Μανταρίνι - το μοναδικό φρούτο που αποβάλλει από τον οργανισμό τα βαρέα μέταλλα.

Πρόκειται για έναν θησαυρό μέσα στο χειμώνα! Πλούσιο σε φυτικές ίνες αλλά και βιταμίνες Α και C, που θωρακίζουν τον οργανισμό απέναντι σε ιώσεις και λοιμώξεις, το μανταρίνι είναι επίσης πολύτιμη πηγή υδατανθράκων, σίδηρου, καροτίνης και φωσφόρου.

Ακόμη, νάτριο, πρωτεΐνες, ασβέστιο, κάλιο, μαγνήσιο αλλά και φολικό οξύ είναι μερικά ακόμη από τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, που απολαμβάνει ο οργανισμός μας σε κάθε μπουκιά μανταρινιού.

Το πιο σημαντικό όμως, το αγαπημένο αυτό χειμωνιάτικο φρούτο έχει την μοναδική ικανότητα να αποσύρει από τον οργανισμό μας τα πιο επικίνδυνα βαρέα μέταλλα όπως:

•μόλυβδος-Pb
•υδράργυρος-hg
•χαλκός-Cu
•κάδμιο-Cd
•χρώμιο-Cr και
•αρσενικό – As

Τα βαρέα μέταλλα, γενικά δεν αποβάλλονται από τον οργανισμό, όση αποτοξίνωση και να κάνει κάποιος, και θεωρούνται μια από τις αιτίες για πολλές χρόνιες ασθένειες όπως πονοκέφαλοι, σκλήρυνση κατά πλάκας, αλτσχάιμερ. Η καρκινογόνος δράση των μετάλλων έχει μελετηθεί με μεγάλο αριθμό τοξικολογικών ερευνών και έχει βρεθεί ότι ο μηχανισμός της άμεσης προσθήκης σε κυτταρικό DNA (που προκαλεί μεταλλάξεις) είναι δευτερεύουσας σημασίας, σε σχέση με τη δράση μέσω οξειδωτικών βλαβών στο DNA που προκαλούνται από την παραγωγή ελευθέρων ριζών.

Η επιβάρυνση της τροφικής αλυσίδας με βαρέα μέταλλα οφείλεται στη ρύπανση του περιβάλλοντος από τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όπως η διάθεση ανεπεξέργαστων λυμάτων στους υδάτινους αποδέκτες, καύση στερεών απορριμμάτων, η ανεξέλεγκτη διάθεση στερεών απορριμμάτων (περιέχοντα βαρέα μέταλλα) στο έδαφος, η καύση συμβατικών καυσίμων κ.α.

Δεδομένου ότι τα βαρέα μέταλλα δεν αποικοδομούνται, συσσωρεύονται στο έδαφος και τα νερά (γλυκά και αλμυρά), με αποτέλεσμα να περνούν στην τροφική αλυσίδα. Η τοξικότητά τους εξαρτάται από το είδος του βαρέως μετάλλου, τη συγκέντρωσή του, την συνύπαρξη του με άλλα βαρέα μέταλλα, και το είδος του οργανισμού.

 tampouloukia.gr 

Πηγή: http://www.awakengr.com/2014/11/blog-post_0.html#ixzz3It1qmddj
Under Creative Commons License: Attribution Share Alike

Ο «κόντες» των Ρότσιλντ στο ΥΠΕΘΑ

«Στενό» βγήκε το κοστούμι του αρχηγού της Ν.Δ., που θέλησε να προβάρει πρόωρα, ο νέος υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας. Από καιρό «έβραζε» το Μαξίμου για την προσπάθεια του Κερκυραίου πολιτικού να φιλοτεχνήσει ένα φιλολαϊκό προφίλ, αποστασιοποιούμενος δήθεν από τις επιλογές της τρόικας και τις εντολές του πρωθυπουργού. Οι συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά που ποτέ δεν είδαν με «καλό μάτι» την δημιουργία φράξιας Δένδια στο εσωτερικό της ψοφοδεξιάς, εξανέστησαν όταν πριν μερικές εβδομάδες ως υπουργός Ανάπτυξης, επισκέφτηκε χωρίς να ενημερώσει κανέναν, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια.

Αν και ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι η συνάντηση είχε καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, με αποκλειστικό θέμα συζήτησης τα «κόκκινα δάνεια» σε επιχειρήσεις και την προστασία της πρώτης κατοικίας, ο κύβος για την απομάκρυνσή του από την θέση που κατείχε, ήδη έχει ριφθεί. Οι προβληματικές του σχέσεις με το περιβάλλον Σαμαρά είχαν αφετηρία τις στημένες συλλήψεις και προφυλακίσεις, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, της ηγεσίας και των στελεχών της Χρυσής Αυγής, τον Σεπτέμβριο του 2013. Τότε, με την ιδιότητα του υπουργού Δημόσιας Τάξης, είχε προσωπικά δεσμευθεί στον πρωθυπουργό ότι θα «δέσει» τις κατηγορίες κατά των Ελλήνων Εθνικιστών, με βάση αστυνομικές και άλλες μαρτυρίες, και το υλικό από τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις που είχε συλλέξει παράνομα η ΕΥΠ. Τελικά, έγινε περίγελος, αφού δεν προέκυψε τίποτε επιβαρυντικό κατά του Λαϊκού Συνδέσμου και οι περισσότερες συνομιλίες που διέρρευσαν στα κανάλια και τον Τύπο, αφορούσαν προσωπικά θέματα. Ακόμη απέτυχε η προσπάθειά του να ανακαλύψει «θύλακες» της Χρυσής Αυγής στις τάξεις της Ελληνικής Αστυνομίας.

