ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ SKY NEWS: Η Dr Shaaban καταγγέλει ότι τα παιδιά των βίντεο της χημικής επίθεσης ήταν παιδιά που είχαν απαγάγει οι ισλαμιστές από την Λαττάκεια!

ΔΕΝ ΤΟ ΧΩΡΑΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΝΟΥΣ!
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΑΠΗΓΑΓΑΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΟΙ ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΕΣ (και κανένα δυτικό καλοπληρωμένο κάθαρμα δεν ασχολήθηκε), ΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ “ΧΗΜΙΚΩΝ”!
Τα πραγματικά κίνητρα και οι αληθινοί πρωταγωνιστές
Βρυξέλλες, Δ.Πορφύρης/Π.Σταφυλά
Τα ακαριαία αντανακλαστικά των ΗΠΑ και των λοιπών συμμαχικών δυνάμεων συμπεριλαμβανομένων των αραβικών πετροαυτοκρατοριών, προς σωφρονισμό της συριακής κυβέρνησης που έκανε χρήση χημικών όπλων, αποδεικνύουν τον προμελετημένο χαρακτήρα της βιντεοαφορμής του πολέμου. Ωστόσο η φτηνή σκηνοθεσία των βιντεοκλίπ από μια χώρα που διακρίνεται στις κινηματογραφικές υπερπαραγωγές καταστροφολογικού περιεχομένου, υποδηλώνει μια επίσπευση υλοποίησης του σεναρίου σε χρόνο dt.
Αυτή η σπασμωδική και αποσπασματική κινηματογράφιση δεν δικαιολογείται από τις έκτακτες συνθήκες του τραγικού περιστατικού μιας και οι σκηνές είναι σαφέστατα στημένες αλλά και η εικόνα ανάλυσης είναι εξαιρετική που σημαίνει ότι δε χρησιμοποιήθηκαν κινητά τηλέφωνα όπως συνήθως χρησιμοποιούν οι ισλαμιστές αντάρτες για να απαθανατίσουν τα ανδραγαθήματά τους. Παρόλη την αθρώα συνάθροιση των θυμάτων της αποδιδόμενης στον Άσσαντ χημικής επίθεσης, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι παιδιά της ίδιας ηλικίας , χωρίς γονείς , η σκηνοθεσία πάσχει σε φυσικότητα και πειθώ. Προφανώς δεν υπήρξε ο απαραίτητος χρόνος μιας επιμέλειας της συλλογής Youtube από τους maitres της 7ηςτέχνης .
Το πρόσταγμα για άμεση προσφυγή στο σχέδιο της χημικής προβοκάτσιας δεν άφηνε τα περιθώρια για μια πιο αναβαθμισμένη εκτέλεση του σατανικού σχεδίου. Αυτή η πλημμελής επιμέλειά του, μάλιστα σε τόπο και χρόνο που δεν ήταν και οι ιδεατοί λόγω της κακής συγκυρίας με την παρουσία των επιθεωρητών του ΟΗΕ, ευθύνεται και για την πρόωρη ανάρτηση της κολεξιόν στο διαδίκτυο, για την ασυμφωνία των υπηρεσιών της αντιπολίτευσης περί του αριθμού των θυμάτων, για την μη εύρεση ηθοποιών που θα αναλάμβαναν το ρόλο των γονέων , για τα μη πειστικά σκηνικά των αυτοσχέδιων νοσοκομείων, για τη μη πρόβλεψη των απαραίτητων αξεσουάρ όπως μάσκες, γάντια και στολές για τους διασώστες, για τη μη κινηματογράφιση εξωτερικών πλάνων της βιοχημικής τραγωδίας, για την απουσία των κατάλληλων φροντιστών των κλιπ που θα συνέβαλλαν στην καλύτερη παραγωγή των συμπτωμάτων μόλυνσης από σαρίν,για τη μη κινηματογράφιση των ενταφιασμών των θυμάτων…

από τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις Βρυξέλλες
Η ίδια επιπολαιότητα οδήγησε και στη βεβιασμένη χρήση χημικών μικρής κλίμακας από τους μισθοφόρους στα περίχωρα της Δαμασκού την επόμενη ημέρα, προκειμένου να διαπιστωθούν κάποια ίχνη από τους επιθεωρητές (τους οποίους και καθυστέρησαν όσο το δυνατόν περισσότερο μέχρι να προλάβουν την επιχείρηση « μόλυνση »). Τέλος, η παντελής έλλειψη καταγραφής έστω και κάποιων ονομάτων των θυμάτων που κατά προτίμηση είναι μόνο παιδιά της ίδιας ηλικίας και άντρες δημιουργεί και άλλα κενά στην υπόθεση της « γενοκτονίας ».
Ποιό ήταν το κίνητρο μιας τόσο πρόχειρης προβοκάτσιας, της οποίας η αληθοφάνεια καταρρέει προοδευτικά και πλήτει όχι μόνο την ήδη χαμένη αξιοπιστία μιας ένοπλης αντιπολίτευσης που καθοδηγείται από την Αλ Κάιντα,αλλά και αυτής των υπερδυνάμεων όπως ΗΠΑ, Γαλλίας και Αγγλίας; Πρόκειται περί αντιποίνων στην ταπεινωτική ήττα μιας κρίσιμης μυστικής επιχείρησης των « φίλων της Συρίας » για την άλωση της Δαμασκού και τη δολοφονία του σθεναρού ηγέτη του συριακού λαού. Όλες οι κατηγορίες των τζιχαιστών και των δυτικών χορηγών τους, έγιναν σε μια στιγμή που ο αραβικός συριακός στρατός επιχειρούσε εκτεταμένη επέμβαση με τον κωδικό « ασπίδα της Δαμασκού » για να απελευθερώσει ολοσχερώς την πρωτεύουσα. Η κατασκευασμένη κατηγορία εντάσσεται σε μια μορφή ψυχολογικού πολέμου ώστε να αποκρύψουν αυτήν την ήττα κι απ’την άλλη να αποπροσανατολίσουν την συριακή άμυνα επιτρέποντας στους τζιχαιστές την επανάκτηση περιοχών.
Οι συριακές αρχές επίσημα σιωπούν, αρνούμενες να αποκαλύψουν την πραγματικότητα για λόγους στρατιωτικής δεοντολογίας καθώς είχαν λάβει τις σωτήριες πληροφορίες από συνδέσμους τους στις υπηρεσίες ενόπλων δυνάμεων άλλων αραβικών κρατών. Ωστόσο, κάποια βασικά σημεία της υπόθεσης διέρρευσαν σε πολλά συριακά και λιβανέζικα μέσα μετά τις επικίνδυνες διαστάσεις που εξέλαβε η προβοκάτσια.

Αμερικανικη πρεσβεια στις Βρυξέλλες
Η ψευδεπίγραφη χρήση των χημικών όπλων υπήρχε στο τραπέζι από την αρχή της συριακής κρίσης και πολλές απόπειρες συκοφάντησης του στρατού είχαν αποτύχει. Μερικές μόλις ημέρες πριν από την πρόσφατη αποδιδόμενη επίθεση, ο Ιορδανός πρωθυπουργός δήλωσε « ότι η χώρα του είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο σενάριο στο συριακό συμπεριλαμβανομένης χημικής επίθεσης ». Γνώριζε τα διάφορα εναλλακτικά σενάρια ενώ οι τρομοκράτες έχαναν έδαφος ειδικά στην Γκούτα στην περιφέρεια της Δαμασκού.Σύμφωνα με τις πηγές των αραβικών μέσων 6000 με 6500 τρομοκράτες μαζί με τους ξένους εκπαιδευτές τους ,υψηλόβαθμους μυστικών υπηρεσιών και πολύ καλά εκπαιδευμένους κομάντος, μεταξύ αυτών αποσπάσματα αυτοκτονίας που οδηγούσαν οχήματα φορτωμένα με τόνους υψηλού εκρηκτικού φορτίου, προσέγγιζαν από διαφορετικά σημεία από βόρεια, ανατολικά και νότια τη Δαμασκό .
Το σχέδιο ήταν να έχουν ως προπομπό από ένα σαουδάραβα καμικάζι αυτοκτονίας με το μεγαλύτερο δυνατό εκρηκτικό φορτίο ο οποίος θα άνοιγε δρόμους σε άλλους, μικρότερης δυναμικής, καμικάζι.Θα τους ακολουθούσαν ορδές χιλιάδων μισθοφόρων οι οποίοι θα καταλάμβαναν μεγάλα τμήματα της πρωτεύουσας και από εκεί θα ξεκινούσαν το σφυροκόπημα σειράς επιλεγμένων στόχων, όπως δημόσιες υπηρεσίες, κεντρικές οδικές αρτηρίες, σταθμούς παραγωγής ενέργειας,αστυνομικά κτίρια, στρατιωτικές εγκαταστάσεις με τελικό στόχο να κυριεύσουν την πρωτεύουσα μέσα σε μία ή δύο ημέρες.
Ένα σατανικό σχέδιο που θα είχε επιτύχει αν δεν υπήρχαν κάποιοι « άγγελοι », όπως χαρακτηριστικά τους αναφέρουν τα δημοσιεύματα, που μετέφεραν στον αραβικό συριακό στρατό λεπτομερώς το όλο σχέδιο. Η συριακή ηγεσία ακολουθώντας κατάλληλη στρατιωτική επιχείρηση κατάφερε να αιφνιδιάσει τους άρτια εκπαιδευμένους μισθοφόρους, σκοτώνοντας τουλάχιστον 1500 επίλεκτα στελέχη, μεταξύ των οποίων και μυστικούς πράκτορες δυτικών και μη χωρών. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι σε αυτήν την επιχείρηση του συριακού στρατού σκοτώθηκε και γάλλος υψηλόβαθμος πράκτορας γεγονός που έπληξε ανεπανόρθωτα το κύρος της Γαλλίας για αυτούς που γνωρίζουν…

Ο απαρφανισμός των αμερικανικών και των άλλων « συμμαχικών » υπηρεσιών στρατιωτικής ασφαλείας , αποτέλεσε το πραγματικό αλλά ανομολόγητο casus belli. Δίνεται εντολή άμεσης εφαρμογής της γνωστής τακτικής κατασκευής « ύψιστης ανθρωπιστικής κρίσης » λόγω χημικής επίθεσης σε πολίτες (στα ακατοίκητα της Δαμασκού ως πολεμικής ζώνης) στην ίδια περιφέρεια όπου οι δυνάμεις τους εξολοθρεύθηκαν τις αμέσως προηγούμενες 5 ημέρες.
Η γαλλική Figaro επιβεβαιώνει προσχεδιασμένη άλωση της πρωτεύουσας στις 17 και 19 Αυγούστου, από ταξιαρχίες που εκπαίδευσε επί τόπου η CIA σε στρατόπεδο στην Ιορδανία. Η αποτυχία του σχεδίου επέφερε την εν θερμώ απόφαση για την κατασκευή σκευωρίας με τα τόσα κενά και τόσες επιφυλάξεις που είναι προφανείς ακόμα και για την κοινή γνώμη.
Oι ΗΠΑ μην όντας καλά προετοιμασμένες για την υπεράσπιση του σεναρίου της επίθεσης που στερείται κάθε λογικής βάσης αλλά και στοιχείων που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν στρατιωτική επέμβαση σε τρίτη χώρα, προσέθεσαν στη λίστα των πειστηρίων απομαγνητοφωνημένη συνομιλία στρατιωτικών αρχών της Συρίας. Αναφέρουν ότι είχαν υποκλέψει την επικοινωνία μεταξύ κάποιου υψηλά ιστάμενου από το στρατηγείο της Δαμασκού ο οποίος σε κατάσταση πανικού απευθύνεται σε διοικητή της περιφέρειας και τον ρωτάει αν όντως έγινε αυτή η ενέργεια. Η Wall Street , πρώτη είχε αποκαλύψει ότι ένα κρίσιμο κομμάτι της υπόθεσης προέρχεται από τις κατασκοπευτικές ισραηλινές υπηρεσίες που προώθησαν στη CIA κάποια σοβαρά ενοχοποιητικά στοιχεία.
Το επίσης αμερικανικό Daily Caller μεταφέρει ότι « οι αναφορές αποστρατευμένων μυστικών πρακτόρων που διατηρούν επαφές με τους εν ενεργεία συναδέλφους τους και οι οποίοι έχουν πρόσβαση στις αυθεντικές εκθέσεις αυτών των υπηρεσιών, αποφαίνονται ότι η τηλεφωνική συνομιλία που χρησιμοποιούν για νομιμοποίηση του πολέμου είναι στην πραγματικότητα μια συνδιάλεξη που υπέκλεψε η φημισμένη μονάδα 8002 της ηλεκτρονικής κατασκοπείας της Μossad την οποία και διοχέτευσε στις αντίστοιχες υπηρεσίες των ΗΠΑ για υποστήριξη των επιχειρημάτων του πολέμου ».
Το ισραηλινής προέλευσης επίμαχο υλικό είχε δημοσιοποιηθεί πρωτίστως στο ισραηλινό κανάλι 2, αργότερα στο γερμανικό περιοδικό Focus, ύστερα στην εφημερίδα Times of Israel για να καταλήξει στην καλωδιακή τηλεόραση της Ουάσιγκτον.Οι ίδιοι εν αποστρατεία αμερικανοί κατάσκοποι που είχαν πρόσβαση στο επίμαχο ηχητικό ντοκουμέντο αναφέρουν ότι κατέληξαν στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα από αυτό που επικαλούνται οι οπαδοί του πολέμου στη Συρία.

