ΒΑΡΥ ΚΑΙ ΑΤΙΜΩΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ...ΠΑΣΟΚ

Ο ΝΑΥΑΡΧΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ ΕΔΩΣΕ ΜΙΚΡΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΟΡΙΑ ΣΕ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΑΓΚΥΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ.  

της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ 

Ο ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ (SACEUR) ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα, έδωσε μικρή χρονική διορία, προκειμένου η Αθήνα και η Αγκυρα, μέσω των υφισταμένων διαπραγματεύσεων, να λύσουν ένα μείζον θέμα για τη νέα δομή της Συμμαχίας. Πρόκειται για το αεροπορικό υποστρατηγείο της Λάρισας (7 CAOC) και ειδικότερα για την επάνδρωσή του και τη διασύνδεση των ελληνικών και τουρκικών ραντάρ στο Αιγαίο, έτσι ώστε να αποκτήσει η Λάρισα αρμοδιότητες αεροπορικής αστυνόμευσης για την Ελλάδα και την Τουρκία, με ταυτόχρονη κατάργηση του τουρκικού υποστρατηγείου του Εσκί Σεχίρ (6 CAOC).

Διαφορετικά, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, ο ναύαρχος Σταυρίδης δείχνει αποφασισμένος να κόψει ο ίδιος τον «γόρδιο δεσμό» με δυο τρόπους:  

Είτε να καταργηθούν και τα δυο αυτά υποστρατηγεία (με αποτέλεσμα η Ελλάδα να είναι ανύπαρκτη σε επίπεδο ΝΑΤΟ)...  



Είτε η κατάσταση να παραμείνει ως έχει και τον έλεγχο της αεροπορικής αστυνόμευσης του Αιγαίου να τον ασκεί το ΝΑΤΟϊκό στρατηγείο της Σμύρνης (με Αμερικανό διοικητή και μόνιμο Τούρκο επιτελάρχη), μέσω των CAOC 6 και 7, με ολέθριες και πολλαπλές συνέπειες για την Ελλάδα. Στην πραγματικότητα, με τη στάση αυτή του SACEUR, η πλάστιγγα γέρνει σαφώς υπέρ της Τουρκίας. Η πίεση κατά την παρούσα διαπραγμάτευση πέφτει ολόκληρη πάνω στη λειτουργία του υποστρατηγείου της Λάρισας, που αφορά και τον έλεγχο του Αιγαίου, και όχι πάνω στην Τουρκία, αφού η Αθήνα πλέον δεν μπορεί να μπλοκάρει όλη τη νέα δομή του ΝΑΤΟ, διότι το αεροπορικό στρατηγείο της Σμύρνης δεν μπορεί να γυρίσει πίσω στην Ιταλία και το υπό κατάργηση υποστρατηγείο του Εσκί Σεχίρ εξακολουθεί να λειτουργεί κανονικά.  

Η συμφωνία του 2003 

Οι υπουργοί Αμυνας και Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη (Γ. Παπαντωνίου και Γ. Παπανδρέου) συμφώνησαν πλήρως το 2003 στη νέα δομή του ΝΑΤΟ, η οποία προέβλεπε:  

1.Τη μεταφορά του αεροπορικού στρατηγείου της Νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη, με Αμερικανό διοικητή και μόνιμο Τούρκο επιτελάρχη, με επιχειρησιακές αρμοδιότητες για όλη τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, επομένως και της Ελλάδας και του Αιγαίου. Η Τουρκία φρόντισε να γίνει η μεταφορά τού στρατηγείου σε χρόνο ρεκόρ (2005) διότι ήθελε μέσω του Τούρκου επιτελάρχη να εδραιώσει παράνομα κεκτημένα σε βάρος της Ελλάδας, αλλά και να αναβαθμιστεί το προφίλ της Τουρκίας.  

2.Την κατάργηση του υποστρατηγείου του Εσκί Σεχίρ μέχρι το 2006 και τη διατήρηση και αναβάθμιση του υποστρατηγείου της Λάρισας, που θα είχε τον έλεγχο και την ευθύνη της Ελλάδας και ολόκληρης της Τουρκίας, αφού στο μεταξύ θα είχε καταργηθεί το 6 CAOC του Εσκί Σεχίρ. Ομως και το 2003 επαναλήφθηκε το ίδιο μόνιμο «λάθος» που γίνεται κατ' εξακολούθηση από το 1992 μέχρι σήμερα, όταν πρόκειται για καθορισμό περιοχών ευθύνης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ: η τότε κυβέρνηση Σημίτη άφησε «έξω από τον λογαριασμό» τα βασικά θέματα που αφορούσαν το στρατηγείο της Λάρισας: την επάνδρωση του στρατηγείου και τον καθορισμό περιοχής ευθύνης του με βάση τη διασύνδεση των ελληνικών και τουρκικών ραντάρ στο Αιγαίο. Κατ' αυτόν τον τρόπο, τα κρίσιμα θέματα για τη λειτουργία και αναβάθμιση του υποστρατηγείου της Λάρισας έμειναν «για αργότερα» και το χειρότερο, μετατράπηκαν σε μια νέα αδιέξοδη και ατέρμονη διμερή διαπραγμάτευση μέσα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.  

Η Τουρκία λοιπόν εξασφάλισε τη μεταφορά του στρατηγείου της Νάπολης στη Σμύρνη (2005) και μέσω αυτού τον έλεγχο του Αιγαίου. 

Στο μεταξύ, με απόφαση του τότε SACEUR, τον Αύγουστο του 2006 το ΝΑΤΟ απαγορεύει στα ελληνικά αεροσκάφη, για ΝΑΤΟϊκούς σκοπούς να προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. τα ελληνικά νησιά: Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ικαρία, Ρόδο, Κω, Κάλυμνο, Κάρπαθο, Χάλκη, Αστυπάλαια, Κάσο, Τήλο, Νίσυρο, Λέρο, Πάτμο, Λειψοί, Σύμη, Καστελόριζο και Σαμοθράκη. Δηλαδή, η τύχη και η ασφάλεια των νησιών αυτών εξαρτάται από τα τουρκικά αεροπλάνα, διότι όταν τα ελληνικά προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές τους αναχαιτίζονται από τα τουρκικά, με το αιτιολογικό ότι «παραβιάζουν την απαγόρευση του ΝΑΤΟ». Μετά και την άθλια αυτή εξέλιξη, την οποία εστερνίζεται ο SACEUR, η Αγκυρα το 2007 δέχθηκε να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με την Αθήνα για τα θέματα του υποστρατηγείου της Λάρισας. Στα θέματα επάνδρωσης του στρατηγείου, η Τουρκία απαιτεί τον διορισμό Τούρκου διοικητή ανά διετία και όσον αφορά τη διασύνδεση των ραντάρ, η Τουρκία απαιτεί τα τουρκικά ραντάρ να βλέπουν μέχρι... την Πρέβεζα και να επιτηρούν μέρος του Αιγαίου.  

Μπλόκο στη νέα δομή
Αυτό είχε αποτέλεσμα να μπλοκαριστεί η νέα δομή του ΝΑΤΟ μόνον όσον αφορά την αναβάθμιση του υποστρατηγείου της Λάρισας και να μην καταργηθεί το τουρκικό υποστρατηγείο του Εσκί Σεχίρ. Μια «συμβιβαστική» πρόταση του ΝΑΤΟ το 2009 για τις περιοχές διασύνδεσης των ελληνικών και τουρκικών ραντάρ στο Αιγαίο απορρίφθηκε από την Αθήνα με ευθύνη του ΓΕΑ, πιθανώς από έλλειψη ευελιξίας, με την οποία θα αποδεχόταν θέσεις, χωρίς να θιγούν τα εθνικά συμφέροντα. Οσο το θέμα παραμένει άλυτο, το στρατηγείο της Σμύρνης με τον Τούρκο μόνιμο επιτελάρχη «ελέγχει» και «προασπίζει» την Ελλάδα και το Αιγαίο για σκοπούς ΝΑΤΟ με τουρκικά και ελληνικά αεροπλάνα κατά περίπτωση, με το υποστρατηγείο της Λάρισας να παριστάνει τον θεατή του Αιγαίου και τον υπερασπιστή της μισής Αλβανίας, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Και αυτό γιατί από το 2008 η Λάρισα θα είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια των χωρών αυτών, αλλά δεν έχει λόγο για την Ελλάδα και το Αιγαίο.

Η δυσμενέστατη αυτή εξέλιξη για την Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε νέους υποβιβασμούς και περιπέτειες αν εφαρμοστεί το έγγραφο του διοικητή Σμύρνης στις 7 Απριλίου 2010. Σύμφωνα με αυτό, θα μπορούν τα τουρκικά αεροσκάφη ανάλογα με τις απαιτήσεις και κάτω από τον έλεγχο του Τούρκου επιτελάρχη (RAOC) να πετάνε σε όλα τα νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να διασφαλίσουν την ασφάλεια και τη άμυνά τους, καθώς και πάνω από πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας (π.χ. από την Αλεξανδρούπολη και τη Λάρισα μέχρι την Κόρινθο, την Τρίπολη και την Αμαλιάδα κ.λπ.) για να τις προστατεύσουν από αέρος, από τυχόν απειλές.
Ενώ την ίδια ώρα, τα ελληνικά μαχητικά θα μπορούν να πετάνε στα Τίρανα, στη Σόφια, στο Βουκουρέστι και στη Βάρνα, αλλά όχι στο Αιγαίο.

Η κατάσταση αυτή είναι προφανές ότι αποτελεί μια από τις βαρύτατες προσβολές για την κυβέρνηση και τους υπουργούς Εξωτερικών και Αμυνας αλλά και για τους Ελληνες πολίτες στο σύνολό τους. 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
πηγη

ΤΟ "ΟΡΑΜΑ" ΤΟΥ JEFFREY ΕΙΝΑΙ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΤΕ ΓΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ: ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Ένα φάντασμα πλανιέται στη σκέψη του κ. Γιώργου Παπανδρέου…
Ένα «όραμα» γι’ αυτόν…
Ένας εφιάλτης για όσους καταλαβαίνουν:

Η «παγκόσμια διακυβέρνηση»! 

Δεν υποψιάζεται καν ότι η «παγκόσμια διακυβέρνηση» δεν είναι η επαγγελία του μελλοντικού επίγειου Παραδείσου της Ανθρωπότητας. Είναι παλινδρόμηση στο πιο σκοτεινό παρελθόν της…

• Η έννοια αυτή επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο αμέσως μετά την κατάρρευση του διπολισμού. Ως αίτημα «ένωσης» των κρατών με το επιχείρημα ότι οι νέες διεθνείς απειλές απαιτούν αντιμετώπιση σε διεθνή κλίμακα. Εδώ επισημάνθηκαν δύο παραδείγματα: η κλιματική αλλαγή και οι μεγάλες πανδημίες. Βέβαια, στο βαθμό που οι απειλές αυτές είναι πραγματικές, αρκεί η διακρατική συνεργασία. Και υπάρχει πάντα η περίπτωση μικρής κλίμακας προβλήματα να προβάλλονται ως «βιβλικές καταστροφές»! Όπως η περιβόητη «πανδημία» της γρίπης των χοίρων, για την οποία υπήρξε άνευ προηγουμένου καταστροφολογία πέρσι τέτοιον καιρό και αποδείχθηκε λιγότερο επικίνδυνη από την… κοινή γρίπη (αφού δαπανήθηκαν δισεκατομμύρια για άχρηστα και αδοκίμαστα εμβόλια). Η «παγκόσμια διακυβέρνηση» δεν έχει καμία σχέση με πραγματικές ή φανταστικές «παγκόσμιες απειλές». Είναι πρόσχημα ολοκληρωτικής προπαγάνδας! Και στρέφεται ενάντια στη σύγχρονη Δημοκρατία. Την οποία ευθέως υπονομεύει…


• Για να θεμελιωθεί και να λειτουργήσει η δημοκρατία πρέπει να υφίστανται δύο κρίσιμες προϋποθέσεις:
– Πρώτον ενιαία ταυτότητα (εθνική συλλογικότητα) που ορίζει το «εθνικό συμφέρον» ως πεδίο αναφοράς του συνόλου.
– Και δεύτερον, ισχυρή μεσαία τάξη, που επιβάλλει κάθε φορά τη συνισταμένη του δημοσίου συμφέροντος.

Οι οπαδοί της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» αμφισβητούν και τις δύο:
– Αμφισβητούν συνεχώς το εθνικό στοιχείο, στο πεδίο των ιδεών.
– Και αποδυναμώνουν τις μεσαίες τάξεις, όπου μπορούν, μέσα από πολύ αμφισβητούμενες νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις». Α

λλά και μέσα από την ανεξήγητη ανοχή που επιδεικνύουν σε φαινόμενα κερδοσκοπικών «φουσκών» που κατά διαστήματα «εξαερώνουν» τα αποταμιεύματα των μεσαίων τάξεων. Πότε στο Χρηματιστήριο, πότε στην αγορά ακινήτων πότε στην αγορά ομολόγων… Όπου υπήρξαν ολοκληρωτικά καθεστώτα διασπάστηκαν στις εθνικές τους συνιστώσες για να γίνουν δημοκρατικά: πρώην Σοβιετική Ένωση, Τσεχοσλοβακία, Γιουγκοσλαβία... Ακόμα και μέσα στη δυτική Ευρώπη έχουμε αφύπνιση πληθυσμών, που παρά τις δημοκρατικές συνθήκες στις οποίες ζουν, απαιτούν απόσχιση και συγκρότηση νέων εθνικών κρατών. Όπως η Καταλανοί στην Ισπανία και οι Φλαμανδοί στο Βέλγιο… Η παγκόσμια τάση είναι η ενίσχυση των εθνικών ταυτοτήτων, όχι η συγχώνευσή τους σε υπερεθνικά υπερσύνολα. Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση παίρνει το χαρακτήρα ομοσπονδίας εθνικών κρατών, όχι ισοπέδωσης εθνών. Κι εδώ πάντως επικρατούν τελευταία όλο και περισσότερο τα εθνικά συμφέροντα των Γερμανών, των Γάλλων, των Ιταλών, των Βρετανών, αλλά και των Ολλανδών. Η έννοια της «αλληλεγγύης» ποτέ δεν ήταν τόσο αποδυναμωμένη στην Ευρώπη όσο σήμερα.

• Οι οπαδοί της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» προσπαθούν να μας πείσουν ότι χρειαζόμαστε τη στήριξη των ξένων, όχι μόνο για να αντιμετωπίσουμε τα «παγκόσμια προβλήματα», αλλά ακόμα και τα δικά μας. Γι’ αυτό και εκθειάζουν τον ρόλο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στην αντιμετώπιση της ελληνικής οικονομικής κρίσης… Η αλήθεια είναι, βέβαια, ακριβώς αντίστροφη: Μόνο χώρες που μπορούν οι ίδιες να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους, μόνο λαοί που στέκονται στα πόδια τους κερδίζουν τον σεβασμό των άλλων… Όσο πιο πολύ καταλαβαίνει κανείς την παγκοσμιοποίηση, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί ότι θα κερδίσουν ανταγωνιστικά έθνη και ανταγωνιστικοί λαοί, όχι «χύμα πληθυσμοί» χωρίς εθνικές ταυτότητες, χωρίς αυτοπεποίθηση, που περιμένουν από τους ξένους να τους σώσουν από τον ίδιο τον… «κακό εαυτό» τους.

• Το πρόβλημα με τον κ. Παπανδρέου είναι ότι δεν πιστεύει στη δυνατότητα του ελληνικού λαού να ορθοποδήσει. Δεν πιστεύει καν στις προοπτικές ύπαρξης του ελληνικού εθνικού κράτους. Γι’ αυτό και τοποθετεί… «ελληνόφωνους» (όχι Έλληνες) επικεφαλής δημόσιων οργανισμών! Γι’ αυτό και αναζητεί συνεχώς –και ανεπιτυχώς– μη έλληνες συμβούλους…

• Όταν κάποιος παραδίδεται σε χίμαιρες, είναι επικίνδυνος για τον εαυτό του. Όταν παραδίδεται σε χίμαιρες ένας πρωθυπουργός, είναι επικίνδυνος για τον λαό του. Το «κυβέρνηση του Μνημονίου» είναι το λιγότερο και πιο επιεικές που μπορεί να ακουστεί για την κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου.

ΕΦΙΑΛΤΙΚΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΟΥΜΕΝΟ ΑΧΥΡΑΝΘΡΩΠΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

 

ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΚΟΨΟΧΕΡΗΔΕΣ

Πρόκειται για κυβέρνηση που αδημονεί να… αυτοκαταργηθεί και να προσχωρήσει στην «παγκόσμια διακυβέρνηση», την οποία δεν πιστεύει κανείς και την οποία αποστρέφονται ως «ολοκληρωτική προπαγάνδα» όσοι ξέρουν Ιστορία και παίρνουν στα σοβαρά τη Δημοκρατία.

Η Ρώμη επέβαλε παγκόσμια κυριαρχία, αλλά έπαψε να είναι Δημοκρατία. 

Η αποσύνθεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οδήγησε σε 1.000 χρόνια Μεσαίωνα.

Και η αφύπνιση του Πολιτισμού στην Ευρώπη γεννήθηκε, σηματοδοτήθηκε από τη συγκρότηση εθνικών κρατών, που αποτέλεσαν κοιτίδες της σύγχρονης δημοκρατίας. 

Όπως ακριβώς οι πόλεις κράτη της αρχαιότητας υπήρξαν κοιτίδες της άμεσης δημοκρατίας…
Πάντα οι δημοκρατίες αναδείχθηκαν νικώντας αυτοκρατορίες.
Και πάντα ο «δήμος» είχε αναφορά σε μια «πατρίδα»…

Ο Περικλής το διακήρυξε πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια στον περίφημο «Επιτάφιό» του.
Ο Θουκυδίδης το κατέγραψε.
Όλοι οι σύγχρονοι δημοκρατικοί ηγέτες το γνωρίζουν και το επικαλούνται.

Ο κ. Παπανδρέου ούτε που το πρόσεξε… 

Κάθε «δήμος» έχει αναφορά σε μια «πατρίδα»!

Όπου ακούτε για «παγκόσμια διακυβέρνηση», να θυμάστε δύο πράγματα: ανασύσταση αυτοκρατοριών και κατάλυση της δημοκρατίας. Είμαστε αντίθετοι –ασυμβίβαστα αντίθετοι– και στα δύο… 

Ν. Ζ.

ΠΗΓΗ

ΚΑΙ ΕΝΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΑΝΕΤΑΙ...

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΝΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΟΔΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΠΕΓΚΥ ΖΗΝΑ...----

 

ΤΕΛΙΚΑ Η ΛΕΙΤΟΤΗΤΑ ΙΣΧΥΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙ'ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΑΣΙΚΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ...ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΖΟΥΝ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΙ ΤΟΥΣ...
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΒΙΩΝΟΥΜΕ...

«Σε τούτους τους δύσκολους καιρούς το μόνο που μας μένει είναι να καταφύγουμε στις μικροχαρές» είπε ο επικεφαλής της Αριστερής Πρωτοβουλίας του ΠαΣοΚ, πρώην συγκεντρωσιάρχης επί εποχής Ανδρέα Παπανδρέου κ. Γ. Παναγιωτακόπουλος και ήταν σαν να έδωσε το έναυσμα: τα μπουζούκια της Ιεράς οδού, εκεί όπου εμφανίζεται το δημοφιλές δίδυμο Πέγκυ Ζήνα και ΔημήτρηςΜητροπάνος... «κρατικοποιήθηκαν» ξαφνικά για λίγες ώρες, από την Πέμπτη το βράδυ ως το πρωί της περασμένης Παρασκευής. Ουρές τα βουλευτικά Lexus, Saab και Αudi έξω από το νυχτερινό κέντρο. Οι βουλευτές, βλέπετε, δεν πρόλαβαν να αλλάξουν τα αυτοκίνητά τους με άλλα μικρότερου κυβισμού. Οι παρκαδόροι, με δέκα ευρώ το αμάξι, χωρίς απόδειξη, έκαναν χρυσές δουλειές. Το ίδιο και οι λουλουδούδες...

Βουλευτές, πρώην υπουργοί, πρώην βουλευτές, νεοδιορισθέντες επικεφαλής (κρατικών) τραπεζών και οργανισμών, περιφερειάρχες, νομάρχες, δήμαρχοι, συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο ΠαΣοΚ, σύσσωμη σχεδόν η νεολαία του Κινήματος, ένας πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ένας πρώην «τσάρος» της οικονομίας, ένας πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, σύμβουλοι, γενικοί γραμματείς- ορισμένοι προερχόμενοι από τη λεγόμενη δημόσια διαβούλευση-, αστυνομική φρουρά των πολιτικών και παρατρεχάμενοι «κατέλαβαν» σε μία και μόνη έφοδο το νυχτερινό κέντρο και το έριξαν, μεσούσης της κρίσεως, έξω. Η αλήθεια είναι ότι ορισμένοι το παραέριξαν έξω. Ξεφάντωσαν, τραγούδησαν, χόρεψαν ζεϊμπέκικα και ήπιαν και ένα ποτηράκι Βlack Label παραπάνω. Και όλα αυτά, όπως ειπώθηκε από τον κύριο ομιλητή αυτής της σεμνής και ταπεινής συγκέντρωσης, επειδή «το ΠαΣοΚ δεν έχει μάθει να είναι θεατής. Δεν έχει μάθει να σκύβει το κεφάλι».
«Μικροχαρά» χαρακτήρισε την εκδήλωση ο κ. Παναγιωτακόπουλος και φρόντισε σε αυτή τη «χαρά» του λεγόμενου παλαιού ΠαΣοΚ να «εισαγάγει» και έναν παλαίμαχο αρχηγό σοσιαλιστικού κόμματος από την Κύπρο, τον θρυλικό «γιατρό», πρώην πρόεδρο της Σοσιαλιστικής ΕΔΕΚ κ. Β. Λυσσαρίδη, 90 ετών, ο οποίος εμφανίστηκε στο νυχτερινό κέντρο με μαύρο δίκοχο, όπως αυτό που φορούσαν πάλαι ποτέ οι ηγέτες του Ανωτάτου Σοβιέτ στη Μόσχα, μόνο που αντί για γούνα γνήσιου και πανάκριβου αστραχάν των Σοβιετικών ο «γιατρός» προτίμησε κάτι σε συνθετικό. Και ο κ. Λυσσαρίδης ήταν πράγματι συγκινητικός, κυρίως όταν είπε με φωνή τρεμάμενη: «Μου ΄παν:Γιατί στα γεράματα αρνιέσαι την ανάπαυση; Απάντησα:Γιατί μόνο έτσι μπορώ να προσδοκώ την ανάσταση». Και ως ποιητής συμπλήρωσε: «Δώστε μου δέκα αιώνες ζωή. Δεν τις αλλάζω με μία ώρα αληθινής επανάστασης», ξεσηκώνοντας τον κόσμο που χειροκροτούσε παρατεταμένα.

Ηταν στις «μικροχαρές» του ΠαΣοΚ, στην Ιερά οδό, περί τα 2.500 άτομα, όση ήταν δηλαδή η χωρητικότητα του νυχτερινού κέντρου και στους τρεις... ορόφους που διέθετε. Καρφίτσα δεν έπεφτε. Ορισμένοι παρέμειναν και όρθιοι. Ο κ. Παναγιωτακόπουλος, με νωπή ακόμη την αντιπαράθεσή του με τον Γραμματέα του ΠαΣοΚ κ. Σ. Ξυνίδη, άφησε αρκετές αιχμές, χωρίς όμως να περάσει την «κόκκινη κομματική γραμμή», λέγοντας ότι «οι καιροί δεν συγχωρούν ούτε την αμηχανίαούτε την ολιγωρία» και ότι «οι καιροί απαιτούν αποφασιστικότητα και τόλμη». Εν συνεχεία επιτέθηκε με σφοδρότητα εναντίον του... «Δ Δ Ράιχ» σημειώνοντας: «Είναι παγκόσμιο. Δεν είναι μια χώρα, ένας άξονας, απέναντι στη δημοκρατία και στην ελευθερία. Είναι το κεφάλαιο χωρίς πατρίδα και οι κυβερνήτεςχωρίς όνομα. Επικεφαλής της επίθεσης εναντίον της χώρας μας είναι και πάλι η Γερμανία. Είναι οι ίδιοι αμετανόητοι που θεωρούν τη χώρα τους το άριο μέλος του κόσμου» είπε προκαλώντας χειροκροτήματα.

ΠΡΕΖΑ TV

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΔΑΡΗ" …ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΓΙΔΑΣ !!

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες αθλιοτήτων. Η εθνική πολιτική των κρατών έχει πέσει στο επίπεδο του γυφτοπάζαρου. Κάποιοι παίζουν με τους λαούς, υποτιμώντας τους σε βαθμό εγκληματικό. Το πρόβλημα πλέον δεν είναι μόνον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Το πρόβλημα έχει φτάσει στο σημείο να είναι πλέον γενικό πρόβλημα του συνόλου των Βαλκανίων. Όλοι "εμπλέκονται" με τον ίδιο προσβλητικό και υποτιμητικό τρόπο. Έλληνες, Βούλγαροι,..... Σέρβοι και Αλβανοί έχουν "εμπλακεί" σε ένα παιχνίδι, το οποίο, ενώ τους αφορά άμεσα, δεν το "παίζουν" οι ίδιοι.

Το πρόβλημα μάλιστα μετά την "πρόταση" για τη "Μακεδονία του Βαρδάρη" στα πρότυπα της "Μακεδονίας του Πιρίν" φεύγει πλέον από το ελληνοσκοπιανό επίπεδο και μπαίνει και στη βουλγαρική επικράτεια. Με τη νέα προτεινόμενη ονομασία απειλούνται με "φωτιά" και τα υπόλοιπα Βαλκάνια και όχι μόνον η Ελλάδα. Με τη νέα ονομασία το πρόβλημα παύει να είναι ελληνοσκοπιανό και γίνεται ταυτόχρονα και σκοπιανοβουλγαρικό, εφόσον απειλεί και την ακεραιότητα της Βουλγαρίας. Το νέο όνομα της Δημοκρατίας των Σκοπίων απειλεί ευθέως και τους Βούλγαρους.

Ρωτάμε λοιπόν εμείς, όσους συμπατριώτες μας βλέπουν σαν "λογική" την πρόταση περί "Μακεδονίας του Βαρδάρη" …Όλους όσους "τσιμπάνε" με την τελευταία "υποχώρηση" της συμμορίας των εμπόρων ναρκωτικών, που στηρίζει τον Γκρουέφσκι …Της συμμορίας, που, μαζί με κάποιους πληρωμένους και χαπακωμένους προβοκάτορες των γηπέδων, είναι οι μόνοι που δηλώνουν "Μακεδόνες", σε μια χώρα όπου όλοι οι υπόλοιποι δηλώνουν Αλβανοί, Σέρβοι και κυρίως Βούλγαροι. Τους ρωτάμε λοιπόν και περιμένουμε μια λογική απάντησή τους στην τόσο "ακίνδυνη" πρόταση του Νίμιτς.

Αν η σημερινή FYROM ονομαστεί δήθεν "Μακεδονία του Βαρδάρη", οι πολίτες της τι ακριβώς θα δηλώνουν ως εθνική τους ταυτότητα; "Μακεδόνες" δεν θα δηλώνουν; Οι "Μακεδόνες του Βαρδάρη" είναι αυτόματα "Μακεδόνες" σκέτο και τέλος. Άρα πού βρίσκεται το "ακίνδυνο" του γεωγραφικού προσδιορισμού που μας "σερβίρουν"; Η γλώσσα τους πώς θα δηλώνεται, όταν αυτοί θα δηλώνουν "Μακεδόνες"; "Μακεδονική" δεν θα είναι η γλώσσα αυτών, που δηλώνουν εθνικά "Μακεδόνες"; Δικαιωματικά θα δηλώνεται ως τέτοια, ακόμα κι αν είναι η αγγλική ή η αρχαία κινεζική.

Πρέπει σε κάποια στιγμή να τελειώνει το δούλεμα με τον "γεωγραφικό προσδιορισμό", που υποτίθεται είναι η "κόκκινη" γραμμή της Ελλάδας και την έχουμε δει σε όλες τις "παρδαλές" της αποχρώσεις. Πρέπει να τελειώνει το παραμύθι με τις δήθεν μεγάλες "υποχωρήσεις" των Σκοπιανών μέχρι να "τσιμπήσουν" οι Έλληνες. Ο όρος Μακεδονία πρέπει να είναι αυτός, ο οποίος θα λειτουργεί ως γεωγραφικός προσδιορισμός και όχι το αντίθετο. Ο όρος Μακεδονία πρέπει να προσδιορίζει γεωγραφικά τους άλλους και όχι να προσδιορίζεται ο ίδιος από άλλους γεωγραφικούς προσδιορισμούς. Το γεγονός, δηλαδή, ότι χρησιμοποιούνται οι ίδιες λέξεις, δεν σημαίνει ότι εξασφαλίζεται το ίδιο αποτέλεσμα. Είναι άλλο πράγμα ο "μακεδονικός χαλβάς" και άλλο ο "χαλβαδένιος Μακεδόνας". Το πρώτο είναι τύπος χαλβά, ενώ το δεύτερο είναι τύπος "Μακεδόνα" ...και μάλιστα υβριστικός.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι είναι άλλο πράγμα να ονομάζεται η περιοχή "Μακεδονία του Βαρδάρη" και η λέξη Βαρδάρης να είναι ο γεωγραφικός προσδιορισμός της έννοιας "Μακεδονία" και είναι άλλο πράγμα να ονομάζεται η περιοχή "Μακεδονική Βαρδαρία" και η λέξη Μακεδονία να είναι ο γεωγραφικός προσδιορισμός της έννοιας "Βαρδάρης". Στην πρώτη περίπτωση η εθνική ταυτότητα συνδέεται με την έννοια Μακεδονία, ενώ στη δεύτερη περίπτωση η εθνική ταυτότητα συνδέεται με την έννοια του Βαρδάρη και της Βαρδαρίας.

Στην πρώτη περίπτωση ο πολίτης της "Μακεδονίας του Βαρδάρη" είναι "Μακεδόνας", που κατοικεί στην περιοχή της Βαρδαρίας, ενώ στη δεύτερη περίπτωση ο πολίτης της "Μακεδονικής Βαρδαρίας" είναι "Βαρδάριος", ο οποίος απλά κατοικεί σε ένα κομμάτι της Μακεδονίας, όπως κάποιος Έλληνας κατοικεί σε κάποιο άλλο μέρος της Μακεδονίας ή κάποιος Βούλγαρος σε κάποιο άλλο. Στην πρώτη περίπτωση η γλώσσα αυτού του πολίτη είναι η "μακεδονική", ενώ στη δεύτερη περίπτωση είναι η "βαρδαρική", άσχετα αν καί στις δύο περιπτώσεις μιλάμε για την ίδια εκδοχή της βουλγαρικής γλώσσας.

Γι' αυτό τον λόγο ισχυριζόμαστε ότι κάποιοι μας "δουλεύουν" σε βαθμό εξοργιστικό. Για να καταφέρουν όλα αυτά τα πράγματα, δημιουργούν σύγχυση. Αναμιγνύουν τα ακίνδυνα με τα επικίνδυνα. Τα "άφλεκτα" με τα "εύφλεκτα". Τι σημαίνει πρακτικά αυτό. Ότι εκ του πονηρού κάποιοι συγκρίνουν τον όρο αυτόν με τον όρο της "Μακεδονίας του Πιρίν". Δεν είναι ίδια περίπτωση η "Μακεδονία του Βαρδάρη" με τη "Μακεδονία του Πιρίν". Γιατί; Γιατί η "Μακεδονία του Πιρίν" είναι άφλεκτη. Εξαιτίας της ύπαρξής της, δεν εκδηλώνεται αλυτρωτισμός.

Είναι γεωγραφικός προσδιορισμός μιας περιοχής, στην οποία είναι ξεκαθαρισμένο ότι την κατοικούν εθνικώς Βούλγαροι, οι οποίοι μιλούν τη βουλγαρική γλώσσα. Οι εθνικοί στόχοι των Βουλγάρων και άρα και οι στόχοι των κατοίκων της "Μακεδονίας του Πιρίν" είναι οι βουλγαρικοί και μέσα σ' αυτούς τους στόχους δεν είναι να "ενωθούν" με Έλληνες ή Αλβανούς ή Σέρβους, επειδή απλά κατοικούν σε ένα κοινό "οικόπεδο". Οι στόχοι των "Μακεδόνων του Πιρίν" είναι να εκβουλγαρίσουν και την υπόλοιπη Μακεδονία και όχι να εκμακεδονίσουν τον χώρο γύρω τους με πρώτη τη Βουλγαρία. Μπορούν να συνυπάρξουν επί αιώνες στον ίδιο χώρο με τους Έλληνες, χωρίς να αισθάνεται κάποιος από αυτούς "αλύτρωτος". Γι' αυτόν τον λόγο η "Μακεδονία του Πιρίν" δεν αποτέλεσε ποτέ πρόβλημα για τους Έλληνες της Μακεδονίας.

Το ίδιο "άφλεκτη" είναι και η "Μακεδονία του Αιγαίου". Αυτή η Μακεδονία είναι "άφλεκτη", γιατί οι στόχοι της είναι οι στόχοι των Ελλήνων και —όπως συμβαίνει και με την περίπτωση των Βουλγάρων— δεν αποτελεί στόχο των Ελλήνων της Μακεδονίας να "ενωθούν" με τους Βούλγαρους ή τους Αλβανούς ή τους Σέρβους της υπόλοιπης Μακεδονίας. Είναι "συγκάτοικοι" στον ίδιο χώρο και όχι "αδέρφια". Δεν έχουν κοινούς στόχους, γιατί δεν είναι ίδιοι. Ο καθένας από αυτούς έχει ανάγκη τον δικό του χώρο και δεν αισθάνονται χωρισμένοι, που ονειρεύονται την "ένωση".

Η μόνη ιδιομορφία της "Μακεδονίας του Αιγαίου" είναι ότι αυτή είναι η αυθεντική Μακεδονία. Η μόνη αυθεντική. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί απλούστατα είναι η ελληνική. Γιατί τόσο η λέξη Μακεδονία όσο και η λέξη του γεωγραφικού της προσδιορισμού —που είναι η λέξη Αιγαίο— ανήκουν στην ίδια γλώσσα, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο με τις λέξεις Πιρίν ή Βαρδάρη, οι οποίες είναι σλαβικές. Ο όρος "Μακεδονία του Αιγαίου" είναι ταυτόσημος με τον όρο ιστορική "Μακεδονία" και γι' αυτόν τον λόγο δεν χρησιμοποιείται από κανέναν, εφόσον λειτουργεί ως πλεονασμός. Η "Μακεδονία του Αιγαίου" είναι όμοια με τη Μακεδονία της αρχαιότητας, εφόσον την κατοικούν Έλληνες και μιλούν Ελληνικά. Αυτή η Μακεδονία είναι η αυθεντική και ανήκει σ' αυτούς, οι οποίοι δημιούργησαν όχι μόνον τη λέξη Μακεδονία, αλλά και την ιστορία του όρου που περιγράφει αυτή η λέξη.

Δίπλα σ' αυτά τα "άφλεκτα" έρχονται τώρα κάποιοι και τοποθετούν μια εύφλεκτη "βόμβα". Η "Μακεδονία του Βαρδάρη" είναι "εύφλεκτη", γιατί από τον γεωγραφικό όρο προσπαθούν κάποιοι να "εφεύρουν" νέα εθνική ταυτότητα και νέα εθνική γλώσσα. Από έναν κοινό γεωγραφικό όρο —ξένο προς την ιστορία τους ή τη γλώσσα τους— προσπαθούν να φτιάξουν εθνική ταυτότητα. Αυτό είναι το ψευδές και αυτό την καθιστά "εύφλεκτη". Γιατί; Γιατί από την εθνική ταυτότητα και την εθνική γλώσσα εκφράζονται οι εθνικοί στόχοι. Γιατί, όπως είπαμε πιο πάνω, αυτοί, που κατοικούν τη "Μακεδονία του Βαρδάρη", θα δηλώνουν εθνικά Μακεδόνες, ενώ στην πλειοψηφία τους είναι Βούλγαροι και Αλβανοί και η επίσημη γλώσσα τους "δικαιωματικά" θα ονομάζεται "μακεδονική", ενώ είναι βουλγαρική.

Αυτοί λοιπόν οι "Μακεδόνες" θα προσδιορίσουν τους εθνικούς τους στόχους και αυτοί δεν θα είναι ούτε ελληνικοί, όπως είναι αυτοί της "Μακεδονίας του Αιγαίου", ούτε βουλγαρικοί, όπως είναι αυτοί της "Μακεδονίας του Πιρίν". Θα είναι με ψευδή στοιχεία "μακεδονικοί". Άρα; Άρα θα καλλιεργείται μόνιμα ένας αλυτρωτισμός εξ’ αιτίας του μακεδονικού "οικοπέδου". Θα αναζητείται μόνιμα η ένωση των αδερφών "Μακεδόνων" της "Μακεδονίας του Βαρδάρη" με αυτούς της "Μακεδονίας του Πιρίν" και της "Μακεδονίας του Αιγαίου".

Άσχετα με το αν οι Έλληνες της "Μακεδονίας του Αιγαίου" ή οι Βούλγαροι της "Μακεδονίας του Πιρίν" δεν θα θέλουν ούτε καν να τους δουν τους Σκοπιανούς, αυτοί θα ζουν με τον αλυτρωτισμό. Θα επιβιώνουν ως σύνολο εξαιτίας αυτού του αλυτρωτισμού. Θα μιλούν οι Σκοπιανοί στο όνομα δήθεν όλων των "Μακεδόνων", άσχετα αν δεν θα θέλει ο ένας να βλέπει τον άλλον. Θα μιλούν οι "ελεύθεροι" στο όνομα και των "σκλαβωμένων", άσχετα αν αυτό δεν αντιπροσωπεύσει καμία πραγματικότητα. Γιατί θα το κάνουν αυτό; Γιατί αυτό θα είναι πλέον το εθνικό τους παραμύθι. Στην κυριολεξία παραμύθι, εφόσον θα βασίζεται σε ένα ψέμα.

Μιλάμε για πραγματικό ψέμα. Ψέμα, το οποίο αγγίζει τα όρια της ύβρεως. Τι σχέση μπορεί να έχει η ιστορική Μακεδονία του "Στρατηγού-Αυτοκράτορα" των Ελλήνων με τους Σλάβους "λαθρεπιβάτες" της "Λαθρομακεδονίας του Βαρδάρη"; Τι σχέση μπορεί να έχει η έννοια Μακεδονία με όλους τους γύφτους και τσιγγάνους της πρώην Γιουγκοσλαβίας, που μάζεψε ο Τίτο στα Σκόπια; Τι σχέση μπορεί να έχει η υποχρεωτικά ελληνική γλώσσα της διαχρονικής Μακεδονίας με τη βουλγαρική γλώσσα του νεοσύστατου κράτους της FYROM; Τι σχέση μπορεί να έχει η μακεδονική ιστορία με τους εμπόρους ναρκωτικών του Γκρουέφσκι;

Γι' αυτόν τον λόγο είπαμε ότι με τη νέα πρόταση απειλούνται με "ανάφλεξη" ολόκληρα τα Βαλκάνια. Το "Μακεδονικό Ζήτημα" δεν απειλεί πλέον μόνον την Ελλάδα. Απειλεί πλέον εξίσου και τη Βουλγαρία και άρα σύντομα θα κληθεί κι αυτή να το αντιμετωπίσει. Ό,τι πρόβλημα δημιουργεί το "Μακεδονικό Ζήτημα" στην Ελλάδα, δημιουργεί και στη Βουλγαρία. Δεν θα είναι πλέον μόνον η "Μακεδονία του Αιγαίου" στόχος των Σκοπιανών, αλλά και η "Μακεδονία του Πιρίν". Απλά η Ελλάδα απειλείται εξαιτίας του πνευματικού μέρους της έννοιας Μακεδονίας, ενώ η Βουλγαρία απειλείται εξαιτίας του υλικού μέρους της έννοιας της Μακεδονίας.

Η Βουλγαρία μάλιστα απειλείται πιο άμεσα, γιατί οι κάτοικοι της "Μακεδονίας του Πιρίν" μιλάνε την ίδια γλώσσα και έχουν τις ίδιες παραδόσεις με την πλειοψηφία των Σκοπιανών. Με λίγες έξωθεν υπερατλαντικές παρεμβάσεις, κάποιες προβοκάτσιες και μερικά κοντέινερ ναρκωδολάρια μπορεί μέσα σε λίγες ημέρες να τιναχθεί στον "αέρα" η ενότητα του βουλγαρικού κράτους. Αυτή η κατάσταση μας αφορά άμεσα, γιατί απειλείται με αποσταθεροποίηση ολόκληρη η περιοχή. Η συμμορία του Γκρουέφσκι μπορεί ν' αποκτήσει χαρακτηριστικά "καταλύτη" για τις εξελίξεις στην περιοχή. Μια συμμορία απόλυτα εκβιάσιμη και η οποία εξυπηρετεί τα συμφέροντα όποιου μπορεί να την απειλήσει.

Το "κλειδί" της κατάστασης το κατέχει η Ελλάδα. Από αυτήν εξαρτάται αν θα συνεχιστούν οι αθλιότητες ή όχι. Η Ελλάδα θ' αποφασίσει αν θα επιτρέψει τις αποσταθεροποιητικές τάσεις να εκδηλωθούν. Αρκεί να μην αναγνωρίσει την πρωτίστως αντιβαλκανική πρόταση των ιμπεριαλιστών και δεν υπάρχει κίνδυνος. Προδότης θα είναι όποιος Έλληνας ηγέτης τολμήσει ν' αποδεχθεί αυτόν τον όρο. Ας προσέχει ο Παπανδρέου τι υπογράφει, γιατί οι καιροί είναι ύποπτοι και ο ελληνικός λαός είναι πολύ πληγωμένος —και εξαιτίας πολλών θεμάτων— για ν' ανεχθεί επιπλέον και μια νέα εθνική προδοσία.

"ΒΑΡΔΑΡΙΑ" και τέλος. Έννοια, η οποία σέβεται απόλυτα τη γεωγραφία της χώρας, την κοινή παράδοση των μειονοτήτων της και ως λέξη ανήκει στον γλωσσικό πλούτο της πλειοψηφίας των κατοίκων της. Μια έννοια, την οποία δεν την εφηύραν οι Έλληνες αλλά οι ίδιοι και την έχουν χρησιμοποιήσει στο παρελθόν. Στη χειρότερη περίπτωση "Μακεδονική ΒΑΡΔΑΡΙΑ", εφόσον για πρακτικούς λόγους επιμένουν να δανείζονται ξένους γεωγραφικούς προσδιορισμούς και θέλουν ως "νέοι" στην κοινωνία των Εθνών να εντοπίζονται εύκολα στον χάρτη. Η μόνη χάρη που ως Έλληνες μπορούμε να τους κάνουμε, για να μην τους ψάχνουν κάποιοι δίπλα στην Γκάμπια ή τη Μπούργκινα Φάσο.

Μια πολυεθνική ΒΑΡΔΑΡΙΑ —όμοια με το Βέλγιο ή την Ελβετία, για παράδειγμα— εφόσον δεν υπάρχει ιστορικά καταγεγραμμένο βαρδαρικό έθνος. Βαρδαρία, με επίσημη υπηκοότητα των κατοίκων της τη βαρδαρική και με επίσημη γλώσσα τη βαρδαρική διάλεκτο της βουλγαρικής.

Πρέπει να καταλάβουν οι γείτονές μας ότι είναι μικρά τα εθνικά τους "ποδαράκια", για να φορέσουν αυτοκρατορικά "παπούτσια". Να τελειώνει η πλάκα με τους εμπόρους ναρκωτικών, που κυβερνάνε τα Σκόπια.

Τραϊανού Παναγιώτης

Αρχηγός του ΕΑΜ.Β’                                                 ...........http://arxidamos.pa-sy-a.gr

Σχέδιο ΕΕ – ΔΝΤ για την προστασία τραπεζών & δανειστών με θύμα την Ελλάδα

Εξετάζοντας το οικονομικό υπόβαθρο που οδήγησε στην κρίση, η έρευνα εκτιμά ότι η Ελλάδα:  ‘υπέπεσε σε μερικά σοβαρά οικονομικά λάθη στα χρόνια που προηγήθηκαν της κρίσης. Η δημοσιονομική πολιτική ακολουθούσε τους γενικούς κύκλους της οικονομίας (αντί να ακολουθεί πολιτικές που θα εκμεταλλεύονταν τις καλές περιόδους και θα προστάτευαν την οικονομία από τις περιόδους υφέσεων). Τα κρατικά έσοδα μειώθηκαν ουσιαστικά από το 2000 μέχρι το 2004 παρά την ανάπτυξη .. του ΑΕΠ με μέσους ετήσιους ρυθμούς της τάξης του 4,5% σε αυτά τα χρόνια. (Τα έσοδα αντιστοιχούσαν στο 43% του ΑΕΠ το 2000 για να μειωθούν στο 38% του ΑΕΠ μέχρι το 2004 καταγράφοντας πτώση κατά 11,6%, ενώ οι πρωτογενείς δαπάνες αυξήθηκαν στο ίδιο διάστημα από το 39% του ΑΕΠ στο 41%). Οι φόροι, ήδη κάτω από το μέσο όρο της Ευρώπης (περίπου στο 44% του ΑΕΠ), συντρίφθηκαν. Από το 2007 και μετά και κυρίως ως αντίδραση στη διεθνή οικονομική ύφεση, οι δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν ταχύτατα. Επιπλέον, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν αποτύπωναν πλήρως  τις παραπάνω τάσεις στα επίσημα στατιστικά τους στοιχεία

Με τη βοήθεια της Goldman πραγματοποιήθηκαν χρηματιστηριακές συναλλαγές με παράγωγα που δημιουργήθηκαν ώστε να εμφανιστούν μειωμένα το χρέος και τα ελλείμματα, με στόχο την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη ενώ τα φαινόμενα διαφθοράς και φοροδιαφυγής ήταν διάχυτα.’

Μετά τα γνωστά γεγονότα από το Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι το Μάιο του 2010, η Ελλάδα ωθήθηκε προς το πακέτο στήριξης των 110 δις ευρώ του ΔΝΤ και της ΕΕ, συμφωνώντας σε ένα πρόγραμμα δημοσιονομικών περικοπών για την περίοδο 2010 –2014.

Σύμφωνα με την έκθεση “αυτές οι περικοπές είναι ίσες με το 11,1% του ΑΕΠ, με το 5,3% αυτών να προέρχεται από μείωση των δαπανών και ένα επιπλέον 5,3% από αύξηση της φορολογίας. Προσθέτοντας 5% του ΑΕΠ από τα μέτρα που είχαν, ήδη, αποφασιστεί τους προηγούμενους μήνες κάτω από την ευρωπαϊκή πίεση, το συνολικό πακέτο δημοσιονομικής εξυγίανσης αντιστοιχεί στο 16% του ΑΕΠ. Εξετάζοντας προσεκτικά το πρόγραμμα αυτό, γίνεται αντιληπτό ότι ο στόχος είναι η όσο το δυνατόν γρηγορότερη μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος (δηλαδή αυτού που δεν περιλαμβάνει το έλλειμμα από υποχρεώσεις που προκύπτουν από την καταβολή τόκων για τα δάνεια της χώρας).  Οι τόσο μεγάλες περικοπές, πράγματι, θα έχουν ως αποτέλεσμα τη δραματική μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος από το 8,6% του ΑΕΠ το 2009 στο 1% το 2011 και θα απομείνει μόνο το έλλειμμα από τους τόκους στο κρατικό χρέος.

Όμως, αυτή η πολιτική θα επηρεάσει ουσιαστικά την οικονομική δραστηριότητα και την αγορά εργασίας. Οι εκθέσεις του ΔΝΤ επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο με το να προβλέψουν μία συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 4% το 2010 και μία περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας κατά 2,6% το 2011. Το 2012 προβλέπεται πως η οικονομία θα ανακάμψει αλλά πως αυτή η ανάκαμψη θα είναι εξαιρετικά αδύναμη με ποσοστό αύξησης του ΑΕΠ μόλις στο 1,1% (από το σημείο στο οποίο θα έχει βουλιάξει μέχρι τότε). Μετά το 2012 το ΔΝΤ προβλέπει ότι η οικονομία θα αναπτυχθεί σε πραγματικούς όρους με ετήσιους ρυθμούς της τάξης του 0,94%. Με βάση αυτό το σενάριο ανάπτυξης του ΔΝΤ η Ελλάδα ούτε το 2015 δε θα έχει πλησιάσει του ρυθμούς ανάπτυξης του πραγματικού ΑΕΠ που είχε το 2008.

Το κυριότερο, όμως, είναι πως είναι πολύ πιθανό το ΔΝΤ να υποτιμά την πραγματική επιρροή που θα έχει στην οικονομία το δημοσιονομικό πρόγραμμα που υιοθέτησε η Ελλάδα. Για παράδειγμα, φαίνεται απίθανο η ελληνική οικονομία να αναπτυχθεί με ρυθμό 1,1% το 2012 όταν την ίδια χρονιά θα λάβει χώρα μία επιπρόσθετη δημοσιονομική μείωση ελλειμμάτων της τάξης του 2,4% του ΑΕΠ.

Παρόλα αυτά δε χρειάζεται κανείς να αμφισβητήσει τα σενάρια ανάπτυξης για να δει τα αρνητικό αποτέλεσμα στην αγορά εργασίας. Ακόμη και με το σχετικά αισιόδοξο σενάριο του ΔΝΤ, η αγορά εργασίας θα μειωθεί κατά 6% και δεν θα έχει αναρρώσει μέχρι το 2015. Η ανεργία προβλέπεται να αυξηθεί από 9,4% το 2009 στο 14% το 2013/2014.

Είναι, επίσης, πολύ σημαντικό πως η αρχική κατάρρευση και στη συνέχεια το πάγωμα της οικονομικής δραστηριότητας θα δυσχεράνουν το δημοσιονομικό πρόγραμμα. Από τη μία πλευρά, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι τόκοι των δανείων το ονομαστικό χρέος θα συνεχίσει να αυξάνεται και από την άλλη πλευρά το ΑΕΠ θα κινηθεί χαμηλότερα και θα μείνει χαμηλότερα. Ο συνδυασμός ενός αυξανόμενου αριθμητή (ονομαστικό χρέος) και ενός αρχικά μειούμενου και στη συνέχεια σταθερού παρανομαστή (ΑΕΠ), θα οδηγήσει, σύμφωνα με το ΔΝΤ σε αύξηση του κρατικού χρέους στο 145% του ΑΕΠ μέχρι το 2014 όταν το 2009 ήταν 115% του ΑΕΠ.

Δυστυχώς το σημαντικότερο είναι πως η εικόνα δε βελτιώνεται ούτε μετά το 2014 καθώς ακόμη και αν λάβουμε υπόψη μας το σενάριο του ΔΝΤ, το 2020 το χρέος θα είναι ακόμη στο 120% του ΑΕΠ, πολύ επάνω απ’ ότι πριν την κρίση και από το 99% του ΑΕΠ που ήταν το 2008. Και προκειμένου να συμβεί αυτό το ΔΝΤ θέτει ως απαραίτητο στόχο την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος της τάξης του 6%, με την πρόβλεψη ότι αυτό θα απογειωθεί στο 3,1% μέχρι το τέλος του προγράμματος στήριξης το 2013 και στη συνέχεια θα απογειωθεί ξανά στο 5,9% στα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, το ΔΝΤ δεν εξηγεί ποια μέτρα θα πρέπει να ληφθούν τότε ώστε να υπάρξει αυτή η επιπρόσθετη αύξηση στο πρωτογενές έλλειμμα.

Τί θα γίνει, όμως, στην ρεαλιστικότερη περίπτωση που το πρωτογενές έλλειμμα δεν απογειωθεί στο 6% του ΑΕΠ όπως το ΔΝΤ αυθαίρετα υποθέτει αλλά παραμείνει στο (και πάλι εντυπωσιακό) 3%; Σε αυτήν την περίπτωση, το 2020 το χρέος θα βρίσκεται πάνω από το 140% του ΑΕΠ.

Αρκετά νωρίτερα, το 2014, η Ελλάδα θα πρέπει να βρει τα χρήματα για να ξεπληρώσει τα 110 δις του δανείου από το πακέτο στήριξης, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 40% του ΑΕΠ. Επιπροσθέτως, η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει το χρέος που λήγει στο υπόλοιπο της δεκαετίας. Με το χρέος να απογειώνεται στο 145% του ΑΕΠ είναι πιθανόν οι χρηματοπιστωτικές αγορές να συνεχίζουν να απαιτούν υψηλά επιτόκια προκειμένου να δανείσουν στην Ελλάδα γεγονός που είναι πιθανόν να οδηγήσει στην χρεωκοπία της χώρας. (Μία γεύση αυτής της κατάστασης έχουμε λάβει ήδη καθώς, παρά τα μέτρα και τα εύσημα, τα επιτόκια παραμένουν στα ύψη.)

Αυτή η ψήφος της ‘μη εμπιστοσύνης’ δεν πρέπει να προκαλέσει έκπληξη καθώς θα συνάδει με την απόλυτα φυσιολογική αντίδραση των αγορών στην πραγματική οικονομική κατάσταση της Ελλάδας.”

Η έρευνα κλείνει, μεταξύ άλλων, με το ακόλουθο συμπέρασμα:

‘Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος της Ελληνικής Διάσωσης: αλλαγή ιδιοκτησίας του Ελληνικού χρέους ώστε να Σωθούν οι Ευρωπαϊκές Τράπεζες και οι Πιστωτές της Ελλάδας

Τόσο το ΔΝΤ όσο και η ΕΕ είναι σίγουρο ότι έχουν πραγματοποιήσει τους υπολογισμούς που κάναμε σε αυτήν την έρευνα και αναγνωρίζουν ότι είναι απίθανο το πακέτο σωτηρίας τους να αφήσει την Ελλάδα σε ένα σταθερό οικονομικό δρόμο. Υπό αυτήν την έννοια το πακέτο δε βαδίζει στα πλαίσια ενός τυπικού προγράμματος του ΔΝΤ το οποίο υποτίθεται ότι πρέπει να είναι δημοσιονομικά αξιόπιστο και έτσι να αποκαταστήσει την πρόσβαση της χώρας στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Στην περίπτωση της Ελλάδα το ΔΝΤ και η ΕΕ γνωρίζουν πως το πρόγραμμα τους, παρά τα σκληρά μέτρα, δε θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών στην Ελλάδα. Αυτό ίσως εξηγεί την αύξηση του από τα 40 δις στα 110 στην τελική του έκδοση, ώστε η Ελλάδα να παραμείνει εκτός αγορών για τα επόμενα δύο με τρία χρόνια.

Αυτό εγείρει το καίριο ζήτημα που πηγάζει από το αποκαλούμενο πακέτο σωτηρίας: αν η εμπιστοσύνη των χρηματοπιστωτικών αγορών στην Ελλάδα δεν αποκατασταθεί και την ίδια ώρα η ελληνική οικονομία ωθείται στην ύφεση, σε διψήφια ανεργία και αύξηση της φτώχιας, ποιο είναι το νόημα του;  Ποιος ή τί ακριβώς σώζεται;

Τελικά, ο σκοπός του πακέτου είναι να αποπληρωθούν τράπεζες και επενδυτικά σχήματα που έχουν στα χέρια τους ελληνικό χρέος. Οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές και τα συνταξιοδοτικά ταμεία είναι οι πραγματικοί αποδέκτες του πακέτου στήριξης και όχι η Ελλάδα.

Και η υπάρχει μία ευρωπαϊκή διάσταση σε όλο αυτό το θέμα καθώς το 80% του ελληνικού κρατικού χρέους δεν επιβαρύνει το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά τους ισολογισμούς Γερμανικών, Γαλλικών και Βρετανικών τραπεζών. Η Ευρώπη και το ΔΝΤ δεν παρέχουν φρέσκια ρευστότητα στην Ελλάδα αλλά, πάνω από όλα, δημιουργούν μία ασπίδα προστασίας του ευρωπαϊκού χρηματιστηριακού συστήματος από τα 200 δις απωλειών που μπορούν να προκύψουν από το ενδεχόμενο μίας ελληνικής πτώχευσης. Περιέργως, περίπου το 25% του ελληνικού χρέους βρίσκεται στο Βρετανικό (και το Ιρλανδικό) χρηματιστηριακό σύστημα.

Οι προφανείς ευνοημένοι του πακέτου που παρέχεται από τα κράτη της Ευρωζώνης δεν είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι και οι πολίτες που θα υποφέρουν από τις σκληρές περικοπές και από την ύφεση αλλά τα χρηματιστηριακά κέντρα όπως το City του Λονδίνου.’

Πάνος Παναγιώτου - Διευθυντής ΕΚΤΑ info@ekta1.gr info@ekta1.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

πηγη

ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑΙΟ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ ΜΕΤΑΘΕΤΟΥΝ ΟΙ ΚΡΥΟΝΕΡΙΤΗΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΠΥΡΙΝΟΣ ΟΛΕΘΡΟΣ ΤΟΥΣ

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ «ΓΕΓΟΝΟΣ»

Είμαι εν ενεργεία Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Σας γράφω για να σας ενημερώσω για ένα περιστατικό, που εμένα και τους συναδέλφους μου, μας συγκλόνησε. Ένα περιστατικό που κάποιοι το είδαν από πολιτική σκοπιά, αλλά κάποιοι άλλοι, μεταξύ των οποίων και εγώ, το αντιληφθήκαμε ως πράξη αντίστασης, την οποία έπρεπε εδώ και πολύ καιρό να έχουμε κάνει, αλλά και ως μία πράξη που δείχνει ότι η μεγάλη μάζα των στελεχών του Πολεμικού Ναυτικού δεν σχετίζεται με την εκάστοτε δοτή κομματική ηγεσία, που παραχωρεί τα ιερά και τα όσια για τα οργιαστικά πάρτυ της βλαχομπαρόκ δήθεν ελίτ.


Πριν μερικές εβδομάδες, εκκλήθημεν όσοι υπηρετούμε στην περιοχή του Πειραιά να συγκεντρωθούμε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, για να παραστούμε σε επίσκεψη ενημέρωσης του Αρχηγείου, στο οποίο προΐστατο ο υπαρχηγός του Ναυτικού, κ.Κρυονερίτης.

Ως εδώ όλα καλά. Ο υπαρχηγός απευθυνόμενος σε ένα ακροατήριο 300 περίπου στρατιωτικών και πολιτικού προσωπικού, ενημέρωσε ότι είναι έτοιμος να απαντήσει σε τυχόν ερωτήσεις, αλλά και σε θέματα ειδικού ενδιαφέροντος, όπως το ισλαμικό τέμενος – για το οποίο παρεχωρήθη από το Πολεμικό Ναυτικό ο χώρος του οχυρού Βοτανικού για την ανέγερσή του.

Σας περιγράφω ακριβώς τα γεγονότα, όπως αδιάλειπτα θα υπάρχουν για πολύ καιρό στη μνήμη μου:

Ένας πλωτάρχης σηκώθηκε και ακολούθησε ο επόμενος διάλογος:

«Κύριε υπαρχηγέ, δεν σκόπευα να κάνω ερώτηση για να μην φέρω σε δύσκολη θέση την ιεραρχία, σας τιμά όμως ιδιαίτερα το γεγονός ότι μας επιτρέπετε μία τέτοια πρωτοβουλία και σας ευχαριστώ.

Τελευταία, υπάρχουν γεγονότα που με ανησυχούν ως αξιωματικό και ως άνθρωπο, ακούγονται πολλά για περιορισμό της εθνικής μας κυριαρχίας. Ο κόσμος, από εμάς τους ένστολους, περιμένει κάτι…. Μας κοιτά στα μάτια διότι δεν είμαστε όπως οι απλοί εργαζόμενοι, επιτελούμε ένα λειτούργημα συμβολικό…Οι Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν εθνικό ανάχωμα και σύμβολο, οι συμβολισμοί έχουν ιδιαίτερη σημασία για μας… Ένα συμβολικό θέμα είναι το θέμα του τεμένους στον Βοτανικό.

Κύριε υπαρχηγέ, πίσω σας υπάρχουν οι σημαίες των τριών πολεμικών μας νήσων: Υδρα, Σπέτσες ,Ψαρά και στις τρεις σημαίες, παρουσιάζεται η ημισέληνος να υποκύπτει και να πατείτε από τον Σταυρό. Με την παραχώρηση του Ναυτικού οχυρού Βοτανικού, για την ανέγερση τεμένους νοιώθουμε όλοι, ότι η ημισέληνος πατά τον Σταυρό».

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή αρχίσαμε όλοι, πλην των δύο πρώτων σειρών, που εκάθοντο οι ανώτατοι αξιωματικοί, να χειροκροτούμε, ενώ από κάτω ακούγοντο φωνές επιδοκιμασίας.

Στη συνέχεια ο εν λόγω πλωτάρχης, μίλησε και για το γένος. Δεν θα περιγράψω τίποτε άλλο, θα σας παραπέμψω να διαβάσετε σε blogs το τι συνέβη, σε επόμενο μήνυμα. Αλλά τονίζω ότι ποτέ, μα ποτέ αξιωματικός δεν έχει χειροκροτηθεί εντός στρατιωτικής σχολής. Ποτέ μα ποτέ κανείς δεν έχει χειροκροτηθεί από αξιωματικούς μιας και απαγορεύεται δια ροπάλου κάτι τέτοιο. Ποτέ μα ποτέ αξιωματικός δεν απετόλμησε να σηκωθεί και να αρθρώσει τέτοιο λόγο.

Είναι ένα γεγονός που σημαδεύει την ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού, η παρρησία και το θάρρος με το οποίο κάποιος σηκώθηκε και αντέτεινε την ελευθερία ενάντια στο προσκύνημα.

Είναι ένα μοναδικό γεγονός που όλοι εμείς το βάζουμε απέναντι στις αθλιότητες στο «Αβέρωφ». Αυτός ο συνάδελφος, είναι η απάντηση ενάντια στους άθλιους και στην παρακμή. Όταν η εκδήλωση τελείωσε, οι ανώτατοι, γαλονάτοι, ουσιαστικά απομονώθηκαν από τον κόσμο, ενώ όλοι μας περικυκλώσαμε τον Πλωτάρχη και τον χτυπούσαμε στην πλάτη. Έμαθα ότι ήταν ο ιατρός της Σχολής, ένας εξαίρετος άνθρωπος, γενναίος πραγματικά και ανιδιοτελής, ένας στρατιωτικός ιατρός που καμία σχέση δεν έχει με άλλους συναδέλφους του. Μας έδωσε ένα παράδειγμα θάρρους , που μακάρι να το είχα κάνει εγώ ή ένας μάχιμος.

Αγαπητοί φίλοι, ο άνθρωπος του μήνα είναι ο πλωτάρχης Ζ.Μ. Προτείνω να τον αναφέρετε ως άνθρωπο όχι του μήνα, αλλά της χρονιάς.

Περιττό να σας αναφέρω το σοκ που υπέστησαν όλοι οι ναύαρχοι, οι οποίοι γνωρίζουν ποια είναι η αλήθεια. Απλά θέλουν γύρω τους ανθρώπους που δεν την παραδέχονται….

Το γεγονός αυτό συζητείται κατά κόρον εδώ και αρκετές εβδομάδες μέσα και έξω από το Ναυτικό. Απλά δεν έχει λάβει δημοσιότητα…σκεφθείτε τα εξής: Ατυχής Πόλεμος του 1896, Επανάσταση στο Γουδί το 1909, επεισόδιο Ίμια, 2010. Ο άνθρωπος αυτός μας έδωσε μία ελπίδα για την πατρίδα, μέσα στο σκοτάδι άναψε μία σπίθα, ποτέ άλλοτε δεν ασχολήθηκα με ένα γεγονός για τόσο καιρό. Το συζητάμε συνέχεια.

Αναγνώστης περιοδικού «Τρίτο Μάτι» Αύγουστος 2010 σελ.72-73
http://hellenicrevenge.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα: http://trikalagr.blogspot.com/2010/08/blog-post_3697.html#ixzz0w8yDlbXC

Διδασκαλία Τουρκικής γλώσσας στα Ελληνικά Γυμνάσια!!!

Μπορεί να νομίζει κανείς ότι πρόκειται για φάρσα η σχετική είδηση που διαβάσαμε ΕΔΩ... αλλά αρκεί να κατεβάστε το ΦΕΚ από το ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ πατώντας ΕΔΩ ή ΕΔΩ για να διαπιστώσουμε για ΑΚΟΜΑ μία φορά ότι οι μαριονέτες που νομίζουμε ότι εκλέγουμε και που προσποιούνται ότι κυβερνούν, δουλεύουν με σχέδιο ΑΛΛΩΝ και πρόγραμμα ξεκάθαρα ενάντια σε κάθε λογική υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος.
Η ατζέντα των Αμερικανοεβραϊκών κέντρων προχωρεί με σταθερά βήματα προς υλοποίηση ΧΩΡΙΣ να μας ρωτήσουν αλλά με ΔΙΚΑ μας έξοδα.
Βέβαια είμαστε υπέρ της καλής γειτονίας και η γνώση της γλώσσας θα μας φέρει πιο κοντά κι αντίστοιχα θα δημιουργήσει επιχειρηματικές ευκαιρίες εκατέρωθεν. Όμως δεν πιστεύουμε ότι αυτοί που βομβάρδισαν άμαχους στη Γιουγκοσλαβία, στο ΙΡΑΚ, το ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ, τη ΓΑΖΑ κλπ... έχουν τέτοιο καημό να μας φέρουν πιο κοντά στην γειτονική Τουρκία με την οποία κάθε συμπλοκή από το 1922 και μετά γινόταν κατ'εντολήν των νταβατζήδων της Ελλαδίτσας μας με σκοπό την "αναπόφευκτη" αγορά όπλων για την άμυνα της χώρας μας.
Η Τουρκία είναι γνωστό ότι αποτελεί μετρήσιμη δύναμη για τους μεγάλους του πλανήτη και χρόνια τώρα ζητάει και παίρνει ανταλλάγματα για κάθε διευκόλυνση που παρέχει στους "μεγάλους". Έτσι ενώ εμείς αγοράζαμε F16 που μπάζουν νερά, η Τουρκία πέτυχε την εγκατάσταση γραμμής παραγωγής F16 στο έδαφος της.
Η χρηματοδότηση Αμερικανικών κέντρων ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ της Τουρκικής επιρροής στην Ελληνική Θράκη είναι αποτέλεσμα συναλλαγής των Τούρκων με τους Αμερικάνους όπου εμείς είμαστε απλοί θεατές. Κάπως έτσι έδωσαν την Κύπρο στους Τούρκους ελέγχοντας την χούντα στην Ελλάδα... που έμεινε επίσης απλός θεατής κατόπιν διαταγής έξωθεν.
Οι Έλληνες πολιτικοί απλά είναι εκεί για να εξασφαλίζουν ότι ΔΕΝ θα φτάσει ποτέ η πραγματικότητα στ' αυτιά μας. Είναι για να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα και να εξασφαλίζουν τα ΞΕΝΑ συμφέροντα εις βάρος των πολιτών που τους εκλέγουν, τους πληρώνουν και πληρώνουν και για τη φύλαξή τους.
Αυτά που μόλις αναφέραμε, αποτελούν την προμετωπίδα της άλωσης της Θράκης. Βέβαια, ίσως στο υπουργείο Παιδείας κάποια στιγμή αντιληφθούν αυτό που έχει ήδη αντιληφθεί ο υπόλοιπος πλανήτης: Η Ελληνική Γλώσσα είναι η σπουδαιότερη στον πλανήτη, η πλουσιότερη και βασικά είναι γλώσσα που περιέχει και πάρα πολύ εύκολα γεννά νέες έννοιες. Μέχρι και η επιστήμη της πληροφορικής αποφάσισε να κάνει χρήση της Ελληνικής γλώσσας προκειμένου να γίνουν εφικτά ακόμη μεγαλύτερα επιτεύγματα από τον άνθρωπο...
Η Ελληνική γλώσσα είναι αυτή που πρέπει να γίνει γνωστή από τους σύγχρονους κατοίκους της Ελλάδας και όχι η Τουρκική. Η νέοι άνθρωποι πρέπει να μάθουν την Ελληνική γλώσσα και όχι τα Greeklish ή τις άλλες γλώσσες που προωθεί με μεγάλη επιμέλεια η υπουργος Παιδείας κυρία Διαμαντοπούλου. Αλλά αυτά είναι "ψιλά γράμματα" για την κυρία Δραγώνα και τα άλλα κορίτσια του υπουργείου, που μισούν οτιδήποτε Ελληνικό, αγνοώντας πως η Ελληνική γλώσσα παρέμεινε ζωντανή από σοβαρούς και βάρβαρους κατακτητές και τα δραγωνοειδή δεν μπορούν να την ενοχλήσουν διόλου... Απλώς θα εκτεθούν, πολλάκις και ανεπανόρθωτα...

Κωνσταντίνος
http://kostasxan.blogspot.com

Απαγόρευσαν την ανάρτηση της ελληνικής σημαίας στη βραχονησίδα Λαδόξερα

Την απαγόρευση ανάρτησης της ελληνικής σημαίας στη βραχονησίδα Ζουράφα από το Λιμενικό, καταγγέλλει ομάδα πολιτών από τη Βόρεια Ελλάδα, που θέλησε να αποβιβαστεί στη νησίδα.

Όπως καταγγέλλουν οι πολίτες, με ειδικό σήμα, το Λιμενικό απαγόρευσε τη μετάβαση, με τη δικαιολογία ότι η ανάρτηση του ιστού της σημαίας ενδεχομένως να προκαλέσει ζημιές στο φάρο που υπάρχει στο έδαφος του νησιού.
Η Λαδόξερα (Ζουράφα) είναι το κρίσιμο έδαφος για τα πετρέλαια του Β.Αιγαίου.
Η Λαδόξερα οριοθετεί την ελληνική επικράτεια στο Βορειοανατολικό Αιγαίο. Είναι η Βορειοανατολικότερη των Θρακικών Σποράδων.

Η Ζουράφα* (Λαδόξερα) με επιφάνεια κάποτε 9 στρέμματα και μήκος ακτής 465 μέτρα (σύμφωνα με παλαιότερες μετρήσεις της Υδρογραφικής Υπηρεσία του Π.Ν), τώρα είναι μικρότερη του ενός στρέμματος και έχει ακτογραμμή 32 μέτρα , είναι χαμηλή και για αυτό εξαιρετικά επικίνδυνη , ιδίως με δυσμενείς συνθήκες ορατότητας για όσους πλέουν ανατολικώς της Σαμοθράκης , από το Βορειοανατολικό άκρο της οποίας (Άκρα Άγκιστρο ή Σκεπαστό) απέχει 6 ν.μ. περίπου.
Έπ' αυτής λειτουργεί φανός μεμονωμένου κινδύνου με αναλάμπον λευκό φως.
Η μεταλλική πυραμίς του φανού είναι χρωματισμένη μαύρη με ερυθρή λωρίδα. Βάθη μικρότερα από 10 μέτρα βρίσκονται μέχρις αποστάσεως 100 μέτρων περίπου γύρω της. Απέχει 22 ν.μ περίπου από το φάρο της Αλεξανδρουπόλεως , είναι υπόλειμμα ηφαιστειογενούς νήσου και έχει παρατηρηθεί αξιόλογο θαλάσσιο ρεύμα ανατολικής διευθύνσεως κοντά της.
Η ευρύτερη περιοχής της είναι πλούσιος ψαρότοπος , όπου συχνάζουν ακόμη όλων των ειδών τα ψάρια. Με την Ζουράφα ασχολήθηκε διεξοδικώς σε περισπούδαστο άρθρο του στη "Θρακική Επετηρίδα" ο διακεκριμένος λόγιος της Σαμοθράκης Νικόλαος Φαρδύς (1853-1901). ("Τα Ζγοράφα ως κέντρο των σεισμών της Σαμοθράκης και λείψανο τεσσάρων νήσων του Θρακικού Πελάγους προ αμνημονεύτων χρόνων καποντισθεισών")

Ο συγγραφεύς αυτός γράφοντας για το νησί το 1897 το αποκαλεί "Ζγοράφα" (τα) και σημειώνει , ότι σε καιρό γαλήνης διακρίνεται και από κάποια υγρή, ελαιώδη ουσία που επιπλέει επί των πέριξ υδάτων , που αποπνέει οξεία οσμή πετρελαίου . Ο ίδιος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι : α) Για πρώτη φορά διαπίστωσε προσωπικώς την ύπαρξη εκεί πετρελαίου το 1874 , του οποίου η πηγή ευρίσκετο επί της Ζουράφας β) Η Ζουράφα ήταν ονομαστή για την ποσότητα και την ποιότητα των σπόγγων της γ) Στην περιοχή της υπήρχαν πολλά ίχνη κτηρίων των οποίων διακρίνονται οι θύρες , τα παράθυρα οι κίονες , τα κιονόκρανα κ.λ.π. (προφανώς η εναλακτική ονομασία Λαδόξερα οφείλεται στην ύπαρξη της παραπάνω ελαιώδους ουσίας).

Ο κορυφαίος των θαλασσογράφων μας Σ.Ε. Λυκούδης έγραφε προ εβδομήντα περίπου ετών ,ότι η διαβρωτική επεξεργασία της θάλασσας κατήντησε την Ζουράφα να έχει διάσταση μέγιστη 35 μέτρα , της οποίας οι δύο ακραίες κεφαλές είναι ξηρές σε περίοδο γαλήνης και αναπαυτήρια γλάρων .

Η Ζουράφα είναι , όπως προαναφέρεται το Βορειανατολικότερο , αναδυόμενο στην ανοιχτή θάλασσα , νησαίο Ελληνικό έδαφος υπόλειμμα μεγάλου εδάφους. Αναφέρεται από τον Marko Boscini (1613 -1678) , χωρίς όνομα και τον Alexander Conze Γερμανό αρχαιολόγο που επισκέφτηκε την Σαμοθράκη κατά τον β΄ ήμισυ του παρελθόντος αιώνος "Τα Ζγόραφα" .

Χάρη στην επί αυτής κυριαρχία , η Ελλάς επεκτείνει σημαντικά τις ζώνες θαλάσσιας κυριαρχία της (χωρικά ύδατα κ.ά.) στον κρίσιμο χώρο του Β.Α. Αιγαίου , προς τα Ανατολικά. Στο στενό μεταξύ της Ζουράφας και της Άκρας Γκρέμια ( σήμερα Boztepe Burnu, της Ανατολικής Θράκης) έχει εύρος 14 ν.μ. περίπου . Στο παρελθόν αρκετά πλοία , προσπαθώντας να αποφύγουν την προσέγγιση προς την Ζουράφα είχαν προσαράξει στα βραχώδη νησαίο εδάφη που περιβάλουν την άκρα Γκρέμια . Πόσοι Έλληνες γνωρίζουν την ύπαρξη της Ζουράφας ,που κείται Ανατολικά της Σαμοθράκης , Βόρεια της Ίμβρου και Νότια της Αλεξανδρουπόλεως και την οποία περιφρονητικώς παραλείπουν οι περισσότεροι από τους κυκλοφορούντες για το ευρύ κοινό (σχολικοί ,τουριστικοί κ.ά.) χάρτες μας , μολονότι σηματοδοτεί τα όρια της Ελληνικής Επικράτειας .

Σε όσα Αναφέρει Ο Σ.Ε. Λυκούδης για την διαβρωτική επεξεργασία της θάλασσας και η ταπεινότητα μας για την επείγουσα ανάγκη προστασίας της Ζουράφας από την αέναη δράση των στοιχείων της φύσης , πρέπει να προστεθεί η παρατήρηση που έχει καταχωρηθεί στην παλαιότερη έκδοση του Πλοηγού του έτους 1955 , σύμφωνα με την οποία σε μικρές αποστάσεις από τη Ζουράφα υπάρχουν στα μεν Δυτικά της "Βράχος" μικρού υπέρ την επιφάνεια της θάλασσας ύψους , στα σε Νοτιοανατολικά της "Βράχος" περί την επιφάνεια της θάλασσας. Ήδη , μετά από 40 χρόνια , τα βραχώδη αυτά νησαία εδάφη έχουν δυστυχώς εξαλειφθεί. Προφανώς περιέπεσαν στην κατηγορία του σκόπελοι ή και της υφάλου .... Απέμεινε η κάπως υψηλότερη Ζουράφα. Νησιοφύλακες και νησίαρχοι της (μέχρι πότε); τα θαλασσοπούλια......

*Από τη μελέτη του Γεωργίου Γιαγκάκη "Η ΖΟΥΡΑΦΑ"
ΔΕΛΤΙΟ ΤΩΝ 11Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010


πηγη