Δύο ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη MIG 35 αναχαιτίστηκαν από αμερικανικά αεροσκάφη κοντά στην Αλάσκα

Δύο ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη τύπου MIG 35 εισήλθαν σε αμερικανική ζώνη απαγόρευσης πτήσεων την Τετάρτη όπως έκαναν γνωστό τουλάχιστον δύο αξιωματούχοι του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας.
Τα ρωσικά μαχητικά αναχαιτίστηκαν από αμερικανικά και καναδικά στρατιωτικά αεροσκάφη κοντά στην αμερικανική πολιτεία της Αλάσκας, ανέφεραν οι αμερικανοί αξιωματούχοι.
Τα ρωσικά αεροσκάφη στη συνέχεια εγκατέλειψαν την περιοχή χωρίς το περιστατικό να λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις όπως δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο ένας εκ των αμερικανών αξιωματούχων, ο οποίος ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία του.
Είναι "η πρώτη φορά μετά από χρόνια" όπου ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη εισέρχονται σε αμερικανικό χώρο ανέφερε χαρακτηριστικά ο αξιωματούχος.
 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-Γαλλικό Πρακτορείο

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/09/mig-35.html

Ο αποικισμός της Β.Ευρώπης από τους αρχαίους Έλληνες και η μυθική Υπερβόρεια

Κάπως έτσι ήταν οι μύθοι με τους οποίους ανατράφηκαν αμέτρητες γενεές αρχαίων Ελλήνων: Η «Γη της Επαγγελίας» για τον ελληνικό πολιτισμό βρισκόταν κάπου στον μακρινό Βορρά, πέρα από τις περιοχές από τις οποίες, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τους έρχονταν οι ψυχροί άνεμοι τον χειμώνα και ήταν ένας τόπος όπου οι άνθρωποι ζούσαν σε πλήρη αρμονία μεταξύ τους και με τη φύση, απρόσβλητοι από το γήρας ή τις ασθένειες. Επρόκειτο για τη χώρα όπου ο Απόλλωνας περνούσε τους ψυχρούς χειμερινούς μήνες, απολαμβάνοντας τη λατρεία των σοφών κατοίκων της. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που είχαν την τιμή να επισκεφτούν την Υπερβόρεια, ανάμεσα στους οποίους βρίσκουμε τα ονόματα του Περσέα (καθοδηγούμενος από την Αθηνά) και του Ηρακλή (εκεί βρίσκονταν τα Μήλα των Εσπερίδων). Στη σωζώμενη αρχαιοελληνική βιβλιογραφία συναντάει κανείς πλήθος αναφορών στη θρυλική χώρα, ο «απόηχος» των οποίων είναι αισθητός και στους συγγραφείς των πρώτων μεταχριστιανικών αιώνων, χωρίς όμως ποτέ οι αναφορές αυτές να γίνονται συγκεκριμένες, ενώ δεν λείπουν και οι αντιφάσεις (κυρίως όσον αφορά στην ακριβή της τοποθεσία). Το γεγονός αυτό ώθησε τους περισσότερους μεταγενέστερους αναλυτές στην εκτίμηση ότι επρόκειτο περισσότερο για μια ουτοπική, ιδανική κοινωνία, ένα κοινωνικό «παράδειγμα προς μίμηση» για τους Έλληνες, παρά για έναν υπαρκτό τόπο, τον οποίο θα μπορούσε κάποιος να ανακαλύψει και να επισκεφθεί. Ωστόσο, στις συγκεκριμένες προφορικές παραδόσεις που συνοψίζει στο έργο του, βρίσκουμε και την αναφορά των Δηλίων ότι οι Υπερβόρειοι έστελναν κατά το παρελθόν τους πρώτους τους καρπούς στο ιερό νησί του Απόλλωνα, με τη συνοδεία πομπής δύο νεαρών παρθένων, της Υπέροχης και της Λαοδίκης, και πέντε ανδρών. Μάλιστα, την εποχή, λοιπόν, που ο Ηρόδοτος συνέγραφε τα πολύτιμα ιστορικά και λαογραφικά του κείμενα, οι προσφορές των Υπερβορείων εξακολουθούσαν να μεταφέρονται από τους Σκύθες έως τη Δωδώνη και από εκεί κατέληγαν στη Δήλο, με ενδιάμεσους σταθμούς την Εύβοια, την Άνδρο και την Τήνο. Μία άλλη σημαντική πληροφορία για τη χώρα των Υπερβορείων προέρχεται από τις ωδές του Πινδάρου και συγκεκριμένα από τα Ίσθμια (ωδή 6), προσδιορίζοντας όχι αυτή βρίσκεται στο τέλος του γνωστού κόσμου, ενώ ο Διόδωρος ο Σικελός (2.47.5) αναφέρει ότι «εχειν δε τους Υπερβορείους ιδίαν τινά διάλεκτον» (έχουν κάποια δική τους διάλεκτο). Στη συνέχεια του κειμένου, ο ίδιος συγγραφέας παραθέτει ότι «προς τους Έλληνας οικειότατα διαχεϊσθαι, καί μάλιστα προς τους Αθηναίους καί τους Δηλίους, εκ παλαιών χρόνων» (αισθάνονται από παλαιότερες εποχές πολύ οικείους τους Έλληνες, ιδίως τους Αθηναίους και τους Δηλίους), για να καταλήξει στη συνέχεια ότι αφιερώνουν (στον Απόλλωνα;) «αναθήματα πολυτελή, γράμμα-σιν Έλληνικοίς έπιγεγραμμένα». Ύστερα από τα παραπάνω, είναι δυνατόν να διατυπωθεί με ασφάλεια η υπόθεση ότι οι σοφοί, αλλά και ικανότατοι μάγοι, Υπερβόρειοι είναι ένα γένος, εάν όχι αμιγώς ελληνικό, σίγουρα συγγενικό προς την Ελλάδα και τους Έλληνες που έκαναν χρήση του ελληνικού αλφαβήτου στα ιερά τους αναθήματα. Ενδεικτικός ως προς τα παραπάνω είναι ο διάλογος Φιλοψευδής ή Απιστιών του «παραμυθά» Λουκιανού (έργο από το οποίο ο Ντίσνεϋ εντέχνως «δανείστηκε» και την υπόθεση της περίφημης Φαντασίας του) σχετικά με έναν Υπερβόρειο, ο οποίος είχε επισκεφθεί την Ελλάδα πετώντας και άφησε τους πάντες άφωνους πραγματοποιώντας διάφορα «θαύματα» – στο κείμενο αναφέρεται ότι περπατούσε στο νερό ή στον αέρα, περνούσε μέσα από τη φωτιά χωρίς να καίγεται, καλούσε δαίμονες και νεκρούς, είχε δημιουργήσει έναν αγγελιοφόρο από πηλό κ.λπ. Η ιστορία του Λουκιανού εικάζεται ότι είχε ως αφετηρία ένα μάλλον πραγματικό -καθώς μνημονεύεται από πληθώρα αρχαίων συγγραφέων- περιστατικό, που δεν είναι άλλο από την επίσκεψη στην Ελλάδα του θρυλικού Υπερβορείου, Άβαρη (Άβαρις). 0 Αβάρις ήταν ένας ιερέας του Απόλλωνα, για τον οποίο ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι είχε κάνει τον γύρο του κόσμου πετώντας με το βέλος του Απόλλωνα και χωρίς να τρώει (4.36) ενώ, σύμφωνα με τη βιογραφία του Πυθαγόρα από τον Ιάμβλιχο, ήταν δάσκαλος του μεγάλου Έλληνα σοφού, με τον οποίο και εμφανίστηκε στην αυλή του τυράννου της Σικελίας, και είχε «καθαρίσει» τη Σπάρτη και την Κνωσσό από επιδημίες. Τέλος, σύμφωνα με τον Παυσανία (9.10), σε αυτόν ήταν αφιερωμένος ένας ναός στην Σπάρτη. Εάν δεχτούμε ως αληθείς τους ισχυρισμούς του Ιαμβλίχου, του Ηροδότου και του Πινδάρου, οι Υπερβόρειοι, εκτός από ευσεβείς και σεμνοί, θα πρέπει να ήταν ιδιαίτερα εξελιγμένοι και εγκεφαλικά/πνευματικά, σε σημείο ώστε να έχουν υπερβεί την ύλη – αυτό, τουλάχιστον, καταδεικνύουν οι μαρτυρίες ότι ήταν απρόσβλητοι από το γήρας και τις ασθένειες, ότι είχαν σε υψηλή εκτίμηση τις τέχνες και ότι ζούσαν σε απόλυτη κοινωνική αρμονία. Πού βρισκόταν η Υπερβόρεια; Οι μάλλον ασαφείς και συχνά αντιφατικές πληροφορίες της αρχαίας ελληνικής βιβλιογραφίας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η άγνωστη χώρα θα μπορούσε να βρίσκεται οπουδήποτε στον μακρινά Βορρά, στα «πέρατα της Γης» για τον ελληνικό προκλασικό κόσμο. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ανάλυση του ζητήματος των Υπερβορείων θα μας αποκάλυπτε ότι οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς δεν αποτελούν τη μοναδική διαθέσιμη πηγή πληροφόρησης αναφορικά με τον εξελιγμένο αυτόν πολιτισμό. Το 77 π.Χ., ο Ρωμαίος συγγραφέας Πλίνιος ο πρεσβύτερος συνέγραψε ένα εντυπωσιακό πολύτομο έργο, την περίφημη Naturalis Historia (Φυσική Ιστορία), χρησιμοποιώντας, όπως ο ίδιος αναφέρει στον πρόλογο του έργου, ως πηγές περίπου 20.000 πληροφορίες και ιστορικά γεγονότα, από 2.000 βιβλία 100 επίλεκτων συγγραφέων! Δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πηγών του Ρωμαίου «σοφού» προέρχεται από Έλληνες συγγραφείς, δεν είναι δύσκολο να συμπεράνουμε ότι σκοπός του φιλόδοξου αυτού εγχειρήματος ήταν η συγκέντρωση σε ένα ενιαίο έργο ολόκληρου του σώματος της γνώσης του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Στις συγκεκριμένες ενότητες βρίσκουμε και τα ακόλουθα (4.26): «Πέρα από τον Aquilon, μπορεί κανείς να βρει έναν ευλογημένο λαό, τα μέλη του οποίου αποκαλούνται, σύμφωνα με την παράδοση, Υπερβόρειοι. Οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν σε απίστευτη ηλικία. Πολλά θαυμαστά αναφέρονται για αυτό το έθνος. … Η χώρα είναι λουσμένη στο φως του Ηλίου και απολαμβάνει ευχάριστη θερμοκρασία. Η δυσαρμονία εκεί είναι άγνωστη και το ίδιο συμβαίνει με την ασθένεια. Οι άνθρωποι εκεί δεν πεθαίνουν, παρά μόνο από την ‘κόπωση’ της ζωής. Μετά από ένα εορταστικό δείπνο, όποιος επιθυμεί να πεθάνει, χορτασμένος από τις χαρές της ζωής σε μεγάλη ηλικία, πηδάει στη θάλασσα από έναν απόκρυμνο βράχο. Έτσι είναι γι’ αυτούς ο πιο ευτυχισμένος τρόπος να ζει κανείς. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ύπαρξη αυτής της χώρας, η οποία περιγράφεται από πολλές αυθεντίες». Εδώ, ωστόσο, υπάρχει μια αξιοσημείωτη λεπτομέρεια: Η πληροφορία ότι η επικράτεια των Υπερβορείων περιλαμβάνει τα «όρια της πορείας των άστρων» έρχεται να προστεθεί στο «σχόλιο» του Πινδάρου ότι είναι αδύνα το να επισκεφθεί κανείς τη μυστηριώδη χώρα από στεριάς ή θαλάσσης κ.α., θίγοντας και το ενδεχόμενο η μυθική Υπερβόρεια να μη βρίσκεται καν στον πλανήτη μας. Επιστρέφοντας τώρα στο απόσπασμα του Πλινίου, όσο κι αν ψάξει κανείς στην αρχαία βιβλιογραφία, πολύ δύσκολα θα βρει μία πληρέστερη περιγραφή σχετικά με την αινιγματική χώρα και τους κατοίκους της. Σύμφωνα με την επίσημη βιβλιογραφία, το όνομα Aquilon αναφέρεται στον Βόρειο Άνεμο, ακολουθώντας την ελληνική παράδοση.

 

Βιβλιογραφία 

• Ηρόδοτος, «Μελπωμένη», τόμος 4, εκδ. Κάκτος, 1992 

• Διόδωρος Σικελιώτης, «Βιβλίο Β», εκδ, Κάκτος, 1997 

• Λουκιανός, «Φιλοψευ-δής ή Απιστιών», εκδ. Πατάκη, 1998 

• Πίνδαρος, Βακχυλίδης, «Λυ¬ρικοί Ποιητε’ς», τόμοι 2, 3, 4, 8, εκδ. Κάκτος, 2001, 2002 

• Παυσανίας, Απαντα, εκδ. Κάκτος, 1992 

• Trevor Murphy, «Pliny the Elder’s Natural History: The Empire in the Encyclopedia», εκδ, Oxford University Press, 2004 

• Πυθαγόρας, «Προσωκρατικοί», τό¬μοι 4, 5, 6, εκδ. Κάκτος, 1999 

• Στράβων, «Γεωγραφικά», τόμοι 4, 5, εκδ. Κάκτος, 1994 

• Πλάτων, «Τίμαιος, Κριτίας», εκδ. Κάκτος, 1993 

• Pierre Roland Giot, «Prehistory in Brittany», Editions d’Art, 1995 hellinon.net 

 

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/09/blog-post_7024.html

Ο παγκόσμιος πληθυσμός θα φτάσει τουλάχιστον τα 11 δισεκατομμύρια έως το 2100

Αντίθετα με τις μέχρι τώρα αισιόδοξες εκτιμήσεις ότι ο πληθυσμός της Γης εμφανίζει τάση σταθεροποίησης, μια νέα επιστημονική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό "Science", προβλέπει ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα συνεχίσει να αυξάνεται καθ΄ όλη τη διάρκεια του αιώνα μας.


Το αποτέλεσμα είναι ότι θα φθάσει -με μετριοπαθείς εκτιμήσεις- τα 11 δισεκατομμύρια το 2100, από 7,2 δισεκατομμύρια που είναι σήμερα και θα είναι περίπου δύο δισεκατομμύρια μεγαλύτερος από τις έως τώρα επικρατούσες προβλέψεις, που έκαναν λόγο για 9 δισ. έως το τέλος του τρέχοντος αιώνα.

Οι επιστήμονες δίνουν πιθανότητα μόνο 30% ο πληθυσμός να σταματήσει να αυξάνεται και 70% να αυξάνεται σταθερά. Αρκετές προηγούμενες εκτιμήσεις ανέφεραν ότι είναι πολύ πιθανή η σταθεροποίηση ή και η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού μετά το 2050.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δημογράφο του ΟΗΕ Πάτρικ Γκέρλαντ και τον καθηγητή στατιστικής Αντριαν Ράφτερι του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, το "Science" και το "New Scientist", χρησιμοποιώντας νέα στατιστικά μοντέλα, υπολόγισαν ότι υπάρχει πιθανότητα 80% ο πληθυσμός να κυμανθεί μεταξύ των 9,6 και 12,3 δισεκατομμυρίων (με μέση πρόβλεψη τα 11 δισ.) έως το τέλος του 210υ αιώνα και 95% πιθανότητα να είναι από 9 έως 13,2 δισεκατομμύρια.

Η ανοδική αυτή τάση οφείλεται κυρίως στην υποεκτιμημένη μέχρι σήμερα πληθυσμιακή «έκρηξη» στην Αφρική, κυρίως την υποσαχάρια. Οι κάτοικοί της αναμένεται -με πιθανότητα 80%- να φθάσουν τα 3,5 έως 5,1 δισεκατομμύρια μέχρι το 2100, από περίπου ένα δισεκατομμύριο σήμερα, με αποτέλεσμα να γίνει η πιο πολυπληθής ήπειρος στον κόσμο, ξεπερνώντας την Ασία. Η Νιγηρία με σημερινό πληθυσμό 160 εκατ. μπορεί να φθάσει ακόμη το 1,5 δισεκατομμύριο έως το 2100 και να ξεπεράσει έτσι την Κίνα ως η πολυπληθέστερη χώρα στη Γη.

Ο πληθυσμός της Ασίας, από 4,4 δισεκατομμύρια σήμερα, αναμένεται να κορυφωθεί στα 5 δισ. περίπου το 2050 και μετά να εμφανίσει τάση υποχώρησης. Οι πληθυσμοί της Ευρώπης, της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής δεν θα ξεπεράσουν (ο καθένας) το ένα δισεκτομμύριο έως τα μισά του αιώνα μας.

Ο πληθυσμός της Γης έφθασε το 1 δισεκατομμύριο στις αρχές του 19ου αιώνα, τα 2 δισεκατομμύρια στη δεκαετία του 1920, τα 6 δισεκατομμύρια στη δεκαετία του 1990 και ξεπέρασε τα 7 δισεκατομμύρια το 2011.

Η νέα πιο απαισιόδοξη εκτίμηση δημιουργεί αυξημένες ανησυχίες για το πρόβλημα του υπερπληθυσμού, καθώς -αν επιβεβαιωθεί- θα ασκηθούν τεράστιες πιέσεις στα οικοσυστήματα και στους φυσικούς πόρους, καθώς η «συνωστισμένη» ανθρωπότητα θα αναζητά τρόπους για να τραφεί, να στεγαστεί, να βρει ενέργεια, νερό κλπ - με ό,τι σημαίνει αυτό για τις κοινωνίες, τις οικονομίες και το περιβάλλον.

Η αναλογία εργαζομένων-συνταξιούχων θα επιδεινωθεί περαιτέρω (με συνέπειες για τα ασφαλιστικά ταμεία και τα δημόσια οικονομικά), ενώ η κλιματική αλλαγή πολύ δύσκολα θα συγκρατηθεί όσο αυξάνεται ο πληθυσμός. Το ίδιο ισχύει για τα μεταναστευτικά ρεύματα από νότο προς βορρά, αλλά και για τις διακρατικές και εμφύλιες συγκρούσεις, καθώς και για τις αρρώστιες. Η ανεργία, η φτώχεια και η κοινωνική αναταραχή στο εσωτερικό των χωρών επίσης θα αυξηθούν.
Ως «αντίδοτο», η μελέτη προτείνει πιο αυστηρά και αποτελεσματικά μέτρα οικογενειακού προγραμματισμού (αντισύλληψη κλπ) και περαιτέρω επενδύσεις στην εκπαίδευση, ιδίως των κοριτσιών.

Από την άλλη, όπως επεσήμαναν ορισμένοι επιστήμονες, δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς την πιθανότητα να «φρεναριστεί» η αύξηση του πληθυσμού από καταστροφικά γεγονότα, όπως μεγάλοι πόλεμοι ή πανδημίες - αλλά αυτό ασφαλώς δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να εύχεται.

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/09/11-2100.html

Γκίκας Χαρδούβελης: Δεν διαγράφουμε το χρέος

Γράφει ο Δημήτρης Κατσαρός

Ο υπουργός οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, σε τηλεοπτική του εμφάνιση στο ειδησιογραφικό πρακτορείο bloomberg εξέφρασε αντίθεση με την διαγραφή του
δημόσιου χρέους. Συγκεκριμένα ανέφερε πως “δεν αποτελεί επιλογή η διαγραφή του χρέους”. Παράλληλα καθησύχασε το διεθνές του ακροατήριο επιβεβαιώνοντας πως «όλες οι δυνατότητες αυτή τη στιγμή είναι ανοικτές» σχετικά με την έξοδο της χώρας από το μνημόνιο, ενώ σημείωσε ότι ο κίνδυνος πρόωρων εκλογών είναι “μη ρεαλιστικός”.

Ο υπουργός μάλιστα έκανε ένα βήμα παραπάνω λέγοντας πως η πλειοψηφία των πολιτών δεν επιθυμεί έναν κύκλο εκλογικών αναμετρήσεων, παραγνωρίζοντας βέβαια την πρόσφατη δημοσκόπηση του πανεπιστημίου Μακεδονίας για λογαριασμό του ΣΚΑΙ που ανέδειξε το ποσοστό του κόσμου που λένε ναι σε πρόωρες εκλογές στο 56%.

Στο επίπεδο της πορείας της ελληνικής οικονομίας φάνηκε ξεκάθαρα αισιόδοξος αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι οι επενδυτές φαίνονται πρόθυμοι να επενδύσουν στην Ελλάδα, η οικονομία σταθεροποιείται και οι αποκρατικοποιήσεις επιταχύνονται. Μάλιστα ως απόδειξη της αισιοδοξίας των επενδυτών για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας ανέφερε ότι έχει αυξηθεί η επενδυτική ζήτηση για εγχώρια ομόλογα και μετοχές.

Ο Γκίκας Χαρδούβελης σε μια γενικότερη αποτίμηση της στάσης του προσπάθησε να είναι καθησυχαστικός σε όλα τα επίπεδα. Εκλογές δεν θα γίνουν, η οικονομία σταθεροποιείται και οι επενδύσεις έρχονται και το πιο σημαντικό από όλα: Δεν πρόκειται να διεκδικήσουμε οποιοδήποτε κούρεμα του χρέους. Παρουσίασε την εικόνα μιας κυβέρνησης που φαίνεται να έχει δρομολογήσει όλα τα ζητήματα που την ταλανίζουν στο πολιτικό και το οικονομικό επίπεδο και περιμένει να δει τους καρπούς της πολιτικής της. Η εγχώρια κοινή γνώμη ωστόσο είναι δεδομένο πω δεν μοιράζεται την ίδια εικόνα με τον υπουργό και σίγουρα όχι η αντιπολίτευση.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ευκλείδης Τσακαλώτος σε συνέντευξή του στην Handelsblatt, κατέκρινε τον Γκίκα Χαρδούβελη λέγοντας πως δίνει την εικόνα ενός υπουργού που δεν δείχνει καμία διάθεση να διαπραγματευτεί για τους όρους λιτότητας που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία.

Το μόνο σίγουρο είναι πως έχουμε πολλά να δούμε στην επερχόμενη σύνοδο κορυφής που θα καταδείξει τς διαθέσεις των Ευρωπαίων σχετικά με την όποια στροφή πολιτικής για το ελληνικό ζήτημα και ακόμη περισσότερα σε σχέση με το πώς θα το διαχειριστεί ο εγχώριος πολιτικός κόσμος.

http://www.rizopoulospost.com/

Σαμαράς για στήριξη στη Μέρκελ, με... «μπαμπούλα» τον ΣΥΡΙΖΑ

Καθώς ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να κερδίζει μέχρι στιγμής στο επικοινωνιακό παιχνίδι και στη μάχη για την προσέλκυση αναποφάσιστων ψηφοφόρων, η επικείμενη συνάντηση Σαμαρά-Μέρκελ γίνεται ακόμη πιο σημαντική για τον πρωθυπουργό. Πρέπει οπωσδήποτε να
εξασφαλίσει γερμανική στήριξη για μια πολιτική λύση σε υψηλό επίπεδο, ώστε να καμφθούν οι πιέσεις της τρόικας, να μη ληφθούν νέα αντιδημοτικά μέτρα και να δρομολογηθούν οι διαδικασίες για ελάφρυνση του χρέους και έξοδο από τα μνημόνια. Μόνο έτσι θα μπορέσει να αλλάξει το πολιτικό κλίμα, να αποτρέψει περαιτέρω αποδυνάμωση-αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης και να ελπίζει βάσιμα ότι θα μπορέσει να αντιμετωπίσει την "απειλή" του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κ. Σαμαράς ετοιμάζεται για μια εξαιρετικά κρίσιμη διαβούλευση-διαπραγμάτευση, από την έκβαση της οποίας ενδέχεται να εξαρτηθούν να σημαντικό βαθμό η επιβίωση της κυβέρνησης του και το προσωπικό του πολιτικό μέλλον.

Στη συνάντηση της προσεχούς Τρίτης στο Βερολίνο θα προσέλθει έχοντας πολλαπλούς στόχους και γεμάτη ατζέντα. Το μίνιμουμ που μπορεί να ελπίζει είναι μια θετική δημόσια δήλωση της καγκελαρίου για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, η οποία θα αποτελεί έμμεσο έπαινο και θα απονέμει "εύσημα" στην κυβέρνηση.

Ομως, γα να μεταστρέψει υπέρ του το πολιτικό κλίμα ο κ. Σαμαράς χρειάζεται τώρα κάτι πολύ περισσότερο από φραστική στήριξη και επαίνους.

 Εχοντας μπροστά της τις εκκρεμότητες με την τρόικα και το μείζον ζήτημα  της αναδιάρθρωσης-ελάφρυνσης του χρέους, η συγκυβέρνηση πρέπει να αναζητήσει λύσες γι αυτά τα προβλήματα. Και δεν μπορεί να τις βρεί, παρά μόνον με έμπρακτη υποστήριξη από το Βερολίνο.

 Για να την εξασφαλίσει, ο κ. Σαμαράς θα χρησιμοποιήσει τον... «μπαμπούλα» του ΣΥΡΙΖΑ. Θα επιδιώξει κατά πρώτον να καταστήσει την καγκελάριο Μέρκελ κοινωνό του πολιτικού κλίματος που επικρατεί στην Ελλάδα, επισημαίνοντας τον κίνδυνο να διαταραχθεί η πολιτική και οικονομική ομαλότητα, εαν η κυβέρνηση αποδυναμωθεί περαιτέρω και οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές.

Θα της ζητήσει λοιπόν να ασκήσει την επιρροή της σε όλα τα επίπεδα, ώστε να γίνουν αποδεκτές από τρόικα-ΕΕ οι πρωτοβουλίες που θέλει να αναλάβει η κυβέρνηση,  και να ανοίξει η συζήτηση για τη μείωση του χρέους.

Στην κυβέρνηση θεωρούν ότι η άρση της αβεβαιότητας για το τι μέλλει γενέσθαι με το δημόσιο χρέος, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να βελτιωθεί πραγματικά το επιχειρηματικό-επενδυτικό κλίμα και να εισρεύσουν κεφάλαια που θα συμβάλουν στην ανάκαμψη της οικονομίας.

Εξαιρετικά σημαντική θεωρούν στο Μαξίμου και τη γερμανική στάση όσον αφορά τις απαιτήσεις που προβάλλει η τρόικα για "μεταρρυθμίσεις" που θα προκαλέσουν σφοδρές πολιτικές και συνδικαλιστικές αντιδράσεις. Συνεργάτες του κ. Σαμαρά λένε ότι ο πρωθυπουργός θα προσπαθήσει να πείσει την κ. Μέρκελ ότι «δεν μπορούν να προωθηθούν τώρα αλλαγές στο ασφαλιστικό και τα εργασιακά, διότι θα προκαλούσαν περαιτέρω κλιμάκωση κοινωνικών εντάσεων». Θα επισημάνει μάλιστα ότι τέτοιες πρωτοβουλίας θα είχαν αμφίβολο αποτέλεσμα, καθώς «οι όποιες νέες ρυθμίσεις ενδέχεται να μην ψηφιστούν από τη Βουλή και να οδηγηθεί σε πτώση η κυβέρνηση».

Χ. ΝΙΑΚΑΣ


http://www.sofokleousin.gr/

Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα “ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.

 

Πάνος Κωστόπουλος 

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν;
Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Μούτρα. Ν” αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα.
Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.
Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.

Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ” εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, τ
ην καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς,
ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων,
στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα “ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.

http://alfeiospotamos.gr/?p=9672

Γιατί οι έντιμοι και ικανοί δεν επιδιώκουν ανάληψη εξουσίας

Ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτων (427-347 π.Χ.) γύρω στο 374 π.Χ. έγραψε το κορυφαίο έργο του «Πολιτεία» μέσω του οποίου σχεδίασε την εικόνα του ιδανικού πολιτεύματος με επίγνωση τού πόσο δύσκολη είναι η πραγματοποίησή του.
Στο έργο αυτό μέσα από την αφήγηση του Σωκράτη αναφέρεται και η συζήτηση που έγινε με θέμα τη φύση της δικαιοσύνης, αλλά κυρίως για τη δημιουργία ενός ιδανικού κράτους, στο οποίο θα κυριαρχεί η ιδέα του αγαθού και το οποίο κράτος θα υφίσταται για να παρέχει την αληθινή ευτυχία στους πολίτες του. Για να επιτευχθεί όμως αυτό οι άρχοντες πρέπει να εργάζονται για το καλό των άλλων (των αρχομένων) και όχι το δικό τους! Ένα τέτοιο κράτος όμως βρίσκεται στη σφαίρα της ουτοπίας.
Ας δούμε τι ακριβώς γράφει ο Πλάτων για την εξουσία (άρχοντες – πολιτικούς) και τους εξουσιαζόμενους (αρχόμενους – πολίτες) [Πολιτεία, Βιβλίο Α, 346-347].
Αφηγείται ο Σωκράτης:
«Καμιά τέχνη και καμιά εξουσία δεν έχει ως αντικείμενο της ασχολίας της την δική της προσωπική ωφέλεια, αλλά […] το αντικείμενο της εξουσίας και των προσταγών της είναι η ωφέλεια του εξουσιαζομένου, και το κάνει αυτό έχοντας εμπρός στα μάτια της το συμφέρον του εξουσιαζομένου που είναι ασθενέστερος και όχι το συμφέρον του ισχυροτέρου.
Γι’ αυτό ακριβώς […] κανένας δεν αποφασίζει με τη θέλησή του να γίνεται άρχων [μηδένα ἐθέλειν ἑκόντα ἄρχειν] και να έχει στα χέρια του την ξένη αθλιότητα, προσπαθώντας να τη διορθώσει, αλλά ζητά μισθό, επειδή όποιος έχει την πρόθεση να δουλέψει ως σωστός τεχνίτης, όταν οι προσταγές του είναι σύμφωνες με την τέχνη, δεν πράττει ούτε προστάζει ό,τι συμφέρει αυτόν τον ίδιον, αλλά ό,τι συμφέρει τον αρχόμενο. Γι’ αυτήν ακριβώς την αιτία, για όσους πρόκειται να αποφασίσουν να γίνουν άρχοντες, πρέπει να εξασφαλιστεί ως μισθός, ή χρήματα ή τιμή ή τιμωρία, εάν κανένας δεν θέλει να αναλάβει την εξουσία [μισθὸν δεῖν ὑπάρχειν τοῖς μέλλουσιν ἐθελήσειν ἄρχειν, ἢ ἀργύριον ἢ τιμήν, ἢ ζημίαν ἐὰν μὴ ἄρχῃ]».
Τι θέλεις να ειπείς μ’ αυτό Σωκράτη; είπε ο Γλαύκων. Τα δύο είδη του μισθού που ανέφερες μπορώ να τα καταλάβω• δεν αντιλαμβάνομαι όμως πώς εννοείς την τιμωρία και πώς την έχεις βάζεις στην ίδια μοίρα με τον μισθό.
Από την ερώτησή σου εικάζεται ότι δεν μπορείς να καταλάβεις ποιος είναι ο μισθός των εντίμων ανθρώπων, αυτός δηλαδή που παρακινεί τους ενάρετους ανθρώπους να φορτώνονται τα βάρη της εξουσίας, όταν αποφασίζουν να γίνονται άρχοντες, Μήπως δεν γνωρίζεις πως το να αγαπά κάποιος τις τιμές και τα χρήματα, όχι μόνο κατά την γνώμη του λαού, αλλά και στην πραγματικότητα είναι όνειδος;
Αυτό τουλάχιστον το γνωρίζω, είπε.
Γι’ αυτό ακριβώς, είπα εγώ, οι καλοί δεν παρακινούνται ούτε από χρήματα ούτε από τιμές να γίνονται άρχοντες [οὔτε χρημάτων ἕνεκα ἐθέλειν ἄρχειν οἱ ἀγαθοί οὔτε τιμῆς]• γιατί δεν τους αρέσει ούτε λαμβάνοντας φανερά τον μισθό του αξιώματός τους να χαρακτηρίζονται ως έμμισθοι, ούτε να στιγματίζονται ως κλέφτες επωφελούμενοι κρυφά από την άσκηση της εξουσίας [οὔτε γὰρ φανερῶς πραττόμενοι τῆς ἀρχῆς ἕνεκα μισθὸν μισθωτοὶ βούλονται κεκλῆσθαι, οὔτε λάθρᾳ αὐτοὶ ἐκ τῆς ἀρχῆς λαμβάνοντες κλέπται], ούτε πάλι η δόξα μπορεί να είναι κίνητρο γι’ αυτούς, αφού δεν αγαπούν τη δόξα. Δεν πρόκειται λοιπόν αυτοί να αποφασίσουν να γίνουν άρχοντες, αν δεν αναγκαστούν και απειληθούν με τιμωρία. Εξ αιτίας αυτού έχει επικρατήσει σχεδόν η γνώμη ότι είναι ντροπή να θέλει κανείς από μόνος του να αναλάβει εξουσία, χωρίς να υπάρχει η απειλή του εξαναγκασμού. Και η πιο βαριά τιμωρία (για κάποιον έντιμο) είναι το να εξουσιάζεται από κάποιον χειρότερό του, στην περίπτωση που δεν αποφασίζει ο ίδιος να αναλάβει την εξουσία.
Επειδή αυτή την τιμωρία, πιστεύω ότι φοβούνται οι ενάρετοι άνθρωποι, δέχονται να αναλάβουν την εξουσία, όταν γίνονται άρχοντες, και ασκούν τότε την εξουσία, όχι με την ιδέα ότι κάνουν κάτι καλό ούτε για να τους δοθεί μέσω των αξιωμάτων η ευκαιρία να περάσουν καλά, αλλά ενεργούν από ανάγκη, αφού δεν θα βρίσκεται καλύτερό τους ή όμοιός τους, για να παραλάβει την εξουσία. Γιατί υπάρχει κίνδυνος πως, αν υπήρχε μια πόλη κατοικημένη από εναρέτους (έντιμους) ανθρώπους, θα ήταν μέσα σ’ αυτή περιζήτητο πράγμα η μη ανάληψη της εξουσίας, σε όσο βαθμό είναι σήμερα (περιζήτητο) η ανάληψή της [ἐπεὶ κινδυνεύει πόλις ἀνδρῶν ἀγαθῶν εἰ γένοιτο, περιμάχητον ἂν εἶναι τὸ μὴ ἄρχειν ὥσπερ νυνὶ τὸ ἄρχειν]. Και στην περίπτωση αυτή θα γινόταν ολοφάνερο ότι πραγματικά στον χαρακτήρα του σωστού άρχοντα δεν είναι να επιδιώκει το συμφέρον του, αλλά το συμφέρον των αρχομένων (δηλ. των πολιτών). Έτσι κάθε γνωστικός άνθρωπος θα προτιμούσε να ωφελείται αυτός από άλλον και να μην έχει σκοτούρες εργαζόμενος προς όφελος των άλλων”.
Το ανωτέρω κείμενο του Πλάτωνα είναι πολύ επίκαιρο σήμερα. Οι έντιμοι και ικανοί συνήθως απέχουν από τα κοινά και δεν επιδιώκουν να αναλάβουν εξουσίες για τους ίδιους ακριβώς λόγους που αναφέρει ο Πλάτων. Όσοι το επιχείρησαν ή αφομοιώθηκαν από το κρατούν σάπιο πολιτικό σύστημα ή τα παράτησαν γρήγορα. Αλλά έως τώρα τουλάχιστον και ο πολύς λαός δεν προτιμά τους έντιμους και ικανούς.
Οι έντιμοι (αγαθοί – ενάρετοι, κατά τον Πλάτωνα) δεν επιδιώκουν τα αξιώματα και τις τιμές, ούτε έχουν ανάγκη από την εφήμερη δόξα που προσφέρει η ανάληψη εξουσίας. Ούτε φυσικά θα καταδεχτούν να γυρίζουν στην αγορά και στα καφενεία, ή και στα μνη-μόσυνα ακόμα, για να ζητήσουν την ψήφο του οποιουδήποτε.
Οι ικανοί, επίσης, δεν αφήνουν την εργασία τους για να ασχοληθούν με την πολιτική για να λάβουν διάφορα αξιώματα, τα οποία φέρνουν εύκολο χρήμα και πρόσκαιρες τιμές. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τον καταργηθέντα, ευτυχώς, νόμο για το ασυμβίβαστο του βουλευτικού αξιώμα-τος και της ασκήσεως επαγγέλματος εισηγήθηκαν και υποστήριξαν επαγγελματίες πολιτικοί, οι οποίοι δεν άσκησαν ποτέ οποιοδήποτε επάγγελμα στη ζωή τους!
πηγή

http://alfeiospotamos.gr/?p=9656

ΒΡΕΤΤΑΝΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΤΟ 1916…

 

 

Panos Canellopoulos 

Ξάφνου θυμήθηκε η ελληνική πολιτεία τον τάφο της Αμφίπολης, όταν το 1916 οι Βρετανοί στρατιώτες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και άνοιξαν ορύγματα, επιδείκνυαν τα κρανία που έβρισκαν εκεί! (φωτογραφίες από τα βρετανικά στρατιωτικά αρχεία – Amphipolis 1916 and macedonian tombs).

ΤΟ ΛΕΕΙ Η WIKIPEDIA ME ΦΩΤΟ. ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΛΗΜΜΑ… http://en.wikipedia.org/wiki/Amphipolis
ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΝ…. http://en.wikipedia.org/wiki/King%27s_Shropshire_Light_Infantry

………………………………………………………………………………………………………………….
ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ!!!

Ο ¨ΤΑΦΟΣ¨ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΑΦΟΣ…

http://alfeiospotamos.gr/?p=9660