AΛΗΘΕΥΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΧΤΙΣΤΕΙ ΚΡΥΦΑ Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ….Που θα στεγάσει τον…Κυβερνήτη του Κόσμου;

Ένα θέμα το οποίο επανήλθε τις τελευταίες ημέρες και πάλι στο διεθνές παρασκήνιο, προκαλώντας σχετικές συζητήσεις, αλλά και σύγχυση και ανησυχία, είναι αυτό που σχετίζεται με τον περιβόητο Ναό του Σολομώντα και την πολυθρύλητη ανοικοδόμησή του από τους Εβραίους.Αυτό, κατά τη θεολογική μας παράδοση, δεν είναι παρά ένα από τα «σημεία» της επερχόμενης συντέλειας των αιώνων και του τέλους αυτού του ορατού κόσμου. Συνεπώς, πάντοτε με τα όσα έχουν πει Άγιοι της Εκκλησίας μας, είναι ένα γεγονός που όταν συμβεί θα σημαίνει ότι «ο καιρός γαρ εγγύς»!...



Εδώ να τονίσουμε επίσης ότι ο κεντρικός στόχος του τεκτονισμού – όπως τον περιγράφουν οι ίδιοι οι μασόνοι – είναι «η πνευματική ανοικοδόμηση του Ναού του Σολομώντα»! Με ό,τι βέβαια μπορεί να σημαίνει αυτό...
Ως γνωστόν, ο θρύλος του εβραϊκού λαού κάνει λόγο για τον «πρώτο Ναό», ο οποίος είχε χτιστεί από τον θρυλικό τους βασιλιά, τον Σολομώντα, στη διάρκεια επτά ετών, από το 962 έως το 955 π.Χ. (είναι φανερός εδώ ο συμβολισμός του αριθμού 7, όπως π.χ. και στις 7 μέρες της Δημιουργίας κτλ.). Όμως αυτός ο «υπέρλαμπρος Ναός», το στολίδι της Ιερουσαλήμ, της ιστορικής δηλ. πρωτεύουσας των Εβραίων (όπως είναι αντίστοιχα για τους Έλληνες η Κωνσταντινούπολη), καταστράφηκε από την επίθεση των Βαβυλωνίων, εχθρών των Εβραίων, κατά το έτος 587 π.Χ. Αυτό αποτέλεσε ιστορική προσβολή για τον εβραϊκό λαό, με τους υπηκόους του βασιλείου του Ισραήλ να ορκίζονται να τον ξαναχτίσουν ακόμα πιο λαμπρό απ’ ό,τι την πρώτη φορά! [ΣΗΜ.: εμείς, έχοντας μελετήσει εις βάθος την εβραϊκή ψυχοσύνθεση και πολιτισμό, διακρίνουμε πάντοτε σε κάθε τι το εβραϊκό τον «πλεονασμό» της αντικατάστασης κάτι του χαμένου. Έτσι, όταν π.χ. χάνει κάποιος Εβραίος ένα ποσό, κατόπιν θα «πρέπει» να το αναπληρώσει μαζί με «κάτι παραπάνω». Αλλά το ίδιο ισχύει και στην εξωτερική τους πολιτική, αφού οι Εβραίοι κατά πάγια τακτική επιδιώκουν την κατάληψη περισσότερων εδαφών από τον εχθρό σε σχέση με αυτά που τους είχαν προηγουμένως αρπάξει...]
Τελικά ο Ναός ανοικοδομήθηκε («δεύτερος Ναός»), γύρω στο 520 με 530 π.Χ., επί περσικής αυτοκρατορίας, με κυβερνήτη της περιοχής τον Ζοροβάβελ, ο οποίος στηρίχθηκε σε σχετικό διάταγμα του Πέρση αυτοκράτορα Κύρου. Το 20 π.Χ. έγινε και μία ανακαίνιση, θα λέγαμε, του Ναού από τον Ηρώδη, ώσπου τελικά καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Ρωμαίους εν έτει 70 μ.Χ.! Έτσι εκπληρώθηκε με τρόπο μοναδικό ο προφητικός Λόγος του Ιησού Χριστού, ο οποίος μερικές δεκαετίες νωρίτερα είχε σαφώς αναφέρει ότι «δεν θα μείνει πέτρα» στον Ναό αυτό, που αποτελούσε ανέκαθεν το «σήμα-κατατεθέν» του λαού του Ισραήλ… Έκτοτε ο χώρος του πρώην Ναού παρέμεινε κενός, ώσπου μερικούς αιώνες αργότερα χτίσθηκε από τους μουσουλμάνους το τέμενος του Ομάρ, ένα από τα πλέον ιερά μέρη του Ισλάμ. Στο μεταξύ, τον 4ο μ.Χ. αιώνα, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός, φανατικός αντίχριστος ο ίδιος, προσπάθησε να… βοηθήσει τους Εβραίους στο να ξαναχτίσουν τον Ναό του Σολομώντα!


Τους έστειλε λοιπόν ισχυρή οικονομική βοήθεια, εργάτες, εργαλεία κτλ. και πράγματι όλοι μαζί ξεκίνησαν με χαρά την ανοικοδόμηση του Ναού. Μεγάλη ευτυχία κυριαρχούσε τότε ανάμεσα στους Εβραίους, αφού – κατά τη λαογραφική τους παράδοση – αμέσως μετά την ανοικοδόμηση του Ναού θα έρθει ο βασιλιάς τους, ο «Χριστός» που αυτοί ακόμα αναμένουν (εφόσον τον κανονικό δεν τον αποδέχονται) και έτσι θα… κυβερνήσουν τον κόσμο όλο! Τελικά όμως… συνέβη το εκπληκτικό: φοβεροί σεισμοί και διάφορες άλλες φυσικές καταστροφές ξέσπασαν τις ημέρες εκείνες στην Ιερουσαλήμ, σαν από θεϊκό θαύμα, και κατατρομαγμένοι οι Εβραίοι μαζί με τους Ρωμαίους συνοδοιπόρους τους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την ιδέα της ανοικοδόμησης του Ναού του Σολομώντα!!! Ποτέ όμως δεν ξέχασαν ότι κάποια μέρα θα έπρεπε οπωσδήποτε να το κάνουν!…
Ιδού τώρα τα νεώτερα εκπληκτικά στοιχεία που περιήλθαν εις γνώση μας από τον αόρατο δια γυμνού οφθαλμού κόσμο του διεθνούς παρασκηνίου. Σύμφωνα λοιπόν με μια αρκετά «παράξενη» κινητικότητα που παρατηρείται αυτή τη στιγμή στο Ισραήλ, όπου πηγαινοέρχονται ειδικοί «αρχαιολόγοι» (ή μήπως… πράκτορες καλυμμένοι υπό τη μορφή των «αρχαιολόγων»;), εκεί πέρα «κάτι» ετοιμάζεται… Κάτι το συγκλονιστικό, αφού όλα αυτά θα πρέπει να ιδωθούν και υπό το πρίσμα του ανελέητου αυτή τη στιγμή πολέμου που διεξάγεται στο παρασκήνιο των μυστικών υπηρεσιών και ομάδων, ο οποίος από μόνος του φανερώνει ότι απίστευτα γεγονότα μας περιμένουν! Και μάλιστα ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ!…
Ήδη λοιπόν διακινείται – γιατί άραγε ακριβώς τώρα; – το εξής σενάριο: ότι ο Ναός του Σολομώντα… έχει ήδη ανοικοδομηθεί!!! Αυτό το απίστευτο νέο που μας ήρθε από «ειδική» πηγή βασίζεται πάνω στον ισχυρισμό ότι, με δεδομένη τη φοβερή αστάθεια στην οποία βρίσκεται σήμερα ο κόσμος (όπου όλοι πια βλέπουν ότι έρχονται τρομακτικές αλλαγές…), έχει πλέον πλησιάσει ο καιρός της εμφάνισης του Βασιλιά των Ιουδαίων! Αυτού δηλ. που θα κυβερνήσει τον πλανήτη, δοξάζοντας το εβραϊκό έθνος, τον «εκλεκτό λαό» του Κυρίου… Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, και επειδή «μερικοί»… βιάζονται (!), χτίστηκε με απόλυτη μυστικότητα ο Ναός αυτός, στα υπόγεια της Ιερουσαλήμ και, επομένως, αναμένεται η ανατίναξη του τεμένους του Ομάρ (με αφορμή τον πόλεμο Ιράν-Ισραήλ που θα ξεσπάσει φέτος) και η ανόρθωση του Ναού του Σολομώντα στο ιστορικό του μέρος! Κάτι που ΤΩΡΑ θα το επιτρέψει ο Κύριος, εφόσον – λέει η πληροφόρησή μας – έρχεται πια η Μεγάλη Στιγμή…
Εδώ αξίζει να παραθέσουμε και μια άλλη άκρως ενδιαφέρουσα πληροφορία, που σχετίζεται πολύ με τα παραπάνω και – τουλάχιστον για τους μυημένους – δείχνει πάρα πολλά και σπουδαία! Λέγεται λοιπόν ότι το 1981, όταν είχαν γίνει σχετικές ανασκαφές στο μέρος αυτό, οι Ισραηλινοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έντρομοι κάτω απ’ τη γη το… άγαλμα του Μπαθομέτ! Αυτής της πανάρχαιας θεότητας της Μέσης Ανατολής, που ήταν τραγόμορφη και μερικοί έφτασαν στο σημείο να την θεωρήσουν ακόμα και «υποχθόνια» ή «σατανική»… Τι άραγε σημαίνουν όλα αυτά; Και γιατί η κυβέρνηση του Ισραήλ τα αποκρύπτει «με νύχια και με δόντια»;
Ή μήπως η προσέγγιση τώρα τελευταία Ελλάδας και Ισραήλ δείχνει την αναμενόμενη από κύκλους της απόκρυφης γεωπολιτικής «επιστροφή» τωνΕβραίων στην κοιτίδα του αιγαιακού πολιτισμού;… Το θέμα είναι τεράστιο και χρήζει περαιτέρω ανάλυσης.

πηγη elora.gr thesecretrealtruth
katohika.gr

Πηγή: http://diadrastiko.blogspot.com/2012/11/a_22.html#ixzz2CyzvHmJ5

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ΣΩΡΡΑ ΣΤΟ KONTRA CHANNEL

 

http://hellinondaimonia.blogspot.gr/2012/11/kontra-channel_22.html

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ ΣΤΟ KONTRA CHANNEL: ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ, Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ Η ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ!!

 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ''KONTRA CHANNEL''  ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ''ΟΙΚΟΖΗΝ''!!!

Μετά απο τις δύο εκπομπές ''ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'' του Ευάγγελου Μπεξή στο κανάλι 9, ένα ακόμα κανάλι (μικρό κι αυτό γιατί τα μεγάλα τα διοικούν ΠΡΟΔΟΤΕΣ) το Kontra channel, έδωσε βήμα και ελεύθερο λόγο στον Αρτέμιο Σώρρα, ο οποίος εξέφρασε τις απόψεις του και τις θέσεις της E.N.D. για την λύση που διαθέτει ώστε να βγεί η Ελλάδα απο τα νύχια των ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ του Δ.Ν.Τ.

Σιγά σιγά η αλήθεια άρχισε να λάμπει, ο ''κυνηγημένος'' Αρτέμιος Σώρρας είναι εδώ, το κράτος που είναι; Ποιός κυνηγάει ποιόν τελικά σ' αυτό το παιγνίδι της γάτας και του ποντικού;

Μερικά μόνο ενδεικτικά απ' όσα είπε Αρτέμιος Σώρρας: 

''Απο σήμερα που είμαι εδώ η χώρα μου δεν χρωστάει, θα τους επιστρέψω πίσω τα μνημόνια.''

''Το όνομά μου (Σώρρας) σημάινει κόρακας, κι εγώ δεν το ήξερα, το έψαξα, ο κόρακας είναι το αγαπημένο πτηνό του Απόλλωνα, το μικρό μου όνομα είναι Αρτέμης, κάνετε τον συνειρμό σας.''

''Ενα κλαδί ελιάς, ένα αμπέλι και μια βάρκα είναι η Ελλάδα.''

Το κλού της εκπομπής ήταν η παρέμβαση του Άδωνι Γεωργιάδη που είπε οτι ο Σώρρας δεν έχει φράγκο, η πληρωμένη απάντηση του ήρθε απο τον Αρτέμιο Σώρρα άμεσα: ''ΕΙΣΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙ''.

 ''Αυτο το ζόμπι που λέγεται Γεωργιάδης το προκαλώ να έρθει εδώ...''

 ΕΤΣΙ ΜΙΛΑΝΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

που είναι όλα αυτά τα παπαγαλάκια που στήριζαν τον Σαμαρά 

και τον Τζέφρι για να τους τα τρίψουμε 

http://hellinondaimonia.blogspot.gr/2012/11/kontra-channel.html

ΤΟ DNA ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

OI 2 x 23 NAYTEΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΚΑΙ TA 2 x 23 XPΩΜΟΣΩΜΑΤΑ

To «κηρύκειο» ήταν το κύριο έμβλημα του Ερμή, το οποίο σχηματιζόταν από λεπτή ράβδο δάφνης ή ελιάς. Γύρω-γύρω περιτυλλίσσονταν δύο φίδια, που τα κεφάλια τους συναντιώνταν αντικρυστά. Λίγο πιό πάνω, στην κορυφή της ράβδου, υπήρχαν δυό φτερούγες.
Η ομοιότητά του με το έμβλημα του Ασκληπιού είχε ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση του κηρύκειου ως συμβόλου των γιατρών και της Ιατρικής Επιστήμης γενικότερα. Κι ο Ερμής, δίχως να είναι καθ’ αυτό θεός της Ιατρικής, επιστατούσε στην υγεία των ανθρώπων και στην ανάγκη τούς πρόσφερνε αποτελεσματική συνδρομή κατά των ασθενειών. Διηγούνταν, πως κάποτε είχε σώσει την Τανάγρα από μιά θανατηφόρα επιδημία.
Για το τί συμβολίζουν τα δύο φίδια έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες, οι οποίες δεν θα αναλυθούν εδώ, διότι πεποίθησή μου είναι, ότι το κηρύκειο είναι κάτι πολύ σημαντικότερο, όπως θα εξηγηθεί στη συνέχεια.

Αριστερά: Έμβλημα Iατρικής Ένωσης. Μέση: Ο Ερμής με το Κηρύκειο. Δεξιά: το DNA.
To DNA είναι ο κώδικας της ζωής, αποτελεί το συστατικό των χρωμοσωμάτων και των γονιδίων και βρίσκεται στον πυρήνα του κυττάρου. Περιέχει κωδικοποιημένες πληροφορίες για τη μεταβίβαση των γενετικών χαρακτηριστικών από τη μία γενιά στην επόμενη, καθώς επίσης για το σχηματισμό μορίων, που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του οργανισμού. Μοιάζει με διπλή έλικα, που σχηματίζεται από δύο μακρά σπειροειδή νήματα (κλώνους), πλεγμένα το ένα γύρω από το άλλο κι αποτελείται από τέσσερις αζωτούχες βάσεις. Στον πυρήνα των σωματικών κυττάρων του ανθρώπου υπάρχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων.
Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο το Κηρύκειο του Ερμή είχε επινοηθεί από το μάντη Τειρεσία, όταν βρήκε στην Κυλλήνη δύο φίδια ζευγαρωμένα και, επειδή τα πλήγωσε, έγινε γυναίκα. Ύστερα από λίγο καιρό ξαναβρήκε τα ίδια φίδια ζευγαρωμένα και ξανάγινε άνδρας.

Το αντίδοτο του Ερμή Σύμφωνα με τη Μυθολογία ο Ασκληπιός διδάχθηκε την επιστήμη της Ιατρικής από το Χείρωνα, έγινε δε τόσο διάσημος γιατρός, που όχι μόνο βοηθούσε τους ανθρώπους ν’ αποφύγουν το θάνατο, αλλά τόλμησε ν’ αναστήσει με την επιστήμη του και νεκρούς (Απολλόδωρος, «Βιβλιοθήκη», Γ΄118-120). Κατόπιν αυτού ο θεός του Άδη, Πλούτων, θύμωσε και ειδοποίησε τον αδελφό του Δία, ότι υπάρχει κίνδυνος να ξεφύγουν οι άνθρωποι από τον φυσικό νόμο του θανάτου. Έπειτα απ’ αυτό ο Ζευς κατακεραύνωσε τον Ασκληπιό και τον θανάτωσε.

Στη ραψωδία κ της «Οδύσσειας», όπου περιγράφεται η περιπέτεια του Οδυσσέα και η μεταμόρφωση των συντρόφων του σε χοίρους στο νησί της Κίρκης, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι ο Όμηρος μεταφέρει πληροφορίες, από τις οποίες προκύπτει, ότι υπήρχε γνώση της γενετικής από πανάρχαιες ακόμα εποχές. Συγκεκριμένα:


• Το όνομα Κίρκη δεν είναι κάποιο τυχαίο, αλλά τα γράμματα που το αποτελούν συναντώνται και στη λέξη Κηρύκειο.
• Το όνομα του γιού της Κίρκης και του Οδυσσέα είναι Τηλέγονος [τήλε (= από μακρυά) και γόνος].
• Όταν ο Όμηρος περιγράφει κάποιο πρόσωπο, συνήθως εκτός από το όνομα χρησιμοποιεί κι ένα η περισσότερα επίθετα, που το προσδιορίζουν καλύτερα. Τα επίθετα που χρησιμοποιεί για την Κίρκη είναι: πολυφάρμακος (κ 276), πότνια (σεβαστή: κ 549), καλλιπλοκάμοιος (κ 220) και εϋπλόκαμος (κ 136 και λ 8). Το πολυφάρμακος και το πότνια μπορούν εύκολα να εξηγηθούν, γιατί, όπως αναφέρει ο ποιητής, ήταν θεά (αδελφή του Αιήτη, κόρη του Ήλιου και της κόρης του Ωκεανού Περσηίδας ή κατ’ άλλους της Εκάτης). Για να επιμένει όμως ο Όμηρος, που πάντα ακριβολογεί, σε τρία σημεία μάλιστα στην περιγραφή, ότι η Κίρκη είχε καλούς πλοκάμους, πρέπει να είναι πολύ σημαντικό, κι ασφαλώς δεν πρέπει να αναφέρεται στην κόμμωσή της.

Καλλιπλόκαμοι και εϋπλόκαμοι γυναίκες –όπως και η Κίρκη, από τοιχογραφία της Μινωικής εποχής. Πρόκειται για άριστη περιγραφή του Ομήρου, που ίσως έγινε, προκειμένου να παρομοιασθεί με απλά λόγια το DNA.
• Το αντίδοτο στον Οδυσσέα δεν το έδωσε η θεά Αθηνά, που πάντα τον προστάτευε, αλλά ο -κάτοχος του κηρυκείου- Ερμής.
• Η Κίρκη είχε τέσσερις θεραπαινίδες («αμφιπόλους»: κ 348-349), όσες και οι βάσεις του DNA. (*)


• Ο αριθμός των τεσσάρων θεραπαινίδων θα μπορούσε να θεωρηθεί τυχαίος, αλλά ο Όμηρος μας δίνει έντεχνα κι άλλον έναν εκπληκτικό αριθμό, ο οποίος δεν φαίνεται να είναι τυχαίος. Όταν οι σύντροφοι του Οδυσσέα πήγαν στο ανάκτορο της Κίρκης, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Στην μία αρχηγός ήταν ο Ευρύλοχος και στην άλλη ο Οδυσσέας. Μαζί του ο κάθε αρχηγός πήρε 22 άνδρες (κ 203-209). Ο Όμηρος μας περιγράφει λοιπόν δύο ομάδες των 22, κι αν προσθέσουμε και τους αρχηγούς, προκύπτουν δύο ομάδες των 23. Σας θυμίζει τίποτε αυτός ο αριθμός; Είναι ο αριθμός των χρωμοσωμάτων στον πυρήνα των ανθρωπίνων κυττάρων!


