Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2016

Όταν Απαγορεύτηκαν τα Ελληνικά Ονόματα…

Όταν Απαγορεύτηκαν τα Ελληνικά Ονόματα...

Όταν φέρνω στο μυαλό μου την εγκύκλιο τού Πατριαρχείου, που εξεδόθη το 1819 και μεταξύ άλλων,  απαγόρευε στους Έλληνες να δίνουν ελληνικά ονόματα στα παιδιά τους, ως ανάρμοστα(!!!) «πονάνε τα μηνίγγια μου». Και πονάνε ακόμα περισσότερο, όταν η Εκκλησία σήμερα, τολμά και κάνει λόγο για την συμβολή της στην Ελληνική Επανάσταση, την διάδοση της Ελληνικής Παιδείας, τής ελληνικής γλώσσας κ.τ.λ.

«Ανάρμοστο» να ονομάζεις το παιδί σου, Λεωνίδα, Αχιλλέα, Σωκράτη, Αφροδίτη, Ιφιγένεια κ.τ.λ., αλλά «πατροπαράδοτο» να το ονομάζεις Γιάννη, Μιχάλη, Μανώλη, Μαρία κ.α. Βεβαίως και σήμερα, η Εκκλησία έχει φροντίσει να «αγιοποιήσει» σχεδόν όλα τα αρχαία ελληνικά ονόματα, κάνοντας την ανάγκη φιλότιμο κι έτσι, ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Φυσικά, φίλε αναγνώστη, εσύ που ενδεχομένως θα συναντήσεις το όνομά σου στο ακόλουθο ενδεικτικό κατάλογο ονομάτων, δεν χρειάζεται να νιώθεις ενοχές που φέρεις ένα εβραϊκό όνομα. Δεν το επέλεξες εσύ. Αλλά κι αυτοί που το επέλεξαν για σένα (δηλαδή οι γονείς σου), κινήθηκαν μέσα στα πλαίσια που δυστυχώς ο Ιουδαιοχριστιανισμός τα έχει καταστήσει απολύτως δεδομένα και φυσιολογικά. Κοντά σ’ αυτά θα πρέπει να συνυπολογίζεται και η άγνοια των παλαιότερων γενεών, σε σχέση με την ιστορία και ειδικότερα με την πλαστή «αρμονική» σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού, που προπαγανδίζει ανερυθρίαστα εώς και σήμερα το παρακράτος τής Εκκλησίας.


Κάποια από τα ονόματα που ακολουθούν (μαζί με την ιουδαϊκή προφορά τους και σημασία), είναι προφανές ότι έχουν εβραϊκές ρίζες, ενώ κάποια άλλα έχουν εξελληνιστεί και είναι αρκετά δύσκολο για τον μέσο Έλληνα να «υποψιαστεί» την προέλευσή τους.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ, ότι η επιβολή εβραϊκών ονομάτων, μέσω τού Χριστιανισμού, δεν αποτελεί ελληνικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο (όπου δυστυχώς υφίσταται ο Χριστιανισμός). Επιπροσθέτως, η ελληνική ονοματοδοσία, δεν νοθεύτηκε μόνο με εβραϊκά ονόματα, αλλά και ρωμαϊκά (π.χ. Κωνσταντίνος, που σημαίνει «σταθερός»), καθώς ως γνωστόν ο Χριστιανισμός βρήκε γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη και επέκτασή του μέσα στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Δηλαδή, αυτής που γνωρίζουμε σήμερα ως Βυζάντιο (και για κάποιους αιθεροβάμονες πλαστογράφους τής ιστορίας, ως Ελληνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία).

Πάμε στο «ψητό» τώρα …;

Ηλίας

Ελί Για: Ο Θεός μου είναι ο Κύριος.

Ιωάννης

Γιο χανάν: Ο Θεός ελέησε.

Εύα

Χάβα: Μητέρα πάντων των ζώντων.

Άννα

Χανά: Η ευλογημένη απ’ τον Θεό.

Μαρία

Μαριάμ (Μύριαμ): Ποθητή, επιθυμητή. Σημαίνει και πίκρα.

Λάζαρος

Ελ αζάρ: Ο Θεός βοήθησε.

Ανανίας

Ανάν Για: Χάρισε ο Θεός.

Ζαχαρίας

Ζαχάρ Για: Θυμήθηκε ο Θεός.

Ματθαίος

Ματάτ Για: Δώρο Θεού.

Θωμάς

Τθαόν: Δίδυμος.

Σάββας

Σαμπάτ (Σάββατο): Ανάπαυση.

Ησαΐας

Γιεσά Για: Έσωσε ο Θεός.

Ιερεμίας

Γερμί Για: Με ανέδειξε ο Θεός.

Ιορδάνης

Γιαρδεΐν: Αυτός που ρέει.

Μανώλης (Εμμανουήλ)

Ιμ άνου Ελ: Ο Θεός είναι μαζί μας.

Μιχάλης (Μιχαήλ)

Μι κα Ελ: Ποιος σαν τον Θεό.

Ιάκωβος (Ιακώβ)

Γιακόβ: Πτερνιστής (σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, όταν γεννήθηκε, κρατούσε την φτέρνα του δίδυμου αδερφού του, Ησαύ).

Σολομός (Σολομώντας)

Σαλομών: Ειρηναίος

Σήφης (Ιωσήφ)

Γιο σεφ: Ο Κύριος να προσθέσει.

Δανιήλ

Δανί Ελ: Κριτής ο Θεός.

Γαβριήλ

Γαβρί Ελ: Άνθρωπος του Θεού.

Σαμουήλ

Σαμού Ελ: Ακούσθηκε ο Θεός.

Ραφαήλ

Ραφά Ελ: Θεράπευσε ο Θεός.

Ιωνάθαν

Γιο τανάν: Ο Θεός έδωσε.

Ιωακείμ

Γιο γιακίμ: Ο Θεός θα αποκαταστήσει.

Βενιαμίν

Μπεν γιαμίν: Υιός εκ δεξιών.

Αβραάμ

Άβραμ: Πατέρας λαών.

Ρεβέκκα

Ρίβκα: Δούλη του Θεού.

Ελισάβετ

Ελ ισεβά: Αυτή που πιστεύει στον Θεό.

Μωυσής

Μοσσέ: Υδατόσωστος.

Ισαάκ

Γελαστός.

Συμεών

Υπακοή.

Αναδημοσίευση από Πάρε – Δώσε

Πηγή Άρθρου: «Ελληνικά» ονόματα, με εβραϊκές ρίζες – «Πατροπαράδοτα» ονόματα που επέβαλλαν οι Ιουδαιοχριστιανοί «πατέρες» τής Εκκλησίας στους Έλληνες

Υ/Γ: Παρατήρηση δική μου: Παρά την προσπάθεια της Εκκλησίας να «αγιοποιήσει» σχεδόν όλα τα αρχαία ελληνικά ονόματα, κάνοντας την ανάγκη φιλότιμο ώστε, ούτε γάτα ούτε ζημιά φαίνεται ότι τελικά της έχουν ξεφύγει πληθώρα ονομάτων τα οποία βέβαια δεν διαφεύγουν της προσοχής της μια και είναι αναρτημένα στις λίστες των εκκλησιαστικών κύκλων. Μια τέτοια «μαύρη» λίστα βρήκα στην ιστοσελίδα http://eortologio.gr/data/eortes/eortes_no_name_day.php όπου περιλαμβάνει όλα τα γνωστά και άγνωστα ονόματα που δεν γιορτάζουν. Δεν χρειάζεται βέβαια να πει κανείς ότι το 99% αυτών των ονομάτων είναι αμιγώς Ελληνικά! Όποιος λοιπόν θέλει για το παιδί του ή ακόμα και για το ίδιο όνομα αμιγώς ελληνικό που δεν έχει καπηλευθεί ακόμα η εκκλησία δεν έχει παρά να επιλέξει για ονοματοδοσία όνομα από την λίστα που ακολουθεί:

ΑΒΔΗΡΟΣ (Αβδηρος)

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (Αγαμέμνων, Αγαμέμνονας, Αγαμεμνων, Αγαμεμνονας)

ΑΓΑΠΗΝΩΡ (Αγαπήνωρ, Αγαπηνωρ)

ΑΓΑΥΗ (Αγαύη, Αγαυη)

ΑΓΕΥΣ (Αγεύς, Αγευς)

ΑΓΗΝΩΡ (Αγήνωρ, Αγηνωρ)

ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ (Αγησίλαος, Αγησιλαος)

ΑΓΙΣ (Αγις)

ΑΓΝΟΔΙΚΗ (Αγνοδίκη, Αγνοδικη)

ΑΓΝΩ (Αγνω)

ΑΓΝΩΝ (Αγνων)

ΑΓΟΡΑΚΡΙΤΟΣ (Αγοράκριτος, Αγορακριτος)

ΑΓΟΡΑΣΤΗ (Αγοραστή, Αγοραστη)

ΑΓΟΡΙΤΣΑ (Αγορίτσα, Αγορία, Αγοριτσα, Αγορια)

ΑΔΜΗΤΟΣ (Αδμητος)

ΑΔΡΑΣΤΕΙΑ (Αδράστεια, Αδραστεια)

ΑΔΩΝΙΣ (Αδωνις)

ΑΕΘΛΙΟΣ (Αέθλιος, Αεθλιος)

ΑΕΛΛΩ (Αελλώ, Αελλω)

ΑΕΡΟΠΗ (Αερόπη, Αεροπη)

ΑΕΡΟΠΟΣ (Αέροπος, Αεροπος)

ΑΘΗΝΑΪΣ (Αθηναϊς, Αθηναίς, Αθηναις)

ΑΘΗΝΙΩΝ (Αθηνίων, Αθηνιων)

ΑΙΑΚΟΣ (Αιακός, Αιακος)

ΑΙΑΣ (Αίας, Αιας)

ΑΙΓΕΥΣ (Αιγεύς, Αιγευς)

ΑΙΓΙΝΑ (Αίγινα, Αιγινα)

ΑΙΓΙΣΘΟΣ (Αίγισθος, Αιγισθος)

ΑΙΓΛΗ (Αίγλη, Αιγλη)

ΑΙΓΥΠΤΟΣ (Αίγυπτος, Αιγυπτος)

ΑΙΔΟΝΗ (Αιδονή, Αϊδονή, Αιδονη, Αϊδονη)

ΑΙΘΗΡ (Αιθήρ, Αιθηρ)

ΑΙΘΡΑ (Αίθρα, Αιθρα)

ΑΙΛΙΑΝΟΣ (Αιλιανός, Αιλιανος)

ΑΙΜΩΝ (Αίμων, Αιμων)

ΑΙΝΕΙΑΣ (Αινείας, Αινίας, Αινειας, Αινιας)

ΑΙΟΛΟΣ (Αίολος, Αιολος)

ΑΙΣΧΥΛΟΣ (Αισχύλος, Αισχυλος)

ΑΙΣΩΠΟΣ (Αίσωπος, Αισωπος)

ΑΙΩΡΑ (Αιώρα, Αιωρα)

ΑΚΑΔΗΜΟΣ (Ακάδημος, Ακαδημος)

ΑΚΤΑΙΗ (Ακταίη, Ακταιη)

ΑΚΤΑΙΟΣ (Ακταίος, Ακταιος)

ΑΚΤΩΡ (Ακτωρ)

ΑΛΒΕΡΤΟΣ (Αλβέρτος, Αλμπερτ, Αλβερτος, Αλμπερτ)

ΑΛΕΜΙΝΑ (Αλεμίνα, Αλεμινιώ, Αλεμινα, Αλεμινιω)

ΑΛΘΑΙΑ (Αλθαία, Αλθαια)

ΑΛΚΑΙΟΣ (Αλκαίος, Αλκαιος)

ΑΛΚΑΜΕΝΗΣ (Αλκαμένης, Αλκαμενης)

ΑΛΚΕΙΔΗΣ (Αλκείδης, Αλκειδης)

ΑΛΚΕΤΑΣ (Αλκέτας, Αλκετας)

ΑΛΚΗΣΤΗ (Αλκηστη)

ΑΛΚΙΝΟΟΣ (Αλκίνοος, Αλκινόη, Αλκινοος, Αλκινοη)

ΑΛΚΜΕΝΗΣ (Αλκμένης, Αλκμενης)

ΑΛΚΜΗΝΗ (Αλκμήνη, Αλκμηνιώ, Αλκμηνη, Αλκμηνιω)

ΑΛΚΥΟΝΗ (Αλκυόνη, Αλκυονη)

ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ (Αμαρυλλίς, Αμαρυλλις)

ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ (Αμυγδαλιά, Αμυγδαλια)

ΑΜΥΝΤΑΣ (Αμύντας, Αμυντας)

ΑΜΦΙΘΟΗ (Αμφιθόη, Αμφιθοη)

ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ (Αμφικτύων, Αμφικτυων)

ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ (Αμφιτρίτη, Αμφιτριτη)

ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ (Αμφιτρύων, Αμφιτρυων)

ΑΝΑΙΣ (Αναίς, Αναις)

ΑΝΑΚΡΕΩΝ (Ανακρέων, Ανακρεων)

ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ (Αναξαγόρας, Αναξαγορας)

ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ (Αναξίμανδρος, Αναξιμανδρος)

ΑΝΔΡΟΚΛΗΣ (Ανδροκλής, Ανδροκλης)

ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ (Ανδρονίδης, Ανδρονιδης)

ΑΝΘΕΜΙΟΣ (Ανθέμιος, Ανθεμιος)

ΑΝΤΑΙΟΣ (Ανταίος, Ανταιος)

ΑΝΤΕΙΑ (Αντεια)

ΑΝΤΙΜΑΧΗ (Αντιμάχη, Αντιμαχη)

ΑΝΤΙΜΑΧΟΣ (Αντίμαχος, Αντιμαχος)

ΑΝΤΙΝΟΟΣ (Αντίνοος, Αντινοος)

ΑΝΤΙΟΠΗ (Αντιόπη, Αντιοπη)

ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ (Αντίπατρος, Αντιπατρος)

ΑΝΤΙΦΩΝ (Αντιφών, Αντιφων)

ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ (Απολλόδωρος, Απολλοδωρος)

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (Αργεντίνη, Αργεντινη)

ΑΡΓΟΣ (Αργος)

ΑΡΙΕΛ (Αριέλ, Αριέλλα, Αριελ, Αριελλα)

ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ (Αρίστιππος, Αριστιππος)

ΑΡΙΣΤΟΓΕΙΤΩΝ (Αριστογείτων, Αριστογειτων)

ΑΡΙΣΤΟΔΙΚΟΣ (Αριστόδικος, Αριστοδικος)

ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ (Αριστόμαχος, Αριστομαχος)

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ (Αριστομένης, Αριστομενης)

ΑΡΙΣΤΟΝΙΚΟΣ (Αριστόνικος, Αριστονίκη, Αριστονικος, Αριστονικη)

ΑΡΙΣΤΟΥΛΑ (Αριστούλα, Αριστουλα)

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ (Αριστοφάνης, Αριστοφανης)

ΑΡΙΩΝ (Αρίων, Αριων)

ΑΡΚΑΣ (Αρκάς, Αρκας)

ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ (Αρκτούρος, Αρκτουρος)

ΑΡΜΟΝΙΑ (Αρμονία, Αρμονια)

ΑΡΠΙΝΑ (Αρπίνα, Αρπινα)

ΑΡΡΙΕΤΑ (Αριέτα, Αρριέτα, Αρριέττα, Αριέττα, Αριετα, Αρριετα, Αρριεττα, Αριεττα)

ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ (Αρχίλοχος, Αρχιλοχος)

ΑΣΗΜΩΝΗ (Ασημώνη, Ασημωνη)

ΑΣΤΥΑΝΑΞ (Αστυάναξ, Αστυαναξ)

ΑΣΩΠΟΣ (Ασωπός)

ΑΤΘΙΣ (Ατθίς, Ατθις)

ΑΤΡΕΥΣ (Ατρεύς, Ατρευς)

ΑΤΤΑΛΟΣ (Ατταλος)

ΑΥΞΩ (Αυξώ, Αυξω)

ΑΥΡΗΛΙΟΣ (Αυρήλιος, Αυρηλία, Αυρηλιος, Αυρηλια)

ΑΦΕΝΤΙΑ (Αφεντία, Αφέντρα, Αφεντουλιώ, Αφέντρω, Αφεντρού, Αφεντια, Αφεντρα, Αφεντουλιω, Αφεντρω, Αφεντρου)

ΒΑΚΙΣ (Βάκις, Βακις)

ΒΑΚΧΥΛΙΔΗΣ (Βακχυλίδης, Βακχυλιδης)

ΒΑΡΥΤΙΜΟΣ (Βαρύτιμος, Βαρυτίμη, Βαρυτιμος, Βαρυτιμη)

ΒΑΥΒΩ (Βαύβω, Βαυβω)

ΒΑΦΗΣ (Βάφης, Βαφης)

ΒΑΦΥΚΛΗΣ (Βαφυκλής, Βαφυκλης)

ΒΕΑΤΡΙΚΗ (Βεατρίκη, Βεατρικη)

ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ (Βελισσάριος, Βελισσαρία, Βελισσαριος, Βελισσαρια)

ΒΕΛΛΕΡΕΦΟΝΤΗΣ (Βελλερεφόντης, Βελλερεφοντης)

ΒΕΝΕΤΙΑ (Βενετία, Βενέτης, Βενέτιος, Βενετια, Βενετης, Βενετιος)

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Βενιζέλος, Βένος, Βενιζέλα, Βένη, Βενιζελος, Βενος, Βενιζελα, Βενη)

ΒΙΑΣ (Βίας, Βιας)

ΒΙΟΛΕΤΑ (Βιολέτα, Βιολετα)

ΒΙΩΝ (Βίων, Βιων)

ΒΟΙΩ (Βοιώ, Βοιω)

ΒΟΙΩΤΟΣ (Βοιωτός, Βοιωτος)

ΒΟΡΕΑΣ (Βορέας, Βορεας)

ΒΟΤΡΥΣ (Βότρυς, Βοτρυς)

ΒΡΑΣΙΔΑΣ (Βρασίδας, Βρασιδας)

ΒΡΙΣΗΙΣ (Βρισηίς, Βρισηις)

ΒΡΟΝΤΗΣ (Βροντής, Βροντης)

ΒΡΟΝΤΙΝΟΣ (Βροντίνος, Βροντινος)

ΒΡΟΤΕΑΣ (Βροτέας, Βροτεας)

ΒΡΥΑΣ (Βρυάς, Βρυας)

ΒΡΥΜΗ (Βρύμη, Βρυμη)

ΒΡΥΣΩΝ (Βρύσων, Βρυσων)

ΒΥΖΑΣ (Βύζας, Βυζας)

ΒΥΡΩΝ (Βύρων, Βύρωνας, Βυρων, Βυρωνας)

ΒΩΡΟΣ (Βώρος, Βωρος)

ΓΑΙΑ (Γαία, Γαια)

ΓΑΝΥΜΗΔΗΣ (Γανυμήδης, Γανυμηδης)

ΓΑΥΑΝΗΣ (Γαυανής, Γαυανης)

ΓΕΙΤΩΝ (Γείτων, Γειτων)

ΓΕΛΩΣ (Γέλως, Γελως)

ΓΕΜΙΝΟΣ (Γέμινος, Γεμινος)

ΓΗ (Γή, Γη)

ΓΗΡΥΟΝΗΣ (Γηρυόνης, Γηρυονης)

ΓΙΑΛΑΜΑΣ (Γιαλαμάς, Γιαλαμάς)

ΓΙΑΣΕΜΗΣ (Γιασεμής, Γιασεμης)

ΓΚΟΛΦΩ (Γκόλφω, Γκολφω)

ΓΛΑΥΚΗ (Γλαύκη, Γλαυκη)

ΓΛΑΥΚΙΑΣ (Γλαυκιάς, Γλαυκιας)

ΓΛΑΥΚΙΔΗΣ (Γλαυκίδης, Γλαυκιδης)

ΓΛΑΥΚΟΣ (Γλαύκος, Γλαυκος)

ΓΝΗΣΙΠΠΟΣ (Γνήσιππος, Γνησιππος)

ΓΟΡΓΙΑΣ (Γοργίας, Γοργιας)

ΓΟΡΓΟΣ (Γόργος, Γοργος)

ΓΟΡΓΩ (Γόργω, Γοργω)

ΓΡΑΙΚΟΣ (Γραικός, Γραικος)

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ (Γραμματική, Γραμματικη)

ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ (Γραμμένος, Γραμμενος)

ΓΡΥΛΟΣ (Γρύλος, Γρυλος)

ΓΡΥΝΕΙΟΣ (Γρύνειος, Γρυνειος)

ΓΥΓΗΣ (Γύγης, Γυγης)

ΓΥΗΣ (Γυής, Γυης)

ΓΥΛΙΠΠΟΣ (Γύλιππος, Γυλιππος)

ΓΥΠΑΙΕΥΣ (Γυπαιεύς, Γυπαιευς)

ΔΑΕΙΡΑ (Δαείρα, Δαειρα)

ΔΑΙΔΑΛΟΣ (Δαίδαλος, Δαιδαλος)

ΔΑΜΑΣ (Δάμας, Δαμας)

ΔΑΜΑΣΙΑΣ (Δαμασιάς, Δαμασιας)

ΔΑΜΑΣΚΙΟΣ (Δαμάσκιος, Δαμασκιος)

ΔΑΜΑΣΤΗΣ (Δαμαστής, Δαμαστης)

ΔΑΜΙΣ (Δάμις, Δαμις)

ΔΑΜΟΚΛΗΣ (Δαμόκλης, Δαμοκλης)

ΔΑΜΟΦΙΛΗ (Δαμοφίλη, Δαμοφιλη)

ΔΑΜΟΦΩΝ (Δαμόφων, Δαμοφων)

ΔΑΝΑΟΣ (Δαναός, Δαναος)

ΔΑΡΔΑΝΟΣ (Δάρδανος, Δαρδανος)

ΔΕΙΝΟΚΡΑΤΗΣ (Δεινοκράτης, Δεινοκρατης)

ΔΕΙΝΟΣΤΡΑΤΟΣ (Δεινόστρατος, Δεινοστρατος)

ΔΕΙΝΩ (Δείνω, Δεινω)

ΔΕΙΝΩΝ (Δείνων, Δεινων)

ΔΕΛΦΙΩΝ (Δελφίων, Δελφιων)

ΔΕΞΙΠΠΟΣ (Δέξιππος, Δεξιππος)

ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ (Δευκαλίων, Δευκαλιων)

ΔΗΛΙΟΣ (Δήλιος, Δηλιος)

ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Δημάρατος, Δημαρατος)

ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ (Δημόδοκος, Δημοδοκος)

ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ (Δημοκίδης, Δημοκιδης)

ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ (Δημοκράτης, Δημοκρατης)

ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ (Δημόκριτος, Δημοκριτος)

ΔΗΜΟΦΙΛΗ (Δημοφίλη, Δημοφιλη)

ΔΗΜΟΦΩΝ (Δημόφων, Δημοφων)

ΔΗΜΟΧΑΡΗΣ (Δημοχάρης, Δημοχαρης)

ΔΙΑΓΟΡΑΣ (Διαγόρας, Διαγορας)

ΔΙΑΛΕΧΤΗ (Διαλεχτή, Διαλεκτή, Διαλεχτη, Διαλεκτη)

ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (Διαμαντής, Διαμαντης)

ΔΙΗΑΝΕΙΡΑ (Διηάνειρα, Διηανειρα)

ΔΙΗΔΑΜΕΙΑ (Διηδάμεια, Διηδαμεια)

ΔΙΚΑΙΑ (Δικαία, Δικαια)

ΔΙΚΑΙΑΡΧΟΣ (Δικαίαρχος, Δικαιαρχος)

ΔΙΚΤΥΣ (Δικτύς, Δικτυς)

ΔΙΝΩΝ (Δίνων, Δινων)

ΔΙΟΔΩΡΟΣ (Διόδωρος, Διοδωρος)

ΔΙΟΚΛΗΣ (Διόκλης, Διοκλης)

ΔΙΟΤΙΜΑ (Διοτίμα, Διοτιμα)

ΔΙΟΦΑΝΗ (Διοφάνη, Διοφανη)

ΔΙΟΦΑΝΤΗ (Διοφάντη, Διοφαντη)

ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ (Διόφαντος, Διοφαντος)

ΔΙΟΧΑΝΤΗ (Διοχάντη, Διοχαντη)

ΔΙΦΙΛΗ (Διφίλη, Διφιλη)

ΔΙΦΙΛΟΣ (Δίφιλος, Διφιλος)

ΔΙΩΝ (Δίων, Διων)

ΔΙΩΞΙΠΠΗ (Διωξίππη, Διωξιππη)

ΔΟΥΡΙΣ (Δούρις, Δουρις)

ΔΡΥΑ (Δρύα, Δρυα)

ΔΡΥΚΑΛΟΣ (Δρύκαλος, Δρυκαλος)

ΔΡΥΟΠΗ (Δρυόπη, Δρυοπη)

ΔΥΜΑΣ (Δύμας, Δυμας)

ΔΥΝΑΜΕΝΗ (Δυναμένη, Δυναμενη)

ΔΩΡΟΣ (Δώρος, Δωρος)

ΔΩΤΩ (Δωτώ, Δωτω)

ΕΒΕΛΙΝΑ (Εβελίνα, Εβελύνα, Εβελιν, Εβελυν, Εβελινα, Εβελυνα)

ΕΙΚΟΝΙΑ (Εικονία, Εικονια)

ΕΚΑΒΗ (Εκάβη, Εκαβη)

ΕΚΑΛΗ (Εκάλη, Εκαλη)

ΕΚΑΤΑΙΟΣ (Εκαταίος, Εκαταιος)

ΕΚΑΤΗ (Εκάτη, Εκατη)

ΕΚΤΩΡ (Εκτωρ)

ΕΛΑΤΟΣ (Ελατος)

ΕΛΒΙΡΑ (Ελβίρα, Ελβιρα)

ΕΛΙΔΑ (Ελίδα, Ελιδα)

ΕΛΙΚΗ (Ελίκη, Ελικη)

ΕΛΛΑΝΙΚΟΣ (Ελλάνικος, Ελλανικος)

ΕΛΛΗ (Ελλη, Ελλη)

ΕΛΛΗΝ (Ελλην)

ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ (Εμπεδοκλής, Εμπεδοκλης)

ΕΝΑΡΕΤΗ (Ενάρετη, Εναρετη)

ΕΝΙΠΠΕΥΣ (Ενιππεύς, Ενιππευς)

ΕΝΥΩ (Ενυώ, Ενυω)

ΕΠΑΦΟΣ (Επαφος)

ΕΠΙΓΕΝΗΣ (Επιγένης, Επιγενης)

ΕΠΙΔΙΚΟΣ (Επίδικος, Επιδικος)

ΕΠΙΖΗΛΟΣ (Επίζηλος, Επιζηλος)

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ (Επίκουρος, Επικουρος)

ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ (Επίκτητος, Επικτητος)

ΕΠΙΜΕΝΙΔΗΣ (Επιμενίδης, Επιμενιδης)

ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ (Ερατοσθένης, Ερατοσθενης)

ΕΡΓΙΝΟΣ (Εργίνος, Εργίνα, Εργινος, Εργινα)

ΕΡΓΟΤΙΜΟΣ (Εργότιμος, Εργοτιμος)

ΕΡΕΧΘΕΥΣ (Ερεχθεύς, Ερεχθευς)

ΕΡΙΦΥΛΗ (Εριφύλη, Εριφυλη)

ΕΡΜΟΔΩΡΟΣ (Ερμόδωρος, Ερμοδωρος)

ΕΡΡΙΕΤΑ (Εριέτα, Ερριέτα, Ερριέττα, Εριέττα, Εριετα, Ερριετα, Ερριεττα, Εριεττα)

ΕΡΡΙΚΟΣ (Ερρίκος, Ερρικος)

ΕΡΥΜΑΝΘΟΣ (Ερύμανθος, Ερυμανθος)

ΕΡΥΞΙΑΣ (Ερυξιάς, Ερυξιας)

ΕΡΥΞΙΜΑΧΟΣ (Ερυξίμαχος, Ερυξιμαχος)

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ (Ερωτόκριτος, Ερωτοκριτος)

ΕΡΩΦΙΛΗ (Ερωφίλη, Ερωφιλη)

ΕΣΤΙΑ (Εστία, Εστια)

ΕΤΟΙΜΟΚΛΗΣ (Ετοιμοκλής, Ετοιμοκλης)

ΕΥΑΓΟΡΑΣ (Ευαγόρας, Ευαγορας)

ΕΥΑΛΙΟΣ (Ευάλιος, Ευαλιος)

ΕΥΓΕΩΝ (Ευγέων, Ευγεων)

ΕΥΓΝΩΣΙΑ (Ευγνωσία, Ευγνωσια)

ΕΥΔΗΜΟΣ (Εύδημος, Ευδημος)

ΕΥΔΟΞΟΣ (Εύδοξος, Ευδοξος)

ΕΥΔΩΡΑ (Ευδώρα, Ευδωρα)

ΕΥΗΝΟΣ (Εύηνος, Ευηνος)

ΕΥΘΥΔΗΜΟΣ (Ευθύδημος, Ευθυδημος)

ΕΥΘΥΚΛΗΣ (Ευθυκλής, Ευθυκλης)

ΕΥΘΥΜΙΔΗΣ (Ευθυμίδης, Ευθυμιδης)

ΕΥΘΥΝΟΥΣ (Ευθύνους, Ευθυνους)

ΕΥΚΛΕΑΣ (Ευκλεάς, Ευκλεας)

ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ (Ευκλείδης, Ευκλειδης)

ΕΥΚΡΑΤΙΔΗΣ (Ευκρατίδης, Ευκρατιδης)

ΕΥΜΑΙΟΣ (Εύμαιος, Ευμαιος)

ΕΥΜΑΧΟΣ (Εύμαχος, Ευμαχος)

ΕΥΜΗΛΟΣ (Εύμηλος, Ευμηλος)

ΕΥΜΟΛΠΗ (Ευμόλπη, Ευμολπη)

ΕΥΜΟΛΠΟΣ (Εύμολπος, Ευμολπος)

ΕΥΝΟΜΟΣ (Εύνομος, Ευνομος)

ΕΥΠΑΛΙΝΟΣ (Ευπάλινος, Ευπαλινος)

ΕΥΠΕΙΘΗΣ (Ευπείθης, Ευπειθης)

ΕΥΠΟΛΕΜΟΣ (Ευπόλεμος, Ευπολεμος)

ΕΥΠΟΛΙΣ (Ευπόλις, Ευπολις)

ΕΥΡΙΑΔΗΣ (Ευριάδης, Ευριαδης)

ΕΥΡΙΔΙΚΗ (Ευριδίκη, Ευρυδίκη, Ευριδικη, Ευρυδικη)

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ (Ευριπίδης, Ευριπιδης)

ΕΥΡΥΑΛΗ (Ευρυάλη, Ευρυαλη)

ΕΥΡΥΑΛΟΣ (Ευρύαλος, Ευρυαλος)

ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ (Ευρυβιάδης, Ευρυβιαδης)

ΕΥΡΥΔΑΜΑΣ (Ευρυδάμας, Ευρυδαμας)

ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ (Ευρύκλεια, Ευρυκλεια)

ΕΥΡΥΛΟΧΟΣ (Ευρύλοχος, Ευρυλοχος)

ΕΥΡΥΝΟΜΗ (Ευρυνόμη, Ευρυνομη)

ΕΥΡΥΣΘΕΥΣ (Ευρυσθεύς, Ευρυσθευς)

ΕΥΡΩΠΗ (Ευρώπη, Ευρωπη)

ΕΥΦΟΡΙΩΝ (Ευφοριών, Ευφοριων)

ΕΥΧΑΡΗΣ (Εύχαρης, Ευχαρης)

ΕΦΙΠΠΟΣ (Εφιππος)

ΕΦΡΟΝΙΟΣ (Εφρόνιος, Εφρονιος)

ΕΧΕΚΡΑΤΗΣ (Εχεκράτης, Εχεκρατης)

ΕΧΙΔΝΑ (Εχιδνα)

ΖΑΓΡΕΥΣ (Ζαγρεύς, Ζαγρευς)

ΖΑΛΕΥΚΟΣ (Ζάλευκος, Ζαλευκος)

ΖΑΜΠΕΤΑΣ (Ζαμπέτας, Ζαμπέτα, Ζαμπετας, Ζαμπετα)

ΖΑΦΕΙΡΙΟΣ (Ζαφείριος, Ζαφείρης, Ζαφειριος, Ζαφειρης)

ΖΑΦΕΙΡΩ (Ζαφείρω, Ζαφειρία, Ζαφειρω, Ζαφειρια)

ΖΕΥΞΙΔΑΜΟΣ (Ζευξίδαμος, Ζευξιδαμος)

ΖΕΥΞΙΠΠΟΣ (Ζεύξιππος, Ζευξιππος)

ΖΕΥΣ (Ζεύς, Ζευς)

ΖΕΦΥΡΟΣ (Ζέφυρος, Ζεφυρος)

ΖΗΘΟΣ (Ζήθος, Ζηθος)

ΖΗΚΟΣ (Ζήκος, Ζηκος)

ΖΗΛΟΣ (Ζήλος, Ζηλος)

ΖΗΝΙΣ (Ζήνις, Ζηνις)

ΖΗΝΟΔΟΤΟΣ (Ζηνόδοτος, Ζηνοδοτος)

ΖΗΝΟΔΩΡΟΣ (Ζηνόδωρος, Ζηνοδωρος)

ΖΗΤΗΣ (Ζήτης, Ζητης)

ΖΩΝΑΙΟΣ (Ζωναίος, Ζωναιος)

ΖΩΟΓΟΝΟΣ (Ζωογόνος, Ζωογονος)

ΖΩΤΙΑΤΗΣ (Ζωτιάτης, Ζωτιατης)

ΗΒΗ (Ηβη)

ΗΓΕΛΟΧΟΣ (Ηγέλοχος, Ηγελοχος)

ΗΓΗΜΩΝ (Ηγήμων, Ηγημων)

ΗΓΗΣΑΝΔΡΟΣ (Ηγήσανδρος, Ηγησανδρος)

ΗΓΗΣΙΑΝΑΞ (Ηγησιάναξ, Ηγησιαναξ)

ΗΓΗΣΙΑΣ (Ηγησίας, Ηγησιας)

ΗΓΗΣΙΠΠΟΣ (Ηγήσιππος, Ηγησιππος)

ΗΓΗΤΩΡ (Ηγήτωρ, Ηγητωρ)

ΗΓΙΑΣ (Ηγίας, Ηγιας)

ΗΔΥΛΗ (Ηδύλη, Ηδυλη)

ΗΕΤΙΩΝ (Ηετίων, Ηετιων)

ΗΛΕΚΤΡΑ (Ηλέκτρα, Ηλεκτρα)

ΗΛΕΚΤΡΙΩΝ (Ηλεκτρίων, Ηλεκτριων)

ΗΛΙΟΣ (Ηλιος)

ΗΝΙΟΧΟΣ (Ηνίοχος, Ηνιοχος)

ΗΠΙΟΝΗ (Ηπιόνη, Ηπιονη)

ΗΡΑ (Ηρα)

ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ (Ηρακλείδης, Ηρακλειδης)

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ (Ηράκλειτος, Ηρακλειτος)

ΗΡΕΑΣ (Ηρέας, Ηρεας)

ΗΡΙΓΟΝΗ (Ηριγόνη, Ηριγονη)

ΗΡΙΛΛΟΣ (Ηριλλος)

ΗΡΙΝΝΑ (Ηρίννα, Ηριννα)

ΗΡΟΔΟΤΟΣ (Ηρόδοτος, Ηροδοτος)

ΗΡΟΔΩΡΟΣ (Ηρόδωρος, Ηροδωρος)

ΗΡΟΦΙΛΗ (Ηροφίλη, Ηροφιλη)

ΗΡΟΦΙΛΟΣ (Ηρόφιλος, Ηροφιλος)

ΗΣΙΟΔΟΣ (Ησίοδος, Ησιοδος)

ΗΣΙΟΝΗ (Ησιόνη, Ησιονη)

ΗΦΑΙΣΤΟΣ (Ηφαιστος)

ΗΧΩ (Ηχώ, Ηχω)

ΗΩ (Ηώ, Ηω)

ΘΑΛΗΤΑΣ (Θάλητας, Θαλητας)

ΘΑΜΥΡΙΣ (Θαμυρίς, Θαμυρις)

ΘΑΡΥΠΟΣ (Θάρυπος, Θαρυπος)

ΘΕΛΜΑ (Θέλμα, Θέλημα, Θελμα, Θελημα)

ΘΕΛΞΙΩΠΗ (Θελξιώπη, Θελξιωπη)

ΘΕΜΙΣ (Θέμις, Θεμις)

ΘΕΟΔΗΓΙΟΣ (Θεοδήγιος, Θεοδηγιος)

ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ (Θεόκριτος, Θεοκριτος)

ΘΕΟΞΕΝΙΟΣ (Θεοξένιος, Θεοξενιος)

ΘΕΟΦΡΟΝΙΑ (Θεοφρονία, Θεοφρονια)

ΘΕΡΣΙΠΠΟΣ (Θέρσιππος, Θερσιππος)

ΘΕΡΣΙΤΗΣ (Θερσίτης, Θερσιτης)

ΘΕΣΙΟΣ (Θέσιος, Θεσιος)

ΘΕΣΠΙΣ (Θέσπις, Θεσπις)

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (Θεσσαλονίκη, Θεσσαλονικη)

ΘΕΤΙΣ (Θέτις, Θετις)

ΘΕΥΔΙΟΣ (Θεύδιος, Θευδιος)

ΘΕΩΝ (Θέων, Θεων)

ΘΗΒΑΪΣ (Θηβαϊς, Θηβαίς, Θηβαις)

ΘΗΡΙΑΜΕΝΗΣ (Θηριαμένης, Θηριαμενης)

ΘΟΗ (Θόη, Θοη)

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ (Θουκυδίδης, Θουκιδίδης, Θουκυδιδης, Θουκιδιδης)

ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ (Θρασύβουλος, Θρασυβουλος)

ΘΡΑΣΥΛΛΟΣ (Θρασύλλος, Θρασυλλος)

ΘΡΑΣΥΜΑΧΟΣ (Θρασύμαχος, Θρασυμαχος)

ΘΥΕΣΤΗΣ (Θυέστης, Θυεστης)

ΘΥΙΑ (Θυία, Θυια)

ΘΥΜΟΧΑΡΗΣ (Θυμοχάρης, Θυμοχαρης)

ΘΥΩΝΗ (Θυώνη, Θυωνη)

ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ (Ιάμβλιχος, Ιαμβλιχος)

ΙΑΜΟΣ (Ιαμος)

ΙΑΠΕΤΟΣ (Ιάπετος, Ιαπετος)

ΙΑΣΙΩΝ (Ιασίων, Ιασιων)

ΙΑΣΩ (Ιασώ, Ιασω)

ΙΒΥΚΟΣ (Ιβυκος)

ΙΔΑΙΑ (Ιδαία, Ιδαια)

ΙΔΑΙΟΣ (Ιδαίος, Ιδαιος)

ΙΔΟΜΕΝΕΥΣ (Ιδομενεύς, Ιδομενευς)

ΙΕΡΟΚΛΗΣ (Ιεροκλής, Ιεροκλης)

ΙΘΑΚΟΣ (Ιθακος)

ΙΘΥΚΛΗΣ (Ιθυκλής, Ιθυκλης)

ΙΚΑΡΙΟΣ (Ικάριος, Ικαριος)

ΙΚΕΛΙΔΑΣ (Ικέλιδας, Ικελιδας)

ΙΚΕΤΑΣ (Ικέτας, Ικετας)

ΙΚΤΙΝΟΣ (Ικτίνος, Ικτινος)

ΙΛΙΑΣ (Ιλιάς, Ιλιάδα, Ιλιας, Ιλιαδα)

ΙΛΙΟΝΗ (Ιλιόνη, Ιλιονη)

ΙΛΛΟΣ (Ιλλος)

ΙΜΒΡΙΟΣ (Ιμβριος)

ΙΝΑΧΟΣ (Ιναχος)

ΙΝΩ (Ινώ, Ινω)

ΙΞΙΟΝΗ (Ιξιόνη, Ιξιονη)

ΙΞΙΩΝ (Ιξίων, Ιξιων)

ΙΟΒΑΤΗΣ (Ιοβάτης, Ιοβατης)

ΙΟΚΑΣΤΗ (Ιοκάστη, Ιοκαστη)

ΙΟΛΗ (Ιόλη, Ιολη)

ΙΟΛΛΑΣ (Ιόλλας, Ιολλας)

ΙΟΝΗ (Ιόνη, Ιονη)

ΙΠΠΑΡΧΟΣ (Ιππαρχος)

ΙΠΠΗ (Ιππη)

ΙΠΠΙΑΣ (Ιππίας, Ιππιας)

ΙΠΠΟΔΑΜΕΙΑ (Ιπποδάμεια, Ιπποδαμεια)

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ (Ιπποκράτης, Ιπποκρατης)

ΙΠΠΟΣΘΕΝΗΣ (Ιπποσθένης, Ιπποσθενης)

ΙΠΠΩΝ (Ιππων)

ΙΣΑΒΕΛΛΑ (Ισαμπέλλα, Ιζαμπέλλα, Ισαβέλλα, Ισαμπελλα, Ιζαμπελλα, Ισαβελλα)

ΙΣΑΙΟΣ (Ισαίος, Ισαιος)

ΙΣΑΝΔΡΟΣ (Ισανδρος)

ΙΣΘΜΙΟΝΙΚΗΣ (Ισθμιονίκης, Ισθμιονικης)

ΙΣΤΡΟΣ (Ιστρος)

ΙΤΗ (Ιτη)

ΙΤΥΣ (Ιτυς)

ΙΦΙΚΡΑΤΕΙΑ (Ιφικράτεια, Ιφικρατεια)

ΙΦΙΚΡΑΤΗΣ (Ιφικράτης, Ιφικρατης)

ΙΦΙΤΟΣ (Ιφιτος)

ΙΩ (Ιώ, Ιω)

ΙΩΛΚΙΟΣ (Ιώλκιος, Ιωλκιος)

ΚΑΔΙΑΝΗ (Καδιανή, Κάντιω, Καδιανη, Καντιω)

ΚΑΔΜΟΣ (Κάδμος, Καδμος)

ΚΑΛΑΜΙΣ (Καλαμίς, Καλαμις)

ΚΑΛΑΣ (Κάλας, Καλας)

Καλλιάνθη, Καλλιανθη

ΚΑΛΛΙΑΣ (Καλλίας, Καλλιας)

ΚΑΛΛΙΔΙΚΗ (Καλλιδίκη, Καλλιδικη)

ΚΑΛΛΙΚΛΗΣ (Καλλικλής, Καλλικλης)

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ (Καλλικράτης, Καλλικρατης)

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ (Καλλίμαχος, Καλλιμαχος)

ΚΑΛΛΙΜΕΔΩΝ (Καλλιμέδων, Καλλιμεδων)

ΚΑΛΛΙΝΟΣ (Καλλίνος, Καλλινος)

ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ (Καλλιπάτειρα, Καλλιπατειρα)

ΚΑΛΛΙΠΠΟΣ (Καλλίππος, Καλλιππος)

ΚΑΛΛΙΣΤΩ (Καλλιστώ, Καλλιστω)

ΚΑΛΟΜΟΙΡΑ (Καλομοίρα, Καλομοιρα)

ΚΑΛΥΨΩ (Καλυψώ, Καλυψω)

ΚΑΝΕΛΛΑ (Κανέλλα, Κανέλα, Κανέλος, Κανέλλης, Νέλλη, Νέλη, Κανελλα, Κανελα, Κανελος, Κανελλης, Νελλη, Νελη)

ΚΑΡΑΝΟΣ (Καρανός, Καρανος)

ΚΑΡΝΕΑΔΗΣ (Καρνεάδης, Καρνεαδης)

ΚΑΡΟΛΟΣ (Κάρολος, Τσάρλς, Τσάρλυ, Κάρολ, Καρολίνα, Καρολος, Τσαρλς, Τσαρλυ, Καρολ, Καρολινα)

ΚΑΡΠΩ (Κάρπω, Καρπω)

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ (Κασσάνδρα, Κασσανδρα)

ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ (Κάσσανδρος, Κασσανδρος)

ΚΕΚΡΩΨ (Κέκρωψ, Κεκρωψ)

ΚΕΛΕΟΣ (Κέλεος, Κελεος)

ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ (Κένταυρος, Κενταυρος)

ΚΗΦΕΥΣ (Κηφεύς, Κηφευς)

ΚΗΦΙΣΟΔΩΡΟΣ (Κηφισόδωρος, Κηφισοδωρος)

ΚΙΜΩΝ (Κίμων, Κιμων)

ΚΙΝΗΣΙΑΣ (Κινησίας, Κινησιας)

ΚΙΝΥΡΑ (Κινύρα, Κινυρα)

ΚΙΝΥΡΙΣ (Κινυρίς, Κινυρις)

ΚΙΡΚΗ (Κίρκη, Κιρκη)

ΚΙΣΙΟΣ (Κίσιος, Κισιος)

ΚΛΕΑΝΘΗΣ (Κλεάνθης, Κλεανθης)

ΚΛΕΑΡΕΤΗ (Κλεαρέτη, Κλεάρετη, Κλεαρετη)

ΚΛΕΑΡΧΟΣ (Κλέαρχος, Κλεαρχος)

ΚΛΕΙΝΙΟΣ (Κλείνιος, Κλεινιος)

ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ (Κλεισθένης, Κλεισθενης)

ΚΛΕΙΤΟΣ (Κλείτος, Κλειτος)

ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ (Κλεόβουλος, Κλεοβουλος)

ΚΛΕΟΔΑΙΟΣ (Κλεοδαίος, Κλεοδαιος)

ΚΛΕΟΔΑΜΟΣ (Κλεόδαμος, Κλεοδαμος)

ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ (Κλεομένης, Κλεομενης)

ΚΛΕΟΜΗΔΗΣ (Κλεομήδης, Κλεομηδης)

ΚΛΕΩΝ (Κλέων, Κλεων)

ΚΛΙΤΙΑΣ (Κλιτίας, Κλιτιας)

ΚΛΥΜΕΝΗ (Κλυμένη, Κλυμενη)

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ (Κλυταιμνήστρα, Κλυταιμνηστρα)

ΚΛΥΤΙΔΗΣ (Κλυτίδης, Κλυτιδης)

ΚΛΥΤΟΣ (Κλύτος, Κλυτος)

ΚΛΩΘΩ (Κλώθω, Κλωθω)

ΚΝΗΜΟΣ (Κνήμος, Κνημος)

ΚΟΙΝΟΣ (Κοίνος, Κοινος)

ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Κομνηνός, Κομνηνος)

ΚΟΝΔΥΛΕΝΙΑ (Κονδυλένια, Κονδυλία, Κοντυλιά, Κονδυλενια, Κονδυλια, Κοντυλια)

ΚΟΡΕΝΝΑ (Κορέννα, Κορεννα)

ΚΟΡΤΕΣΣΑ (Κορτέσσα, Τέσσα, Κορτέσα, Τέσα, Κορτέσσης, Κορτέσης)

ΚΟΡΥΔΩΝ (Κορυδών, Κορυδων)

ΚΟΥΡΟΣ (Κούρος, Κουρος)

ΚΡΑΝΑΟΣ (Κραναός, Κραναος)

ΚΡΑΤΗΣ (Κρατής, Κρατης)

ΚΡΑΤΙΝΟΣ (Κρατίνος, Κρατινος)

ΚΡΑΤΥΛΟΣ (Κρατύλος, Κρατυλος)

ΚΡΕΩΝ (Κρέων, Κρεων)

ΚΡΙΤΙΑΣ (Κριτίας, Κριτιας)

ΚΡΙΤΟΔΗΜΟΣ (Κριτόδημος, Κριτοδημος)

ΚΡΙΤΟΛΑΟΣ (Κριτόλαος, Κριτολαος)

ΚΡΙΤΩΝ (Κρίτων, Κρίτωνας, Κριτων, Κριτωνας)

ΚΤΗΣΙΑΣ (Κτησίας, Κτησιας)

ΚΤΗΣΙΒΙΟΣ (Κτησίβιος, Κτησιβιος)

ΚΥΒΕΛΗ (Κυβέλη, Κυβελη)

ΚΥΔΙΑΣ (Κυδιάς, Κυδιας)

ΚΥΔΩΝ (Κύδων, Κυδων)

ΚΥΜΟΘΟΗ (Κυμοθόη, Κυμοθοη)

ΚΥΨΕΛΟΣ (Κύψελος, Κυψελος)

ΛΑΕΡΤΗΣ (Λαέρτης, Λαερτης)

ΛΑΪΟΣ (Λάϊος, Λάιος, Λαιος)

ΛΑΚΥΔΗΣ (Λακύδης, Λακυδης)

ΛΑΚΩΝ (Λάκων, Λακων)

ΛΑΜΑΧΟΣ (Λάμαχος, Λαμαχος)

ΛΑΜΠΕΤΙΑ (Λαμπέτια, Λαμπετια)

ΛΑΜΠΡΟΚΛΗΣ (Λαμπροκλής, Λαμπροκλης)

ΛΑΜΠΩΝ (Λάμπων, Λαμπων)

ΛΑΟΔΑΜΑΣ (Λαοδάμας, Λαοδαμας)

ΛΑΟΔΑΜΕΙΑ (Λαοδάμεια, Λαοδαμεια)

ΛΑΟΔΙΚΗ (Λαοδίκη, Λαοδικη)

ΛΑΟΘΟΗ (Λαοθόη, Λαοθοη)

ΛΑΟΦΙΛΟΣ (Λαόφιλος, Λαοφιλος)

ΛΑΣΚΑΡΗΣ (Λάσκαρης, Λασκαρης)

ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ (Λασκαρίνα, Λασκαρινα)

ΛΑΣΟΣ (Λάσος, Λασος)

ΛΑΧΑΡΗΣ (Λαχαρής, Λαχαρης)

ΛΑΧΕΣΙΣ (Λάχεσις, Λαχεσις)

ΛΑΧΗΣ (Λάχης, Λαχης)

ΛΕΜΟΝΙΑ (Λεμονιά, Λεμονια)

ΛΕΟΝΤΕΥΣ (Λεοντεύς, Λεοντευς)

ΛΕΥΚΑΤΗ (Λευκάτη, Λευκατη)

ΛΕΥΚΙΠΠΟΣ (Λεύκιππος, Λευκιππος)

ΛΕΥΚΩΝ (Λεύκων, Λευκων)

ΛΕΩΔΑΜΑΣ (Λεωδάμας, Λεωδαμας)

ΛΕΩΚΡΑΤΗΣ (Λεωκράτης, Λεωκρατης)

ΛΕΩΣΘΕΝΗΣ (Λεωσθένης, Λεωσθενης)

ΛΕΩΧΑΡΗΣ (Λεωχάρης, Λεωχαρης)

ΛΗΤΩ (Λητώ, Λητω)

ΛΟΙΔΑ (Λοίδα, Λωίδα, Λόις, Λοιδα, Λωιδα, Λοις)

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ (Λορέντζος, Λορεντζος)

ΛΟΥΚΡΗΤΙΑ (Λουκρητία, Λουκρητια)

ΛΥΓΕΡΗ (Λυγερή, Λυγερός, Λυγερη, Λυγερος)

ΛΥΚΑΙΟΣ (Λυκαίος, Λυκαιος)

ΛΥΚΑΟΝΑΣ (Λυκάονας, Λυκαονας)

ΛΥΚΕΑΣ (Λυκέας, Λυκεας)

ΛΥΚΙΣ (Λυκίς, Λυκις)

ΛΥΚΟΜΗΔΗΣ (Λυκομήδης, Λυκομηδης)

ΛΥΚΟΣ (Λύκος, Λυκος)

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ (Λυκούργος, Λυκουργος)

ΛΥΚΟΦΡΩΝ (Λυκόφρων, Λυκοφρων)

ΛΥΚΩΝ (Λύκων, Λυκων)

ΛΥΣΑΝΔΡΟΣ (Λύσανδρος, Λυσανδρος)

ΛΥΣΙΑΣ (Λυσίας, Λυσιας)

ΛΥΣΙΚΡΑΤΗ (Λυσικράτη, Λυσικρατη)

ΛΥΣΙΜΑΧΗ (Λυσιμάχη, Λυσιμαχη)

ΛΥΣΙΠΠΟΣ (Λύσιππος, Λυσιππος)

ΛΥΣΙΣ (Λυσίς, Λυσις)

ΜΑΙΑΣ (Μαίας, Μαιας)

ΜΑΚΑΡ (Μάκαρ, Μακαρ)

ΜΑΝΘΟΣ (Μάνθος, Μάνθα, Μανθος, Μανθα)

ΜΑΝΤΙΑΣ (Μαντίας, Μαντιας)

ΜΑΝΤΙΟΣ (Μάντιος, Μαντιος)

ΜΑΡΙΛΙΑ (Μαρίλια, Μαριλία, Μαρήλια, Μαρηλία, Μαριλια, Μαριλια, Μαρηλια, Μαρηλια)

ΜΑΡΟΥΛΑ (Μαρούλα, Μαρουλα)

ΜΑΡΣΥΑΣ (Μαρσύας, Μαρσυας)

ΜΕΓΑΚΛΗΣ (Μεγακλής, Μεγακλης)

ΜΕΓΑΛΟΣΤΡΑΤΗ (Μεγαλοστράτη, Μεγαλοστρατη)

ΜΕΓΑΡΗ (Μεγάρη, Μεγαρη)

ΜΕΓΑΣ (Μέγας, Μεγας)

ΜΕΓΑΣΘΕΝΗΣ (Μεγασθένης, Μεγασθενης)

ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ (Μεγιστίας, Μεγιστιας)

ΜΕΛΑΜΠΟΥΣ (Μέλαμπους, Μελαμπους)

ΜΕΛΑΝΘΙΟΣ (Μελάνθιος, Μελανθιος)

ΜΕΛΑΝΘΩ (Μελανθώ, Μελανθω)

ΜΕΛΑΝΙΠΠΙΔΗΣ (Μελανιππίδης, Μελανιππιδης)

ΜΕΛΕΑΓΡΟΣ (Μελέαγρος, Μελεαγρος)

ΜΕΛΗΣΙΑΣ (Μελησίας, Μελησιας)

ΜΕΛΙΚΕΡΤΗ (Μελικέρτη, Μελικερτη)

ΜΕΛΙΣΣΟΣ (Μέλισσος, Μελισσος)

ΜΕΜΟΣ (Μέμος, Μέμα, Μεχμέτ, Μεμος, Μεμα, Μεχμετ)

ΜΕΝΕΔΗΜΟΣ (Μενέδημος, Μενεδημος)

ΜΕΝΕΚΑΛΟΣ (Μενέκαλος, Μενεκαλος)

ΜΕΝΕΚΛΗΣ (Μένεκλης, Μενεκλης)

ΜΕΝΕΚΡΑΤΗΣ (Μενεκράτης, Μενεκρατης)

ΜΕΝΙΠΠΟΣ (Μένιππος, Μενιππος)

ΜΕΝΤΩΡ (Μέντωρ, Μεντωρ)

ΜΕΝΩΝ (Μένων, Μενων)

ΜΕΣΙΝΙΔΗΣ (Μεσινίδης, Μεσινιδης)

ΜΕΤΩΝ (Μέτων, Μετων)

ΜΗΔΕΙΑ (Μήδεια, Μηδεια)

ΜΗΔΕΟΣ (Μήδεος, Μηδεος)

ΜΗΡΙΟΝΗ (Μηριόνη, Μηριονη)

ΜΗΤΙΣ (Μήτις, Μητις)

ΜΗΤΡΟΔΩΡΟΣ (Μητρόδωρος, Μητροδωρος)

ΜΗΤΡΟΚΛΗΣ (Μητροκλής, Μητροκλης)

ΜΗΤΩΝ (Μήτων, Μητων)

ΜΙΑΟΥΛΗΣ (Μιαούλης, Μιαουλης)

ΜΙΚΩΝ (Μίκων, Μικων)

ΜΙΜΝΕΡΜΟΣ (Μίμνερμος, Μιμνερμος)

ΜΙΡΑΝΤΑ (Μιράντα, Μιραντα)

ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ (Μνημοσύνη, Μνημοσυνη)

ΜΝΗΣΙΚΛΗΣ (Μνησικλής, Μνησικλης)

ΜΟΡΦΕΑΣ (Μορφέας, Μορφεας)

ΜΟΣΧΙΝΑ (Μοσχίνα, Μοσχινα)

ΜΟΥΣΑΙΟΣ (Μουσαίος, Μουσαιος)

ΜΥΚΗΝΗ (Μυκήνη, Μυκηνη)

ΜΥΛΛΙΑΣ (Μυλλίας, Μυλλιας)

ΜΥΝΗΣ (Μύνης, Μυνης)

ΜΥΡΙΝΗ (Μυρίνη, Μυρινη)

ΜΥΡΜΗΞ (Μύρμηξ, Μυρμηξ)

ΜΥΡΝΑ (Μύρνα, Μυρνα)

ΜΥΡΤΙΛΟΣ (Μυρτίλος, Μυρτιλος)

ΜΥΡΤΙΣ (Μύρτις, Μυρτις)

ΜΥΡΩΝΙΔΗΣ (Μυρωνίδης, Μυρωνιδης)

ΝΑΪΡΧΟΣ (Νάϊρχος, Ναιρχος)

ΝΑΠΟΛΕΩΝ (Ναπολέων, Λέων, Λεό, Ναπολεων, Λεων, Λεο)

ΝΑΥΚΛΕΙΔΗΣ (Ναυκλείδης, Ναυκλειδης)

ΝΑΥΜΑΧΙΟΣ (Ναυμάχιος, Ναυμαχιος)

ΝΑΥΠΛΙΟΣ (Ναύπλιος, Ναυπλιος)

ΝΑΥΣΙΘΟΗ (Ναυσιθόη, Ναυσιθοη)

ΝΑΥΣΙΚΑ (Ναυσικά, Ναυσικα)

ΝΑΥΣΙΚΡΑΤΗΣ (Ναυσικράτης, Ναυσικρατης)

ΝΑΥΣΙΜΑΧΟΣ (Ναυσίμαχος, Ναυσιμαχος)

ΝΑΥΣΙΝΙΚΟΣ (Ναυσίνικος, Ναυσινικος)

ΝΕΔΩΝ (Νέδων, Νεδων)

ΝΕΙΟΚΛΗΣ (Νειοκλής, Νειοκλης)

ΝΕΚΛΕΡΗ (Νέκλερη, Νεκλερη)

ΝΕΜΕΣΗ (Νέμεση, Νεμεση)

ΝΕΟΚΛΗΣ (Νεοκλής, Νεοκλης)

ΝΕΟΚΡΙΤΟΣ (Νεόκριτος, Νεοκριτος)

ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ (Νεοπτόλεμος, Νεοπτολεμος)

ΝΕΟΡΟΣ (Νέορος, Νεορος)

ΝΕΣΣΟΣ (Νέσσος, Νεσσος)

ΝΗΙΣ (Νηίς, Νηις)

ΝΗΡΕΥΣ (Νηρεύς, Νηρέας, Νηρευς, Νηρεας)

ΝΗΡΙΤΗ (Νηρίτη, Νηριτη)

ΝΗΡΙΤΟΣ (Νήριτος, Νηριτος)

ΝΗΣΑΙΗ (Νησαίη, Νησαιη)

ΝΗΣΩ (Νήσω, Νησω)

ΝΗΦΑΙΗ (Νηφαίη, Νηφαιη)

ΝΙΚΑΓΟΡΑΣ (Νικαγόρας, Νικαγορας)

ΝΙΚΑΡΕΤΗ (Νικαρέτη, Νικαρετη)

ΝΙΚΙΑΣ (Νικίας, Νικιας)

ΝΙΚΟΔΩΡΟΣ (Νικόδωρος, Νικοδωρος)

ΝΙΚΟΚΛΗΣ (Νικοκλής, Νικοκλης)

ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ (Νικόμαχος, Νικομαχος)

ΝΙΚΟΜΗΔΗΣ (Νικομήδης, Νικομηδης)

ΝΙΚΟΣΘΕΝΗΣ (Νικοσθένης, Νικοσθενης)

ΝΙΟΒΗ (Νιόβη, Νιοβη)

ΝΙΣΑΙΟΣ (Νισαίος, Νισαιος)

ΝΙΣΟΣ (Νίσος, Νισος)

ΝΟΗΜΩΝ (Νοήμων, Νοημων)

ΝΟΜΙΚΟΣ (Νομικός, Νομική, Νομικος, Νομικη)

ΝΟΜΙΟΣ (Νόμιος, Νομιος)

ΞΕΝΑΡΧΟΣ (Ξέναρχος, Ξεναρχος)

ΞΕΝΙΔΗΣ (Ξενίδης, Ξενιδης)

ΞΕΝΟΔΑΜΟΣ (Ξενόδαμος, Ξενοδαμος)

ΞΕΝΟΔΙΚΗ (Ξενοδίκη, Ξενοδικη)

ΞΕΝΟΚΛΕΙΑ (Ξενόκλεια, Ξενοκλεια)

ΞΕΝΟΚΛΗΣ (Ξενοκλής, Ξενοκλης)

ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ (Ξενοκράτης, Ξενοκρατης)

ΞΕΝΟΚΡΙΤΟΣ (Ξενόκριτος, Ξενοκριτος)

ΞΕΝΟΦΑΝΗΣ (Ξενοφάνης, Ξενοφανης)

ΞΕΝΟΦΙΛΟΣ (Ξενόφιλος, Ξενοφιλος)

ΞΕΝΩΝ (Ξένων, Ξενων)

ΞΟΥΘΟΣ (Ξούθος, Ξουθος)

ΞΥΝΟΦΡΩΝ (Ξυνόφρων, Ξυνοφρων)

ΟΔΙΟΣ (Οδιος)

ΟΔΥΣΣΕΥΣ (Οδυσσεύς, Οδυσσέας, Οδύσσεια, Οδυσσευς, Οδυσσεας, Οδυσσεια)

ΟΘΩΝ (Οθων, Οθωνας)

ΟΙΑΓΡΟΣ (Οίαγρος, Οιαγρος)

ΟΙΔΙΠΟΥΣ (Οιδίπους, Οιδιπους)

ΟΙΝΕΥΣ (Οινεύς, Οινευς)

ΟΙΝΟΜΑΧΟΣ (Οινομάχος, Οινομαχος)

ΟΙΝΟΠΙΔΗΣ (Οινοπίδης, Οινοπιδης)

ΟΙΝΟΠΙΩΝ (Οινοπίων, Οινοπιων)

ΟΙΣΤΡΟΣ (Οίστρος, Οιστρος)

ΟΛΥΜΠΟΣ (Ολυμπος)

ΟΛΥΝΘΙΟΣ (Ολύνθιος, Ολυνθιος)

ΟΝΑΣΙΑΣ (Ονασιάς, Ονασιας)

ΟΝΕΙΡΟΣ (Ονειρος)

ΟΝΗΣΙΛΟΣ (Ονήσιλος, Ονησιλος)

ΟΝΗΤΩΡ (Ονήτωρ, Ονητωρ)

ΟΝΟΜΑΚΛΗΣ (Ονομακλής, Ονομακλης)

ΟΠΙΤΗΣ (Οπίτης, Οπιτης)

ΟΡΘΑΙΟΣ (Ορθαίος, Ορθαιος)

ΟΡΜΕΝΟΣ (Ορμένος, Ορμενος)

ΟΡΟΙΔΟΣ (Οροίδος, Οροιδος)

ΟΡΤΙΛΟΧΟΣ (Ορτίλοχος, Ορτιλοχος)

ΟΡΦΕΥΣ (Ορφεύς, Ορφέας, Ορφευς, Ορφεας)

ΟΦΕΛΕΣΤΗΣ (Οφελεστής, Οφελεστης)

ΟΦΕΛΤΗΣ (Οφέλτης, Οφελτης)

ΟΨΙΜΟΣ (Οψιμος)

ΠΑΓΩΝΑ (Παγώνα, Παγόνα, Παγούνω, Παγωνα, Παγονα, Παγουνω)

ΠΑΙΩΝΕΙΟΣ (Παιώνειος, Παιωνειος)

ΠΑΛΑΙΜΩΝ (Παλαίμων, Παλαιμων)

ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ (Παλαιολόγος, Παλαιολογος)

ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ (Παλαμήδης, Παλαμηδης)

ΠΑΛΛΑΣ (Πάλλας, Παλλας)

ΠΑΝ (Πάν, Πάννας, Πάνας, Παν, Παννας, Πανας)

ΠΑΝΔΑΡΟΣ (Πάνδαρος, Πανδαρος)

ΠΑΝΔΙΩΝ (Πανδίων, Πανδιων)

ΠΑΝΔΡΟΣΟΣ (Πάνδροσος, Πανδροσος)

ΠΑΝΔΩΡΟΣ (Πάνδωρος, Πανδωρος)

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ (Πανσέληνος, Πανσεληνος)

ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Πανταζής, Πανταζης)

ΠΑΝΩΡΑΙΑ (Πανωραία, Πανωραια)

ΠΑΠΠΟΣ (Πάππος, Παππος)

ΠΑΡΙΣ (Πάρις, Πάρης, Παρις, Παρης)

ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ (Παρμενίδης, Παρμενιδης)

ΠΑΡΣΕΝΙΑ (Παρσενία, Παρσενια)

ΠΑΣΙΘΕΑ (Πασιθέα, Πασιθεα)

ΠΑΣΙΦΑΗ (Πασιφάη, Πασιφαη)

ΠΑΤΡΟΚΛΗΣ (Πατροκλής, Πατροκλης)

ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ (Παυσανίας, Παυσανιας)

ΠΕΙΘΕΑΣ (Πειθέας, Πειθεας)

ΠΕΙΘΩ (Πειθώ, Πειθω)

ΠΕΙΣΑΝΔΡΟΣ (Πείσανδρος, Πεισανδρος)

ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ (Πεισίστρατος, Πεισιστρατος)

ΠΕΛΑΣΓΟΣ (Πελασγός, Πελασγος)

ΠΕΛΙΑΣ (Πελίας, Πελιας)

ΠΕΛΟΨ (Πέλοψ, Πέλοπας, Πελοψ, Πελοπας)

ΠΕΝΘΕΑΣ (Πενθέας, Πενθεας)

ΠΕΡΔΙΚΑΣ (Περδίκας, Περδικας)

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ (Περίανδρος, Περιανδρος)

ΠΕΡΣΑΙΟΣ (Περσαίος, Περσαιος)

ΠΕΡΣΕΥΣ (Περσεύς, Περσέας, Περσευς, Περσεας)

ΠΗΡΩ (Πήρω, Πηρω)

ΠΙΓΡΗΣ (Πίγρης, Πιγρης)

ΠΙΤΘΕΥΣ (Πιτθεύς, Πιτθέας, Πιτθευς, Πιτθεας)

ΠΙΤΤΑΚΟΣ (Πιττακός, Πιττακος)

ΠΛΑΝΗΤΙΑΔΗΣ (Πλανητιάδης, Πλανητιαδης)

ΠΛΕΙΣΤΟΝΙΚΗΣ (Πλειστονίκης, Πλειστονικης)

ΠΛΕΙΩΝΗ (Πλειώνη, Πλειωνη)

ΠΛΗΘΩΝ (Πλήθων, Πληθων)

ΠΛΩΤΩ (Πλωτώ, Πλωτω)

ΠΟΘΗΤΟΣ (Ποθητός, Ποθητή, Ποθητος, Ποθητη)

ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ (Πολέμαρχος, Πολεμαρχος)

ΠΟΛΥΓΝΩΤΗΣ (Πολυγνώτης, Πολυγνωτης)

ΠΟΛΥΔΑΜΑΣ (Πολυδάμας, Πολυδαμας)

ΠΟΛΥΔΑΜΝΕΙΑ (Πολυδάμνεια, Πολυδαμνεια)

ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ (Πολυδεύκης, Πολυδευκης)

ΠΟΛΥΔΩΡΗ (Πολυδώρη, Πολυδωρη)

ΠΟΛΥΚΑΣΤΗ (Πολυκάστη, Πολυκαστη)

ΠΟΛΥΚΛΕΙΤΟΣ (Πολύκλειτος, Πολυκλειτος)

ΠΟΛΥΚΡΑΤΗΣ (Πολυκράτης, Πολυκρατης)

ΠΟΛΥΜΕΡΟΣ (Πολύμερος, Πολυμερος)

ΠΟΛΥΜΗΔΗΣ (Πολυμήδης, Πολυμηδης)

ΠΟΛΥΝΟΗ (Πολυνόη, Πολυνοη)

ΠΟΣΕΙΔΩΝ (Ποσειδών, Ποσειδων)

ΠΡΑΞΙΘΕΑ (Πραξιθέα, Πραξιθεα)

ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ (Πραξιτέλης, Πραξιτελης)

ΠΡΙΑΜΟΣ (Πρίαμος, Πριαμος)

ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ (Πρωταγόρας, Πρωταγορας)

ΠΡΩΤΕΥΣ (Πρωτεύς, Πρωτέας, Πρωτευς, Πρωτεας)

ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΑ (Πρωτογένεια, Πρωτογενεια)

ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ (Πρωτογένης, Πρωτογενης)

ΠΡΩΤΩ (Πρώτω, Πρωτω)

ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ (Πτολεμαίος, Πτολεμαιος)

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ (Πυθαγόρας, Πυθαγορας)

ΠΥΘΕΥΣ (Πυθεύς, Πυθευς)

ΠΥΘΩΝ (Πύθων, Πυθων)

ΠΥΡΡΑ (Πύρρα, Πυρρα)

ΠΥΡΡΑΝΘΟΣ (Πύρρανθος, Πυρρανθος)

ΠΥΡΡΙΑΣ (Πυρρίας, Πυρριας)

ΠΥΡΡΙΜΑΧΟΣ (Πυρρίμαχος, Πυρριμαχος)

ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ (Ραδάμανθυς, Ραδαμανθυς)

ΡΑΜΦΙΑΣ (Ραμφίας, Ραμφιας)

ΡΕΑ (Ρέα, Ρεα)

ΡΕΙΣΗΣ (Ρείσης, Ρεισης)

ΡΗΓΑΣ (Ρήγας, Ρηγας)

ΡΗΓΙΛΛΑ (Ρηγίλλα, Ρηγιλλα)

ΡΗΝΗ (Ρήνη, Ρηνη)

ΡΗΣΟΣ (Ρήσος, Ρησος)

ΡΗΤΟΡΙΟΣ (Ρητόριος, Ρητοριος)

ΡΙΑΝΟΣ (Ριανός, Ριανος)

ΡΙΖΟΣ (Ρίζος, Ριζος)

ΡΙΝΩΝ (Ρίνων, Ρινων)

ΡΙΧΑΡΔΟΣ (Ριχάρδος, Ριχαρδος)

ΡΟΒΕΡΤΟΣ (Ροβέρτος, Ροβερτος)

ΡΟΔΕΙΑ (Ροδεία, Ροδεια)

ΡΟΔΕΙΑΣ (Ροδειάς, Ροδειας)

ΡΟΔΟΛΦΟΣ (Ροδόλφος, Ροδολφος)

ΡΟΔΟΣ (Ρόδος, Ροδος)

ΡΟΔΟΧΡΟΥΣ (Ροδόχρους, Ροδοχρους)

ΡΟΙΚΟΣ (Ροικός, Ροικος)

ΡΟΛΑΝΔΗ (Ρολάνδη, Ρολανδη)

ΡΟΛΑΝΔΟΣ (Ρολάνδος, Ρολανδος)

ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ (Σακελλάριος, Σακελλάρης, Σακελλαριος, Σακελλαρης)

ΣΑΡΑΠΙΩΝ (Σαραπίων, Σαραπιων)

ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ (Σαραφιανός, Σαραφιανος)

ΣΑΡΠΗΔΩΝ (Σαρπηδών, Σαρπηδων)

ΣΑΤΝΙΟΣ (Σάτνιος, Σατνιος)

ΣΕΙΛΗΝΟΣ (Σειληνός, Σειληνος)

ΣΕΙΡΙΟΣ (Σείριος, Σειριος)

ΣΕΜΕΛΗ (Σεμέλη, Σεμελη)

ΣΘΕΝΕΛΑΟΣ (Σθενέλαος, Σθενελαος)

ΣΘΕΝΙΔΑΣ (Σθενίδας, Σθενιδας)

ΣΙΒΥΛΑ (Σιβύλα, Σιβυλα)

ΣΙΔΗ (Σίδη, Σιδη)

ΣΙΚΕΛΗ (Σικέλη, Σικελη)

ΣΙΜΜΙΑΣ (Σιμμιάς, Σιμμιας)

ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ (Σιμωνίδης, Σιμωνιδης)

ΣΙΣΥΦΟΣ (Σίσυφος, Σίσσυφος, Σισυφος, Σισσυφος)

ΣΚΑΜΩΝ (Σκάμων, Σκαμων)

ΣΚΕΥΟΦΥΛΑΚΑΣ (Σκευοφύλακας, Σκευοφυλακας)

ΣΚΙΠΙΩΝ (Σκιπίων, Σκιπιων)

ΣΚΙΡΩΝΙΔΗΣ (Σκιρωνίδης, Σκιρωνιδης)

ΣΚΟΠΑΣ (Σκόπας, Σκοπας)

ΣΚΟΠΕΛΙΑΝΟΣ (Σκοπελιανός, Σκοπελιανος)

ΣΜΙΧΙΑΣ (Σμιχιάς, Σμιχιας)

ΣΟΦΙΛΟΣ (Σόφιλος, Σοφιλος)

ΣΠΑΡΤΗ (Σπάρτη, Σπαρτη)

ΣΠΕΙΩ (Σπειώ, Σπειω)

ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΣ (Σπεύσιππος, Σπευσιππος)

ΣΠΗΛΙΟΣ (Σπήλιος, Σπηλιος)

ΣΠΙΝΘΑΡΟΣ (Σπίνθαρος, Σπινθαρος)

ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ (Σταμούλης, Σταμουλης)

ΣΤΑΦΥΛΟΣ (Στάφυλος, Σταφυλος)

ΣΤΗΣΑΓΟΡΑΣ (Στησαγόρας, Στησαγορας)

ΣΤΗΣΙΧΟΡΟΣ (Στησίχορος, Στησιχορος)

ΣΤΙΛΠΩΝ (Στίλπων, Στιλπων)

ΣΤΡΑΒΩΝ (Στράβων, Στραβων)

ΣΤΡΑΤΟΚΛΗΣ (Στρατοκλής, Στρατοκλης)

ΣΤΡΑΤΤΙΣ (Στράττις, Στραττις)

ΣΥΝΟΔΗ (Συνοδή, Συνοδη)

ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ (Συνοδινός, Συνοδινος)

ΣΥΡΜΟΥΛΑ (Συρμούλα, Σύρμω, Συρμουλα, Συρμω)

ΣΥΡΟΣ (Σύρος, Συρος)

ΣΦΟΔΡΙΑΣ (Σφοδριάς, Σφοδριας)

ΣΩΦΙΛΟΣ (Σώφιλος, Σωφιλος)

ΤΑΙΝΑΡΟΣ (Ταίναρος, Ταιναρος)

ΤΑΛΩΣ (Τάλως, Ταλως)

ΤΑΝΤΑΛΟΣ (Τάνταλος, Τανταλος)

ΤΑΫΓΕΤΗ (Ταϋγέτη, Ταϋγετη)

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ (Τειρεσίας, Τειρεσιας)

ΤΕΙΣΙΑΣ (Τεισίας, Τεισιας)

ΤΕΚΤΑΙΟΣ (Τεκταίος, Τεκταιος)

ΤΕΚΤΩΝ (Τέκτων, Τέκτονας, Τεκτων, Τέκτονας)

ΤΕΛΑΜΩΝ (Τελαμών, Τελαμων)

ΤΕΛΑΥΓΗΣ (Τελαυγής, Τελαυγης)

ΤΕΛΕΣΙΛΛΑ (Τελέσιλλα, Τελεσιλλα)

ΤΕΛΕΣΤΗΣ (Τελέστης, Τελεστης)

ΤΕΛΕΣΤΩ (Τελέστω, Τελεστω)

ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ (Τέρπανδρος, Τερπανδρος)

ΤΕΡΨΙΘΕΑ (Τερψιθέα, Τερψιθεα)

ΤΗΘΥ (Τήθυ, Τηθυ)

ΤΗΛΕΒΟΗΣ (Τηλεβόης, Τηλεβοης)

ΤΗΛΕΚΛΕΙΔΗΣ (Τηλεκλείδης, Τηλεκλειδης)

ΤΗΛΕΦΑΣΣΗ (Τηλέφασση, Τηλεφασση)

ΤΗΛΕΦΗ (Τηλέφη, Τηλεφη)

ΤΗΛΕΦΙΔΗΣ (Τηλεφίδης, Τηλεφιδης)

ΤΗΛΕΦΟΣ (Τήλεφος, Τηλεφος)

ΤΗΜΕΝΟΣ (Τήμενος, Τημενος)

ΤΗΡΕΑΣ (Τηρέας, Τηρεας)

ΤΗΡΩ (Τήρω, Τηρω)

ΤΙΜΑΓΟΡΑΣ (Τιμαγόρας, Τιμαγορας)

ΤΙΜΑΙΟΣ (Τιμαίος, Τιμαιος)

ΤΙΜΑΝΔΡΟΣ (Τίμανδρος, Τιμανδρος)

ΤΙΜΑΡΑΤΟΣ (Τιμάρατος, Τιμαρατος)

ΤΙΜΑΡΕΤΗ (Τιμαρέτη, Τιμαρετη)

ΤΙΜΟΚΛΕΙΑ (Τιμόκλεια, Τιμοκλεια)

ΤΙΜΟΛΕΩΝ (Τιμολέων, Τιμος, Τιμολεων, Τιμος)

ΤΙΜΟΣΘΕΝΗΣ (Τιμοσθένης, Τιμοσθενης)

ΤΙΜΟΧΑΡΗΣ (Τιμοχάρης, Τιμοχαρης)

ΤΙΜΩΝΙΔΗΣ (Τιμωνίδης, Τιμωνιδης)

ΤΟΛΜΑΙΟΣ (Τολμαίος, Τολμαιος)

ΤΟΛΜΗΔΗΣ (Τολμήδης, Τολμηδης)

ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ (Τριπτόλεμος, Τριπτολεμος)

ΤΡΙΣΕΥΓΕΝΗ (Τρισεύγενη, Τρισευγενη)

ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ (Τροφώνιος, Τροφωνιος)

ΤΡΥΓΩΝΑ (Τρυγώνα, Τρυγόνα, Τρυγωνα, Τρυγονα)

ΤΡΥΤΩΝ (Τρύτων, Τρίτων, Τρυτων, Τριτων )

ΤΥΝΔΑΡΗΣ (Τύνδαρης, Τυνδαρης)

ΤΥΡΙΜΜΑΣ (Τύριμμας, Τυριμμας)

ΤΥΡΤΑΙΟΣ (Τυρταίος, Τυρταιος)

ΤΥΦΩΝ (Τύφων, Τυφων)

ΤΥΦΩΝΗ (Τυφώνη, Τυφωνη)

ΤΥΧΙΟΣ (Τύχιος, Τυχιος)

ΥΑΓΝΙΣ (Υαγνις)

ΥΒΟΝΝΗ (Υβόννη, Υβοννη)

ΥΓΕΙΑ (Υγεία, Υγεια)

ΥΔΡΕΑ (Υδρέα, Υδρεα)

ΥΔΡΕΑΣ (Υδρεάς, Υδρεας)

ΥΛΛΟΣ (Υλλος)

ΥΛΟΤΗΣ (Υλότης, Υλοτης)

ΥΠΕΙΡΟΧΟΣ (Υπείροχος, Υπειροχος)

ΥΠΕΡΒΟΛΟΣ (Υπέρβολος, Υπερβολος)

ΥΠΕΡΕΙΑ (Υπέρεια, Υπερεια)

ΥΠΕΡΙΔΗΣ (Υπερίδης, Υπεριδης)

ΥΠΕΡΙΩΝ (Υπερίων, Υπεριων)

ΥΠΕΡΟΧΗ (Υπέροχη, Υπεροχη)

ΥΠΕΡΤΙΜΟΣ (Υπέρτιμος, Υπερτιμος)

ΥΨΙΠΥΛΗ (Υψίπυλη, Υψιπυλη)

ΦΑΕΘΩΝ (Φαέθων, Φαεθων)

ΦΑΙΔΙΜΟΣ (Φαίδιμος, Φαιδιμος)

ΦΑΙΔΩΝ (Φαίδων, Φαιδων)

ΦΑΙΣΤΙΟΣ (Φαίστιος, Φαιστιος)

ΦΑΛΑΡΙΣ (Φάλαρις, Φαλαρις)

ΦΑΛΕΑΣ (Φαλέας, Φαλεας)

ΦΑΝΙΑΣ (Φανιάς, Φανιας)

ΦΑΝΟΔΙΚΟΣ (Φανόδικος, Φανοδικος)

ΦΑΝΟΚΛΗΣ (Φανόκλης, Φανοκλης)

ΦΑΝΟΣΤΡΑΤΗ (Φανοστράτη, Φανοστρατη)

ΦΕΙΔΙΑΣ (Φειδίας, Φειδιας)

ΦΕΙΔΩΝ (Φείδων, Φειδων)

ΦΕΡΕΚΥΔΗΣ (Φερεκύδης, Φερεκυδης)

ΦΕΡΕΣΥΔΗ (Φερεσύδη, Φερεσυδη)

ΦΕΡΟΥΣΑ (Φερούσα, Φερουσα)

ΦΗΜΙΟΣ (Φήμιος, Φημιος)

ΦΗΜΟΝΟΗ (Φημονόη, Φημονοη)

ΦΘΙΑ (Φθία, Φθια)

ΦΙΛΑΙΝΙΣ (Φίλαινις, Φιλαινις)

ΦΙΛΕΥΣ (Φιλεύς, Φιλευς)

ΦΙΛΙΝΟΣ (Φιλίνος, Φιλινος)

ΦΙΛΙΣΚΟΣ (Φιλίσκος, Φιλισκος)

ΦΙΛΙΣΤΟΣ (Φίλιστος, Φιλιστος)

ΦΙΛΛΙΣ (Φίλλις, Φιλλις)

ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ (Φιλόδημος, Φιλοδημος)

ΦΙΛΟΚΡΑΤΗΣ (Φιλοκράτης, Φιλοκρατης)

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ (Φιλοκτήτης, Φιλοκτητης)

ΦΙΛΟΛΑΟΣ (Φιλόλαος, Φιλολαος)

ΦΙΛΟΜΗΛΑ (Φιλομήλα, Φιλομηλα)

ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ (Φιλόξενος, Φιλοξενος)

ΦΙΛΟΠΟΝΟΣ (Φιλόπονος, Φιλοπονος)

ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ (Φιλόστρατος, Φιλοστρατος)

ΦΙΛΩΤΑΣ (Φιλώτας, Φιλωτας)

ΦΙΛΩΤΕΡΑ (Φιλωτέρα, Φιλωτερα)

ΦΙΝΕΥΣ (Φινεύς, Φινευς)

ΦΙΝΤΙΑΣ (Φιντίας, Φιντιας)

ΦΙΝΤΥΣ (Φιντύς, Φιντυς)

ΦΟΙΝΙΞ (Φοίνιξ, Φοινιξ)

ΦΟΡΜΙΩΝ (Φορμίων, Φορμιων)

ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ (Φραγκίσκος, Φραντζής, Φραγκίσκη, Φραντζέσκα, Φρατζέσκα, Φρασκώ, Φρασκούλα, Φραγκισκος, Φραντζης, Φραγκισκη, Φραντζεσκα, Φρατζεσκα, Φρασκω, Φρασκουλα)

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ (Φρειδερίκη, Φρειδερικη)

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ (Φρειδερίκος, Φρειδερικος)

ΦΡΙΞΟΣ (Φρίξος, Φριξος)

ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ (Φροντίδας, Φροντιδας)

ΦΡΟΝΤΙΣ (Φροντίς, Φροντις)

ΦΡΥΝΗ (Φρύνη, Φρυνη)

ΦΡΥΝΙΧΟΣ (Φρύνιχος, Φρυνιχος)

ΦΥΛΑΡΧΟΣ (Φύλαρχος, Φυλαρχος)

ΦΥΛΕΥΣ (Φυλεύς, Φυλευς)

ΦΥΛΛΙΣ (Φυλλίς, Φυλλις)

ΦΥΛΩ (Φυλώ, Φυλω)

ΦΥΡΣΗ (Φύρση, Φυρση)

ΦΩΚΥΛΙΔΗΣ (Φωκυλίδης, Φωκυλιδης)

ΦΩΤΗΛΑΣ (Φωτήλας, Φωτηλας)

ΧΑΙΡΕΑΣ (Χαιρέας, Χαιρεας)

ΧΑΙΡΕΔΗΜΟΣ (Χαιρέδημος, Χαιρεδημος)

ΧΑΙΡΕΙΑΣ (Χαιρείας, Χαιρειας)

ΧΑΙΡΕΣΤΡΑΤΟΣ (Χαιρέστρατος, Χαιρεστρατος)

ΧΑΙΡΗΜΩΝ (Χαιρήμων, Χαιρημων)

ΧΑΛΚΩΝ (Χάλκων, Χαλκων)

ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ (Χαρίδημος, Χαριδημος)

ΧΑΡΙΚΛΗΣ (Χαρικλής, Χαρικλης)

ΧΑΡΙΝΟΣ (Χαρίνος, Χαρινος)

ΧΑΡΜΙΔΗΣ (Χαρμίδης, Χαρμιδης)

ΧΑΡΜΟΣ (Χάρμος, Χαρμος)

ΧΑΡΩΝ (Χάρων, Χαρων)

ΧΕΙΛΩΝ (Χείλων, Χειλων)

ΧΕΙΡΩΝ (Χείρων, Χειρων)

ΧΕΛΙΔΟΝΑ (Χελιδόνα, Χελιδονα)

ΧΕΡΣΙΑΣ (Χερσιάς, Χερσιας)

ΧΕΡΣΙΦΡΩΝ (Χερσίφρων, Χερσιφρων)

ΧΙΜΑΙΡΑ (Χίμαιρα, Χιμαιρα)

ΧΙΟΝΗ (Χιόνη, Χιονη)

ΧΙΩΝ (Χίων, Χιων)

ΧΛΩΡΙΣ (Χλωρίς, Χλωρις)

ΧΟΙΡΙΛΟΣ (Χοίριλος, Χοιριλος)

ΧΡΥΣΗΙΣ (Χρυσηίς, Χρυσηις)

ΧΡΥΣΙΠΠΟΣ (Χρύσιππος, Χρυσιππος)

ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ (Χρυσοθεμίς, Χρυσοθεμις)

ΧΡΥΣΟΚΟΜΗΣ (Χρυσοκόμης, Χρυσοκομης)

ΨΑΛΜΑΧΑΡΗ (Ψαλμαχάρη, Ψαλμαχαρη)

ΨΑΛΜΑΧΑΡΗΣ (Ψαλμαχάρης, Ψαλμαχαρης)

ΨΑΜΑΘΗ (Ψαμάθη, Ψαμαθη)

ΨΑΜΜΗΤΙΧΟΣ (Ψαμμήτιχος, Ψαμμητιχος)

ΩΓΥΓΗΣ (Ωγυγής, Ωγυγης)

ΩΓΥΓΙΑ (Ωγυγία, Ωγυγια)

ΩΚΑΛΕΙΑ (Ωκάλεια, Ωκαλεια)

ΩΚΕΛΟΣ (Ωκέλος, Ωκελος)

ΩΚΥΠΕΤΗ (Ωκυπέτη, Ωκυπετη)

ΩΚΥΡΡΟΗ (Ωκυρρόη, Ωκυρροη)

ΩΚΥΤΗΣ (Ωκυτής, Ωκυτης)

ΩΛΗΝΟΣ (Ωληνός, Ωληνος)

ΩΜΑΡΗΣ (Ωμαρής, Ωμαρης)

ΩΡΑΙΑ (Ωραία, Ωραια)

ΩΡΕΙΘΥΙΑ (Ωρειθυία, Ωρειθυια)

ΩΡΟΣ (Ωρος)

ΩΤΟΣ (Ωτος)

ΩΦΕΛΙΩΝ (Ωφελίων, Ωφελιων)

ieraellas-kinimaethnikon

http://www.diadrastika.com/2016/11/otan-apagoreftikan-ellinika-onomata.html

Η Cabal δέχεται επίθεση – Συλλήψεις έχουν ξεκινήσει

πυρκαγια

Γιώργος Βουδούρης

ΚΑΜΠΑΛΙΣΤΕΣ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΟΥΝ – ΒΙΝΤΕΟ-ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ-ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Στις 16 Νοεμβρίου ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο αναδύθηκε στο YouTube. Αυτό το βίντεο δόθηκε στη δημοσιότητα από το κανάλι του Gary Larrabee. Ο κ Larrabee είναι ένας εκδότης εναλλακτικών ειδήσεων πάνω στα παγκόσμια γεγονότα και στις εξελίξεις που σχετίζονται με τις προσπάθειες για την παγκόσμια απελευθέρωση.

Περισσότερα για τον . Gary Larrabee εδώ : http://allnewspipeline.com/Independent_Media_YouTuber_Threatened.php

Το θέμα του βίντεο σχετίζεται με αυτό που πολλοί από εμάς έχουν παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή χρόνια τώρα. Αφορά στην ομάδα που είναι γνωστή ως Cabal. Η Cabal είναι μια ομάδα διεφθαρμένων τραπεζιτών, συνεργαζόμενων ηγετών, και ισχυρών χρηματιστών οι οποίοι έχουν χειραγωγήσει τις οικονομίες και τις κοινωνίες σε όλο τον κόσμο προς ίδιον όφελος και εις βάρος των απλών ανθρώπων.

http://discerningthemystery2000plus.blogspot.gr/2016/07/wisdom-teachings-with-david-wilcock.html

Αυτοί οι εγκληματίες έχουν καταπατήσει πολλούς νόμους αλλά ουδέποτε έχουν διωχθεί. Έχουν διαπράξει ανείπωτες αδικίες κατά της ανθρωπότητας, θεωρώντας πως είναι οι μόνοι άνθρωποι επάνω στην Γη που δικαιούνται να ευημερούν. Αυτοί οι αυτοαποκαλούμενοι «βασιλείς» έχουν διαφύγει της δικαιοσύνης για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό όμως κατά τα φαινόμενα θ’ αλλάξει σύντομα.

Για όσους παρακολουθούν τη σειρά Cosmic Disclosure (Κοσμική Αποκάλυψη), η πληροφορία για πιθανή επίθεση στην Καμπάλ, δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Ο Corey Goode γνωστός πληροφοριοδότης σχετικά με τη δραστηριότητα της Καμπάλ και του Μυστικού Διαστημικού Προγράμματος, πρόσφατα ανέφερε πως είχε λάβει σαφείς οδηγίες να μην αποκαλύψει κάποια επερχόμενα γεγονότα. Ιδού ένα απόσπασμα από τη συζήτηση στο «Κοσμική Αποκάλυψη» από το σάιτ Sphere-Being Alliance.

David: Λοιπόν λέτε πως νιώθετε πως δεν ενημερώνεστε πλέον

Corey: Ναι…

David: Βρίσκεστε λοιπόν στο σκοτάδι…

Corey: Έφτασε κάποια στιγμή όπου πολλοί άνθρωποι με τους οποίους συνεργαζόμουν, άρχισαν να αποσύρονται και να ενεργούν από μόνοι τους. Ολοένα και περισσότερο ένιωθα απομονωμένος κι ένιωσα την ανάγκη να στραφώ στον Gonzales και να του πω: «Άκου, χρειάζομαι περισσότερη πληροφόρηση. Τι πρέπει να κάνω για να την έχω;» Και η απάντηση μου δόθηκε…πριν να δώσω οποιαδήποτε πληροφορία, έπρεπε να εγκρίνεται από αυτούς. Δεν υποψιάστηκα καν πως επρόκειτο να ετοιμάσουν προς δημοσιοποίηση το 35% από αυτά που εγώ ήθελα να μείνουν εκτός.

David: Λοιπόν, πώς λειτουργεί όλο αυτό; Υπάρχει κάποιο πρόσωπο στο οποίο θα στέλνετε όλα αυτά τα πράγματα τώρα, ή…

Corey: Ναι, εγώ δεν πρόκειται να εμπλακώ σε αυτό.

David: Εντάξει. Λοιπόν, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις μας μου έχετε ουσιαστικά πει πως δεν είστε εξουσιοδοτημένος να μου πείτε τι πραγματικά συμβαίνει αλλά επίσης μου έχετε πει, πως αν μπορούσατε να το κάνετε, θα ήταν κάτι που θα μου άρεσε πολύ. Έτσι, δεδομένων των γεγονότων που φαίνονται να συμβαίνουν- δεν γνωρίζω κατά πόσον είστε σε θέση να μιλήσετε γι’ αυτά- μάλλον, κατά τη διάρκεια αυτής της βιντεοσκόπησης, κάποιες πολύ ευαίσθητες επιχειρήσεις πρόκειται να λάβουν χώρα, των οποίων το αποτέλεσμα θα αρέσει σε κάτι τύπους σαν και μένα που ασχολούμαστε με το θέμα επί μακρόν, αλλά όλο αυτό είναι τόσο κρίσιμο που καθίσταται απαγορευτική η αποκάλυψή του προκειμένου να μην διαταραχθεί η έκβασή του.

Corey: Ακριβώς.

David: Είναι προφανές, πως οδηγούμαστε σε κάποιο μεγάλο γεγονός.

Corey: Ναι, είναι μερικά διαφορετικά γεγονότα που βρίσκονται τώρα σε εξέλιξη.,

David: Αν μπορούσατε να μας δώσετε λίγα περισσότερα στοιχεία πάντα στα πλαίσια της εξουσιοδότησης που έχετε να μιλήσετε σχετικά με το αν υπάρχει κάτι που θα έκανε το κοινό που μας παρακολουθεί ευτυχισμένο; Και τι μορφή θα είχε αυτή η ευτυχία;

Corey: Το κομμάτι που μπορώ να μοιραστώ μαζί σας, δεν είναι αυτό που θα έκανε τον κόσμο ευτυχισμένο.

Αυτό που μπορώ να μοιραστώ είναι, πως ο Gonzales μου ανέφερε, πως πολλά από αυτά τα Γήινα μυστικά συνδικάτα και η Γήινη Συμμαχία έχουν κάνει μεγάλη πρόοδο στις διαπραγματεύσεις τους. Έχουν παρθεί πολλές αποφάσεις. Τώρα εργάζονται πάνω στις τελικές λεπτομέρειες.

Έτσι όταν αυτό καταλήξει κάπου σχετικά με το χρηματοπιστωτικό σύστημα και βγει στο φως πολλή αλήθεια, ναι, μπορώ να πω πως είμαι αισιόδοξος μετά απ’ ότι έχω μάθει.

http://www.spherebeingalliance.com/blog/transcript-cosmic-discosure-the-banished-from-inner-earth.html

Για την ώρα, ο Goode δεν μπορούσε να πει κάτι παραπάνω. Ο τρόπος με τον οποίο μίλησε, αποκάλυψε το γεγονός πως οι πληροφορίες ήταν πολύ ευαίσθητες και πιθανόν είχαν να κάνουν με την επιχειρησιακή ασφάλεια. Μολονότι κάποιοι απογοητεύτηκαν ή ένιωσαν καχύποπτοι σχετικά με τα κίνητρα του Corey Goode, οφείλουμε να τονίσουμε, πως η βιωσιμότητα της επιχειρησιακής ασφάλειας είναι ένα μείζον συστατικό των επιτυχημένων επιχειρήσεων. Γεγονός είναι, πως είναι αδύνατον να ενημερώνεται το ευρύ κοινό για τα μελλοντικά σχέδια χωρίς να υπάρχει κίνδυνος ανατροπής των επιδιωκόμενων στόχων σχετικά με τις επιθετικές κινήσεις. Εάν η Καμπάλ δέχεται αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή επίθεση, το στοιχείο του αιφνιδιασμού αποτελεί σημαντικό συστατικό τέτοιων επιχειρήσεων (μολονότι αυτή την στιγμή οι επιχειρήσεις φέρονται να είναι σε πλήρη εξέλιξη). Επίσης θα πρέπει να είναι αναμενόμενο, πως τα μέσα ενημέρωσης θα αποφύγουν να προβάλουν το θέμα μέχρι να αποφασιστεί πως ο κόσμος είναι έτοιμος να μάθει όλη την αλήθεια για το θέμα.

http://edition.cnn.com/2016/11/12/us/southern-wildfires/

http://gizmodo.com/the-southeast-is-on-fire-1789043891

http://wildfiretoday.com/tag/south-carolina/

Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, αυτές οι φωτιές οφείλονται σε ανθρώπους που έκαιγαν τα σκουπίδια τους. Όμως το ενδιαφέρον βίντεο, αλλιώς μας τα λέει…

Ο Kent Dunn έχει την άδεια να μας δώσει πληροφορίες



http://discerningthemystery2000plus.blogspot.gr/2016/10/the-pitfalls-of-partial-disclosure.html

Όπως και αν έχει η κατάσταση, είναι πολύ σημαντικό για τον καθένα από μας να διακρίνει την πραγματική του φύση. Είναι επίσης δικό μας καθήκον να απαιτήσουμε και να εργαστούμε προς την αληθινή, διαρκή και θετική αλλαγή. Είναι στο χέρι μας να δημιουργήσουμε τον κόσμο που θέλουμε να δούμε. Με αυτό κατά νου, ας κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας ώστε να διασφαλίσουμε ότι η θετική αλλαγή και οι αποκαλύψεις αυτών των γεγονότων θα ολοκληρωθούν.

ΠΗΓΗ: http://discerningthemystery2000plus.blogspsyot.gr/2016/11/breaking-underground-bases-reported-to.html

Μτφρ: Άρτεμις –

μέσω thesecretrealtruth

http://www.diadrastika.com/2016/11/cabal-dechete-epithesi-syllipsis-echoun-xekinisi.html

Τα Oνόματα των Ολύμπιων θεών και η «Κρυφή» Ετυμολογία τους

           Τα ονόματα των Ολύμπιων θεών

Σύμφωνα με τον Γερμανό φιλόλογο και γλωσσολόγο George Curtius (1820-1885), η λέξη Όλυμπος προέρχεται από τη ρίζα -λαμπ- και ερμηνεύεται σαν ο ολολαμπής, ο ολόλαμπρος ή ο ολόλευκος. Έτσι, οι Ολύμπιοι θεοί είναι οι Λαμπεροί ή Λάμποντες θεοί 

Δίας ή Ζεύς


Το όνομα του Δία [ή με μια μικρή παραλλαγή του πρώτου γράμματος (Δίας – Βίας)], είναι ένα από τα κατ’ εξοχήν ονόματα δύναμης, δηλαδή παραπέμπει στη δύναμη (βία) και την εξουσία του μεγάλου θεού.

Μερικοί ετυμολογούν το όνομά του σε σχέση με τη ζωή (~Ζευς), δηλαδή «ζωοδότης», λόγω του ότι είναι ο γεννήτορας των θεών και των ανθρώπων ή από το αρχαιοελληνικό ρήμα «ζεύγνυμι» (= βάζω κάτω από τον ζυγό, υποτάσσω, συνδέω, ενώνω), επειδή ο Δίας, μετά την κατατρόπωση του πατέρα του, του Κρόνου, ανέλαβε να ενώσει ξανά τον κόσμο και να τον υποτάξει στη δική του κοσμική εξουσία.

Ήρα


Μερικοί θεωρούν πως το όνομα της Ήρας προέρχεται από αναγραμματισμό της λέξης «ἀήρ» = αέρας, ενώ άλλοι ισχυρίζονται πως προέρχεται ετυμολογικά από τη λέξη «έρα» που σημαίνει γη, με αναγραμματισμό της λέξης «Ρέα», που είναι μια θεότητα, η οποία ταυτίζεται με το στοιχείο της γης.

Η Ήρα, γενικά είναι μια ισχυρή θεά, που εξουσιάζει κι αυτή, τη γη και τον αέρα, ως σύζυγος του κοσμοκράτορα Δία. Βρίσκεται στο μεταίχμιο ανάμεσα στον ουράνιο κόσμο και στα γήινα πράγματα. Μυστικιστικά, αντιπροσωπεύει τη δύναμη της ψυχής και την εκδήλωση της ζωής πάνω στη γη.

Σύμφωνα με άλλες εκδοχές, το όνομά της σχετίζεται με την «ὤρα» = εποχή, κατάλληλη στιγμή, εξ ου και ωραίος = αυτός που βρίσκεται στην καλύτερη στιγμή του, ο ώριμος, ο όμορφος ή με τη λέξη «ἤρως» = ήρωας, επειδή η Ήρα μπορούσε να καταστήσει κάποιον ένδοξο, όπως συνέβη με τον Ηρακλή (< Ήρα + κλέος = αυτός που δοξάστηκε χάρη στο μίσος της Ήρας).

Ερμής


Το όνομα του Ερμή προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα: εἴρω, το οποίο έχει δύο σημασίες: α) συνδέω, ενώνω (εξού και «ειρήνη» = ο συνδετικός κρίκος, που ενώνει τους ανθρώπους) και β) λέγω, ομιλώ, αναγγέλλω.

Είναι προφανές πως το όνομα «Ερμής» προσιδιάζει στη δεύτερη σημασία του ρήματος, καθώς, ως γνωστόν, ήταν ο αγγελιοφόρος των θεών, αλλά και γενικότερα ο θεός του λόγου, της επικοινωνίας, της νόησης, της ομιλίας, της ευφράδειας.

Πιθανόν η λέξη αυτή σχετίζεται με τον Ερμή Τρισμέγιστο (τρεις + magister = μάγιστρος, μάγος), τον σεληνιακό θεό των Αιγυπτίων, Θωθ, προστάτη και εμπνευστή της αστρολογίας και της αλχημείας, ο οποίος ταυτίστηκε με τον Ερμή της ελληνικής μυθολογίας.

Εξάλλου, ο Ερμής ήταν ένας πολυμήχανος θεός, που κατά κάποιον τρόπο σχετιζόταν με το μυστήριο και τον αποκρυφισμό, διότι ένα από τα καθήκοντά του ήταν να μεταφέρει τις ψυχές των νεκρών, ως τον ποταμό Αχέροντα και να τις παραδίδει στον Χάροντα (ψυχοπομπός).

Απόλλωνας


Ο Απόλλωνας υπήρξε ο θεός του φωτός (γι’ αυτό αποκαλείται και Φοίβος (<ρ. φάω = φωτίζω, ουσ. φάος = φως) = φωτεινός), της μουσικής και της μαντικής τέχνης. Το όνομά του προέρχεται από το στερητικό «α» και τη λέξη «πολλών», δηλαδή αυτός που δεν προορίζεται για τους πολλούς.

Ίσως, να θεωρήθηκε πως λόγω των μαντικών του ικανοτήτων, τις οποίες σε λίγους ανθρώπους μετέδιδε, ήταν ο θεός «των λίγων και εκλεκτών». Άλλες εκδοχές είναι οι εξής: το όνομα Απόλλων ίσως σχετίζεται με τη φράση «ἀπέλλαι σηκοί» = ιεροί λίθοι, κατά τον λεξικογράφο Ησύχιο, οι οποίοι ήταν σημαντικοί στη λατρεία του θεού ή με το ρήμα «πέλομαι ή πολέω-ῶ» = περιφέρομαι, κινούμαι πέριξ ή με τη λέξη «ἀπελος» = ισχύς, δύναμη.

Η δύναμη του θεού Απόλλωνα ήταν πολυεπίπεδη και μυστηριακή. Δύναμη πνευματική και ψυχική (ο διαφωτιστής των ψυχών και των πνευμάτων, μέσω των μυστηριακών θεσφάτων και των μαντειών), αλλά και δύναμη σωματική (γοητεία, ικανότητα τόξευσης και πρόκλησης βλάβης από απόσταση: ἐκηβόλος Ἀπόλλων).

Άρης


Η ετυμολογία του ονόματος του θεού Άρη, είναι η εξής: το όνομα «Άρης» προέρχεται από το αρχαιοελληνικό συνηρημένο ρήμα «αἱρέω-ῶ»,που σημαίνει «συλλαμβάνω, κυριεύω» ή από το «ἀναιρέω-ῶ», που σημαίνει «φονεύω, σκοτώνω», υποδηλώνοντας και επιβεβαιώνοντας την πολεμική και επιζήμια για τους ανθρώπους, δράση του θεού Άρη. [Άρης = πλήγμα, βλάβη, ἀρά (= κατάρα) για τους θνητούς].

Ποσειδώνας


Ο ενοσείχθων ή σεισίχθων (= κοσμοσείστης) Ποσειδώνας, προέρχεται ετυμολογικά από: α) πότος ή πόντος (= θάλασσα) + δάω (= μαθαίνω, κατέχω κάτι, είμαι ειδήμων, γνωρίζω καλά), δηλαδή αυτός που γνωρίζει καλά, συνεπώς εξουσιάζει τη θάλασσα και γενικά το υγρό στοιχείο,

β) πόσις (<ρ. πίω = πίνω) + δοῦναι (< ρ. δίδωμι = δίνω), δηλαδή αυτός που παρέχει το πόσιμο ύδωρ, γ) εἴδη + ποιῶν, αυτός που δημιουργεί τα παράξενα πλάσματα (είδη) της θάλασσας, που δεν υπάρχουν στη στεριά.

Πλούτωνας


Ο θεός του θανάτου και του Κάτω Κόσμου (δεν ανήκει στο Δωδεκάθεο του Ολύμπου). Ήταν γνωστός και με το όνομα Άδης (< στερητικό α + ἰδεῖν = αόρατος, αθέατος κόσμος ή στερητικό α + δέδια = ατρόμητος, «αδάμαστος»). Έτσι μάλιστα ονομαζόταν συνεκδοχικά όλο του το βασίλειο, που βρισκόταν στα σκοτεινά έγκατα της γης.

Πιθανή είναι η συσχέτιση του ονόματός του με το ρ. πλανάωμαι-ῶμαι = περιπλανιέμαι, περιφέρομαι, δεν έχω μόνιμο τόπο διαμονής, διότι ένα βασικό χαρακτηριστικό των ψυχών που φιλοξενούνταν στο βασίλειό του ήταν η συνεχής περιφορά και κίνηση, χωρίς κάποιον συγκεκριμένο χώρο στάσης.

Η άϋλη φύση των ψυχών, δηλαδή, τους έδινε αιθέριες ιδιότητες· δεν είχαν βάρος, σώμα, υλική υπόσταση για να σταθούν σε ένα σημείο, όπως και ο αέρας που συνεχώς κινείται.

Επίσης, επειδή ο Πλούτωνας έχει το βασίλειό του μέσα στη γη, θεωρείται χθόνιος θεός, ο οποίος δεδομένης και της ένωσής του με την Περσεφόνη, την κόρη της θεάς Δήμητρας, σχετίζεται με την παραγωγή των δημητριακών.

Επειδή, λοιπόν, θεωρείται ανάμεσα στα άλλα και θεός της γονιμότητας και της γεωργικής αφθονίας, ονομάζεται «Πλούτων», δηλαδή ένα παράγωγο της λέξης«πλούτος», εννοώντας φυσικά τον «πλούτο» της γης, την καλή σοδειά.

Ήφαιστος


Ο θεός της φωτιάς και των τεχνών. Το όνομά του προέρχεται α) από το ρ. φάω = φωτίζω + ἵστωρ = ο γνώστης, δηλαδή αυτός που είναι ειδήμων στη γνώση του φωτός ή της φωτιάς, β) από το ἅπτω = ανάβω, γ) από το Άφαιστος: προθετικό α + φαιστός (< ρ. φάω) = λαμπερός, φωτεινός.

Αθηνά


Η θεά της σοφίας, της φρόνησης, της υγείας και των οικιακών τεχνών. Ακόμη, είναι πολεμική θεά, με γνώμονα το δίκαιο και τη φρόνηση. Η πιο δημοφιλής ετυμολογία του ονόματός της είναι: Α-θεο-νόα ή Η-θεο-νόα, δηλαδή «η νόηση του θεού», κατά τον Πλάτωνα.

Άλλες εκδοχές: α) από το ρ. ἀθρέω-ῶ = βλέπω, παρατηρώ, εξετάζω (εξ ου και «γλαυκώπις Ἀθήνη» (< ρ. γλεύσσω = βλέπω καθαρά) = αυτή που βλέπει καθαρά και ἄθρει και ἄθρησον = σκέψου, γ) από το στερητικό α + θήνη (~θηλή) = η αθήλαστη (διότι γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία και όχι από τη μητέρα της, την Μήτιδα (< Μήτις = σύνεση, φρόνηση), άρα δεν θήλασε).

Άρτεμη


Η θεά της σελήνης, του κυνηγιού, των αγριμιών και των δασών. Της αρέσει το κυνήγι, οι φόρμιγγες, οι χοροί, οι εκκωφαντικοί αλαλαγμοί, τα σκιερά δάση και οι δίκαιες πόλεις.

Η ετυμολογία του ονόματός της προέρχεται από το ουσ. ἀήρ + τέμνω, δηλαδή αυτή που σκίζει τον αέρα, μάλλον λόγω της ιδιότητάς της να εξακοντίζει τα βέλη της στον αέρα εναντίον των θηραμάτων. Το δε επίθετο «ἀρτεμής» σημαίνει άρτιος, σώος, αβλαβής.

Αφροδίτη


Η θεά του έρωτα, του αισθησιασμού, της καλαισθησίας και της ομορφιάς. Είναι γνωστή η ιστορία της γέννησής της· αναδύθηκε μέσα από τον αφρό, που σηκώθηκε γύρω από την αθάνατη σάρκα του ουρανού, δηλαδή γύρω από τα γεννητικά όργανα του ουρανού, που έκοψε ο γιος του, ο Κρόνος και τα πέταξε στη θάλασσα (βλ. «Θεογονία» Ησιόδου στ. 188-193).

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ετυμολόγηση του ονόματος της θεάς από τον παράλληλο τύπο «Αβροδίτη» = αβροδίαιτη, αυτή που διάγει βίο τρυφηλό.

Δήμητρα


Η θεά της βλάστησης, της γονιμότητας και της αναπαραγωγής. Μαζί με την κόρη της την Περσεφόνη, συμβολίζει την κυκλική εκδήλωση της ύπαρξης μέσα από τη ζωή (ο κύκλος των εποχών), τον θάνατο και την αναγέννηση. Το όνομά της ετυμολογείται από το δη ή γη + μήτηρ = η Μητέρα-Γη.

Το προσωνύμιο αυτό αποδιδόταν στη Δήμητρα, που ήταν η υπεύθυνη για την ανθοφορία της γης και τη δημιουργία των ζωοφόρων καρπών, που φυτρώνουν στην παντοτρόφο (ή κουροτρόφο) γη.

Εστία


Η θεά του σπιτιού και της οικογενειακής συγκέντρωσης. Η πιο σεμνή, αγνή και σεβαστή θεά, η πρεσβυτέρα όλων των θεών. Το όνομά της ετυμολογείται από τον δεύτερο τύπο του απαρεμφάτου του ρήματος ἵστημι = στέκομαι (ἑστηκέναι και ἑστάναι), ή από το ρήμα «ἕζομαι» = κάθομαι, επειδή το «γέρας» (= προνόμιο, έπαθλο) που της έδωσε ο Δίας, μετά τον όρκο της αιώνιας παρθενίας της, ήταν να στέκεται στο κέντρο της οικίας των θνητών, στην εστία, όπως ονομάστηκε.

H εστία συμβολίζει την κυκλική συγκέντρωση και ένωση της οικογένειας, γύρω από το σημείο αφής της φωτιάς. Το «ιερό πυρ» της Εστίας, το οποίο στάθηκε η αφορμή να θεωρηθεί η φωτιά και ως μέσο εξαγνισμού, έπρεπε να διατηρείται άσβηστο στον οίκο, για να προστατεύει τα μέλη του από κάθε κακό.

Μία άλλη εκδοχή λέει πως το όνομα «Εστία» σχετίζεται με την «ἐσσία» = ουσία, διότι τιμής ένεκεν, πάντοτε λάμβανε το «πίαρ» (< λατ. optimus = άριστος), δηλαδή το εκλεκτό κομμάτι, την «ουσία» από τα σφάγια των θυσιών.

Πηγή : egriechen.info, thessalonikiartsandculture.gr

μέσω amfipolinews

http://www.diadrastika.com/2016/11/onomata-olympion-theon-kryfi-etymologia.html

       

ΠΥΡΙΝΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΚΑΝΤΕΡΜΠΟΥΡΙ - ΕΙΠΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΕΙ ΝΑ ΨΙΘΥΡΙΣΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

 
Eπικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας προς ΕΕ: «Κάνατε την Ελλάδα τη μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών στην Ιστορία»
 
του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου Ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι και επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας Τζάστιν Ουέλμπι, άστραψε και βρόντηξε κατά την Ευρωπαικής Ένωσης υπερασπιζόμενος τη Ελλάδα σε πρόσφατη ομιλία του στο Καθολικό Ινστιτούτο στο Παρίσι, όπου βρέθηκε για να ανακηρυχτεί επίτιμος διδάκτορας δηλώνοντας ότι «μετατρέψατε την χώρα σε μια φυλακή οφειλετών».
Ο προκαθήμενος της Αγγλικανικής Εκκλησίας υπερασπίστηκε με πύρινα λόγια την Ελλάδα κάτι που δεν κάνει ούτε το ίδιο το πολιτικό της σύστημα (μην πούμε και για τους διανοούμενους της χώρας), που καταστράφηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ υπήρξε αυστηρότατος με εκείνους που προσπαθούν να πείσουν ότι η τζιχαντιστική τρομοκρατία δεν έχει καμία σχέση με το Ισλάμ.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ουέλμπι καταδίκασε την Ευρωπαϊκή Ένωση που μετέτρεψε την Ελλάδα «στη μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών στην ευρωπαϊκή ιστορία».
 
«Οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρατούν στην απελπισία ολόκληρες χώρες εξαθλιώνοντας τους πολλούς πολίτες αυτή η ανισότητα σημαίνει ότι ορισμένοι Ευρωπαίοι απολαμβάνουν πρωτοφανή επίπεδα διαβίωσης, ενώ για τους άλλους έχουν γίνει τα πράγματα χειρότερα εξαιτίας του συγκεντρωτισμού, της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας».
 
Ο Αρχιεπίσκοπος υποστήριξε την παραμονή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιούνιο αλλά πλέον μετά την απόφαση του βρετανικού λαού και την συμπεριφορά της ΕΕ αποφάσισε να πάρει το «όπλο» του.
 
«Η Ελλάδα παροτρύνθηκε να εισέλθει στην Ευρωζώνη με ουσιαστικά ψεύτικα στοιχεία, με επίσημο χρέος πολύ κάτω από την πραγματικότητα και χωρίς να πληροί τα κριτήρια για ένταξη στο ευρώ.
 
Υπήρξε ενός βαθμού συνεννόηση από όλους τους ενδιαφερόμενους, που ήθελαν περισσότερες χώρες στην Ευρωζώνη»,
 
Είπε δηλαδή ότι άπαντες γνώριζαν ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να μπει στο ευρώ αλλά την έβαλαν για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα [που γνώριζαν ότι θα καταστρέψουν την ευημερία της χώρας!
 
Ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος, δηλαδή ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Αγγλίας δεν είναι τυχαίο άτομο. Έχει επιστημονική κατάρτιση και ξέρει τα θέματα για τα οποία μιλάει.
«Υιοθετώντας το ευρώ που είναι ουσιαστικά ένα ξένο νόμισμα, μία χώρα χάνει την ικανότητα να εξυπηρετήσει το χρέος της με την εκτύπωση χρήματος για να βρει διέξοδο από τα προβλήματά της», είπε ο Αρχιεπίσκοπος Ουέλμπι.
 
«Όταν έφτασε η Μεγάλη Ύφεση το 2008, δεν μας έκανε έκπληξη που η Ελλάδα δεν μπόρεσε να πληρώσει τον λογαριασμό. Και εξαιτίας της προηγούμενης κακοδιαχείρισης και επίσης της διαφθοράς από μια ελίτ, οι φτωχοί ενός ολόκληρου έθνους έχουν τεθεί ουσιαστικά σε ακούσια πτώχευση. Τα βάρη έπεσαν σε εκείνους που είχαν τα λιγότερα για να επιβιώσουν κι όταν τα βάσανά τους επιδεινώθηκαν από την απελπιστική κατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, και τώρα εκατομμυρίων [κάτι κακό περιμένει ο Αρχιεπίσκοπος], ελάχιστη βοήθεια τους δόθηκε».
 
«Αυτό που έχουμε δει είναι το παγκόσμιο σύστημα της αγοράς και ειδικότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δανείζει στους ανθρώπους χρήματα για να αγοράσουν διάφορα και στη συνέχεια πνίγει τις ελπίδες και το μέλλον τους εάν δεν μπορούν να αποπληρώσουν. Αυτό που έχουμε σήμερα [στην Ελλάδα] είναι η μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών στην ευρωπαϊκή ιστορία».
 
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην τρομοκρατία και κάλεσε τους θρησκευτικούς ηγέτες να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τις πράξεις των τρομοκρατών που διαπράττουν φρικαλεότητες στο όνομα της πίστης τους.
 
Όπως είπε χαρακτηριστικά, «οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν μπορούν απλά να υποστηρίζουν ότι οι ενέργειες των τζιχαντιστών της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος «]δεν έχουν καμία σχέση με το Ισλάμ».
«Οι άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη, είναι ανάγκη να κατανοήσουν καλύτερα τη θρησκεία ώστε να καταπολεμήσουν τις βάρβαρες τρομοκρατικές ενέργειες. Η Ευρώπη πρέπει να κατανοήσει τι συμβαίνει στο μυαλό εκείνων που διαπράττουν τρομοκρατία που υποκινείται από τη θρησκεία. Πώς περιμένουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά στην ήπειρό μας την υποκινούμενη βία από τη θρησκεία εάν δεν έχουμε την ικανότητα να την κατανοήσουμε;».
Και συνέχισε: «…ομάδες σαν το Ισλαμικό Κράτος έχουν μια ιδεολογία, για την ακρίβεια θεολογία, που βρίσκεται στην καρδιά της προπαγάνδας τους και από εκεί και πέρα η κινητήριος δύναμη, που έχει μια αποκαλυπτική κατανόηση της ανθρώπινης ιστορίας, δεν είναι χαλαρή αλλά άκρως αυστηρά δομημένη: πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι στο τέλος του, ότι ο Προφήτης θα επιστρέψει μαζί με τον Ιησού και θα νικήσουν τις δυτικές δυνάμεις».
«Για να ηττηθεί η θρησκευτική τρομοκρατία πρέπει να ξεφύγουμε από τη δημοφιλή ατάκα που λέει ότι το Ισλαμικό Κράτος δεν έχει σχέση με το Ισλάμ, ότι η χριστιανική πολιτοφυλακή στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία δεν έχει σχέση με τον χριστιανισμό, ή ότι οι εθνικιστές Ινδουιστές που καταδιώκουν χριστιανούς στη νότια Ινδία δεν έχουν σχέση με τον Ινδουισμό».
«Μέχρι οι θρησκευτικοί ηγέτες να σταθούν όρθιοι και να αναλάβουν τις ευθύνες εκείνων που κάνουν [αποτρόπαια] πράγματα στο όνομα της θρησκείας τους, δεν θα δούμε καμία λύση», είπε ο Αρχιεπίσκοπος.



ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέας Γεωργίου και "Ελληνική" δικαιοσύνη

Τα καριόλια… της Ελληνικής Δικαιοσύνης, και οι εξ’ Ευρώπης βαστάζοι της διαφθοράς που «τρώει» τον ΕΛΛΗΝΑ, βάζουν πλάτη





http://kerberos-hellas.blogspot.gr/2016/11/blog-post_82.html

Η Άγνωστη Γενοκτονία 19.000.000 Ελλήνων

Η Άγνωστη Γενοκτονία 19.000.000 Ελλήνων
 
 Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΣΚΥΘΟΠΟΛΗ ΟΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΕ 20 ΕΤΗ ΣΦΑΓΙΑΣΤΗΚΑΝ 19.000.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΥΡΩ ΣΤΟ 341 μ. Χ !!!
Γιατί η λέξη Έλλην στο βυζάντιο ήταν υβριστική; Γιατί επί βυζαντίου συνέβησαν οι χειρότερες καταστροφές του Ελληνικού Πολιτισμού και πληθυσμού; Τι ήταν λοιπόν η Σκυθόπολις;
Στην αρχαία αυτή πόλη του δυτικού Ισραήλ λειτούργησε το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης και καταστροφής συνειδήσεων, το πρώτο «Άουσβιτς» της Ιστορίας.
 
 Για δύο δεκαετίες, καθ” όλη τη διάρκεια της κατοχής του βυζαντινού θρόνου απ” τον Κωνστάντιο το Β” δευτερότοκο γιο του Κωνσταντίνου η Σκυθόπολις υπήρξε ο τόπος συγκέντρωσης και βασανισμού και θανάτωσης των Ελλήνων, όλων όσων αρνήθηκαν να ασπασθούν το δόγμα του χριστιανισμού.
Το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που συστηματικώς απεκρύπτετο πάντοτε και εξακολουθεί να αποκρύπτεται μέχρι και σήμερα, το διασώζει ο Ρωμαίος ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος, στο 19ο βιβλίο του έργου του «Rerum Gestarum Libri XXXI».

Το περιγράφει ο Εμμανουήλ Ροϊδης στην Πάπισα Ιωάννα…

<<Και ου μόνον κατά των λίθων επέδειξαν τον χριστιανικόν ζήλον των οι ακάματοι εκείνοι ειδωλοθραύσται, αλλά και κατά των δυστυχών εκείνων, όσους υπωπτεύοντο εμμένοντας εις των πατέρων των την θρησκείαν. Ο σφάζων πρόβατον προς οικογενειακήν ευωχίαν, ο προσφέρων άνθη εις του πατρός του τον τάφον, ο συλλέγων χαμαίμηλα εις το φως της σελήνης, ο αρωματίζων την οικίαν του ή φέρων ανηρτημένον περί τον τράχηλον φυλακτήριον κατά του πυρετού κατεμηνύετο υπό κουκουλοφόρων κατασκόπων ως μάγος ή ειδωλολάτρης, κατεβαρύνετο δι αλύσεων και εστέλλετο εις Σκυθούπολιν, όπου είχε στηθεί το χριστιανικόν κρεουργείον. Εκεί συνεδρίαζον ευσεβείς δικασταί, αμιλλώμενοι τις πλείονας ειδωλολάτρας να οπτήσει επί εσχάρας, να βράση εντός ζέοντος ελαίου ή να κατακόψη μεληδόν. Μυριάδες μαρτυρολογίων διηγούνται τας αθλήσεις των χριστιανών ομολογητών, εκ των πληγών των οποίων έσταζε γάλα, και τους εδρόσιζον αι φλόγες, αλλ’ ουδείς έγραψεν ακόμη το αψευδές συναξάριον των μαρτύρων εκείνων, οίτινες αντί μυθώδους γάλακτος έχυσαν αίμα αληθές και αντί να δροσίσει κατέκαυσε το πυρ της χριστιανικής ανεπιεικίας, καυστικότερον όν, φαίνεται, του πυρός της πολυθεϊκής ωμότητος>>.

Σε εκτενέστερη περικοπή Ροϊδης επισημάνει:

«Κατά τας αρχάς του Μεσαίωνος επί Ουάλεντος, Ουαλεντινιανού και Θεοδοσίου συνεστήθη εν Ανατολή αληθής «Ιερά Εξέτασις», ής αι θηριωδίαι, αι καταπιέσεις και αι σφαγαί δεν έχουσι τι να φθονήσωσιν εις τους Ιεροδικαστάς της Ισπανίας, οίτινες άτομα μόνον κατεδίωκον επί κακοδοξία, ενώ οι Ορθόδοξοι «σωφρονισταί» της Ανατολής προυτίθεντο να εξαλείψωσιν αθρόους από του προσώπου της γης πάντας τους ελληνίζοντας ή φιλοσοφούντας. Τα περί τούτων χωρία των συγχρόνων ιστορικών εξαλείφουσι παν ίχνος αμφιβολίας, διεγείροντα αγανάκτησιν και φρίκην κατά των ελθόντων «βαλείν μάχαιραν και ουχί ειρήνην» Παρά του χριστιανού χρονογράφου Σωζομένου, ον ουδείς βεβαίως θέλει κατηγορήσει ως συκοφαντούντα τους ομοθρήσκους του, μανθάνομεν ότι «των ελληνιστών μικρού πάντες κατ’ εκείνο διεφθάρησαν, και οι μεν πυρί, οι δε ξίφει απολέσθαι προσετάχθησαν. Παραπλησίως δε δια την αυτήν αιτίαν διεφθάρησαν οι ανά πάσαν την αρχομένην λαμπρώς φιλοσοφούντες. Αλλά και εις μη φιλοσόφους, εσθήτι δε τη εκείνων χρωμένους εχώρει ο φόνος’ ως μηδέ τους τα’ άλλα επιτηδεύοντας κροκωτοίς τριβωνίοις αμφιένυσθαι, δι υπόνοιαν κινδύνου και δέος» (Ερμ. Σωζομένου, «Εκκλ. Ιστορ.», βιβλ. Στ’, κεφ. 35).

Αντιλαμβάνεσαι τι λέει ο χριστιανός Σωζόμενος;

Η τρομοκρατία είχε φτάσει σε τέτοια επίπεδα που οι άνθρωποι φοβόντουσαν τι ρούχα θα φορέσουν για να μην τους περάσουν για φιλόσοφους!!! ……

Οργανωτής ένας εξολοθρευτής επίσκοπος

Το σφαγείον της Σκυθόπολης υπήρξε επινόηση ενός νοσηρού εγκεφάλου, του επισκόπου Αλεξάνδρειας Γεώργιου.
Σύμφωνα με τον Αμμιανό, «ο Γεώργιος με τη συμμορία του προχωρούσε στους δρόμους των Ελλήνων της Αλεξάνδρειας κομματιάζοντας ανθρώπους και καίγοντας τα πάντα»(Βιβλίον 17, κεφ 11).
Είχε δε ανέλθει στον επισκοπικό θώκο εξοντώνοντας πολλούς ανθρώπους»(Βιβλίον 17, κεφ 11).
Όμως οι Έλληνες ήσαν ακόμη η πλειοψηφία των υπηκόων της αυτοκρατορίας, κατείχαν μάλιστα όλες σχεδόν τις διοικητικές θέσεις των ρωμαϊκών επαρχιών.
Σκοπός του Γεώργιου ήταν η καθολική τους εξόντωση, η γενοκτονία, καθώς εστέκοντο, ως αρνητές τους χριστιανισμού, εμπόδιο στα μεγαλεπήβολα σχέδιά του, που δεν ήσαν άλλα απ” την απόλυτη επικράτηση του δόγματος στην Ανατολή.

Με πανουργία λοιπόν προσφέρθηκε να παίξει το ρόλο του υπερασπιστή του αυτοκράτορος, ζητώντας απ” αυτόν τη συνδρομή του, για να καταπνίγει οποιαδήποτε συνωμοσία εξυφαίνετο τάχα εναντίον του.
Ο Κωνσταντίνος δέχθηκε και απέστειλε στην Ανατολή τον αρχιγραμματέα της Αυλής Παύλο, έναν επίσης επαγγελματία εξολοθρευτή, περιβόητο για τη σκληρότητά του, αποκαλούμενο και «Τάρταρο».
Αυτός και ο Γεώργιος σε συνεργασία οργάνωσαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Σκυθόπολης, μια πόλη της Παλαιστίνης, έμοιαζε για δύο λόγους η πλέον κατάλληλη από οποιαδήποτε άλλη,
«Ήταν η πλέον απομονωμένη και κυρίως ευρίσκετο μεταξύ Αντιοχείας και Αλεξάνδρειας, από τις οποίες προέρχεται ο μεγαλύτερος αριθμός των κατηγορουμένων»(19,12).
Οι κατηγορίες «επί εσχάτη προδοσία» σταδιακά άρχισαν να απαγγέλλονται χωρίς προσχήματα εναντίον όλων των Ελλήνων.

Εχαρακτηρίζοντο ως υπονομευτές του αυτοκράτορος, σύμφωνα με το σχέδιο που είχαν καταστρώσει κράτος και εκκλησία, με εκτελεστές τον Παύλο και τον Γεώργιο.
Στην τρίτη φάση του σχεδίου, απροκάλυπτα πλέον οδηγούνταν στη Σκυθόπολη όλοι όσοι συλλαμβάνονταν επ’αυτοφόρω να συνεχίζουν να διατηρούν κάποια στοιχεία της παράδοσής τους.
«Έφτανε να φορά κανείς στο λαιμό του ένα φυλακτό κατά του ελώδους πυρετού ή άλλης ασθένειας, ή να κάθεται κοντά σε τάφο (ειδωλολατρικό), για να κατηγορηθεί ότι επικαλείται φαντάσματα και δαίμονες και να θανατωθεί»(19,12, παρ.14) Θύματα απ” όλο τον Ελληνικό κόσμο.

Ο τόπος αυτός των βασανιστηρίων και του θανάτου πολύ γρήγορα έφτασε να δέχεται «άπιστους» όχι μόνο απ” την Ανατολή αλλά από κάθε μέρος της επικράτειας, «Απ” όλο σχεδόν τον κόσμο ευγενείς ή απλοί πολίτες οδηγούνταν αλυσοδεμένοι στη Σκυθόπολη.
Μερικοί απ” το βάρος των αλυσίδων και την ταλαιπωρία της φυλακής πέθαιναν πριν ακόμα δικαστούν»(19,12 παρ.7)

Ελάχιστοι που γλύτωσαν την εκτέλεση είτε διότι μεταγνώμησαν είτε διότι με θάρρος και ψυχικό σθένος απέδειξαν την αθωότητά τους, οδηγήθηκαν στην 7-9 εξορία και κατασχέθηκαν οι περιουσίες τους.
Τα κοινόβια των χριστιανών της εποχής ετρέφοντο αποκλειστικά από αυτές τις κατασχέσεις. Μ” αυτές τις «επιεικείς» τιμωρίες γλύτωσαν ύστερα από βασανιστήρια τον θάνατο ορισμένοι επιφανείς άνδρες, όπως ο Σιμπλίκιος, ο Παρνάσιος, ο Ανδρόνικος και μερικοί ακόμη.

Το ανθρωπόμορφο αυτό κτήνος, ο Παύλος, διέθετε τόση εξουσία και δύναμη, ώστε «με μια κίνηση του κεφαλιού του, μ” ένα νεύμα του μόνο εξηρτάτο η ζωή όλων όσον περπατούσαν στη γη»(19,12,παρ.13)
Το παραπάνω απόσπασμα φανερώνει την πρωτόγνωρη βαρβαρότητα που έζησε ολόκληρος ο Ελληνικός και Ελληνιστικός κόσμος.

Πρωτόγνωρη για την ανθρώπινη ιστορία και σίγουρα μεγαλύτερη όλων όσες μετέπειτα συνέβησαν.
Άγνωστο παραμένει το πότε τελικώς έκλεισαν τα σφαγεία της Σκυθόπολης.
Το πιθανότερο είναι να καταργήθηκαν από τον Ιουλιανό το 361μχ. Ο όλεθρος όμως και αφανισμός των πιο ζωντανών στοιχείων του Ελληνισμού ήταν πλέον γεγονός.

Η Σκυθόπολις και τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν εκεί επί 20 συνεχή έτη κατά τον 4ο μχ αιώνα, αποτελούν μεγάλο σταθμό στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους, του Ελληνικού πολιτισμού αλλά και ορόσημο μεγάλο στην πνευματική πορεία της ανθρωπότητας. Διότι αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο επεβλήθη ο χριστιανισμός στον Ελληνιστικό κόσμο και την πραγματική αιτία που επήλθε ο Μεσαίωνας.

Αποκαλύπτουν επίσης, γιατί τα μετέπειτα αυτοκρατορικά διατάγματα, που θεσμοθετούσαν την «επί ελληνισμώ» θανατική καταδίκη, εφαρμόσθηκαν χωρίς καμμιά αντίδραση ή εξέγερση, όπως χωρίς καμμιά αντίσταση επήλθε και ο αφανισμός των πόλεων της κυρίως Ελλάδος από τον Αλάριχο σαράντα χρόνια αργότερα. Μεγάλος αριθμός Ελλήνων-και σίγουρα όλοι ήσαν υψηλού πνευματικού, ηθικού αλλά και οικονομικού επιπέδου-εξοντώθηκε.
Τους εναπομείναντες, ο τρόμος και ο πανικός τους οδήγησαν στο συμβιβασμό, με αποτέλεσμα την αλλοίωση της εθνικής και πολιτιστικής τους ταυτότητας.

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΑΜΜΙΑΝΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΙΝΟΣ

ΠΗΓΗ ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ
Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος ήταν ο ιστορικός του Ρωμαίου Χριστιανού αυτοκράτορα Κωνστάντιου του Β΄, κατά την εποχή του οποίου άρχισαν οι πιό αποτρόπαιοι διωγμοί εναντίων των Ελλήνων . Στην σημερινή πόλη του Δυτικού Ισραήλ την Beth Sian , γνωστή στους Έλληνες όλους εκείνων των αιματοβαμμένων χρόνων ως Σκυθόπολης , τον 4ο αι. μ.χ. γύρω στο 341 λειτούργησε το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης , για δύο δεκαετίες (20 έτη) , δηλαδή καθ΄όλην την διάρκεια της κατοχής του Βυζαντινού θρόνου από τον δευτερότοκο γιο του Μεγάλου Κωνσταντίνου , τον Κωνστάντιο τον δεύτερο . *Ήρκει να κατηγορηθή τις (κάποιος Έλληνας – Εθνικός) υπό κακόβουλου κατασκόπου ότι έφερε τον τράχηλο φυλακτήριον κατά του πυρετού , ή εφάνη παρακαθήμενος πλησίον τάφου ή ερειπίου ίνα καταδικασθή εις θάνατον ως ειδωλολάτρης ή νεκρομάντις .

Εκ΄των απώτατων άκρων της αυτοκρατορίας εσύρεντο αλυσόδετοι πάσης τάξεως και ηλικίας πολίται (Έλληνες) ων οι μεν απέθνησκον καθ΄οδόν , οι δε εν τοις δεσμοτηρίσις , οι δε επιζώντες εστέλλοντο εις Σκυθόπολις … πόλιν όπου είχον στηθή τα βασανιστήρια και το σφαγείον* . Ammianus Marceihnus *History Books 14- 19 : (Laesae maiestatis multi arcessiti dammati (12)) Constantius Et Gallus . Harvard University Press . John C. Polfe) Το σφαγείον της Σκυθόπολης υπήρξε επινόηση – ενός νοσηρού εγκεφάλου – του Επισκόπου Αλεξάνδρειας Γεωργίου . Σκοπός του Γεωργίου ήταν η καθολική εξόντωση των Ελλήνων – η γενοκτονία αυτών – καθώς εκείνοι εστέκοντο ως αρνητές του Χριστιανισμού .

Ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄ δέχθηκε και έστειλε στην Ανατολή τον αρχιγραμματέα της Αυλής του τον Παύλο , περιβόητο για την σκληρότητά του , αποκαλούμενο και *Τάρταρο* . Αυτός ο Παύλος και ο Γεώργιος σε συνεργασία οργάνωσαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Σκυθόπολης . Γράφει ο Αμμιανός Μαρκελλίνος : Το ανθρωπόμορφο αυτό κτήνος , ο Παύλος , διέθετε τόση εξουσία και δύναμη ώστε *με ένα νεύμα του μόνο εξηρτάτο η ζωή όλων όσων περπατούσαν στην γη* . 19 : 12, 13 .

Η Σκυθόπολης και τα απάνθρωπα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκεί επί 20 συνεχή έτη αποκαλύπτουν:
1ον : Τον τρόπο με τον οποίο επεβλήθη ο χριστιανισμός στον Ελληνικό κόσμο.
2ον : Τον λόγο και τον βάρβαρο απάνθρωπο τρόπο με τον οποίο κατεστράφη ο λαμπρότερος πολιτισμός της Γης και οι δημιουργοί αυτού – οι Έλληνες .

3ον : Αποκαλύπτουν επίσης γιατί τα μετέπειτα Ρωμαϊκά (Βυζαντινά) αυτοκρατορικά διατάγματα που θεσμοθετούσαν την *επί Ελληνισμού θανατική καταδίκη* εφαρμόσθηκαν χωρίς καμία αντίδραση ή εξέγερση , όπως χωρίς καμία αντίσταση από τους Έλληνες επήλθε ο αφανισμός 80 και πλέον πόλεων της κυρίως Ελλάδας από τον Χριστιανό Αλάριχο , μετά Βυζαντινής αυτοκρατορικής διαταγής σαράντα (40) χρόνια αργότερα . 4ον :Αποκαλύπτουν επίσης αυτά τα απάνθρωπα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Σκυθόπολη ότι : δεν υπήρξε ποτέ Ελληνικότητα του Βυζαντίου , ούτε ποτέ Ελληνορωμαϊκό κράτος , εφ΄όσον ήταν οι εκχριστιανισμένοι Ρωμαίοι αυτοκράτορες του Βυζαντίου που άρχισαν τους διωγμούς κατά των Ελλήνων .

Ούτε δε ποτέ υπήρξε ελληνοχριστιανισμός , εφ΄όσον ήταν οι Ταγοί της χριστιανοσύνης και το εβραιογενές χριστιανικό δόγμα που : – Έσβησαν τα Φώτα του Ελληνικού Πνεύματος . – Κατέστρεψαν την Ελληνική Παιδεία . – Κατεδάφισαν τα αμίμητα αρχαία Ελληνικά αριστουργήματα χωρίς να αφήσουν ούτε μία πόλη όρθια . – Έκαψαν τις βιβλιοθήκες και εκατοντάδες χιλιάδες τόνων Ελληνικά επιτεύγματα εις όλους τους κλάδους των επιστημών , κατά 99,99% κατέστρεψαν την Ελληνική Γραμματεία . – Σχεδόν αφάνισαν την Ελληνική φυλή από τον πλανήτη γη , επιφέροντας της πολλές γενοκτονίες . – Παρέδωσαν την σβήνουσα Ελλάδα στους Τούρκους και – κατάντησαν τους Έλληνες πολιτιστικά στείρους .

Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές εκείνων των Ρωμαιοβυζαντινών χρόνων οι συνεχείς διώξεις και γενοκτονίες κατά των Ελλήνων πήραν την ζωή 19.000.000 + Ελλήνων από τα 20.000.000 . Λιγότεροι από 1.000.000 επέζησαν εφ΄ όσον μετά βίας και τρόμου έσκυψαν κεφαλή προς το εβραιογενές θεό και το χριστιανικό του δόγμα , όπου η κύρια εντολή αυτού ήταν και είναι : Λέγει ο Ιησούς Χριστός : *Όσο για τους εχθρούς μου , αυτούς που δεν με θέλησαν για βασιλιά τους φέρτε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου* . *Κατά Λουκάν* (ΙΘ΄, 27) . Και προστάζει ο Πατέρας του Ιεχωβά του οποίου εκλεκτός λαός είναι οι Εβραίοι : *εξεγερώ τα τέκνα σου Σιών επί τα τέκνα των Ελλήνων* . (*Ζαχαρίας* Θ΄13 – 15) .

Αποκαλύπτουν πάλι, στην καλύτερη περίπτωση, τη θλιβερή άγνοια ή τη δουλικότητα και, στη χειρότερη, τον ωμό ανθελληνισμό όσων σήμερα εξακολουθούν, κωφεύοντας προς την Ιστορία, να μιλούν για την «Ελληνικότητα του Βυζαντίου» και για «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό» και να εμφανίζονται ως φορείς τους.
Τα φώτα που πνεύματος έσβησαν σ” αυτούς τους ελεεινούς καιρούς, η εξόντωση όμως των συνειδήσεων συνεχίζεται και σήμερα

iokh.gr
http://www.diadrastika.com/2016/11/agnosti-genoktonia-19000000-ellinon.html

Επικός Τσακωμός Πούτιν-Ομπάμα Για Την Ελλάδα

%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bc%ce%b1 

Επικός Τσακωμός Για Την Ελλάδα Πούτιν Ομπάμα Στην Λίμα Του Περού! Αναγκάστηκαν Αξιωματούχοι και απο τις δυο πλευρές να διακόψουν την μόλις τεσσάρων λεπτών συνάντηση!
Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, μετά απο αίτημα του απερχόμενου πρόεδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, συναντήθηκαν στο περιθώριο των εργασιών της συνόδου κορυφής του APEC στη Λίμα του Περού (την Κυριακή).
Ηταν μιά συνάντηση που δεν κράτησε παραπάνω απο τέσσερα λεπτά, με αρκετή ψυχρότητα και ένταση,οπως θα διαπιστώσετε στην Φώτο.
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θέλησε να κάνει μαθήματα στον Ρώσο ομολογό του Βλαντιμίρ Πούτιν, περι να τηρήσει τις δεσμεύσεις της η Ρωσία, στο πλαίσιο των συμφωνιών του Μινσκ, υπογραμμίζοντας οτι ΗΠΑ και εταίροι εχουν δέσμευτεί για την κυριαρχία της Ουκρανίας»(Δηλαδή λιγο πολύ,τον απείλησε κιόλας)
Ο Ομπάμα τόνισε επίσης την ανάγκη για τους υπουργούς Εξωτερικών των δύο χωρών τους «να συνεχίσουν να αναπτύσσουν πρωτοβουλίες, μαζί με την ευρύτερη διεθνή κοινότητα, για να μειωθεί η βία και να ανακουφίσει τον πόνο του συριακού λαού, για να λάβει την ειρωνική απάντηση του Πουτίν, οτι κάτι τέτοιο δεν ειναι πια αναγκαίο: Το ισλαμικό κράτος έφτασε στο τέλος του,και σύντομα ο εμφύλιος στην Συρία!
Για το Ουκρανικό πρόβλημα ο Πουτιν ηταν κυνικός και απόλυτως, λέγοντας: Τα όσα αφορούν στη Πόρτα μας, και στα συνορά μας, με τους πρώην συμμαχούς μας, και αδέλφια μας Ουκρανούς, αφορά αποκλειστικά την Ρωσια και την Ουκρανια,εμείς παντως δεν θα αφήσουμε το ΝΑΤΟ να απαγάγει την Ουκρανία;
Η συζητηση πηρε φωτιά και κόπηκε άμεσα,οταν ο Πουτιν ανέφερε στον Ομπαμα οτι δεν χρειαζόταν να πιέσει (κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αθήνα) τον Αλέξη Τσίπρα να μην δίνει άδεια στα ρωσικά πολεμικά πλοία που εισέρχονται στα ελληνικά λιμάνια,και τόνισε στον Ομπαμα οτι οι δηλώσεις του νεου Προεδρου των ΗΠΑ ( Ντόναλντ Τραμπ) για την Ελλάδα: «Δεν έχουμε καμία δουλειά εμείς με την Ελλάδα, ας αφήσουμε την Γερμανία να ασχοληθεί με το θέμα αυτό, που άλλωστε το γνωρίζει καλύτερα. Ή ακόμα και τον Βλάντιμιρ Πούτιν και τη Ρωσία, ειναι στην σωστή κατεύθυνση!
ΣΠΥΡΟΣ ΠΡΙΦΤΗΣ

spyros.priftis76@yahoo.gr

https://hellasforce.com/

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ "ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ" "Ε.ΣΥ."


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΟΥ ΔΡΑ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ, ΕΚΤΕΛΕΣΕ ΝΕΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ, ΣΕ ΕΚ ΠΡΟΘΕΣΕΩΣ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑΣ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ "ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ" "Ε.ΣΥ."


Άκου !! τι παίζει... http://radionewfm.com/
ΝΕΟΤΕΡΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΡΧΙΚΗ

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

-------\ KRYON IN HELLENIC /-------

-------\ KRYON  IN  HELLENIC /-------
Ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας... Συστήνεται απλώς σαν βοηθός από την άλλη πλευρά του «πέπλου της δυαδικότητας», χωρίς υλική μορφή ή γένος. Διαμέσου του Λη Κάρολ, αναφέρεται στις ριζικές αλλαγές που συμβαίνουν στη Γη και τους Ανθρώπους αυτή την εποχή.

------------\Αλκυόν Πλειάδες/-------------

------------\Αλκυόν Πλειάδες/-------------
Σκοπός μας είναι να επιστήσουμε την προσοχή γύρω από την ανάγκη να προετοιμαστούμε γι' αυτό το μεγάλο αστρικό γεγονός, του οποίου η ενέργεια ήδη έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτή στον πλανήτη μας μέσα από φωτεινά φαινόμενα, όμορφες λάμψεις, την παράξενη παθητική συμπεριφορά του ήλιου, αύξηση των εμφανίσεων μετεωριτών, διακοπών ρεύματος.. όλα αυτά είναι ενδείξεις της επικείμενης άφιξης της τεράστιας ηλεκτρομαγνητικής του ζώνης η οποία είναι φορτισμένη με φωτονικά σωματίδια, και κάθε ημέρα που περνάει αυξάνονται όλο και περισσότερο.

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters