Τα καλύτερα γκράφιτι της Αθήνας στον «Guardian»

Πρόσφατα η εφημερίδα «The Guardian» πόσταρε ένα θέμα με τα καλύτερα γκράφιτι της Αθήνας γράφοντας «Οι δυσκολίες και η ανεργία της Ελληνικής οικονομικής κρίσης οδήγησαν σε ένα νέο κύμα καινοτόμων γκράφιτι, με πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα - κάνοντας την Αθήνα μια νέα Μέκκα για τους street artists».

Μεταξύ των γκράφιτι και ο Λουκάνικος, στην κατασκευή του οποίου συμμετείχε και ο δικός μας, Billy Γρυπάρης.

Κάποια έργα εκφράζουν αισθήματα ελπίδας και φιλοδοξίας

Τα Αθηναϊκά γκράφιτι είναι επεξηγηματικά με πολλούς τρόπους, με νέες εικόνες να εμφανίζονται σε κάθε γωνιά

Πατούσες για σκέψη; Ενώ κάποια γκράφιτι είναι ξεκάθαρα στα μηνύματά τους, άλλα κομμάτια είναι πιο αμφίσημα

Μια πόλη ευλογημένη; Ένας καλλιτέχνης που ίσως αξίζει περισσότερους επαίνους.

Ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στα γκράφιτι των δρόμων της Αθήνας

Πολλά από τα χαρισματικά γκράφιτι προσθέτουν χρώμα στους δρόμους της Αθήνας

Ενώ κάποιοι είναι λαμπροί και ζωηροί, πολλοί από τους καλλιτέχνες δρόμου της ελληνικής πρωτεύουσας υπαινίσσονται βαθύτερες ανησυχίες

Αυτό το κομμάτι απεικονίζει την καθημερινότητα της παρούσας ελληνικής οικονομικής κατάστασης, ένα συναίσθημα που μοιράζονται πολλοί από τους καλλιτέχνες που ζωγραφίζουν στους τοίχους της πόλης

Ένα νέο πορτραίτο του Πλάτωνα, ένας άντρας γνωστός για τις απόψεις του για το κράτος, ο οποίος προειδοποίησε ότι οι πόλεις «δε θα γλιτώσουν από τα κακά» μέχρι η πολιτική εξουσία και η φιλοσοφία να συμπορευθούν

Περίπλοκες πολιτικές έννοιες συνοψίζονται σε απλούς τοίχους από καλλιτέχνες, οι οποίοι θέλουν να εκφράσουν την ενόχλησή τους ή τις απόψεις τους για το παρόν πολιτικό κλίμα

logiosermis

apocalypsejohn

Πηγή: http://diadrastiko.blogspot.com/2014/11/guardian.html#ixzz3JAI77c48

Γιατί αρνούμαι να εορτάσω την ημέρα του Πολυτεχνείου

Κατά την άποψή μου, την αποφράδα εκείνη ημέρα αντικαταστήσαμε μια, μάλλον χλιαρή, Χούντα με χίλιες σκληρές και αδυσώπητες. Κι εξηγώ:

Το «Πολυτεχνείο» έδωσε την αφορμή στους σκληροπυρηνικούς και λιγότερο ευφυείς της Χούντας να «ρίξουν» τον Παπαδόπουλο και να εγκαθιδρύσουν τη δική τους Χούντα, αποτέλεσμα της οποίας ήταν το δράμα της Κύπρου (όχι ότι δεν ήταν προδιαγεγραμμένο με τις αλητείες των Άγγλων και τη βλακεία των πολιτικών μας...). Ήμουν πολύ μικρός για να θυμάμαι το Πολυτεχνείο. Αμυδρές μόνο εικόνες έχω από...
τεθωρακισμένα που περνούσαν κάτω από το σπίτι μας κι εμένα να πετιέμαι χαζοχαρούμενος (5 ετών γαρ) με το ψεύτικο πολυβολάκι μου και τον Πατέρα να κάνει βουτιά για να με μαζέψει «μη με πάρει καμμιά αδέσποτη». Θυμάμαι κι ένα συμμαθητή μου που έχασε το λοβό του αυτιού του από «αδέσποτη».

Δεν είμαι ούτε Ιστορικός, ούτε Δημοσιογράφος για να μορφώσω άποψη αν όντως υπήρξαν θύματα και πόσα. Είμαι όμως Μόνιμος Κάτοικος Κέντρου επί 44 έτη πλέον και μπορώ να μοιραστώ την εμπειρία μου και να σας πω με μια κουβέντα: Μισώ το Πολυτεχνείο, τη Γενιά του και ότι μας έφερε!!!


Το «Πολυτεχνείο» έδωσε την αφορμή στους σκληροπυρηνικούς και λιγότερο ευφυείς της Χούντας να «ρίξουν» τον Παπαδόπουλο και να εγκαθιδρύσουν τη δική τους Χούντα, αποτέλεσμα της οποίας ήταν το δράμα της Κύπρου (όχι ότι δεν ήταν προδιαγεγραμμένο με τις αλητείες των Άγγλων και τη βλακεία των πολιτικών μας...).


