ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΙΤΕ ΠΟΣΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Μισθό κάθε μήνα ύψους 6.190 ευρώ
Για συμμετοχή σε επιτροπές 250 ευρώ την ώρα. (Μια επιτροπή διαρκεί τουλάχιστον 6 ώρες, αλλά μπορεί να φτάσει και ημέρες).

Οι βουλευτές επαρχίας λαμβάνουν 1.000 ευρώ μηνιαίως για ενοίκιο.

Όλοι οι βουλευτές λαμβάνουν μια φορά 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου τους και 1.000 ευρώ τις γιορτές.

Μπορούν να προσλάβουν δωρεάν ( πληρωμένους από το δημόσιο) 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη ως γραμματειακή υποστήριξη και επίσης ένας αστυνομικό για φρουρό. Πιο συγκεκριμένα, το επίδομα οργάνωσης γραφείου των βουλευτών είναι περίπου 8.200.000 ευρώ, άρα κάθε βουλευτής παίρνει περίπου τον μήνα 2.277 ευρώ.

Σύνταξη μετά από δύο θητείες που ξεκινάει από 1.400 ευρώ η χαμηλότερη και ανάλογα με τις θητείες μπορεί να φτάσει και το 80% της βουλευτικής αποζημίωσης που είναι 6.190 ευρώ (δλδ γύρω στα 4900 ευρώ περίπου). Μιλάμε για δύο διαλύσεις της Βουλής , δηλαδή η συγκρότηση και διάλυση της Βουλής μετά τις εκλογές της 6ης Μαίου 2012 ΜΕΤΡΑΕΙ ως "θητεία". Εκείνοι δηλαδή που ξαναεκλέχθηκαν τότε έχουν θεμελιώσει δικαίωμα.

104 αεροπορικά εισιτήρια δωρεάν κάθε χρόνο και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.

Δωρεάν αυτοκίνητο, καύσιμα , επίδομα 600 ευρώ το μήνα . Για leasing,για τους βουλευτές της Αττικής τα αυτοκίνητα 1.400 κυβικών κοστίζουν 750 ευρώ τον μήνα, ενώ για τους βουλευτές επαρχίας τα αυτοκίνητα 1.800 κυβικών κοστίζουν 1.200 ευρώ τον μήνα

δωρεάν 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα σταθερό στο σπίτι .Πιο συγκεκριμένα, πάνω τους επενδύονται 14.200 ευρώ ετησίως για σταθερά τηλέφωνα και κινητά ( 1183 ευρώ κάθε μήνα) .

Δωρεάν γυμναστήριο, διόδια, εισιτήρια, ξενοδοχεία,δωρεάν είσοδος σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους, καθώς και γεύματα.

Με λίγα λόγια με πολύ πρόχειρους υπολογισμούς το κόστος κάθε βουλευτή ξεκινάει από τα 15.000 ευρώ, ωστόσο μπορεί να ανέβει σε ανυπολόγιστα νούμερα καθώς δεν υπολογίζουμε επιδόματα από τα θερινά τμήματα της Βουλής, πόσες ώρες μένουν σε επιτροπές και πόσες ώρες μπορεί να σπαταλήσει με τις ατέλειες του.

Με συντηρητικούς υπολογισμούς, κατά την άποψη μας είναι ασφαλές να πει κάποιος πως το κόστος ανά μήνα φτάνει τα 20.000-22.000 ευρώ και μπορεί να τα ξεπεράσει εξίσου άνετα.

Δεν λέω ότι οι βουλευτές δεν θα πρέπει να έχουν ατέλειες ή διευκολύνσεις, υποτίθεται ότι συναντούνται συνεχώς, υποτίθεται ότι προσπαθούν να διατηρούν κύκλο και εντός και εκτός της χώρας και πολλά πολλά άλλα που μπορώ να δικαιολογήσω.

Ο τεράστιος μισθός των 6000 ευρώ δεν μπορεί να γίνει 4500 ή 5000 (συντηρητικά πάντα) ; Η σύνταξη μετά από δύο θητείες, αλλά και η δυνατότητα να πάρει δεύτερη ή τρίτη σύνταξη (καθώς δεν ισχύει πια το ασυμβίβαστο) δεν είναι άδικο από τη στιγμή που αναγκάζουν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας να βγεί στα 67 με πόσα χρόνια εργασία;

Το επίδομα ενοικίου δεν μπορεί να συμπεριληφθεί με τις ατέλειες στα ξενοδοχεία; Έτσι και αλλιώς οι περισσότεροι βουλευτές έχουν τέτοια συνεργασία.

Τα χρήματα για τις επιτροπές είναι ΥΠΕΡΟΓΚΑ. Από τη στιγμή μάλιστα που δεν πάνε καν διαβασμένοι στις επιτροπές, παρά μόνο ρητορεύουν γενικά υπέρ της θέσης του κόμματος τους. Καθόλου χρήματα για επιτροπές, στο κάτω κάτω η δουλειά τους είναι να ερευνούν τα νομοσχέδια και να τα ελέγχουν πριν εισαχθούν προς ψήφιση.

Ώστε κάποια δικαιολόγηση των ταξιδιών που κάνουν ή ώστε του 50% των ταξιδιών. Γιατί τέσσερα κινητά τελευταίας τεχνολογίας ; 2 και το προηγούμενο μοντέλο, ας πάρουν Samsung, που για χρόνια είναι top στις λειτουργίες τους, και κάνουν τη δουλειά τους γρήγορα και αποτελεσματικά, ας μην πάρουν iphone.

Πες μας τι κάνεις με 4 υπαλλήλους και έναν επιστημονικό συνεργάτη. Και να απαγορευτεί η πρόσληψη συγγενή μέχρι δ'βαθμό (ξάδελφο) από άλλο βουλευτή κτλ κτλ.


ΠΗΓΗ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ!! Reuters: Η Μεγάλη Απάτη Με Το Ελληνικό Χρέος - Έδωσαν Δάνεια Για Να Εισπράττουν Τόκους!

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΛΟΥΤΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΥΡΥΤΕΡΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ!!!!! ΟΦΘΑΛΜΟΦΑΝΕΣΤΑΤΟΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΟΔΗΓΗΘΗΚΑΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΠΩΤΕΡΟ ΣΚΟΠΟ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΝΑ ΞΕΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ ΦΑΚΗΣ ΤΟΥΣ ΜΥΘΙΚΟΥΣ ΠΛΟΥΤΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΥΠΕΔΑΦΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ…

ΟΣΜΙΟ: TO AΠΟΛΥΤΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΜΕΤΑΛΛΟ και ο «κρυφός πόλεμος» εναντίον της ΕΛΛΑΔΑΣ για την κατοχή του.
Το ιρίδιο, το όσμιο και ο κόκκινος υδράργυρος, μέταλλα στοιχεία, χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία των πυρηνικών για τις χημικές ιδιότητές τους.

Τα έτη 1992-1994, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, άνθησε το εμπόριο του κόκκινου υδράργυρου, ουσίας με εκρηκτικές ιδιότητες. Κάπου 300.000 λίρες Αγγλίας ή 400.000 δολάρια ΗΠΑ το κιλό.

Υπόθεση – μυστήριο με λαθρεμπόρους πυρηνικών απασχόλησε τις διωκτικές αρχές της χώρας μας τον Νοέμβριο του 1991, οπότε και έλαβε χώρα η σύλληψη Ούγγρου στην Ελλάδα που επιχειρούσε να πουλήσει κόκκινο υδράργυρο στην Αθήνα. Για παρόμοια υπόθεση, έξι χρόνια αργότερα, κατηγορείται και ο Σαλιόνικ: ότι μετείχε σε κύκλωμα που διακινούσε κόκκινο υδράργυρο.

Στα μέσα Νοεμβρίου 1995 οι αρχές των Σκοπίων κατέσχεσαν ποσότητα οσμίου πολύ κοντά στα σύνορά μας με τη χώρα αυτή. Η αξία του οσμίου στις ΗΠΑ ανέρχεται στα 150.000 δολάρια ανά γραμμάριο, ενώ στην Ευρώπη στα 100.000 δολάρια ανά γραμμάριο. Στα Βαλκάνια η τιμή του είναι πιο χαμηλή (43.000 δολάρια ανά γραμμάριο). Η αξία του οσμίου είναι υψηλή γιατί είναι δυσεύρετο στη φύση, ενώ είναι γνωστό ότι μεταλλουργία οσμίου υπήρχε εδώ και χρόνια στην τέως Σοβιετική Ενωση.

Η διάλυση της τέως Σοβιετικής Ενωσης, πέρα από τα όσα προβλήματα δημιούργησε στον πλανήτη, προκάλεσε μεγάλη αναταραχή ώς πανικό στις χώρες της Δύσης για την αδυναμία στη φύλαξη των πυρηνικών οπλοστασίων και των μονάδων παραγωγής πυρηνικών.

Ετσι, οι πολλές βάσεις των πυρηνικών (περίπου 28 τον αριθμό) φαίνεται να είναι σήμερα εκτός ελέγχου, κάτι που παραδέχθηκε και ο υπουργός Αμυνας της Ρωσίας Ιγκόρ Ροντιόνοφ το 2010.
Το πλουτώνιο βγήκε στο σφυρί και μάλιστα φαίνεται να εμπλέκονται και πυρηνικοί φυσικοί – επιστήμονες που το πωλούν όσο – όσο. Πολλοί από αυτούς, όταν εγκατέλειψαν την πατρίδα τους σε αναζήτηση καλύτερης τύχης, κατέφυγαν σε χώρες της Δύσης, κατά κυριότητα στις ΗΠΑ, και πήραν μαζί τους και «λίγο» πλουτώνιο ή ουράνιο εμπλουτισμένο, για «να βγάλουν τα έξοδά τους» ή καλύτερα «να κάνουν την καλή» στη νέα πατρίδα τους. Ως και ρώσος υπουργός κατηγορήθηκε ότι ήταν μπλεγμένος σε σκάνδαλο πλουτωνίου.

Η κλοπή των ραδιενεργών υλικών, που προσλαμβάνει γιγαντιαίες διαστάσεις, είναι η πιο μεγάλη και εγκληματική απειλή όμοια της οποίας δεν υπάρχει άλλη. Δεν μπορείς να ξέρεις σε τι χέρια είναι δυνατόν να πέσουν. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος τα χέρια αυτά να είναι τρομοκρατών. Και τότε…
Όσμιο υπάρχει σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας.

Και εδώ αρχίζουν και μπαίνουν σε εφαρμογή τα μεγάλα σχέδια των «αγαπημένων συμμάχων» μας που προσπαθούν να μας διαλύσουν και να μας κάνουν κρατίδια- κρατίδια για να το πάρουν. Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουν πολύ καλά και οι Τούρκοι, οι οποίοι δεν διστάζουν να το διαλαλούν δημόσια σε έντυπα και τηλεοράσεις …;..

Όταν ρώτησα…διαπίστωσα ότι η τιμή του ήταν 60 χιλιάδες δολάρια για ένα γραμμάριο. Δηλαδή, το ένα κιλό κοστίζει 60 εκατομμύρια δολάρια…

Απόσπασμα από τη συνέντευξη με τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις του στρατηγού ε.α. Γιώργου Αϋφαντή.

“Ο κ. Αϋφαντής υποστηρίζει ότι, το επεισόδιο στα ΄Ιμια έγινε γιατί κάτω από τη βραχονησίδα υπάρχει όσμιο, πολύς χρυσός αλλά και κόκκινος υδράργυρος, που είναι το δεύτερο κατά σειρά ακριβότερο μέταλλο. Δηλαδή ένα κιλό όσμιο, κοστίζει όσο 8 τόνοι χρυσού και ένα κιλό κόκκινος υδράργυρος αγοράζεται με 2 τόνους χρυσό.
Γι’ αυτό, προσθετει, τα ΄Ιμια ειναι στις γκρίζες ζωνες…”

…Το 1995 είχε εντοπιστεί όσμιο από τις αρχές των Σκοπίων σε περιοχή κοντά στα ελληνικά σύνορα.

Κι’ εμείς τώρα…
Κοιμόμαστε ήσυχοι…
Μεγαλώνουμε παιδιά…
Κάνουμε όνειρα για το μέλλον…

Τα αρχαιότερα πετρώματα της Ελλάδας μέχρι στιγμής , συνεχίζει ο κ.Κωστόπουλος, έχουν εντοπισθεί στις περιοχές Φωτεινού Τρικάλων, Δεσκάτης Γρεβενών και λίγα χιλιόμετρα δυτικά της Φλώρινας. Πρόκειται για γρανίτες ηλικίας 700 εκατομμυρίων ετών. Η χρονολόγησή τους έγινε σε ορυκτά ζιρκόνια με τη μέθοδο ουρανίου-μολύβδου.

Οι πλέον επιβλητικοί μαγματικοί θάλαμοι ωκεάνιας λιθόσφαιρας βρίσκονται στην Πίνδο, μεταξύ Περιβολίου και Αβδέλας Γρεβενών και κατά μήκος του Ασπροπόταμου στη δασική οδό Περιβολίου – Μικρολίβαδου, καθώς επίσης και στον οφιόλιθο του Βούρινου στην περιοχή της Κράπας και του Ασπρόκαμπου. Ιδιαίτερα στον οφιόλιθο της Πίνδου, οι παραπάνω μαγματικοί θάλαμοι συνοδεύονται και από θεαματικές εμφανίσεις λάβας με σφαιρικές μορφές που είναι τυπικές των υποθαλάσσιων εκχύσεων.

Επίσης, λόγος γίνεται και για τον μανδύα της γης, που διατηρείται, σήμερα, επάνω στις κορυφές των βουνών, στη Βάλια Κάλντα και το Βούρινο, λόγω των τεράστιων τεκτονικών δυνάμεων που χώρισαν μία φορά την Ελλάδα και μετά την ξαναένωσαν. Μέσα στα πετρώματα του μανδύα, φιλοξενούνται τα τεράστια κοιτάσματα χρωμίου που διαθέτει η Ελλάδα, όπως παραδείγματος χάριν αυτό στο Ξερολίβαδο Κοζάνης.

Τα κοιτάσματα χρωμίου δημιουργούνται από βασαλτικά μάγματα, πλούσια σε χρώμιο, που γεννώνται από την τήξη του περιδοτίτη (δηλ. του μανδύα) και τα οποία, λόγω άνωσης, διαπερνούν τη μανδυακή μήτρα που τα γέννησε και οδεύουν προς τα επάνω μέσα στην ωκεάνια λιθόσφαιρα να τροφοδοτήσουν τους θαλάμους μάγματος και αυτοί με τη σειρά τους τις υποθαλάσσιες εκχύσεις λάβας. Το πρώτο ορυκτό που κρυσταλλώνεται από τα μάγματα αυτά λέγεται σπινέλιος και είναι ένα οξείδιο του χρωμίου, αργιλίου, μαγνησίου και σιδήρου. Η κρυστάλλωση μεγάλων ποσοτήτων σπινέλιου και η μετέπειτα μηχανική συγκέντρωση του ορυκτού σε μεγάλες ποσότητες λόγω τεκτονικών δράσεων οδηγεί στο σχηματισμό κοιτασμάτων χρωμίου. Επειδή ο σπινέλιος αποτελεί την κύρια πηγή χρωμίου στη γη, κοινά λέγεται χρωμίτης.

Αν η περιεκτικότητα σε αργίλιο είναι μεγάλη, τότε ο χρωμίτης λέγεται πυρίμαχου τύπου, ενώ αν υπερισχύει η περιεκτικότητα σε χρώμιο λέγεται μεταλλουργικού τύπου. Τα κοιτάσματα χρωμίτη του Βούρινου είναι μεταλλουργικού τύπου και από τα πλουσιότερα του είδους τους στη γη. Ένα σημαντικότατο παραπροϊόν κατά τη μεταλλουργική επεξεργασία του χρωμίτη είναι τα πλατινοειδή (όσμιο, ιρίδιο, ρουθήνιο, ρόδιο, πλατίνα και παλλάδιο).
Θέλετε και άλλα στοιχεία;

Το περιοδικό NEMECIS επίσης σε άρθρο του, επισημαίνει την σπουδαιότητα για το μέταλλο όσμιο και μας δίνει πληροφορίες για την στροφή της αμερικανικής πολιτικής στο ζήτημα του Αιγαίου.

Γνωρίζετε τι είναι το όσμιο;

Είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 76 και ατομικό βάρος 190,2. Ανήκει στην ομάδα του λευκόχρυσου και είναι ένα από τα σκληρότερα στοιχεία που βρίσκονται στη φύση. Το στοιχείο με τη μεγαλύτερη πυκνότητα απ΄ όλα τα γνωστά στοιχεία και το πλέον δύστηκτο μέταλλο της ομάδας του.
Τα μεγαλύτερα αποθέματα οσμίου στο κόσμο βρίσκονται στην Τουρκία. Υπολογίζεται ότι τα αποθέματα οσμίου είναι 127.000 τόνοι. Η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα που έχει αποθέματα είναι η Βουλγαρία με 2.500 τόνους.

Η αξία του οσμίου που υπάρχει στην Τουρκία ανέρχεται στα 9 τρισεκατομμύρια δολάρια. Εάν αναλογιστείτε ότι το εσωτερικό και το εξωτερικό χρέος της χώρας είναι 220 δισεκατομμύρια δολάρια, η αξία του οσμίου είναι 40 φορές μεγαλύτερη από το συνολικό χρέος.

Οι φιλοδυτικοί δημοσιογράφοι μας άρχισαν να λένε ότι :

Η Τουρκία είναι μια πολύ πλούσια χώρα για να την αφήσουνε στους Τούρκους (Τζουνέιτ Ουλσεβερ).
Παρόμοια δήλωσε έκανε και ο Μεμχέτ Αλί Μπιράντ σε ένα σεμινάριο στη Βιέννη : “Απευθυνόμαστε σε όλους τους πατριώτες για να γνωρίζουν την αλήθεια.”

Ο στρατηγός Γ.Αϋφαντής υποστηρίζει ότι ο διευθυντής του 2ου Ε.Γ του ΓΕΣ στρατηγός Στράτος Νταϊλάκης, του έδειξε μια φωτοτυπία δορυφορικής φωτογραφίας αμερικανικού δορυφόρου η οποία απεικόνιζε όλο το Αιγαίο.

Το επίκεντρο της έρευνας των φωτογραφήσεων ήταν τα πετρέλαια του Αιγαίου. Στο νοτιοανατολικό άκρο υπήρχε μια πιο σκούρα κηλίδα. Οι αναλύσεις της οποίας έδειξαν ότι υπάρχουν πολύτιμα μέταλλα κ.α, τα οποία εντοπίζονται κυρίως στην περιοχή των Ιμίων!

Για να αντιληφθούμε την αξία του οσμίου πρέπει να αναφέρουμε ότι ένα γραμμάριό του στοιχίζει 60.000 δολάρια!!! Ένα κιλό οσμίου αντιστοιχεί με πέντε τόνους χρυσού! Εάν στα στοιχεία αυτά προσθέσουμε και τα κοιτάσματα ουρανίου που υπάρχουν στη Καβάλα και αλλού σημαίνει ότι και η Ελλάδα είναι χώρα που δεν μπορούν να την αφήσουν στους Έλληνες!

Επειδή κανένας πόλεμος δεν γίνεται για τα μάτια της <<ωραίας Ελένης>> αλλά μόνο για τεράστια οικονομικά συμφέροντα, περιμένουμε από το Ίδρυμα Γεωλογικών και μεταλλευτικών Ερευνών να ενημερώσει τον ελληνικό λαό εάν αληθεύουν όλα αυτά.

Είναι τυχαία η στροφή της αμερικανικής πολιτικής στο ζήτημα του Αιγαίου;

Το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών ζήτησε εγγράφως από την Ελλάδα να προσέλθει σε διμερή ελληνοτουρκικό διάλογο με στόχο την επανεξέταση των συνθηκών που ρυθμίζουν το καθεστώς του Αιγαίου.

Με λίγα λόγια οι ΗΠΑ υιοθετούν τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο και μας οδηγούν σε κάποιο συμβιβασμό. Πιθανότατα σε μια συνδιαχείριση του πλούτου της περιοχής, ο οποίος θα διανέμεται στα τρία, με λιγότερα ποσοστά στις δύο παράκτιες χώρες και μεγαλύτερα στους φίλους και συμμάχους. Κάτι σαν την εκμετάλλευση του πετρελαίου του Πρίνου…

ΤΩΡΑ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΠΗΡΑΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ «ΣΥΜΜΑΧΩΝ» ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ.
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΜΙΚΡΟ ΔΕΙΓΜΑ ΠΩΣ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΙΓΑ – ΣΙΓΑ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΕ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ.  wwwaporrito - See more at: http://www.diadrastika.com/2015/07/osmio-sthn-ellada.html#sthash.8MMWFN9r.dpuf

Mια εικόνα 1000 λέξεις: Η Ελλάδα ως άτακτο παιδί το 1897

Στην περίπτωση των χρεών και της επιτήρησης της Ελλάδας η ιστορία έχει επαναληφθεί τόσες φορές που πλέον το αστείο δεν βγάζει γέλιο

"Μια εύκολη υπόθεση για έξι μεγάλους αστυνομικούς". Αυτή είναι η λεζάντα στην γελοιογραφία που φιλοξενούσε στο εξώφυλλο του σατυρικού αμερικανικού περιοδικού Puck στις 14 Απριλίου 1897. Ως μικρός ταραξίας εμφανίζεται η Ελλάδα η οποία περιβάλλεται από έξι αστυνομικούς που αντιπροσωπεύουν τα κράτη: Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, Γερμανία, Ιταλία και Αυστρία. Τι ακριβώς απεικονίζει το σκίτσο;

Τις τρεις προστάτιδες δυνάμεις (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία) μαζί με τις μεσολαβήτριες χώρες (Γερμανία, Ιταλία και Αυστρία) να προσπαθούν να αποτρέψουν την Ελλάδα να εμπλακεί στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, αυτόν που πέρασε στην ιστορία ως "ατυχής" μετά την ολοκλήρωση του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή για να καταλάβουμε πως φθάσαμε σε μία ακόμη εθνική ταπείνωση και ένα ακόμη "μνημόνιο". Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης, ένας οραματιστής πολιτικός, αναγκάζεται να αναφωνήσει τον Δεκέμβριο το "δυστυχώς, επτοχεύσαμεν" μετά από την άρνηση του βασιλιά να υπογράψει ένα δυσβάσταχτο νέο δάνειο από την αγγλική κυβέρνηση. Η χώρα μπήκε σε οικονομική επιτήρηση από τους πιστωτές της και καθώς οι ίδιοι δεν μπορούσαν να παρέμβουν απλώς έκαναν παρατηρήσεις για το πως θα μπορούσε να αλλάξει η κατάσταση. Μία από τις σημαντικότερες ήταν και μείωση του κρατικού τομέα που τότε αφορούσε κυρίως τους στρατιωτικούς. Οι αξιωματικοί στην προσπάθεια τους να "αμυνθούν" και να προβάλουν την χρησιμότητα τους άρχισαν να υποδαυλίζουν το εθνικιστικό και αλυτρωτικό πνεύμα του λαού απομακρύνοντας τον από τα πραγματικά αίτια της κρίσης. Κοινώς αντί να αποδεχθούν για το καλό της πατρίδας να εκσυγχρονισθεί ο στρατός και να μειωθούν σε αριθμό και σε αποδοχές ξεκίνησαν να ανάβουν το φιτίλι του πολέμου με την Τουρκία βρίσκοντας αφορμή στο θέμα της ανεξαρτησίας της Κρήτης. Για να κάνουμε την μεγάλη ιστορία μικρή, η Ελλάδα πηγαίνοντας κόντρα στην λογική άκουσε τις λαϊκιστικές φωνές και το 1895 ο Τρικούπης πάτωσε στην κυριολεξία - δεν μπόρεσε να εκλεγεί ούτε καν βουλευτής - και ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης - αφουγκραζόμενος τον όχλο  ενεπλάκη σε ένα πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία που κατέληξε στην πρώτη μεγάλη ήττα μετά την επανάσταση του 1821. Η κατάσταση θα ήταν χειρότερη εάν δεν επενέβαιναν οι ξένοι να σταματήσουν τους Τούρκους λίγο έξω από την Λαμία.

Η Πύλη ζήτησε πολεμικές αποζημιώσεις και επειδή το ελληνικό κράτος "δεν είχε μία" η τότε τρόικα (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία) προθυμοποιήθηκαν να "βοηθήσουν" με την δημιουργία ενός νέου δανείου που θα έδινε την δυνατότητα στην Ελλάδα να αποπληρώσει τους Τούρκους και να δώσει ένα κεφάλαιο για το νέο ξεκίνημα. Στο πλευρό της "τρόικας" ήρθαν να προστεθούν οι άλλοι τρεις αστυνομικοί που προαναφέραμε και οι οποίοι αποτέλεσαν την Διεθνή Οικονομική Επιτροπή στους οποίους αποδειχθήκαμε "καλοί πελάτες" για αρκετές δεκαετίες. Σύμφωνα με την οικονομικό ιστορικό κα. Ιωάννα Μίνογλου τον Μάρτιο του 1898, συνήφθη δάνειο ύψους 150 εκατομμυρίων χρυσών γαλλικών φράγκων, από τα οποία τα 94,3 εκατομ. αποτελούσαν την απαίτηση της Πύλης. Απέμεναν άλλα 55,7 εκατομ. Όμως η χώρα δεν θα μπορούσε να τα διαχειρισθεί ελευθέρως. Ως αντάλλαγμα των εγγυήσεων, είχε ήδη δεσμευθεί να χρησιμοποιήσει αυτό το ποσό για: την πληρωμή των τοκοχρεολυσίων του 1897 για το ήδη υπάρχον εξωτερικό χρέος, τη μετατροπή του κυμαινόμενου χρέους των 31 εκατομ. φράγκων και την κάλυψη του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού για το 1897. Η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή (ΔΟΕ) αντί για τρόικα ονομάζονταν τότε "έλεγχος" και τον ρόλο της σημερινής Γερμανίας τον είχε τότε η Βρετανία.
Πρωταρχικός λόγος ύπαρξης της ΔΟΕ ήταν η εξασφάλιση του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους για τους ομολογιούχους που εκπροσωπούσε. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, ανέλαβε την εποπτεία της συγκέντρωσης και της χρήσης των εσόδων από τα μονοπώλια, το φόρο κατανάλωσης στον καπνό, τα τέλη χαρτοσήμου και τους δασμούς του τελωνείου του Πειραιά. Αυτές οι πρόσοδοι, που αναλογούσαν, το 1898, στο 35% των τακτικών εσόδων του κράτους, είχαν δοθεί ως εγγύηση για τη σύναψη του «Ηγγυημένου δανείου», των ξένων κρατικών δανείων μετά το 1881 (των ονομαζόμενων «παλαιών χρυσών»), καθώς και του Δανείου της Ανεξαρτησίας.

Όπως επισημαίνει η κα. Μίνογλου - σε άρθρο της που είχε δημοσιευθεί το 1997 στις Επτά Ημέρες της Καθημερινής οπότε ανεπηρεάστο από τις σημερινές εξελίξεις -: "Επιχειρώντας έναν πρώτο απολογισμό της ΔΟΕ, πρέπει να σταθούμε σε δύο κυρίως σημεία:

• Παρά τον περιορισμό της κυριαρχίας του κράτους, η ΔΟΕ προσέφερε εμμέσως στη χώρα μια υπηρεσία: η παρουσία της δημιούργησε στο εξωτερικό ένα κλίμα εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα, για την τακτοποίηση των δημοσιονομικών της υποθέσεων. Παράλληλα, ενισχύθηκε η δανειοληπτική ικανότητα του κράτους στη διεθνή κεφαλαιαγορά, καθώς η ΔΟΕ δέχθηκε να διαδραματίζει ρόλο εγγυητή στα εξωτερικά δάνεια που συνήφθησαν μετά το 1898 και έως τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Επίσης, η συσταλτική οικονομική πολιτική -παρά τις επικρίσεις που δέχθηκε- είχε ορισμένες θετικές συνέπειες. Η ανατίμηση της δραχμής, για παράδειγμα, καρπός αυτής ακριβώς της πολιτικής, ενίσχυσε την προσέλκυση στη χώρα ξένων κεφαλαίων και μεταναστευτικών εμβασμάτων.
• Μπορεί κανείς να θεωρήσει την περίπτωση της ΔΟΕ ως το πρώτο πείραμα μεταφύτευσης στον ελληνικό χώρο της «αρχής του μικρού κράτους» (μικρός και ισοσκελισμένος προϋπολογισμός, σχετική αυτονομία της ΕΤΕ), αλλά και εναρμόνισης της Ελλάδας προς την επικρατούσα διεθνή νομισματική τάξη, πράγμα που συνέπιπτε με τις επιθυμίες των πιστωτριών χωρών".

Οι αιώνες περνούν και η κατάσταση στην Ελλάδα δεν αλλάζει.Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν κακή φάρσα με θύματα από τους προπαππούδες μας μέχρι τα παιδιά μας και ας ελπίσουμε όχι τα εγγόνια μας. Μία χώρα που έχει την δυνατότητα, αν υπάρξει πραγματική ομόνοια και στρατηγική, να απαλλαχθεί από "ελέγχους" και "μνημόνια" χάνει την μεγάλη εικόνα - που είναι το εθνικό όραμα - και πέφτει στην παγίδα των λαοπλάνων πολιτικών και των ξένων που έχουν καταλάβει ότι αυτή η χώρα είναι ένας μικρός αλλά καλός πελάτης που θα προσφέρει σταθερό χαρτζιλίκι.

news247.gr

Το διαβάσαμε από το: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/07/m-1000-1897.html#ixzz3gqaxvETN

Το Μυστήριο της Αρκτικής και της Υπερβορείας

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι μέσα σε μιαν ολόκληρη ομάδα πολύ πρόσφατων ερευνών για την προϊστορία,κάνουν την επανεμφάνισή τους αρχαίες ιδέες, οι οποίες μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ως απλοί μύθοι. Μία από αυτές τις ιδέες αναφέρεται στην αρχέγονη θρυλική χώρα των Υπερβορείων…


Με μεγάλη επιφύλαξη όσον αφορά στην υποτιθέμενη βεβαιότητα πως στην προϊστορία έχει ζήσει μόνο μια πιθήκεια ανθρωπότητα, έχοντας σήμερα ανακαλέσει αυτήν την ιδέα, φθάνουμε ν’ αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της προέλευσης με μια νέα και απροκατάληπτη άποψη των διαφόρων ερευνητών, ως «υπόθεση εργασίας», ως μια συμβολική και πνευματική πραγματικότητα για να επιτευχθεί μια μεγάλη ιστορική σύνθεση, καταλήγουμε δε να υποπτευόμαστε ότι ακόμη και η λίθινη εποχή υπήρξε μάρτυρας ενός αυθεντικού πολιτισμού ανώτερου τύπου.

Η αρχέγονη πατρίδα μιας προϊστορικής λευκής φυλής, εξαιρετικά πολιτισμένης, τόσον ώστε να θεωρηθεί ως «θεϊκή» από τους αρχαίους, θα ήταν πράγματι η Αρκτική, ο Βόρειος Πόλος, η μυθική Υπερβορεία. Η παράδοξη εμφάνιση αυτού του επιχειρήματος αφανίζεται αμέσως μόλις θυμηθούμε τι διδάσκει η φυσική σχετικά με τα φαινόμενα που προέρχονται από τη λεγόμενη «μετάπτωση των ισημεριών».

Λόγω της κλίσης του άξονα της Γης, από εποχής σε εποχή παράγεται μια αλλαγή στο κλίμα της Γης. Καθώς κάτω από τους πολικούς πάγους έχει ανακαλυφθεί απολιθωμένος άνθρακας, αυτό σημαίνει ότι κάποια περίοδο σ’ αυτήν την ζώνη υπήρχαν δάση και πυρκαγιές. Η ψύξη δεν επέδρασε στην Αρκτική παρά σε μία μεταγενέστερη περίοδο.

Μία από τις επωνυμίες της Άσγκαρντ (Asgard), οίκου των «θεών» και πατρίδας καταγωγής των βορείων βασιλικών οικογενειών, είναι σύμφωνα με την σκανδιναβική παράδοση «πράσινο νησί» ή «πράσινη γη», στη σύγχρονη γερμανική Grünes-Land, απ “ όπου Γροιλανδία.

Αλλά αυτή η γη, όπως λέει το όνομά της, ακόμα και μέχρι τα χρόνια των Γότθων φαίνεται να παρουσίαζε μια πλούσια βλάστηση και δεν είχε ακόμη καταβληθεί ολόκληρη από την κατάψυξη.

Όμως υπάρχει και κάτι περισσότερο : στην περιοχή των αρκτικών πάγων, πρόσφατες αποστολές του Καναδού Τζένες, των Δανών Ράσμουσεν και Θέρκελ και του Αμερικανού Μπίρκετ – Σμιθ, παρήγαγαν πράγματι μοναδικά αρχαιολογικά ευρήματα : στο βάθος, κάτω από τους πάγους βρέθηκαν υπολείμματα πολιτισμού πολύ υψηλότερης βαθμίδας από ό, τι εκείνος των Εσκιμώων και κατάλοιπα στρωμάτων ακόμα πιο αρχαίων, προϊστορικών. Σ’ αυτόν τον πολιτισμό έχει δοθεί το όνομα του «Πολιτισμού της Θούλης».

Θούλη είναι το όνομα που έδωσαν οι Έλληνες, ακριβώς σε μια περιοχή ή σ’ ένα νησί στον μακρινό Βορρά, το οποίο συχνά συγχέεται με τις γαίες των Υπερβορείων, από όπου θα έρθει ο ηλιακός Απόλλων, δηλαδή ο θεός των δωρικο-αχαϊκών φυλών, που πράγματι κατήλθαν από τον βορρά στην Ελλάδα.

Και ο Πλούταρχος λέει για την Θούλη ότι σ” αυτήν επί ένα περίπου μήνα η νύκτα διαρκούσε μόνο δύο ώρες: είναι η «λευκή νύχτα» των βορείων χωρών. Επειδή δε, άλλες ελληνικές παραδόσεις αποκαλούν την αρκτική θάλασσα «Κρονία Θάλασσα», δηλαδή Θάλασσα του Κρόνου, αυτή είναι μια σημαντική ένδειξη, καθώς ο Κρόνος ήταν αντιληπτός ως ένας από τους θεούς της χρυσής εποχής, της αρχέγονης εποχής, της πρώτης εποχής της ανθρωπότητας.

Τώρα, αν κατευθυνθούμε στην Αμερική, στους πολιτισμούς των Αζτέκων του Μεξικού θα βρούμε αντιστοιχίες τόσο μοναδικές, ώστε τελικά επεκτείνονται στα ονόματα. Πράγματι οι αρχαίοι Μεξικανοί ονόμαζαν την αρχέγονη πατρίδα τους Τλαπαλάν, Τουλάν και επίσης Τούλα (η Ελληνική Θούλη). Και όπως η Ελληνική σχετιζόταν με τον ηλιακό Απόλλωνα, έτσι κι εδώ η Μεξικανική Τούλα θεωρούταν ως ο «Οίκος του Ήλιου».

Αλλά ας συγκρίνουμε αυτές τις μεξικανικές παραδόσεις μ’ εκείνες των Κελτών. Αν οι μακρινοί πρόγονοι των Μεξικανών είχαν έρθει στην Αμερική από μια Βορειο-Ατλαντική γή, ιδού πως οι Ιρλανδικοί θρύλοι μιλούν για την «θεϊκή φυλή» των Τουάθα ντε Ντανάν [2] (Tuatha de Danann), που ήρθε στην Ιρλανδία από την Δύση, από μια μυστική Ατλαντική ή Βορειο – Ατλαντική γη, την Άβαλον. Θα λέγαμε, επομένως, δύο μορφές της ίδιας ανάμνησης.

Οι δύο πολιτισμοί αντιστοιχούν σε δύο φωτοακτίνες, αμερικανική η μία, ευρωπαϊκή η άλλη, προερχόμενες από ένα ενιαίο κέντρο, από μία τοποθεσία εξαφανισμένη (ο μύθος της Ατλαντίδας), ή μάλλον παγωμένη. Αλλά υπάρχει κάτι περισσότερο, με την έννοια ότι, αν περάσουμε στο πεδίο των συγχρόνων θετικών ερευνών, θα βρούμε στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να συμφωνούν μ’ αυτές τις αντηχήσεις των θρύλων.

Στην πραγματικότητα, στην ευρωπαϊκή ακτή του Ατλαντικού (κυρίως στον λεγόμενο μαγδαληναίο πολιτισμό) υπάρχουν σαφή ίχνη ενός αυθεντικού πολιτισμού κι ένας τύπος της ανθρωπότητας – ο λεγόμενος άνθρωπος Κρο-Μανιόν – τα οποία εμφανίζουν μιαν εξέλιξη πολύ υψηλότερη απ’ ότι οι σχεδόν ζωώδεις φυλές, οι τότε κάτοικοι της Ευρώπης που αποκλήθηκαν «παγετώδης άνθρωπος» ή «μουστεριανός άνθρωπος».

Τα σωζόμενα θραύσματα αυτού του πολιτισμού είναι τέτοιας φύσεως, ώστε να επιτρέπουν στους ερευνητές να ισχυριστούν ότι, οι Κρο-Μανιόν μπορούν κάλλιστα να ονομάζονται οι Έλληνες της λίθινης εποχής. Κάποτε αυτή η φυλή του Κρο-Μανιόν εμφανίστηκε μυστηριωδώς κατά την λίθινη εποχή, κατά μήκος της ακτής του Ατλαντικού μεταξύ των κατώτερων και σχεδόν πιθήκειων φυλών.

Δεν θα μπορούσε ίσως να είναι η ίδια περίπτωση με τους Τουάθα ντε Ντανάν, με την « θεϊκή φυλή που προήλθε από την μυστηριώδη Βόρειο – Ατλαντική γη, αυτήν των σχετικών Ιρλανδικών θρύλων; Και οι μύθοι για τους αγώνες μεταξύ των «θεϊκών φυλών» που προέκυψαν ξαφνικά και των φυλών των «δαιμόνων» ή των τεράτων, δεν θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ίσως ως φανταστικές αντηχήσεις του μεγάλου αγώνα που διεξήχθη μεταξύ αυτών των δύο φυλών, μεταξύ των ανθρώπων Κρο-Μανιόν, των «Ελλήνων της Εποχής του Λίθου» και των ζωωδών μουστεριανών ανθρώπων;

Επιστρέφοντας στις παραδοσιακές μνήμες, δεν θυμούνται μόνον οι Έλληνες και οι Αμερικανοί μιάν αρχέγονη αρκτική κοιτίδα.

Σύμφωνα με τις Ιρανικές αναμνήσεις της Αβέστα, η αρχική και μυστική πατρίδα των Αρίων, αντιληπτή ως η «πρώτη δημιουργία του Θεού του Φωτός» – η «αριάνεμ βαέγιο» / aryanem vaêjô – ήταν μια χώρα στον απώτατο βορρά, και λέγεται ακόμη ότι σ’ αυτήν, όταν ξεκινούσε ο χειμώνας διαρκούσε επί δέκα μήνες του έτους, όπως ακριβώς και στις αρκτικές περιοχές.

Συνεπώς, είναι μια πολύ ακριβής ανάμνηση των παγετώνων, όπως συνέβη με την μετάπτωση των ισημεριών στις αρκτικές περιοχές: ανάμνηση, η οποία, όμως, ταιριάζει με τον «τρομερό χειμώνα Φίμπουλ (Fibul)», που εξαπολύεται στο τέλος ενός συγκεκριμένου κύκλου, ή «κόσμου», όπως αυτός περιγράφεται στις πανάρχαιες σκανδιναβικές παραδόσεις.

Αλλά ακόμα και στην Ινδία θυμούνται ένα νησί ή μια γη του φωτός, που τοποθετείται στο μακρινό Βορρά, την «σβέτα-ντβίπα» [«λευκή νήσο» ή «λαμπρή νήσο»], και μια φυλή στον μακρινό Βορρά, τους Ουτάρα – Κούρα. Η ίδια ανάμνηση που έχουν στο Θιβέτ, ο μύθος της μυστικής πόλης του Βορρά, της Σαμπάλα.

Στην Άπω Ανατολή, το Λιέ-τσί αφηγείται την παράδοση σχετικά με την γη που βρίσκεται «στις βορειότερες περιοχές της βόρειας θάλασσας» και κατοικείται από «υπερβατικούς ανθρώπους», κι έτσι θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με πολλές άλλες αναφορές, τόσο σύμφωνες, ώστε ν’ αναρωτιόμαστε αν οφείλεται μόνο στην «τύχη» η παρουσία του κοινού θέματος μεταξύ λαών τόσο διαφορετικών και απόμακρων μεταξύ τους.

Ως εδώ όμως οι παραδοσιακές μνήμες. Ακριβώς αυτές οι ιδέες έχουν ενσωματωθεί σήμερα σε μιαν επιστημονική έρευνα πραγματικά «μαστοδοντική» (μαμούθ), η οποία επαναφέρει σ’ ενότητα ένα γενικό σύμπλεγμα από διαπιστώσεις και ειδικές έρευνες – όπως αυτές του Φρομπένιους, του Χέρμαν, των καρστικών πετροστρωμάτων, κλπ.. – Σκοπός της είναι να ισχυροποιήσει το ζήτημα της κοινής προέλευσης. Προτιθέμαστε να μιλήσουμε για το έργο που εγκαινιάστηκε από τον επιστήμονα Χέρμαν Βιρτ ακριβώς στην «Αυγή της Ανθρωπότητας» (Λογοπαίγνιο συσχετισμού με τον τίτλο του πρώτου έργου του Βιρτ «Der Aufgang der Menschheit», 1928).

Εδώ δεν ασχολούμαστε ούτε μ’ ένα «θεοσοφιστή», ούτε μ’ ένα φαντασιοκόπο ερασιτέχνη, αλλά μ’ έναν τεχνικό του οποίου η εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα της φιλολογίας, της ανθρωπολογίας, της παλαιογραφίας και των συναφών κλάδων, πράγματι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Με λίγα λόγια τα’ αποτελέσματα της έρευνας του Βιρτ είναι ακριβώς αυτά : ότι στην αρχαιότερη προϊστορία -περί το 20.000 προ Χριστού- μια μεγάλη ενωμένη λευκή φυλή, με λατρεία του ήλιου, μετακινήθηκε από την πολική περιοχή που κατέστη ακατοίκητη λόγω των παγετώνων προς Νότο, στην Ευρώπη και στην Αμερική, αλλά ειδικά σε μιαν εξαφανισμένη γη, που βρίσκεται στο Βόρειο Ατλαντικό.

Από την γη αυτήν μετακινήθηκε στη συνέχεια κατά την παλαιολιθική περίοδο, στην Ευρώπη και την Αφρική, με μια κίνηση, από την Δύση στην Ανατολή. Στην συνέχεια θα διεισδύσει στη λεκάνη της Μεσογείου, δημιουργώντας έναν κύκλο προϊστορικών πολιτισμών στενά αλληλένδετων, οι οποίοι θα σχηματοποιηθούν στον αιγυπτιακό, ετρουσκοσαρδηνικό, πελασγικό, κλπ.., για να μην πούμε τίποτα και για τους πολλούς άλλους, που θα ιδρυθούν από νέα κύματα κατά την πορεία τους από την ηπειρωτική οδό, φθάνοντας τελικά στον Καύκασο και πιο πέρα, μέχρι στην Ινδία και στην ίδια την Κίνα.

Έτσι, αυτό που υποτίθεται ότι είναι το «λίκνο της ανθρωπότητας», το οροπέδιο του Παμίρ, θα ήταν μόνο ένα από τα αρκετά πρόσφατα κέντρα ακτινοβολίας μια φυλής πολύ πιο αρχαίας. Οι Άριες και ινδογερμανικές φυλές και γενικότερα ο «Ευρωπαίος Άνθρωπος» (homo europaeus), είναι ήδη παράγωγες φυλές απογόνων και σε κάποιο βαθμό ήδη μεικτές, σε σύγκριση με τις παλαιότερες και καθαρότερες φατρίες «Υπερβορείων», στις οποίες αναφέρονται οι μνήμες, τα σύμβολα, ακόμα και οι προϊστορικές βραχογραφίες σχετικά με «ξένους κατακτητές με τα μεγάλα σκάφη», με τον «πέλεκυ», τον «ήλιο» και τον «ηλιακό άνθρωπο με τους ανυψωμένους βραχίονες».

Μια μυστηριώδης ενότητα περικλείει κατ’ αυτόν τον τρόπο μιαν ομάδα μεγάλων πολιτισμών και αρχαίων θρησκειών, που άνθησαν εκεί όπου μέχρι χθες υποτίθεται πως κατοικούσε ο ζωώδης άνθρωπος των σπηλαίων. Εν ολίγοις, αυτή είναι η παράξενη και συναρπαστική έννοια η οποία διερχόμενη από τον κόσμο του μύθου, τώρα επιστρέφει πίσω στο φως : Η Αρκτική, είναι η πρωτοπατρίδα της ανθρωπότητας, καθώς επίσης και του πολιτισμού, με την υψηλότερη έννοια του όρου, «ηλιακή». Και μια φορά σύμβολο, ξαναγίνεται σύμβολο, τελικά, αυτό να το θυμόμαστε.

Ακόμα και κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους η ιδέα της βόρειας περιοχής ως μυστικής χώρας, που κατοικείται από τον «πατέρα των θεών», από τον θεό της πρώτης εποχής ή χρυσής εποχής, και η ιδέα ότι η αρκτική ημέρα, σχεδόν δίχως νύχτα, δεν ήταν άσχετη με το αιώνιο φως που περιρρέει τους αθανάτους, αυτές οι ιδέες στην Ρωμαϊκή εποχή ήταν ακόμη τόσο ζωντανές, ώστε σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ευμάνθιου [επίσκοπος της Βελάθρης (Βολτέρα) στην Τοσκάνη της Ιταλίας], ο Κωνστάντιος ο Χλωρός θα ηγείτο μιας εκστρατείας στο βόρειο τμήμα της Βρετανίας, συγχεόμενο με την ίδια την θρυλική Θούλη, όχι τόσο πολύ από επιθυμία του για στρατιωτική δόξα, αλλά για να φθάσει στην γη «που είναι περισσότερο από κάθε άλλη κοντά στον ουρανό», καθώς σχεδόν αισθανόταν την θεία μεταμόρφωση που υφίστανται οι Ήρωες και οι Αυτοκράτορες κατά τον θάνατο τους.

Τώρα, αυτές οι ίδιες περιοχές, που είδαν την αυγή της ανθρωπότητας, περιέχουν και διαφυλάσσουν το μυστήριο μιας αρχέγονης φυλής λευκών κατακτητών, της οποίας το σύμβολο, ο πέλεκυς, επανεμφανίζεται στο ίδιο το ρωμαϊκό σύμβολο της ραβδουχικής δέμης. Αυτές οι βορειοαρκτικές περιοχές, από την Ισλανδία στην Γροιλανδία και στην Βόρεια Αμερική, είναι οι ίδιες πάνω από τις οποίες χθες πέταξαν νικηφόρα τα ιταλικά φτερά, σε μιαν επιχείρηση όπου άσχετα με το τίμημα, θέλησε να συνδεθεί πράγματι αινιγματικά με τις θέσεις ενός αρχέγονου μεγαλείου

ΔΕΙΤΕ γιατί στην ελληνικη Υπερβορεια ηταν ο παραδεισος και οχι εκει που λενε οι θεολογοι

agnostesistories , thesecretrealtruth

- See more at: http://www.diadrastika.com/2015/07/mystery-arctic-hyperboreia.html#sthash.gEim9oVn.dpuf

Η Μάχη ξεκινάει τον Σεπτέμβριο του 2015 (Μέρος Α και Β)

ΜΑΘΕ ΨΑΞΕ ΕΡΕΥΝΗΣΕ ΑΓΑΠΗΣΕ ΝΙΚΑ

i-plani.com
http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/07/2015_6.html

Τα Οινόανδα - Η μεγαλύτερη επιγραφή του αρχαίου Κόσμου είναι ελληνική

 

Τα Οινόανδα - Διογένης ὁ Οἰνοανδεύς - Σε αναζήτηση της «Πέτρας του Φιλοσόφου» - Η μεγαλύτερη επιγραφή του αρχαίου Κόσμου είναι ελληνική - Η διευθέτηση της τεράστιας επιγραφής μέσα στην πόλη

Τα Οινόανδα, μια ελληνική πόλη της ορεινής Λυκίας, εντοπίζεται στην ενδοχώρα της Μικράς Ασίας 100χλμ βόρεια του Καστελόριζου. Τα  Οινόανδα λοιπόν που  βρίσκονται στον απομακρυσμένο και άγριο ορεινό όγκο της περιοχής της βόρειας Λυκίας, στην άνω κοιλάδα του ποταμού Ξάνθου ήταν το νοτιότερο από τα μέλη της Τετράπολις με επικεφαλής τα αρχαία Κίβυρα της Λυκίας κατά την Ελληνιστική Περίοδο. Αυτή διαλύθηκε από τον Λικίνιο Μουρήνα το 84 π.Χ., οπότε τα  Οινόανδα   έγιναν μέρος του Κοινού της Λυκίας, όπως άφθονες επιγραφές αποδεικνύουν. 

Η πρώιμη ιστορία του οικισμού είναι ασαφής, παρά μια διερευνητική έρευνα που πραγματοποιήθηκε, από το Bρετανικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας στο 1974-1976.Τα Οινόανδα χτίστηκαν λοιπόν στην κορυφή ενός ψηλού βουνού στην αρχαία επαρχία της Λυκίας , τον 3 αι π.Χ. υπό την επήρεια της Περγάμου . Αντίθετα με τις περισσότερες αρχαίες πόλεις, ένα μεγάλο μέρος των Οινόανδων δεν θάφτηκε κάτω από το χώμα. Σε αυτή την απομακρυσμένη περιοχή της Μικράς Ασίας λοιπόν στην ελληνική πόλη Οινόανδα , οι αρχαιολόγοι έχουν βρει θραύσματα της πιο μεγάλης μαζικής επιγραφής του αρχαίου κόσμου αυτή δε ανάγεται στον δεύτερο αιώνα μ.Χ. και είναι ελληνική. Είναι εκεί όπου ο φιλόσοφος Διογένης ὁ Οἰνοανδεύς χάραξε το έργο του στον τοίχο μιας στοάς, στην Αγορά αυτής της ελληνικής πόλεως.

Διογένης ὁ Οἰνοανδεύς

Ο Διογένης Οινοανδέας ήταν ένας επικούρειος φιλόσοφος και έζησε τον 2ο αι. μ.Χ. στα Οινόανδα, στην ελληνική πόλη της ορεινής Λυκίας . Ο Διογένης δημιούργησε μια μεγάλη επιγραφή στο κέντρο της Αγοράς της πόλεως , με περιεχόμενο την ανάπτυξη των βασικών θέσεων της Επικούρειας Φιλοσοφίας. Η επιγραφή αυτή που είχε μήκος 60 ή 80 μέτρα, θεωρείται μοναδικό μνημείο της ανθρωπότητας. Βρέθηκε σε διάσπαρτα κομμάτια το 1884 από τους Γάλλους αρχαιολόγους Holleaux και Paris. Από την εποχή αυτή και μετά, αρχαιολόγοι, φιλόλογοι και επιγραφολόγοι ασχολήθηκαν για να αποκαλύψουν και να ανασυνθέσουν τα κομμάτια της επιγραφής, εργασία που συνεχίζεται και στις μέρες μας.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΩΡΜΗΣΑΜΕ ΠΡΑΞΙΝ (ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ)
ΟΠΩΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΗΣΩΜΕΝ ΤΟ ΕΠΙΖΗΤΟΥΜΕΝΟΝ ΥΠΟ ΤΗΣ
ΦΥΣΕΩΣ ΚΤΗΣΑΜΕΝΟΙ ΤΕΛΟΣ.

Εμείς στραφήκαμε προς αυτή την πράξη,
το να φιλοσοφούμε, για να ευδαιμονήσουμε
έχοντας πρώτα κατακτήσει το σκοπό της ζωής
όπως μας τον θέτει η ίδια η φύση.

Διογένης Οινοανδέας  :Απόσπασμα28

Δίδραχμο με στεφανωμένη κεφαλή του Διός και τον αετό του να στέκεται στον κεραυνό του θεού- Νόμισμα των Οινόανδων του 200 π.Χ.

Τα Οινόανδα χτίστηκαν λοιπόν όπως προείπαμε ,στην κορυφή ενός ψηλού βουνού στην αρχαία επαρχία της Λυκίας.τόν 3 αι π.Χ. υπό την επήρεια της Περγάμου . Προς το τέλος της ζωής του φιλόσοφου Διογένη ,δεύτερο αιώνα μ.Χ ,παρουσιάζεται στην πόλη του, μια μεγάλη επιγραφή σε ασβεστόλιθο τοίχο που αυτός βρίσκεται εμφανώς στο κέντρο της Αγοράς της πόλεως  Η επιγραφή διακήρυσσε την φιλοσοφία του Επίκουρου, ο οποίος έζησε πέντε αιώνες νωρίτερα. Αυτό το μοναδικό κείμενο, ανακαλύφθηκε στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, έχει προσελκύσει πολλούς μελετητές.

 

Άποψη του υδραγωγείου της πόλεως

Είσοδος κτηρίου σε σημείο  της πόλεως

Αντίθετα με τις περισσότερες αρχαίες πόλεις, ένα μεγάλο μέρος των Οινόανδων δεν θάφτηκε κάτω από το χώμα. Το απότομο και κακοτράχαλο έδαφος της τοπικής γεωμορφολογίας δεν  καθιστά πρακτικό να αφαιρεθούν τα χαραγμένα τετράγωνα επιγραφικά τεμάχια μακριά από την πόλη  και την Αγορά  έτσι ίσως ολόκληρη η επιγραφή παρέμεινε  ακόμα εκεί. Ανακαλύφθηκαν έτσι  μία προς μία οι χαραγμένες επιγραφές .Το ίδιο το τείχος της πόλεως , ωστόσο, έχει από καιρό κατεδαφιστεί. Μετά και το κτήριο καταστράφηκε, και οι ογκόλιθοι του ανακυκλώθηκαν ως υλικό κατασκευής για την κατασκευή σπιτιών, άνοιγμα δρόμων, κλπ , πιθανότατα κατά την πρώιμη χριστιανική εποχή. 

 

Το Θέατρο στα Οινόανδα

Το θέατρο της πόλης πιστεύεται ότι χρονολογείται από τον 2ο αιώνα π.Χ. και βρίσκεται στο βόρειο περιθώριο της πόλης, χτισμένο σε πλαγιά  φυσικού λόφου  Κατέληγε έξω από τα τείχη, όταν το  Τείχος διαχωρίζεται πριν η περιοχή να εγκαταλειφθεί.  

Μέρος του κατεστραμμένου τείχους στο σημείο που ενώνεται με το Θέατρο

 Αρχικά ήταν ελληνικής τεχνοτροπίας (δηλαδή ανοικτό από την πλευρά της σκηνής), αλλά είχε μια σκηνή -κτιρίο- προστεθεί στη ρωμαϊκή εποχή, ίσως το δεύτερο μισό του πρώτου αιώνα μ.Χ.. Το κοίλον , το οποίο ήταν 55 μέτρα σε διάμετρο, είχε  2.000 καθίσματα στραμμένα προς τον Νότο . Στο σχήμα που υπερβαίνει ένα ημικύκλιο και ήταν  σε σχήμα πετάλου. Είχε  με τουλάχιστον 17 σειρές εδωλίων σε 11 κερκίδες . Η ορχήστρα είναι 17,5 m σε διάμετρο, ενώ η κυρίως σκηνή  ήταν 25,5 x 5,75 m με πέντε πόρτες.

 

Κτήριο

Μέρος του Τείχους

Έως τα μέσα του τρίτου αιώνα μ.Χ., η ανασφάλεια οδήγησε στην κατασκευή ενός νέου οχυρωματικού τείχους, που μπορεί να χρονολογηθεί περίπου το 270 μ.Χ. και το οποίο επέφερε έναν δραστικό περιορισμό στην πόλη , για την υπεράσπιση της  περιοχής. Μέσα  σ 'αυτό, υπάρχει ένας σημαντικός ναός ανήκει στην μορφή  βασιλική και υπήρχε έως τις αρχές του τέταρτου μ.Χ. αιώνα. Στη συνέχεια, η θέση είναι ασαφής. Το υδραγωγείο επισκευάστηκε αρκετές φορές, αλλά τελικά εγκαταλείφθηκε. Την  Ύστερη Ρωμαϊκή περίοδο οι  κατοικιες εντός της νότιας και της βόρειας περιοχής στον - ανατολικό τομέα δείχνει τη συνεχιζόμενη κατοχή, αλλά ο πληθυσμός πρέπει σταδιακά να έχει ελαττωθεί. Τα δημόσια κτίρια εγκαταλείφθηκαν και σύντομα κατέρρευσαν, τα ερείπια υποδηλώνουν ότι μπορεί να είναι «εν μέρει το αποτέλεσμα των σεισμών».

 

Κτήριο της πόλης Θέρμες

Στο νοτιοδυτικό άκρο της πόλης είναι ένα καλά διατηρημένο τμήμα του προαναφερθέντος τείχους οχυρωμένο με δύο πύργους Το τείχος διασταυρώνεται και εφάπτεται με το υδραγωγείο  της εποχής των Φλαβίων, το οποίο είναι εξίσου καλά διατηρημένο και καλύπτει τη διαδρομή ανάμεσα στον τοίχο και το γειτονικό λόφο στην νότια  ίσαλο γραμμή και την πηγή  που έχει επισημανθεί περίπου 4 χλμ μακριά μέσα από πυκνό δάσος και είναι στραμμένο προς το νότο. 

Βιβλιοθήκη της πόλεως 

Υδραγωγείο της εποχής των Φλαβίων

Η περιοχή της πόλης των Οινόανδων όπως  προσδιορίζεται από τους Βρετανούς  British εξερευνητές, Hoskyns και Forbes, το 1841, και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας, XII (1843). 

Η θέση της πόλης είναι μια ευρεία σέλα σε κορυφογραμμή μεταξύ των δύο ψηλών  λόφων, σε υψόμετρο περίπου 1400μ. Ο λόφος που υψώνεται στα βόρεια είναι μερικές φορές που αναφέρεται ως ακρόπολη, αν και δεν είναι ενσωματωμένη στην αστική δομή. Λόγω της έντονα ορεινής έκτασης, στους δημόσιους χώρους - η λιθόστρωτη αγορά και η λεγόμενη Esplanade - θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν μόνο στο βόρειο τμήμα της πόλης, ενώ τα περισσότερα από τα άλλα οικοδομικά λείψανα καταλαμβάνουν επικλινείς τοποθεσίες. Ο παρακάτω χάρτης δείχνει το κέντρο της πόλης. 

 

Ερείπια του Απολλώνιου

Σπαράγματα ανάγλυφου διακόσμου της πόλεως Οινόανδα

Θέρμες

Θέρμες

Θέρμες

  

Αγορά 

Αγορά 

Αγορά 

Πλακόστρωτο άνοιγμα στην Αγορά

Ελληνικές επιγραφές σε βάθρα αγαλμάτων 

Σε αναζήτηση της «Πέτρας του Φιλοσόφου»

Σε αυτή την  απομακρυσμένη περιοχή της Μικράς Ασίας λοιπόν  στην ελληνική πόλη Οινόανδα  , οι αρχαιολόγοι έχουν βρει θραύσματα της πιο μεγάλης μαζικής επιγραφής του αρχαίου κόσμου και αυτή ανάγεται  στον δεύτερο αιώνα μ.Χ. και είναι ελληνική. Είναι εκεί όπου  ο φιλόσοφος Διογένης  χάραξε το έργο του στον τοίχο μιας στοάς, στην Αγορά αυτής της ελληνικής πόλεως.

Μέρος από το πλάτωμα όπου βρισκόταν η Αγορά της πόλεως 

Το χειμώνα του 1884 , δύο νεαροί Γάλλοι επιγραφολόγοι κατά την  εξερεύνηση της αρχαίας ελληνικής πόλης Οινόανδα στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία στην περιοχή της Λυκίας  , έκαναν  μια ενδιαφέρουσα ανακάλυψη. Διάσπαρτα στα καλοδιατηρημένα ερείπια στην κορυφή ,ενός λόφου που  καλύπτεται από κέδρους, βρήκαν πέντε πέτρινα θραύσματα χαραγμένα με τα γραπτά του άγνωστου τότε φιλόσοφου, Διογένη του  Οἰνοανδέως. 

Σε ένα από τα θραύσματα, Διογένης εξηγεί γιατί σκάλισε  τις σκέψεις του σε αυτή την πέτρα, γράφει :Η πλειοψηφία των ανθρώπων που υποφέρουν από μια κοινή ασθένεια, όπως μια πληγή, αυτή η ασθένεια είναι ότι  έχουν ψευδείς αντιλήψεις για τα πράγματα, και ο αριθμός τους ,των ανθρώπων αυτών,  αυξάνεται. ... Ήθελα να χρησιμοποιήσω λοιπόν  αυτή τη στοά για να διαφημίζονται δημοσίως τα [φάρμακα] που φέρνουν  τη σωτηρία από αυτή την ασθένεια.

  

Τα «φάρμακα» Διογένης ήλπιζε να τα χρησιμοποιήσει για να θεραπεύσει τη «νόσο» της εσφαλμένης αντίληψης και ήταν φιλοσοφικά κείμενα από τον Επικουρισμό, ένα φιλοσοφικό σύστημα που ιδρύθηκε τον τέταρτο αιώνα π.Χ., από τον Έλληνα φιλόσοφο Επίκουρο. Ήταν συνδεδεμένη με την  Φυσική, έκρινε ότι η επιδίωξη της ηδονής είναι το ανώτερο καλό, και απέφευγε πίστη στη θεϊκή παρέμβαση. Ο πλούσιος Διογένης πρέπει να είχε καταβληθεί οικονομικά για την κατασκευή της επιγραφής που πρέπει να σκαλισμένη στον τοίχο μιας στοάς , ή στεγασμένου διαδρόμου, που πιθανώς βρισκόταν σε μία από τις δημόσιες πλατείες της πόλης, πιθανά στην Αγορά της πόλεως. 

Κάνει σαφές ότι ελπίζει οι Οινοανδείς  και οι επισκέπτες θα κάνουν μια προσεκτική μελέτη των λόγων του και να μυηθούν στην  επικούρεια σχολή σκέψης. Μετά την ανακάλυψη των πέντε τεμαχίων, που δόθηκε στη δημοσιότητα και έγινε  η σημασία τους κατανοητή, η γαλλική και η αυστριακή αρχαιολογική ομάδα επισκέφθηκε τα Οινόανδα μεταξύ 1885 και 1895. Βρήκαν άλλα 83 θραύσματα της επιγραφής, η οποία παραμένει το μόνο αρχαίο, φιλοσοφικό κείμενο, από τον ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο να έχει επιβιώσει στην αρχική του μορφή.

 

Ο Επιγραφολόγος Martin Ferguson Smith (αριστερά) και ο συνάδελφός του Jürgen Hammerstaedt εξετάζουν μια επιγραφή χαραγμένη στην πέτρα με τις αρχές της επικούρειας σκέψης. Οι δύο μελετητές πρόσφατα συνεργάστηκαν με μια ομάδα αρχαιολόγων που χαρτογραφούν τα Οινόανδα. Η Ενδελεχής έρευνα αποκάλυψε στην επιφάνεια του εδάφους 75 προηγουμένως άγνωστα επιγραφικά  θραύσματα .

Ως ερμηνευτικές εργασίες σχετικά με την επιγραφή συνεχίστηκαν και  κατά το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, ο Διογένης ήρθε να θεωρηθεί ως ένας όχι ιδιαίτερα επιτήδειος εκφραστής της επικούρειας φιλοσοφίας . Ίσως αυτό είχε ως αποτέλεσμα, που δεν υπήρξε καμία συντονισμένη προσπάθεια για να ψάξουν  νέα θραύσματα της επιγραφής του μέχρι το 1968, όταν ο Βρετανός κλασικιστής Martin Ferguson Smith, τώρα ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Durham, έκανε ένα πόνημα για την περιοχή ,  που έχει χαρακτηριστεί από κάποιους "επιγραφικό Ελ Ντοράντο . Ο Σμιθ είχε μόλις ολοκληρώσει μια μετάφραση του πρώτου αιώνα π.Χ., όπου ο Ρωμαίος συγγραφέας Λουκρίτιος πραγματεύεται  σχετικά με τη φύση των πραγμάτων, ένα φιλοσοφικό ποίημα που ερευνά την επικούρεια φιλοσοφία και των οποίων ,η εκ νέου ανακάλυψη κατά τον δέκατο πέμπτο αιώνα, κάποιοι μελετητές πιστώνουν ότι έχει συμβάλει  και αυτό ι στην δημιουργία  της  Αναγέννησης.

Για τον Σμίθ , το δέλεαρ ,των  ως μέχρι στιγμής ,άγνωστων θραυσμάτων της επιγραφής- με περαιτέρω γραπτά του Διογένη στην επικούρεια φιλοσοφία -ήταν ακαταμάχητο. Αρχικά μόνος του, και στη συνέχεια, υπό την αιγίδα του Βρετανικού Ινστιτούτου Αρχαιολογίας στην Άγκυρα, πέρασε πολλά χρόνια με το να εργάζεται στα Οινόανδα.

 Έχει τεκμηριωθεί και για τις δύο γνωστές επιγραφές αλλά και τα πρόσφατα ανακαλυφθέντα  θραύσματα χρησιμοποιώντας μια βούρτσα για να ωθήσει διηθητικό υγρό στο χαρτί μέσα στις εσοχές πάνω στις πέτρες, το οποίο, μετά την ξήρανση, δημιουργεί μια μόνιμη εκτύπωση των γραμμάτων. 

Επάνω αποτύπωση σε χαρτί από επιγραφικό σπάραγμα κάτω, της εξέδρας του Δημοσθένη .

Ο Σμιθ με εντατική μελέτη των θραυσμάτων και την ανακάλυψη και  άλλων κείμενων  στα Οινόανδα, συμπεριλαμβανομένης  μιας επιγραφής που περιγράφει την ίδρυση ενός μουσικού εορτασμού στην πόλη, προς τιμήν του Διογένους κάτι που  επέτρεψε μέχρι σήμερα να χρονολογηθεί από αυτόν ,διστακτικά ,ότι η  επιγραφή του Διογένη  κατασκευάστηκε στις αρχές του δεύτερου αιώνα  μ.Χ.

 Επιπλέον υπέθεσε ότι το τοίχωμα που φέρει την επιγραφή ίσως καταστράφηκε από σεισμό, ή μάλλον ότι σκόπιμα κατεδαφίστηκε την διάρκεια της  ύστερης αρχαιότητας, όταν ο Χριστιανισμός άρχισε να κυριαρχεί και οι  επικούρειες ιδέες αντιμετωπίστηκαν με εχθρότητα. Κατά την πάροδο του χρόνου, πολλοί από τους ογκόλιθους που περιέχουν την επιγραφή χρησιμοποιήθηκαν σε νέες κατασκευές, αποκρύπτοντας την επιγραφή .

Η μεγαλύτερη επιγραφή του αρχαίου Κόσμου είναι ελληνική.

Ο Σμιθ πρότεινε, επίσης, ότι η συνολική επιγραφή αρχικά διαιρείται σε επτά διαφορετικές σειρές, με την κάτω γραμμή περιέχει γραπτά σχετικά με τη δεοντολογία και αποσπάσματα από τον Επίκουρο, αλλά και δικά του έργα ,του Διογένη, σχετικά με το θέμα. Πάνω από αυτή την σειρά , θα ήταν μια σειρά με χαραγμένα έργα Φυσικής, ένα σημαντικό θέμα στον Επικουρισμό, ο οποίος  υποστηρίζει ότι ,το θέμα δεν είναι ,ούτε δημιουργείται ούτε καταστρέφεται, αλλά αποτελείται από άφθαρτα άτομα.

Πάνω από αυτή τη σειρά, πρέπει να αποτελείται με μια άλλη ηθική διερεύνηση και να καταγραφή των αξιωμάτων  πιθανώς από τον Διογένη τον  ίδιο. Μια τέταρτη σειρά που περιέχονται στις επιστολές του Διογένη, και πάνω από αυτό, μια μακρά πραγματεία σχετικά με το γήρας που πήρε τρεις επιπλέον γραμμές. Ο Σμιθ υποθέτει ότι η επιγραφή που  υπήρχε κάποτε στον τοίχο της στοάς ήταν 12 πόδια ύψος ,δηλαδή 3,60 μέτρα  και μήκος  πάνω από 200 πόδια ,δηλαδή 60 μέτρα  και θα μπορούσε να περιείχε περίπου 25.000 λέξεις. 

Το έργο του καθ. Σμίθ στην επιγραφή οδήγησε σε περιορισμένη ανασκαφή στην πλατεία της πόλης, το 1997 όπου βρισκόταν πιθανότατα η στοά. Η ομάδα του έσκαψε μόνο τρεις μικρές τομές, αλλά και πάλι κατάφερε να αποκαλύψει οκτώ μεγάλα θραύσματα της επιγραφής που είχαν αναδιαμορφωθεί ως πεζοδρόμιο και ως υποστήριξη βάσης αγάλματος. 

Υποστήριξη βάσης αγάλματος με επιγραφη.

Τα νέα τμήματα που ανακαλύφθηκαν στις ανασκαφές του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου -Archäologisches Institut . μεταξύ των μερών που ανακαλύφθηκε το 2008 ήταν μια δήλωση σχετικά με τη θεωρία του Πλάτωνα για την κοσμογονία Η επιγραφή περιλαμβάνει τρεις πραγματείες που γράφτηκαν από τον Διογένη, καθώς και διάφορα γράμματα και αξιώματα:

Μια πραγματεία για τη δεοντολογία, το οποίο περιγράφει πώς η ευχαρίστηση είναι το τέλος της ζωής, πώς η αρετή είναι ένα μέσο για να επιτευχθεί και εξηγεί πώς μπορεί να επιτευχθεί η ευτυχισμένη ζωή.

Μια Πραγματεία περί Φυσικής, η οποία έχει πολλές ομοιότητες με του Λουκρήτιου και περιλαμβάνει συζητήσεις σχετικά με τα όνειρα, τους θεούς,  περιέχει μια περιγραφή της προέλευσης του ανθρώπου και την εφεύρεση της ένδυσης, της ομιλίας και γραφής.

Μια πραγματεία για το γήρας, που φαίνεται να έχουν υπερασπιστεί τα γηρατειά ενάντια στα μπότζες των νέων, αν και μικρό μέρος αυτής της πραγματείας επιβιώνει.

Γράμματα από το Διογένη με τους φίλους του, η οποία περιλαμβάνει μια επιστολή που απευθύνεται σε κάποιο Αντίπατρο σχετικά με την επικούρεια διδασκαλία των αναρίθμητων κόσμων.

Επικούρεια αξιώματα, μια συλλογή από τις παροιμίες του Επίκουρου και άλλων επιφανών Επικούρειων, το οποίο προσαρτάται στο τέλος της πραγματείας σχετικά με τη δεοντολογία.


Επιστολές του Επίκουρου, η οποία περιλαμβάνει μια επιστολή προς τη μητέρα του Επίκουρου για το θέμα των ονείρων

Σε αυτά τα θραύσματα, που  μαζί συνθέτουν το μεγαλύτερο τμήμα της επιγραφής που ανακαλύφθηκε, όπου εκεί  ο Διογένης υποστηρίζει ότι […οι θεοί είναι αδιάφοροι για τα ανθρώπινα ζητήματα και επικρίνει τους Στωικούς, μία  αντίπαλη  φιλοσοφική σχολή.

Συνολικά, ο καθ. Σμιθ βρήκε 136 προηγουμένως άγνωστα κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου ενός που ονομάστηκε θραύσμα ,η "Χρυσή Εποχή". Σε αυτό, ο Διογένης προσβλέπει σε μια εποχή που πολλοί άνθρωποι θα έχουν μετατραπεί σε οπαδούς της επικούρειας φιλοσοφίας. "Λέει ότι [ … όλα θα είναι εν ειρήνη και εν αρμονία…] [… Δεν θα υπάρχουν πόλεμοι, κανένας νόμος, δεν θα χρειαστεί και κανένας τοίχος ,για να μας υπερασπιστεί….] σημειώνει ο  καθ. Σμιθ, με ένα ίχνος θλίψης διότι, ορισμένα από τα θραύσματα της επιγραφής  είχαν επαναχρησιμοποιηθεί για την οχύρωση κατά την ύστερη αρχαιότητα, όταν γίνονταν εμφύλιοι πόλεμοι και εισβολές από τους Γότθους, κάτι που  σήμαινε ότι η ζωή στην Οινόανδα απείχε πολύ από την  "Χρυσή Εποχή". 

Ο καθ.Martin Ferguson  Smith  επέστρεψε στη ελληνική πόλη Οινόανδα το 2007 , αυτή τη φορά ως μέρος μιας ομάδας που χρηματοδοτείται από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Martin Bachmann Τμήματος του Ινστιτούτου της Κωνσταντινούπολης, η ομάδα περιλάμβανε από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας του φιλολόγου Jürgen Hammerstaedt, ο οποίος συνεργάστηκε στενά με τον Σμιθ να μεταφράσει και να ερμηνεύσει την επιγραφή. Ο στόχος του νέου προγράμματος ήταν να ερευνήσει ολόκληρη την πόλη της Οινόανδας για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο της επιγραφής, και να καταγράψει τις θέσεις των γνωστών θραυσμάτων με GPS και υψηλής τεχνολογίας τεχνικές απεικόνισης.

 Αξίζει να σημειωθεί ότι, αν και η ομάδα δεν διεξήγαγε καμία ανασκαφή, ήταν σε θέση να βρει 75 άγνωστα κομμάτια απλά με εντατική εργασία στην τοπογραφία της επιφάνειας, φέρνοντας το συνολικό αριθμό σε 299. Πολλά από τα πρόσφατα θραύσματα που ανακαλύφθηκαν είναι μικρά και μερικώς και όχι ολόκληρα , αλλά περιλαμβάνουν επίσης ορισμένες σημαντικές αναγραφές  χαραγμένες επάνω σε αυτά, όπως η κριτική της θεωρίας του Πλάτωνα για την προέλευση του σύμπαντος και ένα τμήμα μιας πραγματείας της Φυσικής που επικρίνει την ιδέα ότι αστραπές, βροντές και οι σεισμοί είναι το έργο των θεών. 

 Σπαράγματα με επιγραφικά στοιχεία από την εξέδρα του Διογένη

  

Πρόσφατα ανακαλύφθηκαν θραύσματα των γραμμάτων του Διογένη ,αναφέρεται επίσης σε μια ισχυρή οικογένεια που κυβέρνησε την επαρχία της Λυκίας (στην οποία βρισκόταν η Οινόανδα ) στις αρχές του δεύτερου αιώνα μ.Χ.  με την η οποία υποστηρίζει την χρονολόγηση της επιγραφής ο καθ. Σμιθ.

 

Μια εξέδρα με επιγραφές που κατασκευάστηκε για τον Διογένη -Αναπαράσταση -αναφέρει ότι γίνεται μια εορτή προς τιμή του Δημοσθένους την 23 η των Αρτεμισίων (περί τον Ιούλιο)

Η διευθέτηση της τεράστιας επιγραφής μέσα στην πόλη

Η ομάδα επίσης προσπαθεί να καταλάβει πώς ο  τοίχος με την επιγραφή του Διογένη  θα μπορούσε να  χωρέσει στο αστικό τοπίο στα Οινόανδα, καθώς και το πώς οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της πόλης θα έχουν αλληλεπίδραση και θα μπορούσαν να διαβάσουν την επιγραφή.

"Ένα ερώτημα που έχουμε είναι το πώς οι άνθρωποι θα διαβάσουν τα μαθήματα στην κορυφή της επιγραφής ", λέει ο Hammerstaedt. "Τα γράμματα είναι μεγαλύτερα εκεί, αλλά εξακολουθούν να είναι περί τα 3,60 μέτρα πάνω από το δάπεδο." 

Αναρωτιέται επίσης εάν η επιγραφή κάλυπτε τον  εξωτερικό τοίχο της στοάς, όπου το φως θα ήταν περισσότερο , και ίσως το έδαφος επικλινές , κάτι που θα επέτρεπε στους ανθρώπους να πλησιάσουν το ανώτερα τμήματα της επιγραφής και να μπορέσουν  να διαβάσουν καλύτερα

Επίσης  συνεχίζεται η τριδιάστατη ανακατασκευή του τοίχου, με αρχιτεκτονικά στοιχεία κάτι που έχει ως αποτέλεσμα, την  εξειδίκευση του καθ.  Smith και του Hammerstaedt να ερμηνεύσουν  πώς ήταν τοποθετημένα τα τεμάχια της επιγραφής , κάτι που μπορεί να βοηθήσει και να απαντήσει στις  ερωτήσεις που προκύπτουν .

 

Η ανακατασκευή του τοίχου με την επιγραφή που έχει δημιουργηθεί από την ψηφιακή σάρωση όλων των 299 γνωστών πέτρινων  θραυσμάτων  που φέρουν τα γραπτά του Διογένη .

 Δεν υπάρχουν γνωστές ομοιότητες σαν την επιγραφή Διογένη στον αρχαίο κόσμο ,ούτε σύγχρονο αλλά και κανένα σημερινό τέτοιο παράδειγμα. Επίσης ο καθ. Hammerstaedt σημειώνει ότι η επιγραφή ήταν τόσο εμφανής και είναι τόσο ασυνήθιστο γεγονός  που θα πρέπει να είχε γίνει γνωστό σε όλη τη Λυκία και ακόμη μακρύτερα στον ελληνορωμαϊκό κόσμο .

 Ένας από τους λόγους που ήταν κάτι το τόσο εξαιρετικό είναι ότι, σε αντίθεση με τα μέλη των άλλων φιλοσοφικών σχολών, οι Επικούρειοι ήταν έντονα ιδιωτικοί και δεν είναι γνωστό να έχουν κάνει δημόσιες ομιλίες ή συζητήσεις σε δημόσιους χώρους. " Τα γραπτά του Επικούρου και των επικούρειων συνήθως κυκλοφορούν μεταξύ των μικρών κύκλων του εσωτερισμού" λέει ο καθ. Hammerstaedt. "Έτσι, για να διακηρύξει ο  Διογένης τις ευλογίες του για την επικούρεια φιλοσοφία σε ένα τέτοιο δημόσιο χώρο όπως η Αγορά της πόλεως  είναι πολύ ασυνήθιστο. Είναι σχεδόν το ισοδύναμο της σύγχρονης δημοσίευσης ενός  ανοικτού κώδικα. "

Ο καθ. Smith σημειώνει ότι ορισμένοι εκ των νεώτερων κλασικιστών έχουν χλευάσει τον  Διογένη ως «πνευματικά αδύναμο και φιλοσοφικό βλάκα». Αλλά αυτό δείχνει την ανεπάρκειά τους ,διότι όπως ο ίδιος ο ερευνητής πιστεύει και είναι λογικό , ότι το σημαντικό είναι να θυμόμαστε ότι δεν έγραφε για τους συναδέλφους του φιλοσόφους, αλλά μάλλον ,όπως εξάλλου και ο ίδιος γράφει  , για τους απλούς ανθρώπους στον δρόμο, ελπίζοντας να τους πείσει για τις  αρετές της επικούρειας φιλοσοφίας  και να τους προσφέρει έναν τρόπο βελτίωσης της ζωής τους.

Εικονική ανασυγκρότηση ολόκληρης της στοάς

 Με το έργο της έρευνας της πλέον νε έχει ολοκληρωθεί, η ομάδα επικεντρώνεται στη δημιουργία της εικονικής τριδιάστατης επιγραφής και την ανασυγκρότηση της με βάση τα γνωστά κομμάτια, πολλά από τα οποία είναι τώρα αποθηκευμένα  σε μια ασφαλή αποθήκη στην περιοχή. 

Και ενώ δεν υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια για την ανασκαφή, οποιαδήποτε μελλοντική αποστολή θα έχει το πλεονέκτημα τους εξαιρετικά λεπτομερείς χάρτες της θέσης  που γίνεται από τον καθ. Bachmann και την ομάδα του. Από την πλευρά τους, οι Smith και Hammerstaedt είναι ανήσυχοι γιατί δεν γνωρίζουν τι εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από τη γη των  Οινόανδων.

Ο  Hammerstaedt πιστεύει ότι το 75 έως 80 τοις εκατό της επιγραφής θα μπορούσε να παραμείνει θαμμένη  ή οι ογκόλιθοι να έχουν ανακυκλωθεί ως μέρος των άλλων κτιρίων στην περιοχή. 

  

Ιδιαίτερα ενδιαφέρονται για τις δυνατότητες για να ανακαλύψουν  περισσότερα από τις προσωπικές επιστολές του Διογένη , αυτό  θα μπορούσε να ρίξει πρόσθετο φως για τον  ίδιο το φιλόσοφο. Μετά από όλα, αυτός ο Έλληνας ήταν ένας αξιόλογος άνθρωπος ,ένας  κοσμοπολίτης  άνθρωπος, λέει ο Hammerstaedt, που απαγγέλλει ένα αγαπημένο απόσπασμα από τη μετάφραση του Martin Ferguson  Smith ,μιας αναφοράς και στην οποία δηλώνει ,ο Διογένης  πού χάραξε  στην επιγραφή:[ … Όχι , τουλάχιστον για εκείνους που καλούνται αλλοδαποί, γιατί δεν είναι ξένοι. Διότι, ενώ τα διάφορα μέρη της Γης δίνουν διαφορετικούς ανθρώπους ,μια διαφορετική χώρα, αλλά ολόκληρη η πυξίδα αυτού του κόσμου, δίνει σε όλους τους ανθρώπους μία μόνο χώρα, το σύνολο της Γης, και ένα ενιαίο σπίτι, τον Κόσμο….]

ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ

 Πηγές ενδεικτικά  :

·         Ερρίκος  A. Πάουελ συντάκτης στο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ.

·         An Exedra for Demosthenes of Oenoanda and His Relatives N. P. Milner and S. Mitchell

Anatolian Studies Vol. 45 (1995), pp. 91-104 Published by: British Institute at Ankara

Article DOI: 10.2307/3642916

·         oinoanda.blogspot.gr

·         Alan Hall ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

·         Ernst Kalinka

·         Rudolf Heberdey

φωτογραφίες :

·         Αρχείο ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝΑ

·         Γιάννης Αβραμίδης

·         Martin Bachmann αρχαιολόγος 

ellinondiktyo

Το διαβάσαμε από το: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/07/blog-post_6026.html#ixzz3gq3l1bwu