Αυτός είναι ο τρόπος, με τον οποίο έχουν διασωθεί πληροφορίες πανάρχαιας επιστημονικής γνώσης δια μέσου των χιλιετιών με την βοήθεια της Μυθολογίας. Ασφαλώς δεν ήταν δυνατόν σε κανέναν άνθρωπο τόσα χρόνια να σκεφθεί, γιατί επισημαίνει ο Όμηρος τον αριθμό των 2 × 23. Μόνο τώρα μετά την αποκωδικοποίηση του DNA, και με σοβαρή κι επισταμένη μελέτη των κειμένων μπορούν να εξαχθούν τέτοια συμπεράσματα.
Αυτός είναι επίσης κι ο ορθός τρόπος, με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζεται η Μυθολογία. Ποτέ δεν έχει ζήσει γυναίκα Κίρκη, ούτε έχουν ποτέ εκτυλιχθεί οι ιστορίες, που περιγράφει ο Όμηρος στο ανάκτορό της. Με το όνομα Κίρκη και με τις περιπέτειες, που περιγράφονται στην ραψωδία κ διασώθηκαν πληροφορίες για τα επιτεύγματα της γενετικής επιστήμης της «Χρυσής Εποχής» (όπως ονομάζεται από αρχαίους συγγραφείς μιά πανάρχαια -μή προσδιορίσιμη επ’ ακριβώς χρονικά- εποχή υψηλού πολιτισμού).

Επάνω αριστερά: Αρχαίο νόμισμα από τη Ρόδο με τον Ηρακλή, που σκοτώνει τα δύο φίδια, τα οποία του έστειλε στην κούνια του η Ήρα. Κάτω αριστερά: η θεά Αθηνά, ο Εριχθόνιος και τα δύο φίδια σε ερυθρόμορφη πελίκη του ε΄ αι. π.Χ. (Βρεταννικό Μουσείο.) Δεξιά: Η ιέρεια, που διαχωρίζει τα φίδια από το ανάκτορο της Κνωσού του ιζ΄ αι. π.Χ. (Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.) Αν όλοι αυτοί οι μύθοι εξετασθούν σοβαρά από ειδικούς επιστήμονες, δεν θα προκύψουν μόνον χρήσιμες πληροφορίες για την «Χρυσή Εποχή», αλλά ίσως τους βοηθήσουν να προβούν σε νέες επιστημονικές ανακαλύψεις.
Παρόμοιες πληροφορίες για την πανάρχαια Γενετική και το DNA υπάρχουν πολλές και σε άλλους αρχαίους συγγραφείς και σε άλλες μυθολογικές περιγραφές. Τα δύο φίδια δεν απεικονίζονται μόνο στο κηρύκειο του Ερμή. Με τα δυό φίδια είναι γεμάτη η Μυθολογία μας. Η θεά Ήρα έστειλε δύο φίδια στον Ηρακλή, όταν ήταν βρέφος. Η θεά Αθηνά, αφού αναδέχθηκε τον Εριχθόνιο από την γη, τον έκλεισε σε ένα κιβώτιο και του έβαλε φύλακες δύο φίδια. Στο Ανάκτορο της Κνωσού βρέθηκε αγαλματίδιο της θεάς Μητέρας, που κρατάει στα χέρια της δύο φίδια.
Εκτός από τα δύο φίδια, που ελίσσονται το ένα γύρω από το άλλο, συχνά συναντάται η παραλλαγή του ενός φιδιού να ελίσσεται γύρω από ένα ξύλο, το σύμβολο του θεού της Ιατρικής Ασκληπιού. Χαρακτηριστικότατη περίπτωση αυτής της παραλλαγής περιγράφεται στην Αργοναυτική Εκστρατεία και στην «Μήδεια».

Άγαλμα του Ασκληπιού από το ιερό της Επιδαύρου. (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.) Κάτω δεξιά το φίδι, που ελίσσεται γύρω από ένα ξύλο – συχνή παραλλαγή των δύο φιδιών, που ελίσσονται μεταξύ τους.
Η αλληγορία του μύθου της Μήδειας Η Μήδεια έχει συγγένεια με την Κίρκη. Είναι κόρη του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη· κατά συνέπεια είναι εγγονή του Ήλιου κι ανηψιά της Κίρκης. Μητέρα της είναι η Ωκεανίδα Ιδυία (ή κατά τον Διόδωρο η Εκάτη, οπότε η Μήδεια κι η Κίρκη είναι αδελφές). Χωρίς τη βοήθεια της Μήδειας ο Ιάσων δεν θα μπορούσε να πάρει το Χρυσόμαλλο Δέρας, το οποίο βρισκόταν σε δένδρο, που το φύλαγε ένα τυλιγμένο γύρω του φίδι.

Η συγγένεια της Μήδειας με την Κίρκη, το όνομα Ιάσων (αυτός που ιατρεύει) και το ξύλο, που περιελίσσεται το φίδι, μας παραπέμπουν στο DNA. Δεδομένου, ότι οι μύθοι είναι πολυεπίπεδοι, κι απαιτείται διεπιστημονική προσέγγιση για την ερμηνεία τους, εξετάζοντας την Αργοναυτική Εκστρατεία με το παραπάνω σκεπτικό υποθέτουμε, ότι περιγράφεται αλληγορικά η πορεία της Ιατρικής Επιστήμης προς την ανακάλυψη του DNA. Δεν είναι όμως μόνον αυτό.


     Η Μήδεια στην Ιωλκό έπεισε τις κόρες του Πελία, πως ήταν ικανή να ξανακάνει νέο τον πατέρα τους, ο οποίος άρχιζε να γερνάει. Τους το απέδειξε υποβάλλοντας σε πειραματικές συνθήκες ένα γέρικο κριάρι (το έβαλε σε λέβητα με φάρμακα). Η επίδειξη πέτυχε κι έτσι εφαρμόστηκε και στον Πελία, χωρίς όμως επιτυχία.









Στην αγγειογραφία εικονίζεται αριστερά η Μήδεια να ρίχνει τα φάρμακα στο λέβητα, από τον οποίο ξεπηδάει το ανανεωμένο αρνί. Τη σκηνή παρακολουθεί δεξιά ο Πελίας –γέρος με βακτηρία και άσπρα μαλλιά- ο οποίος μάλιστα φαίνεται να επικροτεί τα διαδραματιζόμενα δείχνοντας με το δεξί του χέρι.
Η καταλυτική λεπτομέρεια, ότι τα παιδιά της παρουσιάζεται, ότι τα σκότωσε η ίδια η Μήδεια από εκδικητική ζηλοτυπία, είναι εύρημα του Ευριπίδη. Το μύθο της «Μήδειας» πραγματεύτηκε κι ο Αισχύλος στο έργο του «Διονύσου τροφοί», καθώς κι ο Σοφοκλής στον «Αιγέα» και στις «Πελιάδες». Τα έργα αυτά δυστυχώς δεν διασώθηκαν. Σώθηκε μόνο η «Μήδεια» του Ευριπίδη· εξαφανίστηκαν επίσης τα άλλα δύο δράματα της τριλογίας, καθώς και το σατυρικό δράμα που τη συνόδευε. Η «Μήδεια» του Ευριπίδη (431 π.Χ.) είναι το μόνο ίσως κείμενο, όπου υπονοείται ο φόνος των παιδιών. Μετά από προσεκτική μελέτη του όμως, προκύπτει κάτι καταπληκτικό, που ανατρέπει όλα όσα νομίζαμε, ότι γνωρίζαμε για τη «Μήδεια», καθ’ ότι ούτε στη «Μήδεια» του Ευριπίδη αποδεικνύεται, ότι η Μήδεια σκότωσε τα παιδιά της!
     Η επίμαχη σκηνή περιγράφεται στο τέλος του έργου. Στο Αρχαίο Ελληνικό Δράμα καμμία σκηνή φόνου δεν λαμβάνει χώρα ενώπιον των θεατών. Στην «ορχήστρα» είναι ο Χορός, ενώ ακούγονται οι φωνές των παιδιών –που λένε ότι η μητέρα τους πλησιάζει με ξίφος– από το παρασκήνιο, το οποίο είναι ο ναός της Ακραίας Ήρας. (Διαβάστε προσεκτικά τους στίχους από 1.277 έως το τέλος). Εμφανίζεται κατόπιν ο Ιάσων και ακούει από τον Χορό, ότι η Μήδεια σκότωσε εξ αιτίας του τα παιδιά τους. –Που είναι σκοτωμένα (ρωτάει), μέσα η έξω;-Αν ανοίξεις την πόρτα, θα δεις τον φόνο των δικών σου παιδιών (απαντάει ο Χορός). Παρουσιάζεται τότε η Μήδεια έτοιμη να φύγει. Λογομαχεί με τον Ιάσονα, ο οποίος της ζητάει να θάψει και να κλάψει τα παιδιά του. Η Μήδεια όμως αρνείται και προφασίζεται, ότι θέλει να τα θάψει η ίδια στο τέμενος του ναού της Ήρας, για να μην τα καθυβρίσουν οι πολέμιοι. Η λογομαχία συνεχίζεται κι η Μήδεια του αρνείται ακόμα και να τα χαϊδέψει, να τα φιλήσει ή να τα αγκαλιάσει και, χωρίς κανένας να διαβεβαιώσει, ότι τα παιδιά είναι πράγματι σκοτωμένα, τελειώνει η τραγωδία.

Τα παιδιά και ο πατέρας της Μήδειας  Το γεγονός, ότι –σύμφωνα με τον Ευριπίδη– η Μήδεια δεν αποδεικνύεται, ότι σκότωσε τα παιδιά της, αλλά μάλλον σκηνοθέτησε τον φόνο για τους δικούς της λόγους (προκειμένου να τα προστατέψει), σε συνάρτηση και με συγκερασμό αρκετών άλλων μεμονωμένων διασωθεισών παραδόσεων άλλων αρχαίων συγγραφέων (πχ. Απολλόδωρου 1,127 κ.ε. και 1,144 κ.ε., Παυσανία 2,3,6-11, Σχόλια στον Πίνδαρο, Ολύμπια 13,74 κ.λ.π.), μας οδηγεί στις εξής δύο εκδοχές:
     • Είτε πως οι Κορίνθιοι οργάνωσαν φόνο εναντίον της κι εναντίον των παιδιών της, οπότε αυτή μεν γλίτωσε, τα παιδιά της όμως τα σκότωσαν οι Κορίνθιοι μέσα στο ναό, είτε πως
     • κάθε παιδί που γεννούσε η Μήδεια το έβαζε στο ναό της Ακραίας Ήρας στην Κόρινθο, προκειμένου να το κάνει αθάνατο, αλλά αυτή η διαδικασία το σκότωνε.
     Η δεύτερη αυτή εκδοχή παρουσιάζει περισσότερο ενδιαφέρον, καθ’ ότι μοιάζει με την προσπάθεια, που είχε κάνει η Μήδεια να ξανανιώσει τον Πελία. Ενώ με το κριάρι τα κατάφερε, με τους ανθρώπους τα πράγματα ήταν δυσκολότερα. Οι περιγραφές αυτές μας θυμίζουν τις προσπάθειες των επιστημόνων της εποχής μας, τα γενετικά πειράματα των οποίων άρχισαν να έχουν ικανοποιητικά αποτελέσματα στα ζώα (πρόβατο «Ντόλυ»), αλλά είναι δύσκολο να εφαρμοσθούν στον άνθρωπο.
*   *   *  Στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία έχουμε πολλές περιγραφές θεών, που πετάνε με το άρμα τους, που συνήθως το σέρνουν πτερωτά άλογα. Η Μήδεια όμως, φεύγοντας από την Κόρινθο για την Αθήνα, δεν πήγε επιγείως, αλλά χρησιμοποίησε ιπτάμενο άρμα, που το έσερναν δύο φίδια!

 


Δύο αρχαίες αγγειογραφίες, στις οποίες εικονίζεται το άρμα του Ήλιου, που το σέρνουν  δύο φίδια. Αριστερά: το άρμα καταφθάνει με ηνίοχο τον Οίστρο· Δεξιά: η Μήδεια πετάει από Κόρινθο προς Αθήνα.

     Το επίπεδο, στο οποίο είχε φθάσει η Ιατρική και η ποιότητα ζωής της «Χρυσής Εποχής» περιγράφεται από τον Ησίοδο ως εξής: «Σαν θεοί ζούσαν (οι άνθρωποι) έχοντας ανέγνοιαστη ψυχή χωρίς ολότελα κόπους και πόνο κι ούτε τα φοβερά γεράματα ήταν επάνω τους· και πάντα ίδιοι στα πόδια και στα χέρια χαίρονταν στα συμπόσια έξω απ’ όλα τα κακά και πέθαιναν σα δαμασμένοι από τον ύπνο» («Έργα και Ημέραι», 112-117).
     (*) Κάθε κλώνος του DNA αποτελείται από πολλά μόρια, που λέγονται νουκλεοτίδια και είναι τεσσάρων ειδών: η αδενίνη, η θυμίνη, η κυτοσίνη και η γονανίνη∙ συμβολίζονται δε αντίστοιχα με τα γράμματα Α, Θ, Κ και Γ. Θα μπορούσαν ίσως να λέγονται αλλιώς και να συμβολίζονται με τα γράμματα Ι, Χ, Ω και Ρ; «Έτρεχε το αθάνατο αίμα της θεάς, ο ιχώρ, ο οποίος κυκλοφορεί ακριβώς μέσα στους μακάριους θεούς» (Ε 340.) Δεν έχουν γίνει μέχρι τώρα σοβαρές προτάσεις, για το τι ήταν ο ιχώρ. Όμως, με δεδομένο, ότι ο ιχώρ έχει τέσσερα γράμματα, όσα τα νουκλεοτίδια του DNA,  μιά σοβαρή συνεργασία φιλολόγων, γλωσσολόγων, γιατρών και βιολόγων προς αυτή την κατεύθυνση, ίσως να μας επιφυλάσσει εκπλήξεις...
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΖΑΡΗΣ 
http://freeinquiry.gr/pro.php?id=746
http://enaasteri.blogspot.com/2011/09/dna.htm
http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/09/dna_30.html#ixzz2Cgrd0zPy


http://okloios.blogspot.gr/2012/11/dna_19.html

Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ ΕΥΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΥΘΑΓΟΡΑ‏

Παραθέτω ένα κεφάλαιο από το βιβλίο των John Strohmeier και του Peter Westbrook, για την ζωή και την Διδασκαλία του μεγάλου Έλληνα Φιλοσόφου, Πυθαγόρα (εκδ. Αρχέτυπο), και το οποίο αφορά στην φροντίδα που πρέπει να παρέχουμε στον Εαυτό μαςΤο θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό για τον εξαγνισμό του σώματος και του πνεύματος μας.

''Σύμφωνα με τον Πυθαγόρα, οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ο μικρόκοσμος του Σύμπαντος. Έτσι όπως το Σύμπαν περιέχει τους Θεούς, τα τέσσερα στοιχεία, τα ζώα και τα φυτά, έτσι και οι άνθρωποι έχουν τη λογική, που είναι μία θεϊκή δύναμη.


Έχουμε τη φύση της Φωτιάς, της Γης, του Αέρα και του Νερού. Και έχουμε τα μέσα να κινούμαστε, να αναπτυσσόμαστε και να αναπαραγόμαστε. Ωστόσο σε κάθε μία από αυτές τις περιοχές, οι άνδρες και οι γυναίκες είναι κατώτεροι, υστερούν ακριβώς όπως ένας αθλητής, που ασκείται σε πέντε διαφορετικά αθλήματα είναι κατώτερος από έναν αθλητή που εστιάζει τις προσπάθειές του σε ένα μόνο άθλημα.
Έχουμε μικρότερη ικανότητα συλλογισμού απ' ό,τι οι Θεοί και όσον αφορά τα τέσσερα στοιχεία της Φύσης υπάρχουν μέσα μας σε μικρές και μη καθαρές αναλογίες το καθένα.
Ο θυμός μας και η επιθυμία μας είναι ασθενέστερα από αυτά των μη λογικών ζώων και οι δυνάμεις μας για θρέψη και ανάπτυξη είναι κατώτερες από εκείνες των φυτών.

Για να ξεπεράσουμε αυτά τα φυσικά εμπόδια, ο Πυθαγόρας δίδασκε ότι είναι απαραίτητο οι άνδρες και οι γυναίκες να έχουν μεγάλη φροντίδα για την υγεία του σώματός τους και την καλλιέργεια του χαρακτήρα τους, αναγνωρίζοντας ότι αυτό είναι ένα απαραίτητο βήμα για τον εξαγνισμό του εαυτού προκειμένου να δεχθεί την Σοφία.

Το πρώτο βήμα για μία υγιή και καλή ζωή, αρχίζει πριν από την γέννηση - που σημαίνει ότι οι μελλοντικοί γονείς οφείλουν να επιλέγουν τον σύντροφό τους προσεκτικά.Ο Πυθαγόρας θεωρούσε παράλογο οι κτηνοτρόφοι να φροντίζουν τόσο πολύ τις γενιές και τους απογόνους των ζώων τους, ενώ οι άνδρες και οι γυναίκες να φέρνουν στον κόσμο παιδιά τόσο απρόσεκτα και τυχαία. Δίδασκε ότι οι μελλοντικοί γονείς όφειλαν να διάγουν έναν ήρεμο και μετρημένο βίο, τρώγοντας και πίνοντας μετρημένα και αποφεύγοντας τον θυμό, το άγχος και τη μέθη. Η αμέλεια αυτών των ζητημάτων κατά την σύλληψη και τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δίδασκε, είναι πιο κοινή και ισχυρή αιτία της κοινωνικής εξαχρείωσης.
Η εγκράτεια ήταν το κλειδί για έναν υγιή τρόπο ζωής, σύμφωνα με τον Πυθαγόρα, προς την οποία παρότρυνε τους μαθητές του με αυτή την αρχή της γενικής ισχύος: ''Οφείλουμε με κάθε δυνατό τρόπο να ξεριζώσουμε την αρρώστια από το σώμα, την άγνοια από την ψυχή, την απόλαυση από την κοιλιά, την ανταρσία από την πόλη, την διαφωνία από την οικογένεια και την υπερβολή από όλα τα πράγματα''. Δεν έφερε καμία εκτίμηση στη φήμη και δίδασκε τους μαθητές του, να προτιμούν τη σιωπή, από τη στιγμή που ο έλεγχος της γλώσσας επιβάλλει μετριοπάθεια στην πηγή της.

Με σεβασμό στην ιδιοσυγκρασία, οι Πυθαγόρειοι δεν ήταν την μία στιγμή εύθυμοι και την άλλη, αλλά παρέμεναν σε μία κατάσταση ήρεμης ευτυχίας.

Όταν καταλαμβάνονταν από οργή ή θλίψη, συνήθιζαν να αποσύρονται από την συντροφιά των άλλων και να παραμένουν μόνοι μέχρι να κοπάσει το πάθος τους, και ποτέ δεν επέπλητταν ή τιμωρούσαν κάποιον όντας οι ίδιοι σε κατάσταση θυμού. Σύμφωνα με μία ιστορία, ένας Πυθαγόρειος από την ιταλική πόλη του Τάραντα, ο Αρχύτας, επιστρέφοντας στο σπίτι του από έναν πόλεμο εναντίον της Μεσσίνα, βρήκε τη φάρμα του κατεστραμμένη εξαιτίας της αμέλειας που είχαν δείξει οι εργάτες του όσο εκείνος έλειπε. Μόλις αντίκρισε την κατάσταση οργίστηκε πάρα πολύ, όμως συγκρατήθηκε από την πυθαγόρεια εκπαίδευσή του. Όπως αργότερα είπε στους εργάτες του, στάθηκαν τυχεροί που είχε αναστατωθεί τόσο πολύ, διαφορετικά θα τους είχε τιμωρήσει πολύ αυστηρά.

Οι πυθαγόρειοι ασκούνταν ώστε να ζουν απελευθερωμένοι από την θλίψη και να αποφεύγουν τις δικαιολογίες και τον ψεύτικο έπαινο. Ένα άλλο θαυμαστό γνώρισμά τους, ήταν ότι απέφευγαν την αλαζονεία με το να αποδίδουν στο Πυθαγόρα οτιδήποτε πραγματοποιούσαν, με το να αξιώνουν σπανίως δόξα για τις ανακαλύψεις ή τις επινοήσεις τους. Μάλλον εξαιτίας αυτής της τακτικής τους ορισμένα φιλοσοφικά έργα αποδόθηκαν στον Πυθαγόρα, μολονότι ο ίδιος δεν κατέγραψε καμιά από τις διδασκαλίες του.
Ο Πυθαγόρας πίστευε πως οι επιθυμίες του σώματος είναι φυσιολογικές, όμως ήταν ανάγκη να τις εξετάζει κανείς συνεχώς. Αναγνώριζε την ανάγκη για ζεστασιά, τροφή, άνετο κατάλυμα και ένδυση, αλλά το θεωρούσε επιβλαβές να κυνηγάει κάποιος την απόλαυση σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς. Ο ίδιος φορούσε καθαρά άσπρα ρούχα και ζούσε σε πολύ απλό περιβάλλον με περιορισμένα έπιπλα, γη και ζώα.

Αναφορικά με τον σαρκική συνεύρευση, οι απόψεις του ίσως γίνονται αντιληπτές από την απάντησή του σε ένα μαθητή του που ρώτησε πότε οι σχέσεις είναι κατάλληλες. ''Οποτεδήποτε επιθυμείς να είσαι πιο αδύναμος σε σχέση με τον εαυτό σου'',απάντησε. Αναφέρεται επίσης ότι είπε: ''Πρέπει κάποιος να θυσιάζει στην Αφροδίτη, το χειμώνα, ποτέ το καλοκαίρι, και μόνο περιστασιακά το φθινόπωρο και την άνοιξη. Να είσαι όμως ενήμερος ότι το σεξ είναι επικίνδυνο κάθε εποχή του χρόνου και δεν είναι ποτέ καλό για την υγεία''.

Δίδασκε ότι σε θέματα δίαιτας η ποσότητα ήταν τόσο σημαντική όσο και η ποιότητα, επειδή συχνά ασήμαντες αλλαγές στην ποσότητα έχουν ισχυρά αποτελέσματα. Το κρασί, για παράδειγμα, εάν κάποιος το πιεί με μέτρο, μπορεί να είναι ωφέλιμο, σε υπερβολική όμως ποσότητα κλονίζει τον χαρακτήρα. Αυτή η διαφορά σε γενικές γραμμές αγνοείται στις τροφές στις οποίες το αποτέλεσμα είναι λιγότερο εμφανές, οτιδήποτε όμως τρώει κανείς, ισχυριζόταν, έχει βαθιά επίδραση στο νου και στο σώμα του.

Ο ίδιος ο Πυθαγόρας ήταν χορτοφάγος και παρότρυνε τους μαθητές που προσέγγιζαν τα υψηλότερα επίπεδα φιλοσοφικής επίτευξης να τρώνε αγνές αμαγείρευτες τροφές και να απέχουν από το κρέας και το κρασί. Παρόμοια στους πολιτικούς δεν επιτρεπόταν να τρώνε κρέας, από τη στιγμή που ο ρόλος τους ήταν να ορίζουν και να απονέμουν δικαιοσύνη στην κοινωνία. Πως μπορούσαν να το κάνουν αυτό, ισχυριζόταν, αν υποστήριζαν το σκοτωμό των ζώων, τα οποία είναι όχι μόνο πιο αδύναμα εκ φύσεως από ότι ο άνθρωπος, αλλά επίσης συνδέονται με εμάς μέσα από την σχέση των πάντων στη ζωή;
Το κρέας και το κρασί, παρ' όλα αυτά, επιτρεπόταν σε όσους μαθητές η ζωή τους δεν ήταν πλήρως εξαγνισμένη, όμως με περιορισμούς. Απαγορευόταν να τρώνε κρέας μόνο κατά τη διάρκεια ορισμένων περιόδων νηστείας, και δεν επιτρεπόταν ποτέ να τρώνε καρδιά η το μυαλό. Αυτά τα όργανα, ισχυριζόταν ο Πυθαγόρας, είναι η κλίμακα και η έδρα της σοφίας και της ζωής.

Στους μαθητές απαγορεύονταν και ορισμένες άλλες τροφές, για παράδειγμα αρκετά είδη ψαριών και η μολόχα - ένα λουλούδι που το θεωρούσαν σύμβολο της σχέσης μεταξύ ουρανού και Γης. Γνωστό είναι επίσης, ότι οι Πυθαγόρειοι απέφευγαν σχεδόν όλα τα όσπρια (Υπάρχει μία ευρέως επαναλαμβανόμενη ιστορία ότι μία ομάδα Πυθαγόρειων δολοφονήθηκε, όταν επέλεξαν να πεθάνουν στα ΄χερι των εχθρών τους παρά να γλιτώσουν τη σύλληψη με το να κρυφτούν σε ένα χωράφι με κουκιά). Ο Πυθαγόρας δίδασκε ότι τα κουκιά έπρεπε να αποφεύγονται γιατί, σύμφωνα με την προσωπική του εμπειρία, είχε παρατηρήσει ότι επεμβαίνουν στην καθαρή σκέψη και στα προφητικά οράματα που έρχονται ορισμένες φορές κατά την αυτοσυγκέντρωση και τα όνειρα.
ΠΗΓΗ :
http://alttherapy.blogspot.com/2012/10/blog-post_5485.html#ixzz2CgqO9Vjs

http://okloios.blogspot.gr/2012/11/blog-post_5094.html

ΛΕΩΝΙΔΑΣ - ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ‏

θρυλικός βασιλιάς της Σπάρτης, που το όνομά του συνδέθηκε με την πλέον ιδιόμορφη μάχη της αρχαιότητας, τη μάχη των Θερμοπυλών, τον Αύγουστο του 480, ανέβηκε στο θρόνο το 488 και ήταν ετεροθαλής αδερφός του Κλεομένη Α', τον οποίο και διαδέχτηκε. Όταν οι Πέρσες έφτασαν στο στενό των Θερμοπυλών, ο Λεωνίδας ήταν εκεί με 6.000 στρατιώτες, περιμένοντας ενισχύσεις από τη Σπάρτη. Για να αποφύγει μια μάταιη σφαγή, έδιωξε τους περισσότερους στρατιώτες του κρατώντας μαζί του τους 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς που δεν θέλησαν να αφήσουν τη θέση τους.

Ο Λεωνίδας παρέμεινε με μεγάλη γενναιότητα στη θέση του, διατυπώνοντας την ενδοξότερη στην ιστορία απάντηση ηγέτη κατά τον Πλούταρχο, «μολών λαβέ», υπακούοντας στους νόμους της Σπάρτης και δημιουργώντας έτσι μία αιώνια στάση θυσίας και φιλοπατρίας.
Χρησιμοποίησε έντεχνα τη φυσική διαμόρφωση του χώρου, επιτιθέμενος και αμυνόμενος με διάταξη βάθους, παρασύροντας στα στενά τους Πέρσες, εκμεταλλευόμενος το υψηλό ηθικό και τη δύναμη των στρατιωτών του.

Οι Πέρσες πέτυχαν έναν ελιγμό θέσεων με τη βοήθεια του Εφιάλτη που από ένα μυστικό πέρασμα, την «ανοπιαία ατραπό», τους οδήγησε στην πλάτη των Ελλήνων. Πολεμώντας με παραφορά οι Έλληνες υπό τον Λεωνίδα, έπεσαν μέχρι τον τελευταίο σε αυτήν την τριήμερη μάχη, σύμβολο για την παγκόσμια ιστορία.

Η αίγλη της μάχης των Θερμοπυλών, παρά την ήττα, είχε κρίσιμο ηθικό αποτέλεσμα για την τελική έκβαση της τελικής επίθεσης, καθώς σκόρπισε τον τρόμο στον περσικό στρατό και ταυτόχρονα, ως αμυντική προσπάθεια, κέρδισε πολύτιμο χρόνο ώστε να κριθεί ο πόλεμος στη θάλασσα, στη ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Δεν μπορούμε να δούμε όμως το Λεωνίδα μεμονωμένα, σαν μορφή, αλλά σε συνάρτηση με τη Σπαρτιατική ζωή και εκπαίδευση.

Τι είναι λοιπόν αυτό που έκανε το Λεωνίδα και τους Σπαρτιάτες τόσο ξεχωριστούς ως πολεμιστές; Οι ιστορικοί μας λένε ότι πρέπει να δούμε στο βάθος της Ιστορίας, κυρίως την εκπαίδευση που λάμβαναν οι Σπαρτιάτες από την ηλικία ακόμη των επτά ετών και μέχρι την ενηλικίωσή τους.

Πιο χαρακτηριστική για να εκφράσει τη στάση των Σπαρτιατών απέναντι στον πόλεμο είναι η φράση που έλεγε η Σπαρτιάτισσα μητέρα στο γιο της που πήγαινε στον πόλεμο, «ή ταν ή επί τας». Η μητέρα αποχαιρετούσε το γιο της θυμίζοντας του πως το καθήκον του ήταν να πολεμήσει με θάρρος για την πατρίδα του, τιμώντας τα όπλα του και αν χρειαστεί να πεθάνει γι` αυτήν. Αυτή η πασίγνωστη φράση κρύβει τη νοοτροπία ενός λαού που πέρασε στην Ιστορία ως παράδειγμα της έντιμης, λιτής και γεμάτης αξιοπρέπεια και αυτοθυσία ζωής. Αυτά είναι τα ιδανικά που εξυμνεί και ο Λεωνίδας μ’ αυτήν την πράξη αυταπάρνησης. Αν μη τι άλλο ο Λεωνίδας ως βασιλιάς ενός τέτοιου λαού θα έπρεπε να δώσει πρώτος το παράδειγμα.

Για το Λεωνίδα, όπως και για όλους τους Σπαρτιάτες, η μεγαλύτερη αρετή ήταν η πρόθυμη θυσία στο καθήκον της άμυνας και της σωτηρίας της πατρίδας τους. Η στάση του μπροστά στη μάχη και στο θάνατο ήταν ανάλογη με την εκπαίδευση και τη νοοτροπία του λαού του.

Στα σαράντα χρόνια που διαρκούσε η υπηρεσία των Σπαρτιατών δεν ήταν υποχρεωμένοι να δουλεύουν, αλλά να ετοιμάζονται καθημερινά για τον πόλεμο. Από επτά ετών εντάσσονταν σε ομάδες, βούες και ύλες, όπου λάμβαναν την ανάλογη εκπαίδευση και από την ηλικία των είκοσι ετών ξεκινούσαν την πορεία τους στο συσσίτιο. Μέχρι τα τριάντα τους ζούσαν σε οικήματα που ονομάζονταν ανδρεία και μόνο μετά τα τριάντα μπορούσαν να μένουν σπίτι τους και αυτό μόνο το βράδυ. Στην καθημερινή ζωή ο βασιλιάς δεν απολάμβανε ειδικές τιμές και φροντίδες αλλά μονάχα το σεβασμό και την εκτίμηση των συντρόφων του. Ακόμη και στο πεδίο της μάχης διαβίωνε χωρίς πολυτέλειες και προφυλάξεις ενώ στην ώρα της μάχης κανείς δεν βρισκόταν μπροστά του.

Μια ιδιότυπη συνήθεια πριν τη μάχη ήταν να γυαλίζουν τα όπλα τους, να περιποιούνται το σώμα τους και να χτενίζουν τα μαλλιά τους. Μ’ αυτόν τον τρόπο έδειχναν αποφασισμένοι και έτοιμοι για τη μάχη, πιστεύοντας ότι ακόμη και μπροστά στο χάροντα θα πρέπει να παρουσιαστούν καθαροί και όμορφοι. Λίγο πριν τη σύγκρουση θυσίαζαν και με τη συνοδεία παιάνων ξεκινούσαν τη μάχη. Η περίοδος που πενθούσαν τους νεκρούς διαρκούσε έντεκα ημέρες, ενώ τη δωδέκατη έθεταν τέλος στο πένθος. Τους πολεμιστές τους έθαβαν τυλιγμένους σε κόκκινους μανδύες χωρίς κανένα πολύτιμο αντικείμενο, δείχνοντας ότι το μεγαλύτερο απόκτημά τους ήταν η συμμετοχή τους στο Σπαρτιατικό στρατό. Ο Λεωνίδας γαλουχήθηκε μέσα σε αυτό το σύστημα όπου ο ατομικισμός χάνεται μπροστά στην ομάδα και το μέρος είναι αναγκαίο και ικανό μόνο όταν υπάρχει για να βοηθήσει το όλο.

Όταν ο Λεωνίδας ρωτήθηκε γιατί οι ανδρείοι προτιμούν τον ένδοξο θάνατο από την άδοξη ζωή, αυτός απάντησε «διότι αυτή τη θεωρούν χαρακτηριστικό της αλόγου φύσεως, εκείνον όμως (τον θάνατο) ως χαρακτηριστικό του έλλογου όντος».
Για το Λεωνίδα και τους τριακόσιους Σπαρτιάτες έχει γραφτεί μια επιτύμβια πλάκα από τον Σιμωνίδη, που αναφέρει : «Ώ ξειν’, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι» και αυτό δίνει μεγαλύτερη αξία στις λέξεις «...τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι», αν θεωρήσουμε ότι ο Λεωνίδας γνώριζε ότι βοήθεια δεν θα έρθει από τη Σπάρτη.

Στο νεώτερο μνημείο που υπάρχει σήμερα στις Θερμοπύλες προς τιμή του Λεωνίδα, όπου βρίσκεται και το άγαλμά του, είναι χαραγμένη η απάντησή του στην απαίτηση του Ξέρξη «Μολών Λαβέ».
Στη Σπάρτη βρέθηκε το άγαλμα του Λεωνίδα παριστάνοντας ένα πολεμιστή χωρίς μουστάκι, με Αττικού τύπου περικεφαλαία, έργο των αρχών του 5ου αιώνα π.Χ. και από τη στάση του σώματος μπορούμε να συμπεράνουμε ότι κρατούσε στο αριστερό χέρι ανασηκωμένη ασπίδα, ενώ στο δεξί είχε ανυψωμένο το δόρυ. Ταυτίστηκε με το Λεωνίδα από την πρώτη στιγμή αν και δεν υπήρχε επιγραφή που να το αποδεικνύει.



Βιβλιογραφία :

Αλέξανδρος Παναγόπουλος « Αρχαία Σπάρτη, κοινωνία και δίκαιο »
Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα
Διαμαντής Κοτούλας « Η Αρχαία Σπάρτη »
Περιοδικό « Νέα Ακρόπολη », τεύχος Νο 92
biographies.nea-acropoli.gr


ellinonpaligenesia http://diadrastiko.blogspot.com/2012/11/blog-post_3381.html#ixzz2Cf897oRv

http://okloios.blogspot.gr/2012/11/blog-post_5378.html

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ : ΕΥΘΥΓΡΑΜΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ: 
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ


Τόσο πρακτικός και όμορφος, ο 140 μέτρα φάρος στην είσοδο του λιμανιού της Αλεξανδρείας, ξεκίνησε να καθοδηγεί τους ναυτικούς απο το250 π.Χ.περίπου. Μια πυρκαγιά έκανε το φάρο να φέγγει τη νύχτα και ένας καθρέφτης να αντανακλά τις ακτίνες του ήλιου κατά τη διάρκεια της ημέρας, κάποιοι λένε μέχρι 35 μίλια μακριά.
Ο φάρος της Αλεξάνδρειας, είναι ένας αρχαίος φάρος, που απεικονίζεται σε αυτό το χρωματισμένο χαρακτικό του Martin Heemskerck. Η αιγυπτιακή πόλη της Αλεξάνδρειας, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, μπορεί να έχει κατασκευαστεί για να ευθυγραμμιστεί με την ανατολή του ηλίου την ημέρα της γέννησης του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διαπιστώνει μια νέα μελέτη. Ο Μακεδόνας βασιλιάς, διέταξε μια αυτοκρατορία που εκτεινόταν από την Ελλάδα στην Αίγυπτο στον Ινδό ποταμό σε αυτό που είναι τώρα η Ινδία, ίδρυσε την πόλη της Αλεξάνδρειας το 331 π.Χ. Η πόλη αργότερα θα γίνει εξαιρετικά ακμάζουσα. 
Η πόλη που ονομάζεται σπίτι της Κλεοπάτρας, η υπέροχη Βασιλική Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, και ο 140 μέτρα Φάρος της Αλεξάνδρειας, ένα από τα θαύματα του αρχαίου κόσμου. Σήμερα, περισσότεροι από 4 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στη σύγχρονη Αλεξάνδρεια. Η αρχαία Αλεξάνδρεια σχεδιάστηκε γύρω από ένα κεντρικό δρόμο Ανατολής-Δύσης που ονομάζεται canopic, είπε ο Giulio Magli, ένας αρχαιοαστρονόμος στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου. Μια μελέτη της αρχαίας οδού αποκαλύπτει ότι δεν έχει σχεδιαστεί σύμφωνα με την τοπογραφία. 
Για παράδειγμα, δεν τρέχει αρκετά παράλληλα προς την ακτογραμμή. Όμως, την ημέρα των γενεθλίων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο ήλιος που ανατέλλει από τον τέταρτο αιώνα αυξήθηκε "σε σχεδόν τέλεια ευθυγράμμιση με το δρόμο," δήλωσε ο Magli. Τα αποτελέσματα, πρόσθεσε, θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους ερευνητές στο κυνήγι για τον αόριστο τάφο του Αλεξάνδρου. Τα αρχαία κείμενα υποστηρίζουν ότι το σώμα του βασιλιά τοποθετήθηκε σε ένα χρυσό φέρετρο σε μια χρυσή Σαρκοφάγο, που αντικαταστάθηκε αργότερα με γυαλί. Ο τάφος, που βρίσκεται κάπου στην Αλεξάνδρεια, έχει χαθεί για σχεδόν 2.000 έτη. Οικοδόμηση από τα αστέρια Ο Magli και η συνάδελφός του Luisa Ferro χρησιμοποίησαν λογισμικό υπολογιστή για να προσομοιώσουν τη θέση του ήλιου στον τέταρτο αιώνα π.Χ. (Επειδή η τροχιά της Γης δεν είναι τέλεια , υπάρχει κάποια μεταβολή στην πορεία του ήλιου μέσω του ουρανού κατά τη διάρκεια των αιώνων.) Ο Μέγας Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 356 Π.Χ. με το Ιουλιανό ημερολόγιο, το οποίο είναι ελαφρώς διαφορετικό από το σύγχρονο, γρηγοριανό ημερολόγιο, επειδή δεν έχει τα τα δίσεκτα έτη για να υπολογίσουν για μερικές ημέρες στη γήινη τροχιά γύρω από τον ήλιο. 
Εκείνη την ημέρα στον τέταρτο αιώνα Π.Χ., οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, ο ήλιος αυξήθηκε σε ένα σημείο λιγότερο από μισό βαθμό μακριά από την πορεία του δρόμου. "Με μια μικρή μετατόπιση της ημέρας, το φαινόμενο εξακολουθεί να είναι απολαυστικό στην εποχή μας," είπε ο Magli . Ένα δεύτερο αστέρι θα προστεθεί στο αποτέλεσμα. Ο "βασιλιας των αστεριων" Βασιλίσκος ή Regulus, το οποίο βρίσκεται στο κεφάλι του λιονταριού στον αστερισμό του Λέοντα, που επίσης αυξήθηκε σε σχεδόν τέλεια ευθυγράμμιση με το δρόμο Canopic, και έγινε ορατό μετά από μια περίοδο κλίσης με τον ήλιο κοντά στις 20 Ιουλίου. Η γήινη τροχιά έχει αλλάξει αρκετά και αυτό το φαινόμενο Βασιλίσκος που πλέον δεν συμβαίνει 
Ο Ηλιος ως ένα σύμβολο 
Η αρχιτεκτονική από την αστρονομία ήταν κοινή στον αρχαίο κόσμο, είπε ο Magli . 
Η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας, παραδείγματος χάριν, ευθυγραμμίζεται με καταπληκτική ακρίβεια με τα σημεία της πυξίδας, η οποία απαιτούσε τη χρήση των αστεριών ως σημείο αναφοράς. Οι Αιγύπτιοι, που ο Αλέξανδρος κατάκτησε, είχαν συνδέσει από καιρό τον θεό ήλιο ΡΑ με τους Φαραώ. «Η ευθυγράμμιση της πόλης [της Αλεξάνδρειας] στον ήλιο την ημέρα της γέννησης του Αλεξάνδρου, ήταν ένας τρόπος για να ενσωματωθεί στο αρχιτεκτονικό πρόγραμμα μια ρητή αναφορά στη δύναμή του.» Οι ερευνητές ανέφεραν την εργασία τους στις 9 Οκτωβρίου στο περιοδικό αρχαιολογίας της Οξφόρδης. Θα εξετάσουν τώρα άλλες πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, και τους μετέπειτα κυβερνήτες, για να δούμε εάν η ηλιακή διάταξη διατηρείται. 
Η ελπίδα είναι ότι μια κατανόηση του αστρονομικού σχεδιαγράμματος της Αλεξάνδρειας, θα δώσει στους ερευνητές μια καλύτερη ιδέα για το πού θα μπορούσε να είναι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 

Πηγή

makedonia-is-greece

http://diadrastiko.blogspot.com/2012/10/blog-post_2316.html#ixzz2CmIPxMdV

http://okloios.blogspot.gr/2012/11/blog-post_20.html 

Πυρετός, ο παρεξηγημένος θεραπευτής

Η πιο κοινή αντίδραση στον πυρετό είναι συνήθως ο φόβος.
Έτσι, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τον μειώσουμε γιατί αισθανόμαστε το σώμα μας θερμότερο από οτι θα έπρεπε να είναι. Ωστόσο αν κοιτάξουμε την γενική εικόνα, θα διαπιστώσουμε οτι ο πυρετός είναι ένα φυσικό φαινόμενο.
Είναι ο τρόπος του σώματός μας να πει οτι κάτι δεν πάει καλά. Ο πυρετός δείχνει την παρουσία μιας μόλυνσης μέσα στο σώμα.


Γιατί εμφανίζεται ο πυρετός;

Ο πυρετός μπορεί να εμφανίζεται από διάφορες αιτίες, αλλά οι πιο κοινές είναι: λοιμώξεις, φάρμακα, εμβόλια και οδοντοφυια στα μικρά παιδιά. Ωστόσο ο πραγματικός λόγος που εμφανίζεται ο πυρετός είναι οτι με αυτόν τον τρόπο η θερμοκρασία του σώματός ανεβαίνει με αποτέλεσμα να σκοτώνει ιους και μικρόβια που δεν 
μπορούν να επιβιώσουν σε υψηλότερη θερμοκρασία από αυτήν που έχει κανονικά το σώμα μας.

Όταν αυτό συμβαίνει στα παιδιά, τότε οι γονείς ανησυχούν υπερβολικά και συνήθως σπεύδουν να τους χορηγήσουν φάρμακα, αλλά η πρακτική αυτή μπορεί στην πραγματικότητα να προκαλέσει περισσότερο κακό παρά καλό.
Έχουν υπάρξει πολλές αναφορές από γονείς που εχουν χορηγήσει συνδυασμό φαρμάκων στα παιδιά τους με αποτέλεσμα να τους οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα και σε ακραίες περιπτώσεις ακόμα και στον θάνατο. 
Φυσικά, οι φαρμακοβιομηχανίες μεγεθύνουν και γιγαντώνουν το υποτιθέμενο κακό που κάνει ο πυρετός. Η αλήθεια είναι όμως οτι μέχρι σε κάποιο βαθμό, ο πυρετός μπορεί να μείνει ως έχει, εάν το παιδί είναι υγιές, ενεργό και άνετο. 

Είναι γνωστό, οτι τα λευκά αιμοσφαίρια λειτουργούν πολύ καλύτερα όταν η θερμοκρασία του σώματός μας είναι υψηλή. Έτσι ο πυρετός είναι πραγματικά μια μεγάλη βοήθεια για τον οργανισμό μας αλλά και την υγεία μας. Με το να προσπαθούμε να μειώσουμε τον πυρετό, γινόμαστε υ΄παίτιοι να κάνουμε περισσότερο κακό παρά καλό στο σώμα μας.

Μια ματιά σε μερικές περιπτώσεις στη φύση θα αποκαλύψει ότι ο πυρετός είναι ο τρόπος της φύσης για την καταπολέμηση των λοιμώξεων. Σε ένα πείραμα που συντέλεσαν σε σαύρες Ιγκουάνα στην έρημο, εισήγαγαν βακτήρια, και δεδομένου οτι οι σαύρες είναι ψυχρόαιμα ζώα, η θερμοκρασία του σώματός τους είναι ευαίσθητη στο περιβάλλον τους.
Κάποιες από τις σαύρες είχαν την δυνατότητα να καθίσουν κάτω από ήλιο και να αυξήσουν την θερμοκρασία τους ενώ κάποιες άλλες δεν την είχαν. Δεν αποτέλεσε έκπληξη το συμπέρασμα οτι οι σαύρες που μπορούσαν να προκαλέσουν τεχνητό πυρετό είχαν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης σε σύγκριση με αυτές που δεν το έκαναν.

Παρ 'όλα αυτά, πολλοί άνθρωποι ανησυχούν ότι υψηλός πυρετός μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον εγκέφαλο ή άλλα προβλήματα, όπως απώλεια ακοής, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Αυτά τα πράγματα θα μπορούσαν να συμβούν λόγω κάποιων άλλων ασθενειών που συνοδεύονται με πυρετό.

Η κανονική θερμοκρασία του σώματος είναι 37c αν αν και μπορεί να υπάρχουν σημαντικές διακυμάνσεις από άνθρωπο σε άνθρωπο, ενώ από τους 41c και πάνω η κατάσταση θεωρείται εξαιρετικά σοβαρή και χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια. Όταν η θερμοκρασία στους ενήλικες υπερβεί τους 39,5c, τότε απαιτείται ιατρική φροντίδα. Στην περίπτωση των βρεφών, ακόμα και ένας πυρετός 38c είναι αιτία συναγερμού.
Ένας καλός τρόπος να αυξηθούν οι πιθανότητες μείωσης του πυρετού, είναι να το θηλάσουν, ενώ περιμένουν την θεραπεία, καθώς αυτό απελευθερώνει τα αντισώματα που υπάρχουν στο γάλα. 

Ο πυρετός συνήθως λειτουργεί επίσης ως ένα σημάδι που μας λέει οτι κάτι άλλο δεν πάει καλά με το σώμα. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την τάση να σκέφτονται τον πυρετό σαν ασθένεια, αγνοώντας οτι μπορεί να υποδεικνύει κάτι άλλο πιο σοβαρό και απειλητικό για τη ζωή.

Εάν ο πυρετός συνεχίζει περισσότερο από 4 ημέρες, θα πρέπει επίσης να ζητήσουμε ιατρική φροντίδα ή γνωμάτευση.

Φυσικά, υπάρχουν και πιο ακραίες απόψεις οργανώσεων οι οποίοι υποστηρίζουν οτι ο άνθρωπος για να είναι υγιής θα πρέπει να ανεβάζει πυρετό κάθε ένα με δύο χρόνια, θεωρώντας οτι ο πυρετός λειτουργεί και προληπτικά. 
Για παράδειγμα η οργάνωση Sekai Kyusei Kyo υποστηρίζει οτι η άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος ρευστοποιεί αποθηκευμένες στερεές τοξίνες που έχουν συσσωρευτεί με τα χρόνια στον οργανισμό μας και τις αποβάλλει, αφαιρώντας έτσι πιθανές εμφανίσεις σοβαρών ασθενειών στο μέλλον.

Όπως και να 'χει όμως, πάντα είναι καλό ν έχουμε γνώμονα τη σύνεση σε οτιδήποτε κι αν αποφασίσουμε να κάνουμε.

Εάν παρόλα αυτά που διαβάσατε παραπάνω, πιστεύετε οτι την επόμενη φορά που εσείς, το παιδί σας ή κάποιος αγαπημένος σας θα ανεβάσει πυρετό, ότι θα σπεύσετε να του τον μειώσετε, τότε προσπαθήστε να το κάνετε εναλλακτικά.

Παραθέτω ένα χρήσιμο άρθρο από το www.vita.gr

Υπάρχουν βότανα με αντιπυρετική δράση, πρακτικά γιατροσόφια που έχουν αποδειχθεί αποτε­λεσματικά, ομοιοπαθητικά σκευάσματα, αιθέρια έλαια, αλλά και πιέσεις σε συγκεκριμένα σημεία των χεριών και των ποδιών που μπορούν να «ρίξουν» τον πυρε­τό. Τα φυσικά αντιπυρετικά που σας προτείνουμε κατά κανόνα εφαρμόζονται όταν ο πυρετός δεν ξεπερνά τους 38-38,5° C. Εάν ο πυρετός είναι υψηλότερος και επιμένει για περισσότερο από 1-2 ημέρες, είναι απαραίτητο να απευθυνθείτε σε ένα γιατρό. Διαβάστε, λοιπόν, ποια είναι τα εναλλακτικά αντιπυρετικά και εφαρμόστε αυτά που σας ταιριάζουν καλύτερα. Τα αντιπυρετικά εξάλλου προορίζονται μόνο να μειώσουν την δυσφορία του παιδιού και τίποτα άλλο.

Τα «καλά» του πυρετού 
Μη βιαστείτε να «ρίξετε» τον πυρετό σας! Ο πυρετός (έως 38-38,5° C) θεωρείται μια θετική αντίδραση του οργανισμού, ο οποίος αυξάνει τη ­θερμοκρασία του σώματος σε μια προσπάθεια να εξοντώσει τους παθογόνους μικροοργανισμούς, οι οποίοι δεν «αγαπούν» τη ζέστη, αλλά το κρύο. Γι’ αυτό και συνήθως οι ειδικοί δεν συνιστούν τη λήψη αντιπυρετικών στο χαμηλό πυρετό, θεωρώντας ότι ήδη, με την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, ο οργανισμός θέτει σε λειτουργία τους δικούς του, ενδογενείς μηχανισμούς ­ανάκαμψης.

Ποια ομοιοπαθητικά φάρμακα καταπολεμούν τον πυρετό 
Εάν είστε διατεθειμένοι να μην πιείτε καφέ και να αποφύγετε τη μέντα, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ορισμένα ομοιοπαθητικά σκευάσματα που, εφόσον έχουν επιλεγεί σωστά, μπορούν να «ρίξουν» τον πυρετό. Στη συνέχεια αναφέρουμε ορισμένα από αυτά (σε δυναμοποίη­ση 200CH), αν και σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε πρώτα τον ομοιοπαθητικό γιατρό σας για το σκεύασμα και τη δόση (δυναμοποίηση) που ενδείκνυ­νται για τη δική σας περίπτωση. Πάντως, πρέπει να ξέρετε ότι ενδεχόμενη λανθασμένη επιλογή ομοιοπαθητικού σκευάσματος δεν ενέχει κινδύνους για την υγεία. Όταν το ομοιοπαθητικό φάρμακο δεν είναι το κατάλληλο για την περίπτωση, απλώς δεν δρα. 

Για το χαμηλό πυρετό (έως 38,5° C) 
Gelsemium: Είναι κατάλληλο όταν νιώθετε τα πρώτα σημάδια μιας βαριάς ίωσης: εξάντληση, καταβολή, σταδια­κή άνοδο πυρετού, ο οποίος όμως ακόμη είναι χαμηλός, εφίδρωση. Με απλά λόγια, θεωρείται αποτελεσματικό όταν νιώθετε ότι αρχίζει να σας καταβάλλει μια βαριά ίωση. 
Bryonia: Θεωρείται αποτελεσματική όταν έχετε φλεγμονή στο σώμα (π.χ. αναπνευστική φλεγμονή, όπως η βρογχίτιδα), ρίγη και σταδιακή άνοδο του πυρετού.



Για τον υψηλό πυρετό 
Belladonna: Συστήνεται για τον υψηλό πυρετό που εκδηλώνεται μετά από έκθεση στο ψύχος ή στη ζέστη (π.χ. ηλίαση). Η χαρακτηριστική εικόνα του ασθενούς είναι το αναψοκοκκινισμένο πρόσωπο και τα κρύα άκρα. 
Aconitum: Συστήνεται σε αιφνίδια έναρξη υψηλού πυρε­τού με ρίγη. Η χαρακτηριστική εικόνα του ασθενούς είναι το κόκκινο και ξηρό δέρμα. Θεωρείται αποτελεσματικό τις πρώτες 24 ώρες του πυρετού.

4 αντιπυρετικά γιατροσόφια 
Ποδόλουτρο με χοντρό αλάτι Σε μια λεκανίτσα με νερό, ρίξτε μία χούφτα χοντρό αλάτι και μία ασπιρίνη. Κάντε ποδόλουτρο για 5-10 λεπτά, σκουπίστε καλά τα πόδια σας και φορέστε διπλές κάλτσες. Κουκουλωθείτε στο κρεβάτι και ξεκουραστείτε. 

Λεμόνι με σκόρδο 
Σε μισό φλιτζάνι φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού, ρίξτε μία πολτοποιημένη σκελίδα σκόρδο με μία κουταλιά μέλι και πιείτε το.

Μαύρο πιπέρι και τζίντζερ 
Ετοιμάστε ένα αφέψημα με τζίντζερ (σε βραστό ­νερό, ρίξτε μία κουταλιά αποξηραμένο τζίντζερ σε σκόνη για 2-4 λεπτά). Ρίξτε μία πρέζα μαύρο πιπέρι και ένα κουταλάκι μέλι. 
Το ρόφημα αυτό προκαλεί εφίδρωση, γι’ αυτό φροντίστε να αλλάξετε ρούχα όταν ιδρώσετε.

Εντριβές με αιθέρια έλαια 
Σε 100 ml αμυγδαλέλαιο, ρίξτε 15 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεμονιού και 8 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντας. Κάντε εντριβές στην πλάτη, το στέρνο και το λαιμό. Μετά σκεπαστείτε καλά και ξεκουραστείτε.

Τα αντιπυρετικά βότανα 
Ορισμένα ροφήματα βοτάνων βοηθούν στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος. Για την προετοιμασία των ροφημάτων, βράζετε το νερό και, στη συνέχεια, ρίχνετε μέσα για 3-4 λεπτά ένα κουταλάκι από το βότανο. Σουρώνετε και πίνετε. Φροντίστε να μην υπερβείτε τα τρία ροφήματα την ημέρα.
Θυμάρι: Το θυμάρι έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιπυρετικές ιδιότητες. Επίσης, διευκολύνει την αναπνευστική λειτουργία. Βοηθά να πέσει ο πυρετός, κυρίως όταν αυτός παρουσιάζεται σε συνδυασμό με πονοκέφαλο, βήχα και πονόλαιμο. 
Σαμπούκος: Τα άνθη του σαμπούκου είναι ευεργετικά για τον πυρετό που εκδηλώνεται μετά από ένα κρυολόγημα με βήχα και καταρροή. Ο σαμπούκος έχει την ιδιό­τητα να προκαλεί εφίδρωση, γεγονός που βοηθά στη μείωση της υψηλής θερμοκρασίας του σώματος. Επίσης, τονώνει την άμυνα του οργανισμού και βοηθά στην απόχρεμψη. 
Ιτέα (ιτιά): Η φλούδα και τα φύλλα της ιτιάς χρησιμο­ποιούνταν από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές τους δράσεις. Περιέχουν σαλικυλικό οξύ, δηλαδή είναι σαν την ασπιρίνη σε μικρές δόσεις. Θεωρούνται αποτελεσματικά αντιπυρετικά, κυρίως όταν ο πυρετός συνοδεύεται από πόνους σε όλο το σώμα (στα κόκαλα και τους μυς). 
Μέντα: Βοηθά ως αντιπυρετικό, κυρίως όταν ο πυρετός εκδηλώνεται σε συνδυασμό με άλλα συμπτώματα, όπως η ναυτία, οι δερματικοί ερεθισμοί και ο πονοκέφαλος. Έχει την ιδιότητα να «δροσίζει» τον οργανισμό, γεγονός που βοηθά στην πτώση του πυρετού. Πρέπει, όμως, να ξέρετε ότι η μέντα απαγορεύεται εάν κάνετε ομοιοπαθη­τική, επειδή παρεμποδίζει τη δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
Aχίλλεια (ή αχίλλειος): Τα φύλλα αυτού του βοτάνου ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, καταπολεμούν τις φλεγμονές και εξισορροπούν το μεταβολισμό. Η αχίλλεια συστήνεται όταν ο πυρετός συνοδεύεται από γενικότερη κακοδιαθεσία, μειωμένη όρεξη, δυσπεψία και καούρες.

Ναι ή όχι στο φαγητό, όταν έχουμε πυρετό; 
Όταν έχουμε πυρετό, να τρώμε, έστω και λίγο, ή να μένουμε νηστικοί; Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό εξαρτάται, έως ένα βαθμό, από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώθηκε ο πυρετός. Εάν παρουσιάστηκε μετά από μια μακρά περίοδο έντονης κόπωσης, τότε καλό είναι να ενισχύσουμε τον οργανισμό μας με σούπες (όπως κοτόσουπες και κρεατόσουπες) και χυμούς φρούτων. Από την άλλη μεριά, εάν ο πυρετός εκδηλώθηκε μετά από μια περίοδο πολλών διατροφικών καταχρήσεων και υπερβολών, τότε ίσως είναι ευεργετικό να μείνουμε για μία ημέρα νηστικοί - άλλωστε, το «ζητάει» ο οργανισμός μας. Επιπλέον, οι ειδικοί που ασχολούνται με τις φυσικές θεραπείες εξηγούν ότι η ­νηστεία αυτής της μορφής «ενεργοποιεί» το ανοσοποιητικό σύστημα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ­είναι απαραίτητο να πίνουμε άφθονο νερό.

Μπάνιο με αιθέρια έλαια 
Το χλιαρό μπάνιο αποδεδειγμένα βοηθά στη μείωση της θερμοκρασίας του σώματος. Για να το κάνετε ακόμη πιο αποτελεσματικό, γεμίστε την μπανιέρα με χλιαρό νερό και ρίξτε μέσα τα αιθέρια έλαια που τονώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα και έχουν αντιπυρετική δράση (4-10 σταγόνες, ανάλογα με το πόσο γεμάτη είναι η μπανιέρα): δεντρολίβανο, μαντζουράνα και μέντα - είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό. Εάν είστε σε μεγάλη ένταση και θέλετε να χαλαρώσετε, προσθέστε και 4 σταγόνες λεβάντα. Εναλλακτικά, αντί για όλα τα προηγούμενα, μπορείτε να ρίξετε από μία μόνο σταγόνα κανέλα και γαρίφαλο, τα οποία είναι πιο δραστικά. Μείνετε μέσα στην μπανιέρα για 6-8 λεπτά, σκουπιστείτε, ντυθείτε καλά και πέστε στο κρεβάτι.

Πιέστε τα κατάλληλα σημεία 
Σύμφωνα με τη ρεφλεξολογία, η πίεση σε ορισμένα σημεία των χεριών και των ποδιών βοηθά στην ­ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος και στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος. Γι’ αυτό, πιέστε με δυνα­τές κυκλικές κινήσεις, στο βαθμό που αντέχετε: 
● Τον αντίχειρα στο κέντρο των δαχτυλικών αποτυπωμάτων: Πιέστε για ένα λεπτό κάθε αντίχειρα και μετά συνεχίστε κατά μήκος του νυχιού, στο εσωτερικό πλάι του αντίχειρα - ένα σημείο που αντιστοιχεί στον υποθάλαμο του εγκεφάλου, ο οποίος ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος. Μπορείτε να εξασκήσετε τις ίδιες πιέσεις και στα μεγάλα δάχτυλα των ποδιών. 
● Το τριγωνικό κομμάτι σάρκας ανάμεσα στον αντίχειρα και το δείκτη: Το σημείο αυτό ενεργοποιεί τη ζωτική ισορροπία του σώματος, αντιστοιχεί στους ­βρόγχους και τους λεμφαδένες και συμβάλλει στην τόνωση του ανοσοποιητι­κού. Πιέστε για 1-2 λεπτά.

Μωυσής
http://vickytoxotis.blogspot.com/2012/11/blog-post_18.html#ixzz2CgwZ87vY

http://okloios.blogspot.gr/2012/11/blog-post_4482.html