ΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΖΙΚΟΣ, ΦΘΗΝΟΣ ΜΕ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΥΣ ΦΑΝΤΑΡΟΥΣ! ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ;
H κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο Π.Μπεγλίτης προσωπικά αναλαμβάνουν την πρώτη πολιτική απόπειρα αύξησης της στρατιωτικής θητείας μεταπολιτευτικά.
Μια πολιτική επιλογή πλήρως ευθυγραμμισμένη με την συνολική αντεργατική επίθεση που διεξάγεται με αφορμή τα ελλείμματα και την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης.
Κοινός ο παρανομαστής: τα πιο κτηνώδη σχέδια εκμετάλλευσης των εργαζομένων και της νεολαίας που αποτελούσαν διακαείς πόθους του αστικού κόσμου βρίσκουν τώρα την χρυσή ευκαιρία για να επιβληθούν.
Όπως θα αποδείξουμε η συζήτηση για εξοικονόμηση χρημάτων από την μείωση του λειτουργικού κόστους των Ενόπλων Δυνάμεων προηγείται της οικονομικής κρίσης.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Παρά τα αρχικά μισόλογα του ΥΠΕΘΑ, τελικά αποκαλύπτεται ότι η κυβέρνηση κινείται βάσει σχεδίου για την αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Μάλιστα, πρωταγωνιστής της όλης προσπάθειας δεν είναι άλλος από τον καθόλα αρμόδιο υπουργό Εθνικής Άμυνας Π.Μπεγλίτη που έθεσε ουσιαστικά το ζήτημα σε συνεντεύξεις που παραχώρησε, για να ακολουθήσει ομοιόμορφη αρθρογραφία που στοχεύει στη διαμόρφωση κατάλληλου κλίματος,διαμέσου διαρροών των πάντα ανώνυμων πηγών του Πενταγώνου. Μια επιχείρηση που εκτός των άλλων μετρά και τις αντιδράσεις της νεολαίας.
Οι αντιδραστικές τομές που προωθεί η κυβέρνηση εξυπηρετούν πολλούς στόχους έχοντας ως βασικό μότο τις κατευθυνόμενες διαρροές του ΥΠΕΘΑ, τις αγκυλώσεις των αξιωματικών και τα άρθρα από τα ενσωματωμένα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που δαιμονοποιούν τη μείωση της υποχρεωτικής στράτευσης στους (9) μήνες, φορτώνοντας της όλα τα προβλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Όμως, εκτός της κυβερνητικής προπαγάνδας υπάρχει και η νηφάλια προσέγγιση που αποκαλύπτει ότι υπεύθυνος των δεινών φαντάρων και μονίμων είναι η εκάστωτε κυβέρνηση των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ενώ δύσκολα εντοπίζει κανείς διαφορές μεταξύ τους, καθώς από κοινού πορεύονται για να ικανοποιήσουν ταξικά συμφέροντα, εντός και εκτός συνόρων.
Και ο πιο φανατικός υποστηρικτής επομένως των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ των τελευταίων χρόνων (αν υπάρχει κάνεις τέτοιος) δε μπορεί να μην παραδεχτεί την τρομερή αποτυχία της κοινής πολιτικής που ακολούθησαν στις Ενοπλες Δυνάμεις, την απίστευτη απόσταση που χώρισε και χωρίζει τις προεκλογικές δεσμεύσεις από την πολιτική που ακολούθησαν αφού καρπώθηκαν τις ψήφους.
Βασικός άξονας των επαναλαμβανόμενων αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στον Στρατό ήταν πάντα ο περιορισμός των μονάδων και το κλείσιμο των άχρηστων στρατοπέδων που ικανοποιούσαν μόνο τις ανάγκες εξέλιξης των βαθμοφόρων και τα τοπικά οικονομικά συμφέροντα. Όμως το δίκτυο πελατειακών σχέσεων των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ που έθρεψε και καρπώνεται εκλογικά αυτή την απαράδεκτη κατάσταση εμπόδισε και εμποδίζει κάθε κίνηση εξορθολογισμού. Χαρακτηριστικές είναι οι αποφάσεις των Βενιζέλου- Μπεγλίτη να ανοίξουν και νέο Κέντρο Εκπαίδευσης Πυροβολικού στην περιοχή εκλογικής πελατείας των Βενιζέλου, η βίαιη επέμβαση του προέδρου της Βουλής Πετσάλνικου για να μην κλείσει το πανάκριβο και άχρηστο Κέντρο Εκπαίδευσης της εκλογικής του περιφέρειας, οι αποφάσεις του Μπεγλίτη για τη διατήρηση του «αρχαίου» Κέντρου Εκπαίδευσης στην Τρίπολη, οι παρεμβάσεις των βουλευτών αλλά και του τομεάρχη της ΝΔ Τζίμα. Οι ψήφοι πάνω από όλα.
Βεβαίως, η διασπορά δυνάμεων σημαίνει ελλιπή επάνδρωση των μονάδων, με μεγαλύτερα θύματα τους συναδέλφους φαντάρους,που δέχονται απίστευτη πίεση και εμπλοκή, έχουν ξεχάσει τι σημαίνει άδεια και τρέχουν συνεχώς από σκοπιά-αγγαρεία-υπηρεσία-εκπαίδευσης και φτου από την αρχή.
Δε μπορούμε να μην λάβουμε υπόψη μας ότι ενώ στρατιωτικοί και πολιτικοί οικτίρουν για τη μείωση της θητείας, δεν απαντούν στο ερώτημα γιατί πρέπει 6.000 φαντάροι να χρησιμοποιούνται για έξι μήνες ως υπηρέτες των στρατιωτικών στις Στρατιωτικές Κατασκηνώσεις. Είναι αυτό άραγε «υποχρέωση προς την πατρίδα»;
Από την άλλη μεριά, με ιδιαίτερη κουτοπονηριά, οι πολιτικοί των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ που ψήφισαν το νόμο για την πρόσληψη των ΕΠ.ΟΠ., ξεχνούν ότι η τότε μείωση της στρατιωτικής θητείας στους12 μήνες ήταν «το καρότο» που έθεσαν μπροστά στα μάτια της κοινωνίας προκειμένου να αποδεχτεί το Μισθοφορικό Στρατό. Ο τελευταίος κρίθηκε απαραίτητος καθώς από τη δεκαετία του90' αυξήθηκε κατακόρυφα η εμπλοκή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων σε ιμπεριαλιστικές αποστολές των ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ, ενώ τα σύγχρονα δόγματα Ασφάλειας έβαζαν στο στόχαστρο τους τον εσωτερικό εχθρό-αγωνιζόμενο λαό χαρακτηρίζοντας τον Ασύμμετρη απειλή (όπως και την πειρατεία, μετανάστευση κλπ), απαιτώντας τη δράση Μισθοφόρων Στρατιωτών. Επίσης, τη δεκαετία του 90' κλιμακώθηκε επικίνδυνα ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός των δύο αρχουσών τάξεων για τον έλεγχο του Αιγαίου και την εξασφάλιση ρόλου περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο, οδηγώντας στην πολιτική απόφαση για αύξηση του Στρατού Ξηράς στις 103.000, ένα κολοσσιαίο νούμερο για την ελληνική κοινωνία,δυσβάστακτο οικονομικά και με δεδομένη την Άρνηση των νέων για τον αντιδραστικό στρατιωτικό μηχανισμό.
Σήμερα, η συμμετοχή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις έχει κορυφωθεί, με χιλιάδεςΈλληνες Μισθοφόρους και κληρωτούς να βρίσκονται σε Βαλκάνια και Κύπρο, Αφρική, Καύκασο και Αφγανιστάν(συνολικά σε 15 χώρες), ενώ όπως έδειξε και η νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη οι απαιτήσεις συνεχώς αυξάνονται. Το ελληνικό κράτος παίζει κομβικό ρόλο στην καταπολέμηση της Μετανάστευσης και της Πειρατείας, ο πρώην ΥΠΕΘΑ Βενιζέλος είχε δεσμευτεί ακόμη και για αποστολή χερσαίων δυνάμεων στην Σομαλία, ενώ οι ελληνικές δυνάμεις διαρκώς αυξάνονται στο Αφγανιστάν. Τέλος, οι βάσεις της Σούδας παίζουν κομβικό ρόλο σε όλες τις επεμβάσεις,ενώ η Κρήτη συνολικά έχει κεντρικό ρόλο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίσουμε είναι ότι και η μείωση της υποχρεωτικής στράτευσης στους (9) μήνες από τον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας, Β.Μεϊμαράκη, ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την πρόσληψη 10.000 ΕΠ.ΟΠ.Ταυτόχρονα όμως, στρατιωτικές πηγές και δημοσιογράφοι, εναρμονισμένοι με τους εκπροσώπους ξένων και ελληνικών πολεμικών βιομηχανιών άνοιγαν την συζήτηση για το λειτουργικό κόστος των Ενόπλων Δυνάμεων. Η πρόταση τους ήταν η μείωση του μισθολογικού κόστους και η εξοικονόμηση χρημάτων για την υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων και κάλυψη των εξόδων των δαπανηρών διεθνών αποστολών. Συζήτηση που ξεκίνησε πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, ενώ σήμερα οι ίδιοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι προβάλλουν ως αφορμή για τη μη πρόσληψη ΕΠ.ΟΠ. και την ανάγκη αύξησης της υποχρεωτικής θητείας.
Με αυτά επομένως τα κριτήρια «κρίθηκαν ακριβοί οι ΕΠ.ΟΠ.» με συνολικό κόστος μισθού και ασφάλισης τα 1500 ευρώ.Σταδιακά, προκρίθηκε η λύση των πιο φθηνών ΕΕΦΟΠ, οι οποίοι υποχρεωτικά θα συμμετείχαν σε αποστολές εκτός συνόρων, μια ακραία μορφή εργασιακής εκμετάλλευσης της νεολαίας (το ΥΠΕΘΑ δεν ανακοίνωσε ούτε το ύψος της αμοιβής τους) που τελικά γνώρισε την απόρριψη των νέων, ενώ λόγω Μνημονίων τελικά εγκαταλείφθηκε. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το ΥΠΕΘΑ έχει τη δυνατότητα ακόμη και απόλυσης χιλιάδων ΕΠ.ΟΠ. με βάση την συνεχή αξιολόγηση τους. Επομένως προκύπτει το ερώτημα: αφού ο Π.Μπεγλίτης δεν δέχεται την απόσυρση του ελληνικού στρατού από τις ιμπεριαλιστικές αποστολές και οι Μισθοφόροι στρατιώτες συνεχώς θα μειώνονται, ποιοι θα συμμετέχουν σε αυτές; Μήπως οι φαντάροι;
Παράλληλα, η προπαγάνδα των ελλειμμάτων δικαιολόγησε τη μείωση των εισοδημάτων των μονίμων και τον περιορισμό των μερισμάτων των Μετοχικών τους Ταμείων, ενώ σήμαινε την αύξηση του οικονομικού κόστους που επιβαρύνει την λαϊκή οικογένεια από την στράτευση των παιδιών της.
Ποιος επομένως είναι ο πιο φθηνός τρόπος να εξασφαλίσεις νέους αγγαρειομάχους και αναλώσιμους της πρώτης γραμμής;
Μα φυσικά η αύξηση της στρατιωτικής θητείας! Ταυτόχρονα, μειώνει και με τεχνητό τρόπο την τεράστια ανεργία, εξασφαλίζοντας την τρίμηνη δωρεάν παροχή εργασίας από τους φαντάρους.
Με αυτό τον τρόπο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να πάρει ρεβάνς για την επιτυχία των νεολαιίστικων διεκδικήσεων που κατάφεραν να μειώσουν τη θητεία στους (9) μήνες και να μπλοκάρει την Στράτευση στα 18. Επιπλέον επιστρέφει δριμύτερη όχι μόνο στους 12 μήνες στράτευσης, αλλά επαναφέρει όλη τη φιλολογία που συνόδευε τα σχέδια της κυβέρνησης Καραμανλή για Στράτευση στα 18 (κόψιμο αναβολών, περιορισμό Ι4-Ι5 κλπ). Επίσης, οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί διαφοροποιούνται από τις αντίστοιχες αποφάσεις όλων των άλλων κρατών που μειώνουν τη διάρκεια της υποχρεωτικής στράτευσης ή ακόμη και την καταργούν, ενώ περιορίζουν και το μέγεθος των στρατιωτικών τους δυνάμεων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης, επιβάλλοντας εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα με πρόσχημα την καταπολέμηση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων έρχεται να αυξήσει τον όγκο των Ενόπλων Δυνάμεων αντί να τον περιορίσει. Ακολουθώντας τα βήματα του πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ Δ.Γράψα, που εντελώς αυθαίρετα εκπόνησε σχέδιο αναδιάρθρωσης, εκτοξεύοντας τη δύναμη του Στρατού στα 103.000 μέλη (αντίστοιχα μεγέθη συναντούμε μόνο σε εποχές πολεμικής αναμέτρησης του ελληνικού κράτους) από 93.000 (που βεβαίως μέχρι τότε μόνο στα χαρτιά υφίσταντο, αφού η πραγματική δύναμη ήταν στις 83.000),όχι μόνο αυξάνει την οροφή του Στρατεύματος, αλλά κινδυνολογώντας για τα κενά στις μονάδες της παραμεθορίου προωθεί την αύξηση της θητείας. Ανεβάζοντας δηλαδή το ύψος των στρατιωτικών δυνάμεων, κατασκευάζουν ένα κενό της τάξης των20.000.
Αυτοί επομένως είναι οι λόγοι που καθορίζουν την κυβερνητική πολιτική.
Μια πολιτική που παρουσιάζεται να μιλά στο όνομα των «εθνικών αναγκών», αλλά στην πραγματικότητα εκφράζει τα συμφέροντα του κόσμου του κεφαλαίου. Στα Βαλκάνια, ο πολιτικός ρόλος του ελληνικού κράτους και οι σημαντικές επενδύσεις του ελληνικού κεφαλαίου πρέπει να διασφαλιστούν στρατιωτικά, ενώ οι εθνικιστικές και ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις απειλούν με νέες εντάσεις. Σε Αφρική και Ασία, ο ελληνικός αστικός κόσμος όχι μόνο έχει επενδύσει, αλλά γνωρίζει ότι η όποια συμμετοχή του στην Ανοικοδόμηση των βομβαρδισμένων κρατών και το μερίδιο από την μεταφορά ενέργειας και αγαθών στο οποίο ευελπιστούν οι εφοπλιστές εξαρτάται από την πολεμική συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Τέλος, ο καθορισμός των ΑΟΖ και η εκμετάλλευση των όποιων κοιτασμάτων ενέργειας ή γίνουν στη βάση ενός ευρύτερου διακανονισμού με το Τουρκικό κράτος ή στη βάση του συσχετισμού δύναμης, πάντα όμως απαιτούν την ύπαρξη ενός ισχυρού στρατού.
Επίσης, η κυβέρνηση φαίνεται να επιλέγει τη μετατροπή του ελληνικού κράτους σε ένα αστυνομικό κράτος που στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού παρατάσσει δίπλα στις 50.000 της ΕΛ.ΑΣ. (και τους 45.000 ιδιωτικούς αστυνομικούς) και τον στρατό σε επιχειρήσεις Καταστολής Πλήθους για να κάμψει τις αντιστάσεις του κόσμου της εργασίας. Τέλος, παρά την οικονομική κρίση ή μάλλον και εξαιτίας αυτής, το αστικό σύστημα εξουσίας ετοιμάζει τους νέους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς, θέτοντας σε πρώτη μοίρα την εξυπηρέτηση των «εθνικών» δηλαδή των αστικών συμφερόντων διαμέσου της συμμετοχής του ελληνικού στρατού στις επεμβάσεις, ενώ δηλώνει την ετοιμότητα του σε ενδεχόμενη κλιμάκωση του ανταγωνισμού του με την Τουρκία.
Για μια ακόμη φορά η νεολαία καλείται να γίνει κρέας στα κανόνια τους.
Οι αντιδράσεις στην αύξηση της στρατιωτικής θητείας που πρέπει να προέλθουν από το νεολαιίστικο και εργατικό κίνημα, απαιτείται να θέσουν στο στόχαστρο τους το σύνολο της αντεργατικής,κατασταλτικής και φιλοπόλεμης κυβερνητικής πολιτικής και να παλέψουν για την Ανατροπή της κυβέρνησης.
Αγωνιζόμαστε επομένως για την Ανατροπή και Αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής και των Μνημονίων, αμφισβητούμε το Αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων που συμμετέχει σε ιμπεριαλιστικές εκστρατείες,στην κατοχή λαών και απειλεί να βάλει φωτιά στη γειτονιά μας για τα κέρδη των πετρελαϊκών εταιρειών και των εφοπλιστών, που εκπαιδεύεται να αναλάβει αποστολές Καταστολής Πλήθους του αγωνιζόμενου λαού μας.
Τα συμφέροντα της νεολαίας και των εργαζόμενων είναι ασυμβίβαστα με τις προσδοκίες κερδών του αστικού κόσμου,αφού θεωρούνται και αντιμετωπίζονται ως οι Αναλώσιμοι του Εργασιακού και Κοινωνικού Μεσαίωνα.
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437 Diktiospartakos.blogspot.com
http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/08/blog-post_1728.html