Σύμφωνα με το πόρισμα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, η χημική επίθεση πραγματοποιήθηκε από την 155η Ταξιαρχία του 4ου Τάγματος του συριακού στρατού, μια μονάδα ελίτ που διοικείται από τον αδερφό του Προέδρου, Μαχέρ αλ Άσσαντ. Όμως οι ειδικοί απόστρατοι κρίνουν ότι η αυθεντική συνομιλία αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Ειδικότερα, ο διοικητής προσωπικού ρωτάει τον επικεφαλή εάν είναι υπεύθυνος για την επίθεση με τα χημικά. « Από τον τόνο της συνομιλίας είναι σαφές ότι ο διοικητής ήταν εκτός εαυτού για την περίπτωση που κάποιος είχε προβεί σε μη εξουσιοδοτημένο βομβαρδισμό και σε εσκεμμένη παραβίαση των εντολών του ».
Σύμφωνα και πάλι με την αυθεντική παραδοθείσα συνδιάλεξη της 8200 ηλεκτρονικής ισραηλινής κατασκοπείας , ο επικεφαλής αρνήθηκε πεισματικά τη ρίψη οποιουδήποτε πυραύλου και καλούσε τον διοικητή να προσέρθει ο ίδιος να επιθεωρήσει και να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι ότι τα όπλα βρίσκονται στη θέση τους. Η έκθεση μάλιστα αναφέρει στο τέλος ότι « ο σύριος επικεφαλής της μονάδας ανακρίθηκε διεξοδικά για 3 ημέρες και ότι όλα τα όπλα καταμετρήθηκαν ». Αιγυπτιακή απόρρητη έκθεση που επικαλείται η ίδια εφημερίδα και αναδημοσιεύεται στο καναδέζικο globalresearch .ca κάνει λόγο για μυστική συνάντηση μεταξύ στρατιωτικών κατασκόπων της Τουρκίας, Κατάρ και ένοπλης αντιπολίτευσης και εκεί ένας στρατιωτικός ανέφερε ότι στις 21 Αυγούστου θα γίνει ένα παιχνίδι που θα επιτρέψει στις ΗΠΑ τον βομβαρδισμό. Αυτά και άλλα μη δημοσιοποιημένα στοιχεία οδήγησαν και τους 12 βετεράνους πράκτορες στην σύσταση επιστολής προς τον Ομπάμα όπου του κοινοποιούν ότι δεν προκύπτει από τα στοιχεία καμιά εμπλοκή του Άσσαντ στην αποδιδόμενη χημική επίθεση.
Τα τελευταία δημοσιεύματα Συρίας και Λιβάνου αλλά και η τηλεοπτική συνέντευξη της Dr Bouthaina Shaaban στο αγγλόφωνο Sky news ,αποκαλύπτουν ότι τα παιδιά που εικονίζονται στα βίντεο είχαν απαχθεί από τους αντάρτες κατά τις επιχειρήσεις τους στην Λαττάκεια όπου διέπραξαν εθνοκάθαρση με το σφαγιασμό 500 αμάχων « απίστων αλαουιτών ». Κάποια από τα παιδιά των βίντεο έχουν ήδη αναγνωρισθεί αλλά τα περισσότερα δεν έχουν γονείς καθώς δολοφονήθηκαν στις εν λόγω επιθέσεις. Η ταυτοποίηση των νεκρών της Λαττάκειας ήταν ήδη προβληματική αφού σε πολλές περιπτώσεις ξεκληρίσθηκαν ολόκληρες οικογένειες. Η γνωστή ακτιβίστρια καθολική μοναχή Μαρία Αγνή δηλώνει σε γαλλικά και διεθνή ειδησεογραφικά ότι διαθέτει ήδη τις πρώτες ενυπόγραφες μαρτυρίες γονέων και συλλέγει συνέχεια νέα στοιχεία προκειμένου να συντάξει πλήρη έκθεση που θα απευθύνει στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα για το θέμα αυτό.
Συνέντευξη στο SKY NEWS της Dr Shaaban η οποία καταγγέλει ότι τα παιδιά των βίντεο της χημικής επίθεσης ήταν παιδιά που είχαν απαγάγει οι αντάρτες από την Λαττάκεια.



Οι Τζιχαιστές έχοντας κερδίσει τον απαραίτητο χρόνο και ηθικό , από τους προστάτες τους αμερικανούς και γάλλους πολιτικούς επιδίδονται στην προσφιλή τους μέθοδο των φρικιαστικών σφαγιασμών. Ο τελευταίος απολογισμός, είναι 30 αποκεφαλισμοί χριστιανών στην ιστορική Μααλούλα και κάποιες απαγωγές παιδιών από την ίδια πόλη-κατά πάσα πιθανότητα ορφανών- που ίσως τους χρησιμεύσουν ως θύματα για την επόμενη προβοκάτσια. Επαφές μας στη Δαμασκό στέλνουν μήνυμα σε όλον τον κόσμο να μην πιστέψει ποτέ τη χρήση χημικών από το καθεστώς Άσσαντ που θα διαδίδουν τα media όταν αρχίσουν οι βομβαρδισμοί.Οι ίδιοι κάτοικοι της συριακής πρωτεύουσας μας είχαν δηλώσει από το βράδυ της 21ης Αυγούστου ότι αποκλείεται να είχαν χρησιμοποιηθεί χημικά στα περίχωρα της Δαμασκού χωρίς να έχουν αντιληφθεί τίποτα οι ίδιοι που διαμένουν 4 χλμ από την εστία της αποδιδόμενης επίθεσης και μάλιστα με ανέμους των 25-30 km/h .
Οι Σύριοι σίγουρα αιφνιδιάστηκαν από την προβοκάτσια όπως αιφνιδιάστηκαν και οι αντίπαλοί τους από την αποτυχία του απόρρητου σχεδίου με τις επίλεκτες πολυεθνικές δυνάμεις.Ωστόσο το φρόνημα παραμένει υψηλό τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στη διασπορά.Συγκεντρώσεις πραγματοποιούνται σε όλες τις ηπείρους.Στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκε δυναμική συγκέντρωση διαμρτυρίας έξω από την αμερικανική πρεσβεία και η καρδιά των συμμετεχόντων χτυπούσε στον παλμό του πολέμου.
Ρεπορτάζ για την παραγωγή προπαγανδιστικών βίντεο της συριακής αντιπολίτευσης. Ταυτοποιούνται αντάρτες που υποδύονται πολλούς ρόλους.



olympia

ΠΗΓΗ

http://www.katohika.gr/2013/09/ta-paidia-ton-video-tis-ximikis-epithesis-itan-paidia-pou-eixan-apagagei-oi-islamistes-apo-tin-lattakeia.html

Το απόλυτο άρθρο: Ελληνικές πυραμίδες! Ένα χαμένο κομμάτι της ιστορίας έρχεται στο φως...

Η πυραμίδα του Αμφίονος αποτελεί ίσως την πιο ανατρεπτική σύγχρονη αρχαιολογική ανακάλυψη! Με την ανεύρεση της αποκαλύπτεται ένας κόσμος ξεχασμένος, ένας πολιτισμός που θέτει σε νέα βάση τη θεωρία των πυραμίδων, οδηγώντας έτσι τους Έλληνες στη διεκδίκηση άλλης μίας σημαντικής πρωτιάς. Ο θαυμαστός κόσμος της ελληνικής Ιστορίας επιβεβαιώνει και πάλι το μεγαλείο του!


Η βιβλιογραφία σχετικά με τις πυραμίδες και τα πυραμιδοειδή κτίσματα στον ελληνικό χώρο διευρύνεται τα τελευταία χρόνια μαζί με τα μνημεία που αποκαλύπτονται ή ερευνώνται εκ νέου, ιστορικά, μορφολογικά και λειτουργικά. Ειδικότερα τα πυραμιδοειδή μνημεία της Αργολίδας, για τα οποία θα μιλήσουμε παρα κάτω, θεωρήθηκαν φρυκτωρίες (κτίρια στα οποία άναβαν φωτιά για να μεταδώσουν ένα μήνυμα μακριά) ή χώροι στρατωνισμού και, πάντως, ο χρονικός τους προσδιορισμός έγινε, κατ' αρχήν, με εξωγενή ιστορικά κριτήρια, δηλαδή την αυθαίρετη προϋπόθεση (προσέξτε ότι πυραμίδες και πυραμιδοειδή κτίσματα σχον ελληνικό χώρο ήσαν αδιανόητα πριν από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο, την «κοιτίδα» των πυραμιδικών κατασκευών!

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΔΥΟ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ
Τα μορφολογικά και χρονολογικά ζητήματα των πυραμίδων του ελλαδικού χώρου τέθη καν σε νέα βάση με την έρευνα του μνημεια κού χώρου του Αμφείου, στη Θήβα της Βοιωτίας. Συγκεκριμένα, με την ανασκαφική έρευνα κατεδείχθη ότι ο λόφος στον οποίο, σύμφωνα με το θρύλο, είχαν ταφεί οι Θηβαίοι Διόσκουροι, ο Ζήθος και ο Αμφίων, είχε δια μορφωθεί σε βαθμιδωτό πυραμιδικό μνημείο!

Για την τοπογραφία και την ονοματοθεσία του λόφου αυτού υπήρχαν βάσιμες και ασφαλείς καταγραφές της αρχαίας Παράδοσης. Οι τραγικοί ποιητές της Αθήνας του 5ου και 4ου αιώνα π.Χ., οι οποίοι άντλησαν θέματα της δραματουργίας τους από το λεγόμενο Θηβαϊκό Κύκλο, δηλαδή από τις τραγικές τύχες του Οίκου των Λαβδακιδών, τοπογράφησαν κατ' ανάγκην σημεία του φυσικού και μνημειακού περιβάλλοντος των Θηβών, στο πλαίσιο των οποίων εξελίχθηκε η δράση των ηρώων των τραγωδιών τους.

Πρώτος ο Αισχύλος, στο δραματικό του αριστούργημα Επτά επί Θήβας, μας άφησε μια λαμπρή περιγραφή και αναφορά στα φυσικά ορόσημα της θηβαϊκής Ακρόπολης -της Καδμείας- αλλά και στις πύλες του τείχους της. Μπροστά από αυτά τα τείχη είχαν παραταχθεί οι επτά λοχαγοί της εκστρατείας των Πελοποννησίων εναντίον της Θήβας, προκειμένου να εγκαταστήσουν στον θρόνο των Λαβδακιδών τον εκδιωχθέντα Πολυνείκη.


Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗΣ ΤΗΣ«ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ»
Η εποχή μας είναι αδιαμφισβήτητα η εποχή που οι Μεσανατολικοκεντρικές θεω ρίες μεσουρανούν και επιβάλλουν τις επιδράσεις και τις παραμέτρους τους σε πάρα πολλούς τομείς και της φανερής και της αφανούς καθημερινότητας.

Όμως στην άσημη σημερινή Θήβα, ακριβώς στο σημείο που η αρχαία Παράδοση αλλά και όλες οι γραπτές μαρτυρίες τον τοποθετούσαν, έγινε πριν τριάντα περίπου χρόνια από τον αρχαιολόγο Θεόδωρο Σπυρόπουλο μια κοσμοϊστορικής σημασίας ανακάλυψη, που ωστόσο μένει άγνωστη και παραγκωνισμένη, αν και μπορεί να αλλάξει όλα τα μέχρι σήμερα ιστορικά -και όχι μόνο- δεδομένα: Βρέθηκε ο πανάρχαιος τάφος των Διόσκουρων, Ζήθου και Αμφίονος, που σύμφωνα με όλες τις πηγές είχαν ταφεί μαζί!

Γιατί όμως αυτή η ανακάλυψη είναι τόσο σημαντική;
Όχι μόνο επειδή ο επισκέπτης μπορεί σήμερα να αγγίξει πλέον το ίδιο το μνη μείο όπου τάφηκαν δύο ήρωες της ελληνικής μυθολογίας! Πράγμα δηλαδή που σημαίνει ότι αυτοί οι ήρωες όντως έζησαν και μαζί τους διαδραματίστηκαν αλη θινά γεγονότα, που κάποιοι μας έχουν συνηθίσει να θεωρούμε ως συμβάντα ενός ομιχλώδους χρόνου, μέσα στον οποίο τοποθετούμε πρόσωπα κατ καταστάσεις ουσιαστικά ανύπαρκτες ή το πολύ πολύ συμβολικές!

Πέρα όμως από αυτή τη συγκλονιστική επιβεβαίωση υπάρχει και κάτι άλλο, ακόμη πιο συνταρακτικό: Ο τύμβος μέσα στον οποίο βρέθηκε ο τάφος των ηρώων, αποτελεί το τελευταίο τμήμα -την κορυφή δηλαδή- μιας τεράστιας βαθ μιδωτής πυραμίδας, η οποία είναι ολόκληρος ο σημερινός λόφος του Αμφείου! Και αυτός ο λόφος διατρέχεται από ατελείωτες -και ανεξερεύνητες- υπόγειες στοές ύψους πέντε μέτρων, σκαμμένες στον βράχο!

Ίσως, ωστόσο, το συνταρακτικότερο να είναι ότι η Μεγάλη αυτή Ελληνική Πυραμίδα, μπορεί να χρονολογηθεί με ασφάλεια γύρω στο 2700 π.Χ.! Πράγμα δηλαδή που σημαίνει ότι είναι σαφώς αρχαιότερη από τη Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα, αλλά και από την αρχαιότερη αιγυπτιακή πυραμίδα, αυτή του Ζόζερ!

Με λίγα λόγια, το πυραμιδικό σχήμα είναι ελληνικής επινόησης και από εδώ «εξήχθη» στην Αίγυπτο, αλλά και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο! Βέβαια το θέμα έχει ακόμη μεγαλύτερες προεκτάσεις, αφού αυτό το ίδιο το πυραμιδικό σχήμα προϋποθέτει και σημαίνει προϋπάρχουσες θρησκευτικές, πολιτικές, κοινωνικές και άλλες παρεμφερείς δομές!

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσα πράγματα ανατρέπει η καταπληκτική ανακάλυ ψη του Θ. Σπυρόπουλου... Η ελληνική Μυθολογία καθίσταται πλέον, με τεκμήρια και ευρήματα, ελληνική Ιστορία και μάλιστα μιάμιση χιλιετηρίδα παλαιότερη από όσο θέλουν εναγωνίως κάποιοι να την παρουσιάζουν! Χαμογελά κανείς τώρα, όταν σκέφτεται τον τρόπο που επίσημα χρονολογείται ένα άλλο πυραμιδι κό ελληνικό κατασκεύασμα, η πασίγνωστη πυραμίδα του Ελληνικού: Πρέπει, λέει, να κατασκευάστηκε μετά την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αφού τότε μόνον οι Έλληνες ήρθαν σε επαφή με την Αίγυπτο για να αντιγράψουν το πυρα μιδικό σχήμα! Και αυτό λέγεται επιστήμη...

Παράλληλα όμως, αντιλαμβανόμαστε και το γιατί η κοσμοϊστορικής σημασίας αρχαιολογική αποκάλυψη του Αμφείου παραμένει εντελώς αποσιωπημένη και αφημένη στην αδιαφορία και την άγνοια (την ίδια στιγμή που οι θεωρίες του Μ. Μπερνάλ λ.χ. υπερπροβάλλονται...), σε σημείο που σήμερα ο τόπος που μπορεί να φέρει πάνω-κάτω την παγκόσμια Ιστορία να είναι σχεδόν ένας σκουπιδότοπος...

Εδώ βέβαια δεν πρόκειται ν' αναπτύξουμε το ακανθώδες πρόβλημα της μνημειακής θηβαϊκής τοπογραφίας αναφορικά με την αρχαιότητα του τείχους της Καδμείας και τις επτά πύλες του, προς τις οποίες αντιστοιχήθη καν οι επτά ηγήτορες της περιώνυμης εκστρα τείας, η οποία θεωρείται ότι έλαβε χώρα πριν από τα Τρωικά.

Το αν ο Αισχύλος αναφέρεται στις αρχικές πύλες του κυκλώπειου τείχους της Ακρόπολης ή και σε πύλες του διευρυμένου τείχους της πόλεως των ιστορικών χρόνων, είναι ένα ζήτημα που ξεφεύγει από τα πλαίσια του παρόντος θέματος. Εξάλλου, πρόκειται για ένα ζήτημα που αναπτύχθηκε εξαντλητικά σε μελέτες διαπρεπών ερευνητών της θηβαϊκής μνημειακής τοπογραφίας, όπως ο Fabricius, ο Willamowitz και ιδιαίτερα ο Αντώνιος Κεραμόπουλλος. Ο τελευταίος, στο μνημειώδες σύγγραμμα του Θηβαϊκά, στο Αρχαιολογικό Δελτίο 3 (1917), ανέπτυξε όλα τα σχετικά ζητήματα, χωρίς -φοβούμαι- να καταλήγει πάντα σε ασφαλείς ταυτίσεις.

Σε ό,τι αφορά όμως στην τοπογραφική θέση του Αμφείου, όλοι οι μελετητές και οι ερευνη τές των Θηβών συμφωνούν πως πρόκειται για τον λόφο που βρίσκεται προς βορράν της Καδμείας, από την οποία τον χωρίζει ένας βαθύτερος αρχικά -ρηχότερος σήμερα λόγω προσχώσεων- αυχένας, αφού στη θέση αυτή δεν υπάρχει άλλο φυσικό σημείο-ορόσημο, που να αντιστοιχεί προς τις αναφορές των Τραγικών. Ειδικότερα ο Αισχύλος γράφει (Επτά επί Θήβας, 526):« Το ν δε πέμπτον αυ, λέγω / πέμπταισι προσταχθέντα βορραίαις πύλαις / τύμβον κατ' αυτόν διογενούς Αμφίονος».

Αι «Βορραιαί Πύλαι»του Αισχύλου δεν μπο ρούν να τοποθετηθούν αλλού, παρά μόνο στο βόρειο άκρο της ωοειδούς Καδμείας, η οποία μάλιστα στενεύει στο άκρο αυτό. Ωστόσο, απέ ναντι από τις πύλες αυτές υπάρχει ένα φυσικό και μνημειακό ορόσημο: Ο λόφος και ο τύμβος του Διογένους Αμφίονος, ο οποίος φέρει το όνομα Αμφείον. Παντού γύρω από το ορόσημο αυτό απλώνεται ο εύφορος κάμπος της Θήβας, το Αόνιον Πεδίον.

Ο Αισχύλος επιπλέον καταγράφει τον λόφο και το ταφικό μνημείο των Θηβαίων Διοσκούρων, ως μετέωρο-δηλαδή υψηλό ορόσημο- και στην τραγωδία Ικέτιδες, 662, όταν γράφει: «Αρμάτων δ' οχήματα (ορώ) / ένερθε σεμνών μνημάτων Αμφίονος» (βλ. και: «αμφίμνήμα το Ζήθου περά» / Ευριπίδου Φοίνισσαι, 145). Με τον συγκεκριμένο στίχο δηλώνει τον λόφο και το, επί της κορυφής του μνήμα του Ζήθου, το οποίο παρέκαμψε ο Παρθενοπαίος για να προταχθεί προ των πυλών της Καδμείας, των λεγόμενων Βορραΐων ή Ωγύγιων Πυλών, οι οποίες στα έργα όλων των Τραγικών συνδέονται με το λόφο του Αμφείου.

Αυτόν λοιπόν τον φυσικό λόφο ερεύνησε στις αρχές του 20ού αι. ο Αντώνιος Κεραμόπουλλος, βεβαιώνοντας έτσι την μαρτυρία του Παυσανία 9,17,4: «Ζήθω δε και Αμφίονι εν κοινώ Γης χώμα έστιν ου μέγα». Με αυτόν τον τρόπο, ο περιηγητής του 2ου αι. μ.Χ. αφ' ενός διέσωσε την παράδοση ότι οι Θηβαίοι Διόσκουροι ετάφησαν σε κοινό μνήμα, αφ' ετέρου περιέγραψε ως αυτόπτης τον Τύμβο του κοινού μνήματος ως «Γης χώμα ου μέγα».

Παρ' όλο όμως που ο Κεραμόπουλλος επι βεβαίωσε με την έρευνα του το μικρό ύψος του Τύμβου στην κορυφή του λόφου (3 μέτρα περίπου σε σχέση με τον λόφο, που έχει ύψος περίπου 35 μέτρα), δεν κατάφερε να εντοπίσει τον κοινό τάφο των Διοσκούρων, τον οποίο αποκαλύψαμε εμείς με τη συστηματική μας έρευνα κατά την περίοδο 1970-1973!

Έτσι, η «μυθολογική» παράδοση ενός σημα ντικού και σεπτού μνημείου του προϊστορικού πολιτισμού της Ελλάδος, αποδείκτηκε πέρα για πέρα ακριβής!

Αλλά η έρευνα μας δεν σταμάτησε εδώ. Ο Τύμβος που κάλυψε τον κοινό τάφο του Ζήθου και του Αμφίονος, αποδείκτηκε ότι δεν ήταν απλό χώμα, αλλά κατασκευή σχήματος κόλου ρου κώνου με πλίνθους, στο βόρειο τμήμα της οποίας είχε γίνει ο μεγάλος -ασφαλώς κοινός-κιβωτιόσχημος τάφος των δύο ηρώων. Μια μνημειώδης δηλαδή ταφική εγκατάσταση με πελώρια καλυπτήρια πλάκα και διπλή πόρτα στη βόρεια στενή πλευρά της!

Στον συλημένο τάφο βρέθηκαν διαταραγμέ να σκελετικά λείψανα και τρία χρυσά κοσμή ματα κρινοπαπύρων ύψους 0,033 μ. (33 χιλιοστών), με διπλή αντιθετική σπείρα στη βάση των ανθήρων και στέλεχος που κατέληγε σε θηλειά ανάρτησης. Ασφαλώς, υπήρχαν πολύ περισσότερα μέλη, ενός ή πιθανότατα δύο περιδεραίων, τα οποία αναδείκνυαν το βασιλι κό και ιερατικό αξίωμα των δύο πριγκίπων. (Κάτι ανάλογο αποτελούν και τα άνθη του κρί νου-παπύρου, τα οποία φέρει και ο πρίγκηψ της «αχαϊκής» Κνωσού στην περίφημη τοιχο γραφία Ο πρίγκηπας με τα κρίνα, που αναδει κνύουν, κατά γενική παραδοχή, το ιερατικό του αξίωμα...)

Τα χρυσά κοσμήματα, τα ωραιότερα του ελληνικού χώρου και τα ευρήματα του τάφου (σαλτσιέρα, σκύφος) χρονολογούν την κατα σκευή του τάφου και του Τύμβου που τον καλύπτει, κατά τους Πρωτοελλαδικούς II χρόνους, δηλαδή στην περίοδο 2700-2400 π.Χ.!

Παρά τις ενστάσεις και την προσπάθεια δια φόρων μελετητών να καταβιβαστεί η χρονο λογία και των χρυσών κοσμημάτων και του Τύμβου στην επόμενη Μεσοελλαδική Περίοδο (2000-1700 π.Χ.), η δική μας χρονολόγηση γίνεται σήμερα γενικώς δεκτή και αποτελεί αφετηρία για τη χρονολόγηση και τη χωρική διακίνηση του σχήματος του τύμβου στον ελληνικό, αλλά και στον ευρωπαϊκό χώρο!

Εν συντομία, ο ηγεμονικός επιτάφιος Τύμβος του Αμφείου δεν αποτελεί δείγμα και εξέλιξη του γνωστού ταφικού Τύμβου τύπου Kurgan, που συναντάται στην Κεντρική Ευρώπη, την Ευρασιατική Ζώνη και τη Νότια Βαλκανική (Αλβανία). Οι τύμβοι Kurgan είναι ταφικά μνημεία πολλαπλών ταφών (multiple burials) και τα κτερίσματα τους διαφέρουν από εκείνα του Αμφείου και των άλλων τύμβων του ελλαδικού χώρου, στους οποίους βρίσκο νται ταφικοί πίθοι, χάλκινα αντικείμενα και κεραμεική τυπικά ελλαδική-μεσογειακή και όχι «ευρωπαϊκή». Αυτό αναιρεί την προσπάθεια να συνδεθούν οι ελλαδικοί τύμβοι με τους φορείς του τύμβου Kurgan και τους υποτιθέ μενους ΙνδοευρωπαΙους που τότε, δήθεν, για πρώτη φορά (ΠΕII / ΠΕ III περίοδο, 2200-2000 π.Χ.) εισέρχονται στο ελληνικό έδαφος... Ωστόσο, ούτε η αρχαιολογική, ούτε η γλωσσο λογική εικόνα του ελληνικού χώρου στηρίζουν τέτοιες θεωρίες, όπως θα δούμε και παρακάτω.

Ο Τύμβος είναι γηγενές επιτάφιο σχήμα και Σήμα, που εξελίσσεται από τους μικρούς τύμ βους των Νεολιθικών Χρόνων και λαμβάνει μνημειώδεις διαστάσεις και μνημειώδη μορφή από τη Μέση Εποχή του Χαλκού, ανάλογη προς ίο αξίωμα του ηγεμόνος-νεκρού. Αυτός ο τελευταίος απαθανατίζεται στη μνήμη του έθνους και με το επιτάφιο τυμβοειδές έξαρμα, το οποίο ο Όμηρος χαρακτηρίζει ως «τηλαυ γές Σήμα», συμβατά προς τη φύση του Τύμβου ως αναμνηστικού της αίγλης του νεκρού ηγεμόνα.

Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΤΥΜΒΟΣ
Η έρευνα μας όμως δεν σταμάτησε εδώ. Ο Τύμβος στην κορυφή του λόφου βρισκόταν στην απόληξη ενός τμήματος του λόφου, το οποίο είχε κολουροκωνικό σχήμα (κώνος με δύο επίπεδες επιφάνειες, πάνω και κάτω) και ύψος περίπου 4 μ.από τη μία επιφάνεια στην άλλη.

Στη βάση αυτού του τμήματος του λόφου διακρινόταν καθαρά μια περιμετρική ζώνη, ένας Περίδρομος, τον οποίο προσπάθησε να ερμηνεύσει ο Κεραμόπουλλος. Ασφαλώς, ο ίδιος -ορθώς βέβαια!- θεώρησε ότι ήταν τεχνητός και όχι φυσικός.

Υπέθεσε, λοιπόν, ότι ο Περίδρομος αυτός ήταν μία «πομπική οδός τελετουργιών». Τέτοιες τελετουργίες υπαινισσόταν ο χρησμός του Βάκίδος, ενός μάντη από την Αρκαδία των αρχαϊκών χρόνων. Σύμφωνα με τον χρησμό αυτό, οι Θηβαίοι έπρεπε να φυλάνε το ταφικό μνημείο από τους κατοίκους της Τιθορέας, οι οποίοι, όταν ο Ήλιος βρισκόταν στον αστερι σμό του Ταύρου (Μάιος), επιχειρούσαν να υπο κλέψουν χώμα από το Αμφείον και να το μετα φέρουν στην πατρίδα τους. Το χώμα αυτό το μετέφεραν στο μνήμα του φώκου, ο οποίος υπήρξε σύζυγος της Αντιόπης, μητέρας των Λιοσκούρων της Θήβας.

Ο Παυσανίας χρησιμοποίησε το ρήμα «υφαι ρείσθαι» για να περιγράψει την ενέργεια των κατοίκων της Τιθορέας: « ΥφαφεΙσθαι δ' εθέ λουσιν απ' αυτού της γης οι Τιθορέαν την εν τη Φωκίδι έχοντες».

Ο Κεραμόπουλλος προβληματίστηκε για την τυχόν πραγματολογική σημασία του όρου και διερωτήθηκε αν αυτό αφορούσε σε εσωτερι κή διαμόρφωση του λόφου. Παρ' όλα αυτά, έκανε το λάθος να χαρακτηρίσει ως βυζαντινά υδραγωγεία κάποιες από τις σήραγγες του λόφου, οι οποίες φάνηκαν όταν πέρασε από εκεί ο αμαξιτός δρόμος Αθηνών-Λαμίας...

" Τελικά, αποδείξαμε με την έρευνα μας ότι το «υφαιρείσθαι» του Παυσανία απέδιδε τη μία από τις δύο παραμέτρους της πυραμίδος του Αμφείου, δηλαδή τις εσωτερικές του σήραγγες!

