώνα μετά από μια δυνατή νεροποντή. Το 1908 ο Fred ταξίδεψε και πάλι στην Ελλάδα. Αποβιβάστηκαν στην Αίγινα από όπου πέρασαν στην Επίδαυρο, στην Αττική και κατέληξαν στα Μετέωρα.
Τον Αύγουστο του 1910 κυκλοφόρησε το λεύκωμα «En Grèce par monts et par vaux» (Στην Ελλάδα μέσα από τα βουνά και τα λαγκάδια), με τις υπογραφές των Fred και Daniel. Παρά το γεγονός ότι ήταν πανάκριβο, το λεύκωμα, σύντομα εξαντλήθηκε. Οι κριτικές ήταν διθυραμβικές.
Ο Daniel έγραψε: «εκεί όπου οι άλλοι δεν ψάχνουν παρά μόνο για ερείπια εμείς ανακαλύψαμε μια φύση και ένα λαό». Από παντού έφθαναν συγχαρητήρια γράμματα. Όλοι, από τον πιο ασήμαντο νεαρό Έλληνα φοιτητή ως τον Ελευθέριο Βενιζέλο, έγραφαν για να εκφράσουν το θαυμασμό τους.
Τον Οκτώβριο του 1911 ο Fred και ο Daniel ξανάρθαν στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά προορισμός τους ήταν τα νησιά του Αιγαίου. Περιόδευσαν στη Σκύρο, την Τήνο, τη Μύκονο, τη Δήλο, τη Νάξο, την Αμοργό, τη Σαντορίνη, τη Σίκινο, τη Σίφνο, την Πάρο και την Ίο και κατέληξαν στην Κρήτη. Ο Βενιζέλος τους άνοιξε όλες τις πόρτες.
Το 1912 ο Fred συνόδεψε στο σκάφος «Καληδονία» τον ελληνιστή Victor Berard (Διάσημος Γάλλος ελληνιστής, ο οποίος μετέφρασε την «Οδύσσεια» στα γαλλικά.) στο ταξίδι αναζήτησης της πορείας του ομηρικού ήρωα Οδυσσέα σ’ όλη τη Μεσόγειο. Η «Καληδονία», πέρασε και από την Πάργα.
Οι τουρκικές αρχές δεν επέτρεψαν τη φωτογράφηση κι έτσι ο Fred αρκέστηκε να τη φωτογραφίσει από τη θάλασσα. Λίγο καιρό μετά, όταν ελευθερώθηκε η Πάργα, ο Fred πανηγύριζε που θα μπορούσε, επιτέλους, να τη φωτογραφίσει από κοντά. (βλ. ημερολόγιο F. Boissonnas). Καρπός αυτής της προσπάθειας υπήρξε το βιβλίο «Dans le sillage d’ Ulysse», που εκδόθηκε στο Παρίσι στα 1932, με κείμενα του Victor Berard και φωτογραφίες του Fred.
Τον Ιούνιο του 1913 επέστρεψε στην Ελλάδα με τον Daniel. Αυτή τη φορά ήρθαν «να περιηγηθούν στο Βορρά», με σκοπό τη δημιουργία ενός άλμπουμ. Η ελληνική κυβέρνηση ανταποκρίθηκε, τελικά, στο αίτημα του Fred να χρηματοδοτήσει τη φωτογραφική αποτύπωση των περιοχών της Ηπείρου και της Μακεδονίας, που είχαν περιέλθει στο ελληνικό κράτος με τις νίκες στους βαλκανικούς πολέμους. (Το 1913-14 ο Fred έλαβε από τον τότε έλληνα πρέσβη στο Παρίσι και πρώην υπουργό των Εξωτερικών Άθω Ρωμάνο και το πενιχρό ποσό των 5.000 δρχ. που είχε εγκρίνει το 1907 ο Γεώργιος ο Α΄. βλ. Ειρήνη Μπουντούρη.
Η οικογένεια Boissonnas και η «προβολή των ελληνικών θέσεων», Μικρά Ασία ο.π. σ. 35.) Από αυτή την περιπλάνηση στην Ήπειρο προέκυψε το λεύκωμα «L’ Épire berceau des Grècs» ( Ήπειρος, το λίκνο της Ελλάδας), ενταγμένη στη σειρά «L’ image de la Grèce». Με το λεύκωμα γινόταν φανερό πως , παρά τη μακραίωνη δουλεία της, η περιοχή είχε ακατάλυτους δεσμούς με την αρχαία Ελλάδα.
Βοσκοί στην κορυφή του Παρνασσού, 1903

Έντονη ήταν η παρουσία και του βυζαντινού παρελθόντος, συνυφασμένου με τη θρησκευτική συνείδηση των κατοίκων της περιοχής. Η παρουσία του ελληνικού στρατού στα πλάνα ήταν διακριτική. Τέλος, η έξοχη ιδέα να επιλεγεί για το εξώφυλλο η φωτογραφία της Δωδώνης με τις ιερές βελανιδιές σφράγισε την έκδοση αυτή, που αποτέλεσε τον πιο αυθεντικό εκφραστή των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό!
Μετά την Ήπειρο, ο Fred και ο Daniel ακολούθησαν τα βήματα του νικηφόρου ελληνικού στρατού και έφτασαν ως τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα φωτογραφίζοντας τις «νέες χώρες» που απελευθερώθηκαν. Στις 2 Αυγούστου 1913, με οδηγό το Χρήστο Κάκκαλο, κατέκτησαν την ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου το Μύτικα (2918μ.), που μέχρι τότε παρέμενε απάτητη. (Στον Όλυμπο ανέβηκαν άλλες δύο φορές: το 1919 και το 1927.)
Στις 23 Αυγούστου ο Fred και ο Daniel απέστειλαν μακροσκελή επιστολή στο Γενικό πρόξενο της Ελλάδας στη Γενεύη Πέτρο Καψαμπέλη, στην οποία πρότειναν την ίδρυση εκδοτικού καλλιτεχνικού οίκου για την εκτύπωση εικονογραφικών λευκωμάτων και «…εν γένει επιχείρησιν πάσης καλλιτεχνικής εργασίας, ήτις θα ηδύνατο να αναπαραστήση φωτογραφικώς και καταστήσει γνωστάς τας καλλονάς των ελληνικών χωρών ανά την υφήλιον…» ( Αποκαλυπτική για τις προθέσεις της ελληνικής πλευράς, αλλά και των προθέσεων του Fred είναι η επιστολή του Καψαμπέλη προς τον υπουργό των εξωτερικών:
«…ότι η επιχείρησις αύτη καλώς οργανουμένη ηδύνατο να αποδώση ημίν ανεκτιμήτους υπηρεσίας από πολιτικής, οικονομικής και πάσης άλλης απόψεως, είνε αναμφισβήτητον. Οι αναλαμβάνοντες ταύτην δεν αποβλέπουσι κυρίως εις αυτήν ως εις κερδοσκοπικήν επιχείρησιν. Αναμφιβόλως δεν ρίπτονται εις αυτήν εξ απλής μόνον αισθηματολογίας αλλά κυρίως επιθυμούσι να συμπληρώσωσιν έργον, εις ό αφιερώθησαν ήδη από 15ετίας…». Υπηρεσία Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, (Αρχείο Κεντρικής Υπηρεσίας 1922, φάκελος 98, υποφάκελος 4 (φάκελος Boissonnas ) Νο 553.).
Αθήνα, Πλάκα, 1920

Στις 14 Δεκεμβρίου 1918 υπογράφτηκε συμφωνία μεταξύ του Fred και του υπουργού των Εξωτερικών Νικολάου Πολίτη για τη διοργάνωση μιας έκθεσης στο Παρίσι με θέμα την Ελλάδα. Το οριστικό συμβόλαιο, που υπογράφτηκε στις 27 Μαρτίου 1919, προέβλεπε την έκδοση μιας σειράς λευκωμάτων (Smyrne, La Thrace, Constantinople και L’ Hellénisme d’ Asie Mineure). (Το συμβόλαιο αυτό φυλάσσεται στην Υπηρεσία Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών. (Αρχείο Κεντρικής Υπηρεσίας 1922, φάκελος 98, υποφάκελος 4 (φάκελος Boissonnas ) Αριθ. Πρωτ. 2907.)
Οι εκδόσεις που θα ακολουθήσουν πιστοποιούν την ελληνική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και – ταυτόχρονα – προλειαίνουν το έδαφος και για τα επόμενα βήματα στην πραγματοποίηση της «Μεγάλης Ιδέας». Με την αμέριστη αρωγή του Ελευθέριου Βενιζέλου, ο οποίος γνώριζε και θαύμαζε το έργο του Fred Boissonnas, ο «προπαγανδιστικός μηχανισμός της εικόνας» έφθασε στο απόγειο του μέσα από εκδόσεις και εκθέσεις.
Το Μάιο του 1919, λίγες μέρες μετά την απόβαση των ελληνικών στρατευμάτων, ο Fred στέλνει στη Σμύρνη τον πρωτότοκο γιο του Edmond να φωτογραφίσει την πόλη για την έκδοση του ομώνυμου λευκώματος.
Ο ίδιος, μαζί με τον τρίτο του γιο τον Henri πήγε στη Θεσσαλονίκη και τις υπόλοιπες περιοχές της Μακεδονίας, να εξασφαλίσει υλικό για την έκδοση των άλλων λευκωμάτων. (…Συγκροτούν το ιδεολογικό και το εικονογραφικό έρεισμα της «προβολής των ελληνικών θέσεων» και το τεκμήριο της ελληνικότητας των περιοχών μέσω της φωτογραφίας και των επιλεγμένων κειμένων…γράφει εύστοχα η Ειρήνη Μπουντούρη ο.π. σ. 37.).
Μέσα στο 1919 κυκλοφόρησαν τα λευκώματα «Smyrne» και «Salonique, la ville des belles églises». Το 1920-21 εκδόθηκαν δύο τόμοι για την εκστρατεία στη Μακεδονία, «La campagne de Macédoine, 1916-17» και «La campagne de Macédoine, 1917-18».
Οι εκδόσεις αυτές στάλθηκαν σε όλες τις ελληνικές πρεσβείες και σε κάθε σημαντικό πολιτικό πρόσωπο της εποχής. Στις 5 Ιουνίου του 1921 κατέφθασε στη Σμύρνη ο Henri-Paul με σκοπό να καλύψει ως φωτορεπόρτερ την εκστρατεία του ελληνικού στρατού μαζί με τον έμπειρο συνταγματάρχη Fernand Feyler, που θα έγραφε τις ανταποκρίσεις από το μέτωπο. Ο Fred είχε καταφέρει να πείσει τη νέα ελληνική κυβέρνηση να συνεχίσει την πολιτική του Βενιζέλου ως προς το έργο που είχε αναλάβει, και την ομαλή ροή των συμφωνηθέντων ποσών.
(Στο σημείο αυτό ο N. Bouvier γράφει λανθασμένα ότι: «…Τα σχέδια τους ακυρώθηκαν από τα γεγονότα: ο Βενιζέλος έχασε την εξουσία..» Όπως βλέπoυμε όμως το εμπορικό δαιμόνιο του Fred τα είχε καταφέρει για τελευταία φορά, αν και οι καθυστερήσεις των συμφωνηθέντων ποσών από την ελληνική κυβέρνηση ήταν αφόρητες.
Στις επιστολές του πρεσβευτή της Ελλάδας στη Γενεύη προς το υπουργείο του περιγράφεται με μελανά χρώματα η κατάσταση: «…Ευρισκόμεθα δ’ εν δυσχερεστάτη θέσει, διότι ο κ. Boissonnas δεν παύει απευθυνόμενος προς τε το Προξενείον και ημάς, αιτούμενος την ταχίστην αποστολήν της ληξιπροθέσμου απαιτήσεώς του…» 24-12-1921 και «…ευαρεστούμενοι χορηγήση μοι σχετικάς οδηγίας, δυναμένας ίσως να λυτρώσωσι την Βασιλικήν Πρεσβείαν των απαύστων οχλήσεων του αναφερομένου καλλιτέχνου…» 19-6-1922, Αρχείο Κεντρικής Υπηρεσίας 1922, φάκελος 98, υποφάκελος 4 (φάκελος Boissonnas) .
Η Μικρασιατική Καταστροφή σηματοδότησε την οικονομική κατάρρευση των εκδόσεων Boissonnas. Λίγο μετά το 1922 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου αγόρασε το ατελιέ Cherry-Rousseau.
Στην πελατεία συγκαταλέγονταν εκλεκτά ονόματα της διανόησης και των τεχνών αλλά οι καλές εποχές είχαν περάσει ανεπιστρεπτί. Ο ακούραστος Fred όμως, συνέχισε τα ταξίδια με τον ενθουσιασμό ενός εφήβου. Μαζί με τον μηχανικό Paul Trembley επισκέφτηκε την Αίγυπτο (1929) και τον επόμενο χρόνο το Φθινόπωρο φωτογράφισε το Άγιον Όρος.
(FRED BOISSONNAS, ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1930, κείμενα BETRAND BOUVIÉR, ΑΜΜΟΣ, 1994.) Ένα χρόνο αργότερα εξέδωσε το βιβλίο «Le Tourisme en Grèce» με πλούσιο φωτογραφικό υλικό απ’ όλη τη δουλειά του στην Ελλάδα και δικά του κείμενα. Τα οικονομικά του προβλήματα τον οδήγησαν στην πώληση, ανάμεσα στα άλλα, του ιστορικού ατελιέ της Γενεύης στο Quai de la Poste καθώς και του σπιτιού του.
Από δω και στο εξής ο Fred ζούσε με τις οικογένειες των παιδιών του. Η Augusta, η γυναίκα του Fred, δεν άντεξε τον ανεξήγητο θάνατο της κόρης τους Lilette. Έπαθε σοβαρό νευρικό κλονισμό και πέθανε, το 1940. Ο Fred την ακολούθησε έξι χρόνια αργότερα.
Τις τελευταίες μέρες της ζωής του τις πέρασε σε ένα μικρό δωμάτιο κοντά στη μικρή του κόρη Daniele. Από τα γραπτά των δύο τελευταίων χρόνων της ζωής του, που περιγράφουν παράξενα γεγονότα, φαίνεται ότι ο Fred έφτασε στα όρια μεταξύ διαυγούς διάνοιας και τρέλας: πίστευε ότι βρισκόταν σε ένα πορφυρένιο παλάτι, άκουγε παράξενες μουσικές και τραγουδούσε αποσπάσματα από το Μαγεμένο Αυλό.


1900 - 1946  FRED BOISSONNAS από CDemo83



news247
http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2013/12/aristourghmatikes-fwtografies-ellada.html

Βρετανός Καθηγητής Οικονομικών: «Πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη από την Ελλάδα»

iefimerida: «Αν υπάρχει μια χώρα από την οποία πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη, αυτή είναι η Ελλάδα. Δαιμονοποιήσαμε μια μικρή, ταπεινή οικονομία και την μετατρέψαμε σε μαύρο πρόβατο». Η εισαγωγική πρόταση του συγκεκριμένου άρθρου δεν προέρχεται από ελληνική… γραφίδα, αλλά από τον Βρετανό καθηγητή Οικονομικών Μαρκ Εσπόζιτο.

Το τελευταίο του blog στην εφημερίδα Huffington Post τιτλοφορείται: «Θέλουμε να λύσουμε την Ευρωκρίση; Τότε ας κοιτάξουμε τον Νότο». Εξηγεί τον συλλογισμό του κάνοντας μια μικρή -αλλά ουσιαστική- περιγραφή της Ελλάδας, προ κρίσης.
Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το 2008 η Ελλάδα ήταν ανάμεσα στα λοιπά μικρά κράτη της Ε.Ε. που αγνοήθηκαν επιδεικτικά από τους μεγάλους. Ολοι ξέραμε ότι είναι ένας ιδανικός τόπος για διακοπές, μια χώρα που κέρδισε το Euro και απόλαυσε τα περισσότερα κέρδη μιας αναδυόμενης οικονομίας. Ηταν η χώρα με την μεγαλύτερη αύξηση του ΑΕΠ μεταξύ 2001-2007. Μεγαλύτερη και από άλλες ισχυρές οικονομίες. Για την περίπτωσή της ισχύει αυτό που λέμε »σύνδρομο αναδυόμενης οικονομίας». Επιπλέον ο μέσος Ελληνας δούλευε περίπου 2000 ώρες, νούμερα πολύ υψηλά για την Ε.Ε. που μοιάζουν με αυτά της Χιλής και της Κορέας».
Τι συνέβη λοιπόν και όλα άλλαξαν; Ο Μαρκ Εσπόζιτο θέτει κι αυτός το ερώτημα και ακολούθως απαντάει. Τα βασικά ζητήματα που έπληξαν τη χώρα μας, είναι τα γνωστά και τα συνήθη: γιγάντωση του δημόσιου τομέα και υπερκατανάλωση. Οι κυβερνήσεις σταμάτησαν να επενδύουν σε έργα ανάπτυξης και υποδομών και έπαψε να έχει σχέδιο δαπανών και ταυτοχρόνως υπήρξε έντονη εξάρτηση από την ιδιωτική κατανάλωση.
Εξηγεί ο κ.Εσπόζιτο: «Ηταν λανθασμένο οικονομικό μοντέλο, όμως αυτό απέχει από το να το χαρακτηρίσεις και ένοχο. Αυτή η λανθασμένη αντίληψη προκάλεσε μεγάλη ζημιά σε μια μικρή χώρα, η οποία βρέθηκε απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα. Οι ξένοι επενδυτές έπαψαν να εμπιστεύονται την Ελλάδα και ουσιαστικά την έριξαν στα χέρια των κερδοσκόπων».
Στο διά ταύτα ο Μαρκ Εσπόζιτο θεωρεί πως η λύση για την Ευρωκρίση βρίσκεται στον τρόπο που οι μεγάλοι οφείλουν να κοιτάξουν τους μικρούς του Νότου. «Ο Νότος μπορεί να μας δώσει το οξυγόνο που λείπει από την κουρασμένη Ε.Ε. Το γερμανικό μοντέλο δεν είναι τόσο ισχυρό όσο φαίνεται και η Γερμανία κινείται σε μια ζώνη κινδύνου, κυρίως λόγω της έλλειψης των εγχώριων επενδύσεων, που είναι ένας από τους κύριους λόγους για την ευρωπαϊκή αποπληθωρισμό».
Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι οι επενδύσεις ιδιωτικού κεφαλαίου στις χώρες του Νότου. Το οικονομικό περιβάλλον ευνοεί νέες επιχειρηματικές ιδέες. Μπορεί μακροοιικονομικά αυτό το μοντέλο να μην είναι αποτελεσματικό, όμως βραχυπρόθεσμα θα είναι αποδοτικό. Πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία ως προς τις δυνατότητες του Νότου. Μπορεί να μας προσφέρει το έναυσμα της ανάπτυξης. Αυτό θα είναι ψηλά στην ατζέντα του νέου κοινοβουλίου που θα προκύψει από τις επικείμενες Ευρωεκλογές. Καλό είναι να χρησιμοποιήσουμε μια ελληνική λέξη (Αναγέννηση) και βάσει αυτής να χαιρετίσουμε την ελπίδα.
 

pygmi.gr
http://lithosfotos.blogspot.gr/2013/12/blog-post_948.html