Bordello "Tο Ελλάς"

Από την ημέρα που ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έστειλε στο «Ράδιο Αρβύλα» του ΑΝΤ1 το φρεσκοπλυμμένο του εσώρουχο ήθελα να γράψω για την μεταβολισμένη σημειολογία αυτής της πράξης.

Μιας πράξης που παραπέμπει σε εντελώς υποκριτικές σαδομαζοχιστικές σφραγίδες ιντερνετικών πρωταγωνιστών πορνό. Ανοίγουν τις κάμερες, ψεύτικα αυνανίζονται και με 150 δολλάρια σου στέλνουν ταχυδρομικώς το μικροσκοπικό τους εσώρουχο- στολή.

Με έβαλε ταυτόχρονα να σκεφτώ πως αν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης συμπεριφέρεται με τέτοιο τρόπο τα υπόλοιπα μέλη ...

 του υπουργικού συμβουλίου τι δώρα στέλνουν στους δημοσιογράφους που τους ενοχλούν; Με ποιές πράξεις αντιστοίχως απαντούν;

Πάντως παραμονή πρωτοχρονιάς πέρασε το αντιπρόεδρο σε σουίτα ξενοδοχείου του Συντάγματος ιδιοκτησίας μεγαλοφειλέτη του ελληνικού δημοσίου. 1.600.000 ευρώ οφειλές στο Ι.Κ.Α.

Τα μεγαλοστελέχη δημοσιογράφοι των ιδωτικών τηλεοπτικών καναλιών θα έβαζαν, αλήθεια το χέρι στην χοντρή τσέπη να συνιεσφέρουν με μικρότερες αποδοχές αλλά με σοβαρές δωρεές στην απόσβεση του δημοσίου χρέους ; O Σπύρος Παπαδόπουλος της ΝΕΤ, των προκλητικότατων 50.000 ευρώ εβδομαδιαίως, ας πούμε, γιατί δε διαθέτει μέρος- έστω- της παχυλότατης αμοιβής του, σε ανθρώπους που δεν μπορούν να πουν ''στην υγειά μας'', πόσες καταγγελίες χρειάζεται ακόμη, για ν αποφασίσει να ...θιγεί κι αυτός και η χρυσοπληρωμένη απ όλους μας εταιρία παραγωγής και ο Άγγελος της Κάθαρσης κ. Ταγματάρχης και ο Υπουργός τους; Πόσο θ ανεχόμαστε ακόμη, να προκαλεί με συνεντεύξεις του τύπου ...''δεν μας φτάνουν τα λεφτά ούτε για ταξί'';

Το ίδιο θα μπορούσαν να κάνουν όσοι και όσες χρησιμοποιούν την φορολογική εύνοια «χορηγιών» κι αντί για ιδρυμάτα και πολιτιστικές εκδηλώσεις του κώλου να γεμίσουν με ευρώ τον αντίστοιχο δημόσιο λογαριασμό;

Ωραία το είπε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στο «Βήμα της Κυριακής».

«Γίναμε η χώρα με τους χειρότερους ανθρώπους».

Λέτε να γίνουμε κι εμείς Αριζόνα; Και να βγαίνει ο κόσμος στο δρόμο με όπλα να πυροβολεί τους πολιτικούς;

Το είπε πάντως και το πρωθυπουργό της Τουρκίας. Η Ελλάδα δεν χτίζει τείχος στον Έβρο. Βέβαια, γιατί σε λίγο ο Έβρος δεν θα ανήκει στην Ελλάδα ενδεχομένως να υπονοούσε. Πάντως υπάρχουν και υπόγειες διαβάσεις των εθνικών συνόρων. Μην μασάτε...

Οι αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας είναι πια γεγονός. Μέχρι και 40% θα φτάσουν οι αυξήσεις, δια στόματος Σπύρου Βούγια. Λέτε να έχουμε την εικόνα διοδίων πια και στις αστικές συγκοινωνίες από 1η Φεβρουαρίου; Κίνημα δηλαδή πολιτών μη καταβολής εισιτηρίων συγκοινωνιών;

Η νέα ταινία του James Franco «127 Ηοurs» σου κόβει αληθινά την ανάσα. Πολύ κοντά στο Όσκαρ.

Για ισχυρή πιθανότητα να εκδηλωθεί και στις Ηνωμένες Πολιτείες μία κρίση στην αγορά ομολόγων, εντός των προσεχών ετών, προειδοποιεί ο τέως πρόεδρος της Fed Αλαν Γκρίνσπαν, ζητώντας τη λήψη άμεσων μέτρων για τον περιορισμό του χρέους. Αμήν και πότε!

Μετά τις πλημμύρες στην Αυστραλία, πλημμυρών συνέχεια στην Ευρώπη σε Γερμανία και Αυστρία. Ρε τι μας περιμένει…

Αντιγράφω από δελτίο ειδήσεων σήμερα:

Κάποιος επιτέλους πλήρωσε. Δυστυχώς όμως στην περίπτωσή μας, ο πολιτικός που φυλακίστηκε για ψευδή λογιστική δήλωση, βρίσκεται στη Μεγάλη Βρετανία ονομάζεται David Chaytor, είναι βουλευτής των Εργατικών και δεν απολαμβάνει καμία ασυλία.

Ο πρώην βουλευτής καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 μηνών. Η κατηγορία που τον βάρυνε, ψευδή δήλωση εξόδων, ήταν αρκετή για να τον στείλει πίσω από τα σίδερα της φυλακής.

Ο δικαστής τόνισε ότι μπορεί το ποσό να μην είναι υψηλό 22.000 λίρες, αλλά η προσπάθεια «εξαπάτησης της κοινής γνώμης, με την παρουσίαση στη Βουλή των Κοινοτήτων, παραποιημένων εγγράφων, πρέπει να τιμωρούνται παραδειγματικά».

Σύμφωνα με την Daily Mail, o πρώην βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατά την διάρκεια της απολογίας του τόνισε ότι «είχε στόχο να επιστρέψει τα χρήματα» και ότι «δεν θα εξυπηρετηθεί το δημόσιο συμφέρον με το να περάσει την πόρτα της φυλακής».

Είναι η πρώτη φορά που φυλακίζεται πολιτικός στη Μεγάλη Βρετανία.

Που είσαι Πρετεντέρη να βγεις από τα πανάκριβά σου ρούχα; Πού;

 

Μπουρδέλο πολυτελείας τελικά αυτή η ελληνική ζωή. Κάποιοι σε ρόλο νταβατζή, άλλοι σε ρόλο τηλεοπτικής μάγισσας τσατσάς, κι άλλοι σε ρόλο πόρνης ημεδαπής. Αμήν.

Συντάκτης: Μάνος Λαμπράκης από το Mediasoup

http://greki-gr.blogspot.com/2011/01/bordello-t.html 

Η απάντηση στο γιατί ποντάρει όλος ο επενδυτικός κόσμος στην χρεωκοπία της Ελλάδος!!!

Η απάντηση στο γιατί ποντάρει όλος ο επενδυτικός κόσμος στην χρεωκοπία της Ελλάδος!!!
Έστω ότι έχει ποντάρει κανείς στην νίκη του Άρη επί της Ξάνθης μέσα στην έδρα του. 1,60 δίνει η στοιχηματική εταιρία στον άσσο, 3 στο Χι και 6 στο διπλό.

Ποντάρεις λοιπόν 1000 ευρώ στον άσσο. Δηλαδή ποντάρεις 1000 για να κερδίσεις 600.

Το σκορ ανοίγει η Ξάνθη στο πρώτο ημίχρονο και προηγείται 0-1. Δεν το βλέπεις καλά το στοίχημα σου το αρχικό και αρχίζεις να εξετάζεις την πιθανότητα να χάσεις.

Κοιτάς την νέα απόδοση (σε real time) στο...Χ2 που σου δίνει η στοιχηματική εταιρία την στιγμή που παίζεται το δεύτερο ημίχρονο (πχ 55 λεπτό) βλέπεις ότι η νέα απόδοση για να νικήσει η Ξάνθη ή έστω να φέρει ισοπαλία είναι στο 1,70.

Με ένα γκολ δηλαδή αβάντσο (σε περίπτωση ισοπαλίας) ποντάρεις 600 ευρώ στο Χ2 της Ξάνθης στο 55 λεπτό του αγώνα (η αντίστοιχη χρηματιστηριακή ενέργεια λέγεται σορτάρισμα). Δηλαδή σε περίπτωση νίκης ή ισοπαλίας της Ξάνθης από εκεί που έχανες αρχικά 1000 ευρώ στον άσο τώρα κερδίζοντας 420 ευρώ από το δεύτερο στοίχημα... έχεις περιορίσει τις συνολικές απώλειες σου δηλαδή στα 580 ευρώ.

Μετά από 15 λεπτά και όσο ο αγώνας βρίσκεται στο 70 περίπου η απόδοση για νίκη της Ξάνθης ή ισοπαλία (με το ήδη υπάρχον σκορ) πέφτει στο 1,4. Με το αβάντσο του ενός γκολ (σε περίπτωση ισοφάρισης δηλαδή που πάλι κερδίζεις), βλέποντας τα στοιχεία του αγώνα και έχοντας πολλά λεφτά στην τσέπη, αποφασίζεις να βγάλεις κέρδος!!!!

Ποντάρεις λοιπόν τώρα στο Χ2 της Ξάνθης 1500 ευρώ με απόδοση 1,4 και το ματς στο 70. κέρδος λοιπόν 600 ευρώ. Άρα συνολικά αν παραμείνει το σκορ ίδιο ή ακόμα και αν ισοφαριστεί η Ξάνθη θα έχουμε... 1000 ευρώ χαμένα από το πρώτο στοίχημα, 420 ευρώ κερδισμένα από το δεύτερο και 600 κερδισμένα από το τρίτο.

Και σε κάθε ενδεχόμενο γκολ που θα μπαίνει στο ματς, τοποθετείσαι διαφορετικά στα πονταρίσματα ανάλογα με το αν έχεις λεφτά να περιορίσεις την χασούρα ή ακόμα και να βγάλεις κέρδος αν έχεις στην τσέπη σου πολλά λεφτά.

Συνολικά για το υποτιθέμενο παιχνίδι του παραδείγματος και με το τελικό σκορ 0-1 το κέρδος ήταν 20 ευρώ από ένα αποτέλεσμα στο οποίο έκανες ένα λάθος αρχικό ποντάρισμα!!!

Έτσι ακριβώς λειτουργούν και οι μεγάλοι επενδυτικοί όμιλοι οι οποίοι έχουν άπειρα λεφτά για τοποθετήσεις κρατικών ομολόγων αλλά και πονταρίσματα σε ενδεχόμενες υποβαθμίσεις αυτών!!!

Με λίγα λόγια το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι μια αρένα στην οποία παλεύουν όλες οι κυβερνήσεις και όλες οι μεγάλες εταιρίες των χωρών... με δικαίωμα των επενδυτών να ποντάρουν σε όποιου είδους μάχη επιθυμούν, σε οποιοδήποτε αποτέλεσμα και σε οποιαδήποτε στιγμή της μάχης... σε real time!!!
από το to-sisaki
Σχόλιο αpneagr: Αυτό είναι το λεγόμενο trading στο στοίχημα, βέβαια τα ποσοστά που αναφέρονται στο post διαφέρουν από την πραγματικότητα αρκετά... Ο συγκεκριμένος τρόπος στοιχήματος είναι σχετικά εύκολος (όχι για αρχάριους) αλλά και συνάμα καταστροφικός (αλλιώς θα ήμασταν όλοι, όσοι ασχολούμαστε με το trading στο στοίχημα, πλούσιοι) γιατί θέλει πολύ μεγάλο κεφάλαιο το οποίο μπορεί να εξανεμιστεί σε λίγα λεπτά (αν κυνηγάς το σκορ).

Πολύ πιο εύκολο trading γίνεται όταν έχεις δυο επιλογές under-over (ας πούμε) δείτε το παρακάτω screen shoot για να καταλάβετε πως ότι αποτέλεσμα και να ερχόταν τα στοίχημα θα κερδιζόταν. (κλικ στην φωτό)

Πηγή

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2011/01/blog-post_5273.html#ixzz1Aeh5qJZR

Νομοθετουν αυτοι που κλεβουν για το πως θα τους πιανουν να κλεβουν

Αντε παλι...τα ιδια παντελακη μου τα ιδια παντελη μου,νεες εξαγγελιες περι νεου νομου για το ποθεν εσχες των βουλευτων και των πολιτικων προσωπων,δεν βαρεθηκαν να επιζητουν την καταδικη τους?
Καθε τοσο επι 37 χρονια βγαζουν νομους για την πολιτικη ευθυνη,το ποθεν εσχες την ασυλια κλπ,μα τετοια τιμιοτητα την εχετε ξαναδει σε αλλο κρατος,να θελουν σωνει και καλα να τους πιασουμε ενω τα......
παιρνουν...απιστευτο!!!

Και τωρα θα βαλουν παλι καινουργια κολπα,δικαστικοι θα ελεγχουν κλπ,ναι και οι δικαστικοι δεν τα εχουν παρει ποτε?
Και τοσα χρονια που κανουν δηλωση οι πολιτικοι δεν υπαρχει ενας αξιοπρεπης δικαστικος να τους ρωτησει απο που εκαναν ολη αυτη την περιουσια?

Μου θυμιζει κατι ταχα μου ηθικες πουτανες που το κανουν τσαμπα ενω ξερουν οτι ολες οι υπολοιπες πληρωνονται για να πηδιονται.
Σαν τις εξεταστικες επιτροπες που επι δεκαετιες δεν καταφεραν ποτε ουτε ενα κοινο πορισμα ουτε εναν ενοχο να βρουν.

Μας κοροιδευουν οι συμμοριες που μας διοικουν,εχουν καταλαβει οτι αγριεψε ο κοσμος,οτι δεν αντεχει αλλο,οτι δεν θα τολμανε να βγουν ουτε σε παραθυρο οχι στον δρομο.

Πρεπει να βρουν νεα κολπα να μας πεισουν,και ξεχνανε το κυριοτερο που επρεπε να ειχαν ηδη κανει,και το οποιο δεν θα το κανουν διοτι οταν εισαι μεσα στα σκατα δεν μπορει... και εξω να λες οτι εισαι μυριζεις σκατιλα.

Διοτι ολοι εχουν μυστικα κρυμενα ο ενας για τον αλλον,φοβουνται και την σκια τους.

Αυτο που δεν θα κανουν ποτε ειναι:
Να κλεισουν φυλακη και να δημευσουν τις περιουσιες οσων...ολων....κατακλεψαν με οποιοδηποτε τροπο το ελληνικο κρατος.

Κυριε κακε διαχειριστα μας....απο μπουρδες μα εχεις φλομωσει,ειχες πει....δεν χρωστας σε κανεναν,ε?

Πως ομως αποδεικνυεις τωρα οτι χρωστας και της Μιχαλους?

 http://harrytsopanos.blogspot.com/

"Μικρή" διαφθορά και μεγάλα εγκλήματα ..

Γράφει η Τασούλα Καραϊσκάκη

Δεν μετέχει στη διαφθορά εκείνος που πηγαίνει στα βουλευτικά γραφεία για να διοριστεί, εκείνος που πηγαίνει στα βουλευτικά γραφεία για να υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία του στην Αθήνα;» αναρωτήθηκε προ ημερών, σε ραδιοφωνική συνέντευξη, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, σε μια προσπάθεια να.....
μετριάσει την πολιτική ευθύνη.
Αλήθεια, πώς θα γινόταν ο πολίτης να μη μετέχει; Ζει και δρα μέσα στο πλαίσιο ενός άθλιου συστήματος συναλλαγής και εξευτελισμού του δικαίου. Εθισμένος μέχρι πωρώσεως στην προώθηση των ημετέρων ως ανταμοιβή για την κομματική του υποταγή.
Το πολιτικό σύστημα οικοδομήθηκε πάνω στον πολιτικό αμοραλισμό. Δημαγωγία, αλαζονεία, ανεντιμότητα, ανευθυνότητα, σπατάλη, διαπλοκή, συναλλαγή. Ο πολιτικός κυνισμός μεταφέρθηκε ως μίασμα στην κοινωνία. Φαύλη και δόλια η εξουσία, επίβουλη η κοινωνία. Ο πολίτης, ταυτόχρονα θύτης, να πιέζει για μια θέση στο Δημόσιο, να διακινεί χρήμα για δωροδοκία, και θύμα, αφού πληρώνει τη διαφθορά διπλά: και λαδώνει για να εξυπηρετηθεί και επιβαρύνεται με το κόστος των ατασθαλιών, των αδιαφανών δαπανών. Στον «ιστό» της προνομιούχας κάστας των ανθρώπων της εξουσίας, σε όλη την κλίμακα της ιεραρχίας, που αξιοποιούν κερδοσκοπικά το αξίωμά τους. Στην ορατή επιφάνεια του βορβόρου (είναι πιο έκδηλη η διαφθορά στα κατώτερα επίπεδα από εκείνη των μεγάλων παρανομιών, της προώθησης των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων· ο πακτωλός του μαύρου χρήματος ρέει σε απρόσιτα, λαβυρινθώδη μονοπάτια).
Διαποτισμένος από το δηλητήριο της ιδιοτέλειας, πλέον καθεστώς και παράδοση, να επιδιώκει με μοναχικό αμοραλιστικό τρόπο την επίλυση του δικού του προβλήματος. Και από την πλευρά της η πολιτεία να μην αξιοποιεί την ανθρώπινη παραγωγικότητα και δημιουργικότητα με στόχο το καλύτερο αποτέλεσμα με τη μικρότερη θυσία, να μην κατανέμει τους καρπούς τους δίκαια μεταξύ πολιτών με διαφορετικά συμφέροντα. Να μην προσφέρει λύσεις στους ανθρώπους που υποφέρουν.
Διότι η εκτεταμένη και στις τάξεις των «μικρών» διαφθορά δεν «θεραπεύει» την ανισότητα. Το πολιτικό σύστημα λειτουργεί προς όφελος των ολίγων. Η πολιτική ζωή είναι υπό τον έλεγχο των προνομιούχων στρωμάτων. Μιας νέας κυρίαρχης τάξης που κατέχει ιδιωτικό πλούτο και δημόσια επιρροή. Οι «μικροί» δεν συμβάλλουν στη διαμόρφωση των προτεραιοτήτων της πολιτικής ζωής. Περιορίζονται στην ψήφο. Ανίσχυροι, αγχωμένοι, παγιδευμένοι στη μικροδιαπλοκή, συγχέουν το ρουσφέτι με το δικαίωμα και το προσωπικό με το γενικό καλό.
«Η κατάρρευση (ή η παγκόσμια πρόοδος, λίγο ενδιαφέρει πώς θα την ονομάσουμε) δεν θα εκδηλωθεί μέσα από τους πολιτικούς θεσμούς, αλλά μέσα από την εξαχρείωση των ψυχών» έλεγε ο Μποντλέρ στα μέσα του 19ου αι. Για να τον παραφράσουμε, η λύση δεν θα έρθει από επάνω, αλλά με τη συμμετοχή της κοινωνίας.
Η κρίση, καρπός διεφθαρμένων χρηματο-οικονομικών πρακτικών, δεν έχει καταστρέψει τον κόσμο, ωστόσο έχει καταστρέψει την ιδέα μας για τον κόσμο. Ο ήλιος της προόδου έχει εξαφανιστεί από τον ορίζοντα και ένα νέο «αστέρι» δεν έχει ακόμη φανεί. Δεν γνωρίζουμε αν ζούμε ένα λυκόφως ή μια αυγή. Ομως αντιλαμβανόμαστε ότι βιώνουμε μια εποχή ιστορικών κλυδωνισμών. Η σκόνη και η στάχτη τους δεν πρέπει να αποκλείσουν τις διεξόδους του χρόνου, τις εξόδους του ονείρου.


http://prassia-eyrytanias.blogspot.com/

Μίλησε κανείς για έλλειψη δημοκρατίας στο ΠΑΣΟΚ;;;

http://piazzadelpopolo.blogspot.com/2011/01/blog-post_3251.html

«Την ώρα που ο φόβος, η ανασφάλεια και ο τρόμος αποτελούν την καθημερινή συνθήκη του ελληνικού λαού, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με ανοίκειους χαρακτηρισμούς δοκιμάζει την αντοχή όλων των πολιτών»!!!
«Η έξοδος από την παρούσα πολιτικοοικονομική κατάσταση απαιτεί δημοκρατικό φρόνημα και ήθος, που ο Θεόδωρος Πάγκαλος από τα λεγόμενά του και την ιστορία του δεν φαίνεται να διαθέτει»!!!
«Ο υπουργός του φιάσκου των Ιμίων αναγορεύει αυτοβούλως τον εαυτό του σε τιμητή των πάντων»!!!
«Ο Θεόδωρος Πάγκαλος οφείλει μια απάντηση, για να κατανοήσουμε καλύτερα τον ορισμό της διαφθοράς: Αυτός δίδαξε τη διαφθορά στην κόρη του, για να τον διαφθείρει, ή γονιδιακά εκείνη ενήργησε, για να μπορέσει να διορισθεί;»!!!
Όχι δεν είναι λεγόμενα ή γραφόμενα της ΝΔ ή της Αλέκας Παπαρήγα! Είναι της Αριστερής Πρωτοβουλίας του ΠΑΣΟΚ! Μίλησε κανείς για έλλειψη δημοκρατίας μέσα στο κόμμα;;; Ο καθένας λέει ελεύθερα την γνώμη του, χωρίς να επωμιστεί εσωκομματικές συνέπειες! Πάντως σύντροφοι, ορισμένα πράγματα άρχισαν να ξεφεύγουν μέσα στο Κίνημα και είναι χρονιά εσωκομματικών εκλογών. Μην ξεχνιόμαστε…

 

http://ideopigi.blogspot.com/2011/01/blog-post_5077.html

Κύριε Παπακωνσταντίνου, πιάστε τα κοράκια και όχι τους περιπτεράδες...

Ακούγοντας κάποιος ειδήσεις βομβαρδίζεται από τα μέτρα κατά των εγκληματιών φοροφυγάδων. Αυτόφωρο για την μια απόδειξη που δεν έκοψε ο περιπτεράς και ο μανάβης. Όλοι τους εγκληματίες και θα πάνε φυλακή.
Με τους πραγματικούς εγκληματίες τι γίνεται;
Γιατί ούτε ο περιπτεράς ούτε ο μανάβης ευθύνονται για την κατάρρευση της χώρας και αυτό το ξέρουμε όλοι μας όσο και να προσπαθούν να μας ενοχοποιήσουν τα ΜΜΕ.
Δεν είναι το ζήτημα να πάει κάποιος φυλακή.
Και στη φυλακή εμείς θα τον τρέφουμε ενώ αποκλείεται να βγει καλύτερος άνθρωπος.
Πολύ περισσότερο μάλιστα φοβάμαι ότι δεν θα πάει κανένας από τους πραγματικούς υπευθύνους της κατάντιας μας στο «φρέσκο» παρά μόνο κάποιοι κακόμοιροι μανάβηδες και περιπτεράδες για λογούς εντυπωσιασμού.
Το ζητούμενο είναι απλό: Μπορούμε να πάρουμε πίσω κάποια ή και όλα τα λεφτά από όσους έχουν αρπάξει τα σοβαρά ποσά;
Με ό,ποιο τρόπο τα έχουν σουφρώσει.
Αυτό μπορεί να βοηθήσει και να ανεβάσει λίγο το δείκτη κοινωνικής δικαιοσύνης που τους τελευταίους μήνες έχει πέσει στο μηδέν.
Μπορούν να ανοιχτούν λογαριασμοί των παρατρεχάμενων των πολιτικών που βρεθήκαν με βίλλες και αν διαπιστωθούν παραβάσεις να επιστραφούν τα ποσά;
Να δημευτούν ακόμα και περιούσιες που έγιναν με μαύρο χρήμα;
Από τον Αύγουστο μας λένε ότι η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στον παράνομο τζόγο με 4 δις ευρώ το χρόνο και ότι χάνονται τεραστία ποσά από την φοροδιαφυγή προσώπων και εταιριών που τα εισπράττουν όλα μαύρα γιατί είναι απλά παράνομοι.
Και τι έκαναν γι' αυτό;
Πιασαν κάποιους όπως κάθε χρόνο την πρωτοχρονιά και οι άλλοι συνεχίζουν να τα αρπάζουν. Αφού τους ξέρετε και γνωρίζετε ποσό μεγάλα ποσά παίζονται γιατί δεν τους πιάνετε;
4 δις είναι αυτά, σας ενδιαφέρουν λιγότερο από το ΦΠΑ του μανάβη;
Ναι, λεφτά σίγουρα κάπου υπάρχουν...
Όταν μια χώρα και οι περισσότεροι κάτοικοι της είναι μια άδειες τσέπες κάποιος τους τα πήρε.
Αλλά δεν είναι οι περιπτεράδες ούτε οι μανάβηδες.
Άλλα είναι τα μεγάλα κοράκια.

Αναγνώστης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_3362.html

H ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ!

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΥΝΝΕΛΛΗΝΕΣ-ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ, 

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ, ΑΠΟ ΤΙΣ 4/5/2010 ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΥΠΟ ΞΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ, ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ H ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ(JEFFREY) Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ, ΕΓΧΩΡΟΥΝ ΚΑΘΕ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΜΑΣ.

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΔΗΜ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΜΗΝΥΣΗ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 27-05-2010.

Την 21/12/2010 Ο Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών κίνησε ποινική δίωξη για Εσχάτη Προδοσία (Π.Κ. 134) κατά της Κυβέρνησης και των «Βουλευτών» που ψήφισαν το Μνημόνιο.

Οι προδότες έχουν ήδη κληθεί να καταθέσουν με την κατηγορία της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. 

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ καταθέτει στις 11/1/2011 στο ΕΦΕΤΕΙΟ της ΧΑΛΚΙΔΑΣ.

ΠΡΕΠΕΙ ΣΤΙΣ

 11/1/2011 ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ

 ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ.

 ΝΑ ΒΟΥΛΙΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ!

H ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ!

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ

 ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ.

 H παράγραφος 4, άρθρο 120 του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, αναφέρει:

«Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΛΗΣΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ Κ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΕΙΝΑΙ: ΙΔ 10/19473/21-12-2010

Η άλωση της εθνική κυριαρχίας

Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, προ της εισόδου μας στο μηχανισμό στήριξης προειδοποιούσε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να απολέσει μέρος της εθνικής κυριαρχίας της, ελάχιστοι κατάλαβαν τι ακριβώς εννοούσε και ακόμα λιγότεροι συνειδητοποιούσαν πώς αυτό θα μεταφραζόταν στην πράξη για τη χώρα και τον καθένα από εμάς. Τώρα που όντως έχουμε απολέσει ένα κομμάτι της εθνικής κυριαρχίας, και μαζί της εθνικής και προσωπικής αξιοπρέπειας, γίνονται σταδιακά αντιληπτά τρία ακόμη πράγματα: Ότι η απώλεια κυριαρχίας ίσως να μην είναι βραχυπρόθεσμη, όπως οι περισσότεροι πιστεύουν και ελπίζουν, ότι μαζί με την κυριαρχία επαπειλείται και απώλεια δημόσιου πλούτου και ότι η απώλεια των κοινωνικών/εργασιακών κεκτημένων, η μετατροπή των Ελλήνων σε είλωτες, δεν αποτελεί παρένθεση.
Η συνταγή της επιτυχίας
Η συνταγή του ΔΝΤ, όπου εφαρμόστηκε, δεν αποσκοπούσε μόνο στην αντιμετώπιση μιας οικονομικής κρίσης. Η κρίση είναι το όχημα για την είσοδο «αφανών» δυνάμεων που επιβάλλουν συγκεκριμένες πολιτικές και έχουν ξεκάθαρες προθέσεις: Στόχος ήταν και παραμένει η αρπαγή του εθνικού πλούτου των χωρών και η βίαιη προσαρμογή των κοινωνιών σε μέτρα και σταθμά που εξυπηρετούν ένα ακραία νεοφιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο. Αυτό προϋποθέτει την εκούσια παράδοση εξουσιών από το κράτος στους «σωτήρες», μεταβίβαση η οποία γίνεται υπό το κράτος του πανικού που δημιουργεί στους λαούς και στις κυβερνήσεις η εκάστοτε κρίση και με την υπόσχεση ότι θα τους παρασχεθεί βοήθεια και «θεραπεία», ώστε να αποτραπούν τα χειρότερα. Σχεδόν κανείς δεν έχει πλέον αμφιβολία για το τι πραγματικά «παίχτηκε» με την περίπτωση της Ελλάδας, με μοχλό την όντως επί χρόνια κακή οικονομική διακυβέρνηση της χώρας, η οποία εξάντλησε τα όριά της, πλην όμως τώρα είναι αργά.

Ανατριχιαστικές ομοιότητες
Η Ναόμι Κλάιν στο βιβλίο της Το δόγμα του σοκ περιγράφει με άμεσο τρόπο τη λειτουργία της «μηχανής» στην οποία εγκλωβίζονται οι χώρες. Αναλύοντας σε ένα από τα κεφάλαια τα όσα διαδραματίστηκαν στην Αργεντινή όταν ανέλαβε το ΔΝΤ, αφού σημειώνει ότι «…οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι σε περιόδους κρίσης –είτε αφορά την κατάρρευση της οικονομίας είτε, όπως θα αποδείκνυε η κυβέρνηση Μπους, μια τρομοκρατική επίθεση– να εκχωρήσουν ένα πολύ μεγάλο μέρος της εξουσίας σε όποιον διατείνεται ότι διαθέτει μία μαγική λύση», παραθέτει τα αποκαλυπτικά λόγια του ίδιου του τότε υπουργού Οικονομικών Ντομίνγκο Καβάγιο. Ο Καβάγιο παραδέχεται ότι η κρίση αποτελεί ευκαιρία να περάσουν «μεταρρυθμίσεις», διότι ο κόσμος μέσα στην ανησυχία του είναι δεκτικός σε όποιον υπόσχεται να τον σώσει: «Γι’ αυτό το λόγο ζητούν από την κυβέρνηση: “Σας παρακαλούμε, κάντε κάτι”. Αν η κυβέρνηση παρουσιάσει ένα καλό πρόγραμμα σταθεροποίησης, τότε έχει την ευκαιρία να συνοδεύσει το σχέδιο με άλλες μεταρρυθμίσεις… Οι πιο σημαντικές μεταρρυθμίσεις συνδέονται με το άνοιγμα της οικονομίας, με την απορρύθμιση και με τις ιδιωτικοποιήσεις». Σας θυμίζει κάτι «το άνοιγμα της οικονομίας»; Μήπως το άνοιγμα των «κλειστών» επαγγελμάτων; Η απορρύθμιση; Μήπως τα εργασιακά; Οι ιδιωτικοποιήσεις κάτι πρέπει να σας θυμίζουν. Το επικείμενο πέρασμα, π.χ., στρατηγικού χαρακτήρα κερδοφόρων οργανισμών του Δημοσίου, ακόμα και του νερού που πίνουμε, σε ιδιώτες. Η Κλάιν αναφέρει και κάτι άλλο ενδιαφέρον, το οποίο όμως στη δική μας περίπτωση το γνωρίζουμε από πρώτο χέρι, διότι ξέρουμε πώς συντάχθηκε το Μνημόνιο: «Ολόκληρο το πρόγραμμα της θεραπείας σοκ που είχε επιβλήθηκε στην Αργεντινή στις αρχές της δεκαετίας του ’90 είχε εκπονηθεί κρυφά από την JP Morgan και τη Citibank, τους δύο μεγαλύτερους ιδιώτες πιστωτές της Αργεντινής». Την πληροφορία αποκάλυψε ο ιστορικός Αλεχάντρο Όλμος Γκαόνα, κατά τη διάρκεια εκδίκασης μιας αγωγής κατά της κυβέρνησης της Αργεντινής, παρουσιάζοντας ένα έγγραφο 1.400 σελίδων το οποίο είχαν συντάξει οι δύο τράπεζες για λογαριασμό του Αργεντινού υπουργού Οικονομικών. Το σχέδιο είχε παρουσιαστεί ως «Πρόγραμμα Καβάγιο», αλλά, όπως αποδείχτηκε, πραγματικοί συντάκτες ήταν οι δανειστές. Στο έγγραφο αυτό υποδεικνυόταν, μεταξύ άλλων, «η ιδιωτικοποίηση των κοινωφελών εταιρειών, ο νόμος για τη μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η ιδιωτικοποίηση του συνταξιοδοτικού συστήματος». Αυτό σίγουρα κάτι σας θυμίζει.

Η Ελλάδα κερκόπορτα της Ευρώπης για την είσοδο του ΔΝΤ
Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα της Ευρωζώνης που στοχοποιήθηκε από τις αγορές και κατέληξε στα δίχτυα του μηχανισμού, αλλά όχι η τελευταία. Ούτε ο κύκλος των θυμάτων φαίνεται ότι θα κλείσει με την Ιρλανδία. Το γεγονός ότι ακόμα και η Γαλλία δέχεται προειδοποιητικές βολές καταδεικνύει το μέγεθος της πίεσης που ασκείται. Ποιος είναι όμως ο πραγματικός στόχος; Η πλήρης διάλυση της Ευρωζώνης; Η δημιουργία δύο ευρώ, ενός για το σκληρό πυρήνα και ενός για την περιφέρεια; Ίσως. Αυτά όμως, αν γίνουν, είναι περισσότερο πιθανό να προκύψουν ως «ατύχημα», π.χ., λόγω άτσαλων χειρισμών των Γερμανών, παρά ως κύρια επιδίωξη. Αντιθέτως, εκ των μέχρι τώρα εξελίξεων κρίνοντας, η προοπτική που ανοίγεται είναι για τη μεταβίβαση περισσότερων εξουσιών από τα κράτη σε υπερεθνικά κέντρα, στην ΕΕ και όχι μόνο. Η κρίση αξιοποιείται ως αφορμή για την περαιτέρω αποδυνάμωση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών και τη θεσμοθέτηση επιπλέον διαδικασιών μέσω των οποίων θα αποφασίζονται και θα επιβάλλονται σε αυτά πολιτικές ερήμην των λαών τους. Η οικονομική διακυβέρνηση, το προωθούμενο επόμενο βήμα στην ενοποίηση της Ευρώπης με την επίκληση αποφυγής μιας μελλοντικής κρίσης, οδηγεί σε περαιτέρω συρρίκνωση του δημοκρατικού ελέγχου που θα έχουν τα έθνη σε αποφάσεις που τα αφορούν. Όπως είχε γραφτεί στους Financial Times, η εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα για να έχει το ίδιο νόμισμα με τη Γερμανία. Οι κλυδωνισμοί στο ευρώ και η ανάδειξη, λόγω της κρίσης, των αποκλίσεων που υπάρχουν μεταξύ των ευρωπαϊκών οικονομιών επανέφερε στη συζήτηση το εκκρεμές θέμα της ολοκλήρωσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης, καθώς ενιαίο νόμισμα δίχως κοινή δημοσιονομική πολιτική οδηγεί σε εσωτερική ανισορροπία και εμπεριέχει τους σπόρους της επόμενης κρίσης. Είναι θέμα επιλογής των κρατών-μελών αν θέλουν περισσότερη Ευρώπη και τι είδους. Τώρα που η Ελλάδα παίρνει μια πικρή γεύση για το τι σημαίνει πλήρης εκχώρηση της οικονομικής πολιτικής σε τρίτους, έχει περισσότερα δεδομένα για να αποφασίσει. Το ίδιο και τα άλλα κράτη που παρακολουθούν την ελληνική περιπέτεια.

«Οι Έλληνες θα πολεμήσουν για να πάρουν τη χώρα τους πίσω»
Η γερμανική δημοσιονομική υστερία έχει προβληματίσει για την Ευρώπη της «επόμενης ημέρας» που οικοδομείται. Συνέβαλε, δε, στην αύξηση του σκεπτικισμού, σε πολλές χώρες, για τη σκοπιμότητα συνέχισης συμμετοχής στην ΕΕ έτσι όπως εξελίσσεται. Το θέμα του αυξανόμενου δημοκρατικού ελλείμματος απασχολεί ολοένα και περισσότερο. Σχετικά με αυτό, αίσθηση είχε προκαλέσει η σφοδρή λεκτική επίθεση που εξαπέλυσε προ καιρού ο Βρετανός ευρωβουλευτής Νάιτζελ Φάρατζ στον πρόεδρο της ΕΕ Χέρμαν Βαν Ρομπάι, τον οποίο κατηγόρησε ευθέως ως αχυράνθρωπο που επελέγη για να προωθήσει αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις: «Αισθάνομαι ότι είστε ικανός και επικίνδυνος. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι έχετε πρόθεση να γίνετε ο σιω πηλός δολοφόνος της ευρωπαϊκής Δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας των ευρωπαϊκών χωρών. Δείχνετε μίσος στην ιδέα της ύπαρξης των εθνών-κρατών, ίσως διότι προέρχεστε από το Βέλγιο, το οποίο είναι μη χώρα». Ο Φάρατζ είχε αναφερθεί στα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, τα οποία είχε αποδώσει στην ίδια προσπάθεια αναίρεσης της εθνικής κυριαρχίας: «Είναι όλοι τους πολύ χαρούμενοι με τον κόσμο που δημιουργούν, όμως το αισιόδοξο στοιχείο είναι ότι, ό,τι και να γίνει στην Ελλάδα, κάποια στιγμή θα γίνει επανάσταση, με τους Έλληνες να πολεμούν και να επιμένουν να πάρουν πίσω τη χώρα τους και τη δυνατότητά τους να την κυβερνούν οι ίδιοι. Μια τέτοια τυραννία είναι πολύ άσχημο πράγμα και μπορεί να κρατήσει πολλά χρόνια, αλλά στο τέλος αυτά τα πράγματα καταρρέουν. Ελπίζω ότι ο κόσμος συνειδητοποιεί πλέον τι γίνεται».

Η «παγκόσμια διακυβέρνηση» και ο Γιώργος Παπανδρέου
Το ζήτημα της μετάβασης σε ένα μοντέλο δια κυβέρνησης που θα μεταθέτει ολοένα και περισσότερο το κέντρο βάρους των αποφάσεων από τα κράτη σε υπερεθνικούς οργανισμούς έχει τεθεί επί τάπητος εδώ και χρόνια. Η σταδια κή μεταβίβαση εξουσίας εξελίσσεται de facto και de jure επί δεκαετίες, ταυτόχρονα σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο, το ερώτημα που τίθεται όμως πλέον είναι αν αυτό θα πρέπει να γίνει ανοιχτά αποδεκτό ως οικουμενική επιλογή στο όνομα της αντιμετώπισης των παγκόσμιων προβλημάτων. Ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει επανειλημμένως ταχθεί υπέρ μιας «παγκόσμιας διακυβέρνησης», με το σκεπτικό ότι, αφού συμβαίνει ούτως ή άλλως, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να την ελέγξουμε βάζοντας δημοκρατικές δικλίδες. Βέβαια, δεν έχουν όλοι την ίδια άποψη, ούτε πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει «καλή» ή «δημοκρατική» παγκόσμια διακυβέρνηση, διότι εξ ορισμού λειτουργεί εις βάρος της δημοκρατίας και της ανεξαρτησίας των εθνών. Υπ’ αυτή την έννοια η αντιπολίτευση αλλά και αρκετοί εντός ΠΑΣΟΚ βλέπουν καχύποπτα τις επαναλαμβανόμενες αναφορές του Γιώργου Παπανδρέου στην ανάγκη παγκόσμιας διακυβέρνησης. Στο συνέδριο του Economist είχε δηλώσει ότι «χρειαζόμαστε μια παγκόσμια διακυβέρνηση, μια παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και τη χρειαζόμαστε γρήγορα». Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ είχε υπογραμμίσει ότι «ο αναπτυξιακός στόχος της χιλιετίας μάς ωθεί στην ανάγκη να αναπτύξουμε μια παγκόσμια διακυβέρνηση που θα μεταμορφώσει τον κόσμο των ελεύθερων αγορών σε κόσμο των ελεύθερων ανθρώπων». Στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ είχε υποστηρίξει ότι «στόχος της ΕΕ πρέπει να είναι η διαμόρφωση ενός συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης, με την ουσιαστική συμμετοχή των στρατηγικών εταίρων (της ΕΕ), αλλά και τη συμμετοχή όλων των περιφερειών του πλανήτη μας, και βεβαίως η υιοθέτηση κοινών στόχων, κοινών αξιών, για να μπορέσουμε να μιλήσουμε για την αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων της εποχής». Σχεδόν σε όλες τις εκτός συνόρων ομιλίες του ο πρωθυπουργός αναφέρεται στην ανάγκη μιας «παγκόσμιας διακυβέρνησης», γεγονός που ωθεί αρκετούς να επισημαίνουν ότι οι επαναλαμβανόμενες αυτές αναφορές δικαιολογούνται για κάποιον ο οποίος προσβλέπει στη διεκδίκηση μιας διεθνούς θέσης, όπως αυτής του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ.

Μια ομολογία με νόημα
Στην Ευρώπη, πάντως, καταλυτικό ρόλο για την είσοδο του ΔΝΤ και τη σύμπραξή του με ευρωπαϊ κούς βραχίονες (ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή), ώστε να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός «σωτηρίας» με αντίτιμο την εθνική κυριαρχία, έπαιξε η Ελλάδα. Οι παρεμβάσεις του μηχανισμού μπορεί θεωρητικά να έχουν ημερομηνία λήξης, οι επιπτώσεις όμως από το πέρασμά του θα μείνουν. Ούτε η εθνική περιουσία θα επιστραφεί ούτε τα κοινωνικά και εργασιακά κεκτημένα θα ανακτηθούν, εκτός κι αν γίνει «επανάσταση» όπως προέβλεψε ο Φάρατζ. Έχει ενδιαφέρον μια «ομολογία» ενός πρώην στελέχους του ΔΝΤ, την οποία αναφέρει η Κλάιν στο βιβλίο της: «Ο Ντέιβισον Μπαντού, υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ΔΝΤ, που καθ’ όλη τη δεκαετία του 1980 σχεδίαζε τα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής για τη Λατινική Αμερική και την Αφρική, παραδέχτηκε αργότερα ότι “όλα όσα κάναμε από το 1983 και μετά βασίζονταν στην αίσθηση ότι έπρεπε να εκπληρώσουμε μια αποστολή: Ο Νότος έπρεπε να “ιδιωτικοποιηθεί” ή να πεθάνει. Για το λόγο αυτό προκαλέσαμε αδιάντροπα ένα οικονομικό χάος στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική από το 1983 μέχρι το 1988”». Ας ελπίσουμε ότι μετά από χρόνια δεν θα είναι ο Πόουλ Τόμσεν ή κάποιος άλλος του ΔΝΤ που θα προβεί εκ των υστέρων σε παρόμοιες παραδοχές για τα όσα συμβαίνουν τώρα στην Ελλάδα… 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 31/12/2010

http://www.gataros1.info/2011/01/blog-post_4595.html