" Η άλλη παράμετρος είναι η ίδια η βαθμι δωτή διαμόρφωση του λόφου, με τέτοια λάξευση, ώστε να πάρει το τρίβαθμο σχήμα, στην κορυφή του οποίου χτίστηκε ο Τύμβος και ο κοινός τάφος Ζήθου και Αμφίονος, που έδωσε και το όνομα του στο λόφο, «Αμφείον» ή «Άμφιον». (βλ. Ξενοφώντος Ελληνικά, 5,48: «και αγαγόντες επί το Αμφείον θέσθαι εκέλευ ον τα όπλα», Αρριανού 1,8,6,7 και Πλουτάρχου Περί του Ιωκράτου δαιμονίου, 4: « Ο δε Αρχ'ιας καλέσας τον Θεόκριτον και τω Λυσανορίδα προσαγαγών ιδία λαλεί πολύν χρόνον εκνεύσας της οδού μικρόν υπό το Αμφιον»).

Η ανακάλυψη του πυραμιδοειδούς σχήμα τος του λόφου ξεκίνησε από την διαπίστωση ότι μερικά μέτρα χαμηλότερα από τον Περίδρομο, στη βάση του άνω κώνου του λόφου, υπήρχε και δεύτερος παρόμοιος διά δρομος/περίδρομος, ο οποίος είχε κατακαλυ φθε'ι από παχύτατες επιχώσεις, δένδρα και θάμνους, που τον κατέστησαν αφανή. Η απο κάλυψη του περιδρόμου αυτού φανέρωσε και έναν ακόμη κόλουρο κώνο, ενώ, κατά την ανα σκαφή μας, φάνηκε και η αρχή ενός τρίτου ακόμα. Ο τελευταίος όμως, είναι ουσιαστικά καταχωσμένος, εκτός από την ανατολική του πλευρά, όπου υπήρχε η κοίτη του Χρυσορρόα. Ακόμη ανατολικότερα δε, υπήρχε η Αγορά της πόλεως των ιστορικών, όχι όμως των ρωμαϊ κών, χρόνων, το τελείωμα της οποίας όριζε το αρχαίο θέατρο.


Οι κώνοι του λόφου μετρήθηκαν ως εξής (τεκμαρτό ύψος):
* ο Τύμβος 2,20 μ.
* ο πρώτος κώνος 4,40 μ.
* ο δεύτερος κώνος 8,80
* ο τρίτος κώνος 17,60 μ.


ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ καταπληκτικές σήραγγες του λόφου
Ο λόφος του Αμφείου έχει σύσταση ψαμμολι θική και λαξεύεται σχετικά εύκολα, η επιφά νεια του όμως υφίσταται αποσάθρωση από τις καιρικές συνθήκες. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για το εσωτερικό του, όπου οι σήραγγες διατη ρήθηκαν άριστα σε βάθος πάνω από 20 μ. Η κύρια πρόσβαση στο εσωτερικό του λόφου γίνεται από κατακόρυφο φρέαρ, διαμέτρου ενός μέτρου περίπου, το οποίο αποκαλύφθηκε στην περίμετρο του πλίνθινου τύμβου, βορεί ως του μεγάλου τάφου της κορυφής του λόφου.

Ένα δεύτερο φρέαρ στη δυτική πλαγιά, ελαφρώς λοξό, εξυπηρετούσε τον εξαερισμό και το φωτισμό του εσωτερικού χώρου, όπως συμβαίνει και στα υπόγεια αιγυπτιακά μνη μεία.

Οι σήραγγες στο εσωτερικό του Αμφείου είναι έργο επιμελές και περίτεχνο. Από το κεντρικό φρέαρ οδηγούμαστε, ανατολικά μεν, σε μια τριφυλλόσχημη εγκοπή του βράχου, δυτικά δε, σε μια λαξευτή κλίμακα, που κατε βάζει το επίπεδο των σηράγγων. Οι σήραγγες αυτές διατρέχουν όλο το εσωτερικό του λόφου σε ευθύγραμμα τμήματα, τα οποία με ορθές γωνίες σχηματίζουν μία μαιανδροειδή σχάρα σε όλο το εσωτερικό του λόφου! Το ύψος των σηράγγων είναι 5 μέτρα και το πλά τος 1,80 μ., ενώ η οροφή τους είναι καμαρωτή!

Σε ακανόνιστα διαστήματα, αμφίπλευρα, έχουν ανοιχτεί στο βράχο κόγχες ύψους 2,5 μ., καμαρωτές επάνω, το μεγαλύτερο ύψος των οποίων έχει κλειστεί από κομμάτια του βράχου.

Η διαδρομή μας στο εσωτερικό του λόφου ήταν μία συναρπαστική μεταφορά στον κόσμο του θρύλου. Τα είκοσι μέτρα βάθος του κατα κόρυφου φρέατος μας έφερναν καθημερινά με ένα πρόχειρο ανυψωτικό μηχανισμό στα έγκατα του Αμφείου και στις περίτεχνες σήραγγες του, τις οποίες διατρέχαμε με επι φύλαξη και δέος, δεμένοι με σκοινιά για να μην χαθούμε στους ανεξερεύνητους δαιδά λους του!

Την επιστημονική αναζήτηση κέντριζε η ανθρώπινη περιέργεια, ο θαυμασμός για τις εκπληκτικές κατασκευές και η συγκίνηση μας, η οποία υπήρξε τόσο βαθιά, όσο και το βάθος των φρεάτων και των σηράγγων που μας έφερναν στον μυστηριώδη κόσμο των Νεκρών, προσπαθώντας να ανακαλύψουμε τις αιώνιες κατοικίες τους!

Αλλά δυστυχώς δεν μας άφησαν! Ούτε καν προλάβαμε να διατρέξουμε όλες τις υπόγειες σήραγγες, να τις σχεδιάσουμε και να τις φωτογραφίσουμε...

Ωστόσο, το βίωμα μας, αν και σύντομο, είναι πάντοτε συγκλονιστικό και μαγικό" το εσωτε ρικό του Αμφείου είναι το εκπληκτικότερο υπόγειο μνημείο της Ελλάδος που πρέπει να ερευνηθεί και να δοθεί στο κοινό! Και αυτό είναι πολύ εύκολο από τις πλάγιες εξόδους των σηράγγων του, οι οποίες βρίσκονται δίπλα στους σημερινούς δρόμους! Το θρυλικό και το μαγικό έχουν πάρει τη μνημειακή τους υπό σταση στο εσωτερικό του Αμφείου και η απο κάλυψη των υπόγειων τάφων του είναι η δικαίωση της Παράδοσης μας και των δικών μας -ατελέσφορων, δυστυχώς- προσπαθειών και ερευνών.


ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ
Για τις υπόλοιπες πυραμίδες του ελλαδικού χώρου οι ενδείξεις είναι ατελέστατες. Στο αξιό λογο βιβλίο του συγγραφέα και ερευνητή Χρήστου Λάζου, Πυραμίδες στην Ελλάδα, εκδό σεις Αίολος, καταγράφονται επτά πυραμίδες:

1. Η πυραμίδα του Ελληνικού
2. Η πυραμίδα του Λιγουριού
3. Η πυραμίδα της Δαλαμανάρας στην Αργολίδα
4. Η πυραμίδα της Κάμπιας, στην Νέα Επίδαυρο Αργολίδας
5. Η πυραμίδα της Σικυώνας
6. Η πυραμίδα της Νεάπολης στην Λακωνία (Βιγλάφια)
7. Η πυραμίδα του Αμφείου στην Θήβα

Ο συγγραφέας περιγράφει συνοπτικά την οικτρή κατάσταση των περισσοτέρων από τα μνημεία αυτά στο άρθρο του «Έχουμε πυραμί δες στην Ελλάδα!» στο περιοδικό Focus, vo 35, Ιανουάριος 2003, σελ. 98: «Η πυραμίδα του Ελληνικού είναι η καλύτερα διατηρημένη, με ύφος τοιχοποιίας περίπου εννέα δόμων (6-7 μέτρα).

Ισοπεδωμένη είναι εκείνη στο Λιγουριό, από την οποία σώζονται ελάχιστοι δόμοι, ειδικά προς την κατωφέρεια. Η πυραμίδα της Κάμπιας σώζεται σε ελάχιστα ερείπια, κυρίως η πρόσθια πλευρά με την είσοδο και την πυραμιδοειδή γωνία της. Οι πυραμίδες της Δαλαμανάρας, της Σικυώνας κι εκείνη στα Βιγλάφια καταστράφηκαν ολοσχερώς, με τη διαφορά ότι από την τελευταία σώζεται μόνο η τάφρος που την περιέβαλλε. Τέλος, η κλιμακωτή πυραμίδα του Αμφείου, στη Θήβα, έχει υποστεί τόσες επεμβάσεις και καταστροφές, που είναι δύσκολο να διακρίνεις τη μορφή της».

Για την τελευταία περίπτωση, ο συγγραφέας αναφέρεται προφανώς στην εγκατάσταση ενός συστήματος προσκόπων πάνω στην πυραμίδα με άδεια της Πολιτείας, αν και είχε ήδη ανακαλυ φθεί και ο τάφος των Θηβαίων Διοσκούρων και η βαθμιδωτή διαμόρφωση του λόφου.

Εξ άλλου ο λόφος εν τω μεταξύ έγινε άλσος και φυτεύτηκε με πεύκα, οι ρίζες των οποίων προκαλούν φθορές στην επιφάνεια του μνημεί ου. Ανάμεσα στα πεύκα, ο ανασκαφέας καθάρισε μια στενή ζώνη για να ανακαλύψει τη βαθμιδωτή διαμόρφωση του λόφου σε πυραμιδικό μνημείο. Διακρίνονται, από τα κάτω προς τα πάνω, οι βαθμίδες 1,2,3 και τα δύο ενδιάμεσα διαζώματα, ενώ στην κορυφή του λόφου υψώνεται ο -αθέατος στη φωτογραφία- «τύμβος» με τον κοινό τάφο του Ζήθου και του Αμφίονος.

Βαθμιδωτή μορφή έχει μέχρι τώρα μόνο η πυραμίδα του Αμφείου, ενώ οι υπόλοιπες φαίνο νται να ανήκουν στον τύπο της κανονικής τετράπλευρης πυραμίδος, με λείες επιφάνειες και κατασκευή από δόμους, επιμελέστερης ή υποτυπώδους λάξευσης. Η πυραμίδα του Ελληνικού έχει ανάμεσα στους μεγάλους δόμους της και μικρότερους λίθους, μια τεχνική γνωστή στα προϊστορικά κτίσματα της Ελλάδος, όχι μόνο στα κυκλώπεια τείχη, αλλά και σε αρχαιότερα κτί σματα και κατασκευές, όπως τα πρωτοελλαδικά «αναχώματα» της Κωπαίδας.

Ο UIrich Karstedt στη μελέτη του (Per Kopaissee im Altertum und die «i minyschen» Kanale, Arch. Anzeiger, 1937, σελ. 1 κε) είχε υπο γραμμίσει ότι η τοιχοποιία των προϊστορικών κατασκευών δεν αποτελεί επ'ουδενί τεκμήριο ακριβούς χρονολόγησης τους. Άλλοι ερευνητές δε, έχουν τονίσει ότι, από τους αρχαίους τοίχους, εκείνοι που ξεχωρίζουν για την κατασκευαστική τους ιδιαιτερότητα είναι οι τοίχοι των κτισμάτων (ναϊκών κυρίως) των γεωμετρικών χρόνων, που διακρίνονται με την «μικρολιθική» τους δόμηση (steinekeinigkeit). Συνεπώς, η χρονολόγηση των πυραμίδων με μόνο κριτήριο την δόμηση τους είναι παρακινδυνευμένη και μάταιη.

Μόνο η ανασκαφική έρευνα και η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων χρονολόγησης μπορεί να ορίσει τον χρονολογικό ορίζοντα κατασκευής των ιδιότυπων αυτών μνημείων, διατηρώντας την προσδοκία να αυξηθούν αριθμητικά με την πρόοδο της έρευνας. Ωστόσο, παρά την πιθανή επιβίωση ενός αρχικού σχήματος, είναι φανερό ότι οι πυραμίδες της Ελλάδος (αλλά και της Αιγύπτου) εκφράζουν τον πολιτισμό και την πρα κτική μιας εποχής, ενός πολιτισμικού κύκλου που τις «ανακάλυψε», τις δόμησε και τις χρησι μοποίησε για τις δικές του ανάγκες και τη δική του βιοθεωρία ή κοσμοθεωρία, γεγονός βασικό για την ερμηνεία και την χρονολόγηση τους. Η τελική χρήση και αποστολή των περισσοτέρων ε'ιναι σχεδόν φανερή. Για τον Παυσανία η πυρα μίδα του Ελληνικού ήταν ταφικό πολυάνδριο.

Όπως γράφει ο Χρ. Λάζος (όπως παραπάνω, σελ. 9: «Ο Παυσανίας αποκαλούσε τις πυραμί δες πολυάνδρια (του Ελληνικού και της Δαλαμανάρας), εννοώντας τα ταφικά μνημεία πολλών ατόμων και όχι ενός. Τα πολυάνδρια όμως ήταν μικρά οχυρά που φιλοξενούσαν περιορισμένο αριθμό στρατιωτών. Ο Αρβανιτόπουλος υποστηρίζει ότι αυτή του Ελληνικού ήταν έμβλημα τάφου και πως κάτω από τον λόφο υπάρχει πιθανότητα να βρίσκεται ο τάφος κάποιου σημαίνοντος προσώπου. Ως πολυάνδρια-οχυρά θεωρούν τις πυραμίδες του Ελληνικού οι Lord, Wiegand, Fracchia -ο τελευταίος πιστεύει ότι ήταν αμυντικοί πύργοι κάποι ων αγροικιών-ενώ οι Leake, Ross, Vischermi Clark συμφωνούν με τον Παυσανία, ότι δηλαδή ήταν ταφικά μνημεία. Εντούτοις, δεν βρέθηκαν οστά στις πυραμίδες... Πιθανότερη ή εξ Ίσου πιθανή είναι η άποψη που θεωρεί τα κτίσματα φρυκτωρίες, σταθμούς αναμετάδοσης φωτει νών μηνυμάτων με την μέθοδο της πυρσείας, το οποίο υποστηρίζουν οι Cirtius, Donaldson, Τσούντας και Manatt. Τέλος, η ομάδα της Ακαδημίας Αθηνών υποστηρίζει την πολύ προω θημένη άποψη ότι πιθανό να ήταν αστρονομικά παρατηρητήρια).

Είναι φανερό ότι πρόκειται για πλήρη σύγχυ ση! Ο Χρ. Λάζος γράφει ότι η πυραμίδα στα Βιγλάφια της Λακωνίας «είχε γίνει έμμονη ιδέα για μένα και προσπάθησα να την εντοπίσω δέκα φορές. Τελικά την βρήκα το 1995. Το μόνο που διασώζεται από αυτή είναι η τάφρος που την περιέβαλλε». Κανείς όμως δεν μας εξήγησε τι εξυπηρετεί μία τάφρος γύρω από μία πυραμί δα, για την οποία ο Λάζος προτείνει «διαφορετική αρχιτεκτονική» και επισημαίνει: «βρίσκεται πάνω σε ορθογώνια βάση, περιβάλλεται από μία πλατιά τάφρο και οι δόμοι της πρέπει να ήταν ορθογώνιοι λίθοι, όπως διακρίνουμε στους διάφορους λίθους που προέρχονται απ' αυτή κι έχουν χρησιμοποιηθεί στα γύρω μαντριά» (όπως παραπάνω, σελ. 9.

Ο Παυσανίας, ως γνωστόν, θεωρούσε την πυρα μίδα αυτή τάφο του Κινάδωνος, πλοιάρχου του Μενέλαου. Για την πλατιά τάφρο που περιβάλλει την πυραμίδα των Βιγλαφίων και την πιθα νή αποκατάσταση της αρχικής της μορφής θα συγγράψουμε ειδική μελέτη. Είναι φανερό βεβαίως ότι κάθε μνημείο απαιτεί τη δική του έρευνα και ερμηνεία και ασφαλώς την ακριβή χρονολόγηση του.

Έτσι μόνο θα αποδειχτεί η πιθανή διαχρονία τους, η πιθανή επιβίωση του σχήματος και του όποιου αρχικώς προορισμού του ή η ένταξη όλων σε ένα πολιτισμικό και κατ' επέκτασιν χρονολογικό ορίζοντα, που για μας είναι η πιθανότερη εκδοχή. Θεωρούμε δε ένα τέτοιο ορίζοντα, την πρώιμη και μέση εποχή του χαλ κού, την περίοδο του μινυακού πολιτισμού της Ελλάδος, τη χιλιετία της άνθησης του πολιτι σμού των Μινυών στην Ελλάδα και πέρα από αυτή (2700-1700 π.Χ.). Αυτό το κράτος, ο πολιτι σμός αυτός έχει, για μας, εφεύρει και προωθήσει το πυραμιδικό σχήμα όχι μόνο στον ελλαδικό, αλλά και τον ευρύτερο χώρο.

Ποιος είναι όμως ο σκοπός, ποια η αφετηρία και η λειτουργία των κτισμάτων αυτών; Το Αμφείον υπήρξε σαφώς ταφικό μνημείο. Στην κορυφή του ιδρύθηκε ο τάφος των Ηγεμόνων, των Διόσκουρων της Θήβας, Ζήθου και Αμφίονος. Ο τάφος αυτός πιθανότατα να υπήρξε και κέντρο λατρείας των ηρώων, των ιδρυ τών της πόλεως της Θήβας. Στο ανερεύνητο δυστυχώς, εσωτερικό του λόφου τεκμαίρονται βασίμως άλλοι τάφοι. Εκεί παραπέμπει και η αναφορά του Παυσανία για απόπειρες τυμβω ρύχων στο εσωτερικό του λόφου («υφαιρείσθαι»), και ο ταφικός περίβολος του λόφου-μνημείου, καθώς και οι πυρές των Νιοβιδών παρά τον λόφον.

Άρα, ο λόφος και η πυραμίδα του λειτούργη σαν ως χώροι ταφής όχι μόνο των ηγεμόνων Διοσκούρων της Θήβας, αλλά και των οικογενειών τους, λειτούργησαν δηλαδή ως «πολυάνδριον» και συγχρόνως ως χώρος ηρωολατρείας μέχρι τους όψιμους χρόνους της αρχαιότητας! Από την άποψη αυτή, το πυραμιδικό σχήμα δεν ήταν μόνο χρηστικό που ιεραρχούσε τους τάφους κατά το αξίωμα των Νεκρών, αλλά εξέφραζε και την ιερότητα της αιώνιας κατοικίας των Ηγεμόνων, των Ηρώων.

Η πυραμίδα του Αμφείου, βαθμιδωτή εξω τερικά και κατασκαφής εσωτερικά, είναι το σημαντικότερο, μετά την Λακεδαίμονα, μνη μείο του μινυακού μας πολιτισμού.

Δυστυχώς, το περίτεχνο αυτό πλέγμα δεν ερευνήθηκε, διότι ο υπογράφων ανασκαφέας μετατέθηκε από την έδρα του το έτος 1973...

Υπογραμμίζουμε για άλλη μία φορά το μνημειώδες της κατασκευής, την περίπλοκη διαδρομή των σηράγγων, την άριστη διατήρηση των λαξεύσεων... Ασφαλώς, το εσωτερικό του Αμφείου εξυπηρέτησε μίαταφική οικονομία και πρακτική, την οποία ενισχύει η ομοιότητα του με τα αιγυπτιακά ταφικά μνημεία του Αρχαίου και του Μέσου Βασιλείου, στα οποία επίσης υπάρχουν σήραγγες, κλίμακες και κόγχες, όπως στο Αμφείο. Η δε περίτεχνη διαδρο μή των σηράγγων ερμηνεύεται ορθώς ως τέχνασμα παραπλάνησης των τυμβωρύχων!

Αυτό το πλέγμα των σηράγγων στο εσωτε ρικό του Αμφείου, το οποίο ασφαλώς ήταν γνωστό στην Αρχαιότητα, σχολίασε -εν αγνοία ίου, πιθανότατα- ο Παυσανίας, με την παρατή ρηση «υφαφείσθαι δ' εθέλουσι απ' αυτού της γης οι Τιθορέαν την εν τη Φωκίδι έχοντες», υπαινισσόμενος, προφανώς, δράση τυμβωρύ χων στο εσωτερικό του μνημείου.

Παρ' ότι η έρευνα του Αμφείου έμεινε ημιτε λής και το φρέαρ κλείστηκε με τσιμέντο μετά την απομάκρυνση του υπογράφοντος ανασκαφέα, τα ευρήματα και τα στοιχεία της έρευνας του υπήρξαν αρκετά για να τεκμηριώ σουν την ερμηνεία του ως ταφικού βαθμιδω τού μνημείου της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού (2600-2400 π.Χ. δηλαδή αρχαιότερου από την Μεγάλη Πυραμίδα!)!


ΟΙ ΘΡΥΛΙΚΟΙ ΜΙΝΥΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.
Το Αμφείο λοιπόν, μας έθετε αναγκαστικά σε ένα σημαντικό προβληματισμό: Υπήρξε όντως ένας άλλος σημαντικός πολιτισμός στην Ελλάδα πριν από τον Μυκηναϊκό Πολιτισμό και, αν ναι, ποια ήταν η αφετηρία, η διάρκεια και τα χαρακτηριστικά του; Η έρευνα του Αμφείου οδήγησε τον ανασκαφέα του στην επανεκτίμη ση της χρονολόγησης του κολοσσιαίου απο στραγγιστικού έργου της Κωπαΐδος, το οποίο η Παράδοση είχε συνδέσει με τους Μινύες του Βοιωτικού Ορχομενού. Ο Ορχομενός αναφέ ρεται στον Όμηρο ήδη ως Μινύειος, ενώ αργό τερα ο Πίνδαρος επανέλαβε τη σύνδεση του με τους Μινύες στην έκφραση: «Παλαιφάτων Μινυών επίσκοποι».

Οι ανασκαφές που διενέργησα, τόσο στα αναχώματα των αποστραγγιστικών διωρύγων της κωπαϊδικής λεκάνης, όσο και στο εσωτερι κό της «μεγάλης καταβόθρας»,, δηλαδή της κύριας απαγωγού αρτηρίας των υδάτων της κωπαϊδικής λίμνης προς την Λάρυμνα μέσω ενός τεχνητού τούνελ μήκους 2,5 χιλιομέτρων, με τον καθηγητή S. Lauffer του Πανεπιστημίου του Μονάχου, βεβαίωσαν ότι το τεράστιο αποστραγγιστικό έργο είχε ολο κληρωθεί και λειτουργήσει στα μέσα της τρί της χιλιετίας π.Χ.

Αυτό ήταν ακόμη μία ένδειξη ότι όντως πριν από τη μυκηναϊκή εποχή, ο ελλαδικός χώρος γνώρισε ένα υψηλό τεχνολογικό πολιτισμό, ο οποίος με τη σειρά του προϋπέθετε ανάλογη διοικητική οργάνωση. Αυτά τα στοιχεία όμως υπήρξαν πολύ ενοχλητικά για τους μελετητές εκείνους, που προήγαγαν.την θεωρία ότι οι Μυκηναίοι ίδρυσαν τον αρχαιότερο πολιτισμό στον ελληνικό χώρο και τα αντιμετώπισαν με επιφύλαξη ή και με περιφρονητική αδιαφορία, χωρίς όμως να μπορούν να τα ακυρώσουν, αφού αυτά στηρίζονται σε αρχαιολογικά δεδομένα!

Κτίρια «ανακτορικού» χαρακτήρα της πρώι μης εποχής του χαλκού, δηλαδή της τρίτης χιλιετίας π.Χ., αποκαλύπτονταν στον ελλαδικό χώρο, στη Θήβα (αψιδωτό κτίριο) στη Λέρνα (οικία των Κεράμων), στα Ακκοβίτικα της Μεσσηνίας... Τελευταία μάλιστα, αποκαλύ φθηκαν στη Θήβα, την «έδρα» του Αμφείου, ανακτορικό κτίσμα και λείψανο τείχους της Καδμείας, καθώς και μέγας «τύμβος» από πλίνθους-τούβλα. Όλα τα παραπάνω χρονολο γούνται στους πρωτοελλαδικούς χρόνους, άρα πρόκειται για ευρύματα σύγχρονα της πυραμί δας του Αμφείου. Το συμπέρασμα είναι αυτο νόητο: η Ελλάδα γνώρισε πριν από τον μυκη ναϊκό και έναν εξ' ίσου ακμαίο και, πιστεύω, ακμαιότερο πολιτισμό, η διάρκεια του οποίου κάλυπτε την τρίτη και τις αρχές της δεύτερης χιλιετίας π.Χ, ουσιαστικά μια ολόκληρη χιλιε τία (2700 έως 1700 π.Χ.)!

Ο πολιτισμός αυτός διέθετε και διοικητική ανακτορική οργάνωση και μνημειώδη ταφική αρχιτεκτονική και υψηλή τεχνολογία, υδραυλι κή και όχι μόνον! Ιδιαίτερα λαμπρή δε, υπήρξε κατά την περίοδο αυτή η μεταλλουργική τεχνολογία, όπως έδειξαν οι δικές μας ανα σκαφές στα Αγιωργίτικα και το Στενό της Τεγέας, δύο χώρους που αυτή τη στιγμή εκπροσωπούν τη σημαντικότερη και αρχαιότε ρη μεταλλουργία, όχι μόνο στον ελληνικό, αλλά και σε όλο το μεσογειακό και τον ευρω παϊκό χώρο!

Εμείς χαρακτηρίσαμε αυτόν τον πολιτισμό «Μινυακό» και την περίοδο της χρονικής του ανάπτυξης «Μινυακή περίοδο» του προϊστορι κού πολιτισμού της Ελλάδος, η οποία καλύπτει την χιλιετία 2700-1700 π.Χ. Μέσα στη χιλιετία αυτή περιλαμβάνεται και η λεγόμενη Πρωτοελλαδική Εποχή (2700 έως 2100 π.Χ.) και οι δύο πρώτες υποδιαιρέσεις της λεγόμε νης Μεσοελλαδικής εποχής (ΜΕ Ι και ΜΕ II), αφού ουσιαστικά η τρίτη βαθμίδα της, η ME III, δεν υπάρχει αρχαιολογικά και «ιστορικά», αλλά βρίσκεται ή μάλλον αποτελεί το μεταίχμιο δύο πολιτιστικών κύκλων: Του μινυακού και του μυκηναϊκού πολιτισμού.

Τώρα αξίζει να ερευνήσουμε και να μελετή σουμε τον μινυακό πολιτισμό της χιλιετίας 2700-1700 π.Χ., ως αυθύπαρκτο υψηλό πολιτι στικό κύκλο, σε όλες τις πτυχές και τις εκφάν σεις του.

Ακολούθως, θα τον ξεχωρίσουμε τόσο από τον μακρό νεολιθικό πολιτισμό της Ελλάδος (7000 έως 3000 π.Χ.), όσο και από τον ακόλου θο του, τον μυκηναϊκό πολιτισμό (1700/1600 έως 1100 π.Χ.), με το τέλος του οποίου συμπί πτει και το τέλος της λεγόμενης προϊστορίας του ελλαδικού χώρου. Γιατί ο μινυακός πολιτι σμός της Ελλάδος προκύπτει ως το πρότυπο πάνω στο οποίο στηρίχτηκε ο μυκηναϊκός μας πολιτισμός, από άποψη πολιτικής οργάνωσης, μνημειώδους ταφικής αρχιτεκτονικής, τεχνολογίας, λατρείας, αλλά και λογοτεχνικής δημι ουργίας, όπως θα αναπτύξουμε σε άλλα μελε τήματα μας.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗΣ
Η χρονολόγηση της πυραμίδας του Αμφείου στην τρίτη χιλιετία π.Χ. ανεκίνησε πολλά ζητή ματα, αν και οι μελετητές δεν κατέγραψαν την αφετηρία του νέου προβληματισμού που προέ κυψε μετά τις ανακοινώσεις και τις δημοσιεύ σεις μας... Η έρευνα στράφηκε στη χρονολό γηση της γνωστής πυραμίδος στο Ελληνικό της Αργολίδος, η οποία θεωρείτο ελληνιστικών χρόνων, σύμφωνα με τη χρονολόγηση που είχε προτείνει ο Αμερικανός αρχαιολόγος Lord (Hesperia 1938,481-527).

Η νέα χρονολόγηση στηρίχτηκε σε νέα ανασκαφική διερεύνηση του μνημείου και σε εφαρμογή της μεθόδου της θερμοφωταύγειας. Οι ερευνητές του μνημείου, οι καθηγητές Θεοχάρης και Λυριτζής, βεβαίωσαν ότι η πυραμίδα του Ελληνικού χρονολογείται στην πρώιμη τρίτη χιλιετία π.Χ. Με την έρευνα αυτή διασφαλίστηκε ο πανάρχαιος χρονολογικός ορίζοντας των πυραμίδων του ελλαδικού χώρου, όπως είχε δείξει η ανασκαφή και η μελέτη της βαθμιδωτής πυραμίδος του Αμφείου Θηβών. Αρα, οι πυραμίδες της Ελλάδος -δύο τουλάχιστον από τις σημαντικό τερες, τόσο του βαθμιδωτού, όσο και του τετράπλευρου σχήματος- δεν είναι κατασκευ ές των ελληνιστικών, αλλά των πρωτοελλαδικών χρόνων! Δεν ήσαν έργα της τρίτης εκατονταετίας αλλά της τρίτης χιλιετίας π.Χ.!

Οι ανακαλύψεις και οι διαπιστώσεις αυτές ανέτρεπαν όλα τα καθιερωμένα του καιρού μας, ήταν όμως συμβατές με την αρχαία Παράδοση, την οποία συνήθως χαρακτηρίζουμε «μυθολογική», απλοποιητικά και γενικευτικά. Τη «μυθολογία» των δύο αυτών μνημείων διέσωσε η πολύ μεταγενέστερη περιηγητική «λογοτεχνία» του Παυσανία. Την πυραμίδα και τον τύμβο του Αμφείου η παράδοση των Θηβών, που διασώθηκε μέχρι τον Παυσανία, τη συνέδεε με τον κοινό τάφο των Θηβαίων Διοσκούρων, οι οποίοι στον Όμηρο αναφέρονται ως οι πρώτοι που έχτισαν τείχος στην Καδμεία (Οδύσσεια, λ 260).

«Οι πρώτοι Θήβης έδος έκτισαν επταπύλοιο πύργωσαν τ', επε'ι ου μεν απύργωτον γ' εδύ ναντο ναιέμεν ευρύχωρον Θήβην, κρατερώ περ' εόντε»

Πρόσφατα αποκαλύφθηκε και λείψανο του προμηκυναϊκού (κυκλώπειου) αυτού τείχους στην Καδμεία, κοντά στο Αμφείο, και χρονολο γήθηκε στους πρωτοελλαδικούς χρόνους, δηλαδή την ίδια εποχή με τη διαμόρφωση του Αμφείου σε βαθμιδωτή πυραμίδα!

Και δεν βρέθηκε μόνο το τείχος εκείνο, το οποίο αναφέρεται στην Οδύσσεια ως το αρχαι ότατο έυρημα της Καδμείας, αλλά και ένα επι πρόσθετο, ανακτορικό, σύγχρονο και παρακεί μενο στο τείχος κτίσμα, ένα πραγματικό citadel house, όπως ανακοινώθηκε από τους αρχαιολόγους της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θηβών σε πρόσφατο συνέδριο που οργάνωσε η αρμόδια Εφορεία στη Θήβα!

Και ο μεν Παυσανίας και ο Κεραμόπουλλος δεν αντελήφθηκαν τη διαμόρφωση του λόφου του Αμφείου σε βαθμιδωτή πυραμίδα, ο πρώ τος όμως άφησε ένα λεκτικό σχολιασμό και μία αναφορά σε απόπειρες τυμβωρυχίας με την παρατήρηση του, «υφαφείσθαι δ'εθέλου σιν απ' αυτού της γης οι Τιθορέαν την εν τη Φωκ'ιδι έχοντες». Ο δε Κεραμόπουλλος, με την παιδεία και την οξυδέρκεια του διερωτήθηκε: «Εκείνο το "υφαφείσθαι" δεν δύνομαι άλλως να νοήσω ή ως αποβλέπον εις την όλην βάσιν του τύμβου, εις αυτόν δηλαδή τον φυσικό λόφον... ηγνόει ο Παυσανίας ή δεν λέγει ακρι βώς ούτε την εσωτερικήν φύσιν του λόφου ούτε την όλην περί αυτού πιστιν» (Αρχ. Δελτίον 3,1917, σελ. 387-.

Το Αμφείο με την έρευνα του άνοιξε έναν νέο προβληματισμό σχετικά με τη χρήση, την αποστολή και τη χρονολόγηση των πυραμιδι κών κτισμάτων του ελλαδικού χώρου, αλλά και την έρευνα των υδραυλικών έργων, τα οποία εμείς πρώτοι χρονολογήσαμε στην τρίτη χιλιετία Π.Χ. και τα θεωρήσαμε έργα του μινυακού πολιτισμού της Ελλάδος. Είναι πλέον βέβαιο πως η πρόοδος της έρευνας θα αναδει κνύει συνεχώς αυτόν τον πολιτισμό, τη χρυσή χιλιετία του προϊστορικού μας παρελθόντος και θα του προσγράψει όλες του τις κατακτή σεις και τα επιτεύγματα, τα οποία υφήρπασε ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Αυτό λοιπόν θ' αποτε λέσει το νέο λαμπρό κεφάλαιο της Αρχαιολογίας και της Επιστήμης...

Η πυραμίδα του Αμφείου προέκυψε ως μνη μειώδης ταφική κατασκευή, η οποία προϋπέ θετε ανάλογη και σύγχρονη διοικητική οργά νωση, ένα διοικητικό σύστημα, το οποίο δημι ούργησε μια μνημειώδη ταφική αρχιτεκτονική πριν από τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. Αυτό κλόνιζε την εδραιωμένη θεωρία ότι στην Ελλάδα δεν υπήρξαν καθόλου μνημειώδεις ταφικές κατασκευές και μνημειώδη διοικητικά-ανακτορικά κτίσματα πριν από τους Μυκηναϊκούς Χρόνους (1550-1200 Π.Χ.).

Οι φορείς του Μυκηναϊκού Πολιτισμού θεωρούντο -και θεωρούνται ακόμη- οι απόγονοι των Ινδοευρωπαίων, οι οποίοι-υποτίθεται-εισήλθαν στον ελληνικό χώρο στο τέλος της 3ης χιλιετίας π.Χ., χωρίς βέβαια να υπάρχει αρχαιολογική ή γλωσσολογική στήριξη της σχετικής θεωρίας. Άλλωστε, ούτε και η διακίνηση των τύμβων Kurgan έλυσε το ζήτημα, διότι οι ελλαδικοί τύμβοι εξελίσσονται αυτοτελώς και δεν προσφέρονται ως τεκμήριο φυλετικών μετακινήσεων από τον ευρωπαϊκό ή τον ευρασιατικό χώρο προς την Ελλάδα.


ΤΟ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟ ΤΩΝ ΠΥΡΑΜΙΔΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ
Σε ό,τι αφορά όμως τη μορφογένεση των πυραμιδικών κατασκευών και τη χωρική αφε τηρία τους, τα πράγματα διαγράφονται ανταγωνιστικά και συναρπαστικά. Ποιος «ανακάλυ ψε» το σχήμα της πυραμίδος; Η φερόμενη ως «κοιτίδα» της, Αίγυπτος, ή η μινυακή Ελλάδα; Η μεγάλη αρχαιότητα των ελληνικών πυραμίδων θα ήταν μετέωρη ως μεμονωμένο φαινόμενο και προϊόν, αν δεν μπορούσε να συναρτηθεί με μία σύγχρονη της πολύπλευρη πολιτιστική υποδομή και κρατική οργάνωση, που εκφρά στηκε αλλού και εδώ με προϊόντα υψηλής στάθμης και τεχνολογίας.

Χωρίς την ύπαρξη μινυακού κράτους και μινυακού πολιτισμού, οι ελληνικές πυραμίδες θα έμεναν αξιοπερίεργες κατασκευές (curiosities) και θα μετακινούντοχρονολογικά από τους «προϊστορικούς» μέχρι τους ελληνι στικούς χρόνους, άλλοτε με ερευνητικά τεκμή ρια, άλλοτε κατ' εκτίμησιν. Είναι όμως παρά γωγα, έργα και μνημεία ενός συγκεκριμένου πολιτισμού και μιας συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας και αυτό προσδιορίζει έμμεσα αλλά τεκμαρτά, τη χρονολόγηση των ελληνικών πυραμίδων, δημιουργιών του ελληνικού μινυα κού πολιτισμού της χρυσής χιλιετίας του (2700-1700 π.Χ,)!

Οι αιγυπτιακές πυραμίδες είναι οι πολυπλη θέστερες μεν, αλλά, τώρα πια, όχι και οι αρχαιότερες! Οι ελληνικές πυραμίδες υπολεί πονται αριθμητικά, αλλά αυτό μάλλον είναι συμπτωματικό (υπόκειται στην «chance of discoveryw/πιθανότητα της ανακάλυψης), ήδη όμως διεκδικούν όχι απλά ταυτοχρονία, αλλά μεγαλύτερη αρχαιότητα από τις αρχαιότερες αιγυπτιακές, που χρονολογούνται περί το 2700/2600 π.Χ.

Ωστόσο, το αρχετυπικό των πυραμίδων προσδιορίζεται όχι μόνο από τον πολιτισμό που τις παρήγαγε, αλλά και από την αποστολή και τη χρήση τους. Οι πυραμίδες δεν είναι μόνο ταφικά μνημεία, κάτι που αποτελούν κυρίως οι αιγυπτιακές πυραμίδες. Η σύγχρονη έρευνα έχει αποδώσει άλλο χαρακτήρα και χρήση στη μεγάλη πυραμίδα του Χέοπος, την οποία ερευνά ως αστρονομικό σταθμό ή εργα στήριο, με πειστικά επιχειρήματα! Της αποδίδει δε ακριβή γαιωδεσία και «ευεργετικές» επιπτώσεις στην συντήρηση οργανικών ουσιών που καλύπτονται από το «κέλυφος» της!

Αντίθετα, οι υπόλοιπες, εξ όσων γνωρίζω, και η «κλασική» βαθμιδωτή πυραμίδα του Ζοζέρ (2600 π.Χ. περίπου) είχαν ταφικό προο ρισμό, όπως δείχνουν οι πολυδαίδαλες υπόγει ες ή παρακείμενες ταφικές και λατρευτικές εγκαταστάσεις τους αντίστοιχα. Οι εγκαταστά σεις αυτές είχαν ως προορισμό να παραπλα νούν τους τυμβωρύχους και να υπηρετούν την πολλαπλότητα των λατρευτικών εθιμοτυπιών και πρακτικών που αναπτύχθηκαν σε κύριο γνώρισμα της αιγυπτιακής ιερατικής και καθε στωτικής Ιεραρχίας.

Ταφικό προορισμό είχαν σαφώς και οι πυραμίδες του Αμφείου και του Ελληνικού της Αργολίδος, όπως έδειξαν τα ευρήματα και οι εσωτερικές σήραγγες του Αμφείου, αλλά και η παράδοση που ήθελε και τη μία και την άλλη πυραμίδα να έχουν φιλοξενήσει τους τάφους επώνυμων ηρώων των δύο περιοχών (Ζήθος και Αμφίων, Προίτος και Ακρίσιος αντίστοιχα).





(apollonios)

Read more: http://www.to-parakseno.gr/2013/09/blog-post_3149.html#ixzz2eR1i7BWz

Rods - Είναι εξωγήινα όντα; Βίντεο

Προσοχή!! Ζούν ανάμεσα μας είναι τόσο γρήγοροι, που δέν μπορούμε να τους διακρίνουμε δια γυμνού οφθαλμού, μοιάζουν με έντομα, έχουν αεροδυναμικό σχήμα και το μήκος τούς κυμαίνεται απο μερικά εκατοστά εώς και μισό μέτρο....


Αυτό ιχυριζεται ο Χοσε Εσκαμίλα, μουσικός, σκηνοθέτης και παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών στίς ΗΠΑ.στις 19 Μαρτίου του 1994 ο αμερικανός ανακάλυψε την ύπαρξη των εξωγήινων εντόμων, τα οποία ονόμασε rods, μπαστουνάκια όπως αναφέρει, εκείνη την ημέρα είδε κάτι που άλλαξε την ζωή του για πάντα.στη διάρκεια μιάς βιντεοσκόπησης παρατήρησε μέσα απο την καμερά του κάποια ιπτάμενα αντικείμενα.αρχικά δεν έδωσε σημασία γιατί φαντάστηκε οτι ήταν κοινά έντομα.όταν όμως εξέτασε πιο προσεκτικά την ταινία έμεινε άφωνος.τα πλάσματα που περιφέρονταν γύρω απο την κάμερα του δέν ήταν έντομα αλλά ούτε και πουλιά, τα rods είχαν μόλις ανακαλυφθεί.