Αμέσως μετά την Μεταπολίτευση, το «Πολυτεχνείο» αποτέλεσε και αποτελεί ακόμη τηναφορμή για κάθε γλισχρό «αναρχικό», «αντεξουσιαστή», «αλληλέγγυο» να επιδίδεται σε ένα όργιο ασυδοσίας και καταστροφών, πλιάτσικου και κλοπών. Θυμάμαι καλά βλέπετε και «βλέπω» ακόμη τους καταστηματάρχες της Πατησίων (μεροκαματιάρηδες ανθρώπους) να θρηνούν τις περιουσίες τους κάθε 17 Νοέμβρη. Τα ανθρωπόμορφα χτήνη εξέδραμαν από τα ΑΕΙ (που τα έχουν μετατρέψει, ελέω μιας παρερμηνείας της έννοιας «άσυλο», σε άντρα τους με πολεμικό εξοπλισμό) και επιδίδονταν σε πόλεμο ενάντια σε καθετί που τους γυάλιζε. Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Με την Μεταπολίτευση ήρθε και το αρχιλαμόγιο των εργολάβων, ο «μέγας» «εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Α’ (δυστυχώς υπέστην και Β’...). Ο, δήθεν δημοκράτης, αρχομανής αυτός τύπος μοίρασε αλόγιστα και ασύστολα στους εργοδότες του δικαιώματα ανέγερσης. Συγκέντρωσε έτσι το 50% των Ελλήνων σε μια άθλια και κακοχτισμένη πρωτεύουσα ενώ «φρόντισε» να αποτελεί και η, πάλαι ποτέ γραφική, ελληνική ύπαιθρος παράδειγμα προς αποφυγή με τα αισχρά, τσιμεντολιθοκατασκευασμένα, τριτοκοσμικά κτίσματά της. Καταδυνάστευσε δε το μυαλό των ακολούθων του με τον αφορισμό «η οικοδομή είναι η ατμομηχανή της οικονομίας», ανάγωντας έτσι ένα, διαρκώς απαξιούμενο, Διαρκές Καταναλωτικό Αγαθό σε Επένδυση!!! Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Ήρθε και η Χούντα των εργοληπτών δημοσίων έργων. Και φτάσαμε να πληρώνουμε πολλαπλάσια της ΕΕ για κάθε χλμ. άθλιου, ολισθηρού (τα λάστιχα στην Ελλάδα διαρκούν το διπλάσιο από τις προδιαγραφές τους λόγω ελλιπούς πρόσφυσης...), κακομελετημένου δρόμου που παραδίδεται χρόνια μετά της προθεσμίας, μόνο για να διαλυθεί στην πρώτη βροχούλα... Και γεμίσανε τα ΒΠ και τα ΝΠ με φαραωνικές βιλάρες των αλητών που δε διστάζουν να αφήνουν τον κόσμο να σκοτώνεται στους δρόμους για να «κονομήσουν» (σιχάθηκα τα φάρα τους όταν ο μόνος αριστερός συμμαθητής μου στην Λεόντειο, εργολήπτης δημοσίου, παραδέχτηκε κυνικά ότι βγάζει εκατομμύρια από τις κακοτεχνίες..). Κάποτε στο Μέλλον, κάποιος ιστορικός θα αποτιμήσει τις εκατόμβες των σκοτωμένων Ελλήνων είτε από κακοτεχνίες είτε από μη έγκαιρη παράδοση και θα τις βρει περισσότερες από όλους τους πολέμους μας... Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Και το Μεγάλο Όνειρο του «εθνάρχη» έγινε: μας έβαλε στη Μεγάλη Χούντα της ΕΟΚ. Κι επειδή οι γραφειοκράτες μας ούτε μελετούσαν τι τους ζητούσαν ούτε διαπραγματεύονταν, απλά «κονομούσαν», πέρασαν Οδηγίες και Κανονισμοί πουρήμαξαν την αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή μας. Κι επειδή τα Κομματόσκυλα νοιάζονταν για ψήφους κι όχι για Ανάπτυξη, μάθανε τους αγρότες να ζούνε από τις επιδοτήσεις και όχι από τον κόπο τους. Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Και ήρθε και ο Παπανδρέου ο Β’ (φαίνεται δε μας γίνεται μάθημα τίποτα, ο Α’ μας «χάρισε» έναν Εμφύλιο και μια Χούντα με την αρχομανία του...)... Τι να πρωτοπεί κανείς για ένα τόσο σιχαμένο αλήτη; Ότι νομιμοποίησε την υφέρπουσα διαφθορά των ΔΥ; Ότι συμπαρέσυρε μαζί του τα πιο απίθανα κατακάθια (πολλά εκ των οποίων μας τα «ξέρασε» το ίδιο αυτό Πολυτεχνείο...), τα υπουργοποίησε και τα εξαπέλυσε νακατακρεουργούν τη χώρα σε ένα όργιο πλιατσικολογήματος; Ότι με τον άσωτο προσωπικό βίο του (συνεργάτες του που στριμώχνονταν ποιός θα του πρωτοδιαθέσει τη γυναίκα του, το χυδαίο γύναιο που παντρεύτηκε και επέβαλε κ.ο.κ.) κατακρήμνισε τα ήθη; Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Αλλά ήρθαν και οι Συνδικαλιστές: Της ΔΕΗ, που μας κόβουν το ρεύμα κάθε που δεν ικανοποιείται κάποιο «δίκαιο» αίτημά τους. Του Πειραιά, που χρυσοπληρώνονταν για να αφήνουν τα εμπορεύματα να σαπίζουν και να έχουν ρημάξει ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια. Του ΟΑΣ, που διέλυαν την Αθήνα και το κέντρο της με τις συνεχείς απεργίες τους όταν δεν τους έφτανε το «επίδομα θέρμανσης μηχανής». Τωνκαθηγητάδων, που κατάφεραν να έχουμε τη χειρότερη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Παιδεία παρά την υψηλότερη αναλογία Καθηγητών/μαθητών στον ΟΟΣΑ που έχουμε και που δεν κάνουν μάθημα για να τα «κονομάνε» από τα φροντιστήρια. Των εργατών που διώξανε κάθε εργοστάσιο ή το ρήμαξαν και μετά ζητούσανε από το κράτος (βλέπε όλους μας) τα σπασμένα. Των Ταξιτζήδων που θησαύρισαν πουλώντας τα ταξί τους αφορολόγητα και μετά έδωσαν τη χαριστική βολή στον τουρισμό μας. Τωνυπαλλήλων των Μουσείων που ανοίγουν όποτε βολεύει. Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Και τα ΜΜΕ και οι καναλάρχες και οι mediaρχες εγκαθίδρυσαν και αυτοί τη δική τους Χούντα... Και ανέβαζαν και κατέβαζαν κυβερνήσεις κατά το δοκούν και νομοθετούσαν μέσω των υπαλλήλων τους Υπουργών (τρανό παράδειγμα ο ΝόμοςΒενιζέλου – παραγγελιά του αειμνήστου, μαύρη πέτρα που τον σκεπάζει, Λαμπράκη)... Και έκλεβαν το Αγγελιόσημο και διασπάθιζαν (με τη συνεργία της αδελφής Χούντας των Διαφημιστάδων που κάποτε υπήρξα κι εγώ) το Δημόσιο Χρήμα και επέβαλαν πρότυπα υπερκαταναλωτισμού, εγωισμού, ναρκισσισμού, ηδονοθηρίας και πανηδονισμού... Κι ο κόσμος έχασε το «μπούσουλα» και ξέχασε όσες αξίες του είχαν μείνει κι έπεσε με τα μούτρα στην αναζήτηση πρόσκαιρων ηδονών κι ούτε να γεννήσουν πια δεν ήθελαν. Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Οι Δημοσιογράφοι ακολούθησαν τ’ αφεντικά τους (πολλοί έγιναν κιόλας). Και τα κροάσματα χτηνών όπως ο Τράγκας, ο Θέμος, ο Κουρής κ.ά. ακούγονται απ’ άκρου εις άκρον και εκβιάζανε επιχειρηματίες και πολιτικούς και ακόμα κι όταν τους πιάνανε στα «πράσσα» με τα λεφτά μες στη σακούλα δεν «έτρεχε κάστανο». Και οι αποβλακωμένοι λάτρεις τους τους ακούνε ακόμη λες και θα τους αποκαλύψουν όλη την αλήθεια και όχι αυτή που δεν πληρώθηκαν να κρύψουν.. Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Και το παπαδαριό και οι ψευτοκαλόγεροι ξεθάψανε τα πλαστά χρυσόβουλα και στήσανε δική τους Χούντα. Και συναλλάσσονταν με τις άλλες Χούντες και δίνανε και παίρνανε, όλα στην πλάτη του «Κυρίαρχου Ελληνικού Λαού». Και ίσως πίνανε και «στην Υγειά του Κορόιδου» Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;; 

Ζήλεψαν οι Δικαστές και φτιάξανε τη δική τους Χούντα παρέα με «παραδικαστικούς» και μεγαλοδικηγόρους. Και βγαίνουνε αποφάσεις βάσει του ποιός τους λαδώνει καιαθωώσαν και τον αισχρό Ανδρέα το ’89 και αυτός που τον «έβγαλε λάδι» βρέθηκε με διαμέρισμα σε περίοπτη θέση Πλατεία Κολωνάκι. Αλλά και πριν ήταν γνωστό ότι λαδωνόταν... Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Είπαν και οι Γιατροί «καλά όλοι να έχουν Χούντες κι εμείς που ορίζουμε ζωές τίποτα;». Και φύτρωσε άλλη μια Χούντα, αυτή του «φακελακίου». Και τα ταμεία τα τινάξανε στον αέρα για να παίρνουνε μίζες και να πετάνε στον κουβά τα φάρμακα. Και φύτρωσαν Διαγνωστικά σαν μανιτάρια και χρεώνουνε παράλογα και Υγεία δεν έχουμε και στρεβλώσεις μόνο έχουμε. Και γίναμε νο1 σε Καισαρικές και τα χειρουργεία δουλεύουνε νυχθημερόν. Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;


Και το ΠΑΜΕ και η Αριστερά εν γένει αναδύθηκαν από τα υπόγεια σαν τα ποντίκια και στήσανε τη Χούντα του «Προλεταριάτου» που ονειρεύονταν και ευαγγελίζονταν τόσο καιρό. Και δέρνουνε όσους δε θέλουνε να απεργούν μαζί τους και καταπατούν τους Νόμους και ψηφίζουν μόνο «δια βοής» ώστε να εντοπίζουνε (για να δείρουνε πάλι) τους αντίθετους και κλείνουνε τα λιμάνια και διώχνουνε τους τουρίστες. Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Όπως κάθε καλή Χούντα, η χούντα Παπανδρέου άφησε και επιγόνους: τη Συμμορία του Θρούμπια του Σημίτη. Με το προκάλυμμα του «εκσυγχρονισμού» ολοκλήρωσαν το έργο του δημιουργού τους, θέτοντας νέα στάνταρντς στη διαφθορά. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τα αίσχη τους; Φαίνεται όμως δεν τους άρκεσε η Δημόσια Περιουσία καιεπιτέθηκαν και στην ιδιωτική: με όχημα το Χρηματιστήριο, ο Θρούμπιας και η συμμορία του, ρήμαξαν τη μεσαία τάξη, εξανέμισαν κόπους δεκαετιών, διασπάθισαν περιουσίες, «έκλεισαν σπίτια», οδήγησαν σε αυτοκτονίες. Ακόμη αισχρότερα, ο Θρούμπιας ζήλεψε την Αντουανέττα και όταν η «φούσκα έσκασε» πέταξε στα μούτρα των θυμάτων της αναλγησίας του, το περίφημο «αφού δεν ήξεραν, ας πρόσεχαν»!!! Αυτοί μάλιστα κατέλυσαν ΚΑΙ επίσημα τη «δημοκρατία», αφού «επανεξελέγησαν» το 2000 με ψήφους ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ Αλλοδαπών που εξαγόρασε ο αρχιδικτάτορας Άκης με τα κλεμμένα χρήματα!!! Πού είναι τα ειδικά Δικαστήρια, πότε θα στηθεί το Γουδί που τους αρμόζει; Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

«Μάθανε ότι Γ@@στε, πλακώσανε κι οι Γύφτοι»: κι όχι μόνο Γύφτοι, αλλά κάθε λογής εγκληματίες Αλλοδαποί από τα πέρατα της Γης εισέβαλλαν ανενόχλητοι (αφού οι «ανεκτικοί» και «πολυπολιτισμικοί» κυβερνώντες μας φρόντισαν να αφήσουν διάτρητα τα σύνορα και να ευτελίσουν το Στράτευμα). Και σκοτώνουν (2-3 Έλληνες/εβδομάδα) και τραυματίζουν (άγνωστο πόσους όπως και πόσοι καταλήγουν κατόπιν) και κλέβουν (100άδες χιλιάδες κλοπές ετησίως) και πλιατσικολογούν (από ράγες τραίνων μέχρι προτομές και από μετασχηματιστές ρεύματος μέχρι σωλήνες) και μεταδίδουν ασθένειεςκαι βιάζουν και εξαντλούν τους πόρους και τις κοινωνικές παροχές μας καιρυπαίνουν και φοροδιαφεύγουν (αλήθεια έχει ελέγξει κανείς τα ΔΙΣ ευρώ που στέλνουν στις χώρες τους αν τα έχουν δηλώσει;;;)  και λαθρεμπορεύονται (10 ΔΙΣ ετησίως χάνουμε, τα 2/3 του Μνημόνιου που μας αποτελείωσε) και απαιτούν και απαιτούν και απαιτούν... Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;; 

Ήρθε και η Χούντα των «διαφορετικών». Και η ομοφυλοφιλία και η κάθε αποκλίνουσα συμπεριφορά απαίτησε (και εν πολλοίς κέρδισε) όχι απλά την αποδοχή της (που σε τελική ανάλυση τη δικαιούνταν, όσο δεν ξέφευγε από το «τα εν οίκω μη εν δήμω»), αλλά την επιβολή σχεδόν. Μια απλή ανάλυση περιεχομένου του ισχυρότερου ΜΜΕ, της τηλεόρασης, θα καταδείξει ότι η υπεραντιπροσώπευση της καταντάει να επιβάλει ομοφυλοφιλικές και ψευδομοφυλοφιλικές συμπεριφορές στην πολύπαθη νεολαία μας. Κάποιοι «διανοούμενοι» έφτασαν να λένε ότι νιώθουν και άσκημα που δεν έχουν υιοθετήσει κάποια αποκλίνουσα συμπεριφορά!!! Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Κι επειδή ο Ελληνικός λαός έχει μνήμη χρυσόψαρου, αυτοκτόνησε ξανά εκλέγοντας τονΠαπανδρέου το Γ’, αυτόν που εκτός από αλήτης (όπως οι πρόγονοί του) ήταν καιηλίθιος. Κι αυτός χωρίς να πάρει γνώμη κανενός, αφού εκτελούσε εντολές του Σόρος κι άλλων ανθελλήνων σαν την πάρτη του, μας έσυρε σκλάβους σε ΔΝΤ και ΤΡΟΪΚΕΣ και μας ξεφτίλισε για να παραστήσει το καλό και τίμιο παιδί και να πάρει πόστα στην Αμερική, αυτή που νιώθει ως πατρίδα του ο γελοίος... Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Φτάσαμε να δεχτούμε και τη Χούντα των Ανθελλήνων, Τουρκόφιλων, Λαθρολάγνων. Και πράκτορες της ΜΙΤ και άλλα σκουπίδια που μισούν την ίδια τη φυλή τους βγήκαν και μας είπαν ότι στη Σμύρνη «συνωστήθηκαν» οι Έλληνες και ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν πισωγλέντης και αν ξαναζούσε ο Διάκος θα ήταν χασάπης καταπιεστής και κερατάς από λαθρόζωα. Και ανεβαίνουν στη Βουλή «μας» (σιγά μην είναι «μας», η ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ είναι η χειρότερη Χούντα τελικά) και λένε να αναγνωρίσουμε τούρκικες οργανώσεις στη Θράκη που τη χάνουμε σιγά-σιγά και λένε για τους γυφτοσκοπιανούς ότι είναι Μακεδόνες και ζητάνε δικαιώματα για κάθε βρωμιάρη που μολύνει τα χώματά μας. Και αν κάποιος τους πάει κόντρα έχουνε τη λύση στο τσεπάκι: «φασίστας», «ναζιστής» και «ρατσιστής» φωνάζουνε και η συζήτηση τελειώνει εκεί. Και πέρασαν και νόμο για να φιμώσουνε κάθε ελληνική φωνή κι ακόμα κι απ’ τοInternet μας «κατεβάζουνε». Αν αυτή δεν είναι Χούντα ποιά είναι;;

Δεν ξέρω αν σκοτώθηκαν 11 ή 33 ή κανένας στο «Πολυτεχνείο».
Σε τελική ανάλυση, ψυχρά και κυνικά, μου είναι παντελώς αδιάφορο.
Βλέπετε οι «Χούντες του Πολυτεχνείου» σκότωσαν δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων και σκοτώνουν ακόμη. Σκότωσαν (ή αποτέλειωσαν αν θέλετε) την υπερηφάνεια, τις αρχές, το ήθος και τα ήθη του σημαντικότερου λαού της Υφηλίου.

Γι αυτό και δε γιορτάζω το Πολυτεχνείο!!!


Του Γεωργίου Ελ. Χατζιδάκη
Διευθυντή Fulfill Contacts και Guerilla Marketing
Συμβούλου Επικοινωνίας
ghatzidakis@fulfill.gr
Jorge@guerilla.gr
GiorgosHatzidakis @ facebook
Γιώργος Χατζιδάκης @ linkedin
HatzidakisGiorg @ twitter

krasodad

Πηγή: http://diadrastiko.blogspot.com/2014/11/blog-post_128.html#ixzz3JAHKK2qV

H Ελληνίδα καπετάνισσα βάζει και τέταρτη εταιρεία στη Wall Street

H Αγγελική Φράγκου αυξάνει τη παρουσία της στο αμερικανικό χρηματιστήριο. Η Navios Maritime Midstream Partners L.P. εξασφάλισε έσοδα 121 εκατ. δολαρίων από την αρχική...
προσφορά 8.100.000 κοινών μεριδίων που
αντιπροσωπεύουν περίπου το 42,5% των μεριδίων της εταιρείας, σε μία τιμή 15 δολαρίων ανά μερίδιο.

Το αρχικό εύρος της τιμής διάθεσης των μεριδίων της εταιρείας ήταν από 19 έως 21 δολάρια.

Οι επενδυτικές τράπεζες BofA Merrill Lynch, Citigroup και J.P. Morgan λειτούργησαν ως ανάδοχοι της έκδοσης.

Πρόκειται για την τέταρτη εισηγμένη εταιρεία της γνωστής εφοπλίστριας, Αγγελικής Φράγκου, η οποία εισήγαγε χθες τις μετοχές της στην αγορά του ΝYSE και είναι θυγατρική της επίσης εισηγμένης στο NYSE Navios Acquisition. Στηη Wall Street είναι ακόμη δύο εταιρείες, η Navios Holdings και η Navios Partners.

Με την ολοκλήρωση της δημόσιας προσφοράς, η Navios Acquisition ελέγχει το 55,5% της Navios Midstream. Η εταιρεία, που είναι τύπου Master Limited Partnership (MLP), θα αξιοποιήσει τα κεφάλαια από τη διάθεση μετοχών για την αγορά τεσσάρων δεξαμενόπλοιων VLCC από τη μητρική Navios Maritime Acquisition.

Ο μέσος όρος ηλικίας του αρχικού στόλου των τεσσάρων δεξαμενόπλοιων της NMMP είναι 7,7 έτη.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δύο από τα πλοία απασχολούνται με μακροχρόνιες ναυλώσεις από την Cosco Dalian, θυγατρική της COSCO Group, και τα άλλα δύο από τη Formosa Petrochemical της Ταϊβάν.

Παράλληλα, η Navios Maritime Midstream Partners έχει οψιόν για την αγορά επιπλέον επτά δεξαμενόπλοιων από τη Navios Maritime Acquisition.

 

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/11/h-wall-street.html

Ο Καμμένος είχε καταγγείλει στη Βουλή πως υπουργοί πιέζονταν από το ΛΑΟΣ για τους εξοπλισμούς (video)

Ο Πάνος Καμμένος ως βουλευτής της ΝΔ είχε καταγγείλει στη Βουλή σε σύγκρουσή του με τον Άδωνη Γεωργιάδη πως το ΛΑΟΣ με ερωτήσεις του πίεζε να παραληφθούν τα προβληματικά υποβρύχια.

Οι βουλευτές του ΛΑΟΣ Γεωργιάδης, Βορίδης και Πλεύρης φαίνεται να έχουν κάνει πάνω από 20 ερωτήσεις στη Βουλή που αφορούν εξοπλιστικά στα οποία τελικώς φέρεται εμπλεκόμενος ο Γιώργος Καρατζαφέρης του οποίου offshore εταιρείες λαμβάνουν...

εμβάσματα από τις εταιρείες εξοπλισμών.

 

 

 

Από το koutipandoras

http://greki-gr.blogspot.gr/2014/11/video_15.html

ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΥΣ ΡΟΤΣΙΛΝΤ

Εκπομπή Αποκάλυψις με τον Ιωάννη Παπαζήση με καλεσμένο τον Μάκη Βραχιολίδη

Νέος ΔΙΑΔIΚΤYΑΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ για τον Σουλτάνο Ερντογαν: Χάκερς έσβησαν τα χρέη των πολιτών στην ΔΕΗ (βίντεο) Πηγή: diadrastiko: Νέος ΔΙΑΔIΚΤYΑΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ για τον Σουλτάνο Ερντογαν: Χάκερς έσβησαν τα χρέη των πολιτών στην ΔΕΗ (βίντεο) http://diadrastiko.blogspot.com/2014/11/iy.html#ixzz3J9y7t3Tq

Για την κυβέρνηση στην Τουρκία είναι τρομοκράτες. Για τους πολίτες «ήρωες»…

Ο λόγος για την ομάδα χάκερ RedHack, που μπήκε μέσα στην σελίδα της τουρκικής ΔΕΗ και διέγραψε χρέη από λογαριασμούς πολιτών, ύψους 1,5 τρισεκ. τουρκικών λιρών.

Όπως έγραψε η Χουριέτ και αναδημοσίευσε το tribune, η ομάδα των Χάκερς διέγραψε χρέη 1,5 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών.
Όπως και να έχει τα ποσά είναι μεγάλα και έχουν προκαλέσει αίσθηση στην Τουρκία.
Οι RedHack προτίμησαν να σβήσουν τα χρέη των πολιτών στην Σόμα, που επλήγη από την μεγάλη τραγωδία στο ανθρακωρυχείο όπου βρήκαν τραγικό θάνατο 300 εργαζόμενοι και άλλες δύο περιοχές όπου υπάρχουν τεράστια περιβαλλοντικά ζητήματα.
Την Γίρτσα (στα παράλια του Αιγαίου) όπου η εταιρεία παραγωγής ενέργειας έκοψε χιλιάδες ελιές από τις οποίες ζούσαν οι πολίτες για να πραγματοποιήσει ένα νέο πρότζεκτ και το Ούσκουνταρ (Σκούταρι) όπου η κυβέρνηση θέλει να καταστρέψει το τελευταίο μεγάλο πάρκο της περιοχής για να χτίσει ένα τεράστιο τζαμί που θα φαίνεται από όλη την Κωνσταντινούπολη.
Η ομάδα των χάκερ πάντως την ώρα που… «αποπλήρωνε» τα χρέη των πολιτών έδωσε και τους κωδικούς στο twitter προκειμένου όποιος ήθελε να μπει μέσα και να διαγράψει τα δικά του χρέη.

Σχετικά βίντεο ΕΔΩ και ΕΔΩ ...

ΠΗΓΗ
thesecretrealtruth

Πηγή:http://diadrastiko.blogspot.com/2014/11/iy.html#ixzz3J9xrluhl

Βόμβα στην γειτονική Ιταλία & ΕΕ! "Στο όνομα του Θεού και της Δημοκρατίας... έξω από το ΕΥΡΩ"!

 

Συγκλονιστική για την ιταλική, αλλά και ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, η ανοικτή ρήξη του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος-κινήματος στην Ιταλία... για έξοδο από το ευρώ με δημοψήφισμα!
Και... σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ιταλίας, αλλά και την κυρίαρχη θέση στην πολιτική μπορεί να επιβάλλει ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για έξοδο από το ευρώ!



Ο Beppe Grillo, ηγέτης του κινήματος 5 Αστέρια, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 10 χρόνων από τη λειτουργία του ιστολογίου (μπλογκ) που ανάτρεψε το πολιτικό σκηνικό στην Ιταλία, ανακοίνωσε στις Βρυξέλλες τον νέο (μέχρι τώρα δεν μιλούσε για έξοδο από το ευρώ) αγώνα του Κινήματος για έξοδο από το ευρώ!
Πολιτικός σεισμός στη γείτονα χώρα!
"Είναι ώρα για μένα και τους ιταλούς να κάνουμε αυτό που έπρεπε εδώ και καιρό: Να βάλουμε ένα τέλος σ' αυτούς που ατίμασαν τη δημοκρατία, που επέβαλαν δοτούς (μη εκλεγμένους) πρωθυπουργούς. Εσείς είστε μια συμμορία μισθοφόρων των τραπεζιτών...
Θα σας στείλουμε σπίτι σας με την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ...
Η κυριαρχία ανήκει στο Λαό κι όχι στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα... Ούτε στην τρόικα ή στην Bundesbank... Επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, εθνικούς προϋπολογισμούς...

 http://amphiktyon.blogspot.gr/2014/11/blog-post_688.html

ΕΤΣΙ ΚΥΒΕΡΝΑ Η ΕΛΙΤ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ-ΜΕ ΤΟ ΔΟΛΟ, ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ

 

Όλες οι κυβερνήσεις είναι θεμελιωδώς ολιγαρχικές… Όλες οι κυβερνήσεις του παρελθόντος και του παρόντος, ανεξαρτήτως του τυπικού οργανισμού τους, εγκλείονται στον κανόνα κυβέρνησης των πολλών από τους λίγους.
Με άλλα λόγια, όλες οι κυβερνήσεις είναι ουσιαστικά ολιγαρχικές. Οι λόγοι είναι δύο. Πρώτον, οι κυβερνήσεις είναι μη παραγωγικοί οργανισμοί και μπορούν να υπάρξουν μόνο με την εξαγωγή αγαθών και υπηρεσιών από την παραγωγική τάξη στην εδαφική περιοχή τους.
Έτσι, η άρχουσα τάξη πρέπει να παραμείνει η μειοψηφία του πληθυσμού, εάν πρόκειται να εξάγουν πόρους συνεχώς από τους πολίτες τους.Η εφαρμογή του γνήσιου »κανόνα της πλειοψηφίας» σε μόνιμη βάση είναι αδύνατη, διότι αυτό θα οδηγούσε σε μια οικονομική κατάρρευση καθώς οι φόροι υποτελείας και οι φόροι που απαλλοτριώθηκαν από τους περισσότερους στην εξουσία οδήγησαν τη μειοψηφία σητν ενασχόληση με ειρηνικές παραγωγικές δραστηριότητες των πόρων που απαιτούνται για να διατηρηθούν και να αναπαραχθούν.Ο κανόνας της πλειοψηφίας θα επέφερε επομένως μια βίαιη σύγκρουση μεταξύ των φατριών της προηγούμενης άρχουσας τάξης, η οποία θα κατέληγε με τη μια ομάδα να ιδρύει ολιγαρχικό καθεστώς και στην οικονομική εκμετάλλευση των πρώην συμμάχων της.
Ο δεύτερος παράγοντας που καθιστά σχεδόν αναπόφευκτο τον ολιγαρχικό κανόνα σχετίζεται με το δίκαιο του συγκριτικού πλεονεκτήματος. Η τάση προς την εξειδίκευση και τον καταμερισμό της εργασίας που βασίζεται στο άνισο κληροδότημα των δεξιοτήτων διαπερνά όλους τους τομείς της ανθρώπινης προσπάθειας. Ακριβώς όπως ένα μικρό τμήμα του πληθυσμού είναι ειδήμονες στο να παίζουν επαγγελματικό ποδόσφαιρο ή να διανέμουν οικονομικές συμβουλές, αντίστοιχα κι ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού τείνει να έχει κλίση στο κυνήγι καταναγκαστικής εξουσίας. Όπω ς ένας συγγραφέας συνόψισε, αυτός είναι ο σκληρός νόμος της ολιγαρχίας: »[Σε] όλες τις ανθρώπινες ομάδες διαχρονικά υπάρχουν οι λίγοι που κυβερνούν και οι πολλοί που κυβερνώνται.»
Ο εγγενώς μη παραγωγικός και ολιγαρχικός χαρακτήρας της κυβέρνησης εξασφαλίζει έτσι ότι όλα τα έθνη που βρίσκονται υπό τον πολιτικό κανόνα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες:σε μια παραγωγική τάξη και μια παρασιτική τάξη ή, κατά την εύστοχη ορολογία του αμερικανικού πολιτικού θεωρητικού John C. Calhoun, «οι φορολογούμενοι» και οι «φόρο-καταναλωτές.»
Ο βασιλιάς και η αυλή του, οι εκλεγμένοι πολιτικοί και οι γραφειοκρατικοί και οι ειδικού ενδιαφέροντος συμμάχοί τους, ο δικτάτορας και οι απαράτσικ του κόμματός του – αυτοί είναι ιστορικά οι καταναλωτές της φορολογίας και, όχι συμπτωματικά, οι ιθύνοντες του πολέμου.Ο πόλεμος έχει μια σειρά από πλεονεκτήματα για την άρχουσα τάξη. Πρώτα απ “όλα,ο πόλεμος με ένα ξένο εχθρό συσκοτίζει την ταξική σύγκρουση στην εγχώρια αγορά που συμβαίνει, στην οποία κυβερνά η μειοψηφία που απορροφά εκβιαστικά τους πόρους και μειώνει το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του πληθυσμού, η οποία πλειοψηφία παράγει και πληρώνει φόρους. Πεπεισμένοι ότι οι ζωές και οι περιουσίες τους είναι εξασφαλισμένες από οποιαδήποτε εξωτερική απειλή, οι εκμεταλλευόμενοι φορολογούμενοι αναπτύσσουν μια «ψευδή συνείδηση» Πολιτικής και Οικονομικής Αλληλεγγύης με τους εγχώριες κυβερνήτες τους. Ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος ενάντια σε ένα αδύναμο ξένο κράτος, π.χ. Στη Γρενάδα, τον Παναμά, την Αϊτή, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Ιράν, κ.λπ. είναι ιδιαίτερα δελεαστικός για την άρχουσα τάξη ενός ισχυρού έθνους, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες απώλειας του πολέμου και την πιθανότητα να εκτοπιστούν με μια εγχώρια επανάσταση ή από τους ηγεμόνες του νικηφόρου ξένου κράτους.
Ένα δεύτερο πλεονέκτημα του πολέμου είναι ότι παρέχεται στην άρχουσα τάξη μια εξαιρετική ευκαιρία να εντείνουν την οικονομική εκμετάλλευση στους εγχώριους παραγωγούς μέσω των φόρων πολέμου έκτακτης ανάγκης, του νομισματικού πληθωρισμού, επιστρατεύσεων εργασίας, και άλλα παρόμοια. Η παραγωγική τάξη υποκύπτει γενικά σε αυτές τις αυξημένες λεηλασίες στο εισόδημα και τον πλούτο τους με κάποια γκρίνια, αλλά με λίγη πραγματική αντίσταση, επειδή είναι πεπεισμένοι ότι τα συμφέροντά τους είναι ίδια με τους ιθύνοντες του πολέμου. Επίσης, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον,ο σύγχρονος πόλεμος φαίνεται να φέρνει ευημερία σε μεγάλο μέρος του άμαχου πληθυσμού επειδή χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τη δημιουργία χρήματος.
Έτσι καταλήγουμε σε μια καθολική, πραξεολογική αλήθεια για τον πόλεμο. Ο πόλεμος είναι η έκβαση της ταξικής σύγκρουσης και είναι συνυφασμένος με την πολιτική σχέση – η σχέση μεταξύ κυβερνήτη και κυβερνώμενου, παράσιτων και παραγωγών, φορο-καταναλωτή και φορολογούμενου. Η παρασιτική τάξη κάνει πόλεμο προκειμένου να καλύψει και να αποκρύψει την εκμετάλλευσή της πολύ μεγαλύτερης παραγωγικής τάξης. Μπορεί επίσης να καταφύγει σε πόλεμο για να καταστείλει την αυξανόμενη διχόνοια μεταξύ των μελών της παραγωγικής τάξης (ελευθεριακοί, οι αναρχικοί, κλπ) οι οποίοι έχουν υποπτευθεί τον θεμελιωδώς εκμεταλλευτικό χαρακτήρα της πολιτικής σχέσης και προκειμένου να μη γίνει μεγαλύτερη η απειλή για την διάδοση αυτής της εικόνας στη μάζα από τα ΜΜΕ που γίνονται ολοένα φθηνότερα και πιο προσιτή, π.χ. ηλεκτρονικές εκδόσεις, ραδιόφωνο AM, καλωδιακή τηλεόραση, το Διαδίκτυο, κλπ. Επιπλέον, η σύγκρουση μεταξύ του κυβερνήτη και κυβέρνώμενου είναι μια μόνιμη κατάσταση. Αυτή η αλήθεια αντικατοπτρίζεται – ίσως μισοσυνειδητά – στο παλιό ρητό που εξισώνει το θάνατο και τους φόρους, ως τα δύο αναπόφευκτα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης υπόστασης.
Έτσι, μια μόνιμη κατάσταση πολέμου ή η ετοιμότητα για πόλεμο είναι η βέλτιστη λύση από την άποψη της άρχουσας ελίτ, ειδικά για μια που ελέγχει ένα μεγάλο και ισχυρό κράτος. Πάρτε τη σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ ως παράδειγμα. Κυβερνά μια σχετικά πυκνοκατοικημένη, πλούσια, και προοδευτική οικονομία από την οποία μπορεί να εξάγει όλο και μεγαλύτερα λάφυρα χωρίς να καταστρέφει την παραγωγική τάξη. Παρ “όλα αυτά, πάντα ελλοχεύει ο πραγματικός και υπαρκτός φόβος ότι αργά ή γρήγορα οι παραγωγικοί Αμερικανοί θα αναγνωρίσουν την συνεχώς αυξανόμενη επιβάρυνση της φορολογίας, τον πληθωρισμό, και τον κανονισμό και θα κατανοήσουν τελικά περί τίνος πρόκειται – για γυμνή εκμετάλλευση. Έτσι, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, το πιο ισχυρό μέγα-κράτος στην ιστορία, οδηγείται από την ίδια τη λογική της πολιτικής σχέσης να ακολουθεί μια πολιτική διαρκούς πολέμου.
Από «Τον πόλεμο που θα κάνει τον κόσμο ασφαλή για τη δημοκρατία» στον «πόλεμο που θα τερματίσει όλους τους πολέμους» και στον «Ψυχρό Πόλεμο» και για τον τρέχον «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας», οι πόλεμοι των ηγεμόνων των ΗΠΑ στον εικοστό αιώνα έχουν προχωρήσει από επεισοδιακούς πολέμους με περιορισμένα και σαφώς καθορισμένα θέατρα και εχθρούς σε έναν πόλεμο χωρίς χωρικά ή χρονικά όρια κατά ένα ασώματο εχθρό που ονομάζεται «Τρομοκρατία». Ένα πιο κατάλληλο όνομα για αυτό το νεοσυντηρητικό-σκηνοθετημένο πόλεμο περιλαμβάνει μια απλή αλλαγή στην πρόθεση, προκύπτοντας : « Ο Πόλεμος του τρόμου »- επειδή το αμερικανικό κράτος είναι τρομοκρατημένο από τους παραγωγικούς,καθημερινά εργαζόμενους Αμερικανούς, οι οποίοι μπορεί κάποια μέρα να ξυπνήσει και να θέσει τέλος στις μαζικές επιδρομές στις ζωές και την περιουσία τους και ίσως ακόμη και στην ίδια την αμερικανική άρχουσα τάξη.
Εν τω μεταξύ, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας είναι ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος, οι φανατικοί του οποίου είχαν αφάνταστα κακή φήμη ως κατασκευαστές περίφημων πολέμων του παρελθόντος, από τους Ρωμαίους ευπατρίδες ως τους Γερμανούς Εθνικοσοσιαλιστές. Ο οικονομολόγος Joseph Schumpeter ήταν ένας από τους λίγους μη-μαρξιστές που μπόρεσαν να κατανοήσουν ότι η κύρια ώθηση για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι η αναπόφευκτη σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων. Λαμβάνοντας το ως ένα πρώιμο μεγάλο-κράτος, η αυτοκρατορική Ρώμη, το παράδειγμά του, ο Schumpeter έγραψε:
Εδώ είναι το κλασικό παράδειγμα … της πολιτικής αυτής που προσποιείται ότι προσβλέπει στην ειρήνη, αλλά αλάνθαστα δημιουργεί τον πόλεμο, η πολιτική της συνεχούς προετοιμασίας για πόλεμο,η πολιτική του ενοχλητικού παρεμβατισμού. Δεν υπήρξε καμία γωνιά του τότε γνωστού κόσμου, όπου κάποιο ενδιαφέρον δεν βρισκόταν σε κίνδυνο ή κάτω από πραγματική επίθεση. Εάν τα συμφέρονται δεν ήταν ρωμαϊκά, ήταν των συμμάχων της Ρώμης? και εάν Ρώμη δεν είχε συμμάχους, τότε θα πρέπει να επινοηθούν. Όταν ήταν εντελώς αδύνατο να επινοηθεί ένα τέτοιο συμφέρον – γιατί, τότε ήταν η εθνική τιμή που είχε προσβληθεί. Ο αγώνας ήταν πάντα κεκαλυμμένος με μια αύρα νομιμότητας. Η Ρώμη ήταν πάντα υπό επίθεση από το κακό πνεύμα των γειτόνων,που πάντα αγωνίζονταν για μια ανάπαυλα. Όλος ο κόσμος διαπνεόταν από μια σειρά από εχθρούς, και αυτό ήταν ένα προδηλωμένο καθήκον της Ρώμης για την προστασία έναντι των αναμφίβολων επιθετικών σχεδίων τους. Ήταν εχθροί που το μόνο που περίμεναν ήταν να πέσουν επάνω στο ρωμαϊκό λαό. Καμία προσπάθεια δε μπορεί να γίνει που να μπορεί να συνδέσει και να κατανοήσει αυτούς τους πολέμους της κατάκτησης με την άποψη των συγκεκριμένων στόχων…Έτσι, υπάρχει μόνο ένα συμπεράσμα: ο έλεγχος των συμφερόντων της εγχώριας τάξης, το ερώτημα είναι ποιος θα τα κερδίσει. … Λόγω της ιδιόμορφης θέσης τους ως δημοκρατικές μαριονέτες οι φιλόδοξοι πολιτικοί και ως βασικοί εκφραστές της λαϊκής βούλησης εμπνευσμένοι από τους ηγεμόνες [το ρωμαϊκό προλεταριάτο] όντως παίρνουν τα οφέληλη του [πολέμου],τα λάφυρα. Εφ “όσον υπήρχε καλός λόγος για να διατηρηθεί η ψευδαίσθηση ότι ο πληθυσμός της Ρώμης αποτελούσε τα ρωμαϊκό λαό και ότι μπορούσε να αποφασίσει για το πεπρωμένο της αυτοκρατορίας, υπήρχαν πολλά που εξαρτώνταν από την καλή τους διάθεση…Αλλά και πάλι, η ίδια η ύπαρξη, σε τόσο μεγάλο αριθμό, αυτού του προλεταριάτου, καθώς και της πολιτικής σημασίας της, ήταν το αποτέλεσμα μιας κοινωνικής διαδικασίας που εξηγεί επίσης την πολιτική της κατάκτησης. Γι “αυτό προκύπτει η αιτιώδης σύνδεση: Η κατάληψη της δημόσιας γης και η ληστεία των αγροτών γης αποτέλεσε τη βάση του συστήματος των μεγάλων κτημάτων, που λειτουργεί εκτενώς και με καταναγκαστική εργασία. Την ίδια στιγμή οι εκτοπισμένοι αγρότες ξεχύθηκαν μέσα στην πόλη και οι στρατιώτες παρέμειναν ακτήμονες – εξ ου και η πολιτική του πολέμου.
Αυτό το εκτενές απόσπασμα του Schumpeter περιγράφει παραστατικά πώς η απαλλοτρίωση των αγροτών από την κυβερνώσα αριστοκρατία δημιούργησε μια μόνιμη και ανεπανόρθωτη ταξική διαίρεση της ρωμαϊκής κοινωνίας, που οδήγησε σε μια πολιτική άκρατου ιμπεριαλισμού και διαρκούς πόλεμο. Αυτή η πολιτική έχει σχεδιαστεί ώστε να βυθίσει κάτω από το ρεύμα της εθνικής δόξας και των λάφυρων του πολέμου, η βαθιά ριζωμένη σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των απαλλοτριωμένων προλετάριων και της υπάρχουσας αριστοκρατίας.
Η δημοκρατία και η δημιουργία ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου
Η ανάλυση του Schumpeter εξηγεί την ιδιαίτερα ισχυρή τάση των δημοκρατικών κρατών να συμμετάσχουν σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους γιατί η εποχή της Δημοκρατίας έχει συμπέσει με την εποχή του ιμπεριαλισμού. Ο όρος «δημοκρατικός» εδώ χρησιμοποιείται με την ευρεία έννοια που περιλαμβάνει »τις ολοκληρωτικές δημοκρατίες» που ελέγχονται από «μέρη», όπως το Εθνικιστικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα στη Γερμανία και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτά τα πολιτικά κόμματα, σε αντίθεση με καθαρά ιδεολογικά κινήματα, τέθηκαν σε λειτουργία κατά τη διάρκεια της ηλικίας των εθνικιστικών μαζικών δημοκρατιών, που ανέτειλε στα τέλη του 19ου αιώνα.
Επειδή οι μάζες σε μια δημοκρατική πολιτεία είναι βαθιά διαποτισμένες με την ιδεολογία της ισοπολιτείας και του μύθου του κανόνα της πλειοψηφίας, οι άρχουσες ελίτ που ελέγχουν και επωφελούνται από το κράτος, αναγνωρίζουν την ύψιστη σημασία της απόκρυψης των ολιγαρχικών και εκμεταλλευτικών φύσεων τους από τις μάζες. Οι συνεχείς αποφάσεις για πόλεμο κατά των ξένων εχθρών είναι ένας τέλειος τρόπος για να αποκρύψουν την γυμνή σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ φορολογούμενων και φορολογικών καταναλωτών.
 

HELLASFORCE

http://amphiktyon.blogspot.gr/2014/11/blog-post_188.html