ΥΠΑΝΘΡΩΠΑ ΚΤΗΝΗ! 18.000 παιδιά από την Συρία, σφάχτηκαν για εμπόριο οργάνων στην Τουρκία! (ΒΙΝΤΕΟ)

ΤΩΡΑ ΠΟΥ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑ… 

Να εξηγήσουν γιατί συγκάλυψαν την καταγγελία – βόμβα
στον ΟΗΕ για την γενοκτονία παιδιών από τους τούρκους εμπόρους οργάνων.
Δικαιώνεται ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ που είχε χαρακτηρίσει την Τουρκία ως «κράτος βρυκόλακα».

Δείτε το βίντεο από την επίσημη συζήτηση στον ΟΗΕ για την σφαγή 18,000 παιδιών από την Συρία που βρίσκονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Τουρκία.
Παιδιά κομματιάζονται για τα όργανα τους, από ένα κράτος – βρυκόλακα που όμως θεωρείται σύμμαχος στο ΝΑΤΟ και ετοιμάζεται για είσοδο στην ΕΕ.

Μία ασύλληπτη γενοκτονία που όμως απέκρυψαν όλα τα δυτικά ΜΜ»Ε», παρά το ότι η συζήτηση διεξάγεται στον ΟΗΕ παρουσία δημοσιογράφων. Η απάντηση του…

…εκπροσώπου; Ναι, έχουμε καταγγελίες, το ψάχνουμε, θα σχηματίσουμε ειδική επιτροπή κλπ. Την ώρα που η σφαγή παιδιών συνεχίζεται…
Ποιός θυμάται την σφαγή των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου σε Αλβανικό έδαφος για τον ίδιο λόγο; Από τα ίδια κτήνη; Από τους υπανθρώπους που όμως έχουν δισεκατομμύρια μαύρου χρήματος για να κλείνουν τα στόματα δημοσιογράφων, πολιτικών και λειτουργών κάθε είδους;

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙ’ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΘΗΡΙΩΔΙΑ; ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ «ΕΛΛΗΝΙΚΟ» ΝΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ; ΠΟΙΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΟΥΝ;

Πηγή

Πηγή: http://paratolmosblog.blogspot.com/2015/09/18000.html#ixzz3nJYVjuqJ

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΙ ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΚΛΙΝΤΟΝ! ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΣΕ Η ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ;

Είναι σωστό οι δημοσιογράφοι να δέχονται δώρα από επιχειρηματίες;

Ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος αποκάλυψε μόνος του μέσω των κοινωνικών δικτύων (όπως φαίνεται και στην παρακάτω φωτογραφία) ότι η απουσία του από τον ΣΚΑΙ, οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν προσκεκλημένος στο ετήσιο συνέδριο Clinton Global Initiative της Νέας Υόρκης… 

Στο οποίο συμμετείχαν πέρα του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο διεθνής επενδυτής Τζόρτζ Σόρος…
Η Γιάννα Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι…

Μάλιστα σύμφωνα με το ρεπορτάζ πολλών Διαδικτυακών Μέσων, στη Γιάννα Αγγελοπούλου ανήκει και η πρωτοβουλία να καλέσει 4 με 5 έλληνες δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων ο Παύλος Τσίμας, ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος, ο εκδότης του «Πρώτου Θέματος» Θέμος Αναστασιάδης κ.ά… Επιπλέον, τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ ισχυρίζονται ότι τα έξοδα μετάβασης και διαμονής των εν λόγω δημοσιογράφων καλύφθηκαν από την κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου που πήρε και την πρωτοβουλία… Στην περίπτωση που ισχύει κάτι τέτοιο, μοιραία προκύπτουν και οι εξής απορίες (αφορμή για συζήτηση):

Είναι σωστό ένας δημοσιογράφος και μάλιστα με εξαιρετικά μεγάλη επιρροή στην κοινή γνώμη να δέχεται δώρα από επιχειρηματίες; Το δώρο προϋποθέτει αντάλλαγμα; Ή ισχύει μόνο για τις περιπτώσεις μεταξύ φίλων (που ανταλλάσσουν δώρα); Το δώρο μπορεί να γίνει δωρο-δοκία;

«Τραυματίζεται» η αξιοπιστία του δημοσιογράφου που δέχεται δώρο από κάποιον επιχειρηματία; Παύει να είναι αντικειμενικός; Κινδυνεύει να μεταλλαχθεί σε «υπάλληλο» συμφερόντων; Η αποδοχή ενός δώρου από κάποιον δημοσιογράφο, σημαίνει απαραίτητα και την εξαγορά του; Δηλαδή, στόχος είναι η σιωπή του; Ή ανάποδα η προβολή του επιχειρηματία;

Γιατί ένας επιχειρηματίας κάνει δώρο σε έναν δημοσιογράφο; Ποιες είναι οι προθέσεις του; Τι γίνεται όταν η αξία του προσφερόμενου δώρου στο δημοσιογράφο, υπερβαίνει σε χρήματα (κατά πολύ) το μέσο όρο του μισθού του;

Ποιος ορίζει τι είναι ακριβό ή φθηνό δώρο;

Ο δημοσιογράφος κατά την επαφή και το συγχρωτισμό του με οικονομικούς παράγοντες και επιχειρηματίες, αλλοτριώνεται, όταν κατά τη διαδικασία αυτή, μεσολαβούν, ανταλλάγματα ή άλλες παροχές; Αμβλύνεται η δημοσιογραφική του υπόσταση, όταν τα δώρα που αποδέχεται, αντικείμενα ή υπηρεσίες, αδυνατεί να τις προσφέρει ο ίδιος στον εαυτόν του; Στην περίπτωση που ο δημοσιογράφος είναι σε θέση να τα προσφέρει όλα αυτά στον εαυτόν του, είναι λιγότερο επιρρεπής;

Εάν ο επιχειρηματίας που κάνει δώρα σε δημοσιογράφους, βλάψει κατά τη διαδικασία των δραστηριοτήτων του, μικρό ή μεγάλο αριθμό πολιτών, προκαλέσει βλάβη στο φυσικό περιβάλλον ή αλλού… ο δημοσιογράφος αποδέκτης των δώρων του επιχειρηματία που «ελέγχεται», πώς πρέπει να αντιδράσει; Να τον υπερασπιστεί; Να τον καταγγείλει; Να αδιαφορήσει για το γεγονός; Ή να το αποκρύψει;

Είναι επιλήψιμη και κατακριτέα η οποιαδήποτε μορφή επαφής, κοινωνική, φιλική ή επαγγελματική, δημοσιογράφων με επιχειρηματίες;

Το να αποδεχθεί ένας δημοσιογράφος το δώρο κάποιου επιχειρηματία, είναι εξ ορισμού πράξη εξαγοράς;

Δεν έχει δικαίωμα ένας επιχειρηματίας να είναι γενναιόδωρος με τους ανθρώπους του Τύπου; Τι θα πρέπει να κάνει ένας δημοσιογράφος που δέχεται δώρο από κάποιον επιχειρηματία; Να το επιστρέψει ή να το δεχθεί; Ένας επιχειρηματίας μπορεί να έχει φίλους δημοσιογράφους;

Συμπέρασμα: σε αντίθεση με την πληθώρα των ερωτημάτων που γεννήθηκαν, με αφορμή το ποιος κάλυψε τα έξοδα των δημοσιογράφων στο συνέδριο του ιδρύματος Κλίντον… 

Η απάντηση επιβάλλεται να είναι μόνο μία!





diktiospartakos

http://eleftheriskepsii.blogspot.gr/2015/09/blog-post_764.html

Mια διαχρονική "προφητεία" για τον Ελληνισμό πριν από 22 αιώνες που επαληθεύεται!

Όταν στις αρχές του 2ου προχριστιανικού αιώνα ο πολύπειρος Αρκάδας στρατηγός Φιλοποίμην, είδε την διάθεση για εμπλοκή στα ελληνικά πράγματα του Ρωμαίου υπάτου Φλαμινίκου, κατάλαβε πως οι Έλληνες βρισκόταν μπροστά σε τεράστιες περιπέτειες.


Ο Φιλοποίμην αποφάσισε τότε να συμβουλευθεί το Μαντείο των Δελφών για το μέλλον της Ελλάδος.
Η Πυθία έδωσε τον εξής χρησμό και ταυτόχρονα τον απόλυτο ορισμό της Ελλάδας, που εδώ και 22 αιώνες επιβεβαιώνεται στο ακέραιο:
"Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος"
Η ιέρεια των Δελφών παρομοίασε, δηλαδή, την Ελλάδα με φουσκωμένο ασκί στο φουρτουνιασμένο πέλαγος, που κλυδωνίζεται μεν λόγω των κυμάτων, αλλά που δεν πρόκειται να βυθιστεί ποτέ!
Και πράγματι, οι Ρωμαίοι -επιβεβαιώνοντας τους φόβους του Φιλοποίμενα - ήρθαν.
Οι Γότθοι ήρθαν. Οι Άβαροι ήρθαν. Οι Άραβες ήρθαν. Οι Φράγκοι ήρθαν. Οι Τούρκοι ήρθαν. Οι Γερμανοί ήρθαν.
Σύμμαχοι ήρθαν, προδότες ήρθαν, χρεωκοπίες ήρθαν, μνημόνια ήρθαν...
Αλλά ο ασκός, σε πείσμα όλων αυτών και πολλών άλλων, "μηδεπώποτε βυθίζεται"!

http://pythiablog.blogspot.gr/2015/06/m-22.html

Ποια είναι η Black Rock που μαζεύει τα κόκκινα δάνεια των Ελλήνων; Της Γεωργίας Λινάρδου

Πάνε περίπατο οι διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ: «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» – Ποια είναι η Black Rock και τι σχέση έχει με τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων. Από το 2011 η Τράπεζα της Ελλάδας έδειχνε μία ιδιαίτερη προτίμηση στη Black Rock που πλέον αναλαμβάνει τα «κόκκινα» δάνεια. Γιατί άραγε; Η Black Rock Solutions αναλαμβάνει ανεξάρτητος σύμβουλος για τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων μετά από διαγωνισμό της Τράπεζας της Ελλάδας και σφοδρής απαίτησης των δανειστών;...
– Ο «αρραβώνας», πάντως, της Black Rock με την Ελλάδα είχε ξεκινήσει επισήμως από το 2011.
Σε μερικές περιπτώσεις η ιστορία έχει σπουδαιότερη σημασία από την είδηση. Όπως συμβαίνει και με την εμπλοκή της Black Rock στα του τραπεζικού μας Οίκου. Γιατί η Τράπεζα της Ελλάδος επιμένει να ποντάρει (και να πληρώνει φυσικά) έναν ξένο φορέα διερεύνησης, ελέγχου, συμβουλών και διαχείρισης κινδύνου;

Kαι δεν είναι μόνον αυτό. Η εταιρεία, το όνομα της οποίας εμπλέκεται στην παγκόσμια βιομηχανία όπλων θα αναλάβει τα στεγαστικά δάνεια των Ελλήνων και μάλιστα εν μέσω διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., δύο κομμάτων που κέρδισαν δύο εκλογικές αναμετρήσεις με το σύνθημα: «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

H Black Rock, τα εισιτήρια του τρένου και ένας «γύπας» που… «οπλοφορεί»

Η Black Rock Inc., είναι η μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων στον κόσμο με πάνω από 4.770 δισεκατομμύρια σε περιουσιακά στοιχεία υπό διαχείριση. Ιδρύθηκε το 1998 από τον Laurence Fink (Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος σήμερα), τον Robert Kapito (επίσης Πρόεδρος) και τους: Susan Wagner, Barbara Novick, Ben Golub, Hugh Frater, Ralph Schlosstein, και Keith Anderson.

Ένας από τους ισχυρά στελέχη της εταιρείας ήταν ο Charles Hallac –επίσης μοιραζόταν τη θέση του Προέδρου με τους Fink και Kapito- ο οποίος πέθανε σε ηλικία 50 ετών πριν από μερικές ημέρες και μετά από μία τετράχρονη μάχη με τον καρκίνο. Ο Hallac ήταν από τους πρώτους υπαλλήλους της Black Rock.

Ο Kapito είναι ο άνθρωπος που καθημερινά εποπτεύει τα πάντα στην εταιρεία. Ειδικά για την Ευρώπη (μας αφορά πια πάρα πολύ), όμως, ο άνθρωπος-κλειδί είναι ο David J. Blumer.

Σημαντικό στέλεχος της Black Rock θεωρούνταν μέχρι τον περασμένο Δεκέμβρη και ο πρώην (πια) διευθύνων σύμβουλος Jonathan Paul Burrows ο οποίος απλά απολύθηκε όταν ανακαλύφθηκε ότι για πολλά χρόνια χρησιμοποιούσε τον προαστιακό δίχως να πληρώνει εισιτήριο (φαίνεται να γλίτωσε γύρω στα 67,236 δολάρια). Η εταιρεία τον απέλυσε με το αιτιολογικό πως αυτό το στέλεχος «δε διαθέτει εντιμότητα και ακεραιότητα». Εντάξει, δεν ήταν μόνον το εισιτήριο που του στοίχισε τη θέση, αλλά και το γεγονός ότι τον «τσίμπησαν» να έχει χτίσει μία βίλα στη Νότιο Αγγλία κόστους 4.268.683 ευρώ! (σ.σ. δίχως φυσικά να δικαιολογείται από το μισθό της Black Rock).

Ψιλοπράγματα για εντυπώσεις που για την Black Rock έχουν ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστεί κάποιος πως αυτή τη στιγμή διαθέτει τις περισσότερες μετοχές στις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, στον τομέα της ενέργειας και σε οικονομικούς κολοσσούς ανάμεσά τους και η Apple. Με 15 τρισεκατομμύρια διαχειρίζεται οικονομικούς γίγαντες ανά την υφήλιο. Δεν είναι λεφτά της εταιρείας, αλλά των πελατών της. Όταν κάτι πάει στραβά ή όταν πάει κάτι καλά με τις μετοχές, η εταιρεία ούτε χάνει, αλλά ούτε και κερδίζει περισσότερα απ’ όσα εξ’ αρχής έχουν υπογραφεί ως σταθερή προμήθεια.

Καλό πάντως είναι η Black Rock να μη μιλά για… ηθική. Το 2013 ο τότε δημόσιος εισαγγελέας Bill De Blasio συνέταξε έναν αρκετά ενδιαφέρον κατάλογο με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Dirty Dozen of New York». Ποια ήταν –είναι- η βρώμικη δωδεκάδα; Οι 12 μεγαλύτεροι εταιρικοί επενδυτές οι οποίοι υποστηρίζουν τους κατασκευαστές όπλων. Ανάμεσά τους και η Black Rock (στο νούμερο 2 με 345, 8 εκατομμύρια δολάρια επενδύσεων στην οπλική βιομηχανία).

Και πάλι «ψιλοπράγματα». Τα καλά deal είναι το θέμα…

Η συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος

Τον Σεπτέμβριο του 2011 η Black Rock Solutions σε συνεργασία με την ελεγκτική εταιρεία Ernst&Young έπιασε δουλειά μετά από επιθυμία της Τράπεζας της Ελλάδος η οποία (επιθυμία) προήλθε από απαίτηση των δανειστών να αξιολογηθούν τα δανειακά χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών καθώς και να υπολογιστούν οι ζημιές από τα «κόκκινα» δάνεια. Τι δουλειά ήταν αυτή; Να καταγράψει, να μελετήσει και να αποφανθεί για το τι μέλλει γενέσθαι, ώστε η Τράπεζα της Ελλάδος να ξέρει τι… της γίνεται και κυρίως εάν απαιτηθούν μεγάλες κεφαλαιακές ενισχύσεις για κάποιες τράπεζες (άραγε, τι θα συμβεί με την περίπτωση που δε μπορέσουν να τις έχουν; Κρατικοποίηση;)

Τότε, πάντως, ο έλεγχος των δανειακών χαρτοφυλακίων από την Blackrock Solutions προβλέπονταν «στην τελευταία επισκόπηση της ελληνικής οικονομίας από την Τρόικα» και έχει ενδιαφέρον ότι είχε δώσει απαλλαγή στις μεγάλες κυπριακές τράπεζες μετά από «προτροπή» της Τράπεζας της Ελλάδος.

Η BlackRock και τα δάνεια των κομμάτων

Τον Φεβρουάριο του 2013 (μετά από δύο χρόνια εντατικών ελέγχων) γίνεται γνωστό πως η Blackrock μεταφέρει τα δάνεια των κομμάτων στην Αγροτική με το επιχείρημα της μη επισφάλειας παρά το γεγονός ότι αυτό δεν εξυπηρετούνταν από το 2010. Είναι ευκόλως εννοούμενο πως οι άνθρωποι της Blackrock Solutions γνωρίζουν τα πάντα περί αυτών των δανείων τα οποία σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και δεν έχουν αμφισβητηθεί, δε δόθηκαν με τις απαραίτητες εγγυήσεις. (σ.σ., θυμίζουμε πως η Αγροτική Τράπεζα ανήκει στην Τράπεζα Πειραιώς).

Σε δεύτερη και τρίτη ανάγνωση αυτό σημαίνει πως από το 2013 οι δανειστές της χώρας γνώριζαν επακριβώς τι έχει συμβεί με τα δάνεια κομμάτων αλλά και πολιτικών προσώπων, με ότι αυτό συνεπάγεται…
«Κόκκινα» δάνεια σε offshore;

Τους πρώτους μήνες μετά τον επίσημο «αρραβώνα» με την Τράπεζα της Ελλάδος, δηλαδή τον Σεπτέμβριο του 2011, διαρρέουν στην αγορά διάφορες «περίεργες» πληροφορίες σχετικά με τους ελέγχους της Blackrock. Δηλαδή τι; Ότι ορισμένες τράπεζες εμφάνιζαν διαφορετικό υπόλοιπο μη εξυπηρετούμενων δανείων στην Blackrock απ’ ότι στην Τράπεζα της Ελλάδος και ότι «δύο τράπεζες» φέρονταν να είχαν «μετακινήσει κόκκινα δάνεια σε offshore», όπως μας περιγράφει στέλεχος της αγοράς.

Σ.σ., σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι τότε οι τράπεζες που εμπλέκονταν στον έλεγχο της Blackrock ήταν υποχρεωμένες να πληρώσουν την αμερικάνικη εταιρεία για τον έλεγχο που είχε παραγγείλει η Τράπεζα της Ελλάδος και είχε επιβάλλει η Τρόικα.

«Ελλάδα: άγνωστη κατάσταση»

Τον περασμένο Ιούνιο ο Russ Koesterich επικεφαλής παγκόσμιας επενδυτικής στρατηγικής της εταιρείας αναλύει τις σκέψεις του για την Ελλάδα και γιατί πίστευε τουλάχιστον τότε πως «η χώρα είναι πιθανό να συνεχίσει να αποτελεί πηγή κινδύνου στο εγγύς μέλλον». Ενας από τους λόγους που το υποστήριζε αυτό είναι πως: «Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η βιωσιμότητα του χρέους, αλλά η ανάπτυξη».

Κατέλυσε δε στο εξής: «Στο εγγύς μέλλον, η έξοδος από το ευρώ δεν θα ήταν καταστροφική εξαιτίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (αγορά ομολόγων), ισχυρότερα κεφαλαιακά τραπεζών…» Όμως, για την μακροπρόθεσμη πρόβλεψή του θεωρεί πως «οι επιπτώσεις είναι λιγότερο σαφείς.

Σε διπλά έξυπνο ταμπλό;

Τον Ιούλιο κι αφού είχε κλειστεί από ελληνικής πλευράς με τους δανειστές μία συμφωνία «96 δισεκατομμυρίων δολαρίων», o Koesterich επέμενε μεν πως «η αβεβαιότητα παραμένει». Αργότερα τον ίδιο μήνα, σε συνέντευξη του στο Bloomberg υποστήριξε μεταξύ άλλων πως: «Προφανώς τα πράγματα δεν φαίνονται καλά, αλλά εάν εξετάσουμε τις τιμές των ομολόγων, θεωρώ ότι η απαισιοδοξία είναι υπερβολική».

Πάντως, για την ιστορία να αναφέρουμε πως η Blackrock τον Ιούλιο του 2014 με έκθεσή της κατέτασσε την Ελλάδα στην πρώτη θέση παγκοσμίως εξαιτίας της επικινδυνότητας της για χρεωκοπία. Είναι η ίδια εταιρεία που σήμερα αναλαμβάνει τη διαχείριση των… «κόκκινων» δανείων της.

 

 

http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2015/10/black-rock.html

Goldman Sachs, Bank of America και Morgan Stanley ξεπουλάνε την ελληνική Finasbank στην Τουρκία όσο τα κέρδη της σε δύο χρόνια!

Του Θεόδωρου Κατσανέβα

Η Goldman Sachs, μαζί με τη Bank of America και τη Morgan Stanley, βρίσκονται πίσω από το ξεπούλημα με διαδικασίες fast truck των διεθνών περιουσιακών στοιχείων ελληνικών τραπεζών, όπως έχει σχεδιαστεί και εκτελείται με εντολές της Τρόικα. Είναι προφανές ότι, οι δανειστές μας στοχεύουν στην απαξίωση της ελληνικής οικονομικής παρουσίας διεθνώς, με στόχο την υφαρπαγή ελληνικού πλούτου.

Σύμφωνα με τις εντολές των Ευρωκηδεμόνων μας, ύστερα από την αδιαφανή πώληση πολλών υποκαταστημάτων τραπεζών και ελληνικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό που έχει ήδη συντελεστεί, προωθείται άμεσα, μεταξύ άλλων, η πώληση του 100% της κερδοφόρας Finansbank, ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας στην Τουρκία.

Η διοίκηση της Εθνικής έχει υποχρεωθεί να καταφύγει στη συνδρομή του αμαρτωλού «αδερφάτου», των Goldman Sachs, Bank of America και Morgan Stanley, για μεθοδεύσουν την εκποίηση της κερδοφόρας Finansbank. 

Η Εθνική έχει ζητήσει παράταση του χρονοδιαγράμματος πώλησης και εκποίηση ποσοστού της Finansbank μικρότερου του 100% , κάτι που δε δέχονται οι δανειστές.

Με βάση το αρχικό υποχρεωτικό χρονοδιάγραμμα που έχει επιβληθεί άνωθεν, η Εθνική Τράπεζα όφειλε να μειώσει το ποσοστό της στη Finansbank κατά 40%, διαμορφώνοντας τη συμμετοχή της στο 60% στα τέλη του 2015. Η αρχική πρόβλεψη ήταν η μείωση του ποσοστού να γίνει σε δύο φάσεις, κάτι που ωστόσο, αν και επιχειρήθηκε, δεν κατέστη δυνατό.

Ο αρχικός σχεδιασμός στόχευε σε τίμημα 3,5 τουρκικών λιρών ανά μετοχή, δηλαδή 1,25 ευρώ. Αυτό, θα απέφερε περίπου 900 εκατ. ευρώ, με βάση την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, με παραίτηση των δικαιωμάτων της Εθνικής και την παράλληλη διάθεση ιδίων μετοχών της.

 Όμως, υπό τις μεθοδευμένες συνθήκες ταχείας υποχρεωτικής πώλησης που έχουν επιβληθεί, τα προσφερόμενα τιμήματα δεν ξεπέρασαν τα 0,90 ευρώ ανά μετοχή. Επιπλέον, το ενδιαφέρον για εξαγορά ποσοστών της Finansbank προέρχεται από funds ή μεμονωμένους μεγαλοεπιχειρηματίες. Έτσι, η κερδοφόρα ελληνική τράπεζα, οδηγείται μοιραία σε μεθοδευμένη αρπαγή.

Τα σημερινά οικονομικά στοιχεία της Finasbank είναι εντυπωσιακά. Η Τράπεζα παρέχεισυνολικές χορηγήσεις 54,3 δισ. (TL 18,9 δις. ευρώ), έχει δείκτη δανείων σε καθυστέρηση μόλις 5,5%, δείκτη κάλυψης από προβλέψεις 70% και συνολικό δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας 16,3%.

 Και το κυριότερο, τα καθαρά κέρδη της Finasbank το 2014 ανέρχονταν 313 εκ. ευρώ. Με τιμή πώλησης 0,90 ανα μετοχή, η συνολική είσπραξη από την πώλησή της, υπολογίζεται σε 648 εκ. ευρώ. Αυτό σημαίνει δηλ, ότι η ελληνική Finasbank, ξεπουλιέται σε αντίτιμο όσο περίπου τα κέρδη μόλις δύο εταιρικών ετήσιων κερδών της !

Είναι περισσότερο από προφανές ότι, εδώ, όπως και σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις, υπάρχει στοχευμένη νόμιμη κλοπή ελληνικών περιουσιακών στοιχείων. 

 

 

 

http://eleftheriskepsii.blogspot.gr/2015/09/goldman-sachs-bank-of-america-morgan.html

Η απάτη της παρουσίασης της κρίσης των ιδιωτικών τραπεζών σαν κρίσης δημόσιου χρέους της Ελλάδα

Πολίτη! (Εσύ συγκεκριμένα): ΓΙΑ ΣΕΝΑ μιλάει ο μύθος.

Εδώ δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω απ το πλήθος. Το χρέος σε βαραίνει. Κι εσένα και τα παιδιά σου και τα παιδιά των παιδιών σου. Με 40.000 ευρώ τον καθένα. Τι θα κάνεις; Κάτι δεν πρέπει να κάνεις;…

Το 2009 η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου διογκώνοντας παράνομα το δημόσιο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος και υπερτονίζοντας τη σημασία τους, σε συνεργασία με τα ιδιωτικά ΜΜΕ, παρουσίασαν την τότε εξελισσόμενη τραπεζική κρίση, σαν κρίση δημόσιου χρέους. Είχε προηγηθεί η χορήγηση απ την κυβέρνηση Καραμανλή ενός «πακέτου διάσωσης» των τραπεζών ύψους 25 δις.

Η όλη επιχείρηση «βοήθειας» της Ελλάδας απ την «τρόϊκα» (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) είχε σαν μοναδικό σκοπό να περάσουν τα ιδιωτικά χρέη των τραπεζών στο δημόσιο.

Η πρώτη δανειακή σύμβαση του 2010 αποσκοπούσε πρωταρχικά στη διάσωση των γερμανικών, γαλλικών και ελληνικών τραπεζών. Το μεγαλύτερο μέρος των δανειακών κεφαλαίων μεταβιβάστηκε απευθείας στις τράπεζες.

Με τα δάνεια «διάσωσης» διογκώθηκε και άλλαξε ριζικά το προφίλ του δημόσιου χρέους: από χρέος προς τον ιδιωτικό τομέα, μετατράπηκε σε χρέος προς τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης και προς το ΔΝΤ.

Συνολικά έχει υπολογιστεί ότι δόθηκαν πάνω από 250 δις (δηλαδή πάνω απ το ετήσιο ΑΕΠ της Ελλάδας!!!) στις τράπεζες για ανακεφαλαιοποίηση και παροχή εγγυήσεων (ακόμη και μέσω διατάξεων κρυμμένων σε άσχετα νομοσχέδια, πχ περί επιδότησης βοοειδών ή περί εκτέλεσης περιηγητικών πλόων, και όπου κάθε υπουργική απόφαση για παροχή εγγυήσεων στις τράπεζες καταλήγει με τη φράση «σε περίπτωση κατάπτωσης της εγγύησης, το κόστος θα βαρύνει το δημόσιο, πλέον των προβλεπόμενων τόκων και πάσης φύσεως επιβαρύνσεων, το ακριβές ύψος των οποίων δεν μπορεί να υπολογιστεί» και όπου λείπει κάθε αναφορά σε εγγυήσεις των τραπεζών προς το δημόσιο, όπως απαιτεί ο νόμος).

Η κατάρρευση των δημοσιονομικών είναι συνέπεια της διάσωσης των ιδιωτικών τραπεζών.

Για να το καταφέρουν επιτέθηκαν με βιαιότητα στη δημοκρατία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, την αξιοπρέπεια των πολιτών και στο μέλλον των επόμενων γενεών.

Σας μοιάζει αυτό για κρίση δημόσιου χρέους;

Το κράτος αναλαμβάνει να πληρώσει τις ζημιές των τραπεζών που προέκυψαν μέσα στα πλαίσια των κινδύνων που αναλαμβάνουν παρέχοντας δάνεια (π.χ. θαλασσοδάνεια προς το MEGA και το ALTER, προς τα κόμματα, προς ημέτερους με μηδενικές εγγυήσεις κοκ); Έχει προηγηθεί μήπως έλεγχος για τις ευθύνες τους; Ποιος αποφάσισε ότι το σημαντικότερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας είναι οι τράπεζες και όχι πχ τα ασφαλιστικά ταμεία ή τα νοσοκομεία ή τα πανεπιστήμια και ότι αυτά δεν δικαιούνται αναπλήρωση των απωλειών τους (βλέπε PSI); Γιατί οι τράπεζες δεν προχωρούν στην απόσβεση του χρέους των ιδιωτών αφού έχουν λάβει τόσο μεγάλη δημόσια στήριξη; Γιατί και πως η Ισλανδία άφησε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και η οικονομία της και οι καταθέσεις των πολιτών σώθηκαν;

Μήπως γιατί κάποιοι έχουν κάνει τη δικαιοσύνη θεραπαινίδα τους και η κοινωνία κοιμάται, ονειρευόμενη μνημονιακές σωτηρίες;

Γιώργος Παπανικολάου

30 Σεπτέμβρη 2015

Πηγές

1.Προκαταρκτική έκθεση Επιτροπής Αλήθειας Δημόσιου Χρέους.‬

2.Google‬: «Εγγυήσεις δημοσίου προς τράπεζες».

Το ιστορικό της απάτης

(απ την εισήγηση του Ερίκ Τουσέν, Επιστημονικού υπεύθυνου της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, στην εκδήλωση «Δικαιοσύνη και αλήθεια στα θέματα χρέους» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, στις 16 Ιούλη 2015).

Απ το 2001 και μετά, οι ελληνικές τράπεζες εκμεταλλεύτηκαν τα φτηνά ευρώ που έδιναν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια χρηματοπιστωτική φούσκα στην Ελλάδα.

Το βασικό πρόβλημα που προσπάθησαν να λύσουν το 2010 οι 3 συνιστώσες της τρόϊκας, καθώς και η γερμανική και η γαλλική κυβέρνηση, δεν ήταν τόσο το θέμα του δημόσιου χρέους, όσο η κατάσταση των γερμανικών, γαλλικών και ελληνικών τραπεζών.

Μεταξύ του 2001 και του 2009, η πίστωση που έδωσαν οι ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες στα νοικοκυριά, πολλαπλασιάστηκε επί 7, στις ιδιωτικές επιχειρήσεις επί 4, ενώ η αγορά χρεογράφων ελληνικού κράτους αυξήθηκε μόλις κατά 20%.

Οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες ήταν πρόθυμες να δανείσουν το ελληνικό κράτος και γενικά την Ελλάδα, διότι τα επιτόκια ήταν πολύ υψηλότερα και ο δανεισμός αυτός ήταν πολύ πιο κερδοφόρος.

Το 2009 οι ελληνικές τράπεζες βρέθηκαν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, όπως βρέθηκαν την ίδια στιγμή οι τράπεζες της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και του Βελγίου.

Σ αυτό το περιβάλλον της τραπεζικής κρίσης, εάν αυτή έφτανε μέχρι την χρεοκοπία των ελληνικών τραπεζών, τα προβλήματα που θα δημιουργούσε στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες θα ήταν πολύ μεγάλα, διότι αυτές οι τράπεζες ήταν πολύ εκτεθειμένες σε δανεισμό ως προς τις ελληνικές τράπεζες.

Στο τέλος του 2008, η τότε κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε ένα σχέδιο διάσωσης των τραπεζών, ύψους 25 δις, εκ των οποίων τα 3,5 δις ήταν για ανακεφαλαιοποίηση κι όλα τα υπόλοιπα για τραπεζικές εγγυήσεις. Σαν αποτέλεσμα αυτής της κίνησης, οι διεθνείς τράπεζες φοβούμενες ότι η ελληνική κυβέρνηση έπαιρνε πάνω της τα ρίσκα και τις ζημιές αυτών των τραπεζών, άρχισαν να ζητούν υψηλότερα επιτόκια για να δανείσουν το ελληνικό δημόσιο.

Το 2009 η κατάσταση των ελληνικών τραπεζών δεν είχε βελτιωθεί. Επίσης την ίδια χρονιά άρχισαν ν αντιμετωπίζουν προβλήματα στην αποπληρωμή των δανείων τους, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Αυτό καθιστούσε υψηλό το ρίσκο του σπασίματος της χρηματοπιστωτικής φούσκας που είχε δημιουργηθεί, με τις προβλεπόμενες συνέπειες σε διεθνές επίπεδο.

Οι τράπεζες συνέχισαν να πιέζουν την κυβέρνηση Καραμανλή, όπως πίεζαν και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που ανέβηκε στην εξουσία μετά τις εκλογές του Οκτώβρη, για ένα νέο σχέδιο διάσωσης. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι η έκθεση των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών προς την Ελλάδα, δεν ήταν κυρίως προς το ελληνικό δημόσιο χρέος, αλλά προς το ιδιωτικό χρέος. 55% της συνολικής έκθεσης των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών ήταν προς τα ιδιωτικά χρέη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.

[Η αύξηση του χρέους των νοικοκυριών δεν προκύπτει απ την «καταναλωτική κραιπάλη» τους, αλλά απ τη διεύρυνση της χρηματοπιστωτικής σφαίρας και τις ιδιωτικοποιήσεις, που έχουν σαν αποτέλεσμα δωρεάν παροχές ν αντικαθίστανται με εμπορεύματα που έχουν τιμή, που σε συνδυασμό με τους χαμηλούς μισθούς, δημιουργούν τη βάση της ανάγκης δανεισμού των νοικοκυριών για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών].

Αυτό το οποίο έγινε ήταν ένας συνασπισμός των ελληνικών, γερμανικών και γαλλικών τραπεζών. Ο συνασπισμός των τραπεζιτών αυτών των 3 χωρών, πίεσε την κυβέρνηση Σαρκοζί, τηη κυβέρνηση Μέρκελ και το ΔΝΤ, έτσι ώστε ν αποφασιστεί ένα σχέδιο διάσωσης των τραπεζών, το οποίο παρουσιάστηκε σαν σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, σαν να απειλούσε διεθνώς τον κόσμο το ελληνικό δημόσιο χρέος και όχι η κατάσταση των τραπεζών.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου άρχισε τότε να μαγειρεύει τα δημοσιονομικά στοιχεία, προς το τέλος του 2009 και το 2010, έτσι ώστε να φουσκώσει το δημόσιο έλλειμμα, να το παρουσιάσει ότι έφτασε στο 14% και να δικαιολογήσει έτσι το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας και την προσφυγή στο μνημόνιο που επακολούθησε.

Το σχέδιο διάσωσης λοιπόν, που το 2010 αποφασίστηκε για την Ελλάδα, ήταν στην ουσία ένα σχέδιο διάσωσης των γερμανικών και των γαλλικών τραπεζών, ήταν χρήματα που προσανατολίστηκαν αφενός προς την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, έτσι ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους προς τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Ήταν επίσης δάνεια προς το ελληνικό κράτος, έτσι ώστε να μπορεί το ίδιο ν αποπληρώνει το δημόσιο χρέος, μεγάλο μέρος του οποίου βρισκόταν στα χέρια των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Το 1ο πολύ σημαντικό συμπέρασμα λοιπόν στο οποίο καταλήγουμε, είναι ότι η κρίση του 2010 της Ελλάδας, δεν ήταν πρωτίστως μια δημοσιονομική κρίση. Ήταν πρωτίστως μια τραπεζική κρίση των ελληνικών, γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Αυτό που έγινε λοιπόν ήταν ότι παρουσιάστηκε σαν σχέδιο δημοσιονομικής διάσωσης της Ελλάδας, αυτό που ήταν στην ουσία ένα σχέδιο διάσωσης των τραπεζών και αυτό γιατί θα ήταν αδύνατον να πειστεί εκείνη τη στιγμή η διεθνής κοινή γνώμη για ένα επιπλέον σχέδιο διάσωσης των τραπεζών, μετά απ τη μεγάλη τραπεζική κρίση που είχε ξεσπάσει.

Το 2ο στοιχείο είναι ότι βέβαια το ελληνικό χρέος εκείνη τη στιγμή, τέλη 2009, αρχές 2010, ξεπερνούσε το 100% του ελληνικού ΑΕΠ, και ήταν φυσικά απαραίτητη η απομείωση αυτού του χρέους. Αντί όμως να γίνει αυτό, το ΔΝΤ, οι κυβερνήσεις των χωρών της ευρωζώνης και η ΕΚΤ, έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Αντί να μειώσουν το ελληνικό χρέος, το αύξησαν περαιτέρω, έτσι ώστε να μπορεί να συνεχίσει το ελληνικό δημόσιο ν αποπληρώνει τα δάνεια και να μη δημιουργεί προβλήματα στις τράπεζες. Ο 2ος λόγος για τον οποίο δεν έγινε απομείωση του ελληνικού χρέους, ήταν για να δοθεί χρόνος στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες να μειώσουν την έκθεσή τους στο ελληνικό χρέος, προτού γίνει το κούρεμα (το PSI).

Το 3ο στοιχείο της έκθεσης είναι να καταλάβουμε πως έγινε η επεξεργασία αυτού του μνημονίου και ποιους σκοπούς εξυπηρετεί.

Ο 1ος απ αυτούς τους σκοπούς είναι η προστασία των τραπεζών αυτών των 3 χωρών (ελληνικών, γερμανικών και γαλλικών), καθώς και μερικών άλλων χωρών.

Ο 2ος σκοπός του μνημονίου ήταν η επιβολή δομικών νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, που αποσκοπούσαν στη μείωση και την καταστροφή των μισθών, των συντάξεων, στις ιδιωτικοποιήσεις και γενικά στο να καταστήσουν την Ελλάδα ένα πρότυπο εφαρμογής του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, ακριβώς όπως η Χιλή του 1973 του Πινοσέτ, μετά τη συντριβή της κυβέρνησης του Σαλβατόρ Αλλιέντε, έγινε το εργαστήριο της εφαρμογής του νεοφιλελευθερισμού στη Λατινική Αμερική.

Χάρη σε στοιχεία τα οποία μπορέσαμε να βρούμε με τη βοήθεια της Προέδρου της Βουλής κ Ζωής Κωνσταντοπούλου, που προέρχονται από ένα φάκελο που αφορούσε μια ποινική υπόθεση, αποκτήσαμε πρόσβαση σε εμπιστευτικά έγγραφα του ΔΝΤ του Μαρτίου του 2010 (δηλ λίγους μήνες πριν από το 1ο μνημόνιο). Τα έγγραφα αυτά αναφέρουν καθαρά ότι στόχος του ΔΝΤ είναι η κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού και η δραστική μείωση των δημόσιων δαπανών. Το έγγραφο αυτό αναφέρει επίσης ότι όλα αυτά θα προκαλούσαν μια μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια, θα προκαλούσαν συρρίκνωση της οικονομίας και θα οδηγούσαν το χρέος στον ορίζοντα του 2013 στο 145% του ΑΕΠ. Άρα, το ΔΝΤ, πριν ακόμα απ την ψήφιση του 1ου μνημονίου, ήξερε ότι σκοπός του ήταν να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων-σοκ στην Ελλάδα, και είχε πολύ καλά υπολογίσει ποιες θα ήταν οι συνέπειες.

Είχαμε επίσης πρόσβαση σ ένα αυστηρά εμπιστευτικό έγγραφο, που είναι τα πρακτικά της συνεδρίασης της 9ης Μαϊου του 2010 της διοίκησης του ΔΝΤ, όταν αποφασίστηκε να δοθεί ένα δάνειο 38 δις στην Ελλάδα. Σ αυτή λοιπόν τη συνεδρίαση, οι εκπρόσωποι μιας σειράς χωρών, μεταξύ των οποίων η Αργεντινή, η Ρωσία, η Βραζιλία, η Κίνα και το Ιράν, κατέστησαν σαφές ότι το δάνειο αυτό δεν συμμορφώνεται προς τους κανόνες του ΔΝΤ και δεν πρόκειται να κάνει το ελληνικό χρέος βιώσιμο. Στην πραγματικότητα, τόνιζαν οι σύμβουλοι, αυτό το δάνειο δεν είναι δάνειο προς την Ελλάδα, αλλά είναι ένα δάνειο για να στηρίξει τις γερμανικές, τις γαλλικές και άλλες ιδιωτικές τράπεζες (αυτό γράφεται έτσι ακριβώς σ αυτό το έγγραφο).

Σ αυτή τη συνεδρίαση, οι εκπρόσωποι της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ολλανδίας, διαβεβαίωσαν τους ομολόγους τους, ότι οι τράπεζες αυτών των χωρών, δεν θα προχωρήσουν σε εκποίηση των χρεογράφων του ελληνικού χρέους. Ξέρουμε όμως, ότι συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Ξεφορτώθηκαν στη δευτερογενή αγορά τους τίτλους του ελληνικού χρέους.

Άρα εδώ υπάρχει μια καθαρή περίπτωση που ελέχθησαν ψέματα στη διοίκηση του ΔΝΤ. Στην ουσία είχαμε μια παραβίαση των κανόνων, τη μέρα που υιοθετήθηκε αυτό το σχέδιο δανεισμού. Εδώ έχουμε ενδείξεις παράνομου χρέους που έγινε για να προστατευτούν τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας τραπεζιτών, ενάντια στα συμφέροντα ενός ολόκληρου λαού.




http://politikofilosofikesanazitiseis.blogspot.gr/2015/09/blog-post_30.html
justiceforgreece 

http://eleftheriskepsii.blogspot.gr/2015/09/blog-post_360.html

ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ… ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Περνώντας θάρρος από την πρόσφατη προβολή τους στην Νέα Υόρκη σαν «Μακεδονία», αλλά και από το πρόσφατο δημοψήφισμα στην Καταλονία της Ισπανίας όπου ο τοπικός λαός ψήφησε υπέρ της ανεξαρτησίας του, οι Σκοπιανοί μέσω της τοπικής τους «αντιπροσωπείας», το Ουράνιο Τόξο, εξέδωσαν Δελτίο Τύπου με την προσδοκία της… αυτονομίας της ελληνικής Μακεδονίας!

Το τι λέει αυτό το αυτό Δελτίο Τύπου ενός κυριολεκτικά ανυπάρκτου πολιτικού κόμματος, όπως είναι το Ουράνιο Τόξο, που παρομοιάζει μια ανύπαρκτη μειονότητα με τα εκατομμύρια των Καταλανών και που προωθεί ανοιχτά την σκοπιανή προπαγάνδα στην Μακεδονία, είναι τα εξής :

«Δελτίο Τύπου, 1/10/2015
Εκλογές – Καταλονία.

Η ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο συγχαίρει τον Καταλανικό λαό και τα κόμματα του συνασπισμού Junts Pel Si (Μαζί για το Ναι) για την μεγάλη δημοκρατική νίκη που πέτυχαν στις εκλογές τις 27ης Σεπτεμβρίου.

Παρά την ολοκληρωτική άρνηση κάθε διαλόγου, την εκστρατεία λάσπης και εκφοβισμού αλλά και τις δικαστικές διώξεις εναντίον των εκλεγμένων εκπροσώπων τους από πλευράς του ισπανικού κράτους, οι Καταλανοί έδειξαν την ωριμότητα και την πολιτική σοφία που απαιτούν οι ιστορικές περιστάσεις και ανέδειξαν στην Καταλανική Βουλή-για πρώτη φορά- μια απόλυτη πλειοψηφία υπέρ της ανεξαρτησίας από την Ισπανία.

Μέσα στους επόμενους 18 μήνες, θα πραγματοποιηθούν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες ώστε το αργότερο έως τις αρχές του 2017 να ανακυρυχθεί το ανεξάρτητο Καταλανικό κράτος.

Αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά ότι κανείς και τίποτε δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην έκφραση της ελεύθερης βούλησης των πολιτών και στη δημοκρατία. Αυτό το μάθημα το πήρε το αντιδημοκρατικό και αυταρχικό Ισπανικό (παρα)κράτος και είναι βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα φτάσει και ως τη χώρα μας.

Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τον αγώνα για τα δικαιώματα του μακεδονικού λαού που ζει στην Ελλάδα. Το καταλανικό παράδειγμα δείχνει ότι τα δικαιώματα αυτά θα κατακτηθούν ανεξάρτητα από το τι επιθυμεί η κεντρική εξουσία στην Αθήνα, είτε είναι «αριστερή», είτε «κεντρώα» είτε «δεξιά»

Το Γραφείο Τύπου της ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο»

Το σκοπιανό θράσος σε όλο του το μεγαλείο!





ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 

 

http://eleftheriskepsii.blogspot.gr/2015/10/blog-post_94.html

Το υπουργείο παιδείας έχει εγκρίνει ένα τόσο σοβαρό ατόπημα. Και όμως κανείς δεν μιλά.

Να γιατί σε αυτή τη χώρα δεν πάμε καθόλου καλά.Ο ελληνικός λαός ψηφίζει ανθρώπους που επιτρέπουν στο βιβλίο της ιστορίας γ λυκείου γενικής παιδείας ο χάρτης να αναφέρει τα Σκόπια ως Μακεδονία!

Μόνοι μας σκάβουμε το λάκκο μας.

Το υπουργείο παιδείας έχει εγκρίνει ένα τόσο σοβαρό ατόπημα. Και όμως κανείς δεν μιλά. 

Κανείς δεν δραστηριοποιείται ώστε να σταματήσει όλη αυτή η χυδαιότητα να μεταφέρεται στα παιδιά.

Ντροπή μας!






frappetime
pentapostagma.gr