ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ!!!ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ.....

Πολύς λόγος έγινε σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποίησε η Ρωσία σε συνεργασία με την Αμερική στη λίμνη Βοστόκ στην Ανταρκτική....
Πολλα ειπώθηκαν και γράφτηκαν χωρίς ωστόσο να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις και να ενημερωθούν οι άνθρωποι για αυτό που πραγματικά βιώνουμε....
Δείτε αυτό το βίντεο και θα σας λυθούν πολλές απορίες για τον όρο "πραγματικότητα".



Αλήθειες που πρώτος έφερε στην επιφάνεια ο ναύαρχος Μπερντ αλλά λίγοι τις γνωρίζουν σήμερα...
Αυτός ο χάρτης έχει διασωθεί από τον ίδιο και το ταξίδι του στο εσωτερικό της Γης, δίνοντας την εικόνα της όπως πραγματικά είναι.
Τελικά είμαστε οι μόνοι κάτοικοι της Γης;;;;

Αναρωτηθείτε πόση αλήθεια μας κρύβουν και το κυριότερο γιατί;;;
Μήπως τελικά ο πόλεμος που γίνεται δεν είναι οικονομικός;
Μήπως όσοι μιλησαν για "πόλεμο με στόχο την ψυχή" είχαν κάποιο δίκιο;
Σύντομα θα αποκαλυφθούν όλα , οπότε....προετοιμαστείτε!!!

ΠΗΓΗ

http://www.katohika.gr/2013/02/olo-to-paixnidi-kata-tou-anthropinou-genous.html

Ήρων ο Αλεξανδρινός - Ο Έλληνας που εφηύρε την ατμομηχανή πριν από 2000 χρόνια

 

"Σχεδόν δύο χιλιετίες πριν η υπόλοιπη ανθρωπότητα να εισέλθει στη βιομηχανική εποχή, ο Έλληνας εφευρέτης Ήρων ανακάλυψε την ατμομηχανή, μηχανές που λειτουργούσαν με την αιολική ενέργεια και θεωρίες του φωτός που κανείς δεν μπορούσε να βελτιώσει για αιώνες. Και μετά εφηύρε κάποια πραγματικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα..."
Μεγάλα μυαλά, όπως ο Αϊνστάιν ή ο Νεύτωνας, γεννήθηκαν την πιο κατάλληλη στιγμή για τις ιδέες τους, που ήταν πραγματικά επαναστατικές -ήταν αρκετά μπροστά ώστε να θεωρηθούν πρωτοπόρες αλλά και αρκετά επίκαιρες ώστε να καταλαβαίνει ο κόσμος για τι ακριβώς μιλούσαν.
Ήρων ο Αλεξανδρινός
Ο Ήρων από την Αλεξάνδρεια, είχε την ατυχία να γεννηθεί γύρω στο 10 μ.Χ. Και λέμε ατυχία γιατί οι εφευρέσεις του ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή τους, ώστε να μην έχουν ιδιαίτερα πρακτική εφαρμογή και συνεπώς να ξεχαστούν με τα χρόνια.
Εάν ο Ήρωνας γεννιόταν για παράδειγμα γύρω στο 1710 μ.Χ., η μηχανολογική του δεξιοτεχνία και η απίστευτη δημιουργικότητά του ίσως να τον είχαν κάνει τον πιο πλούσιο άνθρωπο στον κόσμο. Με τα πραγματικά δεδομένα όμως, θα πρέπει να αρκεστεί στην υστεροφημία ως ο μεγαλύτερος ίσως εφευρέτης στην ανθρώπινη ιστορία.
Γνωρίζουμε ελάχιστα πολύτιμα πράγματα για την καταγωγή του Ήρωνα και μόνο τον τελευταίο αιώνα επιβεβαιώθηκε η ακριβής χρονολογία όπου έζησε. Ο Ήρωνας είχε γεννήθηκε στην Αίγυπτο την πρώτη δεκαετία του 1ου αι. μ.Χ. από Έλληνες γονείς, που μετανάστευσαν στην Αίγυπτο μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ο Ήρωνας πιθανότατα δίδασκε στο Μουσείο της Αλεξάνδρειας, ένα ίδρυμα που ίδρυσαν οι Έλληνες άρχοντες της Αιγύπτου. Το Μουσείο δεν είχε όμοιό του σε ολόκληρη την αρχαία Μεσόγειο και ήταν ένας χώρος συνάθροισης διανοουμένων και επιστημόνων, μοναδικός μέχρι την εμφάνιση των πανεπιστημίων, αιώνες αργότερα.
Η ατμομηχανή του Ήρωνα

Ο Ήρωνας εξακολουθεί όμως να μην χρειάζεται εκτενές βιογραφικό ώστε να καταλάβει κάποιος τη σπουδαιότητά του -οι εφευρέσεις και οι θεωρίες του τα καταφέρνουν μια χαρά από μόνες τους. Το πιο φημισμένο επίτευγμά του ήταν μία πρωτόγονη ατμομηχανή, γνωστή και ως αιολόσφαιρα.
Αρκετοί πριν από τον Ήρωνα είχαν αναφερθεί στις αιολόσφαιρες, αλλά ήταν ο πρώτος που περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια την κατασκευή τους, αν και δεν είναι σαφές εάν οι προγενέστεροι του μιλούσαν για την ίδια συσκευή.
Πως δουλεύει όμως η αιολόσφαιρα; Μία σφαίρα τοποθετείται με τέτοιο τρόπο ώστε να περιστρέφεται στον άξονά της, και καμπυλωτά ακροφύσια τοποθετούνται δεξιά και αριστερά της σφαίρας, κάθετα στον άξονά της. Στη συνέχεια, ζεσταίνεται νερό, είτε μέσα στη σφαίρα είτε σε λέβητα κάτω από αυτή.
Μόλις ζεσταθεί το νερό, βγαίνει ατμός, ο οποίος διοχετεύεται μέσα από τα ακροφύσια και δημιουργείται μία κινητήριος ροπή που κάνει τη σφαίρα να επιταχύνει μέχρι η τριβή και η αεροδυναμική αντίσταση να είναι αρκετά δυνατές ώστε να φέρουν τη σφαίρα σε μία σταθερή ταχύτητα περιστροφής.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε το ακόλουθο βίντεο για να καταλάβετε πως δουλεύει η αιολόσφαιρα.



Ο αρχαίος σιδηρόδρομος
Η αιολόσφαιρα ήταν περισσότερο ένα ενδιαφέρον κομψοτέχνημα παρά μία πραγματική μηχανή με πρακτική εφαρμογή, αλλά θα πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας πόσο πιο μπροστά από την εποχή της ήταν.
Όταν ξεχάστηκε η αιολόσφαιρα του Ήρωνα, δεν γνωρίζουμε εάν κάποιος άλλος εφηύρε κάποια ατμομηχανή μέχρι τον εφευρέτη Taqi al-Din, το 1577, που θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες παγκοσμίως από τους συγχρόνους του. Επομένως, αν ο Taqi al-Din ήταν το μεγαλύτερο «κεφάλι» της εποχής του, τότε με τι λόγια μπορεί να περιγράψει κάποιος τον άνθρωπο που ουσιαστικά επινόησε το ίδιο πράγμα 1.500 χρόνια πριν από τον al-Din;
Αν και η αιολόσφαιρα δεν κατασκευάστηκε με κάποια χρησιμότητα, αξίζει να σημειώσουμε ότι εκείνη την εποχή δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί πρακτικά κάπου. Δεν υπήρχε κάποια πραγματική χρήση για μία ατμομηχανή στον προ-βιομηχανικό κόσμο της αρχαίας Αλεξάνδρειας, αν και στη Μεσόγειο υπήρχε κάτι στο οποίο θα μπορούσε ίσως να χρησιμοποιηθεί: υπήρχε σιδηρόδρομος.
Ναι, ο αρχαίος κόσμος διέθετε κάποιους υποτυπώδεις σιδηροδρόμους. Φυσικά, δεν κινούνταν τρένα πάνω σε αυτούς, αλλά οι αρχαίες αυτές ράγες χρησιμοποιούνταν για να σέρνονται πάνω τους οχήματα με τη βοήθεια ζώων, ανθρώπων και της βαρύτητας.
Ο πιο γνωστός από αυτούς τους σιδηροδρόμους ήταν του Διολκού, που διαπερνά το πιο στενό κομμάτι του Ισθμού της Κορίνθου και επέτρεπε στα πλοία να μεταφέρονται γρήγορα από ξηράς, τοποθετώντας τα πάνω στα ειδικά βαγονέτα των γραμμών.
Ο Διολκός λειτουργούσε σχεδόν από το 600 π.Χ. μέχρι την εποχή του Ήρωνα… και αν λειτουργούσε για λίγο ακόμα ίσως κάποιος να είχε τη φαεινή ιδέα να δώσει δύναμη στα οχήματα του σιδηροδρόμου με την αιολόσφαιρα του Ήρωνα.
Ο πρώτος ρομποτιστής παγκοσμίως
Ο Ήρωνας ο Αλεξανδρινός, εφηύρε κατά κάποιο τρόπο τα ρομπότ. Τα μηχανολογικά του επιτεύγματα χρησιμοποιούσαν συχνά αυτοματοποιημένες συσκευές, που προγραμματίζονταν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα και ολοκλήρωναν από μόνες τους την εργασία.
Ο Ήρωνας θεωρείται ως ένας από τους προπαππούδες των Cybernetics, που απετέλεσε ουσιαστικά επιστήμη από τα μέσα του 19ου αιώνα.
Ο Ήρωνας χρησιμοποιούσε τα ρομπότ του σε θεατρικές παραστάσεις. Ένα μεγάλο κομμάτι της μηχανολογικής του έρευνας επικεντρωνόταν στη βελτίωση της λειτουργίας του ελληνικού Θεάτρου, ενώ το κορυφαίο του επίτευγμα ήταν ένα εντελώς αυτοματοποιημένο έργο, διάρκειας 10 λεπτών -ουσιαστικά δημιούργησε το αρχαίο αντίστοιχο του Hall of Presidents της Disney.
Το έργο έμοιαζε περισσότερο ίσως με τη μηχανή του Rube Goldberg και λιγότερο με cybernetic επίτευγμα, καθώς υπήρχε ένα σύστημα από κόμπους, σχοινιά και απλές μηχανές, που λειτουργούσαν με τη βοήθεια ενός μεγάλου περιστρεφόμενου κυλίνδρου. Ακόμα και έτσι, όμως, η μηχανική παράσταση είχε κάτι από ρομποτική.
Κάθε κομμάτι του έργου - στην προκειμένη περίπτωση τα σχοινιά, οι κόμποι και οι μηχανές - είχε δύο διαφορετικές λειτουργίες, και μπορούσαν να προγραμματιστούν για να κάνουν διαφορετικά πράγματα, αναλόγως του τρόπου με τον οποίο ήταν στημένα. Αυτό σημαίνει πως το έργο του Ήρωνα ήταν το πρώτο πρόγραμμα στα χρονικά, γραμμένο σε δυαδικό κώδικα.
Ειδήμων στην Οπτική και τα Μαθηματικά
Ο Ήρωνας δεν ήταν μόνο ένας έξοχος μηχανικός αλλά υπήρξε και ένας άξιος μαθηματικός και θεωρητικός. Ήταν ο πρώτος που διατύπωσε τις βάσεις της λεγόμενης Αρχής του Ελαχίστου Χρόνου (γνωστή και ως Αρχή του Fermat).
Ο Ήρωνας προέβλεψε ότι μία ακτίνα φωτός, που ταξιδεύει μεταξύ δύο σημείων, διανύει πάντα τη συντομότερη δυνατή διαδρομή. Είναι μία αρκετά απλή αλλά σημαντική ιδέα - ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι τον τελευταίο αιώνα δόθηκε ένας πιο πολύπλοκος ορισμός του τι είναι μία ακτίνα φωτός και ότι χρειάστηκαν χίλια χρόνια μέχρι να έρθει ο Άραβας επιστήμονας Alhazen και να βελτιώσει την αρχική έννοια του Ήρωνα.
Ως προς τα μαθηματικά, ο Ήρωνας ανακάλυψε έναν απλό τρόπο για να υπολογίζει γρήγορα την τετραγωνική ρίζα οποιουδήποτε αριθμού και διατύπωσε έναν τύπο, γνωστό ως Τύπος του Ήρωνα. Με τον τύπο αυτό μπορούσε να υπολογίσει το εμβαδόν ενός τριγώνου γνωρίζοντας μόνο το μήκος των πλευρών του.
Το πιο σημαντικό, όμως, μαθηματικό του επίτευγμα ήταν η ανακάλυψη φανταστικών αριθμών ενώ εργαζόταν πάνω σε έναν τύπο για τον όγκο της κόλουρης πυραμίδας.
Αέρας και φωτιά
Το σημαντικότερο επίτευγμα του Ήρωνα παραμένουν αναμφίβολα οι εφευρέσεις του. Κάποιες από αυτές μοιάζουν αρκετά απλές. Για παράδειγμα, ο ανεμόμυλός του χρησιμοποιούσε ενέργεια από διερχόμενα ρεύματα αέρα, που έκαναν για παράδειγμα ένα όργανο να παίζει. Αυτό δεν απαιτούσε ιδιαίτερη τεχνική γνώση, όπως απαιτούσε η ατμομηχανή του και τα ρομποτικά του έργα, αλλά δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία για αιολικά μηχανήματα πριν από τον Ήρωνα.
Κάποιες φορές, οι μεγαλοφυΐα δεν είναι απλά να βλέπεις πολύ μπροστά, αλλά να συνειδητοποιείς το προφανές που βρίσκεται ακριβώς μπροστά σου.
Πολλοί ίσως να σκεφτείτε ότι ωραία όλα αυτά τα μηχανήματα και οι τύποι, αλλά είχαν καμία πρακτική εφαρμογή; Τι έκανε ο Ήρωνας ο Αλεξανδρινός για τον σύγχρονο άνθρωπο;
Αν υποθέσουμε, λοιπόν, ότι είμαστε αρχαίοι Ρωμαίοι, τότε ο Ήρωνας μας έσωσε τη ζωή. Εφηύρε μία αντλία πιέσεως, που μπορούσε να εκτοξεύει πολύ γρήγορα νερό προς πάσα κατεύθυνση, με τη δύναμη των εμβόλων του. Το σχέδιο που βλέπουμε στην εικόνα είναι του Κτησίβιου, προγενέστερου του Ήρωνα, αλλά ο τελευταίος κατάφερε να το βελτιώσει και η νέα του πλέον αντλία υπήρξε πολύ σημαντικό όπλο των αρχαίων Ρωμαίων για την κατάσβεση των πυρκαγιών.
Και αυτόματος πωλητής;
Αν η ατμομηχανή και τα πρωτόγονα ρομπότ δεν σας συγκίνησαν ιδιαίτερα, τότε τι θα λέγατε εάν ακούγατε ότι ο Ήρωνας εφηύρε και αυτόματο πωλητή;
Επρόκειτο για ένα δοχείο που προσέφερε αγιασμό και λειτουργούσε όπως και οι σημερινοί αυτόματοι πωλητές, με κέρμα.
Ο χρήστης τοποθετούσε ένα κέρμα μέσα στην ειδική σχισμή και το κέρμα έπεφτε πάνω σε ένα δίσκο. Ο δίσκος ήταν συνδεδεμένος με έναν μοχλό. Το βάρος του κέρματος έκανε το μοχλό να ανοίγει μία βαλβίδα και έτσι έβγαινε ο αγιασμός. Το κέρμα συνέχιζε να γέρνει το δίσκο προς τα κάτω μέχρι τελικά να πέσει από το δίσκο και ένα αντίβαρο να τον επαναφέρει στην αρχική του θέση, κλείνοντας τη βαλβίδα.
Επομένως, την επόμενη φορά που θα αρχίσετε να βρίζεται έναν αυτόματο πωλητή που σας έφαγε το κέρμα, σκεφτείτε ότι αυτή η τεχνολογία είναι σχεδόν 2000 χρόνων.
Είτε λοιπόν πρόκειται για την ατμομηχανή, τον ανεμόμυλο ή τον αυτόματο πωλητή, πρέπει να παραδεχτούμε ότι κανένας άλλος επιστήμονας δεν είδε τόσο μπροστά στο μέλλον ή καινοτόμησε σε τόσο μεγάλο βαθμό, όσο ο Ήρωνας ο Αλεξανδρινός.

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

http://www.apocalypsejohn.com/2013/02/iron-aleksandrinos-atmomixani.html

History Channel - Μυστικά του Βατικανού

Το ντοκιμαντέρ παραγωγής 2011 θα σας οδηγήσει σε ένα ταξίδι μέσα στο Βατικανό όπως ποτέ δεν έχετε δει πριν.
Από την αρχαία των "Πόλη των Νεκρών" κάτω από την Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο θησαυροφυλάκιο τον μυστικών αρχείων, στο ιδιωτικό γραφείο του Πάπα.
Διερευνά επίσης την μακρά και ταραχώδη σχέση μεταξύ του Βατικανού και των ΗΠΑ, αποκαλύπτοντας τα έγγραφα που χρονολογούνται από τον εμφύλιο πόλεμο και εξερευνούμε την σχέση του Ρήγκαν με τον Ιωάννη Παύλο τον 2ο, στην προσπάθειά τους να καταπολεμήσουν τους Σοβιετικούς κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.


 

tragiko
http://www.apocalypsejohn.com/2013/02/History-channel-mystika-vatikanoy.html

Η Ελληνική Παγκόσμια Μουσική

Σκεφτήκατε άραγε ποτέ, πώς κι από που ξεκίνησε ή Μουσική;

Οι πλανήτες μέσα στο σύμπαν στη δίνη του στροβιλίσματος τους δημιουργούν ήχους. Ό,τι κινείται αφήνει κάποιον ήχο. «Όταν πριν από 140.000.000 χρόνια ο πλανήτης Γη είχε τη μορφή μιας πανθάλασσας, αρχίζει μια γιγαντιαία ανοδική ορογενετική κίνηση, που ανύψωσε πάνω από τα νερά αυτής της πανθάλασσας την Πελαγονική οροσειρά. Από τότε θα περά­σουν 115.000.000 χρόνια, για ν’ αναδυθούν από τη θάλασσα οι υψηλότεροι ορεινοί όγκοι της Γης, δηλ. τα Ιμαλάια, οι Άλπεις, τα Πυρηναία και η επιβλητική οροσειρά της Πίνδου»1.

Ας παρακολουθήσουμε με τη φαντασία μας το τι μπορεί να συνέβη, αφού πρώτα ακού­σουμε το παιχνίδισμα των υδάτων, καθώς η γη έβγαινε από τη θάλασσα και τα νερά κελάρυζαν, για να ηρεμήσουν, μέχρι να ορθωθούν οι βράχοι. Σιγα-σιγά η επιφάνεια στεγνώνει και σε λίγο θ’ αποκτήσει το βάθος του εδάφους που χρειάζεται, για ν’ αναπτυχθούν φυτικοί και ζωικοί οργανισμοί. Αυτοί οι οργανισμοί αρχίζουν ν’ αναπτύσσονται και ο καθ’ ένας από αυτούς παίρνει τη δική του μορφή, για να βασιλέψει στο χώρο όπου τάχτηκε. Έτσι μπορούμε να φανταστούμε το φυτικό βασίλειο να βλασταίνει, τα πουλιά να τιτιβίζουν, τα διάφορα ζώα να βγάζουν τις κραυγές τους, το σύρσιμο των ερπετών και τους καλπασμούς των άλογων να δονούν την ατμόσφαιρα Μα κάπως έτσι θα πρέπει ν’ ακούστηκαν και τα πρώτα μωρά να βγά­ζουν τις πρώτες άναρθρες φωνές.

Η νοημοσύνη των πρώτων ανθρώπων αναζητεί να βρει τρόπους, για να επιβιώση το είδος. Κάποιοι καρποί και θηράματα που βρίσκει καθησυχάζουν την πείνα του. Προσπαθεί να προστατευθεί από τον ήλιο, την υγρασία, τα μεγάλα θηρία, ψάχνει και βρίσκει χώρο να κοι­μηθεί. Οι ήχοι γύρω του υπάρχουν. Είτε από το φλοίσβο των κυμάτων είτε από το βουητό του αέρα, το θρόισμα των φύλλων, τα νερά που τρέχουν. Οι «ήχοι της σιωπής» είναι κι αυτοί αισθητοί. Όση ησυχία κι αν βασιλεύει γύρω μας, στ’ αυτιά μας πάντα ακούγονται ήχοι.

«Οι πρώτοι άνθρωποι, για να επιβιώσουν, βόσκησαν γιδοπρόβατα, άρμεξαν γάλα, έφτια ξαν τυρί, ζεστάθηκαν με το μαλλί των προβάτων, τις προβειές κ.λπ. Εκεί γύρω στην Πίνδο κατοίκησαν οι πρώτοι άνθρωποι, που ήταν οι ΕΛ-, ΕΛ-λοπες, Σ-ΕΛ-λοί, Π-ΕΛ-ασγοί, ΕΛ-ληνες. Οι έλλοπες ήσαν άγλωσσοι». Από δω, από τον έλλοπα θηρευτή, θα ξεκινήση η ανθρω­πότητα τον εκπολιτισμό της. Ο πρώτος άνθρωπος, για να δαμάσει τα άγρια θηρία, θα βγά­λει τις πρώτες φωνές, τις πρώτες συλλαβές. Ο πρώτος κτηνοτρόφος, ο κύκλωψ, που θα υψώ­σει αργότερα τα τείχη γύρω του (κύκλω), για να προστατεύση τα ζώα του και τα μέλη της οικογένειας του. Από δω, που οργανώνεται η μικρή κοινωνία των ελλόπων, θα ξεκινήσει κι η ομιλία των ανθρώπων. Οι πρώτοι ήχοι, παρμένοι από το φυσικό περιβάλλον, θα είναι η αφετηρία συνεννοήσεως μεταξύ τους για τη δημιουργία συλλαβών και λέξεων.

Ο χρόνος για τον άνθρωπο κυλάει. Ήδη τώρα έχει εξασφαλίσει φαγητό, κατοικία. Το ανθρώπινο μυαλό αρχίζει να δραστηριοποιείται. Αισθάνεται, ότι η καθημερινή ρουτίνα δεν του δίνει χαρά, θέλει με κάποιο τρόπο να νοιώσει την ύπαρξη του να δονείται. Η ανθρώπι­νη ψυχή μαζί με το πνεύμα θέλει κάποια άλλη απόλαυση. Κάποιο πουλί, πού θα κελαϊδήσει, θα προσπαθήσει να το μιμηθεί, θα υψώσει τις φωνητικές του χορδές και θα βγάλει 2-3 ήχους-φθόγγους. θα τσακίσει ένα καλάμι, θα το φύσηξα· κι ο αέρας, που θα περάσει, θα βγά­λει τους πρώτους ήχους πνευστοί οργάνου. Τα έντερα από τα ζώα θα τα χρησιμοποιήσει τε­ντώνοντας τα σε κάποιο δέρμα ή ξύλο, θα τραβήξει τις χορδές· και θα ακουστούν άλλοι ήχοι άλλης ποιότητος, που θα εξελιχθούν αργότερα σε έγχορδα όργανα. Κανένας πολιτισμός δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Από κάπου έγινε ή αρχή. Έτσι κι οι πρώτοι άνθρωποι του χώρου αυτού, γύρω από την Πίνδο, θα χρησιμοποιήσουν το ένστικτο τους και μαζί με τη νόηση θα δώσουν τη σκυτάλη στις επερχόμενες γενεές για τον εκπολιτισμό της ανθρωπότητος.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στους έλλοπες, που ψάχνουν στο λάρυγγα τους να ανακαλύψουν ήχους σαν του πουλιού, ας ήταν μάλιστα και κάποιο αηδόνι. Όσοι είχαν την τύχη ν’ ακού­σουν αηδόνι στην Ήπειρο πριν από την αυγή, θα καταλάβουν, γιατί προσωπικά εγώ θεωρώ το αηδόνι ως τον πρώτο συνθέτη μιας μουσικής φράσεως. Στην προσπάθειά τους να βγάλουν ήχους κίνησαν κάπως το σώμα τους και τότε ένοιωσαν χαρά, δημιουργώντας την αρχή του χορού. Τι σημαίνει χορός; Χορός: Χ-αρά (Χ), Ό-μήγυρις (Ο) στον χώρο, (Σ) με κινήσεις παλινδρομικές. Ti άλλο έμενε, για να εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους και να τα εκδηλώνουν; Μέσα στα κυκλώπεια τείχη, που ήδη είχαν κτίσε«, μετά την κοπιαστική εργα­σία τους μαζεύονταν, για να χαρούν άφοβα τη σχόλη τους. Τώρα μπορούν να δημιουργούν και ν’ αυτοσχεδιάζουν παραστάσεις χορού – ασματος - συλλαβών με συνοδεία διαφόρων οργάνων που επινοούσαν. Να τα λοιπόν τα πρώτα θέατρα έτοιμα. Αλλά τι μπορεί να παρίστα­ναν έκτος των ηχητικών κατασκευασμάτων; Κι όμως οι κύκλωπες, οι πρώτοι άνθρωποι που παρακολούθησαν τη φύση, είχαν προσέξει τις χαρές του τράγου με την γίδα. Έτσι οι νέοι ντυμένοι με τις πρόβειες αυτών των ζώων γελούσαν μιμούμενοι τις ωδές των τράγων, εξ ου και ή λέξη τραγωδία».

Πόσες χιλιάδες χρόνια να πέρασαν, που οι άνθρωποι εξελισσόμενοι μπορούσαν να μετα­φέρουν τις εμπειρίες τους και τα γεγονότα της ζωής τους σε μια θεατρική παράσταση; Έως ότου όμως φθάσουν στην ανάπτυξη της τραγωδίας και κτίσουν στη Δωδώνη το αρχαίο θέ­ατρο, τόσο μεγάλης χωρητικότητας, για ν’ απολαμβάνουν χιλιάδες κόσμος το αρχαίο δρά­μα, το υψηλότερο πνευματικό και καλλιτεχνικό δημιούργημα των ανθρώπων μέχρι σήμερα, ας θυμηθούμε, ότι «προ πολλών χιλιάδων ετών οι κύκλωπες του Ελληνικού χώρου συνέλα­βαν την φοβερή αξία του δρώντος λόγου («μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας») ως παιδευτικού συστήματος για την καθιέρωση της ενάρχου τάξεως». (2)

Ας επιστρέψουμε όμως στις ηχητικές ανακαλύψεις των πρώτων ανθρώπων, που τραγού­δησαν πάνω σε δύο-τρείς ήχους-φθόγγους-τόνους. Δεν θα ήτανε δύσκολο αργότερα, να τρα­γουδήσουν και σε 4-5 ήχους-τόνους. Τα πολυφωνικά τραγούδια της Ηπείρου και όλα τα εναπομείναντα τραγούδια της περιοχής Πωγωνίου βασίζονται σ’ αυτή την πεντάφθογγη κλίμακα. Τι είναι όμως αυτά τα τραγούδια; Μήπως είναι ηχητικά λείψανα ραψωδών και ρητόρων μιας εποχής, προσαρμοσμένα αργότερα στις ανάγκες του εξελισσόμενου ανθρώπου; Ποιος μπορεί να βεβαιώσει, ότι οι Ρωμιοί, που τα παρέλαβαν και τα επένδυσαν με λόγια που ταίριαζαν στις προτιμήσεις τους, δεν τα αλλοίωσαν, ώστε να θυμίζουν σήμερα ακρω­τηριασμένες αρχαίες κολώνες, που στηρίζουν κάποιες παλιές εκκλησίες; Είναι δυνατόν, οι άνθρωποι εκείνοι με τα μεγάλα τους επιτεύγματα, με τη φιλοσοφία, τα μαθηματικά, τις επι­στήμες, τις τέχνες όπως ή γλυπτική, ή αρχιτεκτονική, με τόσους ραψωδούς, ρήτορες, ποιητές, με μια τόσο τέλεια γλώσσα με μουσικές ανταύγειες, είναι δυνατόν να μην είχανε αναπτύξει και την τέχνη της μουσικής, δημιουργώντας μουσικά έργα εφάμιλλα των άλλων καλλιτε­χνικών τους δημιουργημάτων;

Παρ’ ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δύο συστήματα μουσικής γραφής, ένα για την οργα­νική μουσική κι άλλο για τη φωνητική2, εν τούτοις ακόμα σήμερα οί παραδοσιακές μας μου­σικές σχολές, πού εναγωνίως προσπαθούν να διαφυλάξουν αυτά τα μουσικά λείψανα του πα­ρελθόντος, δεν έχουν βρει τρόπο να τα συγκεντρώσουν και να τα καταγράψουν. Πόσο ακό­μη θ’ αντέξουν στο χρόνο με την ηχητική παράδοση από στόμα σε στόμα, όταν ήδη ίχνη και μόνο διασώζονται; Δεν μπορούν οι υπεύθυνοι ν’ αναλάβουν να διασώσουν κάποια απ’ αυτά τα ίχνη αυτής της μουσικής, που θα είναι για τον μελλοντικό μελετητή-έρευνητή-μουσικό μια γραπτή πηγή ενημέρωσης ή μια πηγή έμπνευσης, που εύκολα θα μπορεί να βρίσκει ο ενδια­φερόμενος; Προτιμούν, να αλλοιωθούν ή και να χαθούν εξ ολοκλήρου, όπως ήδη έχει γίνει, παρά να καταγραφούν και να διδαχθούν έστω και σε συγκερασμένο σύστημα; Για τους γνω­ρίζοντες ότι τα τραγούδια μας δεν είναι συγκερασμένα και δεν μπορούν να καταγραφούν, ας δούμε τί αναφέρει ο Λάμπελετ στο βιβλίο του «Η Ελληνική δημώδης Μουσική»:...τα εννέα δέκατα της λαϊκής μας μουσικής έχονν μεγάλην καλλιτεχνικήν αξίαν δι’ αλλάς χαρακτηριοτικάς και σημαντικάς εκφραστικάς ιδιότητας, τας οποίας περιλαμβάνουν...»∙ και συ­νεχίζει: …έκτος της Ελληνικής λαϊκής μουσικής και άλλοι μουσικοί άλλων φυλών κάμνουν τα τραγούδια των να ακούωνται εις μη συγκερασμένας κλίμακας όπως Κάτω Ιταλία, Σικελία, Ινδίαι κ.ά».

«Ευλογημένη χώρα!», αναφωνεί Ο μουσικολόγος Γιάννης Παπαϊωάννου, εννοώντας τον μουσικό πλούτο της χώρας μας, σε άρθρο του με τίτλο «Μουσική Ελλάδα». Η πραγματική μουσική παράδοση πάει πολύ μακρυά. Τουλάχιστον 5 χιλιετίες σε υψηλό επίπεδο. Το πρώτο μουσικό όργανο, ένας αυλός πού βρέθηκε στη Θεσσαλία, μας το επιβεβαιώνει. Όμως οι κά­τοικοι του Ελληνικού χώρου δεν αναφέρουν ποτέ στην ιστορία τους, ότι τα τραγούδια τους τα πήραν και τα εκμεταλλεύτηκαν άλλοι λαοί, τα οικειοποιήθηκαν οι γείτονες μας και τα φτιάξαν «δικά τους». Έτσι, όταν το γένος των Ελλήνων τραγουδάει τα τραγούδια του, που βασίζονται σ’ αυτούς τους πανάρχαιους «τρόπους», έρχονται κάποιοι και πείθοντας μας για τη γνώμη τους μας λένε: Τι ωραία αυτά τα ανατολίτικα τραγούδια, τι όμορφα αυτά τα αρβα­νίτικα, άσε κείνα τα σλαύικα, που μας φέρνουν κι εμάς ρίγη χαράς, γιατί μας θυμίζουν κά­ποια Ελληνικά. Όσο για τα πεντάφθογγα της Ηπείρου, τ’ αποκαλούν κινέζικα...

Πράγματι πολλοί μουσικολόγοι βρίσκονται σε αμηχανία, μη μπορώντας να εξηγήσουν, πώς αυτό το πεντάφθογγο σύστημα, όπου βασίζονται τα τραγούδια της Ηπείρου, χρησιμοποι­ήθηκε ευρύτατα κι από άλλους λαούς όπως: Κίνα, Ιαπωνία, Ιάβα, Πολυνησία, Ιρλανδία, Σκωτία, Αφρική, Ισπανία, Γαλλία, Ρωσσία, Γερμανία, Ρουμανία και Αμερική, χωρίς όμως οι λαοί αυτοί να μπορούν να συναγωνιστούν μερικά από τα σπάνια εναπομείναντα δείγμα­τα μουσικής ομορφιάς της Ηπείρου, που είναι ποτισμένα με ήθος, αρετή, σοβαρότητα, στο­χασμό, βάθος μουσικής σκέψεως, που γίνονται δύσκολα αντιληπτά από το μη μυημένο μου­σικό αυτί λόγω της πολυπλοκότητος του χαρακτήρα αυτής της μουσικής3.

Δυστυχώς δεν είχε δοθεί η ανάλογη προσοχή από πολλούς Έλληνες μουσικούς προη­γουμένων ετών, με αποτέλεσμα να έχει χαθεί ανεκτίμητο μουσικό υλικό τον καιρό που ακό­μη αυτά τα τραγούδια ταπεινά και ωραία κυριαρχούσαν στον χώρο της Ηπείρου και γα­λούχησαν ολόκληρες γενεές. Αν δεν υπήρχαν οι πρακτικοί μουσικοί, θα είχαμε χάσει κι αυτά τα ίχνη σπουδαιότητας αυτής της μουσικής. Οι ξένοι δεν μπορούν να μπουν στο πνεύμα αυτών των τραγουδιών και οι μη Ηπειρώτες μουσικοί καταλάβαιναν τον θησαυρο που κρυ­βόταν, π.χ. Λάμπελετ, Χ. Σακελλαρίου κ.ά., αλλά δεν τα άγγιξαν, για να τα καταγράψουν στις συλλογές τους, όπως έκαναν για τα Πελοποννησιακά, Νησιώτικα κ.ά. Κάποτε η ΕΡΤ μας καλόπιανε και πάρα πολύ συχνά είχε έναν «σκάρο», που, όποιος τον άκουγε, ράγιζε η καρ­διά του. Τον άκουγαν οι παλιοί κι έκλαιγαν. Δεν μπόρεσα τότε να εμβαθύνω στο γιατί ο πα­τέρας μου έκλαιγε με λυγμούς γι’ αυτόν τον «σκάρο».

Αργότερα η επιστημοσύνη των αρχαίων Ελλήνων θα δημιουργήσει κλίμακες με 8 φθόγ­γους. Όπως ο ζωγράφος διαλέγει μία κλίμακα χρωμάτων, για να ζωγραφίσει έναν πίνακα, έτσι κι ο μουσικός θα βασιστεί πάνω σε μια σειρά φθόγγων, δηλ. μια κλίμακα, για να συν­θέσει το δικό του μουσικό έργο. Από τους 15 αρχαίους ελληνικούς τρόπους ή κλίμακες, όπως τους ωνόμαζαν (Φρύγιος, Λύδιος, Ιωνικός κ.λπ.), έχουν διασωθεί ελάχιστα μουσικά έργα, όπως η στήλη του Σεικίλου κ.ά. Απ’ αυτούς τους τρόπους ή κλίμακες τους δύο χρήσιμοποίησε η Προκλασσική και η Κλασσική μουσική. Η σημερινή κλίμακα ΝTO είναι ο Λύδιος τρόπος, το ίδιο αναλογεί στην Ελάσσονα κι ο Υποδώριος. Επίσης η Τζαζ, η Μπλουζ μου­σική, η Ροκ, όλες βασίζονται στους αρχαίους Ελληνικούς τρόπους, για να δημιουργήσουν με το δικό τους χαρακτήρα και ήθος τη δική τους μουσική. Διότι κάθε λαός εκφράζεται δια­φορετικά ο ένας από τον άλλον4.

Γι’ αυτό θα πρέπει να σκεφτούμε, ότι οι γείτονες μας κι οι «φίλοι» μας δεν μας σεβάστη­καν όσο θάπρεπε, γιατί, αφού τους δανείσαμε τρόπους, για να εκφραστούν και να εξευγε­νιστούν, δεν μας είπαν, σαν βάρβαροι που ήταν, ένα «ευχαριστώ». Οφείλουμε να υποστη­ρίζουμε κι εμείς με την σειρά μας αυτά τα τραγούδια, αυτή τη μουσική. Αυτά, που αυτοί ακό­μα χορεύουν και καμαρώνουν, από δω έχουν αφετηρία, γιατί εκείνο τον καιρό η σπορά των Ελλήνων έρριχνε τους χυμώδεις καρπούς του πολιτισμού στον κόσμο, πριν ακόμα αυτοί αποκτήσουν ιστορική ζωή.

Τον λόγο, την ομιλία τα κατευθύνει ο νους, ενώ η μουσική είναι έκφραση της ψυχής. Παρατηρήοτε ένα μωρό, πως επηρεάζεται, όταν ακούει μουσική. Πόσες γενεές Ελληνοπαίδων δεν νανουρίσθηκαν κάποτε με τα κατά τόπους νανουρίσματα. Όταν ο άνθρωπος μεγαλώ­σει κι αναπτυχθεί η νοημοσύνη του, τότε νομίζει, ότι δεν ξέρει μουσική. Λες και το να νοι­ώσεις ένα ηλιοβασίλεμα χρειάζεται να πάρεις μαθήματα. Ό,τι είναι τα μάτια για έναν πί­νακα ζωγραφικής με το ηλιοβασίλεμα, είναι και μια καντάδα για την ακοή. Για όλα η ψυχή είναι εκείνη που συμβάλλει στην απόλαυση. Όταν ακούμε μια μουσική, δεν πρέπει να λέμε, δεν την καταλαβαίνω. Η όποια μουσική δεν είναι ανάγκη να έχει ιστορία ή «λόγια», για να την εννοήσουμε. Άλλο, όταν εκτελεί χρέη συνοδείας. Η ψυχή μας ανάλογα με τις ευαισθη­σίες μας και την πνευματική μας καλλιέργεια απολαμβάνει. Αν μια τραγική εικόνα ενός πολέμου οπτικά μας προκαλεί οδύνη, μια ανάλογη μουσική θα μας προκαλέσει το ίδιο συ­ναίσθημα. Πρέπει ν’ ακούμε μουσική όλων των ειδών. Όχι μόνο τραγούδια, που μπορούν να μας επηρεάζουν οι στίχοι τους. Πρέπει ν’ ακούμε δημοτική μουσική όλων των χωρών, πρέπει ν’ ακούμε γενικά Έλληνες συνθέτες, πρέπει ν’ ακούμε και ξένους, Ευρωπαίους, Αμε­ρικανούς, Ρώσσους, Ινδούς κ.λπ. Τότε καταλαβαίνουμε, πόσο η μουσική είναι μια παναν­θρώπινη έκφραση, πού δεν χρειάζεται να την σπουδάσεις, για να συγκινηθείς από αυτήν.

Βεβαίως η μουσική έχει πολλές διαστάσεις. Δίνει μεγάλη ικανοποίηση σ’ αυτόν που την σπουδάζει. Ο χρόνος που χρειάζεται, για να εξασκηθεί ο διδασκόμενος και η ηθική ικανο­ποίηση που αισθάνεται, όταν φτάσει σε κάποιο θετικό αποτέλεσμα, του δίνει αυτοπεποίθη­ση και υπεροχή. Διότι μαζί με το συναίσθημα μια σωστή μουσική διδασκαλία οξύνει τον νου. Οι Αρχαίοι Έλληνες έδιναν μεγάλη σημασία στη μουσική εκπαίδευση των παιδιών τους. Ένας πολίτης εθεωρείτο ευυπόληπτος, αν γνώριζε και μουσική. Όταν διδάσκεσαι μουσική, μπορείς να παίζεις τη μουσική που έγραψαν άλλοι. Όμως άλλη η χαρά του να μπορώ ν’ ακούω και ν’ απολαμβάνω, άλλη η χαρά, κατόπιν επιπόνου εργασίας, να μπορώ να εκτελώ μουσική, που έγραψαν άλλοι· κα'ι διαφορετική η χαρά, όταν μπορώ εγώ να δημι­ουργήσω από μέσα μου δική μου μουσική. Είναι ή χαρά της δημιουργίας. Μ’ οποίον τρόπο κι αν δημιουργούμε, είναι κάτι δικό μας και το χαιρόμαστε. Μας δίνει ικανοποίηση, «έχει βγει από μέσα μας». Πόσοι από μας κάποια στιγμή δεν παίξαμε μ’ ένα μολύβι στο χαρτί και φτιάξαμε ένα «ανθρωπάκι»; Το κυττάξαμε και γελάσαμε. Γιατί να μη μεταφέρουμε κάτι ανά­λογο και στη μουσική; θαυμάζουμε σήμερα τα παιδιά, όταν οι δάσκαλοι τους παρουσιάζουν τις μαθητικές εκθέσεις ζωγραφικής στα σχολεία. Οι δάσκαλοι πολύ σοφά με την καθοδήγηση τους έχουν αφήσει τα παιδιά να εκφρασθούν ελεύθερα. Η φαντασία τους καλπάζει, βλέ­πουμε ποικιλία θεμάτων και όργιο χρωμάτων. Δεν θα μπορούσε άραγε να συμβεί το ίδιο και στη μουσική; Η χαρά της δημιουργίας δίνει στον άνθρωπο μεγάλη ικανοποίηση: εκτονώ­νεται κι ανανεώνεται. Φανταστήτε μια κοινωνία, όπου οι άνθρωποι ζωγραφίζουν, γράφουν στίχους, βιβλία, παράγουν μουσική, όχι για να βγάλουν χρήματα ή να δοξαστούν, αλλά από μια εσωτερική ανάγκη να εκφραστούν.

Σήμερα σε πολλά ωδεία της Ευρώπης και της Αμερικής υπάρχει ειδικό μάθημα μουσικού αυτοσχεδιασμού. Από πολύ νωρίς ο μικρός μαθητής μαθαίνει να παράγει δικούς του ήχους. Στην Ελλάδα μέχρι στιγμής κανένα ωδείο δεν καθιέρωσε αυτό το μάθημα. Παρ’ ότι τα παι­διά του τόπου μας με την ευφυΐα, την κινητικότητα και το συναίσθημα που διαθέτουν πολ­λά θα ωφελούντο με το μάθημα του μουσικού αυτοσχεδιασμού. Ωστόσο ο τομέας αυτός είναι άγνωστος. Ας ευελπιστούμε, ότι θα γίνει κι αυτό, αφού απ’ αυτόν τον χώρο, όπου πρωτακούστηκε το κελάρυσμα του νερού, οι φωνές των πουλιών, οι πρώτοι ήχοι της φλογέρας, όπου αντιλάλησαν στα βουνά οι βοσκοί, μαζί με την γένεση της γλώσσας και του πολιτισμού και με τα πρώτα θέατρα του κόσμου, θα συνεχίσει να εξελίσσεται η μουσική με όσα εμπόδια, κι αν προβάλλει η σκοτεινή εποχή μας5.

Η σύγχρονη μόρφωση τόσων νέο-Ελλήνων, πλουτισμένη από την εξέλιξη του πολιτισμού, μαζί με το ερευνητικό πνεύμα, με το οποίο είναι προικισμένη η Ελληνική φυλή, έχει τα μέ­σα για να ενημερωθεί και να εξελιχθεί. Βιβλία, περιοδικές εκδόσεις, οπτικοακουστικά συ­στήματα, επικοινωνία με όλους τους λαούς της Γης, μαζί με το δικό του πολιτισμό, που από καταβολής κόσμου θέλει δεν θέλει κουβαλεί μαζί του, θάρθει η χρονική στιγμή, που θα τον ωθήσουν, για να συνεχίσει και θα ξαναζωντανέψει τη μουσική του παραγωγή. Αυτή, που ξεκίνησε από τον έλλοπα-θηρευτή. Ξαστερωμένο το φωτισμένο μυαλό του σύγχρονου Έλλη­να από άχρηστους συναισθηματισμούς και γεμάτο εμπειρίες από το ιστορικό του παρελθόν, θα σταματήσει να αντιγράφει σαν κακός μαθητής το χειρόγραφο του Ευρωπαίου και θα ψά­ξει μέσα του να βρει τη συνέχεια του εαυτού του. Το προζύμι υπάρχει, το βαστάει ακόμα ζε­στό στην αγκαλιά της η Ελληνική φύση. [Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «ΔΑΥΛΟΣ», τεύχος 166]

Νάσος Πάνθηρας 'Αφύπνησις

http://www.ramnousia.com/2013/02/ellhnikh-pagkosmia-moysikh.html

Η μεγαλειώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των μεταλλείων στις Σκουριές που είχε ένταση και παλμό

Πραγματο ποιήθηκε στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013. Υπήρξαν πολλοί ομιλητές.

Κατόπιν αιτήσεως των κατοίκων, κύριος και πρώτος ομιλητής είχε ορισθεί ο αγωνιστής Αρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος, Πνευματικός και εφημέριος του Ησυχαστηρίου «Πααγία, η Φοβερά Προστασία», που εδρεύει στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής. Ο κόσμος παρ’ ότι η ομιλία του ήταν μακροσκελής, τον παρότρυνε να συνεχίσει.

Δημοσιεύουμε αυτούσιο τον λόγο του χωρίς σχόλια....

 

 

Αρχιμ. π. Χριστοδούλου Αγγελόγλου, Πνευματικού και εφημερίου

του Ι. Γ. Ησυχαστηρίου «Παναγία, η Φοβερά Προστασία»

 

 

«ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΙΩΝ»

 

Κάτοικοι της Μεγ. Παναγίας και της Ιερισσού με παρακάλεσαν να μιλήσω σήμερα στην αγάπη σας και, αφού προηγουμένως έθεσα το θέμα στην Γεροντική Σύναξη του Ησυχαστηρίου, έκανα υπακοή.

 

Πριν σας καταθέσω όσα οφείλω, θέλω να σας διαβιβάσω την αμέριστη συμπαράσταση της Αδελφότητας του Ιερού Ησυχαστηρίου μας, το οποίο σταθερά από το 2006 στα πλαίσια της γνωμοδότησης της τοπικής κοινωνίας για το επενδυτικό σχέδιο ανάπτυξης, εγγράφως, ως οι νόμοι ορίζουν, μαζί με τους άλλους φορείς κατέθεσε την αρνητική του θέση γι’αυτό το οικονομικό και περιβαλλοντικό έγκλημα. Έκτοτε το Ησυχαστήριο έχει νομίμως εξουσιοδοτήσει τον ομιλούντα να το εκπροσωπώ στα Συντονιστικά όργανα των Επιτροπών, να συμπαραστέκομαι νυχθημερόν δίπλα στους κατοίκους, που με τον δίκαιο αγώνα τους αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις να μην καταστραφεί ο τόπος τους και το μέλλον των παιδιών τους. Η Αδελφότητα του Ησυχαστηρίου μού είπε να σας διαβιβάσω ότι η Παναγία, η Φοβερά Προστασία, παρ’όλες τις συνέπειες που υφίστανται τα μέλη που Την υπηρετούν, σε καμμία περίπτωση δεν θα μετατραπεί σε «Παναγία αδιαφορούσα» για την καταστροφή τη δική σας και του τόπου μας. Δεν είναι τυχαίο ότι η Παναγία επονομάσθη και «Ορος αλατόμητον».

 

Αυτά όσον αφορά την αμέριστη αγάπη και συμπαράσταση της Αδελφότητας του Ησυχαστηρίου στον δίκαιο και νόμιμο αγώνα σας.

Όσα θα πω στην συνέχεια, θέλω να διευκρινίσω ότι: α) δεν τα λέω με την ιδιότητά μου ως Ιερέας αλλά ως Έλληνας πολίτης, και β) ότι έχω υπ’όψιν μου ότι ο Χριστός στον Οποίο ομνύει το Σύνταγμά μας, επί 30 χρόνια εκάθητο εν ησυχία και ουδείς ενοχλήθη. Τρία χρόνια βγήκε στην δημόσια ζωή και στο κήρυγμα και ο κόσμος Τον επευφημούσε. Μ. Δευτέρα, Μ. Τρίτη, Μ. Τετάρτη, τρεις ημέρες άσκησε κριτική στο κατεστημένο της εξουσίας λέγοντάς τους: «ουαί», και Τον σταύρωσαν. Ο Τίμιος Πρόδρομος επί χρόνια κήρυττε δημοσίως, όταν όμως απηύθυνε στον βασιλέα το: «ουκ έξεστι», του πήραν αμέσως το κεφάλι. Όσα λοιπόν θα σας πω, τα λέω εν πλήρη επιγνώσει των συνεπειών.

 http://www.pentapostagma.gr/2013/02/metaleia-skouries.html#ixzz2LrAySojR


http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2013/02/blog-post_25.html

Ο Πεπόνης αποκάλυψε τα ψέμματα Παπακωνσταντίνου, που είχε το θράσος να ψάχνει και το όνομα “Karamanlis” στην λίστα…

Ο Γρηγόρης Πεπόνης αναμφίβολα έχει αποδείξει ότι παρά την έλλειψη υποδομής και το ελάχιστο του χρόνου που διαθέτει για να διερευνήσει πλήθος υποθέσεων, κάνει την δουλειά του υποδειγματικά χωρίς να κωλύεται από απειλές και γαυγίσματα αχυρανθρώπων της διαπλοκής.

Για άλλη μία φορά, ο φάκελλος που παρέδωσε στην εξεταστική της βουλής, κατέρριψε ένα ακόμα ψέμμα του επίορκου Παπακωνσταντίνου, που μάλιστα αποτελούσε βασική υπερασπιστική του γραμμή: Αυτό του ότι “δεν είχε σχέσεις με τα ξαδέρφια του”!

Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα Πεπόνη, ο Παπακωνσταντίνου οχι μόνο είχε σχέσεις, αλλά περνούσε και τις ανέμελες στιγμές των διακοπών του, δίπλα στην οικογένεια Σικιαρίδη! Ο ακέραιος εισαγγελέας, αποκάλυψε ότι η οικογένεια Σικιαρίδη διατηρεί εξοχικό δίπλα σε αυτό του Παπακωνσταντίνου (ναι, την παράγκα με την γούρνα εννοούμε) στην Σέριφο!

Και να φανταστείτε ότι ο κωμικός αχυράνθρωπος του μνημονίου, αφού είχε εξαφανίσει τα ονόματα ενδιαφέροντος, είχε το θράσος να ψάχνει το όνομα “Karamanlis” στην λίστα… Απομένει να δούμε ποιός θα τολμήσει να τον φυγαδεύσει με κατηγορίες “πλημμεληματικού χαρακτήρα”, αφού αυτό το γεγονός από μόνο του συνιστά και απόπειρα πολιτικού εκβιασμού.

olympia

 

http://greeknation.blogspot.gr/2013/02/karamanlis.html

Στο ''σκαμνί'' ο Βενιζέλος και η εγκύκλιός του... για το Γένος των Ελλήνων !

Γράφει ένας  Αξιωματικός  που ξέρει και από νόμους !*

Στις 17 Μαίου τρέχοντος, εκδικάζεται ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας η αίτηση ακύρωσης κατά των Υπουργικών Αποφάσεων και των συνακόλουθων εγκυκλίων, εκδοθέντων το 2011, που παραβιάζουν το άρθρο 4 παρ. 4 του Συντάγματος («μόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους») και καταργούν, ουσιαστικά, την προϋπόθεση του γένους... (της Eλληνικής εθνικότητας και όχι απλά ιθαγένειας) ως κριτήριο εισαγωγής των σπουδαστών στα ανώτατα στρατιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Οι Υπουργικές Αποφάσεις και οι συνακόλουθες εγκύκλιοι αιτιάζονται ως αντισυνταγματικές και καταστρατηγούν το Σύνταγμα και τους νόμους καθώς έρχονται σε άμεση αντίθεση με πλήθος νόμων, όπως το Ν. 1351/1983 «Εισαγωγή σπουδαστών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και άλλες διατάξεις», όπου ρητά εξαιρείται στην παρ. 2 εδαφ. δ του άρθρου 4 η εισαγωγή αλλογενών και αλλοδαπών σε Στρατιωτικές Σχολές, και όπως είναι γνωστό Υπουργική Απόφαση ή Εγκύκλιος δεν μπορεί να καταργεί ή τροποποιεί νόμο αφού είναι κατώτερη από αυτόν.

Επίσης, εγείρουν μείζον θέμα νομιμότητας καθώς παραπέμπουν στο άρθρο 1 παρ. 1 του Κώδικα της Ελληνικής Ιθαγένειας, που, όμως έχει αντικατασταθεί με το Ν. 3838/2010, ο οποίος έχει πλέον κριθεί ως αντισυνταγματικός από την Ολομέλεια του ΣτΕ!

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δε έχει στο σκεπτικό της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ ότι σημειώνεται πως: «Ο νομοθέτης έχει μεν τη δυνατότητα να εκτιμά εκάστοτε τις συγκεκριμένες συνθήκες (πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές) και να καθορίζει τις προϋποθέσεις κτήσεως της ελληνικής ιθαγένειας κατά τρόπο χαλαρότερο ή αυστηρότερο, αλλά δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος ιδρύθηκε και υπάρχει ως εθνικό κράτος με συγκεκριμένη ιστορία και ότι ο χαρακτήρας αυτός είναι εγγυημένος από το ισχύον Σύνταγμα. Επίσης, ότι το κράτος αυτό είναι εντεταγμένο σε υπερεθνική κοινότητα εθνικών κρατών με παρόμοιες συνταγματικές παραδόσεις (Ευρωπαϊκή Ένωση), η οποία σέβεται την εθνική τους ταυτότητα που είναι συμφυής με τη θεμελιώδη πολιτική και συνταγματική τους δομή. 

Συνέπεια δε τούτων είναι ότι ελάχιστος όρος και όριο των σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων για την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας είναι η ύπαρξη γνησίου δεσμού του αλλοδαπού προς το ελληνικό κράτος και την ελληνική κοινωνία, τα οποία δεν είναιοργανισμοί ασπόνδυλοι και δημιουργήματα εφήμερα, αλλά παριστούν διαχρονική ενότητα με ορισμένο πολιτιστικό υπόβαθρο, κοινότητα με σχετικώς σταθερά ήθη και έθιμα, κοινή γλώσσα με μακρά παράδοση, στοιχεία τα οποία μεταβιβάζονται από γενεά σε γενεά με τη βοήθεια μικρότερων κοινωνικών μονάδων (οικογένεια) και οργανωμένων κρατικών μονάδων (εκπαίδευση). 

Εάν παραγνωριζόταν η προϋπόθεση του ουσιαστικού δεσμού και ο νομοθέτης - εναλλασσόμενος κατά θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος - μπορούσε να τον αγνοήσει και να ελαχιστοποιήσει τα προσόντα κτήσεως της ιθαγενείας, τότε πρακτικώς θα μπορούσε και να προσδιορίσει αυθαιρέτως τη σύνθεση του λαού, με την προσθήκη απροσδιορίστου αριθμού προσώπων ποικίλης προελεύσεως, με χαλαρή ή ανύπαρκτη ενσωμάτωση, με ό,τι τούτο θα συνεπαγόταν για τη συνταγματική τάξη και τη λειτουργία του πολιτεύματος, καθώς και την ομαλή, ειρηνική εξέλιξη της κοινωνικής ζωής, λαμβανομένου σοβαρά υπόψη και του γεγονότος ότι το status της ιθαγένειας είναι αμετάκλητο, αφού η σχετική συνταγματική ρύθμιση απαγορεύει την αφαίρεση της ιθαγένειας». 

Το ΣτΕ έχει ιδιαίτερο χρέος προς το Ελληνικό έθνος, και πιστεύω πως θα το πράξει, να υπερασπισθεί το κριτήριο του γένους ως προϋπόθεση εισαγωγής στα Στρατιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, καθώς η εθνική άμυνα αποτελεί υπέρτατο εθνικό αγαθό συνυφασμένο με την εθνική συνείδηση και το σεβασμό και την αφοσίωση στην πατρίδα.

Οι αντισυνταγματικές ΥΑ και εγκύκλιοι αποτελούν κερκόπορτα για την άλωση του δημοσίου βίου από αλλογενείς, οι οποίοι έχουν αποκτήσει απλώς μια νομική ιδιότητα, δηλ, την ιθαγένεια όπως θέλουν να ονομάζουν την υπηκοότητα στην ουσία, αντισυνταγματικά με βάση την απόφαση του τμήματος του ΣτΕ, αλλά όχι και την εθνική συνείδηση που είναι απαραίτητη για την άσκηση των συγκεκριμένων καθηκόντων.

Σε πολλές περιπτώσεις, με την απλοποίηση και υπεραπλούστευση των κριτηρίων απόκτησης ελληνικής ιθαγένειας, που εισήγαγε ο Ν. 3832/2010, ελληνική ιθαγένεια μπορούσαν ν' αποκτήσουν αλλογενείς, αλλόφρονες και αλλόθρησκοι αλλοδαποί καταγόμενοι από φονταμελιστικά, θεοκρτικά κράτη, με άλλες αντιλήψεις και συνειδήσεις περί έθνους και πατρίδας, όπως και αλλοδαποί από χώρες που έχουν εμπράκτως εκδηλώσει κατά τη διάρκεια τόσο της απώτερης όσο και της πρόσφατης ιστορίας εχθρικές διαθέσεις απέναντι στην Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό, όπως Αλβανοί, Σκοπιανοί, Τούρκοι κ.α..

Είναι δυνατόν οιοσδήποτε σοβαρός άνθρωπος, και πέρα από κάθε είδους και φύσης συζητήσεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ίσων ευκαιριών (που μόνο θεωρητικές είναι βέβαια γιατί στην πράξη όλα αυτά ανατρέπονται), άνθρωπος με στοιχειώδη γνώση της ιστορίας του, να πιστεύει ότι οι Πακιστανοί, Αλβανοί, Τούρκοι, Φιλιππινέζοι ακόμη και Γάλλοι ή εξωγήινοι, θα μπορούσαν να επιδείξουν το ειδικό εθνικό φρόνημα που απαιτείται για να φέρουν σε πέρας τα καθήκοντά τους και να διαφυλάξουν τα σύνορα, την υπόσταση, τη ζωή ακόμη και την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδας και του λαού της; Να φυλάτουν τις σημαίες μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματός των!

Είναι, με άλλα λόγια, σα να λέμε ότι βάζουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα!

Άσχετα και πέρα από τις καλές προθέσεις των οιονδήποτε αλλοδαπών και αλλογενών, η απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας με διαδικασίες εξπρές, που εισήγαγε ο κριθείς ως αντισυνταγματικός Ν. 3832/2010 (καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει τόσο υπεραπλουστευμένες διαδικασίες και προϋποθέσεις), δε σημαίνει και απόκτηση ελληνικής εθνικής συνείδησης με διαδικασίες εξπρές!

Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι ακόμη και στους πλέον φλογερούς φιλέλληνες κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821 δεν τους δόθηκε η Ελληνική ιθαγένεια.

Το ΣτΕ έχει μια θαυμάσια ιστορική ευκαιρία στις 17 Μαίου να αποδείξει ότι αποτελεί πάντα το θεματοφύλακα της νομιμότητας και της διαφύλαξης του υπέρτατου καταστατικού χάρτη της χώρας, του Συντάγματος, που αποτελεί και τη ραχοκοκαλιά της έννομης τάξης και της εγγύησης για την συνέχεια του Έθνους το οποίο καταφανέστατα το Σύνταγμα προστατεύει και διαφυλάσσει αυτό.

Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος σύστασης του ΣτΕ, ως ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, για τη διαφύλαξη και την προάσπιση του Συντάγματος και των νόμων, που, σε τελική ανάλυση, εγγυώνται την αξιοπρέπεια, την ασφάλεια και την ανάπτυξη των πολιτών του Ελληνικού κράτους, αλλά και σε μια ειδικότερη ανάλυση, διασφαλίζουν το δικαίωμα του ελληνικού έθνους να συνεχίζει να υπάρχει και να αναπτύσσεται σύμφωνα με το ακροτελεύτιο άρθρο του συντάγματος.

Στο κάτω κάτω, και οι ίδιοι οι δικαστικοί λειτουργοί του ΣτΕ που, τελευταία, έχουν βρεθεί και αυτοί στο στόχαστρο των περικοπών και των δραματικών μειώσεων μισθών, που δεν επιτρέπουν την αξιοπρεπή διαβίωση και τη διασφάλιση του ρόλου της Δικαιοσύνης ως ανεξάρτητου και αμερόληπτου πυλώνα του διαχωρισμού των εξουσιών του κράτους, καταλαβαίνουν ότι οι αιτιαζόμενες ως αντισυνταγματικές διοικητικές πράξεις αποτελούν την πιο επικίνδυνη, ίσως, κερκόπορτα που θα μπορούσε να ανοίξει για την υποκατάσταση του ελληνικού έθνους από άλλες εθνότητες, που από άλλες σκοπιμότητες βρέθηκαν στην Ελλάδα (μια χώρα υπό την ασφυκτική απειλή της πτώχευσης που δεν έχει δουλειά ούτε για τους Έλληνες και δεν κάλεσε αλλοδαπούς να έρθουν να εργαστούν λόγω ανάγκης εργατικών χεριών, όπως γινόταν κατά κόρον τις χρυσές δεκαετίες 50 και 60 της ανάπτυξης στη Δ. Ευρώπη).

Οι ίδιοι οι δικαστικοί λειτουργοί κινδυνεύουν να δουν το Σώμα τους να μπολιάζεται με αλλογενείς, κατά παραβίαση του Κώδικα Οργανισμού των Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, όπου ορίζεται στο άρθρο 36 πρ. 3 ότι αλλογενείς δεν μπορούν να διοριστούν δικαστικοί λειτουργοί προτού παρέλθουν 5 έτη από την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας, που, όμως, θα είναι νομότυπη εφόσον δεν κριθεί αντισυνταγματικός ο Νόμος περί ιθαγένειας και οι Υπουργικές Αποφάσεις και Εγκύκλιοι για την εισαγωγή αλλογενών στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι σπεύδοντες να αποκαλέσουν «ρατσιστή» και «εθνικιστή» όποιον μιλάει για απλές λογικές, όπως ότι η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ ένα διαπολιτισμικό κράτος, όπως οι Η.Π.Α. για π.χ., αλλά ένα συμπαγές ομογενές κράτος με τους κοινούς συνεκτικούς δεσμούς της κοινής καταγωγής, ιστορίας, γλώσσας, θρησκείας, ηθών και παραδόσεων, παραγνωρίζουν το γεγονός ότι οι αλλογενείς που βρίσκονται στη χώρα μας δεν είναι ίδια περίπτωση όπως οι αλλογενείς που μετανάστευσαν στα παλιές αποικιοκρατικές δυνάμεις που κηδεμόνευαν τις χώρες τους (π.χ. Η.Β, Γαλλία, Δανία, Ολλανδία κ.α.), ή οι αλλογενείς που κλήθηκαν ως οικονομικοί μετανάστες στο Βέλγιο ή Γερμανία μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, κατόπιν πρόσκλησης των χωρών αυτών που είχαν ανάγκη από επιπλέον εργατικά χέρια.

Οι αλλογενείς αυτοί, οι οποίοι, συνήθως, δεν έχουν κάποια συγκεκριμένη επαγγελματική δεξιότητα, γνώση ή εμπειρία έρχονται στη χώρα μας είτε σπρωγμένοι από το κίνητρο μιας καλύτερης ζωής ή πιο ελεύθερης δράσης (σε περίπτωση εγκληματιών με καταγεγραμμένο ποινικό μητρώο στις χώρες καταγωγής), που προσφέρει η ψευδαίσθηση της Ευρώπης και η απάτη ότι μπαίνοντας στην Ελλάδα θα μπορέσουν να μεταβούν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες εργασίας (δε γνωρίζουν, όμως, ότι σύμφωνα με τη Συνθήκη του Δουβλίνου δεν μπορούν να φύγουν από την Ελλάδα προς άλλη ευρωπαϊκή κατεύθυνση), είτε από παράπλευρη συνέπεια των περιφερειακών πολέμων και των νατοϊκών επεμβάσεων στις περιοχές της Ασίας και των χωρών της Μ.Ανατολής και της Β.Αφρικής και υποσαχάριου Αφρικής.

Οι αλλογενείς αυτοί ουδεμία σχέση ή συνειδησιακό και ψυχικό σύνδεσμο έχουν με την Ελλάδα.

Συγκυριακά καθαρά βρίσκονται στη χώρα μας και δεν έχουν αποδείξεις ή έστω ενδείξεις φιλελληνισμού, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς στερούνται όχι ανώτατης επαγγελματικής και πνευματικής μόρφωσης αλλά και στοιχειώδους που επιτρέπουν την ανάπτυξη τέτοιων μορφών συναισθημάτων και συναισθήσεων.

Γράφει  ο  Εύελπις *

Δεν αποτελεί ρατσισμό ή εθνικιστικό φανατισμό η κοινή λογική και η παράδοση: ένας στρατός από Αλβανούς, μια αστυνομία από Πακιστανούς, ένα λιμενικό σώμα από Αφρικανούς, κατά πόσο θα είναι αμερόληπτα και δεν θα προασπίσουν τη στιγμή της σύγκρουσης συμφερόντων (γιατί θα έρθει και αυτή όταν θα κληθούν να καταδιώξουν, συλλάβουν ή πολεμήσουν ομοεθνείς τους), τα συμφέροντα της εθνότητάς τους; Πρόσφατα η Ελλάδα συμμετείχε στις επιχειρήσεις στην Λιβύη αλλά και στο Αφγανιστάν.

Όχι κυρίες, και κύριοι, η υπεραπλούστεσή σας στηρίζεται σε υπερβολική αισιοδοξία, ύποπτα καλή αγαθοσύνη και προαίρεση στο να πιστέψετε στα καλύτερα στοιχεία του ανθρώπου και όχι στην κακή του φύση, που, όμως, όλοι ξέρουμε ότι υπάρχει, και κατηγορώντας ως ρατσιστές αυτούς που προασπίζονται το γένος τους γινόσαστε, στην πραγματικότητα, εσείς ρατσιστές γιατί αποκλείεται από το έθνος του και την πατρίδα του το Ελληνόπουλο, γιατί του βάζετε μελλοντικούς φραγμούς από το να προσληφθεί σε μια δημόσια υπηρεσία, πιθανόν στο μέλλον να εισάγετε και ποσοστώσεις για την αναλογία Ελλήνων το γένος και Ελλήνων την ιθαγένεια στον ελληνικό στρατό, όπως με τους Μουσουλμάνους της Θράκης γιατί πρέπει να προωθηθούν και αυτοί ως προστατευόμενο είδος, όπως κάποτε θελήσατε να κάνετε και με τις γυναίκες, ως αδύναμο φύλο.

Πίσω από την φαινομενικά καλή σας προαίρεση κρύβεται υποκρισία και επιβουλή, καταδικάζεται τα Ελληνόπουλα να γίνουν ξένα στην ίδια τους τη χώρα.

Στην πραγματικότητα, εσείς είστε οι πραγματικοί ρατσιστές, μισείτε τον Ελληνικό λαό!

*Ο Σπύρος Σταματόπουλος είναι

Συνταγματάρχης ε.α. και έχει προσφύγει στο ΣτΕ για το ''Γένος των Ελλήνων ''

Υ.Γ 

  Βετεράνος σχόλιο:  O Bενιζέλος έχει αφήσει να εννοηθεί οτι ήταν απόφαση του Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρόταση της Ε.Ε πράγμα που είναι παντελώς  ψευδές ,  πρόκειται για προσωπική του απόφαση γνωρίζοντας ώς Συνταγματολόγος  που είναι οτι ήταν αντισυνταγματική η κατάργηση του Γένους απο την εγκύκλιο  πράγμα που φανερώνει ενδεχόμενο δόλο .... 

''Αλήθεια εκείνοι οι Αρχηγοί τότε ..ΓΕΕΘΑ,ΓΕΣ ,ΓΕΑ και ΓΕΝ που ήταν ; Παραιτήθηκε κανείς ...Λέμε τώρα ! ''

Βετεράνος

 

http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6801.html

Ν.ΓΕΩΡΓΑΝΤΖΑΣ:Ο ελληνικός μας κόσμος και πολιτισμός: μία ωραία έξωθεν μαρτυρία

Συχνά γράφω γιά την επιτακτική ανάγκη, στην μεταμοντέρνα μας προσωρινότητα, του να καθυποτάξουμε την χρηματιστική στην αληθινή οικονομία των πραγματικών αγαθών και υπηρεσιών, υπέρ του κοινού μας οφέλους της συλλογικής ευδαιμονίας και της συλλογικής οικονομικής ευμάρειας του ελληνικού μας κόσμου. Διότι και η προσωπική, αλλά και η συλλογική μας ευδαιμονία και οικονομική ευμάρεια συνάδουν με την 'Αφθονία', που είναι ένας από τους 4 (τέσσερις) βασικούς πυλώνες του ελληνικού μας κόσμου και πολιτισμού.

Το Αιέν Αριστεύειν εν Ελευθερία είναι το κεντρικό πρόταγμα του ελληνικού μας κόσμου και πολιτισμού, το οποίον, με στατική περιπλοκότητα και δυναμική πολυπλοκότητα υποβαστάζουν: η Αισθητική, η Αλήθεια, η Αρετή και η Αφθονία. Το να τα γράφει όμως όλα αυτά μία Ελληνίς ή ένας Έλλην, ίσως δεν αποδίδουν την βαρύτητα της επίσης επιτακτικής ανάγκης να φροντίσουμε την βιωσιμότητα, την αναπαραγωγή και την συνέχεια του ελληνικού μας κόσμου και πολιτισμού.

Μέσα στις κρίσιμες τούτες ώρες που περνά ο ελληνικός μας κόσμος και πολιτισμός, ο Pedro Olalla Gonzαlez de la Vega (Οβιέδο, Ισπανία 1966) τρέχει να συμβάλλει μία ωραία έξωθεν μαρτυρία επί των επιτακτικών τούτων αναγκών. Εάν καμμία Ελληνίς και κανένας Έλλην δεν πρόκειται να σε πείσει επί των επιτακτικών τούτων αναγκών, τότε ίσως να τα καταφέρει πολύ καλύτερα η ωραία έξωθεν μαρτυρία ένας Ισπανού.

Ντοκυμαντέρ του Pedro Olalla Gonzαlez de la Vega: ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;

http://www.youtube.com/watch?v=81qD7Yiroi4

 

Ευοί Ευάν,

Νίκος Γεωργαντζάς

Aντιπρόεδρος

Επιτροπή Διαχείρισης και Ελέγχου Ε.N.D. (End National Debt: http://ei-end.org/)

 

http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_5505.html