Το Γερμανικό Σχέδιο.

Είναι τουλάχιστον αφελές να εκτιμά κανείς ότι οικονομικές δυνάμεις επιπέδου Γερμανίας αντιμετωπίζουν "έκπληκτες" και χωρίς προηγούμενο λεπτομερή σχεδιασμό. Κατά συνέπεια, θα ήταν εξίσου αφελές να θεωρήσουμε ότι η Γερμανία αντιμετωπίζει ευκαιριακά την κρίση χρέους του Ευρωπαϊκού Νότου με σπασμωδικές κινήσεις, χωρίς σχέδιο και σαφή αντικειμενικό σκοπό.

Τι προβλέπει λοιπόν ο γερμανικός σχεδιασμός για το μέλλον της Ευρωζώνης; Ας ανασκοπήσουμε κατ' αρχάς εκείνα που φαίνονται:

• Είναι προφανές - και εν πολλοίς προεξοφληθέν από τις αγορές - ότι στον "μηχανισμό στήριξης" των χωρών της Ευρωζώνης θα εισέλθουν εκουσίως ή ακουσίως όλες οι χώρες με μικρή ή μεγαλύτερη κρίση χρέους. Συνεπώς, αναμένουμε αργά ή γρήγορα την είσοδο της Πορτογαλίας και της Ισπανίας ή και άλλων χωρών με παρόμοια προβλήματα.
• Τα επιτόκια δανεισμού των χωρών που εισέρχονται στο μηχανισμό συγκλίνουν - προς τα πάνω βέβαια - προκαλώντας σημαντικές πιέσεις στον τραπεζικό κλάδο αυτών των χωρών. Στην πραγματικότητα, το χρέος παίζει ένα "πιγκ-πογκ" μεταξύ τραπεζών και κρατών. Κάθε φορά που τα spreads ανεβαίνουν, οι τράπεζες χάνουν - αφού απομειώνονται οι αξίες των κρατικών ομολόγων του χαρτοφυλακίου τους - και στη συνέχεια χρειάζονται την κρατική στήριξη οπότε αυξάνονται τα κρατικά ελλείμματα. Στο ενδιάμεσο παρεμβάλλεται ο "μηχανισμός στήριξης" δανείζοντας τα "προβληματικά" κράτη, αντλώντας ρευστό από τα κράτη που δεν έχουν το "πρόβλημα", δηλαδή κυρίως από τους Γερμανούς. Το γερμανικό ρευστό δηλαδή και βεβαίως και το ρευστό άλλων χωρών (Αυστρίας, Ολλανδίας κλπ) αλλά και του ΔΝΤ, διοχετεύεται - μέσω του μηχανισμού στήριξης - στην κάλυψη αναγκών ρευστότητας χωρών που δεν μπορούν να δανειστούν από τις ελεύθερες αγορές, λόγω υψηλού κόστους δανεισμού και όσο λειτουργεί αυτή η διαδικασία του μηχανισμού τόσο πιέζεται ο τραπεζικός κλάδος ο οποίος με τη σειρά του αναγκάζεται να καταφεύγει στο ρευστό της ΕΚΤ, δηλαδή πάλι των Γερμανών. Με απλά λόγια, η διατήρηση του μηχανισμού στήριξης με αυτή τη μορφή του, στην πραγματικότητα μετατρέπει το "ζεστό" γερμανικό χρήμα, που το γερμανικό κράτος το δανείστηκε με πολύ χαμηλό επιτόκιο, σε "χαρτιά" -ομόλογα των χρεωμένων κρατών - που εναποτίθενται στην ΕΚΤ, προκειμένου να αντλήσει ρευστότητα ο τραπεζικός κλάδος. Όπου "γερμανικό" βάλτε εσείς και ολλανδικό και αυστριακό και γαλλικό κλπ. Που καταλήγει η όλη ιστορία;
• Η ΕΚΤ θα βρεθεί - στο τέλος του "έργου" - να κατέχει έναν μεγάλο όγκο κρατικών χρεωγράφων αγορασμένων σε χαμηλότερη αξία από την τιμή έκδοσής τους. Δηλαδή θα έχει αγοράσει "πιο φτηνά" το χρέος του ευρωπαϊκού Νότου, μέσω των τραπεζών. Αλλά και στην ουσία απομειώνει το διαθέσιμο ρευστό για τις χώρες αυτές αφού δεν αναπληρώνει την αρχική ποσότητα χρήματος. Δηλαδή όταν εκδώθηκε αυτό το ομόλογο, το κράτος-εκδότης πήρε - ας πούμε - 100 ευρώ. Τώρα, η ΕΚΤ "ξαναγυρίζει" πίσω στην αγορά της χώρας - μέσω της τράπεζας που καταθέτει το ομόλογο ώστε να αντλήσει ρευστότητα- τα 80 ή και λιγότερα.
• Ο "μηχανισμός στήριξης" στην πραγματικότητα - μέσω της υψηλής φορολογίας και των λοιπών μέτρων δημοσιονομικής πειθαρχίας - αποστραγγίζει την εσωτερική αγορά κάθε χώρας που υπάγεται σ' αυτόν από την αναγκαία ρευστότητα και επιπλέον, συρρικνώνοντας το ΑΕΠ λόγω της ύφεσης που προκαλεί, πιέζει ακόμη περισσότερο τον τραπεζικό κλάδο να αναζητήσει ως μοναδική πηγή ρευστότητας την ΕΚΤ, δηλαδή τελικώς να επιστρέφεται όλο και λιγότερο ρευστό στην εσωτερική αγορά της χώρας που καταφεύγει στο "μηχανισμό".

Συμπερασματικά, το "πινγκ-πονγκ" του χρέους μεταξύ κρατών και τραπεζών παίζεται με ένα μπαλάκι-χρέος το οποίο ολοένα και μικραίνει αλλά ταυτόχρονα γίνεται ολοένα και πιο βαρύ!
Ποια άλλα συμπεράσματα όμως προκύπτουν, σχετικά με το "Γερμανικό Σχέδιο";

• Το Βερολίνο "σπρώχνει" μια προς μια τις χώρες με υπέρογκο χρέος στο μηχανισμό που ξαναγυρίζει το ευρωρευστό υπό γερμανικό (κρατικό ή τραπεζικό) έλεγχο. Η διαδικασία αυτή θα "επιταχυνθεί" δραματικά με την είσοδο μιας μεγάλης χώρας στο μηχανισμό (Ισπανίας;)
• Για τις χώρες που εισέρχονται στο μηχανισμό, με τις συνέπειές του όπως τις περιγράψαμε, η έλλειψη ρευστού σε ευρώ ταυτόχρονα με την διόγκωση των χρεών θα οδηγήσει στην ανάγκη επανεξέτασης του ενδεχομένου εκκίνησης μιας διαδικασίας που θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός νομίσματος διαφορετικού από το ευρώ, προς εξυπηρέτηση των χρεών. Αυτόν ακριβώς το ρόλο εξυπηρετεί η γερμανική επιμονή για τη συμμετοχή ιδιωτών στο μηχανισμό στήριξης. Οι ιδιώτες θα πληρωθούν. Αλλά σε ποιο νόμισμα; Εν τω μεταξύ οι Γερμανοί θα έχουν "ξανατραβήξει" το ευρώ στην "τσέπη" τους.
• Η επόμενη ημέρα, θα βρει τους Γερμανούς με "πολλά ευρώ" - των χωρών που θα το εγκαταλείψουν - τους Νότιους υπερχρεωμένους, με άλλο νόμισμα άρα πιο ανταγωνιστικούς και άρα ικανούς να "εξυπηρετούν" το χρέος τους με "βιώσιμο" τρόπο.

• Όταν "πάρει εμπρός" η γερμανική μηχανή - η γερμανική βιομηχανία - θα έχει στη διάθεσή της ένα "πανίσχυρο" νόμισμα, απαλλαγμένο από "βαρίδια", χωρίς πληθωριστικό background όπως το δολάριο, διότι δεν θα έχει αναγκαστεί να τυπώσει "πέτσινο" χρήμα για να διασώσει τις προβληματικές χώρες όπως έκαναν οι ΗΠΑ για τις δικές τους πολιτείες.

Ιδού λοιπόν το "Γερμανικό Σχέδιο", κατά τη δική μας άποψη. Η Γερμανία αποφάσισε - κατά την εκτίμησή μας - να "εκμεταλλευτεί" το συγκριτικό πλεονέκτημα που διαθέτει έναντι των άλλων ανταγωνιστών της (ΗΠΑ, Κίνας) στον καινούριο πολυπολικό κόσμο: Αντί να οδηγηθεί σε πληθωριστικές λύσεις, τυπώνοντας ευρώ, μπορεί να "αποκόπτει" από το σώμα του κοινού νομίσματος τα "μαύρα πρόβατα" και αν προχωρήσουμε πιο πέρα τη σκέψη μας, πιθανόν και να εντάσσει κατά περίπτωση άλλα "υγιή". Δηλαδή, εφόσον κατά την προηγούμενη δεκαετία "απομυζήθηκε" ο Νότος και τώρα οδηγείται - βιαίως - προς την έξοδο, εκτός κοινού νομίσματος, αντίστοιχα κατά την επόμενη δεκαετία δεν θα ήταν πρόσφορο να ενταχθούν στο ευρώ πολλά υποσχόμενες νέες χώρες οι οποίες με τη σειρά τους να προσδώσουν την απαραίτητη ώθηση σε ένα νόμισμα που υλοποιείται γύρω από τον "σκληρό πυρήνα" της γερμανικής μηχανής; Είναι δυνατόν να ωθηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση η Τουρκία, ως ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία και ενεργειακός κόμβος από τον οποίο θα τροφοδοτηθεί με την απαραίτητη ενέργεια η Βόρεια Ευρώπη, όταν θα πάρει μπροστά η βαριά βιομηχανία; Ίδωμεν!

http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2010/11/blog-post_1672.html#ixzz16QegJYrM

ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΚΗΠΟΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

“Αν οι άνθρωποι αφήσουν την κυβέρνηση να αποφασίζει τι τροφή θα τρώνε και τι φάρμακα θα παίρνουν, τα σώματά τους θα είναι σύντομα σε τόσο θλιβερή κατάσταση όσο είναι οι ψυχές εκείνων που ζούν σε καθεστώς τυρρανίας.”

Τόμας Τζέφερσον

Εκ των ιδρυτών πατέρων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Ηδη στην Αμερική έχει ξεκινήσει η εφαρμογή του νόμου που έχει κατατεθεί στο Κογκρέσο και αφορά την απαγόρευση καλλιέργειας οργανικών τροφών.

Με λίγα λόγια την απαγόρευση του σπιτικού κήπου για την επιβίωση της οικογένειας.

Οποιος λοιπόν δεν θέλει να ενταχθεί στους κανόνες της Παγκοσμιοποίησης και θα θελήσει να κάνει ένα μικρό κήπο για να ζεί αυτός και η οικογένειά του, θα χαρακτηρίζεται επικίνδυνος και θα δέχεται πρόστιμα και κατασχέσεις προϊόντων καθώς αυτά θα αποτελούν «κίνδυνο για την δημόσια υγεία».

Το όνομα του νόμου αυτού είναι «Νόμος Συγκλήτου S 510 Εκσυγχρονισμός Ασφάλειας Τροφίμων», σύμφωνα με τον οποίο χαρακτηρίζεται παράνομη η καλλιέργεια και αποθήκευση σπόρων.

Ο νόμος της Συγκλήτου «510» για τον εκσυγχρονισμό της ασφάλειας των τροφίμων έχει χαρακτηριστεί ως ο πιο επικίνδυνος νόμος στην ιστορία των ΗΠΑ.

Ο νόμος θα δίνει το δικαίωμα στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να απαγορεύει ή να νομιμοποιεί το μέχρι τώρα δικαίωμα όλων για την καλλιέργεια, το εμπόριο και την μεταφορά όλων των τροφίμων.
Ο νόμος δίνει το δικαίωμα στον «Μεγάλο Αδερφό» να ρυθμίζει μέχρι και την καλλιέργεια ντοματών στην αυλή του σπιτιού μας.

Δίνει το δικαίωμα στην κυβέρνηση να συλλαμβάνει και να φυλακίζει ανθρώπους που πωλούν αγγούρια στην λαϊκή. Θα ποινικοποιεί την μεταφορά οργανικών τροφών αν δεν συμμορφώνεται κάποιος με τους κανόνες των αρχών.

Ο εφησυχασμός είναι καταστροφικός! Διαδώστε την πληροφορία αυτή σε φίλους και γνωστούς σας.

Δείτε το video.

http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/11/blog-post_7402.html

Δύο χρόνια μετά τα Δεκεμβριανά: "Είχαν προτείνει επέμβαση του Στρατού"...!

Δύο χρόνια μετά τα Δεκεμβριανά που άλλαξαν την πορεία της σύγχρονης Ελλάδας και την οδήγησαν 18 μήνες μετά στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της

Ένα από τα σημαντικότερα ρεπορτάζ του defencenet.gr στην πεντάχρονη πορεία του, η πιθανότητα επέμβασης στρατιωτικών δυνάμεων και η επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης (στρατιωτικός νόμος), επιβεβαιώνεται από δηλώσεις ενός εκ των κυρίων υπευθύνων εκείνου του όργιου χάους που έσπρωξε την χώρα στην πιο δύσκολη φάση της σύγχρονης ιστορίας της, του τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης, Προκόπη Παυλόπουλου.Ο τότε υπουργός μιλώντας τώρα στην κρατική τηλεόραση στην εκπομπή του Στέλιου Κούλογλου με θέμα τα δύο χρόνια από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τα όσα ακολούθησαν, παραδέχεται ότι κάποιοι είχαν προτείνει την επιβολή στρατιωτικού νόμου!
Η αντίδραση είχε έρθει από την ίδια την τότε στρατιωτική ηγεσία και ειδικά τον τότε Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγό Δ.Γράψα. Εδώ βέβαια καταδεικνύεται για πρώτη φορά δημοσίως ότι υπήρξε ενός είδους "πολιτική ανυπακοή" στις Ένοπλες Δυνάμεις να επέμβουν...
Τώρα, δύο χρόνια μετά από εκείνο το ρεπορτάζ του defencenet.gr, το μοναδικό που γράφτηκε για το θέμα την αποφράδα νύχτα της 8ης Δεκεμβρίου 2008, μπορούμε να αποκαλύψουμε όχι βέβαια την πηγή που μας είχε μεταδώσει τις πληροφορίες, αλλά την φράση που είχε χρησιμοποιήσει ο ανώτατος αξιωματικός όταν μας ενημέρωνε σχετικά: «Ναι, μας ζήτησαν επέμβαση, αλλά οι μαλ...κες πέθαναν. Ας βρούν αλλού κορόϊδα»

http://ellinikiafipnisis.blogspot.com/2010/11/blog-post_8017.html#ixzz16QUcgi00

http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2010/11/blog-post_1092.html#ixzz16QdEFKLi

Όταν οι Έλληνες ματώνουν οικονομικά, τρόικα και ΔΝΤ γλεντάνε στην Αθήνα. ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Οι δυναμικοί χάρτες Γράφει ο Dr Ν. Λυγερός

Όταν εξετάζουμε παραδοσιακούς χάρτες, όλα μας φαίνονται στατικά. Κοιτάζουμε το πλαίσιο και δεν βλέπουμε το πεδίο δράσης, ενώ ξέρουμε ότι υπάρχουν παίκτες. Μελετάμε τους χάρτες που γνωρίζουμε και τους κοιτάζουμε, όπως θέλουμε να τους βλέπουμε. Με άλλα λόγια, οι παραδοσιακοί χάρτες μας τυφλώνουν, διότι είναι απλώς καθρέφτες που δημιουργήσαμε εμείς. Διατηρούμε μέσα μας τα αντανακλαστικά εποχών, όπου οι χάρτες δεν αντιπροσώπευαν την πραγματικότητα, αλλά ήταν η πραγματικότητα, όπου σημειώναμε τη θέλησή μας. Κατά συνέπεια, οι παραδοσιακοί χάρτες παραμένουν δογματικοί, διότι δείχνουν τα δεδομένα που εισάγουμε. Με άλλα λόγια, δεν είναι μελέτες με την έννοια της επιστήμης με μόνο πολιτικά τεχνάσματα με τα οποία επιβάλλονται οι δυνατοί. Παραμένει μόνο στους αδύναμους να εξετάζουν παλαιότερους χάρτες και να θυμούνται νοσταλγικά το παρελθόν μέσα στο οποίο είχαν ένα ρόλο. Το άλλο πρόβλημα που εντοπίζουμε με αυτούς τους παραδοσιακούς χάρτες, είναι η έλλειψη δυναμικών συντελεστών διότι είναι μόνο χωρικοί και μάλιστα γεωμετρικοί. Η κυριότερη επίπτωση αυτής της ιδιότητας, είναι ότι δεν υπάρχει χρόνος. Έτσι οι παραδοσιακοί χάρτες έχουν νόημα μόνο για τις μεγάλες χώρες, ενώ οι μικρές έχουν ίσα ίσα χώρα για να επιβιώσουν στο περιθώριο. Με την πάροδο του χρόνου σε αυτές τις μικρές χώρες η στρατηγική είναι όλο και πιο διπλωματική και η διπλωματία είναι όλο και λιγότερο στρατηγική. Ένας τρόπος θεωρητικός να αντιμετωπίσουμε αυτή τη προσέγγιση, είναι να εντάξουμε στοιχεία όχι μόνο γεωστρατηγικής αλλά και τοποστρατηγικής. Η χρήση του συνδυασμού της γεωμετρίας και της τοπολογίας δημιουργεί ένα πεδίο δράσης δυναμικό. Καθώς η τοπολογία δεν ασχολείται με τις αποστάσεις αλλά μελετά τις σχέσεις, είναι ικανή να δει οντότητες που δεν κοιτάζουμε. Διότι οι σχέσεις παράγουν γραφήματα που μας επιτρέπουν να λειτουργήσουμε δομικά με τη θεωρία ομάδων. Όμως δίχως να εισχωρήσουμε σε τεχνικές λεπτομέρειες, μπορούμε να δείξουμε μερικά στοιχεία της νέας μας προσέγγισης. Οι δυναμικοί χάρτες επιτρέπουν την ενβύθιση των παραδοσιακών χαρτών στο χρόνο. Οι δυναμικοί χάρτες ζουν μέσα στον χωροχρόνο και όχι απλά στον χώρο. Αυτή η ιδιότητα μάς δίνει τη δυνατότητα να μελετήσουμε ακόμα και μικρές δομές του χώρου. Επιτρέπει επιπλέον να αναδείξουμε την ιδέα ότι οι μικρές χώρες έχουν και αυτές πρόσβαση στην υψηλή στρατηγική, αρκεί να έχουν βάθος χρόνου. Διότι γι’ αυτές ο χώρος της αντίστασης είναι ο χρόνος. Πουθενά αλλού δεν μπορούν να σταθούν δίχως να έχουν σοβαρές επιπτώσεις. Αυτό σημαίνει ότι οι δυναμικοί χάρτες δεν είναι μόνον απαραίτητοι για τις μικρές χώρες, αλλά είναι ικανοί να δημιουργήσουν ένα πεδίο δράσης ακόμα και της διπλωματίας. Διότι δίνει το χρόνο της διαχείρισης της κρίσης. Δεν προσπαθούν αυτοί οι χάρτες να προσποιηθούν ότι δεν υπάρχουν προβλήματα. Αντιθέτως τα αναδεικνύουν για να τα λύσουν. Όπως η στρατηγική, κάνουν το αδύνατο για το δυνατό. Δεν τους επαρκεί, όπως στη διπλωματία, να κάνουν το δυνατό για το αδύνατο. Οι δυναμικοί χάρτες χρησιμοποιούν την τεχνογνωσία των μαθηματικών, όχι για να δημιουργήσουν πολύπλοκες καταστάσεις, μα για να επιλύσουν περίπλοκα προβλήματα, που παρουσιάζονται ως ειρηνικές συνθήκες, οι οποίες δεν είναι τίποτε άλλο από νέα δεδομένα για την προετοιμασία μίας εμπόλεμης κατάστασης. Η ύπαρξη των μικρών χωρών είναι πολεμολογικής φύσης. Η ειρήνη είναι μία πολυτέλεια των μεγάλων. Αυτό αναδεικνύουν οι δυναμικοί χάρτες. Ο προβληματισμός που προκαλούν, είναι η συνειδητοποίηση του ρόλου μας μέσα στον χρόνο.

post from: SKEFTOMASTEELLHNIKA.GR: Οι δυναμικοί χάρτες Γράφει ο Dr Ν. Λυγερός http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2010/11/dr_25.html#ixzz16KrBJ77y
Under Creative Commons License: Attribution

Λέσχη Μπίλντεμπεργκ...ότι θέλετε να μάθετε! Η ίδρυση, ο ρόλος της και "προτάσεις" που οδήγησαν σε γεγονότα...! Του Κυριάκου Βελόπουλου

Το 1952, ο Πολωνοεβραίος Τζότζεφ Ρέντινγκερ, πρόεδρος της οργανώσεως «Πανευρωπαϊκή Κίνηση» πρότεινε την ίδρυση ενός αμερικανοευρωπαϊκού οργανισμού για την ανταλλαγή απόψεων επί των διεθνών εξελίξεων, σε υψηλό επίπεδο, με σκοπό την βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των 2 ηπείρων, όπως τονίζει ο Γ. Γεωργαλάς στο βιβλίο του «Κοσμοεξουσιαστές».Η «πρόταση, προφανώς έγινε κατόπιν εντολής και έτσι οδήγησε στην ίδρυση μιας «Λέσχης» για την υλοποίηση της. Σε αυτήν πρωτοστάτησαν οι αδελφοί Ροκφέλλερ (Νέλσον και Ντέηβιντ), ο δισεκατομμυριούχος Χάουαρντ Χιούζ, ο ιδρυτής της C.I.A Άλλεν Ντάλλες, η ιταλική μασονική (σκοτικού δόγματος) Προπαγκάντα – Ντούε (Ρ-2) με ηγέτη τον μαφιόζο Λίτσιο Τζέλι κ.α. Ως προθήκη χρησιμοποιήθηκε ο βασιλικός σύζυγος της Ολλανδίας πρίγκιψ Βερνάρδος που ανέλαβε και πρόεδρος της δεκαμελούς Γενικής Γραμματείας της κινήσεως.
Η ιδρυτική διάσκεψη συνήλθε τον Μάιο του 1954 στο ξενοδοχείο «Μπίλντεμπεργκ» του Όστερμπεκ της Ολλανδίας. Μετείχαν οι Χ. Τρούμαν, Α. Ντάλλες, Μπρόξιο (γ.γ ΝΑΤΟ). Α. Τζέλι, εκπρόσωποι πολυεθνικών, βιομηχανιών όπλων, τραπεζικών ομίλων, μεγάλων Μ.Μ.Ε. Σχεδόν όλοι μασόνοι σκοτικού τύπου. Πρόκειται για «διαπλοκή» μεγάλου κεφαλαίου – μασονίας – μυστικών υπηρεσιών – πολιτικών – Μ.Μ.Ε – μαφίας υπό την ηγεσία των Η.Π.Α, όπου εδρεύουν οι περισσότερες πολυεθνικές, τα μεγάλα Μ.Μ.Ε και ο τεκτονισμός σκωτικού τύπου.
Οι «συναντήσεις», η διάσπαση και η οργάνωση της
Στην ιδρυτική σύσκεψη, αποφασίσθηκε η σύγκλιση ετησίων «συναντήσεων», στις οποίες τα μόνιμα μέλη της «Λέσχης» και οι εκάστοτε καλεσμένοι τους θα αντήλλασσαν απόψεις επί των διεθνών πραγμάτων…!
• Από τότε η «Λέσχη» συνεδριάζει κάθε χρόνο για 3 ημέρες, αλλά ενίοτε και εκτάκτως, κάθε φορά σε άλλη χώρα, ώστε να υπογραμμίζεται ο οικουμενιστικός χαρακτήρας της.
• Πριν από κάθε σύνοδο συνέρχεται «προσυνεδρίαση» από τα μόνιμα μέλη της «Λέσχης», η οποία καταρτίζει τον κατάλογο των προσκεκλημένων και την ημερήσια διάταξη της συνόδου.
• Στις συναντήσεις των Μπίλντεμπέργκερς, συζητούνται μεγάλα προβλήματα κατά τρόπο σφαιρικό( από οικονομικής, στρατιωτικής, διπλωματικής, πολιτικής και κάθε άλλης πλευράς) και συνάγεται μια «πρόταση», με σκοπό «ενημερωτικό». Κατά το καταστατικό της Λέσχης όλοι μετέχουν ως ιδιώτες, εκθέτουν ελεύθερα τις απόψεις τους που θεωρούνται «προσωπικές γνώμες» και δεν λαμβάνονται αποφάσεις. Φυσικά, ουδέποτε καλούνται να εκθέσουν τις απόψεις τους πρόσωπα που έχουν λάβει αντιοικουμενιστικές θέσεις σε οποιοδήποτε πεδίο – οικονομικό, πολιτικό, γλωσσικό, πολιτισμικό ή θρησκευτικό. Κατά τα άλλα δεν αποκλείεται κανείς για τις πολιτικές του τάσεις…! Στην «Λέσχη» συνυπάρχουν φιλελεύθεροι, νεοφιλελεύθεροι, συντηρητικοί, σοσιαλδημοκράτες, σοσιαλιστές. Καλύπτει ολόκληρο σχεδόν το φάσμα του πολιτικού διπολισμού ( δεξιά – αριστερά) με αποκλεισμό των αντιοικουμενιστών.

Οι ακροδεξιοί αποκλείονται ως «εθνικιστές» και οι κομμουνιστές ως αντιτιθέμενοι στην Pax Americana.

Η «Λέσχη» περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό μασόνων, αλλά και μη μασόνους.
Τα μη μέλη καλούνται για 2 λόγους:
1. Να προσφέρουν κάλυψη ή κύρος.
2. Να διαπιστωθεί αν προσφέρονται για ένταξη και προώθηση.
Φυσικά, η «Λέσχη» είναι «δημοκρατική», δηλαδή υπέρ των κοινοβουλευτικών καθεστώτων δια των οποίων ελέγχονται ευχερέστερα οι χώρες μέσω χρηματοδοτούμενων κομμάτων και προεκλογικών εκστρατειών, κατευθυνόμενων Μ.Μ.Ε, διαφθοράς και κυβερνητικών κρίσεων. Για αυτό και είναι κατ’ αρχήν εναντίον των δικτατοριών και καταδίκασε αμέσως το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδος (1967 – 1974).
• Το 1954, στο Όστερμπεκ της Ολλανδίας η Λέσχη «πρότεινε» την ανατροπή του τότε «αριστερού» καθεστώτος του προέδρου Άρμπενθ στην Γουατεμάλα, το οποίο προσπαθούσε να περιορίσει την κυριαρχία των βορειοαμερικανικών «καρτέλ» στην χώρα και κυρίως της «Γιουνάϊτεντ Φρούτ Κόμπανυ», η οποία ήλεγχε την παραγωγή φρούτων και μαζί τους σιδηροδρόμους, τις μεταφορές, τα λιμάνια, το εξαγωγικό εμπόριο της χώρας. Πράγματι ακολούθησε ένοπλη εισβολή αντικαθεστωτικών στην Γουατεμάλα και ο Άρμπενθ ανατράπηκε…!• Το 1959, η Λέσχη συνήλθε στο Γιεσίλκοφ της Τουρκίας και «εισηγήθηκε» την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου με αποκλεισμό της Ενώσεως. Ακολούθησαν οι συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, με τις οποίες ιδρύθηκε ελληνοτουρκικό-κυπριακό κράτος.
• Το 1963, στις Κάννες, οι «Μπίλντεμπεργκερς» επέκριναν την πολιτική του προέδρου Κέννεντυ στο Βιετνάμ και στην Κούβα. Πέντε μήνες αργότερα, ο Κέννεντυ δολοφονήθηκε.
• Το 1995 στο Μπύργκενστοκ της Ελβετίας συζητήθηκε το θέμα « Η παγκόσμια κυβέρνηση»…!Η κοινή γνώμη πιστεύει ότι πολλές άλλες σημαντικές αποφάσεις – στροφές στις διεθνείς σχέσεις πάρθηκαν από τους «Μπίλντεμπεργκερς». Οι αποφάσεις όμως λαμβάνονται αλλού, χωρίς δημοσιότητα και «προσκεκλημένους». Στους «Μπίλντεμπεργκερς» απλώς ανατίθεται η προπαρασκευή της παγκόσμιας κοινής γνώμης, όταν αυτό κρίνεται σκόπιμο, ώστε να αποδεχθεί ευκολότερα την πραγμάτωση τους.

Η «Μπίλντεμπεργκ»,

η «Τριμερής»,

η «Σιών»,

το «Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων» κ.λπ. είναι εκτελεστικά όργανα, υψηλού επιπέδου, αλλά πάντως εκτελούν, δεν αποφασίζουν. Σε αυτά ανατίθενται αποστολές, όπως η μελέτη των ήδη ειλημμένων αποφάσεων, η επεξεργασία των λεπτομερειών της εφαρμογής τους, η επισήμανση των πιθανών επιπτώσεων κ.λπ.
Η Λέσχη υπέστη σοβαρά πλήγματα με αποκαλύψεις που έγιναν σε βάρος της όπως η ανάμειξη της στο σκάνδαλο Λόκχηντ, που υποχρέωσαν σε παραίτηση τον πρίγκιπα Βερνάρδο και τον πρωθυπουργό της Ιαπωνίας, καθώς και στην πολύκροτη υπόθεση της τεκτονικής στοάς Π-2 στην Ιταλία. Έγινε, επίσης, λόγος για ανάμειξη της σε δολοφονίες (Κέννεντυ), πραξικοπήματα (Βιετνάμ), πολέμους (Κύπρος, Άραβες – Ισραήλ) και για σχέσεις της με τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες». Τα εναντίον της πυρά κατευθύνονταν από ανταγωνιστικά κέντρα και κυρίως την Trilateral Committee. Αυτή προέκυψε από ρήξη που προκλήθηκε κατά την σύνοδο της Λέσχης, τον Μάιο του 1973 στο Σαλτσγκιομπάντεν της Σουηδίας.

Οι διαφωνούντες προς τις «συντηρητικές» αντιλήψεις και μεθόδους της Λέσχης, «εκσυγχρονιστές», με επικεφαλής τον Ντέηβιντ Ροκφέλλερ, απεχώρησαν και συγκρότησαν την Τριμερή Επιτροπή με συμμετοχή 325 μονίμων μελών (έναντι 30 της Μπίλντεμπεργκ) από Η.Π.Α, Ευρώπη, Ιαπωνία, (εξ ου «Τριμερής»).

Ένας από τους «νεωτερισμούς» των «εκσυγχρονιστών» ήταν η ένταξη της Ιαπωνίας στα διεθνή υπερεθνικά κέντρα εξουσιασμού.

Οι νεωτεριστές αποβλέπουν σε μια συνένωση των οικονομιών του Ειρηνικού, που θα περιλαμβάνει τις Η.Π.Α, την Ιαπωνία, την Ταϊβάν, την νότιο Κορέα, τη Σιγκαπούρη και την Αυστραλία.

Επιμένουν μάλιστα ότι πρέπει να δοθεί προς αυτήν την κατεύθυνση μεγαλύτερη σημασία και προτίμηση έναντι της Ευρωπαϊκής.

Στη Διοίκηση της «Λέσχης» μετέχουν παράγοντες:

1. Οικονομικοί, όπως οι αδελφοί Ροκφέλλερ, οι Ανιέλι της FIAT, ο Λιοτάρ της Νεστλέ, ο Φόρεν της General Electric……!
2. Των Μ.Μ.Ε όπως διευθυντές ή αρχισυντάκτες του Foreign Affairs, της Monde, των Sunday Times…..!
3. «Πνευματικοί», στελέχη ΑΕΙ, κέντρων μελετών και άλλων συναφών ιδρυμάτων, όπως των πανεπιστημίων Χάρβαρντ, Οξφόρδης, της «Ενώσεως Σπουδών Ευρωπαϊκών Προβλημάτων» (Ιταλία), του «Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων» (Γερμανία)….!
4. Πολιτικοί και διπλωματικοί.
5. «Συνδικαλιστικοί»
6. Των «διεθνών οργανισμών», ΝΑΤΟ, ΟΟΣΑ….!
7. «Προσωπικότητες», όπως ο βασιλικός σύζυγος της Ολλανδίας πρίγκιψ Βερνάρδος, οι βασίλισσες της Ολλανδίας Βεατρίκη και της Ισπανίας Σοφία, λόρδοι, τ. Πρωθυπουργοί, υπουργοί…!
Απόσπασμα από το Βιβλίο "Η Ελλάδα αιμορραγεί"

: http://ellinikiafipnisis.blogspot.com/2010/11/blog-post_3793.html#ixzz16K3BmG2G

http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2010/11/blog-post_9167.html#ixzz16Km09HDm

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ MΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΕΣ MΑΣ ?

Ο Steven Jacobson είναι απόφοιτος της σχολής επικοινωνίας του πανεπιστημίου της Βοστώνης.. Εργάσθηκε στην κινηματογραφική βιομηχανία για 13 χρόνια, σαν παραγωγός και διετέλεσε υπεύθυνος παραγωγής σε εταιρία παραγωγής ντοκυμαντέρ και σύναψε συμβόλαια με το ινστιτούτο DC Films για το θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.

"Κατα την εργασία μου ως παραγωγός είδα πόσο εύκολο είναι να αλλάξει κανείς τη σημασία κάποιου γεγονότος ή τη σημασία των λόγων κάποιου. λέει ο Τζέϊκομσπον. ¨Αλλά δεν είχα εκτιμήσει σωστά σε όλο της το μέγεθος την έκταση του ελέγχου από τα ΜΜΕ (ακόμα και για αυτούς που εργάζονται στα ίδια τα ΜΜΕ) μέχρι που μου δόθηκαν τα αποτελέσματα μιας ιατρικής έρευνας για τον προγραμματισμό και τον απο-προγραμματισμό του ανθρώπινου νου." συνεχίζει.

Αυτά τον οδήγησαν στην αποχώρηση του από τον κλάδο του κινηματογράφου και την έναρξη μιας καριέρας ερευνητικής για τη χρήση του ελέγχου του νου που με τη σειρά της οδήγησε στη δημιουργία του οπτικοακουστικού υλικού "Ελεγχος του νου στην Αμερική".

Στόχος του Στήβεν είναι η ενημέρωση του κόσμου για τον τρόπο που τον χειραγωγούν τα ΜΜΕ.

Ακολουθεί απόσπασμα μιας πολύ ενδιαφέρουσας συνέντευξης στην οποία ο Τζέϊκομπσον εξηγεί τον έλεγχο του νου και αμφισβητεί το γεγονός ότι οι σκέψεις μας είναι δικές μας...

http://www.youtube.com/watch?v=ekWaGqut3XQ

Ακολουθεί η "απομαγνητοφώνηση"...

"Ακολουθεί απόσπασμα συνέντευξης με τον Στήβεν Τζέϊκομπσον που εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο όλοι μας χειραγωγούμαστε ιδιαίτερα μέσω της τηλεόρασης καθώς και το γεγονός ότι οι σκέψεις σας μπορεί να μην είναι δικές σας αλλά σας τις "φύτεψαν" προγραμματίζοντας τον εγκέφαλό σας από τη στιγμή της γέννησης σας.

Αν οι πληροφορίες αυτές είναι νέες για εσάς θα μάθετε πολλά από αυτό το εκπληκτικό βίντεο που διαρκεί 8 λεπτά...

ΟΠΛΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι ζούμε μια εικονική πραγματικότητα. Zούμε σε ένα εντελώς ελεγχόμενο περιβάλον... ένα περιβάλον που δημιουργήθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Πολλοί άνθρωποι ειδικά οι νέοι δέχονται χωρίς κριτική την "πραγματικότητα" που τους παρουσιάζουν τα ΜΜΕ. Η λαϊκή τέχνη, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, κουβαλούν μηνύματα για το πως λειτουργεί η κοινωνία και το πως θα πρέπει οι άνθρωποι να συμπεριφέρονται. Συνεπώς η διασκέδαση δεν είναι χωρίς τίμημα, προσβάλεται η ιδεολογία προβάλεται μια θέαση του κόσμου που επηρεάζει όσους παρακολουθούν το πρόγραμμα της τηλεόρασης.

Και υπάρχει λόγος που το δίκτυο της τηλεόρασης και η μουσική βιομηχανία προγραμματίζουν στο μυαλό τον κώδικα από τον οποίο συχνά δεχόμαστε επίθεση σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας...

Μας προγραμματίζουν σε μια συγκεκριμένη θέαση του κόσμου την οποία μπορεί να θεωρούμε φυσιολογική επειδή γεννηθήκαμε μέσα σε αυτό το σύμπλεγμα από ψέματα και απάτη.

Στην πραγματικότητα η απάτη έγινε μέρος του κοινωνικού πλαισίου και ακριβώς επειδή γεννηθήκαμε μέσα σε αυτήν την κατάσταση οι γονείς μας γεννήθηκαν μέσα σε αυτήν την κατάσταση δεν ξέρουμε κάτι άλλο καλύτερο και έτσι δεν είναι σίγουρο ότι βλέπουμε τα πράγματα έτσι όπως είναι στην πραγματικότητα αλλά ότι μπορεί να τα βλέπουμε

διαφορετικά ανάλογα με το πως είμαστε εμείς...

Υπάρχουν δύο κύρια μέσα χειραγώγησης των ανθρώπων.

Το ένα είναι πολύ απλό πολύ βασικό και αυτό είναι ο απλός έλεγχος των πληροφοριών.

Οταν δεν έχουμε όλα τα δεδομένα για ένα συγκεκριμένο θέμα η ποιότητα της κρίση μας δεν μπορεί να είναι καλύτερη από την ποιότητα της πληροφορίας.

Και παρά το γεγονός ότι έχουμε μια πληροφορία διασκορπισμένη παντού με όλη την πληροφορία που υπάρχει διαθέσιμη στο διαδίκτυο και σε άλλες πηγές πληροφόρησης θα πρέπει να διαθέτουμε την ικανότητα να αξιολογήσουμε την πληροφορία που μας προσφέρεται και είναι θέμα να έχουμε τη διορατικότητα και να αποφασίζουμε το τι είναι αλήθεια ποια είναι τα ψέματα ποιες οι μισοαλήθειες.

Υπάρχει στο χώρο των ΜΜΕ μια διαδικασία συγχωνεύσεων για τον έλεγχο της πληροφορίας στην ιδιοκτησία των διαφόρων μέσων στον τύπο, στον κινηματογράφο στην τηλεόρασηπου τελικά καταλήγουν στα χέρια των λίγων που κατέχουν τις πολυεθνικές.

Σήμερα στην ουσία υπάρχουν ελάχιστες εταιρίες που ελέγχουν την πληροφορία και επιβάλουν τον τρόπο διασκέδασης.

Κατα την εργασία μου σαν συντάκτης είχα την ευκαιρία να δω πόσο εύκολο είναι να αλλάζεις το νόημα ενός συμβάντος ή το νόημα των όσων λέει κάποιος σε οτιδήποτε. Ετσι αντιλαμβανόμουν την πλαστικότητα και τη δυνατότητα εύκολης μορφωποίησης της "πραγματικότητας" των ΜΜΕ.

Αλλα δεν είχα συνειδητοποιήσει σε όλη της την έκταση τη χειραγώγηση την οποία επιβάλουν τα ΜΜΕ στους ανθρώπους και συμπεριλαμβάνω και τους ανθρώπους που εργάζονταν στα ΜΜΕ.

Αν χρησιμοποιήσουμε την τηλεόραση σαν πρώτο παράδειγμα για το πως δουλεύει ο προγραμματισμός του νου (της διάνοιας) μας Η τηλεόραση είναι το πιο δυνατό όπλο ψυχολογικού πολέμου στην ιστορία!

Για πολλούς ανθρώπους είναι ένα μέλος της οικογένειας στο σπίτι "ένα κύριο μέλος... στην ουσία κρατάει" το σπίτι"...

Ναι. Είναι η κύρια πηγή πληροφορίας. Η τηλεόραση στην ουσία είναι το σύμβολο της πληροφορίας που πρέπει να λατρέψουμε...

Πολλοί άνθρωποι δεν σκέφτονται πολύ τα πράγματα που τους επηρεάζουν ασυνείδητα συνήθως δεν ξέρουν τι να ψάξουν μέχρι να έρθει κάποιος και να τους τα δείξει και τότε μόνο καταλαβαίνει τον τρόπο με τον οποίο όλοι μας επηρεαζόμαστε από δυνάμεις που δεν μπορούμε να δούμε συνειδητά.

Και ο απόλυτος έλεγχος είναι ο έλεγχος που γίνεται χωρίς το θύμα να το αντιλαμβάνεται και η τηλεόραση είναι εξαιρετικό παράδειγμα.

Σκεφτείτε την τελευταία φορά που παρατηρήσατε μικρά παιδιά ή ηλικιωμένους να κάθονται και να βλέπουν τηλεόραση. Είχαν αυτό το "υαλώδες" μάτι εκείνο το άδειο βλέμα και αυτό συμβαίνει επειδή εκείνη τη στιγμή βρίσκονται σε εγκεφαλική κατάσταση "Α" , μια κατάσταση ύπνωσης του νου. Είναι εξαιρετικά σημαντικό. Το ότι η τηλεόραση έχει τη δύναμη να μας θέτει σε κατάσταση ύπνωσης. Δεν έχει σημασία τι δείχνει. Και αυτό γιατί η οθόνη της τηλεόρασης τρεμοπαίζει χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε και παρ΄όλο που φαίνεται στατική στην πραγματικότητα τρεμοπαίζει. Δεν το βλέπουμε συνειδητά αλλά το ασυνείδητο λόγω της επανάληψης του οπτικού ερεθίσματος αλλάζει τη διανοητική μας κατάσταση.

Και αυτή είναι η βασική αρχή πίσω απο τον "υπνωτιστικό προγραμματισμό". Ζητάς από το υποκείμενο να εστιασει την συνειδητή προσοχή του σε μία από τις πέντε αισθήσεις. Στην περίπτωση της τηλεόρασης μιλάμε για εικόνα που επαναλαμβάνεται στην περίπτωση του ήχου οποιοσδήποτε επαναλαμβανόμενος ήχος θα μας αλλάξουν τη νοητική μας κατάσταση.

Και ο λόγος που αυτό είναι σημαντικό είναι γιατί εμείς οι άνθρωποι είμαστε επιρεπείς στον νοητικό προγραμματισμό πολύ περισσότερο όταν είμαστε σε κατάσταση ύπνωσης.

Οταν είμαστε σε κατάσταση ήπιας ύπνωσης είμαστε πολύ ευάλωτοι Γιατί ο πρώτος σκοπός ενός προπαγανδιστή ή ενός διαφημιστή είναι η δημιουργία συνθηκών που θα μας φέρουν σε αυτή τη διανοητική κατάσταση ώστε να ευνοείται η λήψη των μηνυμάτων και αυτό επιτυγχάνεται σε καταστάσεις μέτριας ύπνωσης.

Και γι αυτό η τηλεόραση είναι πολύ σημαντική σε όλη αυτή τη διαδικασία οδηγώντας στην ενοποίηση του νου ολόκληρου του πληθυσμού.

Δεν σας έτυχε να αγοράσετε κάτι και μετά να αναρωτηθείτε γιατί το αγοράσατε;

Είναι σύνηθες φαινόμενο να νιώθουμε πια την ανάγκη να αγοράσουμε πράγματα βάσει μιας ανάγκης που μας προγραμμάτισε μια συγκεκριμένη μάρκα προϊόντων. Στην ουσία αυτός είναι ο στόχος του προγραμματισμού ενός προπαγανδιστή ή διαφημιστή (δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ τους!!!) ο ένας πουλάει προϊόντα ο άλλος πουλάει ιδέες. Και οι δύο επιδιώκουν να χτίσουν μέσα μας έναν αυτόματο μηχανισμό με τον οποίο θα αντιδρούμε αυτόματα και χωρίς να το σκεφτόμαστε και θα προτιμάμε μια συγκεκριμένη ιδέα ή ένα συγκεκριμένο προϊόν. Αυτός είναι ο στόχος του προγραμματισμού.

Σκεφτείτε το. Κάθε φορά που ακούτε τηλεπαρουσιαστές να μιλάνε αντιλαμβάνεστε ότι ανεξάρτητα από την εθνικότητα τους τη φυλή τους είτε είναι μαύροι είτε άσπροι έχουν όλοι έναν παρόμοιο τρόπο ομιλίας. Ακολουθούν ένα πρότυπο ομιλίας που συνδέεται με την λήψη πληροφορίας. Ακολουθούν το πρότυπο ομιλίας του υπνωτιστή.

Οι τηλεπαρουσιαστές κοιτούν κατευθείαν στην κάμερα στα μάτια του τηλεθεατή.

Αυτή είναι μια υπνωτιστική τεχνική.

Ο τηλεπαρουσιαστής ειδήσεων είναι μια "αρχή" (εξουσία) που ενθαρύνει την αποδοχή της πληροφορίας. Οι άνθρωποι θα δεχθούν την πληροφορία που προέρχεται από μια κοινά αποδεκτή και σεβαστή αρχή.

Και μετά η επανάληψη της πληροφορίας ξανά και ξανά είναι που χτίζει αυτή την αυτόματη διαδικασία λήψης αποφάσεων, έτσι ώστε κάθε φορά που μας παρουσιάζεται η πληροφορία να την δεχόμαστε αυτόματα χωρίς να την σκεφτόμαστε.

ΔΗΜ: "Νομίζετε ότι τα ΜΜΕ λειτουργούν για λογαριασμό τους;
Γιατί πολύ φοβάμαι ότι τα ΜΜΕ ελέγχονται.


Ναι συμφωνώ. Νομίζω ότι τα ΜΜΕ έχουν γίνει το δεξί χέρι της κυβέρνησης..."

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ.

http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2010/11/m-m.html#ixzz16KlCTqQt

ΤΑ ΥΠΟΥΛΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ!!!

«Αναφερόμαστε στην ιστορική μνήμη στην Ελλάδα και συνήθως ο λόγος γίνεται για τις χαμένες πατρίδες στην Μ. Ασία. Ξεχνάμε όμως ότι πάνω από μισό εκατομμύριο μουσουλμάνοι, άφησαν χαμένες πατρίδες στα Βαλκάνια. Ποιος θυμάται ότι η Θεσσαλονίκη είναι μια χαμένη πατρίδα για τους Εβραίους;…»
Αντώνης Λιάκος, καθηγητής «Ελληνικής»(!) Ιστορίας
Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών

Η προπαγάνδα περί «πολυπολιτισμικής Βαλκανικής Μητροπόλεως» 
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες αυτού του τόπου, έχουν δηλώσει ευθέως ότι μέσα στα επόμενα χρόνια η Θεσσαλονίκη, η συμπρωτεύουσα του Ελληνικού Βορρά, πρόκειται να μετατραπεί σε μία πολυεθνική μεγαλούπολη των τριών εκατομμυρίων κατοίκων και να καταστεί η «Μητρόπολη των Βαλκανίων». Μάλιστα, τον περασμένο Σεπτέμβριο, στην συνέντευξη που παρεχώρησε στα πλαίσια της ΔΕΘ στην Θεσσαλονίκη, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ George Παπανδρέου, εκτός των άλλων γελοίων και τυχάρπαστων που είπε (όπως π.χ. ότι χαίρεται όταν ένας ξένος κρατάει την Ελληνική σημαία), μίλησε επανειλημμένως για μία «σύγχρονη, ανοικτή και πολυπολιτισμική» Θεσσαλονίκη, που πρέπει να αντισταθεί στην «λογική της ξενοφοβίας» και να διατηρήσει τον… «πολυπολιτισμικό» της χαρακτήρα…
Τον περασμένο Ιούνιο, επίσης, στην συμπρωτεύουσα, με πρωτοβουλία του ιδρύματος Κόκκαλη και του Αμερικανικού Κολλεγίου, έγινε επίσημη παρουσίαση ενός βιβλίου με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Θεσσαλονίκη – πόλη των φαντασμάτων Χριστιανών, μουσουλμάνων και Εβραίων» (προσέξτε: όχι Ελλήνων αλλά… Χριστιανών!).
Συγγραφέας του εν λόγω βιβλίου κάποιος «καθηγητής» Μαζάουερ, απ’ το Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να αντιληφθεί κανείς, ότι και μόνο ο τίτλος αυτού του βιβλίου αμφισβητεί ευθέως τον εθνικό ελληνικό χαρακτήρα, όχι μόνον της Θεσσαλονίκης, αλλά και ολοκλήρου της Μακεδονίας!
Χαρακτηριστική είναι η παρουσίαση του βιβλίου από την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», όπου στο ένθετο «Βιβλιοδρόμιο», μεταξύ άλλων έγραψε: «Στο νέο του βιβλίο ο Μαρκ Μαζάουερ σηκώνει το πέπλο της διακοινοτικής κληρονομιάς της συμπρωτεύουσας και δημιουργεί ένα αλληγορικό σύμπαν γεμάτο θαυμασμό για τις χαμένες πατρίδες της ανεκτικότητας και της πολυπολιτισμικότητας»!!!
Γιατί όμως τόσο ενδιαφέρον για την Ελληνική Συμπρωτεύουσα; Ποιοι είναι που θέλουν την Θεσσαλονίκη –την νύμφη του Ελληνικού Βορρά-, μία «πολυεθνική» και «πολυπολιτισμική» τερατούπολη των Βαλκανίων και δεν το κρύβουν;

Οι Εβραίοι και η… «Μητέρα του Ισραήλ»! 
Απόλυτα σχετικό προς τα ανωτέρω, είναι το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια γίνονται μεγάλες επενδύσεις στην οικονομία της πόλεως από εβραϊκά κεφάλαια. Σύμφωνα με έγκυρους οικονομικούς αναλυτές, ποσοστό μεγαλύτερο από το 50% της οικονομίας της Θεσσαλονίκης ελέγχεται από πολυεθνικές που είτε εξυπηρετούν ισραηλινά συμφέροντα, είτε ανήκουν απευθείας σε εβραίους. Ανάμεσα στις άλλες επενδύσεις τους (καζίνο, βιομηχανικά κέντρα κ.λπ.), βρίσκεται και η αγορά μέσων μαζικής ενημερώσεως (εφημερίδες, τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί κ.ά.).
Κάνοντας μια απλή μαθηματική σύγκριση στις μερικές χιλιάδες που αριθμεί η εβραϊκή κοινότητα στην Θεσσαλονίκη σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, και τα ποσοστά επενδύσεων και ιδιοκτησιών που κατέχει, αντιλαμβανόμαστε την ισχύ και την δύναμη της παρασιτικής αυτής μειοψηφίας στην Ελληνική συμπρωτεύουσα.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι για τους απανταχού σιωνιστές η Θεσσαλονίκη ήταν και παραμένει η «Μητέρα του Ισραήλ». Οι ίδιοι δεν κρύβουν ότι θέλουν τον έλεγχό της σαν προγεφύρωμα από το Ισραήλ στην Ευρώπη και προς τούτο έχουν εργαστεί ποικιλοτρόπως και συστηματικώς. Δεν είναι καθόλου τυχαία π.χ. η ανέγερση τα τελευταία χρόνια πολλών εβραϊκών μνημείων και μουσείων, που υπενθυμίζουν σε όλους την… εβραϊκότητα και το δήθεν εβραϊκό ιστορικό παρελθόν της πόλεως αυτής.
Η Ιστορία όμως δεν γράφεται ούτε με ανεγέρσεις μνημείων «ολοκαυτώματος», ούτε με αμερικανόφερτες μελέτες υπόπτου καταγωγής «καθηγητών»…

Ιστορική αναδρομή 
Κατά τους αιώνες του Βυζαντίου, η Θεσσαλονίκη αποτελούσε το δεύτερο πληθυσμιακό, πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο της Αυτοκρατορίας –την Συμβασιλεύουσα του Βυζαντινού Ελληνισμού. Εικοσιτρία χρόνια πριν την Άλωση της θρυλικής Πόλεως των Κωνσταντίνων, μόλις στα 1430, η Θεσσαλονίκη θα βυθιστεί στο σκοτάδι της μαύρης σκλαβιάς για τους επόμενους 5 αιώνες, πέφτοντας στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων, στις ορδές των βαρβάρων του Μουράτ…
Την περίοδο εκείνη της Αλώσεως, η εβραϊκή παρουσία στην Θεσσαλονίκη ήταν αρκετά ισχνή. Ουδέποτε, άλλωστε, από την αρχαιότητα, η Θεσσαλονίκη διέθετε ισχυρή εβραϊκή κοινότητα. Από την ίδρυση μάλιστα της πόλεως (4ος αι. π.Χ.) μέχρι σήμερα, ο πληθυσμός της περιελάμβανε τόσο μηδαμινό αριθμό εβραίων, που οι ιστορικοί απαξιούσαν την καταγραφή του.
Η μεγάλη πλημμύρα της Θεσσαλονίκης απ’ την εβραϊκή λαίλαπα ξεκίνησε κατά τον 16ο αιώνα, μετά την ομαδική εγκατάλειψη των εβραίων της Ισπανίας, εξαιτίας των διώξεων που υπέστησαν εκεί από την Ιερά Εξέταση. Μία δεύτερη μαζική εγκατάσταση θα παρατηρηθεί επίσης γύρω στα 1720, από εβραίους προερχόμενους απ’ την Ιταλία. Και στις δύο περιπτώσεις, ο Τούρκος κατακτητής έφερε και εγκατέστησε σε αυτή την πόλη τους εβραίους ως συνεργάτες του.
Οι βδέλλες αυτές, εκμεταλλευόμενες στο έπακρο την δεινή θέση στην οποία είχε περιέλθει ο Ελληνισμός κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας, επιδόθηκαν στην αγαπημένη τους ενασχόληση, την τοκογλυφία, θησαυρίζοντας εις βάρος του ελληνικού στοιχείου. Όπως οι ίδιοι ομολογούν στα «Χρονικά»: «Από τον 18ο αιώνα, καθώς ο χρηματικός φόρος γενικεύθηκε στην οθωμανική αυτοκρατορία, ολοένα και περισσότερα χωριά άρχισαν να δανείζονται από πλούσιους εβραίους ή τούρκους με πολύ υψηλό επιτόκιο, με αποτέλεσμα να μετατρέπονται σταδιακά σε τσιφλίκια, στο βαθμό που οι κάτοικοι των χωριών αδυνατούσαν να ανταποκριθούν στους βαρείς φόρους και τους αυξανόμενους τόκους. Πολλά χωριά από τη Θεσσαλονίκη είχαν αυτή την τύχη» («Χρονικά», Μάιος-Ιούνιος 1994).
Η απομυζητική δραστηριότητα των εβραίων εις βάρος του Μακεδονικού Ελληνισμού συνεχίστηκε και κατά τα χρόνια της Επαναστάσεως. Όπως προκύπτει από το ίδιο εβραϊκό περιοδικό: «Στα 1821, κατά την έκρηξη της ελληνικής επανάστασης, πολλοί "χριστιανοί" της Θεσσαλονίκης συνελήφθησαν. Για την απελευθέρωσή τους, οι Τούρκοι αξιωματούχοι εισέπραξαν ως λύτρα 440.000 γρόσια.
Για να συγκεντρώσουν αυτό το ποσόν οι "χριστιανοί", δανείσθηκαν από Εβραίους τραπεζίτες προς 30-50% επιτόκιο, με ενέχυρο τιμαλφή και σκεύη των ναών, λαμβάνοντας μετρητά το ένα δεύτερο ή ένα τρίτο της αξίας. Δυστυχώς δεν ξέρουμε από ποιους τραπεζίτες».
Εκτός της «αργυραμοιβίας» (ήπιος και εξωραϊσμένος όρος της τοκογλυφίας), οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης –και γενικότερα της Μακεδονίας-, πιστοί στην απαράβατη εντολή του σιωνισμού, όπως αυτός πηγάζει απ’ τις ραββινικές παραδόσεις περί αιώνιας διαπάλης Ελληνισμού-Εβραϊσμού, επιδόθηκαν με όποιον τρόπο μπορούσαν στην καταστολή του εθνοαπελευθερωτικού Αγώνος των Ελλήνων, πάντοτε συνεπικουρώντας στα βάρβαρα μογγολικά ένστικτα των Τούρκων Οθωμανών. Το όνομα του εβραϊκής καταγωγής σφαγέως του Μακεδονικού Ελληνισμού Ταάλ Μπέη προκαλούσε τον φόβο και τον τρόμο στους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μακεδονικής επικράτειας. Επίσης, στην καταστροφή της Ναούσης (Απρίλιος 1822), ειδικό ρόλο υπέρ των Τούρκων, έπαιξε ένοπλο τμήμα 700 εβραίων της Θεσσαλονίκης.
Η παροικία τους στην πόλη αυτή προσέφερε αναμφίβολα κάθε είδους πολύτιμες υπηρεσίες στους Τούρκους, αφού οι εκπρόσωποί της διακρίθηκαν σε πλείστες περιπτώσεις, εκτός από φοροεισπράκτορες, και σαν καταδότες των Ελλήνων…

Βαλκανικοί πόλεμοι 1912-13 
Είναι γεγονός ιστορικά τεκμηριωμένο, ότι οι εβραίοι ουδέποτε μπόρεσαν να «χωνέψουν» την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, αλλά και μέρους της ανέκαθεν Ελληνικής Μακεδονίας, από τον Ελληνικό Στρατό, κατά τους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13… Η πολυεθνική σύνθεση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, η καταπίεση του εθνικού και πολιτικού αισθήματος των Ελλήνων και πολλοί άλλοι παράγοντες, επέτρεπαν επί αιώνες ολόκληρους στο εβραϊκό στοιχείο να ασκεί ανενόχλητο την οικονομική του δραστηριότητα, παρασιτώντας επί του γηγενούς πληθυσμού και απολαμβάνοντας πληρών ελευθεριών από την Οθωμανική εξουσία.
Όταν όμως η Θεσσαλονίκη ενσωματώθηκε στο νέο Ελληνικό κράτος, η εβραϊκή δραστηριότητα έμελλε –φαινομενικά, έστω- να λάβει άδοξο τέλος. Ο διεθνής σιωνισμός στόχευε ανέκαθεν στην απόσπαση της Μακεδονίας από τον ελλαδικό κορμό και οι ραδιουργίες που χρησιμοποίησε σε όλα τα επίπεδα κατά την διάρκεια του 20ού αιώνος (μέχρι και σήμερα…) το αποδεικνύουν περίτρανα.
Είναι άγνωστο σε πολλούς ότι η ίδρυση του «Μακεδονικού Κομιτάτου» των Βουλγάρων, τρομοκρατική-δολοφονική οργάνωση που τόσο βασάνισε τους Έλληνες της Μακεδονίας κατά τα έτη 1900-1908, υπήρξε έμπνευση των βουλγαριζόντων κρυπτοεβραίων Γιοζέφ και Γιάγκωφ. Όπως επίσης ότι η περίφημη επανάσταση του «Ίλιντεν» το 1905, στηρίχθηκε κατά ένα μέρος στους εβραίους, υπό την ενεργό συμμετοχή των αδελφών Καμχή.
Κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι ήλεγχαν την στοά “Alliance”, συγκέντρωσαν υπό μορφή εράνου το αμύθητο ποσό των 650.000 χρυσών λιρών, το οποίο και παρέδωσαν στην Τουρκία (βλ. δημοσίευμα εφημ. «Εστία», 9.10.1912), ενώ μέλη της εβραϊκής κοινότητος συγκρότησαν εθελοντικό σώμα το οποίο πολέμησε κατά του Ελληνικού Στρατού στο πλευρό των Τούρκων.
Εξ άλλου, σε συνέδριο που διεξήχθη το 1992 στην Θεσσαλονίκη, με θέμα τις εβραϊκές κοινότητες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη τους τελευταίους πέντε αιώνες, η εβραία «ιστορικός» Ρένα Μολχό παραδέχθηκε την αντίδραση των εβραίων της περιοχής στην ενσωμάτωση της Θεσσαλονίκης στην ελληνική επικράτεια. Προβαίνοντας ταυτοχρόνως σε ψευδέστατους ισχυρισμούς της μορφής ότι από τα… Ελληνιστικά χρόνια η πλειοψηφία των κατοίκων της Θεσσαλονίκης ήσαν εβραίοι!
Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι μόνο τυχαία δεν ήταν η δολοφονία του βασιλέως Γεωργίου Α΄, μόλις λίγο διάστημα μετά την απελευθέρωση της συμπρωτεύουσας. Δολοφονία που χρεώθηκε σε έναν τρελό μεθύστακα, ονόματι Σχινά, αλλά στην ουσία απετέλεσε την απαρχή του καταστροφικού Εθνικού Διχασμού που επακολούθησε τα επόμενα χρόνια και οδήγησε στον τραυματισμό της Μεγάλης Ιδέας στην αποβάθρα της Σμύρνης, καθώς και στον βίαιο ξεριζωμό εκατομμυρίων Ελλήνων της Μικράς Ασίας από τους εξισλαμισμένους εβραίους –«ντομνέδες» του Κεμάλ.
«Συμπτωματικά»: ο Κεμάλ γεννήθηκε στην εβραϊκή συνοικία της Θεσσαλονίκης και ηγήθηκε του Κινήματος των Νεοτούρκων, κηρύσσοντας και κάνοντας πραγματικότητα την γενοκτονία όλων των χριστιανικών πληθυσμών της εναπομείνασας Οθωμανικής επικράτειας (Ελλήνων του Πόντου, της Ιωνίας, Αρμενίων κ.ά.). Κι άλλη μία «σύμπτωση» (όταν η σύμπτωση είναι διαρκώς επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση…): τα ανθελληνικά πογκρόμ του τουρκικού όχλου ενάντια στην Ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινουπόλεως, τον Σεπτέμβριο του 1955, υποκινήθηκαν από την φήμη της δήθεν τοποθέτησης εκρηκτικού μηχανισμού στην οικία του «Πατέρα των Τούρκων» Μουσταφά Κεμάλ, στην Θεσσαλονίκη. Οικία που εξακολουθεί μέχρι σήμερα να θεωρείται «τόπος προσκυνήσεως» των Τούρκων, αλλά και των δήθεν «ελλήνων» μουσουλμάνων της Θράκης.

Υπονόμευση της Μακεδονίας και εβραϊκές ραδιουργίες 
Οι σιωνιστικές ραδιουργίες για την υπονόμευση της Μακεδονίας και της Ελληνικής Συμπρωτεύουσας, συνεχίστηκαν και κατά τα χρόνια που ακολούθησαν την Απελευθέρωση. Η πρώτη πολύ καλά οργανωμένη αντίδραση του Μακεδονικού πληθυσμού ενάντια στους εβραίους εκμεταλλευτές του, εκφράστηκε με την πυρπόληση της εβραϊκής συνοικίας Καμπέλ, καθώς και της συναγωγής της, από την Ελληνική Εθνική Ένωση, γνωστή με τα αρχικά Ε.Ε.Ε. Ήταν μία απάντηση των Θεσσαλονικέων στις απάνθρωπες και μισελληνικές ενέργειες των αιωνίων καταπιεστών τους.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στην ευαίσθητη περιοχή της Μακεδονίας, και συγκεκριμένα στην εβραϊκή κοινότητα «Φεντερασιόν» της Θεσσαλονίκης, αναπτύχθηκε η πρώτη κομμουνιστική οργάνωση (ΣΕΚΕ), με ιδρυτικά στελέχη αποκλειστικά εβραίους! Το ανθελληνικό μένος των σιωνιστών βρήκε έκφραση στο μετέπειτα ΚΚΕ, ένα κόμμα το οποίο σε κρίσιμες για το Έθνος μας περιόδους διαδραμάτισε έναν αισχρό και προδοτικό ρόλο, εξυπηρετώντας δουλικά και ανερυθρίαστα τα σχέδια του σλαβικού επεκτατισμού.
Το εβραιογενές ΚΚΕ, άλλωστε, ουδέποτε απέκρυψε τις επιδιώξεις του για απόσπαση της Μακεδονικής γης από τον ελλαδικό κορμό και προς τον σκοπό αυτό έδρασε με αιματηρότατα αποτελέσματα για την Πατρίδα μας (καταστροφικός συμμοριτοπόλεμος 1944-49). Ήδη όμως από το 1927, οι εβραίοι ιδρυτές του ΚΚΕ Αβραάμ Μπεναρόγια και Κουν Βεντούρα, ως εκλεγμένοι βουλευτές, έθεσαν θέμα ανεξαρτητοποιήσεως της Μακεδονίας μέσα στην Ελληνική Βουλή!!
Το πλήρωμα του χρόνου έφθασε για τους εβραίους της Θεσσαλονίκης στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, κατά την διάρκεια της Γερμανικής στρατιωτικής παρουσίας στην χώρα μας στα έτη 1941-44. Είναι χαρακτηριστικό ότι προπολεμικώς η πόλη αυτή αριθμούσε 158 χιλιάδες κατοίκους, εκ των οποίων οι 62 χιλιάδες ήσαν εβραίοι. Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1922 οι Τούρκοι αριθμούσαν 46.000, ενώ το ελληνικό στοιχείο υπολειπόταν (40.000). Δεν είναι υπερβολή, λοιπόν, να πούμε ότι εν έτει 1944, η Θεσσαλονίκη, μετά την συστηματική εκκένωσή της από τους εβραίους, είχε καταστεί από «διαμάντι της εβραϊκής διασποράς», πρωτεύουσα του Ελληνικού Βορρά!

Αντί επιλόγου 
Ερχόμενοι στο σήμερα, αντιλαμβανόμαστε ότι οι σημερινές πολιτικές συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές και πολύ πιο επικίνδυνες για το Έθνος μας από αυτές των παρελθουσών δεκαετιών. Το προαιώνιο σχέδιο της αποσύνθεσης και εξόντωσης του Ελληνισμού δεν βρίσκεται στην αρρωστημένη φαντασία κάποιων «ακραίων εθνικιστικών κύκλων», αλλά αποτελεί μία καθημερινή πραγματικότητα.
Τα ύπουλα σχέδια του διεθνούς σιωνισμού -που ελέγχει την παγκόσμια υπερδύναμη των ΗΠΑ-, για «επαναχάραξη των συνόρων στη Βαλκανική» και «αναδιάταξη των βαλκανικών κρατών» βρίσκονται στα σκαριά. Μετά την παραχώρηση της ονομασίας της Μακεδονίας μας στο κρατικό μόρφωμα των Σκοπίων, έπεται η αμφισβήτηση της Ελληνικότητος αυτής της ίδιας της Ελληνικής Μακεδονίας. Γεγονότα όπως η… ανακάλυψη «καταπιεζομένων μειονοτήτων» εκεί όπου δεν υπάρχουν, η ισχυροποίηση του αλβανικού εθνικισμού και η προπαγάνδα περί «πολυπολιτισμικής Θεσσαλονίκης», όχι μόνο δεν είναι συμπτωματικά και άσχετα μεταξύ τους, αλλά αποτελούν μέρη της ίδιας συνομωσίας του Αιώνιου Τοκογλύφου, στην προσπάθειά του να αφανίσει τον μοναδικό αντίπαλό του από καταβολής της Ιστορίας.
Χρέος των Ελλήνων Εθνικιστών, χθες, σήμερα, πάντοτε, να αντισταθούν στην λήθη που έχουν επιβάλει στον λαό μας και να ματαιώσουν για πάντα τα σχέδια του Ενός και Μοναδικού Εχθρού, για την καταστροφή του διαχρονικού αντιπάλου του σκοταδισμού: του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Ιωάννης Μάνεσης

 

http://ektos-alektor.blogspot.com/2010/11/blog-post_25.html