Reuters: "Η Ελλάδα ξεκίνησε την επαναγορά του χρέους"!

Το πρακτορείο Reuters, επικαλούμενο συνομιλίες με δύο Έλληνες υπουργούς, τους οποίους όμως δεν αποκαλύπτει, μετέδωσε ότι "Η Ελλάδα έχει προχωρήσει σε επαναγορές ομολόγων και εντόκων γραμματίων συνολικού ύψους 2,3 δις ευρώ από τις αρχές του έτους"!
''Από τις αρχές του έτους έχουν πραγματοποιηθεί επαναγορές τίτλων συνολικής αξίας περίπου 2,3 δις ευρώ'' φέρεται να.....
δήλωσε ανώνυμα στο Reuters κυβερνητικός αξιωματούχος.

Το θέμα είναι τεράστιο γιατί αν όντως συμβαίνει αυτό, τότε πρόκειται στην ουσία για την έναρξη της αναδιάρθρωσης ή του ανασχηματισμού του ελληνικούθ χρεόυς που δημοσίως διαψεύδεται.

Το Reuters φιλοξενεί δηλώσεις και δεύτερου στελέχους της κυβέρνησης, σύμφωνα με τον οποίο οι επαναγορές ομολόγων έγιναν στο πλαίσιο της διαχείρισης ρευστότητας του υπουργείου Οικονομικών και πως οι αντίστοιχες επαναγορές τίτλων το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του προηγούμενου χρόνου ήταν μικρότερες.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ κ. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Θυμάστε την πρόταση της επιτρόπου της Ε.Ε. ( 1999-2004 ) κ. Διαμαντοπούλου περί θεσμοθέτησης της Αγγλικής γλώσσας, ως δεύτερης επίσημης γλώσσας στην Ελλάδα;

Η πρόταση εκείνη ήταν πολύ πονηρή, γιατί θα σήμαινε πως η διδασκαλία των Αγγλικών ως δεύτερης επίσημης γλώσσας και η καθιέρωση της διδασκαλίας της ως βασικό μάθημα στο σχολείο θα της έδινε προτεραιότητα προκειμένου να καταστεί σε βάθος χρόνου, πρωτεύουσα γλώσσα του κράτους. Έτσι εξυπηρετούσε τα μακροχρόνια νεοταξικά και πολυπολιτισμικά σχέδια των μεντόρων της Νέας Τάξεως πραγμάτων.

Με την κατάθεση της προτάσεως αυτής, που ουδέποτε αποποιήθηκε μέχρι σήμερα, όπως ήταν επακόλουθο ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, όχι μόνο από την αξιωματική αντιπολίτευση αλλά και από τα περισσότερα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ.( Ευθυμίου, Βενιζέλος κ.α. )

Το Μάιο του 2006 η κ. Διαμαντοπούλου κυκλοφόρησε το βιβλίο της με τίτλο «η Έξυπνη Ελλάδα» που είναι ύμνος στον κοινωνικό φιλελευθερισμό τον οποίο και η ίδια πρεσβεύει καλυπτόμενη πίσω από τον ψευδεπίγραφο μανδύα του σοσιαλισμού. Εκεί υπερασπίζεται την θέση της περί της καθιέρωσης της Αγγλικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας, στο κεφάλαιο «η ξένη γλώσσα ως συστατικό του ανθρωπίνου κεφαλαίου».

Από τότε μέχρι σήμερα έχει περάσει αρκετό χρονικό διάστημα και βρίσκουμε την κ. Διαμαντοπούλου, Υπουργό Παιδείας (όχι Εθνικής ) δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων να έχει ήδη καταγράψει στο πλούσιο βιογραφικό της την αποπομπή της Ελληνίδας δασκάλας Χαράς Νικοπούλου από το μειονοτικό σχολείο του Μεγάλου Δέρειου Έβρου, όπου η Χαρά προσπαθούσε να εμφυσήσει τον πατριωτισμό στα Ελληνόπουλα και επίσης προσπαθούσε να συνενώσει τους Έλληνες με τους Πομάκους, που έχουν παραδοθεί από όλες τις Ελληνικές Κυβερνήσεις, βορά στις διαθέσεις των Τούρκων.

Ξεπερνώντας, τα πολιτικά ατοπήματα που διαπράττει με τις παρεμβάσεις της στην οργανωτική δομή της παιδείας, με τις συγχωνεύσεις σχολείων, με το νόμο των ωρομίσθιων, των αδιόριστων και τις αποσπάσεις τους, εν ονόματι της τηρήσεως του Μνημονίου, θα ήθελα να σταθώ σε δύο από τις αμέτρητες και απαράδεκτες αναφορές που γίνονται σε σχολικά βιβλία από συντακτικές ομάδες του τύπου, Θάλειας Δραγώνα με την έγκριση βεβαίως του Υπουργείου.

Η πρώτη απαράδεκτη αναφορά γίνεται στο σχολικό βιβλίο της Γ΄ Λυκείου, «Ιστορία του νεώτερου και σύγχρονου κόσμου» στην σελίδα 130 όπου υπάρχει χάρτης που αναφέρει το ψευδοκράτος των Σκοπίων με το όνομα «Μακεδονία».

Σε περίοδο που το μείζον Εθνικό θέμα της ονομασίας της γείτονας χώρας βρίσκεται σε πολύ κρίσιμο σημείο από διαπραγματευτικής πλευράς, τέτοιες «αβλεψίες» υπονομεύουν την Εξωτερική πολιτική της χώρας και διχάζουν την μαθητιώσα νεολαία της πατρίδος μας.

Η δεύτερη αναφορά είναι εξ ίσου σημαντική όχι μόνο για το ύποπτο περιεχόμενό της αλλά γιατί απευθύνεται στην τρυφερή ηλικία μαθητών της ΣΤ΄Δημοτικού.

Πιο συγκεκριμένα στα Μαθηματικά, στο Τετράδιο εργασιών, γ΄τεύχος, στο κεφάλαιο 45 και στην παράγραφο, Δραστηριότητες με προεκτάσεις: «Ξενοφοβία», αναφέρονται τα παρακάτω:

«Η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες , λόγω της οικονομικής ανάπτυξης, έγινε τόπος προορισμού πολλών οικονομικών μεταναστών. Οι άνθρωποι αυτοί έφυγαν από τις πατρίδες τους αναζητώντας καλύτερη τύχη στη δική μας. Αν και η Ελληνική κοινωνία τους δέχτηκε και τους φιλοξένησε σαν παιδιά της, υπήρξαν κάποιες, ευτυχώς λίγες, φωνές διαμαρτυρίας. Να φύγουν οι ξένοι, φώναξαν κάποιοι, μας αλλάζουν τη σύνθεση του Ελληνικού κράτους, είπαν άλλοι. Ας πάμε λίγα χρόνια πιο πίσω στο 1913 και ας εξετάσουμε τις Εθνικότητες που ζούσαν στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Εθνικότητες:

Έλληνες 39.956, Εβραίοι 61.439, Οθωμανοί 45.867, Βούλγαροι 6.263 και άλλοι ξένοι 4.364»

Ζητούν δε από τα παιδιά της έκτης δημοτικού να συμπληρώσουν με τα παραπάνω στοιχεία, παράπλευρο ραβδόγραμμα.

http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/math_st/covers/teyxos_a.pdf

http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/math_st/erg/teyxos_c.pdf

Κα Διαμαντοπούλου, ειλικρινά πιστεύετε πως οι φωνές διαμαρτυρίες κατά του κύματος λαθρομεταναστών στη χώρα μας είναι κάποιες μεμονωμένες φωνές πολιτών;

Κλείνετε τα μάτια σας στις κατά καιρούς δημοσκοπήσεις που δείχνουν ποσοστά άνω του 80% του λαού μας που ζητούν να φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες;

Τυχαία έχει ξεσηκωθεί η κοινωνία πολιτών των πόλεων των Πατρών, της Ηγουμενίτσας και του Αγίου Παντελεήμονα Αθηνών;

Είναι τυχαία η αλματώδης αύξηση της εγκληματικότητας και η παρουσίαση χρόνιων νοσημάτων που επί δεκαετίες είχαν επαλειφθεί από την χώρα μας;

Είναι τυχαίο το γεγονός της μη δυνατότητας κυκλοφορίας σε ορισμένες περιοχές του κέντρου των Αθηνών, μετά την δύση του ηλίου;

Είναι τυχαίο το γεγονός της αναφοράς σας στο τετράδιο εργασιών, της πόλης της Θεσσαλονίκης ως παράδειγμα για την πληθυσμιακή της σύνθεση το 1913;

Ενδόμυχα εύχεσθε να γίνει εκ νέου πολυπολιτισμική η Θεσσαλονίκη;

Ti σχέδια τέλος πάντων απεργάζεστε και προσπαθείτε να τα περάσετε μέσω της τρυφερής ηλικίας παιδιών δώδεκα ετών;

Ποια η σκοπιμότητα του παραπάνω προβληματισμού, σε βιβλίο των μαθηματικών;

Παναγιώτης Αποστόλου

http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2011/04/blog-post_8475.html

Βράβευση ΓΑΠ από τον ΠΟΥ για την αυστηρή αντικαπνιστική νομοθεσία... ότι είναι υπέρ της φούντας το ξέρουν;

Η βράβευση του ΓΑΠ από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, για τη σταθερή αντικαπνιστική του στάση και την υιοθέτηση αυστηρής σχετικής νομοθεσίας, ανακοινώθηκε πριν από λίγο στη Μόσχα στο πλαίσιο της πρώτης παγκόσμιας διάσκεψης υπουργών Υγείας.



Το εν λόγω βραβείο το Γιωργάκη θα το πάρει για τον περιορισμό του καπνίσματος και δυστυχώς όχι επειδή είναι υπέρ της καλλιέργειας χασίς σε γλάστρες για ατομική χρήση... Σύμφωνα με το σκεπτικό του ΠΟΥ, "(η αντικαπνιστική νομοθεσία) ήταν μια σημαντική πράξη πολιτικού θάρρους η επιχειρηματολογία και η σταθερή υποστήριξη εν δυνάμει μη δημοφιλών μέτρων, παρά την αντίδραση οργανωμένων συμφερόντων και σε περίοδο που η ελληνική κυβέρνηση υιοθετούσε μέτρα αυστηρής λιτότητας με σκοπό τη μείωση του δημόσιου χρέους και την έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση"...

Άλλη μια διάκριση λοιπόν για τον ΓΑΠ... αυτή τη φορά από τα λαμόγια του ΠΟΥ που πέρσι μιλούσαν για πανδημία γρίπης με μερικά εκατομύρια νεκρούς προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιριών... και φέτος δεν έβγαλαν άχνα όταν βγήκε στη φόρα ότι τα είχαν παντελονιάσει για να πανικοβάλουν τον κόσμο....

ΠΗΓΗ:http://dexiextrem.blogspot.com/2011/04/blog-post_5547.html

 Σχόλιο: Δια του λόγου το αληθές

από το περιοδικό ΚΛΙΚ.
(Τεύχος 122-Ιούνιος '97)

http://kolotoubes.blogspot.com/2011/04/blog-post_1674.html

Ένας Ευρωπαίος πεθαίνει κάθε 3,5 λεπτά στη δουλειά

Κάθε τρεισήμισι λεπτά ένας εργαζόμενος στην ΕΕ χάνει τη ζωή του εξαιτίας εργατικού δυστυχήματος, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία της Eurostat με αφορμή τη σημερινή, Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την …Ασφάλεια στην Εργασία.

Λόγω επαγγελματικών ασθενειών 159.500 άνθρωποι πέθαναν πέρσι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, που σημαίνει ότι κατά μέσο όρο κάθε τρεισήμισι λεπτά, ένας εργαζόμενος σε χώρες της Ε.Ε. χάνει τη ζωή του από αίτια, που σχετίζονται με την εργασία.

Συνολικά 5.580 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας στην Ευρώπη το 2010, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat. Ο αριθμός των νεκρών από επαγγελματικά ατυχήματα έφτασε τους 94 στην Ελλάδα, όπως επισημαίνει το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ), με αφορμή τη σημερινή, Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία.

Όσον αφορά τις επαγγελματικές ασθένειες, δεν υπάρχουν στοιχεία στην Ελλάδα. «Δυστυχώς, υστερούμε πολύ στον τομέα αυτό, καθώς δεν έχουμε υιοθετήσει ως χώρα τα σχετικά ευρωπαϊκά κριτήρια. Είναι λίγες οι ασθένειες που αναγνωρίζει το ΙΚΑ ως επαγγελματικές και δεν υπάρχει μηχανισμός παρακολούθησής τους», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιάννης Δραπανιώτης, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας (ΕΛΙΝΥΑΕ), ενός μη κερδοσκοπικού θεσμού, με σκοπό την παροχή επιστημονικής και τεχνικής υποστήριξης σε εργοδότες και εργαζόμενους.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «ο σχετικός κατάλογος του ΙΚΑ αναγνωρίζει μόνο 51 επαγγελματικές ασθένειες, ενώ τα κρούσματα για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις ανέρχονται ετησίως σε 40. Από την άλλη πλευρά, καταγράφονται 9.000 πρόωρες συνταξιοδοτήσεις κάθε χρόνο στο ΙΚΑ, λόγω διαφόρων νοσημάτων».

Τα θανατηφόρα ατυχήματα έφτασαν τα 94 το 2010, τα 113 το 2009, τα 142 το 2008, τα 115 το 2007 και τα 128 το 2006.

Το ΙΚΑ καταγράφει κάθε χρόνο το σύνολο των ατυχημάτων, θανατηφόρων και μη, για λόγους περίθαλψης και ασφαλιστικής κάλυψης των εργαζομένων και των οικογενειών τους. Σύμφωνα μ’ αυτές τις καταγραφές, 11.812 ατυχήματα σημειώθηκαν το 2007, για το οποίο υπάρχουν τα πιο πρόσφατα στοιχεία, 12.845 το 2006 και 13.755 το 2005.

«Διαπιστώνουμε μια πτωτική τάση στον αριθμό των ατυχημάτων αλλά και των θυμάτων, γεγονός που μπορεί να αποδοθεί στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλεια τα τελευταία χρόνια και την εφαρμογή της ευρωπαϊκής πολιτικής», σχολιάζει ο κ. Δραπανιώτης.

http://hellenicspace.wordpress.

Πώς η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ξεπουλά την Ελλάδα στο Ισραήλ

 

«Μπαράζ» σκοτεινών υποθέσεων, με κοινό παρονομαστή τη –με συνοπτικές διαδικασίες- παραχώρηση «φιλέτων» της ελληνικής οικονομίας σε συγκεκριμένα ισραηλινά ιδιωτικά συμφέροντα αποκαλύπτει σήμερα το newsbomb. Υποθέσεις, με τουλάχιστον «περίεργες» και… στα όρια της νομιμότητας μεθόδους, που θα προκαλέσουν σάλο. Και ρωτάμε ευθέως: αληθεύει ότι επιχειρείται να περάσουν σε συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα που εδρεύουν στο Ισραήλ: 1. Tο μονοπώλιο ουσιαστικά των φαρμακείων στην Ελλάδα;
2. O έλεγχος ουσιαστικά του ΟΠΑΠ, της πλέον «χρυσοφόρας» εταιρείας του ελληνικού Δημοσίου;
3. Tο μονοπώλιο ουσιαστικά της προμήθειας φαρμάκων στα ελληνικά νοσοκομεία;
4. Eκταση φιλέτο, ιδιοκτησίας του ΕΟΤ σε ένα από τα πιο τουριστικά νησιά, όπου η γη αξίζει περισσότερο από χρυσάφι;
Αν επρόκειτο για μία ή δύο περιπτώσεις μπορεί και να δεχόμασταν, καλόπιστα, ότι πρόκειται περί σύμπτωσης. Οι τέσσερις, όμως, δεν αφήνουν αμφιβολία ότι εντάσσονται σε κάποιο «σκοτεινό» και συνολικό σχέδιο για την άλωση της ελληνικής οικονομίας από συγκεκριμένα ισραηλινά ιδιωτικά συμφέροντα. Και ένα τέτοιο project δε μπορεί παρά να έχει καθοδηγητή σε υψηλότατο επίπεδο της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Κι ας μη μας πει κανείς ότι όλα αυτά εντάσσονται στην περίφημη στρατηγική προσέγγιση με το Ισραήλ. Για εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων που εδρεύουν στο Ισραήλ πρόκειται, με διευθετήσεις που κινούνται εκτός των περιθωρίων του υγιούς ανταγωνισμού, ενώ προκαλούν εύλογα ερωτήματα κατά πόσον κινούνται ακόμη και εντός του νομικού πλαισίου.
Σε κάθε περίπτωση, απαιτούν άμεσες και σαφείς εξηγήσεις από την κυβέρνηση Παπανδρέου.
Αποκάλυψη νο 1: Πίσω από τις διακηρύξεις και τα μεγάλα λόγια για την απελευθέρωση του επαγγέλματος του φαρμακοποιού, που προκάλεσε σημαντικές αντιδράσεις από τον κλάδο και πολυήμερες απεργίες στα φαρμακεία και φυσικά πολλές συζητήσεις, δεν κρύβεται μια συγκεκριμένη προτεραιότητα της τρόικας, ούτε φυσικά πλεονέκτημα για την ανάπτυξη και τα δημόσια οικονομικά. Πολύ περισσότερο, το περίφημο «άνοιγμα» αυτό δεν λειτουργεί προς όφελος του ασθενή ή του συνταξιούχου, όπως επικοινωνιακά προβλήθηκε. Το αντίθετο. Υπάρχει μια συμφωνία, που δεν συσχετίζεται με την αναβάθμιση των σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ, αλλά -σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες πηγές- αποτελεί προϊόν ιδιωτικών διαβουλεύσεων από την περίοδο του 2009, ανάμεσα στον κύκλο Παπανδρέου και συγκεκριμένης εταιρείας, ισραηλινής προέλευσης, η οποία διεθνώς ειδικεύεται στις αλυσίδες φαρμακείων, που έχει στην ιδιοκτησία της. Ποιο ήταν το σχέδιο που υλοποιείται, μέσα από την τάχα απελευθέρωση του επαγγέλματος του φαρμακοποιού;
Το απόλυτο μονοπώλιο στην ιδιοκτησία των φαρμακείων, με την εξαγορά θέσεων και φαρμακείων σε ολόκληρη την επικράτεια, που θα περάσουν στη διάθεση της συγκεκριμένης εταιρείας, όπως σήμερα υπάρχουν οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ για παράδειγμα. Οι πληροφορίες μιλούν για 290-300 φαρμακεία σε ολόκληρη την Ελλάδα.
To Newsbomb γνωρίζει το όνομα της συγκεκριμένης εταιρείας και θα το αποκαλύψει σύντομα.
Τι σημαίνει το μονοπώλιο αυτό στα φαρμακεία; Πρώτον, οι περισσότεροι φαρμακοποιοί στη χώρα μας θα μετατραπούν σε υπαλλήλους της συγκεκριμένης εταιρείας ή θα μείνουν στην ανεργία. Δεύτερον, οι τιμές των φαρμάκων, οι οποίες σημειωτέον στην Ελλάδα είναι σαφώς πιο χαμηλές από τις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης, θα καθορίζονται από τη συγκεκριμένη εταιρεία, μονοπωλιακής θέσης.
Τρίτον, τόσο οι πολίτες όσο και οι επερχόμενες κυβερνήσεις , αλλά και οι φαρμακευτικές εταιρείες, θα τεθούν υπό την ομηρία των επιλογών και των οικονομικών συμφερόντων μιας και μόνον πολυεθνικής. Ούτε καν καρτέλ δεν θα υπάρχει. Τέταρτον, όπως πολλές φορές είχε καταγγελθεί και από τους συλλόγους των φαρμακοποιών, δεν θα υπάρχουν εγγυήσεις για τις καλές υπηρεσίες ή για την εξυπηρέτηση των ασθενών, ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο εμπιστοσύνης, όπως μέχρι σήμερα. Τέλος, η αγορά ολόκληρη θα «κλείσει» σε απόλυτο βαθμό και ο ανταγωνισμός θα καταστεί απολύτως ανύπαρκτος.

Αποκάλυψη νο 2: Αφορά στην πώληση του 34% του ΟΠΑΠ, στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Στρατηγικής και των αποκρατικοποιήσεων που έχουν προαναγγελθεί. Έχει ήδη αναγγελθεί από το υπουργείο Οικονομικών η πρόθεση για την εκποίηση πακέτου μετοχών της «χρυσοφόρας» εισηγμένης του δημοσίου, του ΟΠΑΠ.
Αυτό που δεν έχει εξηγηθεί είναι τι έκανε στο τελευταίο του ταξίδι του στο Ισραήλ, ο αρμόδιος υπουργός Πολιτισμού κ. Παύλος Γερουλάνος και ποιο το παρασκήνιο της απόφασης απευθείας πώλησης της στρατηγικής μειοψηφίας του ΟΠΑΠ, στη λογική μάλιστα της διακηρυγμένης επέκτασης των δραστηριοτήτων του στο διαδίκτυο, γεγονός που απεδέχθη και με τον πλέον επίσημο τρόπο ο κ. Γερουλάνος στο Κοινοβούλιο.
Συγκεκριμένα, ο υπουργός Πολιτισμού απαντώντας σε ερώτηση δήλωσε: «Συναντηθήκαμε με απόλυτη διαφάνεια με δύο εταιρείες στο Ισραήλ, που έχουν τη δυνατότητα να δώσουν ώθηση στον ΟΠΑΠ σε δραστηριότητες που σήμερα δεν διαθέτει». Οι δύο εταιρείες στις οποίες αναφέρεται ο κ. Γερουλάνος είναι απολύτως συγκεκριμένες: οι «888 Holdings PLC» και «Playtech», υψηλόβαθμα στελέχη των οποίων βρίσκονται σε συνεχή διαβούλευση με την διοίκηση του ΟΠΑΠ, αφού το deal ουσιαστικά «κλείδωσε» με την επίσκεψη του διευθύνοντός συμβούλου του ΟΠΑΠ κ. Γ. Σπανουδάκη στο Ισραήλ και τις συνεννοήσεις που είχε εκεί με τις εταιρείες.
Επίσης, για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο παρασκήνιο, τελευταίες πληροφορίες φέρουν τις συζητήσεις της ελληνικής κυβέρνησης με την «888 Holding PLC» να βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη ύστερα και από τον προ ολίγων ημερών (15/4) επίσημο τερματισμό των συζητήσεων της «888» για την εξαγορά της από τον βρετανικό όμιλο “Ladbrokes”. Προσοχή στο παιχνίδι παρασκηνίου που εξελίσσεται. Η «888» δεν είναι μια εταιρεία – μαϊμού. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους operators στην αγορά διαδικτυακής ψυχαγωγίας στον κόσμο, εισηγμένη από το 2006 στην κύρια αγορά του Χρηματιστηρίου του Λονδίνου και η τρέχουσα κεφαλαιοποίηση της διαμορφώνεται στις 133 εκατ. στερλίνες, περίπου 155 εκατ. ευρώ.
Τι συμβαίνει εδώ; Προεξοφλείται η αγορά του ελληνικού ΟΠΑΠ από την ισραηλινή εταιρεία, μετά από τα ταξίδια Γερουλάνου- Σπανουδάκη στο Ισραήλ και, στη συνέχεια, η εταιρεία εξαγοράζεται από τον αγγλικό όμιλο. Μάλιστα, η αγορά θεωρούσε τη μία εξέλιξη ως προϋπόθεση της άλλης. Να ο μυθικός κόσμος της Egon Zender, θα μπορούσε να πει κανείς! Πάντως, και σε κάθε περίπτωση, προκύπτουν ζητήματα αθέμιτου ανταγωνισμού, απευθείας πώλησης της στρατηγικής μειοψηφίας του ΟΠΑΠ και εν πάση περιπτώσει βάσιμη υποψία για μυστικά deals μεταξύ κυβερνητικών – μεσαζόντων και πολυεθνικών εταιρειών. Αλήθεια, ο κ. Παπανδρέου γνωρίζει τι κάνει η «αυλή των εμπίστων» του και, αν ναι, μπορεί να πει και στους Έλληνες ποιοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού ;
Αποκάλυψη νο 3: Συμπληρώνει το πρώτο και καταλήγουμε σε έναν ολοκληρωτικό έλεγχο της αγοράς φαρμάκου. Αφορά στις προμήθειες των νοσοκομείων και τους τελευταίους μειοδοτικούς διαγωνισμούς σε αυτά. Παρατηρείται ως φαινόμενο επαναλαμβανόμενο, ότι η ισραηλινών συμφερόντων και από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές στον κόσμο , με την επωνυμία TEVA, η οποία ειδικεύεται σε αντιγραφές φαρμάκων, κερδίζει αρκετούς –έως περιέργως πολλούς- από τους διαγωνισμούς στα νοσοκομεία της χώρας.
Κάθε φορά -και αυτό πλέον αποτελεί εξαιρετικά περίεργη διαδικασία- εμφανίζεται με τιμή κατά τι χαμηλότερη από την πλέον χαμηλή τιμή προσφοράς που προτείνει ελληνική εταιρεία. Αποτέλεσμα; Παίρνει αυτή τους διαγωνισμούς. Ευλόγως, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα κατά πόσον η εταιρεία TEVA έχει εσωτερική πληροφόρηση. Μήπως, δηλαδή, κάποιοι της διοχετεύουν τη χαμηλότερη τιμή των ανταγωνιστών, για να «χτυπήσει» τον διαγωνισμό με τη χαμηλότερη προσφορά. Με δεδομένη την διασπορά των νοσοκομείων και των διαφορετικών διοικήσεων που προκηρύσσουν τους διαγωνισμός, μοιάζει παράλογο να έχει πρόσωπα με εσωτερική πληροφόρηση σε κάθε νοσοκομείο.
Αντίθετα είναι εμφανές ότι η τυχόν εσωτερική της πληροφόρηση πρέπει να προέρχεται είτε από κυβερνητικό στέλεχος του αρμόδιου υπουργείου, είτε από κρατικούς λειτουργούς στα ανώτατα στάδια της γραφειοκρατίας. Αν αποκαλυφθεί ότι έτσι έχουν τα πράγματα, μιλάμε για τεράστιο σκάνδαλο πολιτικοοικονομικής διαφθοράς και για εμφανή και προϋπολογισμένη προσπάθεια απαξίωσης των ελληνικών φαρμακευτικών βιομηχανιών, προς όφελος μιας και μόνον πολυεθνικής, που αν συνεχίσει με τον τρόπο αυτό να αναλαμβάνει τις προμήθειες των νοσοκομείων στα φάρμακά, θα μείνει μόνη της στην αγορά, Προσοχή και εδώ, όπως και στο προηγούμενο ζήτημα. Ένας κλάδος, μία εταιρεία, ολόκληρη η ελληνική επικράτεια.
Ποιος ή ποιοί θα είχαν τη δυνατότητα να «στήσουν» ένα τέτοιο έργο, κ. Παπανδρέου; Μήπως κάποιοι πολύ υψηλά ιστάμενοι έχουν μπει σε ένα νέο κύκλο από μίζες και «μαύρα ταμεία», την ίδια στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται στο όριο της χρεοκοπίας και ζητούνται συνεχώς θυσίες από τους εργαζόμενους; Αναλάβετε τις ευθύνες σας ως Πρωθυπουργός και απαντήστε μας.
Αποκάλυψη νο 4: Πηγές που γνωρίζουν πολύ καλά την τουριστική αγορά, αποκαλύπτουν στο newsbomb ότι προωθείται η πώληση τεράστιας έκτασης που σήμερα ανήκει στον ΕΟΤ και βρίσκεται σε ένα από τα ελληνικά νησιά που φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των τουριστικών προορισμών παγκοσμίως. Η συναλλαγή έχει στο μέρος του αγοραστή συγκεκριμένη ιδιωτική ισραηλινή εταιρεία, παγκόσμιας εμβέλειας στον ξενοδοχειακό κλάδο.
Προωθείται, δε, με απευθείας πώληση, χωρίς την προκήρυξη διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού, ο οποίος είναι βέβαιον ότι θα προσέλκυε τεράστιο ενδιαφέρον και –νομοτελειακά- θα αύξανε το τίμημα και άρα το όφελος για το καταταλαιπωρημένο ελληνικό δημόσιο. Αν, μάλιστα, επιβεβαιωθεί η –πολύ αξιόπιστη- πληροφορία ότι η συγκεκριμένη έκταση (εκατοντάδες στρέμματα, σε ένα τοπίο απίστευτου φυσικού κάλους) θα πωληθεί αντί πινακίου φακής, τότε μιλάμε για σκάνδαλο πρώτου μεγέθους.

ΠΗΓΗ: newscode.gr
http://hellenicspace.wordpress.com

Ο Μαξ Κάιζερ στο Κόντρα. Έλληνες ξεσηκωθείτε και διώξτε τον Παπανδρέου!(ΒΙΝΤΕΟ)

http://hellenicspace.wordpress.com

Η τιμή του σώματος στην ομηρική Ιλιάδα και στα ιλιαδικά ποιήματα του Καβάφη

Μια φιλική συνομιλία του Δ. Ν. Μαρωνίτη με θέμα «Η τιμή του σώματος στην ομηρική Ιλιάδα και στα ιλιαδικά ποιήματα του Καβάφη» πρόκειται να πραγματοποιηθεί, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Άγρα, στο βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης στη Θεσσαλονίκη (Τσιμισκή 11), την Τετάρτη 4 Μαΐου 2011 στις 19.00. Η συνομιλία αυτή έρχεται ως συνέχεια της μετάφρασης της Ιλιάδας από τον ομότιμο καθηγητή του ΑΠΘ.

Μετά την ιστορική πλέον μετάφρασή του της Οδύσσειας, ο Δ. Ν. Μαρωνίτης προσφέρει στη δίτομη έκδοση «Ομήρου Ιλιάς» μεταφρασμένες και με επιλεγόμενα και τις 24 ραψωδίες του μεγάλου έπους του Ομήρου. Είναι η πρώτη μεγάλη μετάφραση ύστερα από εκείνη των Καζαντζάκη & Κακριδή του 1955.

Με το στίχο του Γιώργου Σεφέρη «πάνω νερά» περιγράφει ο Δ. Ν. Μαρωνίτης, στα επιλεγόμενα του α´ τόμου της έκδοσης, την αντίστροφη πορεία που ακολούθησε στην μετάφραση των δύο επών, «γυρεύοντας δηλαδή την προηγούμενη Ιλιάδα μετά την επόμενη Οδύσσεια – αντίστροφα απ’ ό,τι το έκαμε ο ποιητής, αν ήταν ένας …».
Και συνεχίζει για τα δύο έπη: «…τίποτε βέβαιο δεν ξέρουμε για τον ποιητή (ή τους ποιητές) της Ιλιάδας και της Οδύσσειας: ούτε πότε έζησε ακριβώς ούτε που έζησε και έδρασε ούτε καν πως λεγόταν. Μπορεί να γεννήθηκε ο ένας (ή οι δύο) στη μέση περίπου της μικρασιατικής ακτής ή σε ένα από τα παράκτια νησιά. Η Ιλιάδα λένε προηγήθηκε, κάπου στα μέσα του όγδοου αιώνα· η Οδύσσεια μάλλον ακολούθησε, εν γνώσει της Ιλιάδας, στα τέλη του ίδιου αιώνα. Τα δύο έπη προϋποθέτουν μακρά προφορική παράδοση, που την καλλιέργησαν κάποιοι αοιδοί, οι οποίοι εξελίχτηκαν στο μεταξύ σε ραψωδούς, τίποτα όμως δεν μας σώθηκε από το πρώιμό τους έργο. Ξέρουμε ωστόσο ότι στην προφορική αυτή παράδοση χρωστούν τα δύο ομηρικά έπη: λίγο-πολύ τον μύθο τους και τα κύρια πρόσωπα· σίγουρα τον εξάμετρο, τους καθιερωμένους λογότυπους, τις τυπικές σκηνές, τα τυπικά θέματα και μεγαθέματα.
»Αβέβαιο παραμένει αν στη σύνθεση τόσο της Ιλιάδας όσο και της Οδύσσειας χρησιμοποιήθηκε, πέρα από τον προφορικό αυτό θησαυρό, η αλφαβητική γραφή, που εισάγεται στα χρόνια εκείνα από τη Φοινίκη. Πότε και πως σταθεροποιήθηκε το κείμενο των δύο επών, το ψάχνουν ακόμα οι ομηριστές· στα μέσα πάντως του έκτου αιώνα φαίνεται πως κατακυρώθηκε και κατοχυρώθηκε, γιατί η επίσημη απαγγελία του έγινε μέρος των πάνδημων εορτών. Στα χέρια μας το έχουμε θρυμματισμένο σε αιγυπτιακούς παπύρους και ακέραιο σε κώδικες της βυζαντινής περιόδου …».
Για την Ιλιάδα αναφέρει: «…είναι έπος πολεμικό: δραματοποιεί, ανατέμνει και συμπυκνώνει τον τρωικό πόλεμο σε τέσσερις μάχιμες ημέρες, που καταλήγουν σε ισόπαλη τραγωδία: ο φόνος του Πάτροκλου από τον Έκτορα και ο φόνος του Έκτορα από τον Αχιλλέα σφραγίζονται με ενδεκαήμερη ανακωχή, αφήνοντας μετέωρο το ερώτημα ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο ηττημένος. Τελικώς ο ιλιαδικός πόλεμος περαιώνεται δίχως νικητές και νικημένους. Αντ’ αυτού ο αμοιβαίος σπαραγμός (του Αχιλλέα για τον αγαπημένο εταίρο του, του Πριάμου για τον αγαπημένο του γιό) οδηγεί σε ένα είδος συμφιλίωσης των αντιπάλων, υπογραμμίζοντας συνάμα την τραγωδία του πολέμου».

Όσον αφορά στη σχέση του Μαρωνίτη με τον Καβάφη, αυτή καταγράφεται χαρακτηριστικά στο βιβλίο «Κ. Π. Καβάφης: Μελετήματα» της σειράς «Γραφή και ανάγνωση» των εκδόσεων Κέδρος, όπου περιέχονται συγκεντρωμένα εννέα μελετήματα γύρω από την ποίηση του Κ. Π. Καβάφη, γραμμένα σε διάστημα τριάντα επτά χρόνων. Ορισμένα έχουν ήδη δημοσιευτεί στο παρελθόν, ενώ άλλα είναι ανέκδοτα. Κεντρική θέση μέσα στον τόμο κατέχουν τα έξι μελετήματα που εστιάζουν στον τύπο του «ποιητή-αναγνώστη, όπου η ανάγνωση αρχαιοελληνικών λογοτεχνικών προτύπων λειτουργεί ως αφορμή για τη σύνταξη ενός νέου ποιήματος».

Ο Δ. Ν. Μαρωνίτης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε τις μεταπτυχιακές του σποδές στο Πανεπιστήμιο Mainz της Γερμανίας. Διετέλεσε διδάκτωρ και εντεταλμένος υφηγητής του Τμήματος Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μέχρι το 1967 –οπότε απολύθηκε και βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ από τη στρατιωτική χούντα– και κατόπιν τακτικός καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ (1975-96). Υπήρξε επισκέπτης καθηγητής σε Πανεπιστήμια της Γερμανίας, Αυστρίας, ΗΠΑ και Κύπρου, ενώ παράλληλα έδωσε διαλέξεις σε χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής.
Διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του Υπουργείου Παιδείας σε θέματα Ανώτατης Εκπαίδευσης (1974-75), πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ (1986-87), γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1989-90), πρόεδρος του Τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του ΑΠΘ (1991-94), κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ (1991-94), πρόεδρος και γενικός διευθυντής του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας (1994-2001) και επιστημονικός υπεύθυνος του έργου «Ενδογλωσσική Μετάφραση» του Ηλεκτρονικού Κόμβου του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας (1998-2000). Σήμερα είναι επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος «Αρχαιογνωσία και Αρχαιογλωσσία στη Μέση Εκπαίδευση», που διεξάγεται στο πλαίσιο του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας (2001-), πρόεδρος του Κέντρου Οδυσσειακών Σπουδών (2003-) και τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα «το Βήμα της Κυριακής» (1971-).
Έγραψε βιβλία, μονογραφίες και άρθρα για τον Όμηρο, τον Ησίοδο, τον Σοφοκλή, τον Ηρόδοτο, τη Σαπφώ, τον Αλκαίο,  τους οποίους, και ενμέρει ή στο σύνολο, μετέφρασε. Συγχρόνως μελέτησε και δημοσίευσε δοκίμια για μείζονες νεοέλληνες ποιητές και πεζογράφους, επιμένοντας σε εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.
Για το έργο του τιμήθηκε με το Κρατικό βραβείο δοκιμίου (1981) και το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Δημοκρατίας (2003). Για τα 70 χρόνια του προσφοράς στα κλασικά γράμματα εκδόθηκε ο τιμητικός τόμος Euphrosyne. Studies in the Ancient Epic, and its Legacy in Honor of Dimitris N. Maronitis, επιμ. A. Rengakos - I. N. Kazazis. Στουτγκάρδη: F. Steiner 1999. 

http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=7&artid=90153

Νίκος Καββαδίας: 82 γράμματα νοσταλγίας και σαρκασμού

Γράμματα μιας ζωής. Γράμματα από το στρατό. Γράμματα από το Αλβανικό Μέτωπο. Γράμματα από λιμάνια και θάλασσες: Κάρντιφ, Μασσαλία, Τζένοβα, Αλεξάνδρεια, Βηρυτός, Άντεν, Περσικός, Ινδικός, Κολόμπο, Κεϋλάνη, Χονγκ Κονγκ, Μελβούρνη. Γράμματα νοσταλγίας και γράμματα σαρκασμού.

«Όσο για το δικό μου Πάσχα… Ανήμερα φτάσαμε στην Αλεξάνδρεια. Πρώτη φορά που λυπόμουνα γιατί ταξιδεύω. Δε μας έλειπε τίποτε από το τραπέζι. Μονάχα το κέφι. Πάλι, για πρώτη φορά στη ζωή μου στεναχωρήθηκα με τις αισχρές ιστορίες που συνηθίζουνε οι ναυτικοί στο τραπέζι. Ήθελα να ΄μουνα στην Αθήνα να πάμε μαζί βόλτα στις εκκλησιές. Είχα ένα κέφι για κλάματα…».

Ογδονταδύο επιστολές και καρτ ποστάλ από το 1935 έως το 1965 που έστειλε ο ασυρματιστής Νίκος Καββαδίας, «ασυρματιστής» μιας ξεχωριστής ποίησης, στην αδελφή του και στην ανιψιά του, παραδίδονται στη δημοσιότητα, με ένα βιβλίο 195 σελίδων που κυκλοφόρησαν αυτές τις μέρες οι εκδόσεις Άγρα. Τίτλος: «Νίκος Καββαδίας. Γράμματα στην αδελφή του Τζένια και στην Έλγκα».

Κομμάτια της ψυχής του χαραγμένα στο χαρτί . Εξομολογήσεις για τις πρώτες γραφές των ποιημάτων του. Ερωτήσεις για την υγεία της μητέρας, συγγενών , ηθοποιών, φίλων του λογοτεχνών και … «εχθρών». Ανταποκρίσεις για περιπέτειες και γυναίκες. Περιγραφή τόπων εξωτικών. Προαναγγελίες για τα σπάνια δώρα στην οικογένεια.

Ένας τρυφερός Καββαδίας με την ανιψιά του και ενοχικός με τον εαυτό του. Ύφος ενός κοινού ναυτικού στο μπάρκο, που γράφει για τα απλά και καθημερινά της βάρδιας και παράλληλα μικροί πίδακες ποιητικοί που προοιωνίζονται τα κατοπινά αριστουργήματα. Ενδεικτικό το γνωστό ποίημά του «Εφτά σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις», που παραθέτει σε γράμμα προς την αγαπημένη του ανιψιά, σημειώνοντας στο τέλος: «το Ατινάκι θα σου εξηγήσει τους ναυτικούς όρους».

Η Έλγκα Καββαδία στον πρόλογο του βιβλίου εξηγεί ότι δεν υπάρχει αλληλογραφία των τελευταίων χρόνων της ζωής του, γιατί ταξίδευε στη Μεσόγειο θέλοντας να κάνει το χατίρι τους, να τον βλέπουν κάθε βδομάδα. «Τα γράμματα δείχνουν το χαρακτήρα του» τονίζει, σημειώνοντας τη φράση που έλεγε στον αποχωρισμό: «ο χωρισμός ματώνει». Αλλά ο Καββαδίας ποτέ δεν αρνιόταν το χωρισμό…

Μια ανθολόγηση από τα γράμματα φανερώνουν τη ματιά του ποιητή:

«Γύρω σφυρίζουν, κλαίνε θα μπορούσε να πει κανείς, τα καραβοφάναρα…»

«Ξέρω πόσο σας έχω βασανίσει. Θα προσπαθήσω στο μέλλον να σας κάμω να ξεχάσετε όλοι σας , περισσότερο εσύ, τα κακά που σας έχω κάμει!».

«Οι μέρες περνάνε μονότονες, πότε σκοπός, πότε θαλαμοφύλακας η φρουρά».

«Προχθές είχα ένα γράμμα σου από τις 29 Δεκεμβρίου κι ένα τις 2 Ιανουαρίου. Με το χθεσινό ταχυδρομείο δεν είχα. Και ζηλεύω τους άλλους που έχουν».

«Εκτός από σας δε θυμάμαι κανέναν -εκτός από τον Καραβία-και δε θέλω να θυμάμαι κανέναν».

«Είμαι δειλός και δεμένος με τα πράγματα και τους ανθρώπους μου περισσότερο απ ΄όλους σας».

«Νοσταλγώ τη στεριά γιατί την κατοικείται… Δεν αλλάζω με τίποτε τη θάλασσα και την τρικυμία της».

«Τον κάθε τόπο τον αγάπησα πάντα για τη μυρωδιά του».

«Η κάμαρά μου βουίζει. Ιουδήθ… είσαι δίπλα μου… Χθες τη νύχτα σε αγάπησα για μιαν ώρα. Τώρα φύγε. Πάρε μαζί και τα μυρωδικά της φυλής σου…»

Και ένα απόσπασμα -εξομολόγηση μιας δικής του αντίληψης για την θρησκευτική πίστη:

«Είναι η στιγμή που οι Άραβες και οι Πέρσες εργάτες του καραβιού μας προσεύχονται. Ποτέ μου δεν είδα εξαντλητικότερη προσευχή. Εκατό μισόγυμνα κορμιά σε διάφορες στάσεις , πάνω στ΄ αμπάρια, στη γέφυρα, στο κατάστρωμα. Έτσι τους παίρνει ο ύπνος. Στέκομαι και προσεύχομαι. Ποτέ μου δεν πίστεψα σ΄ ένα θεό!» .

Ο Καββαδίας γεννήθηκε το 1910 στην Μαντζουρία και πέθανε το 1975 στην Αθήνα . Ποιητής και πεζογράφος με μικρό πεζογραφικό έργο και με προσωπικό ύφος στα ποιητικά του ταξίδια . Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε για ένα διάστημα στο στον τόπο καταγωγής του , το Αργοστόλι και μετά στον Πειραιά. Συνέδεσε τη ζωή του και το έργο του με τη θάλασσα. Έργα του «Μαραμπού», «Πούσι», «Τραβέρσο» (ποιήματα), «Βάρδια» (πεζό).

Η έκδοση με τα «Γράμματα», ουσιαστικά, είναι και αυτή ένα ποιητικό βιβλίο.

Η ζωή του Νίκου Καββαδία

Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε το 1910 σε μιά μικρή πόλη της Ματζουρίας κοντά στο Χαρμπίν, από γονείς Κεφαλλονίτες. Πολύ μικρός πρωτοταξίδεψε, όταν οι γονείς του αποφάσισαν να επιστρέψουν στο νησί τους, αν και, η οικογένεια Καββαδία θα ζήσει ελάχιστα εκεί, και τελικός της προορισμός θα είναι το   λιμάνι του Πειραιά, στον οποίο μετοικεί το 1921, όταν ο Νίκος είναι μόλις 11 ετών. Στον Πειραιά ο ποιητής τελειώνει Δημοτικό και Γυμνάσιο. Μαθητής ακόμη του δημοτικού, γράφει τα πρώτα του ποιήματα. Το 1929 μπαίνει υπάλληλος σε ένα ναυτικό γραφείο. Αντέχει μόνο λίγους μήνες να βλέπει τους άλλους να ταξιδεύουν. Τα καράβια κι η θάλασσα είναι το όνειρό του.

Μπαρκάρει ναύτης σε φορτηγό, και για μερικά χρόνια συνεχίζει να φεύγει με τα φορτηγά, γυρίζοντας πίσω μονίμως ταλαιπωρημένος και αδέκαρος. Η ανέχεια τον κάνει ν' αποφασίσει να πάρει το δίπλωμα του ασυρματιστή. Στην αρχή σκεφτότανε να γίνει καπετάνιος, αλλά τα χρόνια είχαν περάσει και το δίπλωμα του Ασυρματιστή (Μαρκόνις στη ναυτική γλώσσα) ήταν ο μόνος σύντομος και αξιοπρεπής δρόμος γιά τα καράβια. Παίρνει το δίπλωμα του το 1939, αλλά αντί να μπαρκάρει βρίσκεται στρατιώτης στην Αλβανία και κατόπιν ξέμπαρκος στην Αθήνα με την γερμανική Κατοχή. Μόλις τελείωσε ο πόλεμος , το 1944, ξαναμπαρκάρει, αδιάκοπα πιά, ως ασυρματιστής, γυρίζοντας όλο τον κόσμο, ως το Νοέμβρη του 1974. Τρεις μήνες άντεξε μακρυά από τη θάλασσα. Πεθαίνει από εγκεφαλικό επεισόδειο στις 10 Φεβρουαρίου του 1975.

Ο Νίκος Καββαδίας είναι ίσως ο μόνος που αξίζει τον χαρακτηρισμό του απόλυτα βιωματικού στήν ποίησή του. Μιλάει πάντα γιά τα καράβια που έζησε, τους ναυτικούς που γνώρισε, τους έρωτες, τους καυγάδες και τους θανάτους στα λιμάνια,με την γλώσσα των καραβιών,αλλά και κάποιους ιδιωματισμούς της Κεφαλλονιάς, να μπλέκονται στα γνήσια λαϊκά ελληνικά του. Ο έρωτας του για τα ταξίδια και τη θάλασσα, μια  σχέση αγάπης και μίσους, ο ίδιος έρωτας που τον οδήγησε να μπαρκάρει μικρός, μόλις 19 ετών, αφήνοντας την σίγουρη δουλειά του ναυτικού γραφείου, είναι ορατός σε κάθε στίχο του, και τόσο δυνατός που διαπερνά τον αναγνώστη, τον κάνει να ξεχάσει τις άγνωστες λέξεις και τους ναυτικούς όρους , και να συνεπαρθεί απόλυτα από την αλήθεια του λόγου του Ποιητή.

Ο Νίκος Καββαδίας άφησε πολύ λίγα πίσω του, μόλις τρείς ποιητικές συλλογές, ένα μυθιστόρημα και τρία μικρά πεζά. Ταπεινά παρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα, κι η ταπεινότητά του αυτή, μαζί με την μελοποίηση πολλών ποιημάτων του, τον έφερε κοντά στη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, κάνοντάς τον έναν από τους πιό δημοφιλείς Έλληνες ποιητές.

Τα έργα του

• Μαραμπού, 1933, Ποιήματα
• Πούσι, 1947 , Ποιήματα
• Τραβέρσο, 1975 , Ποιήματα
• Βάρδια, 1954 , Μυθιστόρημα
• Λι, Στο Αλογό Μου , Του Πολέμου, 1987 , μικρά πεζά.

Πηγές: ΑΠΕ (επιμέλεια Νίκος Μαρδάς), Greece literature, Nikoskavadias blogspot, Eθνικό Κέντρο Βιβλίου, Αρχείο INSIDER, You tube

πηγη http://www.theinsider.gr