Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ΦΟΙΝΙΞ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΠΡΟΗΛΘΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ !!!

 



ΜΗΠΩΣ ΤΩΡΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ ????

Ο ΦΟΙΝΙΞ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΠΡΟΗΛΘΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ !!!
... < Α . . . Ω >
=================
Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα

Η πρώτη τράπεζα του νεοελληνικού ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ κράτους,
Ιδρύθηκε στην Αίγινα στις 2 Φεβρουαρίου 1828, με ψήφισμα του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.

Στα πρώτα του βήματα, το νέο κράτος είχε να αντιμετωπίσει μια χαοτική κατάσταση στον οικονομικό τομέα. Η χώρα ήταν ένας σωρός ερειπίων, τα ταμεία άδεια, οι δανειακές υποχρεώσεις έτρεχαν και η τραπεζική πίστη ήταν στα χέρια των σαράφηδων και των τοκογλύφων, που δάνειζαν με τόκο έως και 50%.

Νόμισμα ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ .....
και οι συναλλαγές γίνονταν με τα οθωμανικά γρόσια και τους παράδες.

Ένα μήνα κιόλας μετά την άφιξή του στην Ελλάδα, ο Ιωάννης Καποδίστριας είχε έτοιμο το σχέδιό του για την ίδρυση τράπεζας, που θα αναλάμβανε την ανασυγκρότηση της χώρας. Με τη βοήθεια του ελβετού φιλέλληνα Ιωάννη Εϋνάρδου, προχώρησε στη σύσταση της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας, σε μια προσπάθειά του να εκλογικεύσει την τραπεζική πίστη.

Το πρώτο πιστωτικό ίδρυμα του νεοελληνικού κράτους είχε την έδρα του στην Αίγινα και παράλληλα με τις τραπεζικές εργασίες ασκούσε και αρμοδιότητες του Υπουργείου Οικονομικών. Επικεφαλής της τράπεζας τέθηκε ο ηπειρώτης έμπορος Γεώργιος Σταύρου,[ ΚΡΥΦΟΕΒΡΑΙΟΣ ] μετέπειτα πρώτος διοικητής της Εθνικής Τράπεζας.

Ο Καποδίστριας επιδίωξε την άμεση κινητοποίηση των λίγων κεφαλαίων του εσωτερικού, αλλά και την προσέλευση κεφαλαίων του εξωτερικού, με το δέλεαρ της επικερδούς τοποθετήσεώς τους, που προσέφερε ο ετήσιος τόκος του 8%.

[ ΩΠΑ ... ΤΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΕΙΧΕ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΣΤΟΧΕΥΣΕ ...........ΚΑΙ ΞΕΝΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ........ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΤΕΘΟΥΝ ΣΕ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΚΕΣ ΕΝΤΟΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΟ ΔΕΛΕΑΣΤΙΚΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ ... ΤΟΤΕ 8 % ???
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΧΡΥΣΟΥ !!!!]

Η νέα τράπεζα άρχισε τις εργασίες της με καλούς οιωνούς, .......παρά την αντίδραση σημαντικών ντόπιων κεφαλαιούχων,.......... που αντιπολιτεύονταν τον Κυβερνήτη.
Μέτοχοί της έγιναν επιφανείς έλληνες και .........φιλέλληνες ( Εϋνάρδος, Λουδοβίκος της Βαυαρίας κ.ά.), ενώ ένα ποσό από την περιουσία του συνεισέφερε και ο Καποδίστριας.
[ Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΕΥΝΑΡΔΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΤΕ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΡΟΤΣΙΛΔ ......ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ ??? ... ΠΙΟ ΧΑΖΑΡΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ !!!! ]...
..... ( ο Λουδοβίκος της Βαυαρίας .... ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΚΡΥΨΑΝ ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ...ΣΕ ΧΡΥΣΟ ουσιαστικα απαιτησαν οι χαζαροι τραπεζιτες του ΛΟΝΔΙΝΟΥ απο το δανειο του 1822 να πληρωθουν και ....
ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΥΣ ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΕΙ ΠΙΣΩ ..... ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΟ 1832 ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ......
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
< ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ > ΚΑΙ ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΤΟΚΟ ΓΙΟ ΤΟΥ ΟΤΤΟ < ΟΘΩΝΑ > ΩΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗ ΚΑΙ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ... )
.
Στις 28 Ιουλίου 1828 ο Καποδίστριας προχώρησε ένα ακόμη βήμα μπροστά, με την υιοθέτηση του Φοίνικα ως του πρώτου νομίσματος του κράτους.

[ ΟΧΙ -- ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ -- ΟΠΩΣ ΨΕΥΔΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ .... ΑΛΛΑ ΕΚΔΟΣΗ !! ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Δ' ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ !!!!
ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΓΙΑ < ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ > ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΕΚΔΙΔΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ !!!
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΚΔΙΔΕ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ .....ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ??? ]

[ ΑΛΛΑ ...ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΚΔΟΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ δηλ ΤΟ ΦΟΙΝΙΚΑ ΧΩΡΙΣ -- ΑΝΤΙΚΡΥΣΜΑ ΧΡΥΣΟΥ -- ??? ...
. ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΙΝΕΜΑ ΘΑ ΕΠΑΙΖΕ ΤΕΤΟΙΟ ΕΡΓΟ ΤΟ 1828 ????
.
ΧΑΧΑΧΑΧΑ !!!
ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΣΙΝΕΜΑΔΕΣ ΤΟ 1828 !!!
ΘΑ ΕΙΧΕ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙ ΟΛΗ Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ --- ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ---- ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΡΥΣΜΑ ΧΡΥΣΟΥ ΤΟ 1828 !!!
... ΔΙΟΤΙ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΑ 200.000 ΧΡΥΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑ του 1754 μχ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑ ΤΟΝ ΤΣΑΡΟ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΧΡΥΣΟ ΓΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗ !! ]

Η νέα τράπεζα δεν μπόρεσε να ευδοκιμήσει επί μακρόν, επειδή το κράτος απορροφούσε όλα τα διαθέσιμά της, λόγω των ανυπέρβλητων ταμειακών του αναγκών ή -όπως θα λέγαμε σήμερα- για να καλύψει τα απύθμενα ελλείμματα του προϋπολογισμού.
.
[ ΔΟΛΟΦΟΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 1831 Ο ΚΡΥΦΟΕΒΡΑΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ Ο ΕΒΡΑΙΟΣ απο την ΓΑΛΛΙΑ ΕΥΝΑΡΔΟΣ
ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΥΝ ΤΟ ΑΠΟΘΕΜΑ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑΧΑ ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΕΚΡΕΜΟΥΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ 1822 ΜΕ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΕΠΙ ΛΟΡΔΟΥ ΒΥΡΩΝΑ ΠΟΥ ΦΑΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΕΦΤΑΣΑΝ ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΤΟ 10% ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ !!!!
ΚΑΙ ΕΤΣΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΚΟΒΕΙ ΝΟΜΙΣΜΑ
( ΦΟΙΝΙΚΑ ) ΔΙΟΤΙ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΡΥΣΟΥ ]

Έτσι, αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο το 1834, χωρίς να έχει κατορθώσει σε όλη την εξαετή της ζωή να προβεί σε οποιαδήποτε τραπεζιτική πράξη, ...
( αφου ηδη ειχε συνεισφερει τα μεγιστα ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ εκδιδοντας ΗΔΗ το νομισμα της πολιτειας των Ελληνων ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ο χαζαροεβραιος αρθρογραφος εδω μας λεει αλλα )
από εκείνες που προέβλεπε το καταστατικό της.
Περιττό να τονισθεί ότι οι μέτοχοι της τράπεζας υπέστησαν σημαντικές ζημίες.
( ΚΑΙ Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ )
Πάντως, η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα συνεισέφερε σημαντικά στην ανασυγκρότηση του ΣΤΡΑΤΟΥ , στην κίνηση του ΣΤΟΛΟΥ και την ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ της ΠΕΙΡΑΤΕΙΑΣ , στην ΠΡΩΤΗ οργάνωση της ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ , στη συντήρηση ΠΛΗΘΟΥΣ φτωχών οικογενειών, καθώς και σε ΕΡΓΑ ΓΕΩΠΟΝΙΚΑ και ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΩΣ !!!!!!!!!!!!!!

[ ΕΛΑ ΡΕ .... ΠΟΤΕ ΠΡΟΛΑΒΕ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ????
ΑΦΟΥ ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕ ΠΡΙΝ ..
.. Έτσι, αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο το 1834,
χωρίς να έχει κατορθώσει σε όλη την εξαετή της ζωή να προβεί σε οποιαδήποτε τραπεζιτική πράξη,
από εκείνες που προέβλεπε το καταστατικό της. ]

Επόμενο τραπεζικό εγχείρημα από τους Εϋνάρδο και Σταύρου, η ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας το 1841......
[. ΩΠΑ ΤΑ ΕΒΡΑΙΟΠΟΥΛΑ ...
..ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ..... ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ...... ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ... ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ( του εισπρακτικου μαγαζιου του Λουδοβικου ) ....ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ( Αρχιεπισκοπη Αθηνων-ΕΚΚΛΗΣΙΑ ) .ΜΕ ΑΛΛΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ... ΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ !!!
... ΑΑΑΑ ΤΟΧΑΝ ΜΑΘΕΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΕ Ο ΡΟΤΣΙΛΔ ]
ΕΔΩ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ........
ΜΕ ΤΙ ΧΡΥΣΟ ΓΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗ Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ < < ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ > > που ιδρυθηκε το 1841 .... ΕΚΔΩΣΕ ΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ ???
.
ΠΟΙΟΣ ΤΗΣ ΤΟ ΕΔΩΣΕ .... ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΟΡΟΥΣ ( τοκους ) ??? ΠΟΙΟΣ ΟΕΟ ??
.
ΓΙΑΥΤΟ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ..... ΕΣΤΗΣΕ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ !!!
.
ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ :
ΘΑ ΠΑΡΩ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ !!!!!
.
ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΣΟΥΜΕ ΕΞΩ ......... ΝΑ ΠΕΣΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ !!!
.

 

 
Η πρώτη τράπεζα του νεοελληνικού κράτους, πρόδρομος της Εθνικής Τράπεζας. Ιδρύθηκε στην Αίγινα στις 2 Φεβρουαρίου 1828, με ψήφισμα του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.
Στα πρώτα του βήματα, το νέο κράτος είχε να αντιμετωπίσει μια χαοτική κατάσταση στον οικονομικό τομέα. Η χώρα ήταν ένας σωρός ερειπίων, τα ταμεία άδεια, οι δανειακές υποχρεώσεις έτρεχαν και η τραπεζική πίστη ήταν στα χέρια των σαράφηδων και των τοκογλύφων, που δάνειζαν με τόκο έως και 50%. Νόμισμα δεν υπήρχε και οι συναλλαγές γίνονταν με τα οθωμανικά γρόσια και τους παράδες.
Ένα μήνα κιόλας μετά την άφιξή του στην Ελλάδα, ο Ιωάννης Καποδίστριας είχε έτοιμο το σχέδιό του για την ίδρυση τράπεζας, που θα αναλάμβανε την ανασυγκρότηση της χώρας. Με τη βοήθεια του ελβετού φιλέλληνα Ιωάννη Εϋνάρδου, προχώρησε στη σύσταση της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας, σε μια προσπάθειά του να εκλογικεύσει την τραπεζική πίστη.
Το πρώτο πιστωτικό ίδρυμα του νεοελληνικού κράτους είχε την έδρα του στην Αίγινα και παράλληλα με τις τραπεζικές εργασίες ασκούσε και αρμοδιότητες του Υπουργείου Οικονομικών. Επικεφαλής της τράπεζας τέθηκε ο ηπειρώτης έμπορος Γεώργιος Σταύρου, μετέπειτα πρώτος διοικητής της Εθνικής Τράπεζας.
Ο Καποδίστριας επιδίωξε την άμεση κινητοποίηση των λίγων κεφαλαίων του εσωτερικού, αλλά και την προσέλευση κεφαλαίων του εξωτερικού, με το δέλεαρ της επικερδούς τοποθετήσεώς τους, που προσέφερε ο ετήσιος τόκος του 8%. Η νέα τράπεζα άρχισε τις εργασίες της με καλούς οιωνούς, παρά την αντίδραση σημαντικών ντόπιων κεφαλαιούχων, που αντιπολιτεύονταν τον Κυβερνήτη. Μέτοχοί της έγιναν επιφανείς έλληνες και φιλέλληνες (Εϋνάρδος, Λουδοβίκος της Βαυαρίας κ.ά.), ενώ ένα ποσό από την περιουσία του συνεισέφερε και ο Καποδίστριας. Στις 28 Ιουλίου 1828 ο Καποδίστριας προχώρησε ένα ακόμη βήμα μπροστά, με την υιοθέτηση του Φοίνικα ως του πρώτου νομίσματος του κράτους.
Η νέα τράπεζα δεν μπόρεσε να ευδοκιμήσει επί μακρόν, επειδή το κράτος απορροφούσε όλα τα διαθέσιμά της, λόγω των ανυπέρβλητων ταμειακών του αναγκών ή -όπως θα λέγαμε σήμερα- για να καλύψει τα απύθμενα ελλείμματα του προϋπολογισμού. Έτσι, αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο το 1834, χωρίς να έχει κατορθώσει σε όλη την εξαετή της ζωή να προβεί σε οποιαδήποτε τραπεζιτική πράξη, από εκείνες που προέβλεπε το καταστατικό της. Περιττό να τονισθεί ότι οι μέτοχοι της τράπεζας υπέστησαν σημαντικές ζημίες.
Πάντως, η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα συνεισέφερε σημαντικά στην ανασυγκρότηση του στρατού, στην κίνηση του στόλου και την καταστολή της πειρατείας, στην πρώτη οργάνωση της διοίκησης, στη συντήρηση πλήθους φτωχών οικογενειών, καθώς και σε έργα γεωπονικά και ανοικοδομήσεως. Επόμενο τραπεζικό εγχείρημα από τους Εϋνάρδο και Σταύρου, η ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας το 1841.

Το Ψήφισμα της 2/2/1828 περί «Συστάσεως της Εθνικής Χρηματιστικής Τραπέζης»

Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ακούσας και την γνώμην του Πανελληνίου

Ψηφίζει

Άρθρον 1. Συσταίνεται Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα (Banque).

Άρθρον 2. Τα κεφάλαια της Εθνικής Χρηματιστικής ταύτης Τραπέζης σύγκεινται από τας διαφόρους ποσότητας, τας οποίας οι μέτοχοί της (actionnaires) θέλουν καταθέσει εις αυτήν, δια να λαμβάνουν τους τόκους ανά οκτώ τα εκατόν κατ' έτος.

Άρθρον 3. Όσοι εκ των πολιτών μέτοχοι δεν δύνανται άλλως να συμμεθέξουν εις την Εθνικήν Χρηματιστικήν Τράπεζαν, ειμή προσφέροντες εις αυτήν προϊόντα, τα οποία ημπορούν να πωληθούν εις ξένους τόπους, θέλουν τα παραδίδει εις τους διευθυντάς της Τραπέζης και ούτοι θέλουν δίδει τα πιστά εις τους μετόχους δι' αποδεικτικών ποσότητος αναλογούσης με την τιμήν των προϊόντων.

Άρθρον 4. Αι εις την Εθνικήν Χρηματιστικήν Τράπεζαν εμπιστευόμεναι ποσότητες δίδονται δι' εν ολόκληρον έτος.

Άρθρον 5. Μετά την προθεσμίαν ταύτην οι θέλοντες έχουν το δικαίωμα να λάβουν οπίσω τα κεφάλαιά των ή ολικώς ή εν μέρει. Αλλ' οφείλουν να διευθύνουν την περί τούτου αίτησίν των εις τους διευθυντάς ένα μήνα πρότερον.

Άρθρον 6. Μετά την συμπλήρωσιν της αυτής προθεσμίας τα αποδεικτικά, τα οποία οι διευθυνταί αυτής ήθελαν δώσει εις τους μετόχους, θέλουν είσθαι δεκτά χωρίς ξεπεσμόν εις αγοράν προσόδων της Επικρατείας, εις λήψιν εθνικών κτημάτων εις υποθήκην, κατά το περί υποθήκης εκδοθησόμενον ψήφισμα, βάσιν έχον τον υπ' αριθμ. ΝΑ΄νόμον, και προσέτι εις αγοράν εθνικών γαιών, εάν η προσεχώς συγκαλεσθησομένη Συνέλευσις αποφασίση την εκποίησιν μέρους αυτών.

Άρθρον 7. Ο Πρόβουλος του επί της Οικονομίας τμήματος του Πανελληνίου με δύο συνεργάτας διωρισμένους από τον Κυβερνήτην, είναι οι διευθυνταί της Εθνικής Χρηματιστικής Τραπέζης.

Άρθρον 8. Χωριστόν διάταγμα διορίζει τον οργανισμόν της Εθνικής Χρηματιστικής Τραπέζης και όλων των κλάδων της διευθύνσεως αυτής.

Ο Κυβερνήτης

Ι. Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

https://www.sansimera.gr/articles/399#ixzz3dKbiokDg

Η "βυζαντινή" "ιερά" εξέταση



Τα "βυζαντινά" βασανιστήρια περιελάμβαναν κάθε προσβολή, κακοποίηση και εξόντωση του ανθρωπίνου σώματος.
Οι βασανιστές του πατριαρχείου συναγωνίζονταν τους βασανιστές του παλατιού σε σκληρότητα και εφευρετικότητα. Η αγριότητα των "βυζαντινών" ηθών, ο σαδισμός και οι εκδικητικές επινοήσεις στους βασανισμούς εξεικονίζονται στα κείμενα των χρονογράφων.
 Αναρωτιέται ο Νικήτας Χωνιάτης ποιός από τους πασίγνωστους τύραννους της αρχαιότητας υπήρξε τόσο θηριώδης όσο οι σύγχρονοί του ηγεμόνες. Μήπως ο Καμβύσης ή ο Ταρκύνιος, μήπως ο Έχετος ή ο Φάλαρις;
Δεν είναι επομένως περίεργο που πολλοί αυτοκράτορες χαρακτηρίζονται από "βυζαντινούς" συγγραφείς αίσχιστοι, παμμίαροι, δυσεβείς, θεοβδέλυκτοι, ωμότατοι, ανόσιοι, τρισάθλιοι, θηριώδης, αιμοχαρείς, θεομισείς, αλιτήριοι, παλαμναίοι (δηλ. δολοφόνοι, βδελυροί).
Οι ποινές ήταν:
-αποκεφαλισμός,
-κάψιμο στην πυρά(είχε οργανωθεί -επί Ιουστινιανού- ειδική κρατική υπηρεσία με αποστολή την ανακάλυψη και εξόντωση "αιρετικών". Ο επικεφαλής αυτής της υπηρεσίας ονομαζόταν κοιαίστωρ -από το λατινικό quaestor- δηλαδή εξεταστής, ανακριτής.Οι βυζαντινοί κοιαίστορες φυλάκιζαν, βασάνιζαν και θανάτωναν υπόπτους χωρίς διατύπωση κατηγορίας, χωρίς μάρτυρες, χωρίς αποδεικτικά στοιχεία και, φυσικά, χωρίς δίκη. Ήταν μια μέθοδος αφανισμού των αντιφρονούντων και συγχρόνως επιχείρηση κερδοσκοπίας. Γιατί η καταδίκη "αιρετικού" συνεπαγόταν δήμευση της περιουσίας του)
-απαγχονισμός,
-στραγγαλισμός,
-λιθοβολισμός,
-ψήσιμο στη θράκα,
-γδάρσιμο,
-καταποντισμός σε ποτάμια ή στη θάλασσα (πολλές φορές εντός ραμμένων σάκων γεμάτων με φίδια),
-ανά­ποδη σταύρωση,
-θανάτωση με βραστό νερό (ή καυτό λάδι ή υπέρθερμη πίσσα),
-παλού­κωμα (η περιγραφή που ακολουθεί είναι από τον Σερραίο συγγραφέα Γιώργο Καφταντζή και αναφέρεται στο βιβλίο του «Η ΣΕΡΡΑΪΚΗ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΥΝΑΔΙΝΟΥ», έκδ. της μητροπόλης Σερρών, 1989): "..το παλούκωμα -φούρκισμα, ανασκολοπισμός- γίνονταν δημόσια και σε θέση περίοπτη με τον εξής τρόπο. Έπαιρναν μια μακριά ως 3 μέτρα σούβλα σιδερένια ή ξύλινη με σιδερένια μύτη, την οποία κουβαλούσε ο κατάδικος στον ώμο ως τον τόπο του απαίσιου μαρτυρίου. Εκεί τον ξάπλωναν καταγής μπρούμυτα γυμνό μέχρι τη μέση και χειροπόδαρα με ανοιγμένα σκέλια. Ύστερα ο μπόγιας αφού ξέσχιζε το πανταλόνι και φάρδαινε με το μαχαίρι την τρύπα του απευθυσμένου, έχωνε τη σούβλα αλειμμένη με λίπος για να γλιστρά και χτυπώντας σιγανά προσέχοντας να μη βλάψει βασικά όργανα όπως τα έντερα, καρδιά, πλεμόνια, την έβγαζε από το πίσω μέρος της δεξιάς πλάτης...".),
-εγκαύματα με πυρωμένα σίδερα,
-δηλητηρίαση,
-τύφλωση (προβλεπόταν αρχικά από την νομοθεσία αλλά μόνο για τους "ιερόσυλους". Με αυτοκρατορική, ωστόσο, εντολή ή συγκατάθεση θα επεκταθεί αυθαίρετα και στα εγκλήματα καθοσιώσεως, για κάθε δηλαδή επιβουλή κατά της εξουσίας και του βασιλικού οίκου...Ο αυτοκράτορας, επίγειος εκπρόσωπος του "θεού", ενσαρκώνει το ιερό και όσιο, όποιος επιβουλεύεται τον μονάρχη και την εξουσία προσβάλλει τα ιερά και τα όσια, ασεβεί στο θείο, είναι επομένως ιερόσυλος...),
-ακρω­τηριασμός,χειροκοπία (κοπή των χεριών)
-αποκοπή ρινός (αποτελούσε είδος βασανιστηρίου αλλά και ηθικής, κοινωνικής και πολιτικής εξόντωσης σε περιόδους εσωτερικών αναστατώσεων ή θρησκευτικής διαμάχης όπως στα χρόνια της εικονομαχίας .Ρινοτομία στους "βυζαντινούς" δεν σήμαινε πάντοτε αποκοπή της μύτης με μαχαίρι, κλάδεμα από τη ρίζα, όπως γινόταν επί τουρκοκρατίας. Έκοβαν με μια κοφτερή λαβίδα, ψαλίδιζαν δηλαδή, μόνο τον χόνδρο που χωρίζει τους δύο ρώθωνες. Έτσι η μύτη, χωρίς το εσωτερικό υποστήριγμα, έγερνε στο πλάι),
-αποκοπή ωτίων, γλώσσης,  (ο τεράστιος αριθμός των ακρωτηριασμών στο "βυζάντιο" φαίνεται και από τα παρωνύμια που δίνονταν σε όσους είχαν υποστεί ρινοτομία, αποκοπή αφτιών, χεριών κλπ, Κοψόρρινος, Αργυρομύτης, Ασημομύτης, Χαλκομύτης -επειδή τα θύματα αντικαθιστούσαν την κομμένη ή πλαγιασμένη μύτη με ομοίωμα, ένα είδος θήκης από μέταλλο- Κουτσομύτης, Κουτσοχέρας, Κουτζοδάκτυλος, Δερμοκαΐτης. Κι ακόμα το όνομα Γάλλος που σημαίνει τον «αποτετμημένον τα αιδοία», τον ευνούχο)
-αποκοπή γεννη­τι­κών οργάνων πολλές φορές μετ' εμπηγμού αιχμηρών αντικειμένων μέσα στην τομή, ευ­νουχισμός(Ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα χρησιμοποιούσαν την απειλή αποκοπής των γεννητικών μορίων ως όπλο τρομοκρατίας ή εκδικητικό μέσο εναντίον των αντιφρονούντων και μη υπάκουων. Για να εξοντώσει έναν επίφοβο εχθρό το αυτοκρατορικό ζεύγος έδινε εντολή να χαλκευθεί κατηγορία για παιδεραστία, με συνέπεια τον άμεσο ακρωτηριασμό του. Αυτή την τύχη είχε κάποιος Βασιανός που τόλμησε να μιλήσει σαρκαστικά για την Θεοδώρα) ,
-διαπόμπευση, ο επί δημοσίας θέας δι' αιμορ­ρα­γί­ας θάνατος(πριν από την διαπόμπευση, τον «θρίαμβο» όπως την αποκαλούσαν χλευαστικά, μαστίγωναν σκληρά τον κατάδικο, τον κούρευαν «εν χρω», του ξύριζαν μαλλιά, γένεια, μουστάκι, φρύδια, μουτζούρωναν το πρόσωπό του με καπνιά ή το άλειφαν με πίσσα, τον στεφάνωναν με μια πλεξάνα σκόρδα, τον τύλιγαν με βρωμερά άντερα από το χασαπιό, κρεμούσαν στο λαιμό του σαπιοκοιλιές και στους ώμους του κουδούνια. Κατά την πάνδημη περιαγωγή του στους δρόμους και στην αγορά ή στον ιππόδρομο κάθιζαν το θύμα γυμνό ή ημίγυμνο σε γάιδαρο, παλιομούλαρο, ψωριασμένη καμήλα, ακόμα και σε γελάδα ανάστροφα και το υποχρέωναν να κρατάει την ουρά του υποζυγίου. Στην πομπή που σχηματιζόταν προπορεύονταν σαλπιγκτές και διαλαλητές. Και το πλήθος των συγκεντρωμένων περίεργων του πετούσαν στο πρόσωπο λάσπες και ανθρώπινες ακαθαρσίες, άδειαζαν πάνω του δοχεία με ούρα, τον χτυπούσαν στο στόμα με βορβορώδη εντόσθια σφαγίων. Τον έφτυναν, τον πετροβολούσαν, τον χτυπούσαν με ραβδιά και μαστίγια, τον έβριζαν, τον λοιδορούσαν).
-στρεβλώσεις, εξαρθρώσεις,
-δουλεία, ισό­βια κάτεργα σε λατομεία και καταναγκαστικά έργα,
-ισόβια εξορία, ισόβια κρά­τηση εντός μοναστη­ρί­ων, και άλλα.

Ένα παράδειγμα μεταλλικού οργάνου βασανισμού ανάμεσα στα αναρίθμητα άλλα ήταν η σι­δηρά προσωπίς! Αυ­τή ερυ­θρο­πυρούτο και κατόπι ετίθετο επ' ολίγον χρόνον επί του προσώπου του βασα­νι­ζο­μέ­νου ατόμου. Αυ­τό υφί­στατο εγκαύ­ματα δευτέρου ή τρίτου βαθμού τα οποία επουλώ­νοντο διά δυσει­δών ου­λών οπότε πλέον έφερε εις το διηνεκές το στίγμα του «αιρετι­κού ή ετεροδόξου ή ετε­ροθρή­σκου»!
Στη "βυζαντινή" Ιερά Εξέταση ανήκουν και οι συχνές καύσεις αρχαίων βι­βλίων ετεροδόξων ή όσων άλλων βιβλίων, επειδή μόνο και μόνον δεν άρεσαν στους καλογήρους του Βυζαντίου. Τεράστιες πυρές οργα­νώ­νον­ταν σε δρόμους, πλατείες και στάδια πόλεων όπου υπέρογκοι σωροί βιβλίων εγίνοντο πα­ρανά­λωμα πυρός, προς δημοσίαν τέρψιν .
Οι πυρές αυτές άρχισαν με τον αυτο­κράτορα Θεοδό­σιο Α΄ τον «Μέγα», τον επίσκοπο Αλεξαν­δρείας Θεόφιλο, τον Ιω­άν­νη Χρυσό­στομο στην Κωνσταντινούπολη και συνε­χίστηκαν αργό­τερα με τον «ιερόν» Φώτιο (9ος αι­ών) στην Κωνσταντινούπολη, ο οποί­ος έκαιγε ό,τι δεν του άρεσε. Με εντολή του Θεοδοσίου Β΄ του Μι­κρού το 448 καίγονται συστηματικά όλα τα βιβλία τα οποία αντιτίθενται με οποιο­δήποτε θεμιτό τρόπο στην καθεστωτική θρησκεία.
Ανεξαρτήτως περιε­χο­μέ­νου απω­λέ­σθη­καν σχε­δόν όλα τα αρχαιότερα βιβλία. Όσα επέζησαν είναι μόνο το ένα στις δέκα χιλιά­δες, κα­τά τις εκτιμήσεις των ειδικών.Από τις πληροφορίες που μας παρέχει ο  Μι­χα­ήλ Ψελλός (1018-1078), υπολογίζομε ότι την εποχή του "ιερού" Φωτίου (9ος αιών) υπήρχαν δέκα φορές περισσότερα βι­βλία από όσα έχομε εμείς σήμερα στα χέ­ρια μας. Η απώλεια των βιβλίων αυτών έγκειται στις συχνές δημόσιες καύσεις βι­β­λί­ων που εκτελούσε ο ίδιος ο Φώτιος και οι όμοιοι στην νοοτροπία συνεργάτες και δι­άδοχοί του ..!
Αναζητούσαν και θεωρητική κάλυψη των ακρωτηριασμών και των εκτυφλώσεων, με θεολογικά επιχειρήματα και αναγωγές στη Γραφή.  οπως βγάλε το μάτι σου, κόψε το χέρι σου ή το πόδι σου αν σε σκανδαλίζει..Πρόκειται φυσικά για σοφιστικές προφάσεις και υποκριτικές δικαιολογίες.
Οι ακρωτηριασμοί και οι εκτυφλώσεις είναι η φρικαλεότερη μορφή βασανισμού, χειρότερη ποινή κι από τον θάνατο γιατί καταδικάζει το θύμα σε ισόβια δυστυχία.
Η Θεοδώρα βασάνιζε τους εχθρούς της τυλίγοντας και σφίγγοντας με βούνευρο το κεφάλι τους τόσο πολύ που έβγαιναν τα μάτια από τις κόχες.
Δεν περνούσε μέρα στην Κωνσταντινούπολη χωρίς εξομματισμούς και φονικά, γράφει ο Νικήτας Χωνιάτης...
Το 820 ξέθαψαν τον πατριάρχη Ιωάννη έφεραν τα λείψανά του στον Ιππόδρομο σε ημέρα αγώνων. Εκεί, μπροστά στο πλήθος, αφού αποκάλυψαν και μαστίγωσαν τον σκελετό τον έκαψαν !

ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΩΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑΟι "βυζαντινοί" είναι οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν κρατουμένους ως πειραματόζωα για ιατρική έρευνα. Έχουν, δηλαδή, τα πρωτεία στα λεγόμενα επιστημονικά βασανιστήρια. Ο Θεοφάνης μας πληροφορεί ότι επί Βασιλείου Β΄ "βυζαντινοί" πράκτορες πήγαν στη Βουλγαρία με αποστολή την απαγωγή ενός ετερόδοξου χριστιανού. Οι πράκτορες κατόρθωσαν να τον αρπάξουν και να τον μεταφέρουν δέσμιο στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, αφού του έκοψαν χέρια και πόδια, κάλεσαν τους γιατρούς. Κι εκείνοι τον άνοιξαν ζωντανό με τα νυστέρια τους από τα γεννητικά όργανα ως το στέρνο για να μάθουν τα μυστικά του ανθρώπινου σώματος !

(Στοιχεία που παραθέτονται στο βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου «ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ»)

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2016

Δείτε όλα τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας Νίκολα Τέσλα

dite-ola-diplomata-evresitechnias-nikola-tesla 

Θελήσατε ποτέ να δείτε όλα τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας Νίκολα Τέσλα;

Αυτή είναι η ευκαιρία σας να βυθιστείτε στον κόσμο και το μυαλό του Nikola Tesla και να δείτε όλα τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας του. Δείτε όλες τις εφευρέσεις από το έργο του ανθρώπου που «ηλέκτρισε τον κόσμο«.

Ο Νίκολα Τέσλα λέγεται ότι είναι ο άνθρωπος που έχει πιστωθεί τη δημιουργία ενός μεγάλου μέρους της τεχνολογίας την οποία εμείς σήμερα θεωρούμε δεδομένη. Αλλά έκανε κάτι περισσότερο από αυτό. Αυτός είναι ο άνθρωπος που οραματίστηκε πως πρέπει να μοιάζει το μέλλον του πλανήτης μας πριν από οποιονδήποτε άλλον.

Οι ιδέες και τα έργα του ήταν ασύγκριτα, και πολλοί υποστηρίζουν ότι ακόμη και σήμερα, δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να συμβαδίσουμε με όλες τις ιδέες του.

Ήταν ένα φουτουριστικό μυαλό που εφηύρε πάνω από εκατό χρόνια πριν, τα θεμέλια της σημερινής τεχνολογίας.

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί τι θα είχε συμβεί αν ο Νίκολα Τέσλα  δεν υπήρχε; Είναι αμφίβολο που θα βρίσκονταν η τεχνολογία μας σήμερα.

Στην πραγματικότητα, αν ο Tesla δεν είχε εφεύρει και κατοχυρώσει με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ότι έκανε πριν από εκατό χρόνια, σήμερα δεν θα είχαμε: Ραδιόφωνο, Τηλεόραση, AC, ηλεκτρική ενέργεια, X-Rays, Ραντάρ, Μικροκύματα, το πηνίο Τέσλα, ρομποτική, και εκατοντάδες άλλα πράγματα που συνθέτουν το σημερινό τρόπο ζωής.

Πριν από οποιονδήποτε άλλον, ο Nikola Tesla οραματίστηκε τον κόσμο όπου η ανθρωπότητα θα έχει πρόσβαση σε απεριόριστη και ελεύθερη ενέργεια.

Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα διπλώματα ευρεσιτεχνίας του Tesla, το οποίο πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν είναι η αντι-ηλεκτρομαγνητική μονάδα ή Μονάδα Τομέα.

Οι εφευρέσεις και οι ιδέες του δεν είχαν όρια. Πάνω από εκατό χρόνια πριν, κατά την πρώτη δεκαετία του εικοστού αιώνα, ο Tesla υπέβαλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ένα περίεργο αεροσκάφος, το οποίο ονομάστηκε «Πρώτος Ιπτάμενος Δίσκος στο Κόσμο» το πρώτο στον κόσμο ανθρωπογενές UFO και λίγο καιρό πριν πεθάνει φέρεται να επινόησε τα σχέδια για το κινητήρα ενός διαστημοπλοίου τον οποίο ονόμασε «Anti-Electromagnetic Field Drive (Αντι-Ηλεκτρομαγνητική Μονάδα Τομέα) ή Space Drive (Χώρο στο Δίσκο).

Μετά το θάνατο του Tesla, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έσπευσε να βρει όλες τις ερευνητικές εργασίες του, καθώς και τις σημειώσεις πριν από οποιονδήποτε άλλον, και να τις πάρει στα χέρια της.

Σε αυτό το άρθρο θα δείτε όλα τα συναρπαστικά αρχεία του Νίκολα Τέσλα κατατεθέντα στις ΗΠΑ, και τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας του τα οποία είναι επίσης ελεύθερα και διαθέσιμα. Και αντί να τα ψάχνεται ένα προς ένα, σας τα παρουσιάζουμε όλα σε ένα ενιαίο αρχείο.



Κάντε κλικ εδώ για να κατεβάσετε το αρχείο με όλα τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας Νίκολα Τέσλα.

Για την Αποκάλυψη, Αναστάσιος Ντίνος

http://apocalypsejohn.com/dite-ola-diplomata-evresitechnias-nikola-tesla/


Ο Θεός Έφτιαξε Αυτό το Φυσικό Αντιβιοτικό για τους Ανθρώπους!


Είναι το πιο Δυνατό Αντιοξειδωτικό και Καθαρίζει τις Αρτηρίες από την Κακή Χοληστερόλη
Ο βασιλικός αποτελεί εδώ και πολύ καιρό ένα από τα κυριότερα συστατικά των φυτικών φαρμάκων. Το βότανο αυτό είναι γεμάτο σε τονωτικά φυτοθρεπτικά συστατικά, πράγμα που σημαίνει ότι είναι από τα πιο ισχυρά αντιβιοτικά. Μάλιστα σε πολλά μέρη του κόσμου δικαίως το αποκαλούν “ιερό” βότανο.


Υπάρχουν πάνω από 60 κατηγορίες βασιλικού οι οποίες κατηγοριοποιούνται σε 3 ομάδες (γλυκός, μοβ και θαμνώδης). Ο βασιλικός ευδοκιμεί σε ζεστά, τροπικά κλίματα.

Σημείωση: Αυτό το απίστευτα ευεργετικό φυτό μπορεί να καλλιεργηθεί και σε εσωτερικούς χώρους. Το μόνο που έχετε να κάνετε προκειμένου να το καλλιεργήσετε, είναι να αφαιρείτε τα άνθη όταν αυτά εμφανίζονται. Με αυτόν τον τρόπο το φυτό σας θα παραμείνει ακμαίο και θα βγάλει καινούρια φύλλα.

Υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους αυτό το φυτό θεωρείται ένα από τα πιο υγιή βότανα στη γη. Εκτός από τη μοναδική, έντονη γεύση που δίνει στα φαγητά, ο βασιλικός περιέχει επίσης ένα μεγάλο αριθμό θρεπτικών συστατικών, όπως η βιταμίνη Κ, που είναι απαραίτητη για την πήξη του αίματος.

Σημείωση: Είναι εκπληκτικό το γεγονός πως μόνο 2 κουταλιές βασιλικού παρέχουν το 29% της συνιστώμενης ημερήσιας λήψης της βιταμίνης Κ. Ο βασιλικός είναι επίσης πλούσιος σε βιταμίνη Α, η οποία περιέχει β’ καροτίνη – ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό το οποίο προστατεύει τη δομή των κυττάρων, όπως επίσης και τα αιμοσφαίρια! Με άλλα λόγια, απαγορεύει την οξείδωση της χοληστερόλης στο αίμα, πράγμα που σημαίνει ότι αποτρέπει την αρτηριοσκλήρυνση, τα καρδιακά επεισόδια και το εγκεφαλικό.

Εκτός από τις βιταμίνες Κ και Α, ο βασιλικός περιέχει ομοίως γενναιόδωρες ποσότητες σιδήρου, ασβεστίου, μαγγανίου, μαγνησίου, βιταμίνης C και ποτάσσας, όπως επίσης και φλαβονοειδή τα οποία προστατεύουν το DNA. Λαμβάνοντας υπόψιν λοιπόν τα οφέλη του για την υγεία, ο βασιλικός είναι δικαίως ένα από τα πιο ισχυρά και φυσικά αντιβιοτικά φάρμακα.

Bασιλικός – Οφέλη για την Υγεία:

Μια αποθήκη αντιοξειδωτικών – πολυάριθμες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι ο βασιλικός προστατεύει αποτελεσματικά από τις τοξικές χημικές παρενέργειες και τις καρκινογενέσεις.
Ένα φυσικό αντιβιοτικό – νέες έρευνες έχουν δείξει ότι ο βασιλικός είναι ένα ισχυρό αντιβιοτικό λόγω της αντιμικροβιακής του δράσης. Ο συνδυασμός βασιλικού με λίγο σκόρδο θα σας δώσει την ισχυρότερη αντιβίωση που μπορεί να λάβει κανείς από τα φυτικά φάρμακα.

Καθαρίζει το αίμα – ο βασιλικός είναι εξαιρετικά ωφέλιμος για την αρτηριακή υγεία καθώς καθαρίζει τις αρτηρίες από την κακή χοληστερόλη.

Άλλα οφέλη για την υγεία – ο βασιλικός είναι επίσης ωφέλιμος για τη θεραπεία και την πρόληψη άλλων προβλημάτων υγείας όπως ο πονοκέφαλος, η διάρροια, η δυσκοιλιότητα, ο βήχας, τα παράσιτα, παθήσεις των νεφρών κ.ά.

Τώρα που ανακαλύψατε κι εσείς τις ευεργετικές ιδιότητες του βασιλικού, θυμηθείτε: Η γνώση είναι δύναμη.

Διαδώστε τη.

ΜΕΣΩ thesecretrealtruth

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ diaforetiko.gr
http://www.diadrastika.com/2016/09/vasilikos-fysiko-antiviotiko.html

H μαγεία των αρχαίων μνημείων στην Ελλάδα του 19ου αιώνα [Εικόνες]

Ερέχθειο, Αθήνα, μετά το 1805

“Κάθε βράχος, κάθε ακρωτήρι και ποτάμι στην Ελλάδα είναι στοιχειωμένο από τους νεκρούς της».
Έτσι περιέγραφε τα ταξίδια του στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα ο Edward Dodwell.

Ο γνωστός συλλέκτης της εποχής ταξίδεψε στην Ελλάδα (επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) μαζί με τον Ιταλό καλλιτέχνη Simone Pomardi ο οποίος ζωγράφισε πάνω από χίλιες ακουαρέλες και σκίτσα μιας ονειρικής Ελλάδας με ελάχιστους κατοίκους και εντυπωσιακά, σχεδόν άγνωστα, αρχαία μνημεία.

Τα έργα αυτά, συχνά ζωγραφισμένα με τη βοήθεια μιας camera obscura, είναι εντυπωσιακά στην ακριβή απεικόνιση των αρχαιοτήτων και αποτελούν ένα εξαιρετικό αρχείο γνώσης του πώς ήταν η Ελλάδα την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και πόσο άλλαξε μέσα στα επόμενα χρόνια.

Στη Βίλα Γκετί του ομώνυμου μουσείου, έχει ξεκινήσει ήδη μια έκθεση με μια μεγάλη επιλογή από τα συγκεκριμένα σχέδια και ακουαρέλες, τα οποία ανήκουν πλέον στη συλλογή του Ινστιτούτου Packard Humanities.

Τρεις δεκαετίες μετά το ταξίδι του στην Ελλάδα, ο Dodwell έγραψε ένα δίτομο βιβλίο στο οποίο αφηγείται τις εντυπώσεις του από το ταξίδι του στην Ελλάδα.

Το «A Classical and Topographical Tour through Greece”, το οποίο υπάρχει ψηφιοποιημένο στη συλλογή του μουσείου Getty και είναι διαθέσιμο για ελεύθερο downloading εδώ, είναι μια απολαυστική καταγραφή της Ελλάδας της εποχής πολλές φορές εμποτισμένη με χιούμορ («το δάσος από το οποίο ο Ηρακλής έφτιαξε το ρόπαλό του, σήμερα δεν αρκεί για να φτιάξει ούτε ένα μπαστούνι») αλλά πάνω απ’ όλα είναι η κατάθεση ενός ανθρώπου που ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά την τεράστια ιστορία και το μαγικό ελληνικό τοπίο και φως.

Όταν ο Dodwell επισκέφθηκε την Ελλάδα, ο Έλγιν είχε ήδη φύγει με τα γλυπτά του Παρθενώνα. Και ενώ οι ακουαρέλες και τα σκίτσα λίγα δείχνουν για την πράξη του Έλγιν, τα γραπτά του εξηγούν αρκετά:

«Κατά την πρώτη μου επίσκεψη στην Ελλάδα υπήρξα μάρτυρας της τρομακτικής αποκαθήλωσης των γλυπτών του Παρθενώνα. Θα περίμενε κανείς πως αυτά τα αριστουργήματα της ανθρώπινης ύπαρξης που άντεξαν τους αιώνες, κατάφεραν να σωθούν από δεκάδες καταστροφές θα κατάφερναν να γλιτώσουν….»



O Λόρδος Έλγιν αφαιρεί τα Γλυπτά του Παρθενώνα, μετά το 1801



Η πηγή στην αρχαία πόλη των Φερών



Ο Παρθενώνας, Αθήνα, μετά το 1805



Το χωριό Πορταριά στους πρόποδες του Πηλίου, μετά το 1805



Ο Ναός της Αφαίας στην Αίγινα, μετά το 1805



Άποψη του Παρθενώνα από τα Προπύλαια, Αθήνα, 1805



Ο Ναός του Δία στη Νεμέα, 1805



Ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, μετά το 1805


http://apocalypsejohn.com/magia-ton-archeon-mnimion-stin-ellada-tou-19ou-eona-ikones/

Το ιερό νησί της Δήλου – Γιατί απαγορεύθηκε να γεννιέται και να πεθαίνει κάποιος επάνω σε αυτό



Πολλά τα ερωτήματα: Γιατί o Δαρείος απαγόρευσε στον ναύαρχό του Δάτη να εισβάλει στη Δήλο; Γιατί ορίστηκε η απαγόρευση να γεννιέται ή να πεθαίνει κανείς στη Δήλο; Τι σημαίνει άραγε ο όρος «δήλοι» και τι αναφέρει γι’ αυτόν η Παλιά Διαθήκη; Πώς και γιατί οι ανασκαφές έδειξαν ότι πριν λατρευτεί o Απόλλωνας, η Δήλος ήταν τόπος λατρείας της Άρτεμης, γεγονός που μαρτυρά μια συνέχεια στη λατρεία της μεγάλης προελληνικής γυναικείας θεότητας, η οποία περιθωριοποιήθηκε με την επικράτηση της λατρείας του Απόλλωνα; Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί!.

Η ΔΗΛΟΣ, όπως όλοι γνωρίζουν, είναι ένα ολοφώτεινο μικρό (μέγιστο μήκος 6 χλμ., μέγιστο πλάτος 1,3 χλμ.) άγονο νησί, που βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο των Κυκλάδων (6 μίλια από τη Μύκονο). Ο παράλιος ομώνυμος οικισμός (14 κάτ., υπάλληλοι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας) υπάγεται διοικητικά στον δήμο Μυκόνου του νομού Κυκλάδων. Πάντως, στο νησί απαγορεύεται η παραμονή επισκεπτών μετά τη δύση του Ήλιου.

Στη Δήλο, σύμφωνα με τη μυθολογία, γεννήθηκε ο Απόλλωνας. Στην αρχαιότητα, το νησί υπήρξε λατρευτικό κέντρο μεγάλης σημασίας. Από τη λατρεία του Απόλλωνα αλλά και άλλων θεοτήτων σώζονται σπουδαία δείγματα, καθώς και μαρτυρίες του σημαντικού ρόλου που διαδραμάτισε η Δήλος στην ιστορία της αρχαίας Ελλάδας.


Το ψηλότερο σημείο της Δήλου (112 μ.) είναι ο Κύνθος, το ιερό όρος στα Α της στενής πεδιάδας, όπου εκτεινόταν η αρχαία πόλη και το ιερό του Απόλλωνα. Άλλοι μικρότεροι λόφοι ορίζουν την πεδιάδα από τα B και τα Ν. Οι ακτές, που είναι διαβρωμένες από τη θάλασσα και γι’ αυτό αφιλόξενες, έχουν δύο μικρά λιμάνια στη δυτική πλευρά: το αρχαίο, στο οποίο αποβιβάζονται και σήμερα οι επισκέπτες, και τους Φούρνους. Υπάρχουν ακόμα δύο μικροί όρμοι, η Γούρνα ΒΑ και ο Σκαρδανάς ΒΔ. Ένας χείμαρρος, ο Ινωπός, που ξεκινά από τη δυτική άκρη του Κύνθου, σχηματίζει ένα έλος, που στην αρχαιότητα αποτελούσε την «Ιερά Λίμνη» της Δ. Η βλάστηση είναι αραιή και αποτελείται από χαμηλούς θάμνους· από επιγραφές, όμως, προκύπτει πως στην αρχαιότητα υπήρχαν ελιές, συκιές, αμπέλια, κήποι και, μέσα στο τέμενος, ολόκληρο άλσος. Σήμερα στον χώρο του ιερού υπάρχει μόνο ένας φοίνικας, τον οποίο φύτεψαν οι αρχαιολόγοι που έκαναν τις ανασκαφές τον 19ο αι.

Λίγα λόγια για τη Μυθολογία και την Ιστορία.


Η σημαντική θέση της Δήλου, λόγω της ασφάλειας που παρείχε σε όσους ταξίδευαν μεταξύ Μικράς Ασίας, Χίου, Σάμου και κυρίως Ελλάδας, προσέλκυσε κατοίκους ήδη από την 3η χιλιετία π.Χ. Αρχικά πρέπει να χρησίμευε ως σταθμός και αργότερα για μόνιμη εγκατάσταση ψαράδων, ναυτικών αλλά και πειρατών.
Οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στον Κύνθο, γεγονός που μαρτυρά ότι τα παράλια του νησιού δεν ήταν ασφαλή. Ο πρώτος οικισμός (περίπου δώδεκα καλύβες) ιδρύθηκε από ναυτικούς από τη Μικρά Ασία, ίσως Κάρες, κατά τη μαρτυρία του Θουκυδίδη.

Μέχρι τον 14o αι. π.Χ. η Δ. ήταν άσημη, γιατί το έδαφός της δεν προσφερόταν για ανάπτυξη οικισμού. Από την εποχή αυτή όμως άρχισε η εγκατάσταση κατοίκων στην παραλία και στη θέση του κατοπινού ιερού οικοδομήθηκαν κάποια λατρευτικά κτίρια, άγνωστο ποιας θεότητας· εικάζεται ότι και εκεί, όπως και αλλού στη Μυκηναϊκή Ελλάδα, λατρευόταν η μεγάλη γυναικεία θεότητα της γονιμότητας.
Οι ανασκαφές έδειξαν ότι πριν λατρευτεί o Απόλλωνας, η Δήλος ήταν τόπος λατρείας της Άρτεμης, γεγονός που μαρτυρά μια συνέχεια στη λατρεία της μεγάλης προελληνικής γυναικείας θεότητας, η οποία περιθωριοποιήθηκε με την επικράτηση της λατρείας του Απόλλωνα. Στοιχείο επιβίωσης της παλιάς γυναικείας θεότητας είναι και η λατρεία της Λητούς αλλά και των Υπερβόρειων Παρθένων, τις οποίες η ελληνική μυθολογία υποβίβασε σε ιέρειες της Άρτεμης.

Η εικόνα της Δ. άλλαξε ριζικά στις αρχές της 1ης χιλιετίας π.Χ., με την εγκατάσταση των Ιώνων στο Αιγαίο. Μαζί με τους Ίωνες θα πρέπει να μεταφέρθηκε, από τη Μικρά Ασία, και η λατρεία του Απόλλωνα, του οποίου η μορφή κυριάρχησε στις γυναικείες θεότητες του νησιού και μετέβαλε τη Δήλο σε λατρευτικό κέντρο τεράστιας σημασίας. Έκφραση αυτής της αλλαγής αλλά και των αγώνων που έγιναν για την επικράτηση της απολλώνιας λατρείας πρέπει να αποτελούν τα γεγονότα που αναφέρονται στον λατρευτικό μύθο του Απόλλωνα της Δήλου, σχετικά με τη ζηλοτυπία της Ήρας για τη Λητώ, τη μητέρα του θεού και της Άρτεμης.

Κατά την κυρίαρχη εκδοχή αυτού του μύθου, όπως δίνεται στο πρώτο μέρος του ομηρικού Ύμνου στον Απόλλωνα (περίπου 700 π.Χ.), η Δ., που πλανιόταν στα κύματα, ήταν ο μόνος τόπος που δέχτηκε –όταν όλοι την έδιωχναν επειδή φοβούνταν τη ζήλια της Ήρας– την κυριευμένη από τους πόνους του τοκετού και κυνηγημένη από την Ήρα, Λητώ, για να γεννήσει εκεί. Σε αντάλλαγμα, η Λητώ είχε υποσχεθεί στη Δήλο ότι ο θεός που θα γεννιόταν από την ένωσή της με τον Δία δεν θα περιφρονούσε την άγονη γη του νησιού.

Μόλις η Λητώ, με τη βοήθεια της Ειλειθυίας και όλων των θεών που είχαν συγκεντρωθεί εκεί, εκτός από την Ήρα φυσικά, έφερε στον κόσμο τον Απόλλωνα, τα πάντα στη Δήλο πλημμύρισαν χρυσό φως και o τόπος γέμισε λουλούδια.
Άλλες εκδοχές του μύθου αναφέρουν πως o ίδιος ο Δίας παρακολούθησε τη γέννηση του Απόλλωνα από την κορυφή του Κύνθου και ότι τα πρώτα δώρα στον Φοίβο τα έφεραν νέοι και νέες από τον τόπο της ευλάβειας και της ευδαιμονίας, τη χώρα των Υπερβορείων, όπου έμενε o Απόλλωνας τους χειμερινούς μήνες.

Η λατρεία του Απόλλωνα


H λατρεία του Απόλλωνα, «του γνησιότερου δημιουργήματος του ελληνικού πνεύματος» (Βιλαμόβιτς), κυριάρχησε στη Δήλο από τους ιστορικούς χρόνους, παραμερίζοντας όλες τις άλλες λατρείες. H μορφή του εδώ ήταν διαφορετική από τη δελφική, παρά τα κοινά χαρακτηριστικά. Και στα δύο ιερά ήταν θεός της μουσικής και του φωτός!

Ενώ όμως στη Δήλο γιορταζόταν με χορούς και ύμνους και τιμούσαν κυρίως τη γέννησή του, στους Δελφούς ο θεός ήταν αυστηρός και υπέβαλλε τον άνθρωπο σε πολλές δοκιμασίες. Στη Δήλο, παρότι αναφέρεται η ύπαρξη μαντείου, δεν φαίνεται να αναπτύχθηκε αυτή η πλευρά της προσωπικότητας του θεού, ενώ στους Δελφούς ήταν ο θεός που φανέρωνε με σημάδια (σήμαινε) τη θέληση του πατέρα του Δία, και με τη βοήθειά του οι άνθρωποι αποκτούσαν πολιτισμένη και ανώτερη ζωή.

Με την εγκαθίδρυση της λατρείας του Φοίβου, η Δήλος έγινε σπουδαίο θρησκευτικό κέντρο. Με τον καιρό και με τις αλλαγές της ιστορικής πορείας των ελληνικών πόλεων, η σημασία και o πληθυσμός του νησιού μεγάλωναν, ενώ οι Ίωνες του Αιγαίου και των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας συγκεντρώνονταν εκεί μία φορά τον χρόνο για τα Δήλια, γιορτές προς τιμήν του θεού.

Το ενδιαφέρον των Αθηναίων


Αποφασιστικό στοιχείο για την εξέλιξη του δηλιακού ιερού ήταν το ενδιαφέρον των Αθηναίων από την αρχαϊκή περίοδο. Από την εποχή του Πεισίστρατου (6ος αι. π.Χ.) οι Αθηναίοι συνέδεσαν παλιές παραδόσεις τους με τη Δήλο: οι Υπερβόρειες Παρθένες πριν φτάσουν στη Δήλο πέρασαν από τις Πρασιές (Πόρτο Ράφτη) της Αττικής· ο πρώτος βασιλιάς της Αθήνας Ερυσίχθων ήταν ο πρώτος θεωρός (προσκυνητής) του ιερού νησιού κ.ά. Οι Αθηναίοι διαδέχτηκαν στην κυριαρχία της Δήλου τη Νάξο, η οποία πρέπει να είχε τα πρωτεία εκεί έως τον 6ο αι., και επικράτησαν έως το 314 π.Χ.
Χαρακτηριστικό της φήμης της Δήλου είναι πως o Δαρείος απαγόρευσε στον ναύαρχό του Δάτη να εισβάλει στο νησί κατά τους Μηδικούς πολέμους.

Το 476 π.Χ., όταν ιδρύθηκε η Α’ Αθηναϊκή Συμμαχία, η Δ. ορίστηκε έδρα των συνελεύσεων και του ταμείου (το 454 π.Χ. μεταφέρθηκε στην Αθήνα) όπου συγκεντρώνονταν οι φόροι των συμμάχων.
Το 426-5 π.Χ., με τη δεύτερη κάθαρση της Δ. (η πρώτη είχε γίνει το 540 π.Χ.), τη μεταφορά δηλαδή του περιεχομένου όλων των τάφων στη γειτονική Ρήνεια, ορίστηκε η απαγόρευση να γεννιέται ή να πεθαίνει κανείς στη Δήλο, αφού o Απόλλωνας μισεί τον θάνατο και οι νεκροί μιαίνουν το ιερό του.

Το 403 π.Χ. οι Αθηναίοι απομακρύνθηκαν από τη Δήλο, επανήλθαν το 394 π.Χ., μετά τη νίκη του ναυάρχου Κόνωνα και αποσύρθηκαν πάλι το 314 π.Χ.
Από τότε έως το 166 π.Χ. που κυριάρχησαν πάλι (περίοδος της λεγόμενης Δηλιακής ανεξαρτησίας) το ιερό κατακλύστηκε από πλήθος κτίρια, αγάλματα και άλλες δωρεές των ισχυρών. Την περιουσία του ιερού διαχειρίζονταν οι Ιεροποιοί.

Από το 166 π.Χ. έως το τέλος του αρχαίου κόσμου κυριάρχησαν στη Δήλο οι Αθηναίοι, οι οποίοι εκδίωξαν τους κατοίκους για να εγκαταστήσουν Αθηναίους κληρούχους.
Οι Ρωμαίοι αργότερα, για να πλήξουν τη Ρόδο, ανακήρυξαν τη Δήλο ελεύθερο λιμάνι· τότε εγκαταστάθηκαν εκεί πολλοί ξένοι μεταφέροντας μαζί και τις λατρείες των θεών τους. Ύστερα από δύο φοβερές εχθρικές επιθέσεις (88 και 69 π.Χ.) η ζωή στη Δήλο άρχισε να φθίνει και ο συνοικισμός της να περιορίζεται, για να εγκαταλειφθεί εντελώς στα τέλη του 5ου αι. μ.Χ. Από τότε έρημη, η Δήλος χρησίμευσε μόνο ως βοσκότοπος.
Από την Αναγέννηση και μετά την επισκέφθηκαν διάφοροι περιηγητές αναζητώντας ίχνη της αρχαιότητας.

Τι αναφέρει η Αρχαιολογία


Οι ανασκαφές στη Δήλο –τις οποίες ξεκίνησε το 1873 η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή– αποκάλυψαν τα σπουδαιότερα σημεία του ιερού του Απόλλωνα και της αρχαίας πόλης. Όλα αυτά τα ερείπια, οι νεκροί δρόμοι, τα ερειπωμένα σπίτια με τις αυλές που διακοσμούνται με λαμπρά μωσαϊκά, διασώζονται στην αρχική τους θέση ακόμα και σήμερα. Πέρα από την ειδική καλλιτεχνική αξία τους, προσφέρουν άμεση και χαρακτηριστική αίσθηση της καθημερινής ζωής σε έναν χώρο όπου αναπτύχθηκε για τόσους αιώνες μια εξαιρετικά ποικιλόμορφη και πλούσια δραστηριότητα.
To ιερό του Απόλλωνα και τα δημόσια κτίρια που το περιστοιχίζουν βρίσκονται στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού. Το τέμενος του Απόλλωνα βρίσκεται στη θέση αμέσως μετά το λιμάνι. Μετά τα προπύλαια του ιερού (2ος αι. π.Χ.) και την Αγορά των Κομπεταλιαστών (Ιταλών εμπόρων που είχαν εγκατασταθεί στη Δ.) βρίσκεται ο Οίκος των Ναξίων (560 π.Χ.) και ανατολικότερα το κτίριο Γ, μία από τις πιο καλοδιατηρημένες κατασκευές του νησιού.
Η Ιερά οδός, πλαισιωμένη από αναθηματικές βάσεις, οδηγεί εμπρός στους τρεις ναούς του Απόλλωνα. Γύρω από τον έναν, τον πώρινο, είναι χτισμένοι σε ημικύκλιο πέντε θησαυροί, ένας αρχαϊκός και τέσσερις κλασικοί.

Και οι τάφοι τής Όπιδας και της Άργης, όπως και των Υπερβόρειων Παρθένων;


Στην ανατολική πλευρά του περιβόλου του ιερού υπάρχει το Πρυτανείο (αρχές 5ου αι. π.Χ.). Τη βόρεια πλευρά του ιερού διασχίζει η Στοά του βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονου (τέλη 3ου αι. π.Χ.), μπροστά από την οποία βρίσκεται η Θήκη, τάφος της Όπιδας και της Άργης, των δύο Υπερβόρειων Παρθένων που παραστάθηκαν στη γέννηση του Απόλλωνα· ο τάφος των δύο άλλων Υπερβόρειων Παρθένων, της Λαοδίκης και της Υπερύμης, βρίσκεται στο Σήμα, στη δυτική πλευρά του τεμένους, η οποία, όπως και η νότια, κλείνει με τη Στοά των Ναξίων.
Κοντά στους ναούς του Απόλλωνα βρίσκεται το Αρτεμίσιο, ναός του 7ου αι. π.Χ., σε έναν χώρο που ήταν λατρευτικός από τη 2η χιλιετία π.Χ., όπως πιστοποιούν πολλά μυκηναϊκά αναθηματικά ευρήματα. Επάνω στον αρχαϊκό ναό κατασκευάστηκε άλλος κατά την ελληνιστική περίοδο.

Βόρεια του Αρτεμισίου βρίσκονται το Εκκλησιαστήριο και το Θεσμοφόριο. Βόρεια του τεμένους του Απόλλωνα βρίσκονται η συνοικία της Λίμνης, ναός αφιερωμένος στους 12 θεούς, το ιερό της Λητούς και η περίφημη Λεωφόρος των λεόντων. Πρόκειται για σπουδαία δείγματα της αρχαϊκής τέχνης της Νάξου, μοναδικά στον ελληνικό χώρο.
Στη συνοικία του θεάτρου, ΝΑ, έχουν αποκαλυφθεί πολλές κατοικίες με ωραία μωσαϊκά. Στα Ν προβάλλει η συνοικία του ποταμού Ινωπού και η Ταράτσα των Ξένων θεών με το Ηραίο, τον μοναδικό ναό ελληνικής θεότητας στην περιοχή (!). Μια σκάλα, νοτιότερα, οδηγεί στην κορυφή του Κύνθου και στο Άντρο, όπου κατά τα ελληνιστικά χρόνια χτίστηκε ένα ιερό του Απόλλωνα. Στην κορυφή του λόφου υπάρχει το Κύνθιο, ένα από τα ιερότερα σημεία της Δήλου

sakketosaggelos.gr

http://hellas-now.com/

Κάποιοι νόμιζουν ότι έκανα πλάκα με το ΦΕΚ για τις προσλήψεις ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ... Πάρτε το τώρα ως απάντηση



Γράφει ο Ζαχαρίας ο Μυτιληνιός

Δεν ξέρω τι μυαλό έχετε μερικοί...
Σας έδειξα την ανακοίνωση...
Έβαλα το φεκ σε εικόνες μέσα στο βίντεο χθες βράδυ...
Και παλι αμφιβάλετε...

Λοιπόν πάρτε τις αμφιβολίες σας και βάλτε της στον π@πό σας

Ότι και να πείτε είστε καραγκιόζηδες γιατί ξεστραβωνόμαστε να βρούμε αποδεικτικό υλικό που δεν σας έχει δείξει ΚΑΝΕΙΣ  και εσείς ψάχνετε την τρίχα στα άχυρα...

Και αυτό θα ήταν ευτυχές ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΑΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ, αλλά αντίθετα έρχεστε να με βρίσετε και να πείτε ότι ανεβάζω συστηματικά ψέματα και το χειρότερο αντί σαν άντρες να το κάνετε εδώ στα σχόλια ή στο f/b πάτε  σε διάφορα  μπλογκ και  με στολίζετε με  άθλια σχόλια,  ενώ οι αποδείξεις βρίσκονται εδώ και 8 μέρες αναρτημένες στον επίσημο φορέα του ελληνικού δημοσίου.

Εγώ τέτοιους αναγνώστες ΔΕΝ θέλω και παρακαλώ τα κουβαδάκια σας και ουστ σε άλλη παραλία.

Για να το βουλώσετε μια και καλή πάρτε το ΦΕΚ...









Και επειδή ξέρω ότι είστε ΑΚΟΜΑ ΔΥΣΠΙΣΤΟΙ πάρτε και το λινκ από το υπουργείο εσωτερικών :

http://www.ypes.gr/UserFiles/f0ff9297-f516-40ff-a70e-eca84e2ec9b9/kya11656-241-26082016.pdf

http://www.e-koutsobola.gr/2016/09/blog-post_88.html
ΝΕΟΤΕΡΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΡΧΙΚΗ

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

-------\ KRYON IN HELLENIC /-------

-------\ KRYON  IN  HELLENIC /-------
Ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας... Συστήνεται απλώς σαν βοηθός από την άλλη πλευρά του «πέπλου της δυαδικότητας», χωρίς υλική μορφή ή γένος. Διαμέσου του Λη Κάρολ, αναφέρεται στις ριζικές αλλαγές που συμβαίνουν στη Γη και τους Ανθρώπους αυτή την εποχή.

------------\Αλκυόν Πλειάδες/-------------

------------\Αλκυόν Πλειάδες/-------------
Σκοπός μας είναι να επιστήσουμε την προσοχή γύρω από την ανάγκη να προετοιμαστούμε γι' αυτό το μεγάλο αστρικό γεγονός, του οποίου η ενέργεια ήδη έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτή στον πλανήτη μας μέσα από φωτεινά φαινόμενα, όμορφες λάμψεις, την παράξενη παθητική συμπεριφορά του ήλιου, αύξηση των εμφανίσεων μετεωριτών, διακοπών ρεύματος.. όλα αυτά είναι ενδείξεις της επικείμενης άφιξης της τεράστιας ηλεκτρομαγνητικής του ζώνης η οποία είναι φορτισμένη με φωτονικά σωματίδια, και κάθε ημέρα που περνάει αυξάνονται όλο και περισσότερο.

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters