Μεθώνη Πιερίας... Οι Αρχαίοι Μακεδόνες στέλνουν αδιάβαστους τους γλωσσολόγους... «Τα ''Γράμματα από το Υπόγειο'' της Μεθώνης, μας έστειλαν αδιάβαστους.

Τα νέα ευρήματα αλλάζουν την Ιστορία, τη φιλολογία, τη γλωσσολογία. Η ελληνική γλώσσα, όπως φαίνεται στα ενεπίγραφα αγγεία του ύστερου 8ου και του πρώιμου 7ου αιώνα π.Χ., όχι μόνον υπάρχει, αλλά εμφανίζεται με παγιωμένη γραμματική και συντακτική δομή»..Αυτά λέει στη Γιώτα Μυρτσιώτη της «Καθημερινής» ο καθηγητής ΑΠΘ Γιάννης Τζιφόπουλος, αναφερόμενος στις αρχαιολογικές ανασκαφές στη Μεθώνη της Πιερίας, με την ευκαιρία έκθεσης σχετικών ευρημάτων στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης -από 12 Σεπτεμβρίου 2013 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014. Ο τίτλος της Εκθεσης «Γράμματα από το Υπόγειο. Γραφή στη Μεθώνη της Πιερίας»).

 

Το ότι η έκθεση άνοιξε ενώ διεξάγεται η ηρωική εκστρατεία της κυρίας Ρεπούση εναντίον των Αρχαίων Ελληνικών ας μη θεωρηθεί ως ..

υπονόμευση του έργου της.

Πρόκειται απλώς για μια σύμπτωση οφειλόμενη στις συμβατικές/τυπικές διαδικασίες των αρχαιολογικών ερευνών και της λειτουργίας των αρχαιολογικών μουσείων στην Ελλάδα: τα νέα ευρήματα πρέπει να εκτίθενται με κάποιον τρόπο ειδικότερης προβολής, για να πληροφορείται περί αυτών και το ευρύτερο κοινό, πέραν της αντίστοιχης επιστημονικής κοινότητας. 

Στο κοινό αυτό μπορεί να περιλαμβάνονται ακόμη και πρωθυπουργοί κατεχόμενοι από τη φαραωνική μεγαλομανία της ανέγερσης γιγαντιαίων μνημείων ιστορούντων ότι ο Μέγας Αλέξανδρος είναι πρόγονος του κ. Γκρούεφσκι -όπως πιστοποιεί αυτό τούτο το όνομά του. 

Και το δικό του και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Διότι, όπως εξηγεί η, κατά την κ. Ρεπούση, «νεκρή γλώσσα», δηλαδή η αρχαία ελληνική, το «Αλέξανδρος» είναι σύνθετο από το ουσιαστικό «ανήρ» (ανδρός, ανδρί, άνδρα, οπόθεν και το «θνησιγενές», δηλαδή -με αυθαίρετη αντιμετάθεση του νοήματος- το γεννημένο από τη. νεκρή γλώσσα νεοελληνικό άνδρας) και το ρήμα «αλέξω» (αποκρούω, αμύνομαι, νικώ), που σημαίνει αυτός που (στο κοινωνικό και αξιολογικό πλαίσιο μιας «ηρωικής εποχής», όπου όντως ο πόλεμος είναι «πάντων πατήρ») αντιμετωπίζει και νικάει τους άνδρες.

Όμως για να καταλάβουμε καλύτερα τη σχέση του κ. Γκρούεφσκι με τα αρχαία και τόσο περίπλοκα ελληνικά, πρέπει να αντλήσουμε περισσότερες πληροφορίες από το ρεπορτάζ της κ. Μυρτσιώτη. 

Το θέμα τίθεται ως εξής: Στις ανασκαφές της Μεθώνης ήρθε στο φως «μια υπόσκαφη κατασκευή, λάκκος βάθους 11 περίπου μέτρων, πιθανότατα αποθηκευτικού χαρακτήρα. Κατασκευάστηκε για τις ανάγκες της (αρχαίας) αγοράς, αλλά λόγω στατικών προβλημάτων δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Επιχώθηκε βιαστικά λίγο μετά το 700 π.Χ. [.] αφήνοντας ανέπαφα επί 28 αιώνες στη Μεθώνη Πιερίας.[.]». πλείστα αρχαιολογικά αντικείμενα από μια περίοδο κατά την οποία άρχισε να χρησιμοποιείται η αλφαβητική γραφή στον ελλαδικό χώρο. «Από τα χιλιάδες θραύσματα ξεχωρίζουν 191 ενεπίγραφα αγγεία, τα περισσότερα από τα οποία χρονολογούνται στον ύστερο 8ο και τον πρώιμο 7ο αιώνα π.Χ.».

Ευβοϊκός σκύφος με εγχάρακτη επιγραφή: Είμαι (το ποτήρι/αγγείο;) του Ακεσάνδρου. (. όποιος μου το στερήσει . τα μά)τια του (ή τα χρήματά του) θα στερηθεί. Ευβοϊκό αλφάβητο και ιωνική διάλεκτος περίπου 720 π.Χ.

 

Τι είναι γραμμένο σ' αυτές τις επιγραφές με τα αρχαιότατα δείγματα της ελληνικής αλφαβήτου, η οποία 1.500 χρόνια αργότερα χρησίμευσε ως βάση για τη γραφή της σλαβικής γλώσσας, την οποία ομιλεί ο κ. Γκρούεφσκι; 

Πολλά και διάφορα, αλλά κυρίως υπογραφές. ιδιοκτησίας! Σε αντίθεση με πολλούς σύγχρονους Ελληνες, που αδιαφορούν αν διαπράττεται, υπό την προστασία ενός διεθνούς πνεύματος κλεπταποδοχής, ξεδιάντροπη κλοπή του ιστορικού και πολιτισμικού αποθέματος της Μακεδονίας, οι αρχαίοι πρόγονοί τους φαίνεται ότι δεν σήκωναν τέτοια αστεία. Και έτσι, σ' ένα αγγείο της Μεθώνης διαβάζουν οι επιγραφολόγοι στην παγιωμένη πλέον ελληνική γραφή: «Είμαι του Ακεσάνδρου. Οποιος μου το στερήσει, τα μάτια του ή τα χρήματά του θα στερηθεί». (Τέτοιου είδους «αποφθέγματα»/ δείγματα μιας μακραίωνης επιβίωσης και μιας πολιτισμικής συνέχειας απαντούν ακόμη στον λαϊκό βίο. Π.χ., στη Θάσο απαγγέλλεται το τετράστιχο: «Οποιος λυγαριά δεν πιάσει/ την αγάπη του θα χάσει,/ Κι όποιος δεν τη μυριστεί/ θα την αποχωριστεί»). Σε άλλο αγγείο γράφει επίσης: «Είμαι του Φιλίωνα».

Ο Ακέσανδρος, παρατηρεί η κ. Μυρτσιώτη, «φαίνεται πως μόνο τα χείλη του ήθελε να αγγίζουν (το αγγείο) στα συμπόσια της αρχαίας Μεθώνης. Μεγάλη η κοινωνιολογική, η ανθρωπολογική και η ιστορική διάσταση της περιπαικτικής εντολής του Ακέσανδρου για τα συμποσιακά γλέντια. Πιο πολύτιμο, ωστόσο, αναδεικνύεται το αρχαιότερο συμποτικό επίγραμμα σε ιαμβικό τρίμετρο που φέρει εγχάρακτα το αγγείο του, αποκαλύπτοντας μια από τις πρωιμότερες επιγραφές του ελλαδικού χώρου και τη μοναδική στον βορειοελλαδικό και τη Μακεδονία».

Ο γράφων, πάντως, θα προσθέσει και μια άλλη διάσταση της εντολής του Ακέσανδρου: την ετυμολογική! Όπως το Αλέξανδρος βγαίνει από το αλέξω και το άνδρας, έτσι και το όνομα Ακέσανδρος βγαίνει από το άκεσις*, ακέσιος (θεραπεία, θεραπευτικός -λόγου χάριν ο θεός Απόλλων προσονομαζόταν και Ακέσιος, γιατί θεράπευε τις ασθένειες) και το άνδρας. Το δε Φιλίων της άλλης επιγραφής προδήλως προέρχεται από τη λέξη φίλος, φιλία. Τι προκύπτει από αυτά; 

Απλούστατα, ότι ο σφετερισμός του Μεγαλέξανδρου και του Φιλίππου και του ονόματος της Μακεδονίας από τους συμπαθείς μας γείτονες οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η παράνοια του «Μακεδονισμού» και των εθνικιστικών του ληρημάτων δεν έχει τόσο ανάγκη ενός Αλεξάνδρου, αλλά ενός Ακεσάνδρου, που να την υποβάλει στη θεραπευτική αγωγή εκμάθησης της Ιστορίας. Αυτά δε, από ελληνικής πλευράς, με όλη τη φιλική διάθεση που εκπηγάζει από την ετυμολογική καταγωγή ενός αρχαίου Φιλίωνα.

* Από το ρήμα ακέομαι=θεραπεύω βγαίνει ο γνωστός και στη γλώσσα των νομικών ιατρικός όρος «ανήκεστος» (βλάβη), ήτοι αθεράπευτη, πιθανώς δε, κατά Μπαμπινιώτη, και η πανάκεια, η οποία, ατυχώς, δεν έχει ακόμη εφευρεθεί για να θεραπεύσει τον ασυγκράτητο φιλελληνισμό του Μαρκ Μαζάουερ, που τόσο θαύμασε και θαυμάζει ο εγχώριος προοδευτισμός. 

Νέο σύμπτωμα αυτού του φιλελληνισμού στον πρόλογο και στην πρώτη πρώτη παράγραφο του διαφημισμένου από μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα συγγράμματός του «ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΗΠΕΙΡΟΣ - Ο Ευρωπαϊκός Εικοστός Αιώνας», όπου διαβάζει κανείς: «Ορισμένα έθνη -όπως η Πρωσία-εξαλείφθηκαν από το χάρτη και τη μνήμη των ζωντανών ανθρώπων. Αλλα -όπως η Αυστρία και η Μακεδονία- έχουν ηλικία μικρότερη από τρεις γενιές».

Έθνος, λοιπόν, η Μακεδονία. Και μάλιστα με την έννοια του κράτους - έθνους, όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα. Περιττεύουν τα σχόλια. Είναι προφανές ότι, εν προκειμένω, περισσεύει η αίσθηση και η αυτάρκεια του «Αυτός Εφα».

ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΜΙΧ. ΔΩΣΣΑ / Αγγελιοφόρος της Κυριακής - See more at: http://master-lista.blogspot.gr/2015/02/blog-post_80.html#sthash.ErtqEP0l.pkINfpgs.dpuf

http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2016/01/blog-post_208.html

ΣΤΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΑΦΗΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ!!!ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!

Τη συναγωγή της Ρώμης επισκέπτεται υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας ο πάπας Φραγκίσκος. Η σημαντική αυτή κίνηση πραγματοποιείται 30 χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψη ενός ποντίφικα, του Ιωάννη Παύλου του Β΄, στο εβραϊκό τέμενος της ιταλικής πρωτεύουσας.

«Είστε, σε ό,τι αφορά την πίστη, τα μεγαλύτερα αδέλφια μας» τόνισε ο Φραγκίσκος, απευθυνόμενος προς τους Εβραίους της Αιώνιας Πόλης. «Όλοι μας ανήκουμε σε μια και μόνον οικογένεια, την οικογένεια του Θεού, ο οποίος μας συνοδεύει και μας προστατεύει, ως λαό του».

Στην περιοχή γύρω από την συναγωγή της Ρώμης, πάνω από 800 καραμπινιέροι και αστυνομικοί εγγυώνται την ασφάλεια του ποντίφικα.

Στην σημερινή αυτή συνάντηση, είναι παρόντες και εκπρόσωποι πολλών εβραϊκών κοινοτήτων άλλων ευρωπαϊκών πόλεων και χωρών.
Πριν έξι χρόνια είχε επισκεφθεί το εβραϊκό τέμενος της Ρώμης, ο τότε πάπας Βενέδικτος, ο οποίος παραιτήθηκε των καθηκόντων του στις 28 Φεβρουαρίου του 2013.

Ο πρόεδρος των Εβραϊκών Κοινοτήτων της Ιταλίας, Ρέντσο Γκατένια, ζήτησε να γίνει μία περαιτέρω, κοινή προσπάθεια, ώστε να καταπολεμηθούν «προλήψεις και προσεγγίσεις οι οποίες προσβάλλουν όλους τους Εβραίους».

naftemporiki.gr
aktines.blogspot.gr

πηγή: http://www.pentapostagma.gr

Δημογραφικό: Η Ελλάδα εξαφανίζεται από τον χάρτη!

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΓΕΝΝΗΣΕΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ – ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ!

Προς ολοταχώς στον αφανισμό οδεύει το Έθνος μας, όπως μαρτυρούν τα επίσημα στοιχεία. Η Ελλάδα κατέχει την τρίτη χαμηλότερη θέση στον ευρωπαϊκό δείκτη γεννήσεων και τον υψηλότερο ρυθμό γήρανσης του πληθυσμού!

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχείων ληξιαρχικών πράξεων του 2015, πέθαναν 117.829 άνθρωποι και γεννήθηκαν μόλις 89.881 παιδιά! 

Στοιχεία της Ελληνικής Γεροντολογικής και Γηριατρικής Εταιρείας για την χώρα μας – με τον χαμηλότερο δείκτη γεννήσεων στην ΕΕ (9%) – εκτιμούν ότι το 2060 ο πληθυσμός της χώρας δεν θα ξεπερνά τα 8,6 εκατομμύρια και ότι οι τέσσερις στους δέκα πολίτες της χώρας θα είναι ηλικίας άνω των 60 ετών!!! 

Ήταν το 2013 όταν οι NewYorkTimes σε ένα συγκλονιστικό άρθρο ανέφεραν πως: «Οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις, αρκετοί άνθρωποι φεύγουν από την χώρα και ο πληθυσμός γερνάει τόσο γρήγορα, κάτι που
 σημαίνει πως σε μερικές δεκαετίες η Ελλάδα μπορεί να μην μπορεί να παράξει αρκετό πλούτο για να φροντίσει τους ανθρώπους της και μπορεί να πάψει να είναι ένα βιώσιμο έθνος – κράτος». 

Από τότε, δυστυχώς, τα πράγματα χειροτέρεψαν. 

