ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ...‏

 

Ήρθαν οι λύκοι να κλέψουν τα δώρα που σου χάρισε ο Θεός. Μετρήσανε κι υπολογίσανε την ενέργειά σου. Τον ήλιο σου, τη θάλασσα και τους ανέμους, λογαριάσανε κάθε μέταλλό σου. Με δόλο θέλησαν να σε υποτάξουν.

Εσένα, που η ομορφιά σου μαρτυρεί το μέτρο κι ο ήλιος σου τα βγάνει όλα στο φως! Σε σύρανε σε σκοτεινές συνομωσίες, σε μάγεψαν με την υπερβολή, τα πλούτη, σου φόρεσαν φανταχτερό φουστάνι και σε έβγαλαν σεργιάνι στις αγορές να περνιέσαι για Ευρωπαία.
Δεν είσαι συ για αγορές. Ούτε για άρτο και θεάματα.
Εσύ είσαι ευλαβικό προσκύνημα.
Εσύ είσαι ναός σοφίας.
Εσύ είσαι σχολειό για όλου του κόσμου την αμάθεια.
Σεμνό, της Αλήθειας φόρεμα σου πρέπει.
Δεν σε ξέρουν Πατρίδα! Τί γνωρίζουν αυτή από σένα!
Τρέχουν να σ’ αγοράσουν οι άρπαγες! Πωλείται η Ελλάς σε τιμή ευκαιρίας!
Τι θα αγοράσετε μωροί; Σωκράτη; Λεωνίδα; Μιλτιάδη; Ευριπίδη; Σοφοκλή; Αριστοτέλη; Αυτά είν’ η Ελλάδα. Ιδέες και ανδρείες ψυχές! Αυτός είναι ο χρυσός της. Αυτή είναι η ενέργειά της! Όχι από ύλη αλλά από πνεύμα, που θα γίνει ΠΥΡ και θα σας κάψει!. Διότι ασεβείτε, ειρωνεύεστε, χλευάζετε, προστάζετε, απαιτείτε.
Πού μωρέ; Ξέρετε τι ναι εδώ; Ευλογημένη γη από αγίους και μαρτύρους, που χύσανε το αίμα τους για την Αλήθεια του Χριστού. Αυτή η Αλήθεια που περιφρονείτε, θα φέρει στο φως τις ραδιουργίες σας, θα διαλύσει το ψέμα σας και θα χαλάσει τα σχέδιά σας!

Δεν σε ξέρουν Πατρίδα! Τι είσαι γι αυτούς που σε αγοράζουν; Τι είσαι γι αυτούς που σε πωλούν; Είσαι ένα φράγκο παραπάνω στο πουγκί τους.
Αλλά αυτό που μας πονά τώρα…δεν είναι που μας λιγοστεύουν το ψωμί. Είναι τ’ ανίερα χέρια του άρπαγα και του ληστή πάνω στ’ άγιο σώμα σου. Είναι το μαστίγιο στα λαβωμένα πόδια σου κι ο χλευασμός τους.
Είναι η αλυσίδα των εχθρών μας στο λαιμό σου. ΟΙ ΑΣΕΒΕΙΣ. ΟΙ ΑΝΙΕΡΟΙ. ΟΙ ΒΕΒΗΛΟΙ.. ΟΙ ΧΥΔΑΙΟΙ.
Εμείς οι Έλληνες όμως σε ξέρουμε, σε νιώθουμε. Τι είσαι συ για μας;
Εσύ είσαι της μάνας η ζεστή ματιά, τ’ αθώο γέλιο του παιδιού μας, ευχή στα χείλη των παππούδων μας… Είσαι για μας, όλου του κόσμου το γαλάζιο, όλης της γης το φως! Μες τη ψυχή του κάθε αληθινού Έλληνα, μιλά ο ποιητής : «Νιώθω για σε Πατρίδα μου, στα σπλάχνα χαλασμό!» (Α. Βαλαωρίτης )


Εμείς οι Έλληνες, που ώρες ώρες άγνοια έχουμε για το χώμα που πατούμε. Δεν βάζει ο νους μας ποιοι άνδρες περπάτησαν και μίλησαν εδώ. Ξεχνούμε ποια είσαι στ΄αλήθεια και τι αξίες γέννησες. Μα σ΄αγαπούμε!
Εμείς οι Έλληνες, που χανόμαστε και σκορπιζόμαστε σαν άμυαλα παιδιά στο λίγο, στο εφήμερο και στο ξενόφερτο. Για σένα όμως πονούμε.
Εμείς οι Έλληνες που όταν έχουμε ομόνοια, θρονιάζεται ο ίδιος ο Θεός στον τόπο μας και δεν μας νικά κανείς.

Μας φοβερίζουν οι άμυαλοι με φτώχεια, με πόνο και με θάνατο. Συμφιλιωμένοι είμαστε εμείς και με τα τρία. Ζεϊμπέκικο χορεύουμε που είναι χορός θανάτου. Μία στη γη σωριάζεται ο Έλληνας καθώς χορεύει , μια στον αέρα σηκώνεται. Ηττημένος πονεμένος χωρίς δυνάμεις παραπαίει και παραπατά , οδύρεται ,χάνει τον ρυθμό της ζωής αλλά τον ξαναβρίσκει. Ζαλισμένος, χαμένος, λαβωμένος μόνος κι έρημος… μα συνεχίζει.
Δεν ξέρουν οι απαίδευτοι τι είμαστε εμείς.
Κι αν μείναμε σιωπηλοί τόσο καιρό, είναι γιατί γυρίσαμε εντός μας ,τα λάθη μας να δούμε. Με θλίψη να στοχαστούμε τι μας αναλογεί απ’ την ευθύνη.
Μα τώρα ΤΕΡΜΑ Η ΘΛΙΨΗ. ΤΕΡΜΑ Ο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ.
Γραμμένη εντολή απ’ τους προγόνους μας κυλά στη φλέβα: ΕΛΕΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ. Χωρίς ελευτεριά εμείς δεν ζούμε!
Ήρθε η ώρα.
Λύκοι αυτοί; Λιοντάρια εμείς!

ΘΩΜΑΗ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Πηγή : triklopodia

«Έσπασε» το γραφείο του ο Στουρνάρας από τα νεύρα του με τους Κύπριους

Έξαλλος με την απόφαση των Κυπρίων βουλευτών φέρεται ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του newpost, χθες το βράδυ έκανε το γραφείο του «γυαλιά-
καρφιά».

Πηγές που ξέρουν καλά τα όσα διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της βραδιάς - θρίλερ στο υπουργείο, λένε ότι ο κ. Στουρνάρας, άλλοτε με παράπονο, άλλοτε με οργή, επαναλάμβανε ότι «τον εξέθεσαν οι Κύπριοι, παρά τα όσα έκανε ο ίδιος για να τους βοηθήσει»

http://www.triklopodia.gr/2013/03/blog-post_4532.html

Κύπρος:Ξανά στο προσκήνιο το κούρεμα

Σε δύο μέτωπα τρέχουν οι εξελίξεις αναφορικά με την Κύπρο: στη Μόσχα όπου ο υπουργός Οικονομικών, Μιχάλης Σαρρής διαπραγματεύεται με τους Ρώσους για ενδεχόμενη οικονομική βοήθεια και στη Λευκωσία όπου η κυπριακή κυβέρνηση και η τρόικα έχουν μπαράζ επαφών ώστε να
βρεθεί λύση, μετά τη χθεσινή καταψήφιση του νομοσχεδίου για το κούρεμα των καταθέσεων.

Στο προεδρικό μέγαρο έγινε υπουργικό συμβούλιο ενώ το βράδυ υπήρξαν συναντήσεις του κ. Αναστασιάδη με πολιτικούς αρχηγούς. Αντικείμενο, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι το ενδεχόμενο να υπάρξει τελικά κάποιο κούρεμα στις καταθέσεις, πιθανότατα αυτές που είναι άνω των 100.000 ευρώ, αλλά το ποσοστό να είναι πολύ μικρότερο από το αρχικό 9,9% που συμφωνήθηκε στο προηγούμενο Eurogroup. Ετσι θα καλυφθεί ένα μέρος των 5,8 δισ. ευρώ και θα αναζητηθούν οι εναλλακτικές για το υπόλοιπο ποσό. Η επιλογή αυτή εξετάζεται δεδομένης της άρνησης της τρόικα να δεχθεί εναλλακτικές προτάσεις που τέθηκαν στο τραπέζι, αλλά και της δυστοκίας στο μέτωπο της ρωσικής βοήθειας.

Πηγή: euro2day.gr
enikos.gr

http://www.triklopodia.gr/2013/03/blog-post_1083.html

Σκληρό παιχνίδι των Ρώσων… με αντίκρισμα το αέριο της Κύπρου

Σκληρό παιχνίδι παίζουν με την Κύπρο και οι Ρώσοι οι οποίοι αφού απορρίπτουν τη χορήγηση νέου δανείου 5 δισ. στη συνέχεια έρχεται η Gasprom και φέρεται να είναι πρόθυμη να βοηθήσει ώστε να αρθεί το αδιέξοδο με αντάλλαγμα ακόμη και το 20% της διαχείρισης του φυσικού αερίου στα οικόπεδα της Κύπρου.

Ο υπουργός Οικονομικών κ. Σαρρής εισέπραξε ένα ηχηρό «niet» από την επίσημη ρωσική κυβέρνηση για ένα επιπλέον δάνειο που θα έβγαζε την Κύπρο από το χάος.

Ο κ. Σαρρής σε δηλώσεις του παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε συμφωνία στο αίτημα νέου δανείου λέγοντας όμως ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται. «Τονίσαμε στους Ρώσους τη δύσκολη κατάσταση πουν βρίσκεται το νησί» είπε ο υπουργός Οικονομικών.

Και ξαφνικά, η Ρωσία δηλώνει ότι αποδέχεται την πρόταση του πρώην υπουργού Εξωτερικών και υποψηφίου στις προεδρικές εκλογές, Γιώργου Λιλλήκα, για ρωσικό δάνειο και επενδύσεις για το φυσικό αέριο στην Κύπρο.

Αυτό αναφέρεται σε επιστολή του πρώτου αναπληρωτή προέδρου της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής της Κρατικής Ομοσπονδιακής Δούμας, Μιχαήλ Εμελιάνοφ προς τον κύριο Λιλλήκα, ο οποίος ενημέρωσε τηλεφωνικώς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη.

Η πρόταση Λιλλήκα, προβλέπει ρωσικό δάνειο προς την Κυπριακή Δημοκρατία, ύψους πέντε έως δέκα δισεκατομμυρίων ευρώ, με επιτόκιο 2,5 έως 3%, ετησίως, απόκτηση μετοχών ή συμμετοχή της Ρωσίας στην προσπάθεια ανακεφαλαιοποίησης της Λαϊκής Τράπεζας ή και της Τράπεζας Κύπρου.

Σε αντάλλαγμα, η κυπριακή κυβέρνηση θα προσφέρει την ευκαιρία σε ρωσική εταιρεία να συμμετάσχει στην ανάπτυξη και την παραγωγή σε τμήμα του κοιτάσματος φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η πρόταση προβλέπει, επιπλέον, την επένδυση από ρωσικά κεφάλαια σε ποσοστό 20 έως 30%, στην ενεργειακή υποδομή της Κύπρου, όπως σε αγωγούς και εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Την ίδια στιγμή, έρχεται δημοσίευμα των New York Times το οποίο αναφέρει ότι ο ρωσικός κολοσσός στην ενέργεια, η Gasprom πρότεινε στους Κύπριου σχέδιο διάσωσης το οποίο θα προβλέπει κάλυψη του ποσού που απαιτείται με ρωσικά ρούβλια και με αντάλλαγμα δικαιώματα από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου.

Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: Ότι οι Ρώσοι αφενός θέλουν να πατήσουν πόδι στα κοιτάσματα της περιοχής και βρίσκουν στην ανάγκη τη Λευκωσία και αφετέρου δε θέλουν να καταρρεύσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου προκειμένου να συνεχίσουν να ξεπλένουν το χρήμα τους.

Βεβαίως, αν η πρόταση αυτή ισχύει (λέγεται ότι πήγε στα χέρια του Πρόεδρου της Κύπρου) τότε θα πρέπει να δούμε την αντίδραση της Ευρώπης, των ΗΠΑ και φυσικά της Γερμανίας. Και οι τρεις δε θα ήθελαν με κανένα τρόπο να δουν τους Ρώσους να κυριαρχούν στην περιοχή και με δεδομένο ότι βρίσκονται ρωσικές εταιρείες κοντά στην απόκτηση της ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ.

Ίσως, για το λόγο αυτό, δηλαδή για γεωστρατηγικούς στόχους, να μην ήταν τυχαία και η σημερινή εξερεύνηση του τουρκικού πλοίου έξω από τα Δωδεκάνησα. Ποιος μας λέει δηλαδή ότι δεν έγινε κατ’ εντολή των φίλων της Αγκυρας, δηλαδή των Αμερικανών, ώστε να δηλώσουν στους Ρώσους ότι δε μπορούν να κάνουν μόνοι τους ενεργειακό παιχνίδι στο Αιγαίο.

Πηγή

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/03/blog-post_9081.html

Ελληνική κυβέρνηση: ΝΑΙ σε όλα. Η Κύπρος είναι μακριά και οι Γερμανοί είναι φίλοι μας

Διαβάστε ένα άρθρο του Στάθη Διομήδη* για το "όχι" της κυπριακής Βουλής στο κούρεμα των καταθέσεων 

Για δεύτερη  φορά μέσα σε λιγότερο από εννέα χρόνια η μαρτυρική Κύπρος αντιστέκεται απέναντι σε όλο τον κόσμο. Την πρώτη φορά, με το σχέδιο Ανάν ο υπερήφανος Κυπριακός Λαός το απέρριψε απέναντι σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και τις ηγέτιδες δυνάμεις αλλά και απέναντι στις επιλογές μεγάλου μέρους του Ελλαδικού πολιτικού συστήματος που τότε είχε ταχθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν.

Εχθές για  δεύτερη φορά απέναντι στην Γερμανική Ευρώπη αλλά και απέναντι στην Ελλαδική κυβέρνηση απέρριψαν τον Γερμανικό εκβιασμό. Όμως η επιλογή της Κυπριακής πολιτικής ηγεσίας να αρνηθεί τον εκβιασμό δείχνει το δρόμο και στους υπόλοιπους Λαούς της Ευρώπης να αντισταθούν και να υψώσουν το παράστημα τους και...

την Εθνική υπερηφάνεια απέναντι στο Γερμανικό επεκτατισμό.

Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι δε βρέθηκε  ούτε ένας βουλευτής της Κυπριακής  Βουλής να ψηφίσει ναι. Εδώ είναι αναγκαίο να αναφερθεί ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως αναφέρουν τα Κυπριακά μέσα, είπε ότι δεν έχει την πλειοψηφία στη Βουλή. Αποδεχόταν δηλαδή ουσιαστικά το Γερμανικό εκβιασμό αλλά δεν του έβγαιναν τα κουκιά!!! Όπως και να έχει 36 στους 55 ψήφισαν ΟΧΙ και οι 19 του Ανανστασιάδη απείχαν. Ναι… δεν ακούστηκε…  Είναι αναπόφευκτες οι συγκρίσεις με τους εν Ελλάδι κυβερνητικούς πολιτικούς που σε κάθε ψηφοφορία για τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους κουραζόσουν από το μονότονο άκουσμα του, ΝΑΙ σε όλα…

Η ιστορική απόφαση της Κυπριακής Βουλής άφησε έκθετα τα κόμματα της συγκυβέρνησης στην Ελλάδα. Είναι γνωστό ότι ο Στουρνάρας με εντολή Σαμαρά στήριξε πλήρως στο Eurogroup όλες τις Γερμανικές απαιτήσεις- επιβολές κατοχής για την Κύπρο. Μια ακόμη παράμετρος είναι ότι η ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών με αφορμή τα προβλήματα της Κύπρου είχε κατά νου, να αρπάξει τα αποθεματικά και τα καταστήματα των Κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα να τα παραδώσει στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο το οποίο ανήκει πλέον στο ταμείο αποκρατικοποιήσεων, και έπειτα να χαρίσει το Τ.Τ. στους εκλεκτούς της Γερμανικής διαπλοκής.

Βέβαια τους χάλασε το σχέδιο η χθεσινή απόφαση.

Το ΠΑΣΟΚ στην άτυπη ενημέρωση της 16/3 ανέφερε ότι: «Έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι δεν θίγονται οι καταθέσεις στα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών, στην Ελλάδα» ενώ η ΔΗΜΑΡ αναφέρει στις 18/3: «Η λήψη αυτού του μέτρου δημιουργεί υπαρκτό κίνδυνο δημιουργίας φόβου για τις καταθέσεις με τελικό αποτέλεσμα την επιβάρυνση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους. Ο κίνδυνος αυτός πρέπει να αντιμετωπιστεί με δέσμευση ότι αποτελεί έκτακτο μέτρο που αφορά μόνο την Κύπρο.» Δηλαδή το μόνο που ενδιέφερε τους Ηρακλείς του Σαμαρά ήταν να μη γίνει κούρεμα στις ελληνικές καταθέσεις.

Εδώ να σημειώσω ότι Βενιζέλος και Κουβέλης ήταν υπέρμαχοι του σχεδίου Ανάν το 2004 και πίεζαν τους Ελληνοκυρίους να το αποδεχθούν.

Είναι τουλάχιστον  τραγικό η ελληνική κυβέρνηση  να λέει ΝΑΙ σε όλα, να λειτουργεί με το δόγμα «η Κύπρος είναι μακριά»  όπως θρυλείται ότι είπε ο «μεγάλος Εθνάρχης» τότε με την τουρκική εισβολή, και να έχει γίνει πειθήνιο όργανο των Γερμανικών συμφερόντων χρησιμοποιώντας την κατοχική φιλοσοφία των δοσίλογων: οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, θέλουν το καλό μας!!

Οι Ελληνοκύπριοι  έδειξαν τον άλλο δρόμο. Το δρόμο  της αξιοπρέπειας και της Εθνικής  κυριαρχίας. Έδωσαν ανάσα ζωής σε όλο  τον Ευρωπαϊκό νότο. Από σήμερα τίποτε δεν είναι ίδιο ούτε για την ελληνική κυβέρνηση που θα πρέπει να εξηγήσει πολλά πλέον στον Ελληνικό Λαό, ούτε για την Ε.Ε. Βρέθηκε ένα μικρό νησί με μεγάλη ψυχή, ακρωτηριασμένο, παρατημένο για δεύτερη φορά από την Ελλάδα μετά τον Αττίλα στην τύχη του, να υψώσει το παράστημά του απέναντι στη Γερμανική μηχανή, και έχοντας και τον Τουρκικό επεκτατισμό έτοιμο να επέμβει. Υποκλίνομαι στο σθένος των Κυπρίων. ΜΠΡΑΒΟ ΑΔΕΡΦΙΑ.

Υ.Γ.1 Εμφανίστηκαν τα γνωστά παπαγαλάκια της Μέρκελ στην Ελλάδα και είπαν ότι στην Κύπρο διακινείται μαύρο χρήμα και πρέπει να πληρώσουν όσοι το κατέχουν. Μάλιστα. Ενώ στο Λουξεμβούργο, στο Λιχνενστάιν, στην Ελβετία, στη Γερμανία το χρήμα που κυκλοφορεί είναι «κάτασπρο»!!! Οι κυρίαρχες εταιρείες διακίνησης μαύρου και βρώμικου χρήματος και μίζα; στην Ελλάδα είναι Γερμανικές. Αυτό δεν πειράζει τα παπαγαλάκια. Ούτε βέβαια υπάρχει πρόβλημα όταν το βρώμικο χρήμα των Γερμανικών εταιρειών κατευθύνεται σε κομματικά ταμεία… Αλήθεια εάν πληρώσουν φόρο θα γίνει άσπρο και νόμιμο το χρήμα;Υ.Γ.2 Έμαθα ότι αρκετοί βουλευτές της Ελληνικής κυβέρνησης ήταν στενοχωρημένοι καθώς δεν έβρισκαν με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία της Κυπριακής Βουλής για να ψηφίσουν ΝΑΙ!!!

* Ο Στάθης Διομήδης είναι αρθρογράφος, με σπουδές στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, εθελοντής διασώστης, αλλά και συντονιστής της εθελοντικής ομάδας ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ.

Από news247

 

http://greki-gr.blogspot.gr/2013/03/blog-post_6953.html

ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ "ΕΙΜΑΣΤΕ ΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΟΙ" - Κύπρος & Ελλάδα βίοι παράλληλοι για τις κυπριακές τράπεζες - Κλειστές μέχρι τις 26/03!

Οι τράπεζες θα παραμείνουν κλειστές στην Κύπρο, αλλά και τα υποκαταστήματά τους στην Ελλάδα, για άλλες δύο ημέρες, την Πέμπτη και την Παρασκευή, με διάταγμα της Κεντρικής Τράπεζας, σύμφωνα με πληροφορίες από το Προεδρικό Μέγαρο Κύπρου.
Την πληροφορία επιβεβαίωσε στο ΚΥΠΕ και η Εκπρόσωπος Τύπου της Κεντρικής Τράπεζας Αλίκη Στυλιανού, η οποία δήλωσε ότι επίκειται επίσημη ανακοίνωση σύντομα.

Eπίσης κλειστά θα μείνουν και τα ελληνικά υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών. Λόγω της αργίας της 25ης Μαρτίου στην Ελλάδα θα ανοίξουν - αν ανοίξουν - την ερχόμενη Τρίτη.

Στο μεταξύ ειδοποιήθηκαν οι εργαζόμενοι στα ελληνικά υποκαταστήματα ότι δεν θα πληρωθούν στις 30 Μαρτίου την μισθοδοσίας τους!

Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί και πως εκτιμά το υπουργείο Οικονομικών ότι δεν κινδυνεύουν οι Έλληνες καταθέτες στα κυπριακά υποκαταστήματα της Ελλάδας από την στιγμή που όπως μόνο το defencenet.gr έχει αποκαλύψει, στην Ελλάδα είναι υποκαταστήματα και όχι ανεξάρτητα τραπεζικά ιδρύματα όπως σε άλλες χώρες.

ΠΗΓΗ

 

http://www.triklopodia.gr/2013/03/2603.html

ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΕΡΚΕΛ - TΣΑΚΙΣΤΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ώρες αγωνίας ακόμα και για την ύπαρξή της ζει η Κύπρος από χθες το βράδυ, μετά το μεγαλειώδες όχι της στην εγκληματική συμμορία Γερμανών-Φινλανδών, που περνάνε πια ό,τι θέλουν κι όποτε θέλουν στο Eurogroup.

Του Κώστα Χαρδαβέλλα
Αργά χθες τη νύχτα, σύμφωνα με πληροφορίες του newsbomb.gr από το Βερολίνο, τελείωσε μία πεντάωρη σύσκεψη της ομάδας των ειδικών επιχειρήσεων για την Ευρώπη που έχει συστήσει η Μέρκελ, η οποία τη συμβουλεύει για τους ειδικούς χειρισμούς που πρέπει να κάνει σε κάθε μεγάλο πρόβλημα κυρίως του ευρωπαϊκού Νότου.

Η εισήγηση στη Γερμανίδα καγκελάριο των «σοφών οικονομολόγων» της είναι ιδιαίτερα σκληρή για την Κύπρο και περιλαμβάνεται στις λέξεις: τσακίστε την Κύπρο με οικονομικό αποκλεισμό και στέρηση ρευστότητας στις κυπριακές τράπεζες.
Η Μέρκελ, ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου και παρακινούμενη από τον αμερικανικό παράγοντα που δεν θέλει την Κύπρο νέα βάση των Ρώσων (οικονομικά και γεωπολιτικά) στη Μεσόγειο μετά την κατάρρευση της Συρίας, εφαρμόζει από σήμερα το πρωί ένα σχέδιο στραγγαλισμού της οικονομίας της Κύπρου. Ήδη πιέζεται η ΕΚΤ να μην στηρίξει τις κυπριακές τράπεζες που είναι υπό κατάρρευση παρά το κλείσιμό τους.

Η Μέρκελ οδηγείται σε αυτή την κυνική και αντιευρωπαϊκή απόφαση φοβούμενη ότι η παραμικρή υποχώρηση στο όχι των Κυπρίων θα προκαλέσει ένα τσουνάμι διεκδικήσεων από τις χώρες που έχουν επιβληθεί τα μέτρα λιτότητας.
Με τη Ρωσία παράλληλα να εκβιάζει και αυτή την Κύπρο για να πάρει πίσω αλώβητες τις καταθέσεις των Ρώσων μεγιστάνων στο μέχρι τώρα φορολογικό κυπριακό παράδεισο και να αρπάξει τον ενεργειακό πλούτο της Κύπρου μέσω της Gazprom, η Λευκωσία βρίσκεται στις συμπληγάδες Βερολίνου-Μόσχας. Πάντως υπάρχει η αίσθηση στην κυπριακή πρωτεύουσα ότι οι Ρώσοι εμφανίζουν τη διάθεση να πάρουν υπό την ομπρέλα τους την Κύπρο εφόσον προηγουμένως εξασφαλίσουν τα ρωσικά κεφάλαια και το μεγαλύτερο μέρος των ενεργειακών πηγών της Μεγαλονήσου.
Από το πρωί κυκλοφορεί η πληροφορία στην Κύπρο ότι τα ξημερώματα σήμερα ξεκίνησε αντιπροσωπεία της κυπριακής κυβέρνησης για το Πεκίνο, σε μία μυστική αποστολή αναζήτησης στηριγμάτων από την Κίνα με «ειδικές προσφορές» σε ενέργεια και τουρισμό.
Οι συζητήσεις παράλληλα συνεχίζονται στη Μόσχα μεταξύ Πούτιν και Κυπρίων επισήμων, αλλά δεν προβλέπεται ούτε και σήμερα να υπάρξει ουσιαστική απόφαση.


http://www.triklopodia.gr/2013/03/t_20.html

Το όχι της Κύπρου και οι άθλιοι των Αθηνών

του Γιώργου Καραμπελιά - Οι Κύπριοι για δεύτερη φορά μέσα σε μια δεκαετία, ανέλπιστα για όλους τους ρεαλιστές ναινέκους και τους «φαιά φορούντες» αναλυτές, είπαν όχι στην «παγκόσμια κοινότητα» και τις «αγορές» όπως είχαν πει όχι στο σχέδιο Ανάν. Διότι απέναντί τους για άλλη μια φορά είχαν τους ίδιους αντιπάλους. Το ΔΝΤ (δηλαδή τις ΗΠΑ), την Ευρωπαϊκή Ένωση (τη Γερμανία) και την κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα (δηλ. το παγκόσμιο τραπεζιτικό σύστημα). Και το όχι αυτή τη φορά ήταν ακόμα πιο ηχηρό μια και στράφηκε ενάντια και στον ίδιο τον πρόεδρο της Κύπρου που είχε εκλεγεί μόλις δύο εβδομάδες πριν. Οι Κύπριοι, –ένα κομμάτι του ελληνισμού, σταθερά ριζωμένο και αγκιστρωμένο στην ταυτότητα και την παράδοσή του, παρά τα λεγόμενα, παρά τις λοιδορίες και την εύκολη κατασυκοφάντησή τους–ύψωσαν το ανάστημά τους και είπαν όχι στον οικονομικό εξανδραποδισμό τους, προοίμιο του πολιτικού και του εθνικού.
Απέναντί τους όμως δεν είχαν μόνο τους ξένους, δεν είχαν μόνο έναν άθλιο ναινέκο, ο οποίος εξελέγη υποκλέπτοντας την ψήφο των Κυπρίων με το σύνθημα ότι δεν θα αγγίξει τις καταθέσεις τους, αλλά και τον ακόμα αθλιότερο πρωθυπουργό της Ελλάδας, ο οποίος όχι απλώς συναίνεσε σ’ αυτή την επιλογή, αλλά έσπρωχνε τους Κυπρίους να την εφαρμόσουν.
Τι ακριβώς ζητούσαν από τους Κυπρίους
Αυτό που ζητούσαν από τους Κυπρίους, Αμερικανοί και Γερμανοί –αυτή τη φορά σε αγαστή συμφωνία– ήταν να απολέσουν κάθε περιθώριο σχετικής αυτονομίας που τους έχει προσδώσει η μεταβολή της Κύπρου σε χρηματοπιστωτικό κέντρο μη ελεγχόμενο από τη Δύση. Πράγματι, το γεγονός ότι η Κύπρος είχε μεταβληθεί σε κέντρο χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων για τους Ρώσους και όχι μόνο, στην Ανατολική Μεσόγειο, αποτελούσε για τη Δύση έγκλημα καθοσιώσεως, όταν μάλιστα συνδυαστεί με τα επιπλέον περιθώρια αυτονομίας και ενίσχυσης της ισχύος της που προσφέρουν το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Έτσι ένα κομμάτι του ελληνισμού, παρότι καθημαγμένο από την αγγλοτουρκική κατοχή στο νησί, αποκτούσε μηχανισμούς αυτονόμησης ανεπίτρεπτους για την ιμπεριαλιστική Δύση και τον νεοθωμανισμό.
Και το σχέδιο του ψαλιδίσματος αυτής της αυτονομίας άρχισε να εφαρμόζεται με σύστημα και σατανικό τρόπο, ήδη από τη στιγμή της λήψης μέτρων για την ελληνική κρίση χρέους στην οποία μας ενέπλεξε ο Παπανδρέου. Διότι μέσω του κουρέματος των ομολόγων, για τα οποία πανηγύρισαν οι Βενιζέλοι και οι Σαμαράδες, γονάτισαν οι κυπριακές τράπεζες οι οποίες ήταν στενά συνδεδεμένες με την ελληνική οικονομία και κατείχαν δισεκατομμύρια ομολόγων του ελληνικού δημοσίου. Κατά τον ίδιο τρόπο, που ο ελληνικόςεμφύλιος προωθήθηκε από τους Εγγλέζους και για να μην πραγματοποιηθεί η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αμέσως μετά τον πόλεμο, έτσι και τώρα, το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων στόχευε μεταξύ άλλων και στο γονάτισμα της οικονομίας της Κύπρου.
Η άθλια διαχείριση της οικονομικής κρίσης, που επιτάθηκε μετά την ανατίναξη στο Μαρί, από την κυβέρνηση ΑΚΕΛ-Χριστόφια, επιδείνωσε την κρίση. Παράλληλα, η πρόσδεση της Κύπρου στα αγγλικά συμφέροντα και η παραχώρηση των υδρογονανθράκων μόνο σε αγγλοσαξωνικές και δυτικοευρωπαϊκές εταιρείες πετρελαίων καθώς και στο Ισραήλ, δυσαρέστησε τη ρωσική αρκούδα, η οποία έχει μάθει να κινείται με την λογική του «όλα ή τίποτα» και η οποία αρνήθηκε να συνδράμει αποφασιστικά την Κύπρο. Εξάλλου, η Ρωσία και η Γερμανία, τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτύξει στενές οικονομικές και πολιτικές σχέσεις και δεν ήταν δυνατό όλοι αυτοί οι χειρισμοί να πραγματοποιούνται χωρίς καμία εμπλοκή της Ρωσία. Οι Ρώσοι πιθανώς να επιθυμούσαν μία παρόξυνση της κρίσης, που θα τους επέτρεπε να γίνουν κυρίαρχοι του παιχνιδιού.
Η συριακή κρίση και τα πετρέλαια
Η γεωπολιτική σημασία της Κύπρου ενισχύθηκε από την συριακή κρίση η οποία απειλεί τη Ρωσία να απολέσει οποιαδήποτε βάση στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, και αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που οι δυτικοί στηρίζουν την Αλ Κάϊντα στη Συρία. Όταν αυτό συνδυαστεί με τα πετρέλαια και το αέριο, και τη νέα σχέση της Κύπρου με το Ισραήλ, κατανοούμε ότι ο ρόλος της μικρής Κύπρου, μεταβάλλεται σε έναν υψηλής σημασίας γεωστρατηγικό πόλο, άρα και οι επιθέσεις εναντίον της πολλαπλασιάζονται και θα επιταθούν έτι περαιτέρω σε όλα τα πεδία. Επομένως  θα απαιτούνταν μια ισχυρή εθνική στρατηγική στην Κύπρο και μία αποφασιστική στήριξη από την πλευρά της ψευδο-«μητρόπολης του ελληνισμού.
Αντ’ αυτού, η Κύπρος βρέθηκε με τη χειρότερη πολιτική ηγεσία, με πρόεδρο τον πιο λυσσαλέο υποστηρικτή του σχεδίου Ανάν, ο οποίος καλούσε την Τουρκία να συμμετάσχει στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και ο οποίος θεωρείται δεδομένος και ελεγχόμενος παντοιοτρόπως από τους Αγγλοαμερικανούς.
Ενώ ήταν δυνατό η Κύπρος κινητοποιώντας το εσωτερικό δυναμικό της με εσωτερικά ομολογιακά δάνεια, να καλύψει τα αναγκαία ποσά, δεν προχώρησε σε κάποια τέτοια επιλογή που θα ενίσχυε την αυτονομία της και ταυτόχρονα θα άνοιγε και τη δυνατότητα συμπληρωματικών εξωτερικών χρηματοδοτήσεων.  Αντίθετα επέλεξε τη λύση των Αμερικανογερμανών που στοχεύει στη διάλυση της Κύπρου ως χρηματοπιστωτικού κέντρου. Και ο ναινέκος έκανε ακριβώς αυτό που του επέτασσαν τα αφεντικά του, παρ’ ότι όλοι γνωρίζουν πως μια παρόμοια λύση θα καταβαραθρώσει την κυπριακή οικονομία, διότι η φυγή των κεφαλαίων θα προκαλέσει γενική φτωχοποίηση του νησιού, ανεργία και ανάγκη λήψης νέων μέτρων χωρίς τέλος και όριο.
Ωστόσο, η αθλιότητα του Αναστασιάδη, –σε μια γωνιά του ελληνισμού απειλούμενη και υπό κατοχήν κατά το ήμισυ, χωρίς σημαντικές ένοπλες δυνάμεις– ωχριά μπροστά στην αχρειότητα της ελληνικής κυβέρνησης και του Σαμαρά. Διότι είναι προφανές, ότι αυτός συναίνεσε ή και συμβούλεψε τον Αναστασιάδη να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Αναστασιάδης, μόλις λίγες μέρες πριν πάρει αυτή τη μοιραία απόφαση βρισκόταν στην Ελλάδα για συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση και είχε συμφωνήσει μαζί της, πράγμα που αποδείχτηκε και στη στάση του Σαμαρά στη διάσκεψη κορυφής, και στη στάση του ανδρεικέλου των αγορών –του Στουρνάρα– την επόμενη μέρα στο eurogroup. Ο Σαμαράς, δεδομένης μάλιστα της πρόσδεσής του στην αμερικανική πολιτική σε σχέση με την ρωσική παρουσία στην Ελλάδα και την Κύπρο –βλέπε τα διαρκή προσκόμματα για ρωσικές επενδύσεις στην Ελλάδα– συμμετείχε πιθανότατα ενεργά, έστω ως κομπάρσος, στη συνωμοσία εναντίον της Κύπρου. Σήμερα κρύπτεται πίσω από τον Αναστασιάδη, προσπαθώντας να αποφύγει τον καταμερισμό ευθυνών που πριν απ’  όλα βαρύνει τον ίδιο και τους εταίρους του (εξάλλου η ΔΗΜΑΡ μόλις βγήκε η απόφαση του eurogroup είχε εκδώσει μια κατάπτυστη ανακοίνωση που στην ουσία στρεφόταν εναντίον των Κυπρίων). Έτσι, το όχι των Κυπρίων, ιστορικής σημασίας, διότι ήταν ένα όχι ενάντια και στην κυπριακή και την ελληνική κυβέρνηση, καθώς και σε όλο το διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, πλήττει πριν απ’ όλα την ελληνική κυβέρνηση αλλά και τη στρατηγική της Γερμανίας για μια γερμανική Ευρώπη.
Ο Δαυίδ ενάντια στον Γολιάθ
Η Γερμανία όπως όλοι γνωρίζουμε και είναι πανθομολογούμενο πλέον, επιχειρεί να διαμορφώσει ένα ιμπέριουμ στην Ευρώπη, εκμεταλλευόμενη τη συγκυριακή οικονομική  της πρωτοκαθεδρία. Έτσι έχει μεταβάλει το ευρώ σε μηχανισμό καθυπόταξης όλων των υπολοίπων, ενώ για να αντιμετωπιστεί η δομική κρίση της Δύσης από την ανάδυση της Ανατολής (Κίνα, Ινδία, κλπ) σε επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας, προσπαθεί να επιβάλει την εκπτώχευση των ασθενέστερων ευρωπαϊκών οικονομιών. Και αυτό ακόμα και αν το τίμημα θα ήταν η δημιουργία μιας Ευρώπης δύο ταχυτήτων με την έξοδο ορισμένων από αυτές από την ευρωζώνη. Εξάλλου, ηΕυρώπη των δύο ταχυτήτων είναι ήδη μια πραγματικότητα. Από τις είκοσι εφτά χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης μόνο δεκαεπτά συμμετέχουν στην ευρωζώνη και αν οι Γερμανοί μπορούσαν να εκδιώξουν ορισμένες ακόμη, χωρίς αυτό να αποτελέσει συστημικό κίνδυνο για τον πυρήνα της, δεν θα είχαν καμία αντίρρηση ή μάλλον θα το εύχονταν. Γι’ αυτό, εξάλλου, από την αρχή της ελληνικής κρίσης ακολουθούσαν μία στρατηγική υψηλής πίεσης προς την Ελλάδα, και έκαναν μερικά βήματα πίσω μόνο όταν οι Κινέζοι το καλοκαίρι του 2012 τους απείλησαν με απόσυρση της εμπιστοσύνης τους στο ευρώ εάν οδηγούνταν η Ελλάδα σε έξοδο. Ωστόσο, δεν έχουν πάψει ποτέ να βλέπουν με ευνοϊκό μάτι μία έξοδο της Ελλάδας και της Κύπρου, αν και όποτε υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες. Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν είναι εξάλλου κάποιες ευρωπαϊκές χώρες όπως οι άλλες, αλλά είναι κομμάτι αυτού του μισητού ορθόδοξου και νοτιοευρωπαϊκού κόσμου.
Έτσι, το όχι της κυπριακής βουλής και του κυπριακού λαού –παρ’ ότι οι υποταγμένες κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου είχαν συναινέσει στη στρατηγική του αυτοχειριασμού τους– αποτέλεσε ένα αναπάντεχο χαστούκι στη γερμανική στρατηγική. Οι Γερμανοί έχουν μάθει να μετράνε, είτε με μεραρχίες πάντσερ, είτε με το βάρος των θησαυροφυλακίων τους, αγνοώντας τους ιδεολογικούς, τους πολιτισμικούς και εν τέλει τους γεωπολιτικούς παράγοντες. Γι’ αυτό, και παρ’ όλο που από την εποχή του Καρλομάγνου δοκιμάζουν να υποτάξουν την Ευρώπη, αποτυγχάνουν διαδοχικά.
Και αυτή τη φορά, το κυπριακό όχι, άσχετα με τις πιθανές συνέπειες που θα έχει άμεσα για την κυπριακή και ελλαδική οικονομία, είναι τεράστιας σημασίας διότι απασφαλίζει– ξεκινώντας από τον ασθενέστερο κρίκο– το σύστημα του εκβιασμού και της τρομοκρατίας που έχει εγκαθιδρύσει στην Ευρώπη. Διότι αν συνδυαστεί με την ακυβερνησία στην Ιταλία και το αυξανόμενο μίσος των Ιταλών για την Γερμανία, με την κρίση στην Ισπανία και την Πορτογαλία, τα μέτρα λιτότητας που αρχίζουν να εφαρμόζονται πιο επιτακτικά στην Γαλλία και τελευταίο αλλά όχι έσχατο με το αδιέξοδο της εφαρμογής των μνημονιακών μέτρων στην Ελλάδα, τότε κινδυνεύει να οδηγήσει σε μια ανατροπή των συσχετισμών και των δεδομένων. Διότι ακόμα και εάν η γερμανική πολιτική οδηγούσε σε χρεωκοπία της Κύπρου και έξοδό της από την ευρωζώνη και την Ε.Ε. αυτό θα αποτελούσε ένα τεράστιο πλήγμα στην ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή, διότι θα συμπαρέσυρε αργά ή γρήγορα και την Ελλάδα και θα τους οδηγούσε πολύ πιο κοντά στη ρώσικη πολιτική. Κατά συνέπεια, τα παραμύθια των Γερμανών και του Σόιμπλε ότι μια πιθανή έξοδος της Κύπρου από την ευρωζώνη και την ΕΕ δεν αποτελεί συστημικό κίνδυνο, εκφράζουν ένα μπακάλικο νομικισμό (ο Σόιμπλε όπως και η Λαγκάρτ, είναι δικηγόροι) που δεν συνυπολογίζει ότι ο συστημικός κίνδυνος μπορεί να έρθει όχι από την άμεσα οικονομική διάσταση της εξόδου αλλά τη γεωπολιτική η οποία μεταφράζεται και σε οικονομική στη συνέχεια.
Η Κύπρος πυροδότεί μονίμως τις εξελίξεις στην Ελλάδα
Κατά συνέπεια σε αντίθεση με τα επιχειρήματα των ναινέκων στην Κύπρο και κυρίως στην Ελλάδα, –ιδιαίτερα μετά την επέκταση του πολιτικού αδιεξόδου στην Ιταλία– οι Έλληνες στην Ελλάδα και στην Κύπρο μπορούν να πουν όχι. Στην Κύπρο ήδη επεξεργάζονται εναλλακτικά σχέδια που κινητοποιούν τον ίδιο τον κυπριακό λαό για να αντιμετωπίσει το γερμανικό Αττίλα, ενώ στην Ελλάδα έχει αρχίσει ήδη η φορολογική απεργία που οδηγεί σε αδιέξοδο τα μέτρα που έχει υπογράψει η πολυκομματική κυβέρνηση, και τους επόμενους μήνες θα οδηγήσει σε μια αναπόδραστη κρίση. Εξάλλου, το κυπριακό όχι και η επονείδιστη στάση της ελληνικής κυβέρνησης θα επιταχύνουν την κρίση στο εσωτερικό.  Ο Σαμαράς, από τότε που είπε ένα όχι στη ζωή του και το πλήρωσε με αποκλεισμό από το ελληνικό πολιτικό σύστημα, έχει μάθει πλέον να λέει πάντα ναι, εκβιαζόμενος ή όχι, χωρίς να καταλάβει πως σήμερα έχει έρθει η ώρα που μόνο τα όχι μπορούν να ευδοκιμήσουν!  Κινδυνεύει λοιπόν να βρεθεί στη θέση του Αναστασιάδη και να εγκαταλειφθεί από τους ίδιους τους εταίρους και τους υποστηρικτές του (είναι χαρακτηριστική η στροφή πολλών ΜΜΕ και εκδοτικών συγκροτημάτων που σταδιακώς τον εγκαταλείπουν) και ενώ θα συνεχίζει να λέει ναι όπως ο θλιβερός πρόεδρος της Κύπρου, θα βρεθεί μπροστά σε μια κοινωνία που θα του αντιτάξει το όχι!
Το 1955, ξεκίνησε ο αντιαποικιακός αγώνας της Κύπρου, ο οποίος ανατίναξε τους πολιτικούς συσχετισμούς και τη νατοϊκή ομοφωνία στην Ελλάδα, βγάζοντας τους Έλληνες στο δρόμο για την αυτοδιάθεση-ένωση και πυροδοτώντας την ανάπτυξη της αριστεράς για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο, με συνέπεια μέσα σε μερικά χρόνια την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα. Το 1963-64, οι συγκρούσεις στην Κύπρο αποτέλεσαν αποφασιστικό παράγοντα για την ανατροπή της δεξιάς κυβέρνησης και του υπέυθυνου για τις προδοτικές συμφωνίες της Ζυρίχης, του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το 1967, το κυπριακό θα αποτελέσει το κυριότερο ίσως παράγοντα που θα οδηγήσει στη δικτατορία των συνταγματαρχών και την απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο, η οποία θα επιτρέψει επτά χρόνια αργότερα, την τουρκική εισβολή και βέβαια την κατάρρευση της δικτατορίας. Το 2004, η απόρριψη του σχεδίου Ανάν, ήταν ένα ηχηρό χαστούκι στον κυρίαρχο εθνομηδενισμό όλων των ελληνικών πολιτικών κομμάτων και θα εγκαινιάσει μια νέα περίοδο ενίσχυσης των πατριωτικών και αντιπαγκοσμιοποιητικών δυνάμεων. Το 2013, το κυπριακό όχι θα ηχήσει ως μια ομοβροντία αντίστασης, κόλαφος στους εγχώριους ναινέκους.
Ό,τι και αν συμβεί στη συνέχεια, τίποτα πλέον δεν θα είναι ίδιο, και θα έχει ανοίξει μια νέα περίοδος για την ιστορική επανασύνδεση του ελλαδικού και κυπριακού ελληνισμού σε μια κατεύθυνση αντίστασης με αφετηρία για μια ακόμα φορά την Κύπρο.
Πολλοί αναρωτιούνται πως και γιατί οι «φραγκοφονιάδες» Κύπριοι μπόρεσαν να πουν ένα τέτοιο όχι την ώρα που οι «λεβέντες» Ελλαδίτες λένε εδώ και χρόνια το ένα επονείδιστο ναι μετά το άλλο. Η λύση του μυστηρίου είναι πολύ απλή. Οι Έλληνες Κύπριοι, επειδή αντιμετωπίζουν άμεσα πρόβλημα εθνικής ύπαρξης και επιβίωσης, επειδή μπόρεσαν να πουν όχι στο σχέδιο Ανάν, επειδή το εθνικό ζήτημα είναι το πρώτο και κυρίαρχο πρόβλημα στη χώρα, έχουν διατηρήσει παρά τις φθορές, παρά τις αντιπαραθέσεις, ισχυρό το εθνικό τους φρόνημα.  Έτσι, όταν ήρθε η κρίση και μάλιστα με ευθύνη της πολιτειακής τους ηγεσίας, και παρά τον κίνδυνο της οικονομικής καταστροφής και χρεοκοπίας μπόρεσαν να αντιτάξουν ένα υπέροχο όχι.
Αντίθετα εμείς, παρ’ ότι μεγαλύτερη χώρα, ισχυρότερη γεωπολιτικά και στρατιωτικά, δεν έχουμε μπορέσει εδώ και είκοσι χρόνια να πούμε κάποιο όχι διότι έχει αποσυντεθεί και διαλυθεί εκ των ένδον η εθνική μας συνοχή. Διότι στην Ελλάδα, αντί να καίγονται γερμανικές αμερικανικές και τούρκικες σημαίες όπως συνέβαινε παλιότερα, μέχρι χθες καίγονταν οι… ελληνικές, διότι στα σχολειά, στα πανεπιστήμια και στις εφημερίδες μας λοιδορείται καθημερινά ως εθνικισμός ο πατριωτισμός, διότι φροντίσαμε εμείς πριν απ’ όλους να θάψουμε τα εθνικά κράτη και να προσχωρήσουμε σε μια φαντασιακή και αποσυνθετική παγκοσμιοποίηση. Έτσι, όταν ήρθε η κρίση απ’ την οικονομική της διάσταση βρεθήκαμε χωρίς μπούσουλα, ανίκανοι να αντιδράσουμε, φθαρμένοι και διεφθαρμένοι, με κόμματα που μόλις αρχίζουν να ανακαλύπτουν την έννοια της πατρίδας και του εθνικού συμφέροντος. Γι’ αυτό, και διχαστήκαμε απλώς, ανάμεσα στους κυβερνώντες που λένε σε όλα ναι, και στους υπόλοιπους που αντιδρούμε διάσπαρτοι, σκόρπιοι, αναποτελεσματικοί.
Τι μπορεί να γίνει μετά το κυπριακό όχι
Κατ’ αρχάς πρέπει να πιέσουμε τους Έλληνες κυβερνητικούς υπευθύνους να συμπαρασταθούν με κάθε μέσο στην Κύπρο, έστω και τώρα προτάσσοντας βέτο σε οποιοδήποτε μέτρο που θα σπρώχνει την Κύπρο στη χρεοκοπία και στην οικονομική σφαγή των Ελλήνων της Κύπρου.
Κατά δεύτερο λόγο, θα πρέπει να συγκροτήσουμε ένα ανοικτό και άρρηκτο μέτωπο Ελλάδας και Κύπρου σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα και να καταστήσουμε σαφές ότι η Κύπρος και η Ελλάδα θα έχουν κοινή μοίρα και στάση.
Κι όσο για το εάν θα πρέπει να εγκαταλείψουμε εμείς και η Κύπρος το ευρώ, υπάρχει και μια άλλη εναλλακτική στρατηγική την οποία υιοθετεί ήδη και το 25% των… Γερμανών! Η έξοδος της Γερμανίας από το ευρώ. Και ας είμαστε βέβαιοι, πως αυτή η επιλογή την επόμενη περίοδο θα γίνει όλο και πιο ελκυστική για πολλές δυνάμεις στη νότια Ευρώπη και θα αγγίξει και τον στρατηγικής σημασίας άξονα Γαλλίας-Γερμανίας. Μόνο με αυτή την απειλή η οποία διατυπώνεται ήδη στην Ιταλία θα μπορέσουμε να συμμετάσχουμε σε κάποια πιθανή συμμαχία των λαών του νότου της Ευρώπης και να αποφύγουμε μία δική μας μονομερή έξοδο. Αν είναι η ευρωζώνη να διαλυθεί, το συμφέρον της Ελλάδας και της Κύπρου, είναι αυτό να μην πραγματοποιηθεί με μόνα θύματα εμάς, αλλά να αγκαλιάσει όλη την ευρωζώνη, έτσι ώστε να μπορούμε να οικοδομήσουμε εναλλακτικές συμμαχίες που δεν θα μας αφήσουν μόνους μας απέναντι στους νεοθωμανούς που καραδοκούν.
Πάντως, η παρούσα κρίση έφερε και πάλι κοντά τους Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου, έσπασε όλα τα κατασκευασμένα εδώ και σαράντα χρόνια αρνητικά συναισθήματα και στερεότυπα, και κατέδειξε την ενότητα της μοίρας μας για το καλό και το κακό και ευτυχώς όχι μέσω ακόμα μιας νέας εθνικής καταστροφής αλλά μέσω μιας πράξης αντίστασης.
19 Μαρτίου 2013
Γιώργος Καραμπελιάς
πηγή: ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΡΔΗΝ

 

http://greeknation.blogspot.gr/2013/03/blog-post_560.html