Η σχετική έρευνα, που προκάλεσε αναταραχή στα μέλη του Σώματος, αφού λοιδωρήθηκαν, είδαν τους φοριαμούς και τα συρτάρια των γραφείων τους να γίνονται «φύλλο και φτερό» και γενικότερα να καλλιεργείται ένα κλίμα τρομοκρατίας σε βάρος τους, κατέληξε σε πρωτοφανές φιάσκο. Τότε ήταν που ο εξ απορρήτων σύμβουλος του πρωθυπουργού, υπουργός Επικρατείας Δημήτρης Σταμάτης, ζήτησε για πρώτη φορά πιεστικά «να πάει ο Δένδιας σπίτι του». Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης ήταν επί σειρά ετών διαχειριστής και δικηγόρος της τεράστιας περιουσίας της οικογένειας Ρότσιλντ, στην Κέρκυρα και συχνά – πυκνά επισκεπτόταν την έπαυλη του λόρδου στην Κασσωπία. Ο βουλευτής Επικρατείας επανήλθε στην απαίτησή του να «καρατομηθεί» ο Κερκυραίος πολιτικός, όταν σε διάστημα λίγων μηνών μόλις, δύο κατ’ εξοχήν στελέχη της εγχώριας τρομοκρατίας, ο Χριστόφορος Ξηρός και ο Νίκος Μαζιώτης, ξεγλίστρησαν ανενόχλητοι μέσα από τα χέρια της αστυνομίας.

Και πάλι, όμως, ο Σαμαράς που πιεζόταν από τον εβραϊκό παράγοντα, του έδωσε πίστωση χρόνου και δεν τον απέπεμψε ακόμη κι όταν πληροφορήθηκε ότι διαδίδει πως έχει λάβει το χρίσμα να είναι υποψήφιος του κόμματος για τον Δήμο Αθηναίων. Τελικά, αφού ο Δένδιας έφτασε μέχρι του σημείου να τηλεφωνεί σε δημοσιογράφους και να λέει ότι είναι ο επόμενος υπουργός Οικονομικών, αποφάσισε την μετακίνησή του στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Υπό εποπτεία ο Δένδιας

Την φορά αυτή, όμως, ο πρωθυπουργός φρόντισε να έχει δύο τοποτηρητές των πράξεών του, τον αναπληρωτή υπουργό Νότη Μηταράκη και τον υφυπουργό Μάκη Γιακουμάτο. Και με τους δύο και ειδικά με τον τελευταίο, ο Δένδιας είχε «προηγούμενα», κάτι που «φρέναρε» το έργο ενός από τα πιο «παραγωγικά» υπουργεία της κυβέρνησης. Για την ιστορία, πάντως, ήταν ο Μηταράκης που τον «κάρφωσε» στον πρόεδρο της Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα, η τράπεζα του οποίου έχει αγοράσει μέσω ξένων funds, μεγάλο μέρος των «κόκκινων δανείων», ότι ετοιμάζει ρύθμιση που θα ευνοεί τους υπερχρεωμένους επιχειρηματίες και τα μικρομεσαία νοικοκυριά, όχι βέβαια από αγάπη γι’ αυτούς αλλά για την προώθηση των αρχηγικών του φιλοδοξιών. Με την σειρά του ο Σάλλας κάλεσε τον πρωθυπουργό και η συνέχεια είναι γνωστή.

Ο Δένδιας προσπάθησε να «σώσει» την καρέκλα του ή τουλάχιστον την παραμονή του στο Υπουργικό Συμβούλιο, επιστρατεύοντας τις υψηλές γνωριμίες που διαθέτει με την οικογένεια Βαρδινογιάννη. Με τον γόνο της τελευταίας, Γιάννη Βαρδινογιάννη, γνωρίστηκαν και έγιναν καλοί φίλοι από την εποχή που φοιτούσαν και οι δυο στο Κολλέγιο Αθηνών. Παράλληλα, ζήτησε και την μεσολάβηση του διευθυντή της «Καθημερινής», Αλέξη Παπαχελά και του επιχειρηματία Ευάγγελου Μυτιληναίου, με τον οποίο διαθέτει στενές σχέσεις. Διασώθηκε στο παραπέντε, χάρις και στην μετακίνηση Αβραμόπουλου στις Βρυξέλλες.

Τώρα, από την νέα του θέση, κατά την προσφιλή του τακτική, θα κάνει άνω – κάτω τις Ένοπλες Δυνάμεις, προκειμένου να …ανακαλύψει τους στρατιωτικούς που δήθεν εκπαίδευαν μέλη της Χρυσής Αυγής. Έρευνα που ήδη διεξήχθη επί ημερών Αβραμόπουλου και κατέληξε στο αρχείο. Το βέβαιο είναι ότι μετά τις συνεχείς γκάφες του, οι μετοχές του έχουν πέσει στο πολιτικό χρηματιστήριο, αν και τον στηρίζει διακριτικά ο αμερικανοεβραϊκός παράγοντας.

Τι να κάνουμε, οι φιλίες, όπως και ο βήχας, δεν κρύβονται!

του Γ. Φράγκου aπο το”Εμπρός”
http://cretanpatriot.wordpress.com/2014/11/12/%CE%BF-%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%81%CF%8C%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%BD%CF%84-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%85%CF%80%CE%B5%CE%B8%CE%B1/

ΠΟΥΤΙΝ ΠΡΟΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: “ΜΑΛΑΚΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΛΑΘΟΣ ΚΙΝΗΣΗ ΣΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΒΟΥΛΩΣΩ…” !!!

«Μην τολμήσεις παρέμβαση στα εσωτερικά της Συρίας γιατί θα έχουμε πόλεμο», ήταν η σκληρή απάντηση του Βαλντιμίρ Πούτιν στον Ταγίπ Ερντογάν όταν ο Τούρκος πρόεδρος έκανε διερευνητικό τηλεφώνημα στον Ρώσο πρόεδρο για να συζητήσουν τις εξελίξεις στη Συρία και με την γνωστή τουρκική κουτοπονηριά επιχείρησε να στραφεί κατά του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ. 

Με την απάντηση αυτή, πραγματικό «κεραυνό», ο Ρώσος πρόεδρος έβαλε στη θέση του τον Ερντογάν και τον έκανε να σκεφτεί τι θα σήμαινε αν προχωρούσε σε εχθρικές ενέργειες κατά της Συρίας. Νομίζει ο Τούρκος πρόεδρος πώς η Συρία είναι Κυπριακή ΑΟΖ και τον παίρνει να κάνει «τσαμπουκάδες». Μάλλον όμως δεν κατάλαβε καλά.

Σύμφωνα λοιπόν με την αγγλόφωνη έκδοση της εφημερίδας «Moscow Times», ο Ερντογάν πραγματοποίησε μία σπάνια κίνηση, παίρνοντας στον τηλέφωνο τον Ρώσο ομόλογό του για να συζητήσουν τις τελευταίες εξελίξεις της κατάστασης στην περιοχή, και ειδικότερα την σύγκρουση που μαίνεται στη Συρία.

Με την σκληρή και την συνήθη πολεμοχαρή ρητορική του, στράφηκε κατά της συριακής κυβέρνησης του Μπασάρ αλ-Άσαντ. Ο ίδιος φέρεται να είπε στον Ρώσο ομόλογο του, ότι η Τουρκία έχει φθάσει σε ένα σημείο όπου δεν μπορεί πλέον να παραμείνει αδιάφορη, για την «μαζική καταστροφή» στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο αραβική χώρα.

Αλλά, προς μεγάλη έκπληξη του Ερντογάν, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έγινε έξαλλος και προειδοποίησε έντονα τον πρόεδρο της Τουρκίας, ότι απαγορεύει οποιαδήποτε παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Συρίας.

Διαφορετικά, η Ρωσία θα είναι έτοιμη να εμποδίσει την Τουρκία να εξαπολύσει καταστροφικό  πόλεμο στην περιοχή. Δηλαδή, αυτό που έκανε ο Πούτιν ήταν να απειλήσει ευθέως με πόλεμο τον Ερντογάν που συμπεριφέρεται ως σουλτάνος και πιστεύει πώς μπορεί να παρεμβαίνει κόντρα στα συμφέροντα της Μόσχας.

Σοκαρισμένος ο Τούρκος πρόεδρος, σύμφωνα με την «Moscow Times» από την στάση του Ρώσου πρόεδρου, ζήτησε διευκρινήσεις για τις δηλώσεις περί άμεσης απειλής πολέμου για την Τουρκία, στις οποίες ο Βλαντιμίρ Πούτιν του απάντησε: «Κύριε Πρόεδρε, μπορείτε να ερμηνεύσετε  τα λόγια μου όπως θέλετε».

Ο Ρώσος πρόεδρος υπενθύμισε επίσης στον Ερντογάν τα πικρά γεγονότα και την λανθασμένη και επιθετική πολιτική της Τουρκίας στη συριακή κρίση, η οποία στοίχισε τη ζωή δεκάδων χιλιάδων αθώων αμάχων, καλώντας συγχρόνως τον μεγαλομανή πρόεδρο της Τουρκίας, να μην υποστηρίζει τους τζιχαντιστές τρομοκράτες που δημιούργησαν τα στρατόπεδα εκπαίδευσης στην τουρκική επικράτεια.

Σύμφωνα με τον Ισμέτ Μπαϊρακτάρ, διακεκριμένο καθηγητή Πανεπιστημίου, με εξειδίκευση στην πολιτική και κοινωνική ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της σύγχρονης Τουρκίας, ο Ερντογάν προσπάθησε κατά τη διάρκεια της κλήσης του στο Ρώσο Πρόεδρο  να αποτρέψει με κάποιον τρόπο, την συνεχιζόμενη σημαντική στρατιωτική και πολιτική στήριξη του στο Σύρο Πρόεδρο.

Αλλά όπως φαίνεται η Μόσχα δεν μπορεί να βρει πιο πιστή και αξιόπιστη εναλλακτική λύση από το καθεστώς του Άσαντ και ως εκ τούτου δεν πρόκειται να αφήσει κανέναν να στραφεί εναντίον του.

Οι δύο χώρες Ρωσία και Τουρκία που γειτονεύουν κατά κάποιο τρόπο στην Μαύρη Θάλασσα, όπως αναφέρει ο Μπαιρακτάρ, διαφέρουν πάρα πολύ όσον αφορά στην προσέγγισή τους στη συριακή σύγκρουση. Η Τουρκία είναι πρόθυμη για την αλλαγή καθεστώτος στη Συρία, ενώ η Ρωσία παραμένει ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ.

Το μήνυμα λοιπόν Πούτιν στον Ερντογάν δεν γινόταν να είναι πιο σαφές. Καλά θα κάνει δε η ελληνική κυβέρνηση να αξιολογήσει αυτή την κατάσταση και να λάβει υπόψη της πώς η Ρωσία έχει κυρίαρχο ρόλο στη Μέση Ανατολή και στη Μεσόγειο και είναι η μόνη ίσως χώρα που μπορεί να βάλει «φρένο» στην Τουρκία.

 

s o u r c e 
http://cretanpatriot.wordpress.com/2014/11/12/%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83-%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%B1-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CF%89/

Με τη μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου έγινε η προσεδάφιση του Philae στον κομήτη [Βίντεο]

Ο κορυφαίος Έλληνας συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου έγραψε μουσική για την αποστολή Rosetta
Λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση ότι η διαστημοσυσκευή Philae προσεδαφίστηκε ομαλά στον κομήτη 67P ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA έδωσε στη δημοσιότητα τρία βίντεο της αποστολής Rosetta με μουσική του κορυφαίου Έλληνα συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Η ESA ζήτησε από τον Vangelis να γράψει τρία ξεχωριστά μουσικά θέματα για τρεις από τις φάσεις της αποστολής. Το αποτέλεσμα είναι όπως αναμενόταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό.
Δείτε το εντυπωσιακό βίντεο με τη μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου για την προσεδάφιση του Philae στον κομήτη:




Πηγή: Το Βήμα science
http://www.apocalypsejohn.com/2014/11/me-mousikh-vaggelh-papathanasiou-egine-prosedafish-philae-komhth-video.html

To μυστηριώδες "τραγούδι" - σήμα , του κομήτη 67P στη Rosetta (βίντεο)

Ακούστε το μυστηριώδες αλλά και μαγευτικό "τραγούδι" του 2.5 μιλίων από πάγο και πέτρα, κομήτη 67P, που εντόπισε η Ευρωπαϊκή διαστημική αποστολή Rosetta.

 www.awakengr.com 

 

 

Πηγή: http://www.awakengr.com/2014/11/to-67p-rosetta.html#ixzz3Iso73wr0

Νὰ μὴν …«θιγοῦν» οἱ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΕΣ εἰκόνες τῶν …«ἡρώων»;

 

Τον Νοέμβριο του 2013 είχα αναφερθεί στην εβραϊκή καταγωγή του τέκτονος Διονυσίου Σολωμού, ο οποίος έμαθε Ελληνικά αφού του ανέθεσε να γράψει τον Εθνικό Ύμνο ο Σπυρίδων Τρικούπης (από την ίδια Στοά).

Πολὺ φασαρία γιὰ τὰ «πνευματικὰ δικαιώματα» τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου…

Ο Σολωμός ήταν τόσο Έλληνας και τόσο Εθνικός που την διαθήκη του την έγραψε στα …ΙΤΑΛΙΚΑ, υπογράφοντας με το νόμιμο όνομά του που ήταν Dionisio Salamon.

 

Πέρα από το πασιφανές της καταγωγής του, ακούγοντας απλά το πραγματικό του όνομα, είχα βρει και ΜΗ συνωμοσιολογική πηγή από άρθρο του Βασίλη Λαμπρόπουλου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και σήμερα προσπαθώντας να επισκεφθώ την ίδια σελίδα διεπίστωσα ότι η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ …εξαφάνισε το άρθρο ολοκληρωτικά.

Δεν υπάρχει πουθενά στην ιστοσελίδα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.

Μία μεγάλη αλήθεια γραμμένη σε ένα άσημαντο άρθρο γνώμης, που λίγοι διάβασαν και που θα μας προβλημάτιζε γενικότερα για ολόκληρη την παράσταση της «Ελληνικής Επαναστάσεως».
Η παράσταση μέσα στην οποία ζούμε μέχρι σήμερα είναι πιο αποτελεσματική όταν σβήσουν ΟΛΑ τα φώτα, όπως στον κινηματογράφο.
Μία χαραμάδα στον τοίχο που αφήνει μία ακτίδα πραγματικού φωτός να μπει στην σκοτεινή αίθουσα, ακυρώνει εξ ολοκλήρου την ψευδαίσθηση που δημιούργησε η προβολή σκιών στο πανί.
Σίγμα
To άρθρο που εξαφάνισε η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ μπορείτε να το διαβάσετε σε άλλο blog (εδώ)που το αναδημοσίευσε παρακάτω:

Βασίλης Λαμπρόπουλος*:
«Με χαλάει η προγονολατρία που εστιάζεται στις «χαμένες πατρίδες».»


– Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;
Η «ελληνικότητα» ήταν ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα διανοουμένων του Μεσοπολέμου το οποίο δημιουργήθηκε μετά τον ανεπανόρθωτο τραυματισμό του οικουμενικού Ελληνισμού το 1922. Αντικατέστησε τον κοσμοπολιτισμό ενός Καβάφη με την τοπογραφία ενός Ελύτη, προσφέροντας αίσθημα για συνείδηση.
Έτσι, η αισθητική της «ελληνικότητας» έγινε η ηθική του Ελλαδισμού και άνθησε για μισό αιώνα περίπου. Στην δεκαετία του 1990 έχασε και το πολιτιστικό και το πνευματικό της κύρος και σήμερα επιβιώνει μόνο στους χώρους του υψηλού ή δημώδους λαϊκισμού. Αποτελεί πλέον αντικείμενο ιστορικής μελέτης μαζί με παλαιότερα κινήματα, όπως ο Ρομαντισμός και ο Συμβολισμός. Εδώ και είκοσι χρόνια, η διερεύνηση της μείξεως και της υβριδικότητας έχει θέσει τις αντιλήψεις περί Ελληνισμού σε μια νέα, πλουσιότατη προβληματική, στην οποία συμβάλλουν τόσο οι τέχνες όσο και οι επιστήμες.
– Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.
Το κάλεσμα του κόρνου και η απάντηση του πιάνου στην αρχή του 2ου κοντσέρτου του Μπραμς. Είναι κάτι που εγώ έπλασα ελληνικό κι έτσι λειτουργεί έξω από συμβατικούς προσδιορισμούς.
– Η υπέροχη εκδοχή του Έλληνα.
Ο Έλληνας είναι υπέροχος όταν παύει να χρησιμοποιεί το δεκανίκι της εθνικής ταυτίσεως και πορεύεται αυτόνομος και γενικά όταν δεν αντλεί ούτε δικαίωση ούτε ενότητα από την προσκόλλησή του σε κάποιο συλλογικό μεγαλείο. Ο υπέροχος Έλλην δεν σε κάνει ποτέ να συνδέεις την υπεροχή με την καταγωγή του.
– Αυτό που με χαλάει.
Η προγονολατρία που εστιάζεται στις «χαμένες πατρίδες» και συντελεί στο να αγνοούνται οι υπάρχουσες πατρίδες. Η νοσταλγία για Σμύρνη, Αλεξάνδρεια και Οδησσό που ενθαρρύνει την αδιαφορία για Ντιτρόιτ, Μελβούρνη και Τορόντο. Η εμμονή για ό,τι παρήλθε στην Μεσόγειο, που κλείνει τα μάτια σε ό,τι αναπτύσσεται στον Ατλαντικό και στον Ειρηνικό.
Η προσκόλληση στην έννοια της αποδημίας ενώ ζούμε στον αιώνα της διασποράς. (Φυσικά και υπήρξε ένας πλούσιος λεβαντίνικος κόσμος, φυσικά και υπάρχει μετανάστευση. Αλλά δεν υπάρχει λόγος να αίρονται σε εθνικά σύμβολα και να μονοπωλούν τον ελληνικό κοσμοπολιτισμό.)
– Προσόν ή μειονέκτημα να είσαι Έλληνας σήμερα;
Προσόν όταν θεωρείται ιδιότητα προς διεκδίκηση, μειονέκτημα όταν εκλαμβάνεται σαν ταυτότητα προς κατοχύρωση.
– Παράγει πολιτισμό ο Έλληνας της νέας εποχής ή μένει κολλημένος σε μια ρητορική ελληνικότητα;
Καθημερινά, εκατομμύρια ανθρώπων παράγουν πολιτισμό αναπτύσσοντας γόνιμο διάλογο με την ελληνική σκέψη, τέχνη κι επιστήμη όλων των εποχών. Ορισμένοι φιλέρευνοι Έλληνες συμμετέχουν ενεργά και ισότιμα σε αυτό τον οικουμενικό διάλογο ενώ άλλοι, από αδράνεια, άγνοια ή αυταρέσκεια, απέχουν.

– Με ποια ταυτότητα οι Έλληνες περιέρχονται στον σύγχρονο κόσμο;
Με την ταυτότητα ενός «Τζον Σμιθ», 20χρoνου φοιτητή στο Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν που, επειδή ακούει πως είχε κάποια Ελληνίδα προγιαγιά, παρακολουθεί ένα-δυο νεοελληνικά μαθήματα για να δει αν κάτι τον συνδέει με αυτή την μακρινή πλευρά της καταγωγής του (περισσότερο, ας πούμε, από την ιταλική ή την μεξικανική). Αυτό θα αποτελέσει μια προσωπική απόφαση, που θα χρειαστεί χρόνο και δεν ξέρουμε ακόμη πού θα καταλήξει. Η ταυτότητα συνιστά διακύβευμα.
– Το ελληνικό μου «γιατί» κι ένα «πρέπει» που πέταξα.
Αναρωτιέμαι γιατί η δημοκρατία διαπράττει συχνά ύβρη και αυτοκαταστρέφεται.
Πέταξα την σεφερική εντολή:
«Δέξου ποιος είσαι. / Το ποίημα… / Θρέψε το με το χώμα και τον βράχο που έχεις. / Τα περισσότερα / σκάψε στον ίδιο τόπο να τα βρεις». –
Ο Έλληνας ποιητής μου.
Ο Dionisio conte Salamon, νόθος γιος, γεννημένος Γάλλος πολίτης, εβραϊκής καταγωγής, που έζησε σε ένα βρετανικό προτεκτοράτο μιλώντας Ιταλικά και δεν πήγε στην ελεύθερη Ελλάδα αφού την βρήκε σε Γερμανούς συγγραφείς.
– Η αδιαπραγμάτευτη ελληνική αλήθεια μου.
Κάθε αλήθεια είναι αδιαπραγμάτευτη και μάλιστα οι ελληνικές.
Μια απόλυτη αλήθεια δεν είναι ελληνική, είναι θεοκρατική. Μόνον όποιος στερείται αυτοπεποίθησης έχει ανάγκη την αδιαλλαξία και αρνείται να διαπραγματευθεί.
– Η Οδός των Ελλήνων στον παγκόσμιο χάρτη – ορίστε την.
Η Οδός των Ελλήνων εκεί που ζω είναι κεντρόφυγος: οδηγεί μακριά και επιζητεί το διαφορετικό. Είναι η οδός εκείνων που έφυγαν από την όποια εστία τους για να γίνουν άλλοι Έλληνες, εκείνων που γίνονται Έλληνες διαφέροντας αλλού.
Οι δικοί μου Έλληνες είναι πλάνητες πολίτες του παγκόσμιου Ελληνισμού: δεν έφτασαν στην πατρίδα τους διότι παραμένουν καθ’ οδόν εφευρίσκοντας και ανασκευάζοντάς την.
Πατριδογνωσία και πατριδοκλασία είναι αλληλένδετα.
* Ο Βασίλης Λαμπρόπουλος κατέχει την Έδρα Νεοελληνικών Σπουδών Κ. Π. Καβάφη στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν της Αμερικής.


filonoi.gr

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/11/blog-post_382.html

Ένας ταξιτζής πήρε τον πιο απρόσμενο επιβάτη. Έναν επιβάτη που του άλλαξε τη ζωή - (πολύ συγκινητικό )

Πριν από 20 περίπου χρόνια εργαζόμουν ως ταξιτζής για να ζήσω. Ήταν μια ευχάριστη δουλειά για κάποιον που δεν θέλει ένα αφεντικό συνέχεια πάνω από το κεφάλι του, αλλά και για κάποιον που του αρέσει να γνωρίζει συνέχεια ανθρώπους.

Ένα βράδυ συνέβη κάτι καταπληκτικό. Κάτι που θα το θυμάμαι για πάντα.

Κάποιος ζήτησε ταξί από μια ήσυχη περιοχή της πόλης. Πήγα στο σημείο και είδα ότι αυτός που ζήτησε ταξί, έμενε σε ένα μικρό αλλά πολύ όμορφο σπίτι.

Όση ώρα περίμενα απ” έξω να ανοίξει η πόρτα, σκεφτόμουν ότι ο πελάτης θα ήταν κάποιος μεθυσμένος που ήθελε να γυρίσει σπίτι του, κάποια που τσακώθηκε με τον εραστή της ή κάποιος που εργάζεται πρωινή βάρδια σε κάποιο εργοστάσιο στο βιομηχανικό τμήμα της πόλης. Περιπτώσεις δηλαδή που συναντούσα πολύ συχνά.

Γύρισα και κοίταξα ξανά προς το σπίτι. Το κτίριο ήταν σκοτεινό, εκτός από ένα μοναδικό φως σε ένα παράθυρο στο ισόγειο.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι περισσότεροι ταξιτζήδες θα κόρναραν μια, δυο φορές και στη συνέχεια, αν εξακολουθούσε να μην εμφανίζεται κανείς, θα έφευγαν για να παραλάβουν τον επόμενο πελάτη.

Η αλήθεια είναι ότι είχα μπει σε πειρασμό να φύγω. Το είχα κάνει και σε άλλες περιπτώσεις αλλά αυτή τη φορά κάτι με σταματούσε. Κάτι που δεν μπορούσα να εξηγήσω.

Βγήκα από το αυτοκίνητο, περπάτησα μέχρι την πόρτα και χτύπησα το κουδούνι. «Μισό λεπτό», μου απάντησε μια εύθραυστη, αδύναμη φωνή από το εσωτερικό. Έμοιαζε σαν τη φωνή μιας πολύ ηλικιωμένης γυναίκας.

Στεκόμουν έξω από την πόρτα και μπορούσα να ακούσω κάτι βαρύ να σέρνεται στο πάτωμα. Μετά από μια μακρά παύση, η πόρτα τελικά άνοιξε.

Μια κοντή, αδύνατη ηλικιωμένη γυναίκα στάθηκε μπροστά μου. Με την πρώτη ματιά έμοιαζε ότι ήταν από 85 μέχρι 90 χρονών. Ίσως και λίγο παραπάνω.

Φορούσε ένα φόρεμα με λουλούδια και ένα καπέλο με ένα βέλο καρφωμένο πάνω του. Ήταν το είδος των ρούχων που σήμερα μπορεί κάποιος να δει μόνο στις ασπρόμαυρες ταινίες του 30 και του 40. Δίπλα της υπήρχε ακουμπισμένη στο πάτωμα μια μικρή νάιλον βαλίτσα.

Φαινόταν λυπημένη αλλά ήρεμη. Έριξα μια διακριτική ματιά από την πόρτα στο εσωτερικό του σπιτιού. Όλα τα έπιπλα ήταν καλυμμένα με χαρτιά από εφημερίδες και ύφασμα. Έμοιαζε ακατοίκητο, σαν να μην έμενε ποτέ κανείς σε αυτό.

Δεν υπήρχαν ρολόγια στους τοίχους, δεν υπήρχαν διακοσμητικά, χαλιά, τίποτα.

«Μπορείτε να μεταφέρετε την βαλίτσα μου έως το αυτοκίνητο σας παρακαλώ; Θα ήθελα για μερικές στιγμές να μείνω μόνη. Στη συνέχεια, αν θέλετε, ελάτε να με βοηθήσετε να περπατήσω μέχρι το αυτοκίνητο. Δεν νιώθω πολύ δυνατή» την άκουσα να μου λέει ευγενικά.

Πήρα την βαλίτσα, την τοποθέτησα στο πορτ μπαγκάζ και στη συνέχεια επέστρεψα για να την βοηθήσω. Κράτησε το χέρι μου, και περπατήσαμε αργά μέχρι την πίσω πόρτα του αυτοκινήτου.

Συνέχεια με ευχαριστούσε. «Δεν είναι τίποτα» της έλεγα. «Απλώς προσπαθώ να συμπεριφέρομαι στους επιβάτες μου με τον τρόπο που θα συμπεριφερόμουν και στη μητέρα μου».

Όταν μετά από μερικά λεπτά φτάσαμε στο αυτοκίνητο, μου έδωσε μια διεύθυνση και στη συνέχεια με ρώτησε: «Θα μπορούσαμε να περάσουμε μέσα από το κέντρο της πόλης;»


«Μα δεν είναι ο πιο σύντομος δρόμος» της απάντησα.

«Ω, δεν πειράζει» μου είπε. «Δεν βιάζομαι. Ούτως ή άλλως πηγαίνω στο γηροκομείο».

Σήκωσα το βλέμμα και την κοίταξα από τον καθρέπτη. Τα μάτια της άστραφταν. Έμοιαζε ότι ήταν έτοιμη να κλάψει.

«Δεν έχω οικογένεια» συνέχισε. «Ο γιατρός μου είπε να πάω εκεί. Λέει ότι δεν έχω πολύ καιρό ακόμη για να ζήσω.

Ξεκίνησα το αυτοκίνητο και έκλεισα τον μετρητή. «Από ποια διαδρομή θα θέλατε να πάμε;» την ρώτησα.

Για τις επόμενες δύο ώρες μου έλεγε και εγώ οδηγούσα μέσα στην πόλη.

Μου έδειξε το ξενοδοχείο όπου κάποτε εργαζόταν στη ρεσεψιόν. Μου έδειξε τη γειτονιά και το σπίτι που ζούσαν μαζί με τον σύζυγό της όταν παντρευτήκαν.

Μου ζήτησε να την πάω σε μια αποθήκη επίπλων που κάποτε ήταν αίθουσα χορού. Εκεί όταν ήταν παιδί έμαθε να χορεύει μαζί με τις αδελφές της.

Σταματήσαμε και σε ένα κτίριο χωρίς όμως να πει τίποτα γι αυτό. Απλά κοίταζε επίμονα έξω στο σκοτάδι με θλιμμένο βλέμμα.

Όταν είδε τις πρώτες ακτίνες του ήλιου να ξεπροβάλλουν από την ανατολή μου είπε «Κουράστηκα. Ας πάμε στο γηροκομείο τώρα.»

Προχωρήσαμε μέχρι την διεύθυνση που μου είχε δώσει χωρίς κανείς από τους δυο μας να βρει το κουράγιο να σπάσει τη σιωπή.

Ήταν ένα χαμηλό κτίριο, σαν ένα μικρό αναρρωτήριο. Ήταν απλό και μάλλον καταθλιπτικό. Δύο νοσηλευτές βγήκαν από την είσοδο και χωρίς να με περιμένουν, άνοιξαν την πόρτα της και την βοήθησαν να βγει και να καθίσει σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Βγήκα έξω, έβγαλα την βαλίτσα της και πλησίασα για να της την αφήσω.

Με κοίταξε και την είδα που άρχισε να ψάχνει για το πορτοφόλι της.

«Τι σας χρωστάω;» με ρώτησε. «Τίποτα …» της είπα.

«Μα πρέπει να πάρετε κάτι. Πρέπει να ζήσετε και εσείς» μου απάντησε.

«Υπάρχουν και άλλοι επιβάτες» της χαμογέλασα και την είδα να μου ανταποδίδει το χαμόγελο.

Σχεδόν χωρίς σκέψη, έσκυψα και την αγκάλιασα. Την κράτησα για λίγο πάνω μου σφιχτά χωρίς να αρθρώσω λέξη. Άλλωστε δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσα να πω περισσότερο.

Έσφιξα το χέρι της στο δικό μου και περπάτησα κάτω από το αμυδρό φως προς το ταξί μου. Πίσω μου μπορούσα να ακούσω την πόρτα του γηροκομείου που έκλεινε δυνατά. Ήταν ο ήχος του κλεισίματος μιας ζωής.

Ένιωσα ένα κόμπο στο λαιμό μου. Γύρισα το κλειδί, έβαλα μπροστά τη μηχανή και κατευθύνθηκα προς το σπίτι μου. Δεν είχα το κουράγιο να δουλέψω άλλο εκείνο το βράδυ.

Τι θα συνέβαινε άραγε αν στην κλήση αυτής της γυναίκας για ταξί, απαντούσε κάποιος ευέξαπτος, ανυπόμονος, αγενής οδηγός; Τι θα συνέβαινε αν δεν είχα το κουράγιο να περιμένω όταν άργησε να εμφανιστεί και έφευγα; Τι θα συνέβαινε αν δεν είχα διάθεση να της μιλήσω και να κάνω όσα μου ζήτησε; Πόσες άλλες τέτοιες στιγμές στη ζωή μου έχασα χωρίς να το καταλάβω;


Μέχρι σήμερα πιστεύω ότι αυτό που έκανα εκείνο το βράδυ ήταν το πιο σημαντικό πράγμα στην ζωή μου. Και είναι σίγουρος ότι όσα χρόνια και αν περάσουν, θα παραμείνει το πιο σημαντικό.

 

 

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/11/blog-post_583.html

ΚΑΛΑ!. ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΕΓΚΡΙΤΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΝ ΓΙΑ ΣΩΡΡΑ;;;

 

Πάνος Σώζος:
ΣΕ ΧΘΕΣΙΝΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΜΟΥ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΑΚΗ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ''ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ'' ΣΤΟ Blue Sky ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ ΝΑ ΜΗΝ ΨΑΧΝΟΥΝ ΚΕΦΆΛΑΙΑ ΜΕΣΟ ΤΧΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΤΑΣΗ 100 ΔΙΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΑ ΑΠΟ 15/5/14 , Ο ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΟΛΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΓΙΑ ''ΠΟΙΟΝ '' ΛΕΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΣΟΥΚΑΛΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΕΚΛΕΙΣΕ ΕΝΩ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕ ΑΚΟΥΓΑΝ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ.ΕΚΑΝΕ ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ ΒΕΒΑΙΑ ΓΙΑΤΙ ΟΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΔΕΝ ΞΕΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΜΙΛΗΣΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΡΡΑ...ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΠΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ...ΧΑΑΧΑ!!! ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕΣ ΑΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΊ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ ΟΠΟΥ ΚΛΗΘΕΙΣ. ΔΕ ΡΩΤΑΓΕ ΓΙΑ ΠΟΙΑ 100 ΔΙΣ ΜΙΛΑΣ...ΠΑΡΑ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΜΙΛΑΣ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΡΡΑ?? ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΝΑΙ ΑΝΤΕ ΓΕΙΑΑΑ!!! ΧΑΧΧΑ!!! ΤΟ ''ΛΑΘΟΣ'' ΣΟΥ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ ΣΟΥ ΚΙ ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΑΚΗ ΜΟΥ ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΣ ΨΕΥΔΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΝΏΠΙΟΝ ΟΛΩΝ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΕΝΑ !!! ΕΡΧΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΌ ....



https://www.facebook.com/panos.sozos?fref=ts

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΡΡΑ!!!  ΣΕ ΠΑΝΙΚΟ Ο ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ




http://dionios.blogspot.gr/2014/01/blog-post_9343.html

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΓΙΑ ΤΧΣ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΧΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ...