"17χρονη Ελληνίδα νικήτρια σε διεθνή διαγωνισμό κόμιξ της ΝΑΣΑ"

Η Αντζέλικα-Μαρία Μέρου από το Άργος, είναι ανάμεσα στους νικητές διεθνούς διαγωνισμού κόμιξ που διοργάνωσε η NASA. Η 17χρονη Ελληνίδα δημιούργησε έναν άνθρωπο-ρομπότ το οποίο πρόκειται να εξερευνήσει διάφορους «φιλικούς» πλανήτες με τελικό προορισμό τον Άρη. Αυτή είναι η ιστορία του κόμικ που βρέθηκε ανάμεσα στους νικητές του διαγωνισμού που διοργανώνει η NASA “Humans in Space – Youth Art Competition” με θέμα: «Πώς ο άνθρωπος μπορεί να εξερευνήσει...
το Διάστημα, με ποιες τεχνολογίες και τι θα βρει;». Η Αντζέλικα-Μαρία από μικρή έδειξε το ταλέντο της στο σχέδιο, το οποίο και αγαπά, άλλωστε και οι γονείς της έχουν καλλιτεχνικές θα λέγαμε ανησυχίες, καθώς η μητέρα της είναι μουσικός ενώ ο πατέρας της πολιτικός μηχανικός. Έτσι όταν η μητέρα της είδε την ανακοίνωση για τον διαγωνισμό δεν υπήρξε δεύτερη σκέψη και η νεαρή μαθήτρια δήλωσε συμμετοχή. «Πριν καν αρχίσω να σχεδιάζω, είδα ντοκιμαντέρ για το Διάστημα, διάβασα βιβλία, μπήκα στο internet, κυρίως όμως με βοήθησαν οι πηγές της ίδιας της NASA» δήλωσε στα Νέα και συνέχισε «Η ιδέα στην πραγματικότητα ήρθε από ένα από τα επιτεύγματα της ίδιας της NASA, ένα ρομπότ με κάποια εξωτερικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά, το R2.» Η Αντζέλικα-Μαρία δεν βλέπει τα κόμιξ ως χόμπι, αλλά επιθυμεί στο μέλλον να ασχοληθεί επαγγελματικά με το χώρο και όνειρό της είναι να εργαστεί σε κάποια μεγάλη εταιρεία όπως η  Marvel ή Disney. Η 17χρονη είναι η μόνη Ελληνίδα που συμμετείχε στον διαγωνισμό και διακρίθηκε ανάμεσα σε 2.076 παιδιά από 52 χώρες.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.ellines.com/good-news/6604-17chroni-ellinida-nikitria-se-diethni-diagonismo-komiks-tis-nasa/
Copyright © Ellines.com

 

http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2013/04/17_30.html

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ;

ΕΠΕΙΔΗ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΠΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΣΕΙΣ ΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΣΕΙ:

ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ;

http://www.armedforcesjournal.com/xml/2006/06/images/afj.peters_map_after.JPG


Ή ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ;

ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΘΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΣΕΙ;
ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΟΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΛΑ;
ΜΑΛΛΟΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΣΙΜΠΗΣΕΙ ΤΟ ΤΥΡΑΚΙ.
ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΠΟΛΛΑ

klassikoperiptosi

 

http://www.triklopodia.gr/2013/04/blog-post_1855.html

Θρίλερ στην Κύπρο

Από μία ψήφο εξαρτάται η επικύρωση της δανειακής σύμβασης και του τελικού κειμένου του Μνημονίου από την κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων. Η σημερινή ψηφοφορία αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον.

Το σκηνικό διαμορφώθηκε αργά χθες το βράδυ, όταν το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ αποφάσισε με μεγάλη πλειοψηφία να ψηφίσει «όχι». Συγκεκριμένα, κατά την πολύωρη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής, 67 τάχθηκαν εναντίον του Μνημονίου, 11 υπέρ, ενώ 6 τάχθηκαν υπέρ της αποχής.

Είχε προηγηθεί η ανακοίνωση της απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ υπέρ της εξόδου της χώρας από το ευρώ, με αυτονόητη την καταψήφιση της δανειακής σύμβασης και του Μνημονίου.

Έτσι οι 5 βουλευτές της ΕΔΕΚ θα προστεθούν στους 19 του ΑΚΕΛ που θα πουν «όχι». Εναντίον έχουν ταχθεί, επίσης, ο βουλευτής των Οικολόγων, Γ. Περδίκης, ο ανεξάρτητος βουλευτής Ζ. Κουλίας και ο βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κόμματος, Ν. Κουτσού. Σύνολο: 27

Υπέρ της κύρωσης της δανειακής συμφωνίας και του Μνημονίου αναμένεται ότι θα ψηφίσουν οι 20 βουλευτές του Δημοκρατικού Συναγερμού, οι 8 βουλευτές του Δημοκρατικού Κόμματος και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος, Δ.Συλλούρης. Σύνολο: 29

Εάν, ωστόσο, υπάρξει έστω και ένας «αντάρτης» από το κυβερνητικό στρατόπεδο, τότε τα πράγματα περιπλέκονται καθώς θα υπάρχει ισοψηφία.

Πηγή: Τα Νέα
enikos.gr

http://www.triklopodia.gr/2013/04/blog-post_3442.html

ΚΥΠΡΟΣ-Τεστ για Σώρρας από Αναστασιάδη

«Αγόρασε πρώτα 200εκ χρέος και μετά μιλάμε για όλο το ποσό», φέρεται να είπε ο Πρόεδρος.

Ο Α. Σώρρας υποστηρίζει πως έχουν κατατεθεί ομόλογα αξίας 50δις για την Κύπρο στον Καναδά. Εκ μέρους του φέρεται να λειτουργεί στην Κύπρο ο Γ. Μάτσης

«Ο Αρτέμης Σώρρας  διατίθεται να εξαγοράσει όλο το δημόσιο χρέος της Ελλάδας και να προσφέρει και χρήματα για ανάπτυξη. Ληξιπρόθεσμα  ομόλογα αξίας $ 600 δισεκατομμύρια έχουν  ήδη κατατεθεί σε λογαριασμό με δικαιούχο την Ελληνική Δημοκρατία και 50 δισεκατομμύρια δολάρια για την Κύπρο, σε τράπεζες του Τορόντο ,Οντάριο του Καναδά αντίστοιχα». Αυτά αναφέρονται μεταξύ άλλων στην ιστοσελίδα του Αρτέμη Σώρρας (http://www.artemis-sorras.com), η υπόθεση του οποίου συζητήθηκε έντονα στην Ελλάδα και τώρα φαίνεται πως οι ίδιες συζητήσεις άρχισαν και στην Κύπρο. Εκπρόσωποι του κ. Σώρρας διαβίβασαν επιστολές σε διάφορα πολιτικά πρόσωπα στην Κύπρο μέσω των οποίων εξηγούνται οι προθέσεις του, να αγοράσει δηλαδή όλο το χρέος της Κύπρου με πολύ μικρό επιτόκιο (0,5%) και με περίοδο αποπληρωμής 100 χρόνων. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες της «Κ» εκπρόσωπος του κ. Σώρρας είχε συνάντηση πριν μερικές μέρες και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο κ. Αναστασιάδης σύμφωνα με την ίδια πληροφόρηση, φέρεται να «έβαλε και τεστ» προς την Ομάδα Σώρρας, ώστε να αποδειχτεί του λόγου το αληθές, ότι δηλαδή αρχικώς υπάρχουν τα λεφτά και παράλληλα ότι ο ίδιος έχει πραγματική πρόθεση να προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας φέρεται να διαβίβασε στον κ. Σώρρας (μέσω της εκπροσώπου του τελευταίου) πως θα μπορούσαν να υπάρξουν συζητήσεις σε σοβαρή βάση, εάν ο κ. Σώρρας προχωρούσε αρχικώς σε αγορά κυπριακού δημόσιου χρέους (σε ομόλογα) αξίας 200 εκατομμυρίων ευρώ. Πάντως σύμφωνα με πληροφόρηση της «Κ» πίσω από τις επαφές της «Ομάδας Σώρρας» στην Κύπρο φέρεται να είναι και ο Γιαννάκης Μάτσης. 30τρις ευρώ Σύμφωνα με τις πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Αρτέμη Σώρρας τα λεφτά υπάρχουν «σε ληξιπρόθεσμα ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου  και τα έχουμε ήδη καταθέσει. Το περιεχόμενο  του υπό κηδεμονία λογαριασμού(custodian account) ήδη ανήκει, είναι κτήμα, του ελληνικού μας λαού, ο οποίος όμως, μόνον θεσμικά ως χώρα μπορεί να ρευστοποιήσει τα CDRs». Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, η οικογένεια Σώρρα κατείχε 40 μετοχές (η αξία των οποίων ήταν σε χρυσό) της «Τράπεζας της Ανατολής» (θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας, η οποία αργότερα συγχωνεύθηκε με την Εθνική Τράπεζα) και προχώρησε σε αποτίμηση της αξίας των μετοχών. «Ο κ. Θεόδωρος Καρυώτης είναι καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Maryland στις ΗΠΑ και διδάσκει Μακροοικονομία, διεθνείς οικονομικές σχέσεις αλλά και μικροοικονομικά. Ανέλαβε να προχωρήσει στην αποτίμηση των μετοχών. Το πόρισμα του είναι κόλαφος. Κάθε μετοχή σε χρυσό της «Τράπεζας της Ανατολής» αποτιμάται σήμερα στα 670 δισ. ευρώ εκάστη. Τουτέστιν μία φορά και μισή τους σημερινού χρέους της Ελλάδας το οποίο ανέρχεται στα 450 δις ευρώ κατά προσέγγιση. Η συνολική αξία των 40 μετοχών πλησιάζει τα 30 τρισ.». (Τ.Π.)

ΠΗΓΗhttp://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=132060
http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2013/04/blog-post_7696.html

Τα Παραμύθια των Μεγάλων Τραπεζών

Υπάρχουν δύο αντικρουόμενες εκδοχές σχετικά με τις πρόσφατες προσπάθειες οικονομικών μεταρρυθμίσεων και τους κινδύνους που δημιουργούν οι μεγάλες τράπεζες σε όλο τον κόσμο. Η μία εκδοχή είναι λάθος· και η άλλη είναι τρομακτική.

Στο επίκεντρο της πρώτης εκδοχής, την οποία προτιμούν οι αξιωματούχοι του χρηματοπιστωτικού τομέα, βρίσκεται η άποψη ότι όλες οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις έχουν ήδη υιοθετηθεί (ή πρόκειται να εφαρμοστούν σύντομα). Οι τράπεζες έχουν λιγότερο χρέος σε σχέση με τα επίπεδα ιδίων κεφαλαίων τους, από ό,τι είχαν το 2007. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, εφαρμόζονται ήδη νέοι κανόνες που περιορίζουν το πεδίο των τραπεζικών δραστηριοτήτων. Οι κανόνες αυτοί θα γίνουν σύντομα νόμος και στο Ηνωμένο Βασίλειο –και η ηπειρωτική Ευρώπη θα ακολουθήσει. Οι υποστηρικτές της άποψης αυτής, πιστεύουν επίσης ότι οι μεγάλες τράπεζες διαχειρίζονται καλύτερα τους κινδύνους από ό,τι πριν την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008.
Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, οι μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου εξακολουθούν να είναι υπερβολικά μεγάλες για να διαχειριστούν και έχουν ισχυρά κίνητρα να συμμετάσχουν σε αυτήν ακριβώς την υπερβολική ανάληψη κινδύνων που μπορεί να γκρεμίσει οικονομίες. Η περσινή υπόθεση της λεγόμενης «Φάλαινας του Λονδίνου» και η ζημιά που υπέστη η JPMorgan Chase εξαιτίας των συναλλαγών του περίφημου trader, είναι ένα καλό παράδειγμα. Και, σύμφωνα με τους υποστηρικτές αυτής της εκδοχής, σχεδόν όλες οι μεγάλες τράπεζες εμφανίζουν συμπτώματα χρόνιας κακοδιαχείρισης.
Ενώ η συζήτηση σχετικά με τις μεγάλες τράπεζες ακούγεται μερικές φορές ιδιαίτερα τεχνική, στην πραγματικότητα είναι πολύ απλή. Αναρωτηθείτε το εξής: Αν ένα γιγαντιαίο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα μπει σε μπελάδες, δεν είναι αυτό μεγάλη υπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη, την ανεργία και όλα τα παρεμφερή; Ή, για να το ρωτήσουμε ακόμα πιο ωμά, θα μπορούσε η Citigroup ή μία παρομοίου μεγέθους ευρωπαϊκή εταιρεία να μπει σε μπελάδες και να κατρακυλήσει ξανά προς την αποτυχία, χωρίς να προσελκύσει κάποια μορφή στήριξης από την κυβέρνηση ή την κεντρική τράπεζα (είτε πρόκειται για διάφανη στήριξη, είτε για μεταμφιεσμένη);
Οι ΗΠΑ έκαναν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση με τον Τίτλο ΙΙ του νόμου Dodd-Frank το 2010, ο οποίος ενίσχυσε τις εξουσίες εξυγίανσης της Ομοσπονδιακής Εταιρείας Ασφάλισης Καταθέσεων (FDIC). Επιπλέον, η FDIC έχει αναπτύξει κάποια εύλογα σχέδια, ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση των εγχώριων χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων. (Είμαι μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της FDIC που είναι υπεύθυνη για τη Συστημική Ανάλυση· όλες οι απόψεις που εκφράζονται εδώ είναι δικές μου.)
Ωστόσο, ένας μεγάλος μύθος κρύβεται στην καρδιά του επιχειρήματος του χρηματοπιστωτικού κλάδου, το οποίο ουσιαστικά λέει ότι «όλα είναι καλά». Οι εξουσίες εξυγίανσης της FDIC δεν πρόκειται να λειτουργήσουν για μεγάλες, πολύπλοκες, διασυνοριακές χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις. Ο λόγος είναι απλός: Το δίκαιο των ΗΠΑ μπορεί να δημιουργήσει μία αρχή εξυγίανσης η οποία θα λειτουργεί μόνο εντός των εθνικών συνόρων. Η αντιμετώπιση πιθανών αποτυχιών σε μία εταιρεία όπως η Citigroup, θα απαιτούσε μία διασυνοριακή συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων και όλων των αρμοδίων φορέων.
Στο τέλος των εαρινών συνόδων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον, DC, είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τους ανώτερους αξιωματούχους και τους συμβούλους τους από διάφορες χώρες, μεταξύ άλλων και από την Ευρώπη. Έκανα σε όλους την ίδια ερώτηση: Πότε θα έχουμε ένα δεσμευτικό πλαίσιο για τη διασυνοριακή εξυγίανση;
Οι απαντήσεις κυμάνθηκαν από το «σίγουρα όχι όσο ζούμε» μέχρι το «ποτέ». Και πάλι, ο λόγος είναι απλός: τα κράτη δε θέλουν να θυσιάσουν την κυριαρχία τους ή να δεσμευτούν με οποιονδήποτε τρόπο. Οι κυβερνήσεις θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν τον καλύτερο τρόπο με τον οποίο θα προστατεύσουν τα εθνικά τους συμφέροντα όπως αυτές τα αντιλαμβάνονται, κατά τη διάρκεια μιας κρίσης. Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να υπογράψει μία συνθήκη ή να δεσμευτεί με οποιονδήποτε άλλο τρόπο (με πρώτη και καλύτερη την πλειοψηφία της Γερουσίας των ΗΠΑ, η οποία χρειάζεται να επικυρώσει μία τέτοια συνθήκη).
Όπως το έθεσε πρόσφατα ο Bill Dudley, πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Αποθεματικής Τράπεζας της Νέας Υόρκης, χρησιμοποιώντας λεπτές εκφράσεις απευθυνόμενος στους κεντρικούς τραπεζίτες, «τα εμπόδια για την ομαλή διασυνοριακή εξυγίανση, χρειάζεται ακόμη να προσδιοριστούν πλήρως και στη συνέχεια να διαλυθούν. Αυτό είναι αναγκαίο για να εξαλειφθεί το πρόβλημα που εκφράζεται με το συνηθισμένο επιχείρημα που λέει ότι «μία τράπεζα είναι υπερβολικά μεγάλη για να πτωχεύσει».
Μετάφραση: Η ομαλή εξυγίανση των τραπεζών είναι μία ψευδαίσθηση. Όσο επιτρέπουμε στις διασυνοριακές τράπεζες να παραμένουν στο τωρινό τους μέγεθος, οι πολιτικοί μας ηγέτες δεν θα είναι σε θέση να ανεχτούν την αποτυχία τους. Και, επειδή αυτά τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είναι –σύμφωνα με οποιονδήποτε λογικό ορισμό- «πολύ μεγάλα για να αποτύχουν», έχουν τη δυνατότητα να δανείζονται πολύ φθηνότερα από ότι αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Ακόμη χειρότερα, έχουν και το κίνητρο και την ευκαιρία να αναπτυχθούν ακόμη περισσότερο.
Αυτή η μορφή κρατικής στήριξης συνεπάγεται μεγάλη έμμεση επιδότηση για τις μεγάλες τράπεζες. Σίγουρα, πρόκειται για μία παράξενη μορφή επιδότησης, αλλά αυτό δεν την καθιστά λιγότερο επιζήμια για το δημόσιο συμφέρον. Αντιθέτως, επειδή η έμμεση υποστήριξη της κυβέρνησης για τις τράπεζες που είναι «υπερβολικά μεγάλες για να αποτύχουν» αυξάνεται με το ύψος του κινδύνου που αναλαμβάνουν, η στήριξη αυτή μπορεί να είναι μία από τις πιο επικίνδυνες επιδοτήσεις που έχει δει ποτέ ο κόσμος. Εξάλλου, το περισσότερο χρέος (σε σχέση με τα ίδια κεφάλαια) σημαίνει και υψηλότερη πληρωμή όταν τα πράγματα πάνε καλά. Και, όταν τα πράγματα πάνε άσχημα, αυτό μετατρέπεται σε πρόβλημα των φορολογουμένων (ή σε πρόβλημα κάποιας άλλης κυβέρνησης και των φορολογουμένων της).
Ποιο άλλο κομμάτι του επιχειρηματικού κόσμου έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει σε ύφεση την παγκόσμια οικονομία, όπως έκαναν οι τράπεζες το φθινόπωρο του 2008; Επιπλέον, ποιος άλλος έχει τέτοιο κίνητρο για να μεγιστοποιήσει το ποσό του χρέους που εκδίδει;
Το μόνο κοινό, ανάμεσα στις δύο εκδοχές σχετικά με τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, είναι ότι καμία τους δεν έχει αίσιο τέλος. Είτε θέτουμε ένα ουσιαστικό όριο στο μέγεθος των μεγαλύτερων χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεών μας, είτε θα πρέπει να προετοιμαστούμε για την απόλυτη οικονομική έκρηξη που πρόκειται να ακολουθήσει, εξαιτίας του χρέους.

banksnews

http://www.triklopodia.gr/2013/04/blog-post_9441.html

ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΠΑΓΙΔΕΥΤΗΚΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗ MARFIN‏

Όπως κατέθεσε ο σύζυγος της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, Χρήστος Καραπαναγιώτης:

«Στις 2 παρά, η Αγγελική μού τηλεφώνησε εμφανώς πανικόβλητη και μου είπε με έντονο ύφος: "Μας έχουν βάλει φωτιά, θα σε πάρω σε λίγο". Μου το έκλεισε. Αμέσως μετά την πήρα πίσω και μου είπε:
"Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Πνίγομαι". Μου το έκλεισε πάλι. Την πήρα ξανά αλλά δεν το σήκωσε. Με πήρε τη στιγμή που κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να σωθεί. Αφού είχε κάνει ό,τι μπορούσε για να φύγει από τη φωτιά».

Ο μάρτυρας τόνισε στο δικαστήριο ότι η μοναδική είσοδος - έξοδος του καταστήματος ήταν κλειδωμένη και ότι κανείς από τους υπαλλήλους δεν βγήκε με ορθόδοξο τρόπο. «Τους εξανάγκασαν να ζήσουν ένα φρικτό θάνατο. Εγώ δεν θα τους κρατούσα μέσα να πεθάνουν σαν τα ποντίκια».

Ο υπάλληλος της τράπεζας Γιώργος Γκολιάς κατέθεσε στο δικαστήριο ότι την στιγμή της φωτιάς άκουσε συναδέλφους να ανεβαίνουν τη σκάλα και να φωνάζουν «μας καίνε, μας καίνε» και ότι η ατμόσφαιρα ήταν τόσο αποπνικτική που δεν μπορούσαν ούτε να δουν ούτε να αναπνεύσουν. «Βγήκα σε ένα πολύ μικρό μπαλκόνι, περίπου 30 πόντους, και μέσα στον πανικό μου πήδηξα. Έπεσα στο κενό γιατί το σημείο όπου προσπάθησα να πηδήξω, υποχώρησε. Δεν είχα επιλογή: ή θα έσκαγα ή θα πήδαγα. Θεώρησα ότι είχαν πεθάνει όλοι, γιατί δεν υπήρχε έξοδος κινδύνου για να βγουν. Όλοι κάναμε σπασμωδικές κινήσεις γιατί δεν ξέραμε τί να κάνουμε. Δεν ήμασταν εκπαιδευμένοι. Χάσαμε χρόνο γιατί δεν ξέραμε τί να κάνουμε».

Ο συνάδελφος του κ. Γκολιά, Γιώργος Σταυρογιαννάκης, που εργαζόταν στον τελευταίο όροφο του κτιρίου κατέθεσε ότι βγήκε από την ταράτσα όταν συνάδελφός του έσπασε την καταπακτή. «Το κτίριο δεν είχε άλλη έξοδο πέρα από την κυρία είσοδο. Ήταν σαν να ήμασταν στο εσωτερικό μιας καμινάδας».

Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι η τράπεζα δεν αναγνωρίζει την ευθύνη και ότι δεν τους έχει αποζημιώσει, ενώ, όπως κατέθεσε, «σε μία προσωπική συνάντηση που είχαμε λίγες μέρες μετά την επίθεση, με το Δ.Σ. της Marfin, ουσιαστικά μας είπαν ότι έπρεπε να παραβούμε τις εντολές που είχαμε. Μας είπαν τί καθόμασταν για να κλείσουμε ταμείο ή τις επιταγές, ενώ έπρεπε να φύγουμε, τη στιγμή που είχαμε εντολές».

Στη συνάντηση αυτή μετά τον εμπρησμό, αναφέρθηκε και ο υπάλληλος της τράπεζας Σωτήρης Παπατζίκης : «Στη συνάντηση με το διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας, ο άνθρωπος για τον οποίο δουλεύαμε, μας είπε γιατί δεν πήραμε την πρωτοβουλία να φύγουμε, παρά τις εντολές που είχαμε να μείνουμε. Ποιός θα τολμούσε εν μέσω κρίσης να κάνει του κεφαλιού του, αναρωτιέμαι...».

Για την υπόθεση δικάζονται για ανθρωποκτονία από αμέλεια και σωματική βλάβη κατά συρροή ο διευθύνων σύμβουλος της Marfin, ο υπεύθυνος ασφαλείας, η διευθύντρια και η υποδιευθύντρια του υποκαταστήματος.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα στελέχη της τράπεζας δεν επέτρεψαν την ώρα των επεισοδίων στους υπαλλήλους να φύγουν από το χώρο εργασίας, παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι το ζητούσαν. Επίσης, γίνεται αναφορά σε παραλείψεις που εντοπίστηκαν σε θέματα ασφαλείας, που είχαν ως αποτέλεσμα να εγκλωβιστούν και στη συνέχεια να χάσουν τη ζωή τους οι τρεις άτυχοι υπάλληλοι.

Πηγή: ΕΡΤ

ΠΗΓΗ

 

http://www.triklopodia.gr/2013/04/marfin.html

Στον διαμελισμό οδηγεί την Ελλάδα το όργανο της Μπίλντερμπεργκ, Αντώνης Σαμαράς !!!

Το έχουμε επανειλημμένως τονίσει: η ιστορία και τα γεγονότα που την ορίζουν θα πρέπει να βλέπονται απαραίτητα σε βάθος χρόνου. Κανένα ιστορικό συμβάν δεν έχει εφήμερη αξία και διάρκεια. Αντιθέτως, όλα τους ακολουθούν μία νοητή σειρά, σαν αλυσίδα, αφού ακόμα και η
παραμικρή ιστορική λεπτομέρεια έχει τεράστια αξία στο γενικότερο σύνολο. Γι’ αυτό άλλωστε πολλές φορές μεγάλες κοσμοϊστορικές καταστάσεις κρίνονται κυριολεκτικά από τέτοιες μικρολεπτομέρειες. Κάτι που δεν μπορεί να κατανοήσει ένας συνηθισμένος νους, που αδυνατεί να αντιληφθεί τη συνέχεια και την ενότητα της ιστορικής διαδικασίας...

Αυτή τη στιγμή λοιπόν, στην παρούσα δραματική για τον ελληνισμό (τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου) συγκυρία, φαίνεται για τους γνωρίζοντες ξεκάθαρα το ιστορικό βάθος των σημερινών αρνητικότατων καταστάσεων. Και αυτό αποτυπώνεται καλύτερα από οπουδήποτε στην ίδια την «κυβέρνηση» της χώρας. Μία «κυβέρνηση» άκρως αντιλαϊκή και αντεθνική, η οποία στηρίζεται σε τρία κόμματα-εχθρούς του ελληνισμού, που φανερά πλέον εκτελεί ολόκληρο πρόγραμμα αφελληνισμού του τόπου μας! Η «κυβέρνηση» του Αντώνη του Σαμαρά θέλει πράγματι να χτυπήσει στις ρίζες της την Ελλάδα και την Ορθοδοξία... Είναι μία «κυβέρνηση-Εφιάλτης» που ανοίγει νέες «Κερκόπορτες», με στόχο αυτή τη φορά το ίδιο το μέλλον του ελληνικού έθνους!

Ας δούμε λοιπόν από πού ξεκινά το σύγχρονο κακό για τον ελληνισμό, που απειλεί με ολική εξαφάνιση την πατρίδα μας. Όλα εκκινούν από την περίοδο-σταθμό 1989-1990. Τότε άρχισε η σύγχρονη μετάλλαξη του κόσμου και της περιοχής μας, με την πτώση του ανατολικού (κομμουνιστικού) μπλοκ δυνάμεων και την οριστική παύση του Ψυχρού πολέμου στα τέλη του 1991 με τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Ο πλανήτης εισήχθη σε μία γενική ανισορροπία. Οι παρασκηνιακές δυνάμεις της Δύσης (η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, η Τριμερής Επιτροπή κτλ.) έθεσαν σε λειτουργία ολόκληρα σχέδια διαρκούς παγκόσμιας κυριαρχίας με βασικό στόχο την ηγεμονία επί του πλανήτη για τα επόμενα... 200 έτη!

Πολύ σπουδαίες θα πρέπει να θεωρούνται οι αποφάσεις που πάρθηκαν στις κλειστές συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ το 1991 και το 1992. Τότε αποφασίστηκε η ενεργοποίηση του οριστικού διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας (που είχε παρθεί ΗΔΗ από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο!), που πράγματι υλοποιήθηκε βασικά την τριετία 1992-1995. Το εκπληκτικότερο όλων όμως είναι ότι σε εκείνες τις μυστικές συνόδους της Μίλντερμπεργκ... ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ Ο ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!!! Ο οποίος ενεργοποιήθηκε αμέσως μετά τη λήξη των «Ολυμπιακών αγώνων» της Αθήνας του 2004.

Βασικό όργανο της διάσπασης της Ελλάδας και του αφελληνισμού των Ελλήνων είναι ο Αντώνης Σαμαράς. Ο οποίος συμμετείχε αποδεδειγμένα στη συνεδρίαση της Μπίλντερμπεργκ το 1992 (αν και μόλις ένα μήνα πριν είχε απολυθεί από υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας), κάτι που και ο ίδιος έχει παραδεχτεί. Όμως, αυτό που ελάχιστοι γνωρίζουν, ο Σαμαράς συμμετείχε κρυφά ΚΑΙ στη συνάθροιση της Μπίλντερμπεργκ του 1991! Όταν δηλ. και ενεργοποιήθηκε το σχέδιο «Ντόμινο», βάσει του οποίου έγινε ο διαμελισμός της τότε ακόμη ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.

Οι πληροφορίες μας είναι πάντα άριστες. Άλλωστε, πέρσι, αμέσως μετά το δημοσίευμά μας για τον Αντώνη Σαμαρά ως «εκλεκτό» της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, διάφοροι δημοσιογράφοι τίμησαν τον υπογράφοντα αυτό το κείμενο, γράφοντας συγκεκριμένα ότι «ο Ησαΐας Κωνσταντινίδης είναι από τους λίγους που έχουν εντρυφήσει τόσο πολύ στο θέμα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ». Συνεπώς, έχουμε πλήρη επίγνωση των όλων όσων δημοσιοποιούμε (ασφαλώς γνωρίζουμε πολύ περισσότερα). Το λέμε λοιπόν και σήμερα ευθέως και δημόσια: ο Αντώνης Σαμαράς τόσο το 1991 όσο και το 1992 έλαβε το περίφημο «χρίσμα» της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, έτσι ώστε να γίνει 20 χρόνια μετά «πρωθυπουργός» [δεν τον αποδεχόμαστε ως τέτοιο, γι’ αυτό και βάζουμε τη λέξη σε εισαγωγικά] και να καταστρέψει τελείως την Ελλάδα!

Ο ίδιος ο Σαμαράς, προκειμένου να «δικαιολογήσει» την παρουσία του στη συνεδρίαση της Μπίλντερμπεργκ του 1992, είπε ότι δήθεν μίλησε εκεί μόλις 5 λεπτά και μάλιστα στους παριστάμενους... δεν άρεσαν (όπως ισχυρίστηκε) τα λεγόμενά του! Πρόκειται περί ασύστολου ψέματος. Διότι ο παριστάνων τότε τον «πατριώτη» και «Μακεδονομάχο» Σαμαράς πήρε καταρχάς τη ρητή εντολή να ξεπουλήσει όταν ανέλθει στην εξουσία το ιερό όνομα της Μακεδονίας! Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι σήμερα αυτός που κάποτε έριξε μια ολόκληρη κυβέρνηση επειδή (δήθεν) διαφωνούσε στη σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια... συζητά το σύνθετο όνομα!... Δηλ. ονομασία που να περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» στο συνθετικό της!

Αλλά, πέραν τούτου, ο Αντώνης Σαμαράς ανέλαβε την υποχρέωση έναντι του κεντρικού συμβουλίου της Λέσχης να προωθήσει και να εφαρμόσει σχέδιο γενοκτονίας των Ελλήνων και εδαφικής συρρίκνωσης της χώρας μας!... Είναι άραγε τυχαίο ότι με το που ανέλαβε τον Ιούνιο του 2012 την «πρωθυπουργία» έβαλε ως «υπουργό» οικονομικών τον συνδαιτημόνα του στη Μπίλντερμπεργκ, Γιάννη Στουρνάρα; Δηλ. το δεξί χέρι του Ααρών Αβούρι (Ψευτοσημίτη) που μας έβαλε με πλαστά και ψευδεπίγραφα στοιχεία στην ευρωζώνη... Και τώρα ο Σαμαράς ετοιμάζει το τελικό χτύπημα κατά του έθνους.

Η εντολή που έλαβε είναι ρητή: ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ όσο πιο γρήγορα γίνεται! Οι στιγμές που ζούμε είναι δραματικές. Οι εξελίξεις γρήγορες. Ο ελληνισμός αναμένει με αγωνία πλέον Εκείνον που Πρέπει και την εκκίνηση των δραματικών διαδικασιών που – έστω και μέσα από πόνο και αίμα – θα οδηγήσουν στη λύτρωση του γένους από τα δεσμά στα οποία το έδεσαν οι προδότες του σάπιου πολιτικάντικου συστήματος...


δρ. Ησαΐας Κωνσταντινίδης

Iσόβιες καθείρξεις που θα προκαλέσουν ανατροπές ακόμη και στις γερμανικές εκλογές υπόσχεται η αυλαία του Πεπόνη!

Aπό το Μέγαρο Μαξίμου ακούγεται ότι ο Πεπόνης έχει ζητήσει «κάτι» από τον Σαμαρά και από την ικανοποίηση του συγκεκριμένου αιτήματος θα εξαρτηθεί εάν ο οικονομικός Εισαγγελέας πραγματοποιήσει ηρωική έξοδο προκαλώντας τεκτονικό σεισμό. Από το περιβάλλον του Πεπόνη
διαψεύδεται μετά βδελυγμίας ότι έχει ζητήσει την οποιαδήποτε χάρη από το Μαξίμου. Το τι ακριβώς θα συμβεί θα το διαπιστώσουμε σε μικρό χρονικό διάστημα μια και ολοκληρώνεται τον Ιούνιο η θητεία του οικονομικού εισαγγελέα που θεωρείται ότι αποτελεί «συστημικό» κίνδυνο. Πληροφορίες πάντως θέλουν τον Πεπόνη να έχει δέσει υποθέσεις σκανδάλων οι οποίες μπορούν να επιφέρουν ακόμη και ισόβια κάθειρξη σε (πολιτικούς) παράγοντες του τόπου.

Με ισόβια κάθειρξη απειλούν και οι διάδρομοι της Ιπποκράτους τον ΓΑΠ για τα 100 εκατομμύρια της μαύρης τρύπας του ΠΑΣΟΚ. Ο Βενιζέλος φέρεται αποφασισμένος να φθάσει την υπόθεση ως τα έδρανα του δικαστηρίου κι ακόμη πιο πέρα. Ήδη το πρώτο χτύπημα στον Αθανασάκη είναι ενδεικτικό: “Φέρε πίσω τα 300.000″ λέγεται πως ήταν το τελεσίγραφο που έλαβε. Ενώ ανάλογα μηνύματα φθάνουν και στον Ροβέρτο Σπυρόπουλο από στελέχη της Ιπποκράτους. Σ΄αυτό το σημείο είναι απορίας άξιο πως είναι δυνατόν να παραμένει ο Σπυρόπουλος Διοικητής (των ταμείων) του ΙΚΑ. Αλλά σ΄αυτό εδώ το παρακράτος όλα μπορούν να συμβούν. Ακόμη και ο περίφημος Ρίζος Ρίζος της ΔΕΗ, του οποίου τα σκάνδαλα παρακουλουθούσαμε άναυδοι στην “Ζούγκλα”, έγινε στελεχάρα του ΣΥΡΙΖΑ, παρέα με τον Φωτόπουλο.

Η αυλαία του Πεπόνη παραμένει ένα μυστήριο αλλά δεν είναι πολλές οι πιθανότητες ένας εισαγγελέας με τόσο εκρηκτική σταδιοδρομία να αποχωρήσει αθόρυβα από την πρώτη γραμμή. Λέτε ο Πεπόνης να προκαλέσει ανατροπή ακόμη και στις γερμανικές εκλογές;

kourdistoportocali

 

http://www.triklopodia.gr/2013/04/i_30.html