Στο πρόβλημα της υπογεννητικότητας στο οποίο έχει συμβάλλει… τα δέοντα η χρόνια απουσία δημογραφικής πολιτικής ήρθε ως φαίνεται να δώσει το τελειωτικό χτύπημα, η οικονομική κρίση, τα μνημόνια και η λυσσαλέα φορομπηχτική τακτική των κυβερνήσεων των τελευταίων έξι ετών. 

«Η μετανάστευση των νέων Ελλήνων στο εξωτερικό, μειώνει τον αριθμό των νέων ζευγαριών που ζουν εντός των συνόρων, με αποτέλεσμα η φυγή αυτή των χιλιάδων Ελλήνων να έχει ως επακόλουθο τη μείωση των οικογενειών και άρα την ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση του αριθμού των γεννήσεων. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα, είναι πολύ επικίνδυνο και θα μπορούσε να αποτελέσει μέχρι και απειλή, ως προς την φυσική επιβίωση του Ελληνικού στοιχείου», διαβάζουμε από μελέτη με τίτλο: «Το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα» (ΤΕΙ Πειραιά/ Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας/2014». 

Τραγικά μερικά από τα συμπεράσματα της Μελέτης: 

Ο ρυθμός γεννήσεων στην Ελλάδα βρίσκεται στο 1,31, τη στιγμή που το ελάχιστο όριο το οποίο εξασφαλίζει την συνέχιση της εθνοτικής ομάδας είναι στο 2,1.

Μεγάλη αύξηση του ρυθμού θνησιμότητας των Ελλήνων, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των καρδιαγγειακών νοσημάτων, αλλά και άλλων ασθενειών που οφείλονται στην αύξηση του άγχους και της πίεσης.

Ραγδαία μείωση του προσδόκιμου ζωής για πρώτα φορά τα τελευταία χρόνια. 

ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΜΑΣΤΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ 

Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία για το ισοζύγιο θανάτων και γεννήσεων το 2015 (μέχρι 21 Δεκεμβρίου). 

Μέρα με την ημέρα, ολόκληρα χωριά εξαφανίζονται από τον χάρτη «συμπικνώνοντας» σταδιακά τον… γεωγραφικό χάρτη της Ελλάδας. 

Δείτε τις περιοχές της Ελλάδα με τις ΜΗΔΕΝ γεννήσεις το 2015 (ο αριθμός της παρένθεσης αναφέρεται στους θανάτους): 

Οινούσσες (6), Κάτω Νευροκόπι (137), Παρανέστι (112), Αστυπάλαια(7), Τήλο(3), Χάλκη(6), Ορεστιάδα (544), Σουφλί (189), Σκύρος (38), Ζαχάρω (154), Φαιστός (274), Σούλι (168), Δωδώνη (226), Ζαγόρι (314), Κόνιτσα (118), Νέστος (445), Παξοί (42), Ιθάκη (38), Ανάφη (2), Αμοργός (17), Άνδρος (100), Αντίπαρος (6), Θήρα (91), Κέα (18), Κίμωλος (10), Πάρος (111), Σέριφος (13), Σίκινος (5), Σίφνος (27), Φολέγανδρος (7), Ελαφόνησος (6), Ανατολική Μάνη (253), Φάρσαλα (275), Άγιος Ευστράτιος (7), Ψαρά (6), Αστυπάλαια (7), Κάρπαθος (64), Κάσος (9), Λειψοί (7), Νίσυρος (11), Πάτμος (27), Σύμη (24) 

Στη Νάξο και τις Μικρές Κυκλάδες όλο το 2015 γεννήθηκε μόνον ένα παιδί! Στη Λέσβο καταγράφηκαν 1196 θάνατοι έναντι 532 γεννήσεων. Και στη Γαύδο δεν κατεγράφη ούτε θάνατος, ούτε και γέννηση… 

Σε επίπεδο Ελληνικές Περιφέρειες, δύο περιοχές κάνουν την διαφορά με τον ρυθμό γεννήσεων να κινείται σε υψηλά επίπεδα. Η μία είναι η Κομοτηνή που το 2015 κατέγραψε 606 θανάτους, αλλά 526 γεννήσεις. Η άλλη είναι η Ξάνθη που βρίσκεται σε εξέλιξη ένα δημογραφικό θαύμα! Το 2015 πέθαναν 428 άνθρωποι και γεννήθηκαν 904 μωρά!!! 

Τίποτα δεν είναι τυχαίο… 

Θυμίζουμε τις δηλώσεις του πρώην Αρχηγού Εθνικής Άμυνας (υπηρεσιακός) και αρχηγού ΓΕΣ, Φράγκου Φραγκούλη: «Οι Τούρκοι προσπαθούν να αλλάξουν το statusquo της εδαφικής ακεραιότητας στη Θράκη, Επιδιώκουν να περάσουν πάνω από το 50% στη Ροδόπη, τόσο σε πληθυσμιακό όσο και σε εδαφικό επίπεδο, για να εγείρουν θέμα αυτονομίας» (Εφημερίδα Νέα Εγνατία/2014). 

Οι εντόπιοι πληθυσμοί μειώνονται επικίνδυνα. 

Στις εσχατιές της ορεινής Ελλάδας, στα νησιά, στην καρδιά της Περιφέρειας. 

Ερημώνουν χωριά και πόλεις. 

Εάν δεν κινητοποιηθεί η Ελληνική Κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης για ένα Εθνικό Σχέδιο Σωτηρίας ώστε να ανατραπεί η σημερινή δραματική κατάσταση, η κατάσταση προβλέπεται δυσοίωνη…

πηγή

https://ohifront.wordpress.com/

το είδα

http://oimaskespeftoun.blogspot.gr/2016/01/blog-post_22.html

Οι Επικυρίαρχοι -Το τέλος της παιδικής ηλικίας

Μόνο που και οι Επικυρίαρχοι έχουν φύλακα και στο τέλος δεν ξέρουμε
ποιος έχει παγιδέψει ποιόν και ποιος είναι ο Κυρίαρχος ή ο Επικυρίαρχος του.
Το μόνο σίγουρο είναι πως παίζονται Κοσμικά Παιχνίδια
και αυτός που κερδίζει, δεν είναι αυτός που υποτάσσεται στους κανόνες τους !
—————-

Οι Επικυρίαρχοι. Το τέλος της παιδικής ηλικίας. «Πενήντα χρόνια είναι αρκετά για ν αλλάξει ένας κόσμος και οι κάτοικοι του, τόσο που να είναι αγνώριστοι. Τα μόνα που χρειάζονται είναι μια καλή γνώση της κοινωνικής μηχανικής (προπαγάνδα), μια καθαρή εικόνα του σκοπού που επιδιώκεται – και δύναμη. Όλα αυτά τα είχαν οι Επικυρίαρχοι. Αν και ο σκοπός τους ήταν κρυφός, η γνώση τους ήταν ολοφάνερη το ίδιο και η δύναμη τους.»
Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον (του Sir Arthur Charles Clarke, το βιβλίο γράφτηκε το 1953), οι Αμερικάνοι και οι Σοβιετικοί ανταγωνίζονται ακόμα για την κυριαρχία του κόσμου και του διαστήματος δηλ. το ποιος θα στείλει το πρώτο διαστημόπλοιο εκεί ψηλά και όλα μοιάζουν τόσο ίδια, ανταγωνιστικά, ανόητα και καθημερινά, δηλ. ανθρώπινα. Μέχρι που δεκάδες τεράστια, γυαλιστερά, λαμπερα, διαστημόπλοια κάνουν την εμφάνιση τους πάνω από τις σημαντικότερες πόλεις της Γης και οι άνθρωποι δεν είναι πια μόνοι! Αναρίθμητες φορές μυθιστορήματα είχαν περιγράψει μια τέτοια μέρα, αλλά κανείς ποτέ δεν πίστεψε ότι θα συνέβαινε αυτό στ’ αλήθεια. Μέχρι που έγινε!

Την έκτη ημέρα (καθόλου τυχαία η 6η ημέρα) ο Καρέλλεν, ο Επόπτης, ανακοίνωσε την ύπαρξη του στη Γη, με μια ραδιοφωνική εκπομπή που κάλυψε κάθε ραδιοφωνική συχνότητα. Με την άψογη χρήση των τεχνικών της προπαγάνδας (κοινωνικής μηχανικής) κάνει τις δηλώσεις του. Ανακοινώνει στους αποσβολωμένους ανθρώπους πως οι σκοποί τους είναι ειρηνικοί και η όλη κατάσταση είναι μέρος ενός προγράμματος. Ο εξωγήινος πολιτισμός θα προμηθεύσει γνώσεις τον ανθρώπινο για να τον οδηγήσει σε μια νέα χρυσή εποχή.

Πάνω-κάτω είπε ότι οι τοπικές κυβερνήσεις θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν και να διατηρούν τις εξουσίες τους, αλλά σε επίπεδο πλανητικό και διεθνών σχέσεων η πρωτοβουλία και η αυτοδιάθεση των ανθρώπων είχε τελειώσει. Η όποια ψευδαίσθηση ανθρώπινης ανεξαρτησίας έλαβε τέλος. Οι άνθρωποι το δέχτηκαν αδιαμαρτύρητα; Με τον άκρατο εγωισμό για εξουσία και δύναμη που τους διακατέχει; Όχι φυσικά. Αλλά είναι ενδιαφέρον να διαβάσετε, όχι το τι έκαναν οι άνθρωποι, αλλά το πως το ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ ο Επόπτης. Ω! Ναι, ο Sir Arthur Charles Clarke ΞΕΡΕΙ τι γράφει και ΞΕΡΕΙ τι αναφέρει, άλλωστε και ο ίδιος στην κάστα των Επικυρίαρχων ανήκε.

Ο Χρυσός Αιώνας;
Η ανθρωπότητα όντως μπαίνει σε μια νέα εποχή, χωρίς διαμάχες. Πολέμους, πείνα πόνο, μια εποχή τεχνολογίας κι ευημερίας. Όμως καμία ουτοπία δεν στάθηκε ποτέ ικανή να ικανοποιήσει του πάντες, τουλάχιστον όχι στον ανθρώπινο είδος. Καθώς βελτιώνονται οι εξωτερικές, υλικές συνθήκες ζωής οι άνθρωποι αυξάνουν τις απαιτήσεις τους και σύντομα δεν είναι ευχαριστημένοι με ανέσεις και αποκτήματα που κάποτε θα τους φαίνονταν ότι ξεπερνούσαν και τα πιο τρελά τους όνειρα. Κι όταν ο εξωτερικός κόσμος έχει δώσει όσα μπορεί να δώσει, μένει ακόμη και το ψάξιμο του νου οι επιθυμίες της καρδιάς.

Ενώ μένουν τα ερωτήματα σχετικά με τις προθέσεις τους, οι οποίες είναι να βοηθήσουν και να προστατεύσουν την ανθρωπότητα, Επιτηρώντας την, άλλα ερωτηματικά γεννιούνται, όσον αφορά το μικρό έλεγχο που δηλώνει ο Καρέλλεν ότι θα ασκεί επάνω τους αλλά και σε σχέση με την εξωτερική εμφάνιση των Επικυρίαρχων, την οποία οι ίδιοι λένε πως θ’ αποκαλύψουν όταν η ανθρωπότητα θα είναι έτοιμη. Τα μεγαλύτερα όμως ερωτήματα εγείρονται για τον ΥπερΝού τον οποίον υπηρετούν, οιφαινομενικοί ρυθμιστές του μέλλοντος των ανθρώπων και ο όποίος εμφανίζεται στο παιχνίδι, προς το τέλος του βιβλίου, ενω είναι φυσικά παρόν πριν καν το ξεκίνημα του.

Ένα Νέο Είδος Ανθρώπου γεννιέται.
Από κάποια στιγμή και μετά καθώς τα χρόνια κυλάνε και η ιστορία μας πάει και μετά τα 50 χρόνια της επιτήρησης, οι άνθρωποι, έχοντας αναπτύξει απίθανες τεχνικές όπως η τηλεκίνηση και η τηλεπάθεια, έχουν κάνει την ζωή τόσο εύκολη. Προσωπικές ιστορίες μπλέκονται με την μεγάλη συνωμοσία που όταν αποκαλυφθεί, θέτει ερωτήματα που συνοδεύουν το είδος μας από την απαρχή του χρόνου και αναδιατυπώνονται από κάθε γενιά με διαφορετική αγωνία, με διαφορετικό τρόπο.
Τότε η καταστροφή του γνωστού με το ξεκίνημα του νέου, όταν γίνεται με Κβαντικά Άλματα κι όχι γραμμικά, συνταράσσουν συθέμελα το όλον. Πλανητικά συστήματα και οι κάτοικοι τους εξαφανίζονται, σαν να μην υπήρξαν ποτέ, όταν η ύλη παίρνει την αρχική της μορφή και γίνεται

ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
Ο Clarke, πηγαίνει πολύ πέρα από το είδος που ονομάζεται -πολλές φορές χλευαστικά από τους ανόητους- *επιστημονική φαντασία. Εκείνο που ζωντανεύει άγρια το βιβλίο, είναι πως εδώ έχουμε να κάνουμε με το καλύτερο σενάριο και το πιο ποικίλο σύνολο ιδεών του συγγραφέα. Ειδικά στο δεύτερο μέρος, εκεί που έχουμε μια σειρά ιστοριών (σχεδόν) καθημερινών ανθρώπων, ο Clarke περνάει εκπληκτικά από το γενικό στο προσωπικό και στιγμές στιγμές ξεχνάμε το πραγματικό γεγονός, αυτό που σπρώχνει τους πάντες να συμπεριφέρονται λίγο διαφορετικά από το συνηθισμένο. Φτάνει σε λογοτεχνικά επίπεδα δυσθεώρητα, συνδέοντας το λεξιλόγιο της τεχνολογίας (που πάντα λάτρευε) με ένα ακόμα δυνατότερο, συναισθηματικό λεξιλόγιο.
Καθώς τα χρόνια περνάνε, η Γη που ξέραμε μετατρέπεται σε έναν άγνωστο κόσμο, παραδομένο σε μια εξέλιξη που τον νέκρωσε από κάθε Πνευματικότητα, Αισθητική και Δημιουργική Σκέψη και με Επικυρίαρχους κάποια όντα, που ενώ δεν είχαν ποτέ πραγματική εξουσία, στην ουσία με απλό τρόπο, κατάφεραν να του καθορίσουν την υλική ζωή, αλλά και την ίδια του την ύπαρξη. Όμως όπως οι άνθρωποι είναι τα πιόνια των Επικυρίαρχων και οι Επικυρίαρχοι είναι απλά πιόνια στο παιχνίδι του Επικυρίαρχου της Δημιουργίας … και αυτός άραγε ποιόν έχει Επικυρίαρχο; Ο Clarke μάζεψε τις εικόνες που τον συγκλόνισαν σε όλη την ενήλικη ζωή του (τα μεγάλα ζέπελιν πάνω από το Λονδίνο κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τον αμερικανοσοβιετικό ανταγωνισμό για τον πρώτο άνθρωπο στο διάστημα, το φόβο της ατομικής βόμβας) και έφτιαξε ένα εξαίσια πολύπλοκο και αληθοφανές σε καταστάσεις και συναισθήματα έργο.

Οι λάτρεις της κλασικής Ε.Φ.
(Βέβαια δεν ξέρω πόσο λάτρεις είναι αν δεν έχουν διαβάσει ήδη τούτο το έργο) θα βρούνε εδώ το απόλυτα αντιπροσωπευτικό έργο της εποχής εκείνης που, με μπροστάρηδες τους Clarke και Asimov, το είδος έμπαινε σε μια φάση νεοτερισμών που το οδηγούσαν από την καθαρόαιμη περιπέτεια στη φιλοσοφία, την ποίηση και την όσο πιο αληθοφανή βάση για να στηθεί ένα έργο φαντασίας. Εδώ είναι που μπλέκει η φαντασία με την πραγματικότητα και τα όρια γίνονται δυσδιάκριτα αν υπάρχουν δηλ. όρια. Τα επιτεύγματα του Clarke στη λογοτεχνία Επιστημονικής Φαντασίας αλλά και γενικότερα στη σκέψη των ανθρώπων και κυρίως των οραματιστών, υπήρξε ανυπολόγιστη. Άνοιξε ορίζοντες απλά και μόνο περιγράφοντας κόσμους και τεχνολογίες, θέτοντας θεμελιώδη ηθικά ζητήματα και δίνοντας απαντήσεις υπό ένα νέο πρίσμα, εκείνο του Μέλλοντος, που είναι ΗΔΗ ΠΑΡΟΝ, και που το έβλεπε με γρήγορα βήματα να γίνεται παρόν, ενώ έχει ήδη γίνει παρελθόν. Ναι αυτή είναι Κβαντική προσέγγιση.
Το μυαλό του γέννησε θαύματα κι εφιάλτες και το πλέον αψεγάδιαστο δείγμα των παραπάνω βρίσκεται στις σελίδες των «Επικυρίαρχων». Μόνο που και οι Επικυρίαρχοι έχουν φύλακα και στο τέλος δεν ξέρουμε ποιος έχει παγιδέψει ποιόν και ποιος είναι ο Κυρίαρχος ή ο Επικυρίαρχος του. Το μόνο σίγουρο είναι πως παίζονται Κοσμικά Παιχνίδια και αυτός που κερδίζει, δεν είναι αυτός που υποτάσσεται στους κανόνες τους! Το τέλος δε του βιβλίου, απλά … Επιστημονικά Φανταστικό!

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Sir Arthur Charles Clarke
«Οι Επικυρίαρχοι – Childhood’s End»
» Η επιχείρηση ήταν φυσικά από την άποψη των Επικυριάρχων πολύ μικρή, αλλά για την γη ήταν το πιο μεγάλο γεγονός που είχε συμβεί ποτέ. Χωρίς καμιά προειδοποίηση τα μεγάλα πλοία έφθασαν σαν χείμαρρος από τα άγνωστα βάθη του διαστήματος. Αναρίθμητες φορές μυθιστορήματα είχαν περιγράψει μια τέτοια μέρα, αλλά κανείς ποτέ δεν πίστεψε ότι θα συνέβαινε κάποτε στην πραγματικότητα. Τώρα είχε επιτέλους συμβεί. Οι σιωπηλές λαμπερές σιλουέτες που αιωρούνται πάνω από κάθε χώρα ήταν το σύμβολο μιας επιστήμης που ο Άνθρωπος δεν είχε ελπίδες να φτάσει για αιώνες. Για έξι μέρες έπλεαν ακίνητες πάνω από τις πόλεις του, χωρίς να δείχνουν ότι ήξεραν την ύπαρξή του. Δεν ήταν όμως ανάγκη να το δείξουν. Δεν ήταν δυνατόν να ήταν απόλυτα τυχαίο το γεγονός ότι είχαν σταματήσει επάνω ακριβώς από τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Μόσχα, την Ρώμη, το Καίηπ Τάουν, το Τόκιο, την Καμπέρα…

Πριν ακόμη περάσουν αυτές οι μέρες που πάγωσαν την καρδιά, αρκετοί άνθρωποι είχαν ανακαλύψει την αλήθεια. Αυτή δεν ήταν η πρώτη, δειλή επαφή μιας φυλής που δεν ήξερε τίποτε για τον Άνθρωπο. Μέσα σ’ αυτά τα σιωπηλά, ακίνητα πλοία, αυθεντίες της ψυχολογίας μελετούσαν τις αντιδράσεις της ανθρωπότητας. Όταν η καμπύλη της έντασης θα έφτανε στο αποκορύφωμά της, θα ενεργούσαν. Και την έκτη ημέρα, ο Καρέλλεν, ο επόπτης της γης, ανακοίνωσε την ύπαρξή του στη Γη με μια ραδιοφωνική εκπομπή που εκάλυψε κάθε ραδιοφωνική συχνότητα. Μίλησε αγγλικά τόσο τέλεια, ώστε η συζήτηση που προκάλεσε στις δύο πλευρές του Ατλαντικού κράτησε μια ολόκληρη γενιά. Το περιεχόμενο όμως του λόγου ήταν πιο συγκλονιστικό από τον τρόπο που εκφράσθηκε. Με οποιαδήποτε κριτήρια κι αν τον έκρινε κανείς, ήταν έργο υπέρτατης μεγαλοφυΐας, που έδειχνε πλήρη και απόλυτη κατοχή των ανθρωπίνων πραγμάτων.

Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι η ευρυμάθεια και η δεξιοτεχνία του, οι δελεαστικές ενδείξεις μιας γνώσεως που ήταν ακόμη απρόσιτη, ήταν όλα προμελετημένα για να πείσουν την ανθρωπότητα ότι βρισκόταν εμπρός σε μια ακαταμάχητη πνευματική δύναμη. Όταν τελείωσε ο Καρέλλεν, τα κράτη της Γης κατάλαβαν ότι η αβέβαιη ανεξαρτησία τους είχε τελειώσει. Οι τοπικές, εσωτερικές κυβερνήσεις, θα διατηρούσαν τις εξουσίες τους, αλλά στο ευρύτερο πεδίο των διεθνών σχέσεων η πρωτοβουλία των τελικών αποφάσεων είχε ξεφύγει από τα ανθρώπινα χέρια. Οι αντιρρήσεις – οι διαμαρτυρίες – όλα ήταν μάταια.
Ήταν δύσκολο να περιμένει κανείς ότι όλα τα κράτη του κόσμου θα υποτάσσονταν χωρίς αντίσταση σε μια τέτοια μείωση των εξουσιών τους. Κι όμως η ενεργητική αντίσταση παρουσίαζε σοβαρές δυσχέρειες, γιατί η καταστροφή των σκαφών των Επικυριάρχων, στην περίπτωση που θα ήταν δυνατή, θα εξαφάνιζε και τις πόλεις που βρίσκονταν κάτω τους. Παρ’ όλα αυτά μια μεγάλη δύναμη έκανε την απόπειρα. Ίσως οι υπεύθυνοι είχαν την ελπίδα ότι θα «πετύχαιναν μ’ ένα σμπάρο δύο τρυγόνια» γιατί ο στόχος του ατομικού βλήματός τους βρισκόταν πάνω από την πρωτεύουσα ενός γειτονικού αλλά όχι φιλικού κράτους.

Καθώς το είδωλο του μεγάλου πλοίου γέμιζε την οθόνη της τηλεοράσεως στο μυστικό δωμάτιο ελέγχου, ο μικρός όμιλος αξιωματικών και τεχνικών που παρακολουθούσε πρέπει να αισθάνθηκε πολλές δυνατές συγκινήσεις. Αν πετύχαιναν, ποιές θα ήταν οι ενέργειες των υπολοίπων πλοίων; θα μπορούσαν να καταστραφούν κι αυτά και ν’ αφήσουν έτσι την ανθρωπότητα ν’ ακολουθήσει ξανά τον δρόμο της μόνη; Ή ο Καρέλλεν θα έπαιρνε μια τρομερή εκδίκηση απ’ αυτούς που του επιτέθηκαν; Η οθόνη έμεινε απότομα κενή καθώς το βλήμα καταστράφηκε μόλις ήλθε σε επαφή. Αμέσως η προβολή συνεχίσθηκε από μια εναέρια μηχανή λήψεως που βρισκόταν πολλά μίλια μακριά. Στο κλάσμα του δευτερολέπτου που μεσολάβησε, η πύρινη σφαίρα θα έπρεπε να είχε κιόλας σχηματισθεί και να γέμιζε τον ουρανό με την ηλιακή φλόγα της.

Κι όμως δεν έγινε τίποτε απολύτως. Το μεγάλο πλοίο παρέμεινε ακίνητο, άθικτο, λουσμένο στο φως του ήλιου, εκεί στην άκρη του διαστήματος. Όχι μόνον, δεν μπόρεσε η βόμβα να το αγγίξει, αλλά ούτε κανείς μπόρεσε ποτέ να αντιληφθεί τι ακριβώς συνέβη στο βλήμα. Εκτός απ’ αυτό, ο Καρέλλεν δεν έκανε τίποτε εναντίον των υπευθύνων, ούτε καν έδειξε ότι κατάλαβε την επίθεση. Τους αγνόησε περιφρονητικά, και τους άφησε να αγωνιούν για μια εκδίκηση που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε. Ήταν μια συμπεριφορά πολύ περισσότερο αποτελεσματική και αποκαρδιωτική από κάθε άλλη πράξη αντιποίνων. Η υπεύθυνη κυβέρνηση κατέρρευσε τελείως μέσα σε λίγες εβδομάδες κι ύστερα από ένα ξέσπασμα αμοιβαίων κατηγοριών.

Παρουσιάστηκαν επίσης και μερικές περιπτώσεις παθητικής αντιστάσεως στην πολιτική των Επικυρίαρχων. Συνήθως ο Καρέλλεν τις αντιμετώπιζε με το ν’ αφήνει τους ενδιαφερόμενους να κάνουν ό,τι ήθελαν μέχρι να ανακαλύψουν οι ίδιοι ότι το μόνο που κατάφερναν ήταν να βλάπτουν τους εαυτούς των με την άρνησή τους για συνεργασία. Μόνο μια φορά έλαβε άμεσα μέτρα εναντίον μιας κυβερνήσεως που αντιδρούσε.
Για περισσότερα από εκατό χρόνια, η Δημοκρατία της Νοτίου Αφρικής ήταν το κέντρο κοινωνικών αναταραχών. Πολλοί καλοπροαίρετοι και από τις δύο πλευρές, προσπάθησαν να επιτύχουν μια προσέγγιση, αλλά μάταια – οι φόβοι και οι προκαταλήψεις ήταν πολύ βαθειά ριζωμένες για να επιτρέψουν την συνεργασία. Οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις διέφεραν μόνο ως προς τον βαθμό της αδιαλλαξίας τους. Η χώρα ήταν διαποτισμένη με το δηλητήριο του μίσους και τις συνέπειες ενός εμφυλίου πολέμου.

Όταν φάνηκε πια καθαρά ότι δεν μπορούσε να γίνει καμιά προσπάθεια να τελειώσουν οι διακρίσεις, ο Καρέλλεν έκανε μια προειδοποίηση. Απλώς προσδιόρισε μια ημέρα και ώρα – τίποτε άλλο. Επεκράτησε ανησυχία, όχι όμως φόβος ή πανικός γιατί κανείς δεν πίστευε ότι οι Επικυρίαρχοι θα έκαναν καμιά ενέργεια βίας ή καταστροφής που θα στρεφόταν χωρίς διάκριση εναντίον αθώων και ενόχων.
Και είχαν δίκιο. Το μόνο που συνέβη ήταν ότι μόλις ο ήλιος διέσχισε τον μεσημβρινό του Κέιπ Τάουν – έσβησε. Το μόνο που έμεινε ορατό ήταν ένα χλωμό, πορφυρό ίχνος που δεν έδινε ούτε φως ούτε ζέστη. Έξω στο διάστημα, το φως του ήλιου είχε πολωθεί κάπως από δύο διασταυρούμενα πεδία, ώστε να μη περνά καμιά ακτινοβολία. Η περιοχή που καλύπτονταν έτσι είχε διάμετρο πεντακόσια χιλιόμετρα και ήταν ένας τέλειος κύκλος. Η επίδειξη κράτησε τριάντα λεπτά. Ήταν αρκετά. Την επόμενη ημέρα η κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής ανακοίνωσε ότι θα αποδίδονταν πάλι πλήρη πολιτικά δικαιώματα στη λευκή μειονότητα.

Εκτός από αυτά τα μεμονωμένα περιστατικά, η ανθρώπινη φυλή είχε δεχθεί τους Επικυρίαρχους σαν κάτι φυσικό. Σ’ ένα εκπληκτικά σύντομο χρονικό διάστημα, το αρχικό σοκ είχε περάσει και ο κόσμος συνέχισε την ζωή του ξανά. Η μεγαλύτερη αλλαγή που θα μπορούσε να παρατηρήσει ένας σύγχρονος Ριπ Βαν Γουίνκλ θα ήταν μια κρυφή αναμονή, καθώς η Ανθρωπότητα περίμενε να φανερωθούν οι Επικυρίαρχοι και να βγουν από τα γυαλιστερά πλοία τους.]
»Αυτή ήταν η μόνη φορά που ο Καρέλλεν θύμωσε: «μπορείτε να σκοτώνετε ο ένας τον άλλον αν το θέλετε» – έλεγε η διαταγή- «κι αυτό είναι υπόθεση δική σας. Αν όμως σκοτώσετε τα ζώα με τα οποία μοιράζεστε τον κόσμο αυτό, τότε θα δώσετε λόγο σε μένα.» Κανείς δεν ήξερε τι θα έκανε ο Καρέλλεν για να επιβάλει τη διαταγή του. Δεν χρειάστηκε να περιμένουν για πολύ. Η Πλάζα ντε Τόρος ήταν γεμάτη, όταν οι ταυρομάχοι και οι συνοδοί τους έκαναν την επίσημη είσοδό τους στην αρένα. Το πλήθος χαιρετούσε τους ευνοούμενους όπως είχε κάνει εκατοντάδες φορές. Κι όμως, εδώ και εκεί υπήρχαν πρόσωπα ανήσυχα στραμμένα στον ουρανό, στο ασημένιο σκάφος του Καρέλλεν που ήταν 50 χιλμ. πάνω από τη Μαδρίτη.

Οι πικαντόρες πήραν τις θέσεις τους και ο ταύρος μπήκε ρουθουνίζοντας στην αρένα. Τα τρομαγμένα άλογα βγήκαν στο φως, καθώς οι καβαλάρηδες τα κέντρισαν να συναντήσουν τον ταύρο. Η πρώτη λόγχη έλαμψε στον ήλιο -χώθηκε στο κρέας του ταύρου- και τότε την ίδια στιγμή, ακούστηκε ένας ήχος που δεν είχε ξανακουσθεί ποτέ πριν στη Γη. Ήταν ο ήχος που έκαναν δέκα χιλιάδες άτομα που ούρλιαζαν από τον πόνο της ίδιας πληγής με αυτήν που είχε ο ταύρος- δέκα χιλιάδες άτομα, που όταν συνήλθαν από το σοκ βρήκαν ότι δεν είχαν πάθει απολύτως τίποτα. Αυτό όμως ήταν το τέλος αυτής της ταυρομαχίας, αλλά και το τέλος όλων των ταυρομαχιών]
»Προς το τέλος όταν η ανθρωπότητα μετά από 80 χρόνια είναι ήδη πολύ ανεβασμένη υπό την επιτήρηση και την εποπτεία, των Επικυρίαρχων. Οι άνθρωποι της πραγματικότητας των Επικυρίαρχων αφημένοι -αν και κάποιοι απ’ αυτούς ενοχλημένοι- σ’ αυτό το κλίμα της απόλυτης μη-δράσης, έρχονται αντιμέτωποι με το τέλος της φύσης τους όπως την αντιλαμβάνονταν ως τότε. Κάποιοι απ’ αυτούς στρέφονται στην μεταφυσική για να βιώσουν μια διαφορετική διάσταση του πληκτικού τους κόσμου, κάποιοι λιγότεροι αναγνωρίζουν στο πρόσωπο των Επικυρίαρχων έναν αρχέτυπο φόβο που όμως δεν μπορούν να προσεγγίσουν με τη λογική, και κάποιοι λιγότεροι αντιστέκονται στην απόλυτη ησυχία αποφασίζοντας να αποτραβηχτούν μακριά από τον έλεγχο των εισβολέων. Κι ένας μέσα σε όλους αρνείται να παραδώσει το ζωογόνο μικρόβιο της ανθρώπινης περιέργειας και αποφασίζει να επισκεφθεί κρυφά τον πλανήτη των Επικυρίαρχων. Μέχρι να επιστρέψει, η «παιδική ηλικία» της ανθρωπότητας έχει ήδη φτάσει στο τέλος της.

»Χαιρόταν που γύριζε στην πατρίδα του, παρά τον κόπο που είχε κάνει για να ξεφύγει απ αυτήν. Μέσα σε αυτούς τους λίγους μήνες είχε ωριμάσει. Είχε δει τόσα πολλά, είχε ταξιδέψει τόσο μακριά και τώρα ήταν κουρασμένος και ήθελε τον δικό του γνωστό κόσμο. Καταλάβαινε τώρα γιατί οι Επικυρίαρχοι, είχαν αποκλείσει την Γη από τα άστρα. Η ανθρωπότητα είχε ακόμη να προοδεύσει πάρα πολύ πριν μπορέσει να παίξει κάποιο ρόλο στον πολιτισμό που μερικές εικόνες του είχε δει. Πιθανώς –κι αυτό αρνιόταν να το παραδεχτεί- η ανθρωπότητα να μη μπορούσε ποτέ να γίνει κάτι περισσότερο από ένα κατώτερο είδος, που το διατηρούσαν σε έναν απόμερο Ζωολογικό Κήπο (ο κήπος των μαϊμούδων της ουτοπίας) με τους Επικυρίαρχους σαν φύλακες.

Στο terrapapers.com αναφερθήκαμε μιλώντας για την Αληθινή Ιστορία της Ανθρωπότητας με μια περισσότερο ρεαλιστική προσέγγιση σχετικά με την προέλευση του ανθρωπίνου είδους, του Θηρίου. Οι πηγές των θρησκειών του ανθρώπου και η προέλευσης θρυλικών όντων όπως ο Δίας, ο Όσιρις, η Ίσις, ο Μινώταυρος και ένας αριθμός “μυθολογικών” προσώπων εξηγούνται επίσης και τοποθετούνται στον καμβά τη ιστορίας της Γής. Γιατί η ανθρωπότητα βρίσκεται σε κατάσταση ύπνωσης; Ποιοί και γιατί ελέγχουν τον γαλαξία;

Ένας Γαλαξιακός πόλεμος μαίνεται πάνω από τα κεφάλια μας. Η Γη και η Ανθρωπότητα είναι το έπαθλο. Άλλωστε δεν ονομάζουν τυχαίως την Γη, το μεγαλύτερο εστιατόριο του Γαλαξία !!! Οι Sheti (Ερπετοειδείς Επικυρίαρχοι) μας αποκαλούν “Μαϊμούδες της Ουτοπίας” μεταξύ τους. Τυχαίο; Καθόλου είναι απόλυτα σωστοί σε αυτό, όντως απευθύνονται σε Μαϊμούδες που ζουν μέσα σε μια Ουτοπική Ψευδαίσθηση, που μάλιστα την θεωρούν σαν την μοναδική αλήθεια. Αυτός ο κόσμος ψευδαίσθησης, είναι θανάσιμος για τις Μαϊμούδες της Ουτοπίας, γεγονός που δεν έχει λογική μεν ή δεν μας αρέσει, αλλά είναι η πραγματικότητα. Το κατεστημένο των Ερπετοειδών έχει σχεδιαστεί πολύ προσεκτικά ώστε να συγκαλύπτει την ανωτερότητά τους πίσω από ένα πέπλο πολιτιστικών αναφορών στη μουσική, την τέχνη, την ποίηση και τη λογοτεχνία και πνευματικών στην θρησκεία και την πολιτική.

Χρησιμοποιεί λέξεις-κωδικούς κάθε φορά που θέλει να κάνει αναφορά στην καταγωγή και στον πρωταρχικό ερμαφρόδιτο Αδάμ και τη δημιουργία της πρώτης γαλαζοαίματης ένωσης: για παράδειγμα κρίνα, όστρακα, φίδια, ερπετά, αστέρια, φως, αγγέλους, θεούς κλπ. Ξεσηκώνουν και χρησιμοποιούν τις καλύτερες από τις ιδέες που υπάρχουν στην σκέψη μας και είναι περήφανοι για αυτή τους τη δυνατότητα. Πολλές από τις ιδέες και τις αντιλήψεις για τις οποίες οι Ερπετοειδείς Επικυρίαρχοι καμαρώνουν είναι ότι μία Μαϊμού δεν μπορεί να κατορθώσει τίποτα απολύτως (σημαντικό ή μη ) σ’ αυτόν τον κόσμο και φροντίζουν -με απόλυτη επιτυχία, ώστε να μην κατορθώσει τίποτα.

Η ωμή αλήθεια βρίσκεται εκεί έξω και είναι περισσότερο περίεργη από τη όποια φαντασία μας. Το δικαίωμα για τη δημοσιοποίηση της όποιας αλήθειας ανήκει πάντα στους νικητές και είναι γνωστό ό,τι η ιστορία γράφεται από τους νικητές και ράβεται στα μέτρα τους, ενώ μετά από λίγο καιρό ενδέχεται η Αλήθεια να γεννηθεί μέσα σου, άλλωστε Α-ΛΗΘΗ σημαίνει να ΞΑΝΑ ΘΥΜΗΘΕΙΣ. Εσύ (ΑΝ) προσέχεις ανά διαστήματα και παρατηρείς αν η αλήθεια έχει αλλάξει, αντιλαμβάνεσαι ό,τι ποτέ δεν αλλάζει. Μερικές φορές τυχαίνει να δεις αυτή την αλήθεια που διδάχθηκες να προβάλλεται στην τηλεόραση ή στην εφημερίδα και με κάποιο τρόπο επιβεβαιώνεσαι, ότι εσύ και πολλοί περισσότεροι έχετε την ίδια άποψη, ότι συμφωνείτε. Λοιπόν, αυτό δεν είναι πραγματικό, μονάχα η Συμφωνία σας το κάνει πραγματικό.

Πάρα πολλοί από εμάς ΠΑΡΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΟ ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ έχουμε αντιληφθεί, πόσα παράδοξα υπάρχουν, πόσες ασυμφωνίες σχετικά με την κοινωνική μας πραγματικότητα, γιατί απλά το ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ δεν μπορεί να κρυφτεί, είναι εκεί και περιμένει να το Παρατηρήσεις για να σου αποκαλύψει την Α-ΛΗΘΗ (αλήθεια) του. Μην ξεχνάμε πως ο άνθρωπος Βλέπει με τον Εγκέφαλο και όχι με τα μάτια του.Είναι σαν να υπάρχει ένα σύνολο αντι-ανθρωπίνων αξιών σχετικά με τα θέματα προσπαθούμε και ελπίζουμε να τα κάνουμε προς όφελός μας. Από την άλλη μεριά είναι οξύμωρο ότι ενώ υπάρχουν ανθρωπιστικές αξίες η εκμετάλλευση πάντα κυριαρχεί χωρίς να υπάρχει σύνεση. Όμως όλες αυτές οι πράξεις δεν γίνονται από ανθρώπινο χέρι ούτε κι έχουν κανένα ανθρώπινο κίνητρο και δεν είναι καν ανθρωποκεντρικές.

*Σκέψου την τροφή που προωθείται για να καταναλώνει ο άνθρωπος, μονάχα απ αυτό αντιλαμβάνεσαι πως κάτι είναι παράδοξο, παράλογο, αφύσικο …( όχι δεν είναι τροφή το χάμπουρκερ και η κόκα κόλα)

*Σκέψου αυτά τα εκατοντάδες ασήμαντα (πιο κάτω κι από ασήμαντα) που τον κρατούν απασχολημένο σε ένα 24ωρο ! (είναι απίστευτα ασήμαντη η πολιτική, το ποδόσφαιρο, η θρησκεία)

*Σκέψου πόσα φυσιολογικά και φυσικά χρειάζεται να παραβλέψει σαν να μην υπάρχουν για να μπορεί να επιβιώσει ! (όχι δεν είναι φυσιολογικό να είσαι ΔΟΥΛΟΣ και να ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ)

*Σκέψου με πόσους πιθανούς κι απίθανους τρόπους τον έχουν αποκόψει από την Διανοητική και Πνευματική του πρόοδο ! (όχι δεν είναι πνευματική πρόοδος ο Οσσο, ο Γκουρτζιέφ, ο χριστιανισμός και κανένας -ισμός)

*Σκέψου λίγο διαφορετικά … Απλά πράγματα !

* Προτείνω να διαβάσεις το βιβλίο σε βίπερ, θα το βρεις σε κάποιο παλαιοπωλείο, μαζί με την σκόνη και την μυρωδιά του χαρτιού, ίσως μπορέσεις μετα το τέλος του να αναρωτηθείς και να ΚΑΝΕΙΣ.

*Αν νομίζεις πως η «επιστημονική φαντασία» είναι μόνο φανταστική επιστήμη, είσαι πιο βλάκας απ’ ότι φαντάζομαι.

Αυτοί οι Εξωγήινοι είναι μια κάποια λύση: Ο Voyager 2 που στείλαμε στο διάστημα το 1977 με πληροφορίες για τον πολιτισμό μας, ελπίζοντας να τον βρουν οι Εξωγήινοι και να πετύχουμε τέλος πάντων, την πολυπόθητη επαφή, ξαφνικά, στις 22 Απριλίου 2010, άλλαξε το σήμα που μας έστελνε. Μήπως πρόκειται για τεχνικό λάθος του πομπού; Ο ειδικός στους Εξωγήινους Hartwig Hausdorf λέει: «Δείχνει σχεδόν σαν κάποιος να αναπρογραμμάτισε ή ίσως να αποπροσανατόλισε το μηχανισμό» Κάποιοι δεν θέλουν να μας γνωρίσουν, γιατί άραγε;

Ο Αρθουρ Κλαρκ γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1917 στο Μάινχεντ του Σόμερσετ και πέθανε σε ηλικία 90 ετών στις 19 Μαρτίου του 2008 στο Κολόμπο της Σρι Λάνκα. Από μικρή ηλικία εκδήλωσε ενδιαφέρον για την αστρονομία και την επιστημονική φαντασία. Στη διάρκεια του Β Παγκόσμιου Πολέμου υπηρέτησε στη Βασιλική Αεροπορία ως ειδικός στα ραντάρ και συμμετείχε στην ανάπτυξη του συστήματος προειδοποίησης που επέτρεψε στη RAF να κερδίσει τη Μάχη της Βρετανίας. Μετά τον πόλεμο πήρε πτυχίο Μαθηματικών και Φυσικής από το Kings College του Λονδίνου. Μετά τον πόλεμο υπήρξε επίσης διευθυντής της Βρετανικής Διαπλανητικής Εταιρείας και ήταν ο πρώτος στον κόσμο που πρότεινε την ιδέα χρήσης δορυφόρων σε γεωστατική τροχιά ως αναμεταδοτών στις τηλεπικοινωνίες.

Το 1954 ανέλαβε μια υποβρύχια εξερεύνηση και φωτογράφισε τον βυθό στους υφάλους της Αυστραλίας και τις ακτές της Κεϋλάνης, γεγονός που επηρέασε τη συγγραφική του καριέρα και τον ώθησε να δηλώσει πως η κατάδυση είναι η κοντινότερη εμπειρία στη διαστημική πτήση. Σχολίασε για λογαριασμό του τηλεοπτικού δικτύου CBS τις πτήσεις στη Σελήνη των διαστημοπλοίων Απόλλων 11, 12 και 15, ενώ με τα βιβλία του υπήρξε προπαγανδιστής της εξερεύνησης του διαστήματος. Ήταν εταίρος σε πολλούς επιστημονικούς συλλόγους και πρόεδρος της Αγγλικής Διαπλανητικής Εταιρίας (British Interplanetary Society). Για τις επιστημονικές εργασίες του τιμήθηκε με διακρίσεις και βραβεία από αγγλικά και αμερικανικά επιστημονικά ιδρύματα. Τα πρώτα του σημαντικά διηγήματα, Loophole και Rescue Party, δημοσιεύτηκαν το 1946 στο περιοδικό Astounding Science Fiction.

To 1953 o Κλαρκ γνώρισε και παντρεύτηκε την 22χρονη τότε Μέριλιν Μέιφιλντ, η οποία είχε ήδη έναν γιο από τον πρώτο της γάμο. Χώρισαν σε διάστημα έξι μηνών, αν και το διαζύγιο δεν επισημοποιήθηκε μέχρι το 1961, πέντε χρόνια μετά τη μετανάστευσή του στη Σρι Λάνκα. Στις αρχές του 1998, λίγο πριν ο πρίγκιπας Κάρολος τον στέψει ιππότη στη διάρκεια επίσκεψής του στη Σρι Λάνκα, η βρετανική σκανδαλοθηρική εφημερίδα Sunday Mirror τον κατηγόρησε για παιδοφιλία. Ο ίδιος διέψευσε κατηγορηματικά το δημοσίευμα και αργότερα το ίδιο έτος κρίθηκε αθώος από τις Αρχές της Σρι Λάνκα. Η εφημερίδα απέσυρε τους ισχυρισμούς της και ο Αρθουρ Κλαρκ στέφθηκε ιππότης το 2000.

Ο Άρθουρ Κλαρκ υπήρξε από του πρωτοπόρους της σκληρής επιστημονικής φαντασίας και συνήθως συγκαταλέγεται στους τρεις σπουδαιότερους συγγραφείς του χώρου, μαζί με τον Ισαάκ Ασίμοφ και τον Ρόμπερτ Χαϊνλάιν. Έχει δηλώσει ότι ο ίδιος επηρεάστηκε περισσότερο από τη λογοτεχνία του Όλαφ Στάπλεντον, κεντρικό μοτίβο της οποίας είναι η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους και η σχέση του με τον κόσμο. Στα έργα επιστημονικής φαντασίας του ίδιου του Κλαρκ βασική θεματολογία είναι η ενόραση για το κοντινό ή το απώτερο μέλλον, η διερεύνηση των όρων για ζωή στο διάστημα και η απελευθέρωση του Ανθρώπου, βάσει αυστηρών επιστημονικών δεδομένων, ενώ όχι σπάνια η πλοκή τους αντικατοπτρίζει το κοσμικό μυστήριο.

Η μεταφυσική του φλέβα, οι μυστικιστικές του ανησυχίες αλλά και η ενασχόλησή του με το παραφυσικό έγιναν αισθητά με τα μυθιστορήματα «Η πόλη και τ’ άστρα», «Οι Επικυρίαρχοι» και το γνωστότερο διήγημά του «Ο Φρουρός» (Sentinel, γραμμένο το 1948), το οποίο αποτέλεσε αρχικό υλικό για το σενάριο της κινηματογραφικής επιτυχίας 2001: Οδύσσεια του Διαστήματος, που σκηνοθετήθηκε από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ το 1968. Το 2001, το οποίο θεωρείται μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας, έγινε ταυτόχρονα και μυθιστόρημα από τον Κλαρκ, ενώ η επιτυχία του οδήγησε τον συγγραφέα να γράψει τρεις συνέχειες, τα «2010: Οδύσσεια 2», «Οδύσσεια 2061» και «3001: Η Τελική Οδύσσεια», εκ των οποίων η πρώτη, προσαρμοσμένη στο ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής και με ένα εμφανές ειρηνιστικό μήνυμα, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1984 από τον Πίτερ Χάιαμς.

Κεντρική ιδέα της Οδύσσειας του Διαστήματος αλλά και των Επικυρίαρχων είναι η καταγωγή και εξέλιξη του Ανθρώπου, είτε με τη βοήθεια της τεχνολογίας είτε χωρίς, και η επαφή του με το υπερβατικό. Ωστόσο ο ίδιος ο Κλαρκ είχε δηλώσει σε συνέντευξη του πως ήταν άθεος, καθώς και πως δεν πίστευε σε παραφυσικά γεγονότα παρά μόνο ως φαινόμενα δυνάμενα να ερμηνευθούν επιστημονικώς.

Γνωστή επίσης είναι και η πολυβραβευμένη σειρά βιβλίων «Ράμα», που ξεκίνησε το 1972 με το μυθιστόρημα Ραντεβού με τον Ράμα, η οποία περιλαμβάνει συνολικά τέσσερα βιβλία. Η σειρά περιγράφει την πρώτη επαφή της Ανθρωπότητας με εξωγήινη τεχνολογία, σε ένα κοντινό μέλλον όπου η Γη έχει ενοποιηθεί πολιτικά σε ένα κλίμα κοινωνικής ελευθεριότητας. Παρόμοια, σχεδόν ουτοπικά σκηνικά, όπου προδιαγράφεται ο αποικισμός του Ηλιακού Συστήματος αλλά και η ειρήνευση και αρμονική συνύπαρξη των ανθρώπων μέσω του τεχνολογικού πολιτισμού, αποτελούν το υπόβαθρο και των μυθιστορημάτων «Αυτοκρατορία της Γης», «Παράξενες Θάλασσες», όπου το εξερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται προς τον βυθό των ωκεανών αντί για το διάστημα, «Οι πηγές του Παραδείσου», όπου μία μυθιστορηματική εκδοχή της ιστορίας της Σρι Λάνκα εμπλέκεται με την υποτιθέμενη μελλοντική κατασκευή του πρώτου διαστημικού ανελκυστήρα κ.α.

Στο βιβλίο του «The Songs of Distant Earth», που αποτέλεσε έμπνευση για το ομώνυμο μουσικό άλμπουμ του Μάικ Όλντφιλντ και ήταν ανάπτυξη παλαιότερου διηγήματος, ο Κλαρκ εξερευνά την ιδέα της διαστημικής αποστολής κλειστών οικοσυστημάτων για διαστρικά ταξίδια πολλών γενεών, με στόχο τον αποικισμό πλανητών που απέχουν πολύ από το Ηλιακό Σύστημα. Στο εν λόγω βιβλίο επιχείρησε να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη των χαρακτήρων και στο συναισθηματικό υπόβαθρο, ίσως ως απάντηση σε κατηγορίες κριτικών λογοτεχνίας που υποστήριζαν ότι τα έργα του εστίαζαν υπερβολικά στη μελλοντική τεχνολογία, ενώ οι χαρακτήρες τους ήταν ρηχοί και μονοδιάστατοι.

Ο Κλαρκ έγραψε και μη μυθοπλαστικά έργα, όπως η συλλογή δοκιμίων «Προέκταση στο μέλλον (Profiles of the Future: An inquiry into the limits of the possible)» σχετικά με πιθανές μελλοντικές τεχνολογίες και τις κοινωνικές επιπτώσεις τους, ενώ συμμετείχε και στην παραγωγή των εκλαϊκευμένων αγγλικών τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ «Τα μυστήρια του κόσμου (Mysterious World)» (1980), το οποίο αφορούσε άλυτα αινίγματα της φύσης και του απώτατου παρελθόντος του Ανθρώπου, και «Άγνωστες Δυνάμεις (World of Strange Powers)» (1985), που αφορούσε παραφυσικά φαινόμενα και επιστημονικές ερμηνείες τους.



http://terrapapers.com/?p=36030

Εβραίοι και Χριστιανοί υπό το Ισλάμ

 

«Ο έξυπνος άνθρωπος δεν υποδουλώνεται σε τίποτα. Ούτε στο Νόμο».

Το λέει ο Ευριπίδης στον «Ορέστη»: «Πᾶν τοὐξ ἀνάγκης δοῦλόν ἐστ’ ἐν τοῖς σοφοῖς»

Πώς η ελίτ χρησιμοποιεί “false flag” επιχειρήσεις στον Πόλεμο κατά της Tρομοκρατίας

“Elementary, my dear Watson!”

Με αφορμή τα γεγονότα της 13ης Νοέμβρη στο Παρίσι, αξίζει να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά πως ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει γίνει συνώνυμος με τις επιθέσεις “False Flag” (συγκεκαλυμμένες επιχειρήσεις), που οργανώνονται από παρασκηνιακές δυνάμεις «κατ’ εντολήν» και χειραγωγούν, με το αίσθημα του φόβου, τον πληθυσμό. Ιστορικά, ο όρος προέρχεται από το Πολεμικό Ναυτικό, όπου η χρήση μιας διαφορετικής σημαίας από την πραγματική πολεμική σημαία ως ruse de guerre, δηλαδή πολεμικό τέχνασμα, πριν από την επίθεση στον εχθρό, περιγράφει τις συγκεκαλυμμένες επιχειρήσεις που έχουν σχεδιαστεί με σκοπό να παραπλανήσουν τον αντίπαλο.

Το γαλλικό ruse de guerre, ή και ruse of war στα Αγγλικά, δηλαδή, αποτελεί μια σχεδιασμένη πολεμική πράξη παραπλάνησης. Υπάρχουν τουλάχιστον 17 διαφορετικοί τύποι τεχνασμάτων, όπως ενέδρες, ψευδή μηνύματα στον α­σύρματο, χρήση κατασκόπων, ομοιωμάτων όπλων κ.λπ. Ως «μητέρα» false flag στην ιστορία του σύγχρονου καπιταλισμού μπορεί να θεωρηθεί η χρήση της αμερικανικής σημαίας από το Βρετανικό υπερωκεάνιο Λουζιτάνια, το μεγαλύτερο επιβατικό πλοίο της εποχής του, όταν, στις 7 Μαΐου 1915, τορπιλλίστηκε και βυθίστηκε από γερμανικό υποβρύχιο 18 χιλιόμετρα έξω από τη νότια ακτή της Ιρλανδίας.

Εκείνες τις μέρες, ο υποβρυχιακός πόλεμος εμαίνετο στον Ατλαντικό, και η Γερμανία είχε κηρύξει τις θάλασσες γύρω από το Ηνωμένο Βασίλειο σε πολεμική ζώνη. Παρόλο που το πλοίο μετέφερε όντως πολεμοφόδια, η βύθισή του προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών στις ΗΠΑ, αφού μεταξύ των θυμάτων υπήρχαν 128 Αμερικανοί, επηρεάζοντας ισχυρά την κήρυξη του πολέμου κατά της Γερμανίας από τις ΗΠΑ μερικούς μήνες αργότερα (1917).

• Το «Περιστατικό της Μαντζουρίας», 1931

Η ιστορία του σύγχρονου «τρόμου» ως συγκεκαλυμμένης επιχείρησης στον 20ο αιώνα μπορούμε να πούμε ότι σφραγίζεται με την Προβοκάτσια της Μαντζουρίας, που λειτούργησε ως πρόσχημα για την εισβολή των στρατευμάτων της Ιαπωνίας στη βορειοανατολική Κίνα, περιοχή γνωστή ως Μαντζουρία. Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1931, Γιαπωνέζοι στρατιώτες, υπό τον υπολοχαγό Suemori Kawamoto, προκάλεσαν μικρή έκρηξη σε μια σιδηροδρομική γραμμή κοντά στο Mukden (τώρα Shenyang) και κατηγόρησαν ψευδώς την Κίνα.

Με αυτό το επεισόδιο, γνωστό ως «Mukden Incident» ή «Manchurian Incident», δικαιολογήθηκε η εισβολή στη Μαντζουρία. Η έκρηξη ήταν μικρής ισχύος και δεν κατέστρεψε τις γραμμές, αλλά ο Αυτοκρατορικός Στρατός της Ιαπωνίας κατηγόρησε τους Κινέζους αντιφρονούντες για την πράξη και απά­ντησε με εισβολή και κατοχή της Μαντζουρίας, όπου οι Ιάπωνες εγκαθίδρυσαν αργότερα το κράτος-μαριονέττα του Manchukuo. Η κατοχή τους διήρκεσε μέχρι το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό το ruse of war, που σύντομα εξέθεσε την Ιαπωνία στη διεθνή κοινότητα, την οδήγησε σε διπλωματική απομόνωση και στην αποβολή της το 1933 από την Κοινωνία των Εθνών (τον πρώιμο ΟΗΕ).

• Οι επίσημα ομολογημένες προβοκάτσιες του Δεύτερου Παγκοσμίου και του Ψυχρού Πολέμου

Η προβοκατόρικη ενέργεια, στις 31 Αυγούστου 1939, στα σύνορα Γερμανίας-Πολωνίας από τις ναζιστικές δυνάμεις, γνωστή ως «Επεισόδιο του Γκλάιβιτς», ήταν η αφορμή για την εισβολή του Χίτλερ στη Γερμανία και την έναρξη του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου. Επρόκειτο για μια από τις χειρότερες «false flag» ενέργειες, μία από τις πολλές «ασύμμετρες επιχειρήσεις» που υλοποίησαν τα Ες-Ες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένους προπαγανδιστικούς στόχους των Ναζί στο ξέσπασμα του πολέμου. Τα περισσότερα που ξέρουμε γι’ αυτό προέρχονται από την κατάθεση του Γερμανού ταγματάρχη Alfred Naujocks (SS-Sturmbannführer) στις Δίκες της Νυρεμβέργης. Τη νύχτα της 31ης Αυγούστου 1939, μια μικρή ομάδα Γερμανών κομμάντος, ντυμένοι με πολωνικές στολές, υπό τις διαταγές του Naujocks, κατέλαβαν τον γερμανικό συνοριακό σταθμό διαβιβάσεων του Gleiwitz, στην Άνω Σιλεσία, και μετέδωσαν ένα προπαγανδιστικό, αντι-γερμανικό, μήνυμα στα Πολωνικά.

Ένας άλλος Γερμανός Ναζί, ο Franz Halder κατέθεσε επίσης στη Νυρεμβέργη ότι ο αρχηγός των Ναζί, Χέρμαν Γκαίρινγκ, παραδέχτηκε ότι είχε δώσει εντολή για τη φωτιά στο κτίριο του Γερμανικού Κοινοβουλίου (Reichstag) το 1933, κατηγορώντας ψευδώς τους κομμουνιστές για τον εμπρησμό.

Ο γνωστός ως «Βομβαρδισμός της Μαινίλα» (Φινλανδικά: Mainilan laukaukset) ήταν άλλη μια προβοκάτσια το 1939. Πράγματι, στις 29 Νοεμβρίου, ο Σοβιετικός Κόκκινος Στρατός βομβάρδισε το ρωσικό χωριό της Μαινίλα (κοντά στο Beloostrov) και ισχυρίστηκε ότι τα πυρά προέρχονταν από τη μεριά της Φινλανδίας κοντά στα σύνορα. Ο Σοβιετικός ηγέτης Νικήτα Χρουστσώφ ομολόγησε αργότερα γραπτώς ότι οι Σοβιετικοί με αυτό τον τρόπο κέρδισαν μια μεγάλη προπαγανδιστική νίκη και ένα causis belli (αφορμή πολέμου), για να εξαπολύσουν τον Χειμερινό Πόλεμο 4 ημέρες αργότερα κατά της Φινλανδίας.

Η βρετανική κυβέρνηση έχει κι αυτή παραδεχτεί ότι, μεταξύ 1946 και 1948, ανατίναξε 5 πλοία που μετέφεραν Εβραίους, οι οποίοι προσπαθούσαν να καταφύγουν στην Παλαιστίνη μετά το Ολοκαύτωμα, και έστησε μια ψευδο-οργάνωση με το όνομα «Υπερασπιστές της Αραβικής Παλαιστίνης», που εμφανίστηκε να παίρνει την ευθύνη γι’ αυτές τις «συγκεκαλυμμένες επιχειρήσεις». Οι βόμβες «φυτεύτηκαν» στα πλοία μεταφοράς τους από πράκτορες της βρετανικής ΜΙ6, στα πλαίσια της Επιχείρησης Embarrass, ενός σχεδίου αποτροπής των Εβραίων να πάνε στην Παλαιστίνη, χρησιμοποιώντας παραπληροφόρηση και προπαγάνδα. Η επιχείρηση αποφασίστηκε σε μια σύσκεψη υψηλότατου επιπέδου, στις 14 Φεβρουαρίου 1947, αξιωματούχων των Μυστικών Υπηρεσιών του στρατού, της ΜΙ6, του Υπουργείου Α­ποικιών και του επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών, William Hayter, ο οποίος αργότερα έγινε πρεσβευτής στη Μόσχα.

• Οι προβοκατόρικες πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην Κούβα και στο Βιετνάμ

Πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα αποδεικνύουν ότι, το 1962, οι αρχηγοί των σωμάτων των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων είχαν συμφωνήσει σε ένα σχέδιο ανατίναξης αμερικανι­κών αεροπλάνων (ακόμα και με κλείσιμο των κινητήρων τους), καθώς και διάπραξης τρομοκρατικών ενεργειών σε αμερικανικό έδαφος, ώστε στη συνέχεια να κατηγορήσουν τους Κουβανούς του Κάστρο, προκειμένου να δικαιολογήσουν εισβολή στην Κούβα (WashingtonBlog, 14/11/2015).

Η NSA έχει επίσης παραδεχθεί τα ψέματα που ειπώθηκαν σχετικά με το τι συνέβη στο περιστατικό του Κόλπου του Τόνκιν (Gulf of Tonkin Incident) το 1964: παραποίησαν πληροφορίες για να κάνουν να φαίνεται ότι βορειοβιετναμέζικα πλοία πυροβόλησαν ένα πλοίο του αμερικανικού στόλου, ώστε να δημιουργήσουν μια ψευδή δικαιολογία για τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Στις 2 και 4 Αυγούστου, το αμερικανικό αντιτορπιλλικό Maddox, ενώ περιπολούσε στον Κόλπο του Τόνκιν, στη βόρεια ακτογραμμή του Βιετνάμ, ανέφερε ότι δεχόταν επίθεση από τρεις τορπιλλακάτους του Βόρειου Βιετνάμ.

Το αποτέλεσμα αυτών των δύο ψευδών περιστατικών ήταν να περάσει από το Κογκρέσσο ένα Ψήφισμα που έλυσε τα χέρια του Λύντον Τζόνσον, προέδρου των ΗΠΑ τότε, ώστε να έχει νόμιμη δικαιολογία για την έναρξη ανοικτού πολέμου κατά του Βόρειου Βιετνάμ. Ο Τζόνσον, εν αντιθέσει με τον προκάτοχό του, δολοφονημένο πρόεδρο Κέννεντυ, υποστήριζε την στρατιωτική κλιμάκωση, προκειμένου να ρίξει το γάντι στη θεωρούμενη επεκτατική απειλή της Σοβιετικής Ένωσης.

• Οι νατοϊκές επιχειρήσεις της «Κόκκινης Προβιάς» (GLADIO) στην Ευρώπη

Το 1948, στη Γαλλία δημιουργείται η «Western Union Clandestine Committee» (WUCC) για να οργανώσει τον μυστικό «ανορθόδοξο πόλεμο» του ΝΑΤΟ… το οποίο επισήμως ιδρύεται έναν χρόνο αργότερα (για να μην έχουμε αυταπάτες: προηγούνται οι Μυστικές Υπηρεσίες). Το ΝΑΤΟ, σε συνεργασία με το πεντάγωνο και τη CIA, από τη δεκαετία του ’60 άρχισε να διεξάγει τρομοκρατικές επιθέσεις (βόμβες, δολοφονίες κ.ά.) στην Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που ήταν μέλη της Δυτικής Στρατιωτικής Συμμαχίας, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ελλάδα, η Ολλανδία και άλλες. Ανάμεσα στις δεκάδες επιθέσεις «false flag» που πραγματοποιήθηκαν, στα πλαίσια του προγράμματος αυτού που ονομάστηκε «Κόκκινη Προβιά», ενδεικτικές μόνο είναι:

Το μακελειό της Piazza Fontana στην Ιταλία (1969) που εσκεμμένα αποδόθηκε στην Αριστερά, η σφαγή στον σιδηροδρομικό σταθμό Atocha της Μαδρίτης (1977) που έγινε από τον μυστικό στρατό των μετόπισθεν (stay-behind), η έκρηξη στην αίθουσα αναμονής της δεύτερης θέσης στον σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια, στην Ιταλία, που σκότωσε 85 και τραυμάτισε 200 άτομα (1980), τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία κ.λπ. Ένα αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της CIA από το 1973 αποκάλυψε ένα πρόγραμμα για την εκπαίδευση ξένων αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων σε ανατινάξεις και εμπρησμούς εμπορικών και στρατιωτικών στόχων, τακτικές που χρησιμοποιούνται σε τρομοκρατικές επιθέσεις.

• Οι επιχειρήσεις «false flag» της ισραηλινής Μοσσάντ

Δεκάδες είναι οι ανάλογες επιχειρήσεις των Ισραηλινών, τόσο στη Μέση Ανατολή, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο, ειδικότερα στην Ευρώπη. Ενδεικτικά, το 1984, η Μοσσάντ τοποθέτησε έναν ραδιομεταδότη στην κατοικία του Καντάφι στην Τρίπολη, ο οποίος μετέδιδε ψευδείς εκπομπές τρομοκρατικών οδηγιών, τις οποίες ηχογραφούσε η Μοσσάντ. Ο Ρόναλντ Ρήγκαν διέταξε, αμέσως μετά, τον βομβαρδισμό της Λιβύης, το 1986.

• Παγκοσμιοποίηση και «Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας»

Είναι πλέον γνωστό ότι οι ΗΠΑ κατηγόρησαν ψευδώς το Ιράκ για την ανάμειξή του στις επιθέσεις της 11/9 το 2001, στη Νέα Υόρκη. Παρόλο που η σχετική Επιτροπή παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε καμία σχέση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν με την ιστορία των Δίδυμων Πύργων, ο τότε Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Ντικ Τσένεϊ, ισχυρίστηκε πως κατείχε πληροφορίες «μη διαθέσιμες για την Επιτροπή». Σήμερα, μετά από 12 χρόνια, πολλοί Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι η 11/9 ήταν στημένη κρατική τρομοκρατία, αλλά το Ιράκ … δεν ήταν το κράτος πίσω από τους αεροπειρατές.

Μεταξύ άλλων, τώρα: Ο πολύ έγκριτος αρθρογράφος της Telegraph Ambrose, Evans-Pritchard, έγραψε ότι ο επικεφαλής των σαουδαραβικών Μυστικών Υπηρεσιών, πρίγκηπας Bandar, παραδέχτηκε πρόσφατα ότι η σαουδαραβική κυβέρνηση ελέγχει «Τσετσένους» τρομοκράτες [Daily Telegraph, 24/10/2015]. Υψηλά ιστάμενες αμερικανικές πηγές παραδέχτηκαν ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (μιας νατοϊκής χώρας) πραγματοποίησαν τις επιθέσεις με χημικά όπλα, για τις οποίες κατηγόρησαν τη συριακή κυβέρνηση. Υψηλά ιστάμενο στέλεχος της τουρκικής κυβέρνησης περιέγραψε σε μαγνητόφωνο σχέδια για τρομοκρατικές επιθέσεις, για τις οποίες θα κατηγορούσαν την κυβέρνηση του Άσσαντ [Washington’s Blog, 08/4/2014].

Ο Ουκρανός επικεφαλής των Υπηρεσιών Ασφαλείας παραδέχεται ότι οι επιθέσεις από ελεύθερους σκοπευτές, εξαιτίας των οποίων ξεκίνησε το ουκρανικό πραξικόπημα, έγιναν για να παγιδεύσουν τους διαδηλωτές. Ουκρανοί αξιωματούχοι, ε­πί­σης, παραδέχονται ότι οι Ουκρανοί ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούσαν και προς τις δύο πλευρές, ώστε να δημιουργήσουν το μέγιστο δυνατό χάος [Washington’s Blog, 14/3/2014].

Βρετανός κατάσκοπος ισχυρίζεται ότι πραγματοποιεί επιθέσεις «ψηφιακής false flag» σε ηλεκτρονικούς στόχους, παγιδεύοντας ανθρώπους, γράφοντας υβριστικά ή μη νόμιμα e-mail και ενοχοποιώντας, έτσι, τον στόχο που εκλαμβάνεται ως αποστολέας [Washington’s Blog, 10/2/2014]. Αμερικανοί στρατιώτες αποκαλύπτουν σε βίντεο ότι έχουν διαταχθεί, αν σκοτώσουν αμάχους Ιρακινούς και Αφγανούς, να «πετάξουν» τα αυτόματα κοντά στο σώμα των θυμάτων τους, ώστε να φανεί ότι αυτοί ήταν μαχητές. [«Drop-Weapons»/ ΥouΤube]. Το 2005, ο καθηγητής John Arquila, αμυντικός αναλυτής στη Ναυτική Σχολή Πολέμου των ΗΠΑ, επιφορτίσθηκε από τις Δυτικές Μυστικές Υπηρεσίες να δημιουργήσει καινούργιες «ψευδοσυμμορίες» με δράση τρομοκρατικών ομάδων ως μέσον για την υπονόμευση των πραγματικών αντιστασιακών δικτύων.

• Η «ψευδοστρατηγική» της Δύσης στη Μέση Ανατολή

Σύμφωνα με τον βραβευμένο με Πούλιτζερ, γνωστό Αμερικανό δημοσιογράφο Σέιμουρ Χερς, αυτή η «ψευδοστρατηγική» των ΗΠΑ έχει ήδη εφαρμοστεί από το Πεντάγωνο, και τα αποτελέσματά της είναι πιθανόν αυτά που ζούμε σήμερα στη Μέση Ανατολή, το Παρίσι και αλλού. Αναρωτιέται κανείς: Πώς μπορεί να επηρεάσει όλο αυτό το «τρομοκρατικό» σενάριο του Παρισιού τις εξελίξεις; Σε αυτό το σήριαλ, η Ε.Ε. δεν έχει κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Πρέπει όμως να εμπλακεί, για να πάψει να ψωνίζει φθηνό πετρέλαιο από τους τζιχαντιστές.

α) Η Ε.Ε. θα αναγκαστεί να αγοράζει πετρέλαιο μόνο από ελεγχόμενες πηγές, όπως προ Σαντάμ (π.χ. Σαουδική Αραβία), γεγονός που χτυπά πρώτη τη Γερμανία που εισάγει το περισσότερο πετρέλαιο και με διαφορά.

β) Εκβιάζεται η Ρωσία, που θα αναγκαστεί να διαχειριστεί και μία «συνεργασία» με την ΕΕ κατά των τζιχαντιστών.

γ) Παγίδα για τον Ομπάμα, που έχει κάνει κολλεγιά με τον Πούτιν, κι άρχισε να καρφώνεται.

Υπεύθυνος σχεδιασμού: το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ, τα γνωστά «γεράκια» του Λευκού Οίκου και της CIA, που είχαν παραμεριστεί από τον Ομπάμα κατά τη θητεία του και που βυσσοδομούν ότι ο Ομπάμα «θέλει να μειώσει τον αμερικανικό ρόλο στον κόσμο»… και «επιβάλλει σχεδόν μηδαμινές κυρώσεις στον Πούτιν για τις πράξεις του στην Ουκρανία» [σημαντικό στρογγυλό τραπέζι στο Tablet magazine, Έκφραση του αμερικανοεβραϊκού λόμπι για τη Γαλλία και τη Ρωσία, την Τζιχάντ και το μέλλον της Δύσης, David Samuels, www.tabletmag. com/jewish-news-and-politics/middle-east-rountable, November 22, 2015].

Η Γερμανία περισσεύει πάλι, όπως και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, χρησιμοποιείται στον βαθμό που χρειάζεται (ο «χρήσιμος ηλίθιος», αφού μιλάμε για λαό-ρομπότ) και μετά πετιέται ξεζουμισμένη και ξαναστήνεται αλλιώς. Όπως έλεγε ο Στάλιν: «Ο ευκολότερος τρόπος να αποκτήσεις τον έλεγχο ενός πληθυσμού είναι να εκτελείς πράξεις τρομοκρατίας». Λειτουργεί το ίδιο σε οποιαδήποτε χώρα, κοινωνία και εποχή!

Παραπλάνηση: Η αναδυόμενη τζιχάντ της Ευρώπης

Οι διεθνείς εξελίξεις μέσα στο 2014 – Ουκρανία, Μέση Ανατολή, Ασία – έδειξαν ξεκάθαρα ότι ο απώτερος στόχος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής είναι να καταστρέψει την Ρωσία, παράλληλα όμως στοχεύουν και την Κίνα όσα λαμβάνουν χώρα στην Μέση Ανατολή σήμερα. Το κρίσιμο ζήτημα που θα απαντηθεί στο άμεσο μέλλον είναι πώς η ρωσική, υπό τον Βλαδιμήρ Πούτιν, ελίτ, που ηγείται της αντινεοταξικής, μονοπολικής τάσης, θα αποτρέψει τις καταστροφικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης και την ισοπέδωση των κυρίαρχων εθνών-κρατών που αντέχουν ακόμα.

Οι Αμερικανοί, μέσω του «βομβαρδισμού» του ISIS, όπως πιστεύουν οι Ρώσοι, επιδιώκουν να ηρωοποιήσουν και να ενδυναμώσουν την οργάνωση που ελέγχουν για να νικήσει, ύστερα, τον Άσαντ. Τα σχέδια τους είναι ανελέητα: Το ISIS έχει τώρα εδάφη, αρχηγό, χαλιφάτο, χρήματα, στρατό. και στον άλλο κόσμο τους περιμένουν οι πιο ωραίες γυναίκες, όπως άφησε να εννοηθεί ο Ρώσος αξιωματούχος Araik Stapanyan, γραμματέας του Προεδρείου της Ακαδημίας για τα Γεωπολιτικά Προβλήματα, σε αποκαλυπτική συνέντευξή του στην Pravda (english.pravda.ru/08-10-2014).

«Πρίν, η Αλ Κάιντα ήταν αυτή που επέτρεψε στους Αμερικανούς να εισβάλλουν στη Μέση Ανατολή, στο Αφγανιστάν και πιο πέρα, έτσι έχουν ήδη βάσεις στην περιοχή της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Η Αλ Κάιντα εξαφανίστηκε ήσυχα. Αλλά πρώτα, η Αμερικανική ηγεσία χρησιμοποιούσε την Αλ Κάιντα για να φοβερίσει τον κόσμο και την αμερικανική κοινωνία. Ηχογραφημένα μηνύματα με απειλές του Μπιν Λάντεν εμφανίζονταν τακτικά. Σήμερα, αντί για ηχητικά, ο κόσμος παρακολουθεί βίντεο, όπου οι τρομοκράτες αποκεφαλίζουν ομήρους. Και για μία ακόμα φορά, οι ΗΠΑ αρχίζουν να ταρακουνούν την διεθνή κοινότητα, πείθοντας τους πάντες ότι πρέπει να τους βομβαρδίσουν, και ούτω καθ’ εξής.

Όλο αυτό είναι ένα παιχνίδι των ΗΠΑ. Τιμωρούν τις δυνάμεις που δεν θέλουν να υπακούσουν σ’ αυτές. Αυτοί που εκτελούν το σχέδιο, λαμβάνουν υποστήριξη και βοήθεια από τις ΗΠΑ. Ο σχιζοφρενής Αμερικανός γερουσιαστής ΜακΚέιν μιλάει πάντα κυνικά και με θράσος. Αυτός είναι ο τρόπος της αμερικανικής διπλωματίας – υποκριτική και κυνική διπλωματία. Ο ΜακΚέιν λέει ότι είναι συνεχώς σε επαφή με συνεργάτες που οι ΗΠΑ τους θεωρούν μαχητές κατά τους καθεστώτος του δικτάτορα Άσαντ. Τοποθετούν τον Άσαντ στο ίδιο επίπεδο με τα καθάρματα της ISIS. Αν όλα πάνε σύμφωνα με το αμερικανικό σενάριο, τους υποστηρίζουν. Αν κάποιος πάει ενάντια στη γραμμή των ΗΠΑ, οι Αμερικανοί τον τιμωρούν».

Πέρα απ’ όλες τις άλλες παραμέτρους πίσω από τα γεγονότα, πολιτικές, θρησκευτικές, συνωμοσιολογικές, πρέπει να δούμε ότι στον Ισλαμικό κόσμο βρίσκεται εν εξελίξει μια εσωτερική μεταρρύθμιση και, όπως στην περίπτωση της Ευρωπαϊκής Μεταρρύθμισης πριν από 500 χρόνια, αναδύεται ένας μαχητικός πουριτανισμός. Μια πιο στρατευμένη εκδοχή της θρησκείας, που απαιτεί την παγκόσμια εφαρμογή της σαρία (μουσουλμανικού νόμου) και αντικαθιστά την πιο συμβιβαστική πίστη που επικρατούσε όλα αυτά τα χρόνια στους Μουσουλμάνους της διασποράς.

Τροφοδοτούμενη από Ουαχχαμπίτικα κεφάλαια από τον Περσικό Κόλπο και από μια ριζοσπαστική ερμηνεία του Κορανίου, η πουριτανική αυτή εκδοχή του Κορανίου δεν είναι απλώς μια Ισλαμική σέκτα. Όπως ο Χριστιανικός Πουριτανισμός, που άνθησε στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα, υποστηρίζει την επιστροφή στην πρωταρχική μορφή της πίστης. Ωστόσο κι αυτός –όπως και οι Άγγλοι πουριτανοί- εκφράζει μια εντελώς νέα πρόταση, μια αντίδραση στις ιδιάζουσες συνθήκες της νέας εποχής της παγκοσμιοποίησης, και στον παρηκμασμένο δυτικό ηγεμονισμό.

Τουλάχιστον 20 Αυστραλοί τζιχαντιστές –εκτιμούν οι αρχές της χώρας αυτής– έχουν σκοτωθεί μέχρι σήμερα. Το στοιχείο αυτό δημιουργεί βάσιμους φόβους ότι οι Αυστραλοί τζιχαντιστές που πολεμούν στη Συρία και το Ιράκ ενδέχεται να είναι περισσότεροι από τους 70 που υπολογίζονταν αρχικά. Η υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας Τζούλι Μπίσοπ καυτηρίασε εξάλλου τη στάση νεαρών μουσουλμάνων της Αυστραλίας οι οποίοι θρηνούν τις απώλειες τους, τους παρουσιάζουν ως «ήρωες και μάρτυρες».

Στα τέλη του Μαΐου 2014, ο Mehdi Nemmouche, γεννημένος στην Γαλλία, που θεωρείται ότι πέρασε πάνω από έναν χρόνο πολεμώντας στην Συρία με τους φονταμενταλιστές Ισλαμιστές, μπήκε στο Εβραϊκό Μουσείο στις Βρυξέλλες και σκότωσε 4 άτομα. Αυτή η τρομερή σφαγή είναι η τελευταία σε μια σειρά γεγονότων που αναδεικνύουν την απειλή που αποτελούν οι ξένοι μαχητές για την Ευρώπη. Οι μαχητές είναι συνήθως νέοι και, αφού έφυγαν από τις ευρωπαϊκές χώρες που ζούσαν για να πάνε στις εμπόλεμες ζώνες –κυρίως την Συρία- επιστρέφουν έχοντας αποκτήσει στρατιωτική εκπαίδευση και την πρόθεση να εμπλακούν σε τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έτοιμοι να δράσουν κατά ο,τιδήποτε αντιπροσωπεύει την Δύση και τις αξίες της.

Δεν πρόκειται για νέο το φαινόμενο νεαροί Μουσουλμάνοι να παίζουν ενεργό ρόλο σε συγκρούσεις, όπως σήμερα στην Συρία, όπου πιστεύουν ότι κινδυνεύει το αυθεντικό Ισλάμ και οι αξίες του. Μια παρόμοια τάση διαφάνηκε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, μετά τις συρράξεις σε Αλγερία, Βοσνία, Ιράκ και Αφγανιστάν. Νεαροί Μουσουλμάνοι ταξίδεψαν για να συμμετάσχουν σε αυτό που θεώρησαν ως πόλεμο κατά των εχθρών του Ισλάμ, που εκπροσωπούνται από την Χριστιανική Δύση, τους Εβραίους Σιωνιστές, τους ασεβείς Μουσουλμάνους ηγέτες, τις διεφθαρμένες uleme (τις ελίτ των διανοούμενων Μουσουλμάνων μελετητών της θρησκείας), τους αποστάτες και τους θρησκευτικά αδιάφορους. Αυτοί οι ξένοι μαχητές παραμενουν σοβαρή απειλή για την Ευρώπη και είναι σαφές ότι το φαινόμενο μάλλον θα ενταθεί τα επόμενα χρόνια.

Στην Ε.Ε., αυτή την πρόκληση της παγκοσμιοποίησης την αντιμετωπίζουν τα εκατομμύρια του «Ευρω-Ισλάμ» και, ειδικότερα, όσοι ανήκουν στο «Ισλάμ των γκέτο», που δεν ελπίζουν η δεν θέλουν να δούν την ενσωμάτωσή τους στην δυτική κοινωνία. Η Ευρώπη είναι σήμερα το σπίτι για 20 εκατομμύρια περίπου Μουσουλμάνους, οι οποίοι υποφέρουν από υψηλή ανεργία, κακή υγεία και υψηλά ποσοστά αναλφαβητισμού και έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι, ειδικά μετά την 11η Σεπτέμβρη, με την αυξανόμενη δυσπιστία από τους μη-Μουσουλμάνους.

Στην Μεγάλη Βρετανία, ο αριθμός των Μουσουλμάνων που βρίσκονται στην φυλακή έχει διπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία σχεδόν των νεαρών Μουσουλμάνων επιθυμούν να στρατευθούν στον αγώνα της Τζιχάντ! Η παρουσία Γάλλων, Γερμανών και πολλών άλλων Ευρωπαίων νεαρών ανάμεσα στους στρατευμένους του ISIS δείχνει ότι η Ευρώπη λειτουργεί σαν ένα ασφαλές καταφύγιο για την ανάπτυξη της νέας γενιάς μαχητών του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Είναι πολύ φτωχοί για να ενδώσουν στον καταναλωτισμό.

Γι’ αυτούς, το μαχητικό Ισλάμ παρέχει μία ταυτότητα και μία εξήγηση για την κατώτερη θέση στην οποία βρίσκονται. Τους δίνει μια ισχυρή φωνή να εκφράσουν τον θυμό τους και τους προσφέρει μία υπερήφανη και ισχυρή ανταπάντηση. Καθώς η υποστήριξη προς αυτό αυξάνεται μέσα στα τζαμιά και στις ιστοσελίδες του Internet διαμορφώνονται σιγά-σιγά οι συνθήκες επέκτασης του ριζοσπαστικού Ισλάμ και όλα δείχνουν ότι πρόκειται για φαινόμενο που θα διαρκέσει για καιρό.

Είναι γεγονός ότι μέχρι την δεκαετία του ’90, οι ριζοσπαστικές και εξτρεμιστικές ισλαμικές ομάδες που δρούσαν στη Δυτική Ευρώπη επικεντρώνονταν στα προβλήματα της χώρας προέλευσης των μελών τους στη Μέση Ανατολή (π.χ. φιλοπαλαιστινιακά κινήματα). Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός στην Ε.Ε. έχει πάρει αποφασιστικά άλλη πορεία, προσανατολιζόμενος προς μία υπερεθνική κοινότητα, την μουσουλμανική ούμμα. Μία εξέλιξη που προωθήθηκε πολύ με την εμφάνιση του Internet και την κουλτούρα που συνδέεται μ’ αυτό.

Αξιοπερίεργο είναι ότι αυτός ο τύπος ριζοσπαστισμού πάει χέρι-χέρι με την Δυτικοποίηση στην Αγγλία, την Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι περισσότεροι ριζοσπαστικοποιημένοι Μουσουλμάνοι νέοι στην Ευρώπη είναι αυτόνομα άτομα, ανώτερου μορφωτικού επιπέδου και έχουν δυτική εκπαίδευση, συχνά σε τεχνικά ή επιστημονικά πεδία. Πολύ λίγοι αποφοιτούν από ένα παραδοσιακό μαντράσσα (θρησκευτικό σχολείο) και οι περισσότεροι βιώνουν μια περίοδο πλήρως δυτικοποιημένης ζωής, με αλκοόλ και κορίτσια, πριν γίνουν «αναγεννημένοι Μουσουλμάνοι» στα ευρωπαϊκά τζαμιά ή τις φυλακές.

Ο νεο-φονταμενταλισμός συνδυάζει τεχνολογικό μοντερνισμό (π.χ. χρήση των μέσων ηλεκτρονικής προπαγάνδας), αντίδραση στην παγκοσμιοποίηση και απόρριψη τόσο του παραδοσιακού μουσουλμανισμού όσο και της σύγχρονης δυτικής κουλτούρας. Απορρίπτει τις εγχώριες θρησκευτικές παραδόσεις ως αντι-Ισλαμικές και μιασμένες από δεισιδαιμονίες, φολκλόρ και προσθήκες από μη-Ισλαμικές πηγές. Άλλωστε στην Ευρώπη σήμερα διαχέεται μια έντονα αντι-χριστιανική κουλτούρα και παρακμιακά πολιτιστικά πρότυπα, ιδίως μέσα στη νεολαία. Ο Γερμανός ερευνητής του Ισλάμ, Thorsten Schneiders, διαπιστώνει ότι στην σημερινή Γερμανία ο ακραίος Σαλαφισμός είναι κυρίαρχο ρεύμα στην νεολαία που έχει ανάγκη από μια επαναστατική διέξοδο, αποστρεφόμενη την ηθική και κοινωνική καταπίεση. Ας δούμε τι είχε εξομολογηθεί ένας Αλγερινός εξτρεμιστής, ο Ρασίντ, στον βρετανικό Observer:

«Για μας, η χαρά και ο πόνος είναι συλλογικές εμπειρίες. Γυιός πολυμελούς οικογένειας, και συνεπώς σπάνια μόνος, ο μέσος μουσουλμάνος δεν έχει καμμία σχέση με την ατομιστική συμπεριφορά που χαρακτηρίζει την δυτική κοινωνία. Βιώνουμε τον πόνο του άλλου σαν να είναι δικός μας, κάτι που εξηγεί το γιατί θεωρούμε προσωπική μας υπόθεση τον θάνατο ενός εκ των Μουσουλμάνων αδελφών μας, είτε αυτός συμβαίνει σε μια Γαλλική φυλακή είτε στην Παλαιστίνη. Αν υποχρεωθούμε να εγκαταλείψουμε την χώρα μας για να πάμε να δουλέψουμε στην Δύση, ταλανιζόμαστε από την μοναξιά και την νοσταλγία για τον τόπο μας. Ζούμε στις πιο άθλιες συνοικίες της πόλης, εργαζόμαστε για μισθούς πείνας και στέλνουμε τα λίγα που μας περισσεύουν στις οικογένειές μας. Η πρώτη γοητευτική εντύπωση για την Δύση εξαφανίζεται αμέσως. Είμαστε πολύ φτωχοί για να ενδώσουμε στον καταναλωτισμό. Στην εξορία μας, έχουμε δύο στυλοβάτες: το αίσθημα της αδελφοσύνης με τους άλλους μουσουλμάνους και την καθημερινή πρακτική της θρησκείας μας. Χωρίς αυτά τα στηρίγματα θα πεθαίναμε όπως τα ψάρια έξω από το νερό. Για να τα κρατήσουμε αυτά τα δύο είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε ο,τιδήποτε».

Η ταύτιση με μια υπερεθνική umma βιώνεται κατ’ αρχάς σαν καθαρά θρησκευτική ταύτιση μεταξύ Μουσουλμανικών πληθυσμών της μεσαίας τάξης, αλλά ιδιαίτερα μεταξύ των απογοητευμένων και αποξενωμένων νέων. Μια τέτοια ταύτιση, όμως, μπορεί να οδηγήσει σε μια διαδικασία πολιτικού ριζοσπαστισμού. Η διαδικασία αυτή διαφέρει από τόπο σε τόπο και από μια κοινότητα μεταναστών σε άλλη, αλλά η γενική τάση είναι σαφής, όπως και η αιτία που την προκαλεί. Γι’ αυτούς τους αναζητητές ο νεο-φονταμενταλισμός προσφέρει έναν τρόπο ζωής που βασίζεται σε σταθερές αξίες που εφαρμόζονται πέρα από τοπικούς και χωρικούς προσδιορισμούς: από τις ερήμους του Αφγανιστάν μέχρι τις Βορειοαμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις.

Εβραϊκές και Αμερικανικές φωνές τελευταία κατηγορούν τους Ευρωπαίους ότι, συνειδητά ή ασυνείδητα, εδώ και καιρό συμβάλλουν οι ίδιοι στην μεταμόρφωσή τους σε «φόρου υποτελείς» στο Ισλάμ. Ο «φόρος» που προσφέρει αυτό το «υποβόσκον αίσθημα υποτέλειας» της Ευρώπης είναι «η χαλαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει την μουσουλμανική μετανάστευση η ανοχή της Ευρώπης για την πολιτιστική διαφοροποίηση στην ίδια της την επικράτεια η παραχώρηση οικονομικής βοήθειας προς μουσουλμανικές κυβερνήσεις που είναι ιδιαίτερα εχθρικές προς την Δύση η επιτίμηση κατά του κράτους του Ισραήλ και η κατανόηση για την παλαιστινιακή και την ισλαμική τρομοκρατία». Με λίγα λόγια, λένε, «η παλιά κατάσταση της υποτέλειας, με την αναγκαία υποταγή και δουλικότητα για την επιβίωση του υποτελούς, έχει αναβιώσει στην σύγχρονη Ευρώπη».

Ανάλογες είναι και οι θέσεις της γνωστής ιστορικού του Ισλάμ, Bat Ye’or, Βρετανής υπηκόου Αιγυπτιακής καταγωγής, που ζει στην Ελβετία. Μια ανάλυσή της με τίτλο «Εβραίοι και Χριστιανοί υπό το Ισλάμ», που δημοσιεύθηκε το 2002 στο γαλλικό περιοδικό Commentaire, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεκατρείς αιώνες «προστασίας/υποτέλειας» που επέβαλαν οι Μουσουλμάνοι στους «απίστους» πληθυσμούς της Ευρώπης έχει αφήσει βαθειά σημάδια ακόμα και στον τρόπο που η σημερινή Ευρώπη αντιμετωπίζει το Ισλάμ.

Σήμερα δύο κινήματα διεθνοποιούνται ραγδαία: το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης και οι ριζοσπάστες Ισλαμιστές. Η αλήθεια που όλοι κρύβουν είναι ότι τα τζαμιά του Αμβούργου (Al–Qods), του Λονδίνου (Finsbury Park) και της Μασσαλίας έχουν παίξει –και θα παίξουν- πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην ανάπτυξη του Ισλαμικού φονταμενταλισμού από τα θρησκευτικά σχολεία του Αραβικού κόσμου! Η μεταστροφή στο Ισλάμ σήμερα είναι ένας τρόπος ακόμα και για έναν Ευρωπαίο ακτιβιστή να βρει έναν σκοπό. Στην Γαλλία είναι περισσότεροι από 100.000 όσοι έχουν ασπασθεί το Ισλάμ. Και πρόκειται για ένα πανευρωπαϊκό φαινόμενο.

Πολλοί «αναγεννημένοι» Μουσουλμάνοι είναι πρώην Δυτικοευρωπαίοι αντιφρονούντες των δεκαετιών ’60 έως ’80. Πολλοί είναι ακτιβιστές της εργατικής τάξης που στράφηκαν στο Ισλάμ επειδή «οι Μουσουλμάνοι είναι οι μόνοι που πολεμάνε το σύστημα». Όλοι αυτοί μαζί συστρατεύονται στα σύνορα της φαντασιακής τους ούμμα επειδή αυτό που τους στενοχωρεί περισσότερο είναι οι παρενέργειες από τον «εξαμερικανισμό» της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας. «Παράξενα που είναι τα έργα του Αλλάχ», όπως θα έλεγε κάθε πιστός Μουσουλμάνος.

@Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης

http://terrapapers.com/?p=36219

«Ο Στουρνάρας θα έπρεπε να είναι φυλακή»

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕ ΣΑΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ ΣΑΝ ΕΠΑΘΛΟ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΡΟΤΣΙΛΔ (ΛΑΘΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ) ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΧΥΡΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΡΑΔΟΚΕΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΕΣΕΙ Η ΕΚΛΕΓΜΕΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ ΣΑΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ.  ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΒΥΣΟΔΟΜΕΙ ΚΑΙ ΡΑΔΙΟΥΡΓΕΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ Ο ΑΡΧΙΓΕΦΥΡΑΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ , ΓΚΑΟΥΛΑΙΤΕΡ ΤΟΥΣ ΛΕΓΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΡΑΙΧ.

ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ

Ο επίτιμος πρόεδρος του λεγόμενου «σκιώδους συμβουλίου» της ΕΚΤ αποκαλύπτει το παρασκήνιο της δράσης των κεντρικών τραπεζών.

Ανεξάρτητοι θεσμοί ή ανεξέλεγκτα όργανα ενός συστήματος που είναι πλέον σε θέση να ανατρέπει κυβερνήσεις;

''Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική επιλογή ενάντια στις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.''

Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ

 

Τον Νοέμβριο του 2002, δύο από τις ναυαρχίδες του οικονομικού Τύπου, η γερμανική Handelsblatt και η αμερικανική Wall Street Journal, είχαν μια φαεινή ιδέα:

Θα δημιουργήσουμε, είπαν, ένα «σκιώδες συμβούλιο», αποτελούμενο από ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους πανεπιστημίων, αλλά και του ιδιωτικού τομέα, το οποίο θα συνεδριάζει κάθε μήνα πριν από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και θα προτείνει εάν το βασικό επιτόκιο πρέπει να αυξηθεί, να μειωθεί ή να παραμείνει σταθερό.

Παρά το γεγονός ότι δεν έχει θεσμικά χαρακτηριστικά, η ύπαρξη του σκιώδους συμβουλίου ως συμβουλευτικού οργάνου προβλεπόταν στη Συνθήκη του Μάαστριχτ και σύντομα μετατράπηκε σε άτυπο «θεσμό», οι αποφάσεις του οποίου εισακούονται στο στρατηγείο της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη.

Ουσιαστικά, στόχος του σκιώδους συμβουλίου, όπως έγραφε παλαιότερα η Wall Street Journal, ήταν «να γεφυρώνει με τις απόψεις του το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική της βρετανικής κεντρικής τράπεζας και της γερμανικής Μπούντεσμπανκ».

Πρόεδρος και συντονιστής του συμβουλίου ορίστηκε από την πρώτη ημέρα ο δημοσιογράφος της Handelsblatt, Νόρμπερτ Χέρινγκ, ο οποίος έκτοτε συμμετέχει σε κάθε συνεδρίαση, χωρίς να διαθέτει όμως δικαίωμα ψήφου.

 

Οταν τον συνάντησα πριν από μερικές ημέρες στις Βρυξέλλες, για τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ «This is not a coup», είχα προετοιμαστεί να αντιμετωπίσω έναν ακόμη ένθερμο θιασώτη των ευρωπαϊκών θεσμών.

Στο τηλέφωνο με είχε προειδοποιήσει βέβαια ότι οι απόψεις του δεν εκφράζουν τις αποφάσεις του σκιώδους συμβουλίου. Τίποτα όμως δεν με είχε προετοιμάσει για τις «βόμβες» που θα επιχειρούσε να τοποθετήσει στα θεμέλια του ευρωσυστήματος.

«Είναι σκανδαλώδες», μου είπε ξεκινώντας τη συνέντευξη, «ότι ένας κεντρικός τραπεζίτης όπως ο Στουρνάρας μπορεί να δηλώνει δημοσίως ότι μπλόκαρε τις προσπάθειες της κυβέρνησής του για τη δημιουργία ενός παράλληλου νομίσματος και να μην καταλήγει στη φυλακή».

«Αυτή τη φορά», συμπλήρωσε, «δεν έχουμε ένα σιωπηρό πραξικόπημα», όπως στην περίπτωση της Κύπρου, της Ιταλίας ή της Ιρλανδίας, «αλλά ένα αληθινό πραξικόπημα το οποίο παραβιάζει τις αρμοδιότητες της κεντρικής τράπεζας και εμπλέκεται ανοιχτά στην πολιτική ζωή μιας χώρας».

Για τον Χέρινγκ, η ΕΚΤ έχει μετατραπεί πλέον σε έναν πανίσχυρο παίκτη ο οποίος συνομιλεί απευθείας με τις μεγαλύτερες τράπεζες του πλανήτη και δεν μπορεί να ελεγχθεί ούτε καν από τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε.

«Η λεγόμενη ανεξαρτησία της ΕΚΤ και των εθνικών τραπεζών», μου εξηγεί, «είναι εικονική. Το γεγονός ότι οι εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις της σημαίνει ότι αυξάνεται η επιρροή άλλων παικτών και αναφέρομαι φυσικά στα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η ΕΚΤ βρίσκεται πάντα στο πλευρό των μεγάλων τραπεζών».

Σύμφωνα με τον Χέρινγκ, η ΕΚΤ είναι πλέον σε θέση να αποφασίζει εάν θα διατηρήσει μια κυβέρνηση στην εξουσία ή θα την αφήσει να καταρρεύσει όταν θα δεχτεί πιέσεις από τις αγορές – και αυτό ακριβώς συνέβη με την κυβέρνηση του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία.

«Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες», συνεχίζει ο ίδιος, «αποτελούν τμήμα του συστήματος της ΕΚΤ και έχουν τρομακτική ικανότητα να εκβιάζουν κυβερνήσεις».

Μέσω της ανταλλαγής μεγάλων πακέτων ομολόγων προκαλούν μεγάλες αυξομοιώσεις επιτοκίων, αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να τους δώσουν όποια ανταλλάγματα επιθυμούν. Παράλληλα όμως «δίνουν συνεχώς πληροφορίες στην ΕΚΤ, με τις οποίες μπορεί να εκβιάζει τις κυβερνήσεις».

Ο λόγος του Χέρινγκ φαίνεται να επιβεβαιώνει όσους αντιμετώπιζαν τον κεντρικό τραπεζίτη σαν «πέμπτη φάλαγγα» της ΕΚΤ. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι αν υπήρχαν πράγματι άνθρωποι που πίστεψαν ότι μια κυβέρνηση θα ήταν σε θέση να ασκήσει ανεξάρτητη πολιτική δίπλα σε μια «ανεξάρτητη» κεντρική τράπεζα.

efsyn.gr

Ο ΟΛΥΜΠΟΣ ΤΟΥ ΑΡΗ! Το μεγαλύτερο βουνό στο ηλιακό σύστημα προκαλεί δέος με τις διαστάσεις του

Ο Όλυμπος του «Κόκκινου» πλανήτη είναι τόσο μεγάλος, που η κορυφή του δεν είναι ορατή αν κάποιος τον κοίταζε από το έδαφος!

Πρόκειται για ένα ηφαιστειακό βουνό ύψους 27 χιλιομέτρων, δηλαδή τρεις φορές ψηλότερο από το Έβερεστ. 

Το σύμπλεγμα της καλντέρας του έχει πλάτος 85 και βάθος 3 χιλιόμετρα, ενώ η βάση του βουνού έχει μήκος 550 χιλιόμετρα. Η ηλικία του βουνού- ηφαιστείου υπολογίζεται στα 2 εκατομμύρια χρόνια!

Το εντυπωσιακό είναι ακόμα ότι ουσιαστικά είναι αδύνατο για κάποιον που στέκει στην επιφάνεια του πλανήτη να δει από μακριά την πλήρη σιλουέτα του βουνού, γιατί λόγω της καμπυλότητας του πλανήτη, της τεράστιας έκτασης του ηφαιστείου αλλά και της μικρής του κλίσης (2,5 μέχρι 5 μοίρες) το βουνό κρύβει το ίδιο του το σχήμα – μόνο οι γκρεμοί που το πλαισιώνουν θα ήταν ορατοί. Ο μοναδικός τρόπος για να δει κανείς έστω μέρος του βουνού, είναι να σταθεί στο ψηλότερο σημείο της κορυφής του κρατήρα του. Και πάλι όμως, το μεγαλύτερο μέρος του κρατήρα θα χάνεται πίσω από τον ορίζοντα

Εσφαλμένη πάντως είναι η εντύπωση ότι η κορυφή του Ολύμπου φθάνει πάνω από τις παρυφές της ατμόσφαιρας του Άρη και βρίσκεται μέσα στο διάστημα.

crashonline.gr

http://pisoapothnkoyrtina.blogspot.gr/2016/01/blog-post_844.html