Εξετάζοντας τα βίντεο σε αργή κίνηση, πίξελ πρός πίξελ, ο Εσκαμίλα πείστηκε πως αυτό που έβλεπε δεν προερχόταν απο τη γή.τα rods ήταν παράξενα έντομα είτε με πολλά φτερά είτε με μιά λεπτή μεμβράνη κατα μήκος του κορμού τους, πράγμα που τα έκανε να αιωρούνται και να αναπτύσουν μεγάλες ταχύτητες που δεν γίνονταν αντιληπτές με γυμνό μάτι.ο άλλος λόγος που συνηγορούσε στο γεγονός οτι ο εσκαμίλα ανακάλυψε κάτι μοναδικό ήταν το ότι κανένα απο τα γνωστά έντομα δεν πετούσε τόσο γρήγορα ούτε είχε το σχήμα των rods.

Κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της Βαγδάτης το 2003, τα rods εμφανίστηκαν στίς ειδήσεις του τηλεοπτικού καναλιού fox.

Η επόμενη κίνηση του Εσκαμίλα ήταν να μοιραστεί την ανακάλυψη του με τον υπόλοιπο κόσμο.έτσι δημιούργησε την ιστοσελίδα www.roswellrods.com στην οποία δημοσίευσε μερικές φωτογραφίες που έδειχναν κάποια παράξενα όντα να διασχίζουν με μεγάλη ταχύτητα τον ουρανό.όμως δεν σταμάτησε εκεί.υπέθεσε πως και άλλοι κινηματογραφιστές θα είχαν καταγράψει τα rods, πράγμα στο οποίο δεν έπεσε έξω.χιλιάδες ανθρώποι απ''όλο τον κόσμο του έστελναν ταινίες με περίεργα έντομα που έμοιαζαν μ''αυτά που είχε κινηματογραφήσει, τα εξωγήινα rods υπήρχαν σε όλο τον πλανήτη.





(alitogr)

Read more: http://www.to-parakseno.gr/2013/09/rods.html#ixzz2eR0mibHI

Σοκαριστική ανακάλυψη:Αρχαίο ελληνικό νόμισμα κατέγραψε έκλειψη του Δία από την Σελήνη

Ένα σπάνιο αρχαίο ελληνικό νόµισµα αποκαλύπτει µια (σπανιότατη) έκλειψη που έγινε πριν από 2.134 χρόνια και ήταν ορατή στην τότε συριακή Αντιόχεια.

Ήταν 17 Ιανουαρίου 121 π.Χ. Ακριβώς πριν από 2.134 χρόνια συµβαίνει ένα σπάνιο αστρονοµικό φαινόµενο: έκλειψη του ∆ία από τη Σελήνη. Λίγο αργότερα – περίπου το 120 π.Χ. – κυκλοφορεί ένα αργυρό τετράδραχµο που εµφανίζεται για µία φορά µόνο στην Ιστορία της αρχαίας Συρίας και εξαφανίζεται...


Στη µία πλευρά του νοµίσµατος απεικονίζεται ο βασιλιάς της περιοχής Αντίοχος Η’ Γρυπός (αυτός που έχει γαµψή µύτη) – που ανήκε στη δυναστεία των Σελευκιδών, επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στην άλλη πλευρά ο ∆ίας ηµίγυµνος κρατά σκήπτρο στο δεξί του χέρι και στο αριστερό ένα αστέρι (συνήθως κρατά µία νίκη), ενώ πάνω από το κεφάλι του εµφανίζεται η ηµισέληνος.

Ποια σχέση µπορεί να έχουν τα δύο γεγονότα;
Την απάντηση δίνει ο καθηγητής στο Πανεπιστήµιο του Oυίνσδορ στον Καναδά Ρόµπερτ Γουάιρ. «Έκανα ορισµένους υπολογισµούς για να διαπιστώσω τι µπορεί να ήταν ορατό στον ουρανό της Αντιόχειας, της πρωτεύουσας των Σελευκιδών (σ.σ.: και λίκνο του ελληνικού πολιτισµού στην περιοχή της Μέσης Ανατολής) εκείνη την εποχή και βρήκα κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία», εξηγεί ο επιστήµονας κλασικών σπουδών που ενδιαφέρεται για τα αστρονοµικά φαινόµενα και παρουσίασε τα αποτελέσµατα των ερευνών του στην ετήσια εκδήλωση του Αµερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.

«Στις 17 Ιανουαρίου το 121 π.Χ. οι κάτοικοι της πόλης είδαν την έκλειψη, από τον δίσκο της Σελήνης, του∆ία – ενός από τους πλέον λαµπρούς πλανήτες και ορατού διά γυµνού οφθαλµού από την αρχαιότητα. Την ίδια εποχή ο ∆ίας βρισκόταν στον αστερισµό του Καρκίνου, ο οποίος είναι πολύ σηµαντικός αστερισµός. Αυτό σήµαινε πως ένας σπουδαίος βασιλιάς θα αναλάµβανε την εξουσία ή θα γεννιόταν στη Συρία, καθώς οι αρχαίοι αστρολόγοι πίστευαν πως ο Καρκίνος κυβερνά το συγκεκριµένο κοµµάτι του κόσµου».

Την εποχή που ο Αντίοχος Η’ σκότωσε τη δεσποτική µητέρα του Κλεοπάτρα Θεά, η οποία στο µεταξύ είχε συµβάλει στον θάνατο του άλλου της γιου, Σελεύκου Ε’ Φιλοµήτορος, ο οποίος µε τη σειρά του είχε επιχειρήσει να αναλάβει µόνος του τη διακυβέρνηση του κράτους συνέβαιναν κι άλλα στον νυχτερινό ουρανό της αρχαίας Συρίας.

«Παρατήρησα ότι συνέβησαν κι άλλες εκλείψεις την ίδια εποχή», λέει ο καθηγητής - ερευνητής Ρόµπερτ Γουάιρ. «Μέσα στην ίδια χρονιά έγινε και δεύτερη έκλειψη του ∆ία ενώµια εβδοµάδα µετά την πρώτη έγινε και έκλειψη της Αφροδίτης που επίσης θεωρείται πολύ καλός οιωνός. Ισως ο Αντίοχος Η’ αισθάνθηκε πως οι θεοί είναι επιτέλους µε το µέρος του, καθώς η έκλειψη ειδικά του ∆ία θεωρείται πολύ θετικό σηµάδι για τους βασιλείς.

Το εντυπωσιακό είναι πως ουδείς ξαναχρησιµοποίησε τη συγκεκριµένη εικονογραφία. Το εν λόγω νόµισµα κυκλοφόρησε σε µία κοπή και δεν επανήλθε στην κυκλοφορία», καταλήγει.


(tanea)

Read more: http://www.to-parakseno.gr/2013/09/blog-post_6842.html#ixzz2eQzOAfr7

Άγνωστοι Έλληνες: Palacio de las Grecas στην κεντρική Αμερική

Οικοδόμημα με το Δελφικό Έψιλον, σύμβολο του Απόλλωνα

Από ενάρξεως ύπαρξης των εθνών-κρατών, έγινε προσπάθεια να «συρρικνωθεί» ο Ελληνισμός και να περιοριστεί σε όσο το δυνατόν μικρότερα σύνορα. Έπειτα επιχείρησαν -και εν μέρει το κατάφεραν- να μας πείσουν πως Έλληνες δεν υπάρχουν σήμερα. Ότι το έθνος των Ελλήνων έχει «μπασταρδευτεί, ότι δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, ότι, ότι…


Τους διέφυγε όμως κάτι· Έλληνας δεν είναι μόνο ο Ελλαδίτης αλλά αντιθέτως υπάρχουμε εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο, κάτι που φαίνεται και από το πλήθος των Ελληνογενών που σας παρουσιάζουμε εδώ και κάποιον καιρό.
Στο παρόν άρθρο θα σας παρουσιάσουμε την έντονη ελληνική παρουσία στην κεντρική Αμερική και συγκεκριμένα στο Μεξικό.

Η εν λόγω χώρα βρίθει αρχαιολογικών χώρων, κάποιοι εκ των οποίων αποδίδονται στην φυλή των Μάγιας, οι οποίοι σύμφωνα με την παράδοση πήραν το όνομά τους από την Μαία, μητέρα του Ερμή, αγγελιοφόρου των θεών.
Οι ναοί που οικοδομούσαν, καθώς και οι λαβύρινθοι στο εσωτερικό τους, ήταν ίδιας τεχνοτροπίας με αυτή των Ελλήνων της Μινωικής περιόδου. Δεν υποστηρίζουμε φυσικά πως οι Μάγιας και άλλες φυλές του Μεξικού ήταν ελληνικές αλλά πως επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τους Έλληνες «ταξιδιώτες». Οι πολιτισμοί που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό διαθέτουν ένα κοινό χαρακτηριστικό· ανέγειραν πόλεις, που τις έκαναν, ως επί το πλείστον, πρωτεύουσες και θρησκευτικά κέντρα.

Μερικές από αυτές τις πόλεις είναι η Τεοτιουακάν, η Τσίτσεν Ιντζα, η Ουξμαλ, η Σαγιλ, η Μίτλα, Κινίτσνα, Τονίνα, Πάλενκ (πανομοιότυπο με την Φαιστό) και πολλές άλλες. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά των αρχαιολογικών χώρων που έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή παρουσιάζουν ομοιότητες με τους αντιστοίχους των πρώιμων μινωικών χρόνων, συχνά και μυκηναϊκών.

Ναός στην Ουξμαλ γεμάτος αρχαία ελληνικά σύμβολα και την χαρακτηριστική Λαμδοειδή πύλη


Χαρακτηριστική είναι «η πυραμίδα του Μάγου», εντός της οποίας βρέθηκαν πολυάριθμα προσωπεία και παραστάσεις φιδιών, ναός στην πόλη Ουξμάλ, γεμάτος με αρχαία ελληνικά σύμβολα, όπως βλέπετε και στην φωτογραφία, ο περίφημος ναός με τους μαιάνδρους στην πόλη Ελ Ταχίν, και άλλοι.

Τίρυνθα

Πόλη Πάλενκ

Εμφανής η ομοιότητα!
Το σημαντικότερο όμως στοιχείο είναι τα γνωστά σε όλους και περίτεχνα «Palacio de las Grecas», τα Παλάτια των Ελλήνων, όπως τα αποκαλούν μέχρι σήμερα οι ντόπιοι. Σε αυτά τα οικοδομήματα (αυτά τα συναντά κανείς στις πόλεις Μίτλα, Ουξμάλ, Τουλούμ, Μόντε Αλμπάν κ.α.) υπάρχουν, όπως θα δείτε και στο ακόλουθο βίντεο, πλήθος μαιάνδρων, ρόμβων, σταυρών και γενικότερα αρχαίων ελληνικών συμβόλων. Η τεχνοτροπία είναι σχεδόν πανομοιότυπη με αυτήν των Μυκηναϊκών και των Μινωικών ανακτόρων.

Αλλά και η γλώσσα τους ήταν παραπλήσια στην ελληνική:
θάλακ< θάλασσα (Λάβετε υπ’ όψιν ότι οι Μινωίτες υπήρξαν από τους μεγαλύτερους θαλασσοκράτορες, όπως αναφέρει και ο Ηρόδοτος)
τεό< θεός
πόλη Τούλη< Θούλη (πόλη των Ελλήνων στην Εσπερία)
Απούλο< Απόλλων (Έτσι ονόμαζαν τον θεό, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοσή τους, τους έσωσε από τους σαρκοβόρους κατοίκους του Κάτω Κόσμου).

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σκάλιζαν σε ναούς τους το Δελφικό Έψιλον, σύμβολο του Απόλλωνα.
Ντίος< Δίας
Ηρακάν< Ηρακλής

Επιστήμονες μάλιστα παρατηρούν ομοιότητες, σε επίπεδο εθίμων, ανάμεσα σε φυλές του Μεξικού -μεταξύ τους και οι Μάγια- και τους Έλληνες.87061maya__fresco Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά το έμβλημα των Μάγια και άλλων φυλών, το φίδι δηλαδή και ο γυπαετός. Έμβλημα που διέθεταν και οι Χαλκιδείς. Επίσης στην πόλη Σαγίλ κυριαρχούν ως σύμβολο τα κέρατα αιγός, όπως και η Αμάλθεια, η κατσίκα, που θήλασε τον Δία.
Πολλοί θα αναρωτηθούν· γιατί απαραίτητα από τους Έλληνες; Άλλοι πάλι θα ισχυριστούν· Μα ενδέχεται εκείνοι να ταξίδεψαν στην Μεσόγειο και να έδωσαν εκείνοι σε εμάς αυτά τα στοιχεία.

Απάντηση δίνει η Αμερικανίδα νομικός και ιστορικός ερευνητής, Henriette Mertz, η οποία με την έρευνα που διεξήγαγε απέδειξε το ταξίδι των Αργοναυτών και του Οδυσσέα στην αμερικανική ήπειρο, φέρνοντας τα πάνω κάτω στην καθεστηκυία άποψη.
Επομένως οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι δεν ανακάλυψε πρώτο ο, ούτως ή άλλως ελληνικής καταγωγής, Κολόμβος την Αμερική αλλά η συγκεκριμένη Ήπειρος ήταν γνωστή στους προγενέστερους Έλληνες, οι οποίοι ίδρυαν αποικίες σε αυτήν πριν χιλιάδες χρόνια!

Ακόμη και ο διακεκριμένος ερευνητής, Percy Harrison Fawcett, ανακάλυψε ίχνη πανάρχαιου ελληνικού πολιτισμού στην Αμερική. Ο εν λόγω ερευνητής «εξαφανίστηκε» μυστηριωδώς, εξελίξει της έρευνάς του στην πόλη Xavante.

Τα πάμπολλα ευρήματα δεν μπορούν, όσο και αν το θέλουν κάποιοι, να περάσουν απαρατήρητα.
Η αλήθεια αργά ή γρήγορα βγαίνει στο φως! Εμείς ερευνώντας διεξοδικά σας δίνουμε και θα σας δίνουμε, για όσο μπορούμε, πληροφορίες και σας καλούμε σε περαιτέρω αναζήτηση…







(pygmi)

Read more: http://www.to-parakseno.gr/2013/09/palacio-de-las-grecas.html#ixzz2eQya4C5R

ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΑ!! Drone παρακολουθεί διαδηλωτές στην ΔΕΘ

Όπως θα παρακολουθήσετε στο βίντεο έχουν επιστρατεύσει ένα Drone για να παρακολουθούν live τους διαδηλωτές στην έκθεση της Θεσσαλονίκης. Είναι της αστυνομίας; Είναι κάποιου τηλεοπτικού καναλιού; Το θέμα είναι πως η ξενόφερτη εκ της δύσεως τεχνολογία έχει κάνει την εμφάνισή της και στην Ελλάδα, ακριβώς σύμφωνα με τα Αμερικάνικα πρότυπα.


Τα λεγόμενα Drones σύντομα θα πολλαπλασιαστούν και θα δίνουν ζωντανή εικόνα σε όποιον το επιθυμεί.

Δείτε το βίντεο και τα συμπεράσματα δικά σας.





(awakengr)

Read more: http://www.to-parakseno.gr/2013/09/drone.html#ixzz2eQw450nI

Το Ηλιακό Σύστημα πλέει σε διαστρική τρικυμία

Ο διαστρικός άνεμος, ένα ρεύμα σωματιδίων, έχει αλλάξει σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες
Ο Ήλιος κινείται μέσα στο Τοπικό Διαστρικό Σύννεφο (LIC), το οποίο βρίσκεται κοντά σε ένα δεύτερο νέφος (G). Το βέλος δείχνει την κατεύθυνση του Ήλιου σε σχέση με τα γειτονικά άστρα (P.C. Frisch, University of Chicago)
Η κατεύθυνση του διαστρικού ανέμου, ενός ρεύματος σωματιδίων μέσα στα οποία κινείται ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα, έχει αλλάξει σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες, αποκαλύπτει μελέτη στην επιθεώρηση «Science». Αυτό σημαίνει ότι ταξιδεύουμε σε μια ταραχώδη περιοχή, ίσως επειδή πλησιάζουμε στην άκρη ενός σύννεφου μέσα στο οποίο πλέουμε εδώ και 45.000 χρόνια.
Το διαστρικό σύννεφο
Από τη δεκαετία του 1970 γνωρίζουμε ότι ο Ήλιος και οι πλανήτες του δεν κινούνται στο απόλυτο κενό, αλλά διασχίζουν ένα σύννεφο διαστρικού αερίου με διάμετρο γύρω στα 30 έτη φωτός.
Το σύννεφο αυτό φαίνεται εξαιρετικά αραιό: «Αν έπαιρνε κανείς μια χούφτα του αέρα που αναπνέουμε στη Γη, και την τέντωνε μέχρι να φτάσει το πλησιέστερο άστρο, θα είχε περίπου την ίδια πυκνότητα με αυτό το νέφος» σχολιάζει η Πρισίλα Φρις του Πανεπιστημίου του Σικάγο, μέλος της ερευνητικής ομάδας.
Το νέφος μπορεί να είναι αραιό, δεν είναι όμως αμελητέο: λόγω της κίνησης μέσα σε αυτό το σύννεφο, το Ηλιακό Σύστημα δέχεται ένα συνεχές ρεύμα σωματιδίων, γνωστό ως διαστρικός άνεμος. Μέχρι πρόσφατα, οι φυσικοί πίστευαν ότι το ταξίδι του Ηλιακού Συστήματος είναι σχετικά ήρεμο, και ότι ο διαστρικός άνεμος πνέει στην ίδια κατεύθυνση για εκατομμύρια χρόνια.
Αυτό όμως δεν φαίνεται να ισχύει. Στην τελευταία μελέτη, οι ερευνητές αναφέρουν ότι η κατεύθυνση του ανέμου έχει αλλάξει κατεύθυνση τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Αυτό σημαίνει είτε ότι ταξιδεύουμε σε μια ασυνήθιστα ταραγμένη περιοχή στο εσωτερικό του σύννεφου, είτε ότι το Ηλιακό Σύστημα πλησιάζει το όριο του νέφους και θα εξέλθει από αυτό σε περίπου 1.000 χρόνια.
Κοσμικός ανεμοδείκτης
Το όριο  του Ηλιακού Συστήματος αντιστοιχεί χονδρικά στο όριο της λεγόμενης ηλιόσφαιρας -μιας γιγάντιας φυσαλίδας γεμάτης φορτισμένα σωματίδια (πρωτόνια, ηλεκτρόνια) που πηγάζουν από τον Ήλιο και τελικά συγκρούονται με τα εισερχόμενα σωματίδια του διαστρικού ανέμου.
Τα περισσότερα σωματίδια του ανέμου είναι φορτισμένα, οπότε εκτρέπονται έξω από το Ηλιακό Σύστημα χάρη στο μαγνητικό πεδίο του Ήλιου. Υπάρχουν ωστόσο βαρύτερα, ουδέτερα σωματίδια, όπως άτομα ήλιου και υδρογόνου, που καταφέρνουν να εισέλθουν στην ηλιόσφαιρα.
Αυτά είναι τα σωματίδια χάρη στα οποία μπορούμε να αντιληφθούμε το διαστρικό άνεμο: τα ουδέτερα σωματίδια συγκρούονται με σωματίδια του ηλιακού ανέμου και εκπέμπουν αμυδρές, υπεριώδεις λάμψεις, οι οποίες γεμίζουν ολόκληρο τον ουρανό.
Οι λάμψεις αυτές χαρτογραφήθηκαν για πρώτη φορά το 1972 από τον δορυφόρο STP 72-1 του αμερικανικού στρατού. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι η ένταση των λάμψεων δεν είναι σταθερή σε όλη τη διάρκεια του έτους.
Καθώς τα ουδέτερα σωματίδια εισέρχονται στην ηλιόσφαιρα, οι τροχιές τους καμπυλώνουν λόγω της βαρυτικής έλξης του Ήλιου. Οι καμπύλες πορείες των εισερχόμενων σωματιδίων σχηματίζουν έναν κώνο, ο οποίος λειτουργεί ως ανεμοδείκτης και αποκαλύπτει την κατεύθυνση του διαστρικού ανέμου.
Η αυξομείωση στην ένταση των λάμψεων, συνειδητοποίησαν οι επιστήμονες, οφείλεται στο γεγονός ότι η Γη μπαινοβγαίνει στον κώνο των σωματιδίων καθώς περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο.
Η αλλαγή ήρθε το 2009, όταν η NASA εκτόξευσε την αποστολή IBEX με στόχο να μετρήσει απευθείας τα ουδέτερα άτομα ηλίου που εισέρχονται στην ηλιόσφαιρα. Οι μετρήσεις αποκάλυψαν τότε ότι η κατεύθυνση του διαστρικού ανέμου είχε αλλάξει κατά 6 μοίρες σε διάστημα 40 ετών.
Δεδομένου όμως ότι οι μετρήσεις των λάμψεων δεν είναι άμεσα συγκρίσιμες με τις μετρήσεις των ίδιων των ατόμων ηλίου που προκαλούν τις λάμψεις, οι φυσικοί ανησυχούσαν ότι η φαινόμενη αλλαγή κατεύθυνσης μπορεί να οφειλόταν σε σφάλμα της μεθοδολογίας.
Τα νέα δεδομένα
Στη νέα μελέτη, ερευνητές διαφόρων αμερικανικών ιδρυμάτων συγκεντρώνουν δεδομένα από το IBEX και εννέα ακόμα διαστημικά σκάφη, συμπεριλαμβανομένων των αρχικών μετρήσεων του 1972 και μετρήσεων των ατόμων ηλίου από την αποστολή Ulysses της δεκαετίας του 1990.
Η ανάλυση δείχνει να επιβεβαιώνει τις υποψίες για την αλλαγή του διαστρικού ανέμου. Παραμένει όμως ασαφές τι σημαίνει αυτή η αλλαγή. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι διανύουμε μια ταραγμένη περιοχή, στην οποία το διαστρικό νέφος μέσα στο οποίο κινούμαστε, το λεγόμενο Τοπικό Διαστρικό Νέφος, συναντά ένα άλλο νέφος αερίου, το λεγόμενο Νέφος G.
Μια άλλη εξήγηση, την οποία δείχνουν να προτιμούν οι ερευνητές είναι ότι βρισκόμαστε κοντά στο όριο του νέφους.

«Αν κανείς βρίσκεται μέσα σε ένα σύννεφο, δεν παρατηρεί μεγάλες αλλαγές» εξηγεί η ερευνητική ομάδα. «Αν όμως βρίσκεται κανείς κοντά στο όριο του νέφους, αρχίζει να βλέπει λεπτές δομές [...] Πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να σχετίζεται με αυτές τις ταραχώδεις δομές».

tovima

http://www.apocalypsejohn.com/2013/09/to-hliako-systhma-pleei-se-diastrikh-trikymia.html

"Κύριε Σαμαρά ο πατέρας μου αυτοκτόνησε λόγω πρωτογενούς πλεονάσματος"

Επιστολή που έστειλε 19χρονος ορφανός μετά την αυτοκτονία του πατέρα του λόγω οικονομικήγς εξαθλίωσης στον Αντώνη Σαμαρά αποτελεί την κατάλληλη απάντηση για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί "πρωτογενούς πλεονάσματος".

 

Ο νεαρός, όπως υποστηρίζει, έχασε τον πατέρα του πριν από περίπου 18 μήνες, όταν αυτοπουροβολήθηκε για χρέη που είχε ύψους 145.000 ευρώ. Διαβάστε την επιστολή του νεαρού.

 

«Είμαι 19 χρονών, φοιτητής & ανασφάλιστος εργαζόμενος σε 2 δουλειές που μου πίνουν το αίμα. Δεν παραπονιέμαι.

Στην Ελλάδα της κρίσης τους, το να έχω δύο δουλειές, έστω και αν μαζί αθροίζουν 750€ μηνιαίως με καθιστούν προνομιούχο. Από αυτές τις δουλειές εξάλλου έχει φαγητό η μητέρα μου και η 12χρονη αδερφή μου.

 

Δεν έχω και πολλές επιλογές. Όντας ανασφάλιστος είμαι και φοροφυγάς. Ναι ναι, αυτός που ψάχνει όλη μέρα η κυβέρνηση. Έχω εισοδήματα και δεν τα δηλώνω. (Γιάννη Στουρνάρα, ακούς;)

 

Δεν ήμουν πάντα φοροφυγάς όμως. Μόλις 1 χρόνο πριν ήμουν ένα χαμογελαστό παιδί με όρεξη και όνειρα. Προερχόμενος από οικογένεια της μεσαίας τάξης όπως μας αποκαλούσαν, είχα κάθε λόγο να πιστεύω πως έχω τη δυνατότητα να έχω μια ευτυχισμένη απλή ζωή. Ο πατέρας μου, ελεύθερος επαγγελματίας δεν ήταν ποτέ πολύ στο σπίτι. Δούλευε όλη μέρα για να μας προσφέρει το καλύτερο. Ποτέ δεν ήταν η ζωή τόσο εύκολη όσο θέλουν να την παρουσιάζουν.

 

Το κόστος ζωής ήταν πάντα υψηλότατο για τους απλούς ανθρώπους. Φροντιστήρια, αγγλικά, χαρτζιλίκι, ενοίκιο, φαγητό, ένδυση, λογαριασμοί, φόροι, δεν ήταν εύκολο να καλυφθούν. Ο πατέρας μου όμως δούλευε όλη ημέρα και τα κατάφερνε.

 

Στις αρχές του 2008 άρχισαν όμως τα πρώτα προβλήματα. Τα χρήματα δεν έφταναν. Ο πατέρας μου είχε δύο επιλογές. Είτε να στερήσει από το παιδί του βασικές παροχές για τη μόρφωση του και άλλα χρήματα από τον υπόλοιπο οικογενειακό προϋπολογισμό, είτε να το παλέψει μόνος του με δανεικά από τις τράπεζες. Επέλεξε να δανειστεί & να το παλέψει μόνος του.

 

Στα τέλη του 2012 τα χρέη του προς το δημόσιο & τις τράπεζες είχαν φτάσει κάπου στις 145.000€ . Η πίεση από τις εισπρακτικές εταιρείες & από την τηλεόραση μέσω των δημοσιογράφων-τρομοκρατών αφόρητη. Ο πατέρας μου ένα ωραίο μεσημέρι, βγήκε στην αυλή μας, κοίταξε τον ήλιο & αυτοπυροβολήθηκε με την κυνηγητική του καραμπίνα.

Η ζωή μας ανατράπηκε για πάντα. Δεν έπρεπε να το κάνει αυτό. Δεν έπρεπε να τους κάνει τη χάρη. Έπρεπε να αδιαφορήσει & να τους αφήσει να λένε ότι θέλουν.

 

Δεν χρεώνω την αδυναμία του πατέρα μου στον Σαμαρά. Ο πατέρας μου κρίνοντας εκ του αποτελέσματος ήταν αδύναμος. Όμως αν δεν κυνηγούσαμε το success story θα ήταν ακόμη μαζί μας. Αν το κράτος δεν κυνηγούσε τους απλούς πολίτες ο πατέρας μου θα ήταν μαζί μας…

 

Αν το κράτος έβαζε φυλακή όσους πολιτικούς & επιχειρηματίες έφαγαν δισσεκατομμύρια δημοσίου χρήματος ο πατέρας μου θα ήταν μαζί μας…

 

Αν το κράτος έβαζε πάνω από όλα τους πολίτες του & μετά τους τοκογλύφους ο πατέρας μου θα ήταν μαζί μας…

 

Αν το κράτος ενδιαφερόταν για τη γεννιά μου ο πατέρας μου θα ήταν μαζί μας & εγώ θα ήμουν ακόμη ένας νέος άνθρωπος με όνειρα & θα μπορούσα να χαμογελάσω.

 

Κύριε Σαμαρά ο πατέρας μου αυτοκτόνησε, για πιο πλεόνασμα μιλάτε;»

 

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr