Αυτή είναι η διατροφή για υγιή πνευμόνια

Η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας των πνευμόνων.

Τελευταίες επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι η καλή διατροφή παίζει ρόλο στην ανάπτυξη και την πρόοδο πνευμονικών παθήσεων.

Αντίστοιχα, το να είναι κάποιος είτε παχύσαρκος ή λιποβαρής μπορεί να έχει επιζήμιες συνέπειες για την υγεία των πνευμόνων.

Κυστική ίνωση


Ο υποσιτισμός μπορεί να διαδραματίσει καίριο ρόλο στην κυστική ίνωση (ΚΙ). Οι γιατροί πρέπει να παρακολουθούν τη διατροφή και το βάρος των ατόμων με ΚΙ ώστε να βοηθήσουν στην πρόληψη περαιτέρω επιπλοκών. Για ασθενείς με διαταραγμένη λειτουργία παγκρέατος, είναι ζωτικής σημασίας μία θεραπεία με εκχύλισμα παγκρέατος και δίαιτα υψηλή σε θερμίδες.

Άσθμα

Οι βιταμίνες Α, D και Ε, μαζί με ψευδάργυρο, φρούτα και λαχανικά μπορούν να προστατεύσουν από την εμφάνιση άσθματος. Σύμφωνα με σχετική μελέτη τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στην ηλικία των 6 ετών μπορεί να δημιουργήσουν σε ένα παιδί προδιάθεση για εμφάνιση άσθματος ή αλλεργιών αργότερα στη ζωή του. Στην κατηγορία υψηλού κινδύνου για εμφάνιση άσθματος συγκαταλέγονται και οι παχύσαρκοι. Η ενδεδειγμένη διατροφή είναι ατή που περιλαμβάνει πολλά φρούτα, λαχανικά και ψάρια.

Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

Η υψηλή πρόσληψη ιδιαίτερα επεξεργασμένων τροφίμων μπορεί να επιταχύνει την επιδείνωση της πνευμονικής λειτουργίας, ενώ μια διατροφή με φρούτα, λαχανικά, ψάρια και προϊόντα ολικής αλέσεως μπορεί να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης ΧΑΠ. Περαιτέρω μελέτες έχουν αναφέρει ότι η αύξηση των φυτικών ινών μπορεί να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης και των συμπτωμάτων της ΧΑΠ, ενώ η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλλαντικών και αλίπαστων συνδέεται με πιο συχνή εισαγωγή στο νοσοκομείο για ΧΑΠ.

Τα άτομα με σοβαρή ΧΑΠ μπορεί να δυσκολεύονται να διατηρήσουν υγιές βάρος. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο χαμηλός δείκτης μάζας σώματος σε άτομα με ΧΑΠ αποτελεί μέσο πρόβλεψης για άσχημα αποτελέσματα και, αντιστρόφως, οι ελαφρώς υπέρβαροι μπορεί να έχουν κάποια προστασία σε σοβαρά κρούσματα. Τα συμπληρώματα διατροφής χορηγούνται συχνά στο πλαίσιο πνευμονικής αποκατάστασης.

Καρκίνος του πνεύμονα

Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η υψηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα κατά 20-30% τόσο σε καπνιστές όσο και σε μη καπνιστές.

Σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας

Η παχυσαρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την αποφρακτική υπνική άπνοια και παρατηρείται στο 60-90% των ατόμων με την ασθένεια. Η απώλεια βάρους και οι αλλαγές στη διατροφή μπορεί να αποτελούν αποτελεσματικό τρόπο για μείωση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την πάθηση.

Πνευμονικές λοιμώξεις

Οι θάνατοι ανθρώπων που είναι σοβαρά υποσιτισμένοι συχνά οφείλονται σε πνευμονία, ενώ τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D αποτελούν εξακριβωμένο παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος.

Πνευμονική εμβολή

Τα παχύσαρκα άτομα έχουν αυξημένο κίνδυνο πνευμονικής εμβολής, καθώς οι θρόμβοι μπλοκάρουν ένα ή περισσότερα αιμοφόρα αγγεία στον πνεύμονα. Η απώλεια βάρους μέσω διατροφικών αλλαγών μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο αυτό.

Πηγή
sahiel.gr

Πηγή: http://pisoapothnkoyrtina.blogspot.com/2015/04/blog-post_657.html#ixzz3XskZm5Y6

ΤΟ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ. (βίντεο, εικόνες)

«δεν υπήρξε και δεν υπάρχει παρά μιά αρχιτεκτονική και δεν θα υπάρξει άλλη αρχιτεκτονική παρά μιά, δηλαδή εκείνη, που βρήκε την τελειοποίησή της στη μεγάλη ώρα της ελληνικής ιστορίας και παιδείας» Λέο φον Κλέντσε (1784-1864)

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012 Ο Παρθενώνας της Γερμανίας

Πολλοί είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι o Παρθενώνας του Νάσβιλ, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, είναι ένα αρχιτεκτονικό αντίγραφο του Αυθεντικού Παρθενώνα της Αθήνας, τόσο στο σχέδιο όσο και στο μέγεθος.
Λιγότεροι γνωρίζουν ότι και στην Γερμανία υπάρχει «Παρθενώνας» η λεγόμενη «αίθουσα των πεσόντων» η
WALHALLA

………………

Στα σύνορα του παλαιού ρωμαϊκού κόσμου, στην πλαγιά ενός λόφου που δεσπόζει στην κοιλάδα του Δούναβι κοντά στη Ρατισβόνη, βρίσκεται το Πάνθεον των Γερμανών. Ο αρχαιολάτρης και φιλέλληνας βασιλιάς της Βαυαρίας, Λουδοβίκος ο Α΄ οραματίστηκε την ιδέα και ανέθεσε την εκτέλεση του έργου στον κλασικιστή αρχιτέκτονα Λεοπόλδο Κλέντσε*. Ο Λουδοβίκος απαίτησε το σχέδιο του κτιρίου να είναι σύμφωνο με τα πρότυπα των αρχαίων ελληνικών ναών κι έτσι ο Κλέντσε αντί για την επιτομή της γοτθικής αναβίωσης, δημιούργησε τον δικό του Παρθενώνα.

 

Ο συνδυασμός των δύο αντρών υπήρξε ιδανικός στα όρια αλληλεπικάλυψης της ιδεολογίας με την τέχνη. Ο βασιλιάς σαν αντιμίδας μεταστοιχείωνε τον χρυσό του σε μάρμαρα συλλέγοντας αρχαία έργα τέχνης …«μοχθώντας βαρύ χρυσάφι ν” ανταλλάξει με παλαιά λιθάρια». Κι ο αρχιτέκτονας πίστευε πως …«δεν υπήρξε και δεν υπάρχει παρά μιά αρχιτεκτονική και δεν θα υπάρξει άλλη αρχιτεκτονική παρά μιά, δηλαδή εκείνη, που βρήκε την τελειοποίησή της στη μεγάλη ώρα της ελληνικής ιστορίας και παιδείας»

 

*Ο Λέο φον Κλέντσε (1784-1864): Ο σπουδαιότερος αρχιτέκτονας του Μονάχου. Δημιουργός επίσης της Γλυπτοθήκης, των Προπυλαίων και της Στοάς της Δόξας. Κύριος εκπρόσωπος του Νεοκλασικισμού.Υπεύθυνος γιά το τελικό ρυμοτομικό σχέδιο της νεότερης Αθήνας και κατά κάποιο τρόπο σωτήρας της Ακρόπολης. διαβάστε περισσότερα

……………..

Τον Σεπτέμβριο του 9 μ.Χ. οι βάρβαροι Τεύτονες εξολόθρευσαν τρείς ρωμαϊκές λεγεώνες σε ενέδρα, στον Τευτοβούργειο Δρυμό. 

Αrminius, γερμ. Hermann ή και Armenius. Γερμανός ηγεμόνας.

Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού ονομάζεται η σύγκρουση ανάμεσα σε γερμανικά φύλα και το ρωμαϊκό στρατό, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ 9-11 Σεπτεμβρίου του 9 μ.χ.χ. Επικεφαλής των πρώτων ήταν ο Αρμίνιος και των δεύτερων ο Πόπλιος Κοϊντίλιος Βάρος. Έληξε με σαρωτική νίκη των Γερμανών και αποτέλεσε κομβικό σημείο στον αγώνα τους εναντίον του ρωμαϊκού επεκτατισμού. διαβάστε περισσότερα

Δείτε το πιστό αντίγραφο του ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ στη Γερμανία…

 

http://alfeiospotamos.gr/?p=14675

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ (ΕΝΟΙΚΙΟΥ,ΡΕΥΜΑΤΟΣ, ΚΑΡΤΑΣ)

Γραφεί ο XRHSTOS FRIK
Σας παραθέτω την κάρτα δικαιούχων…

ΔΕΙΤΕ (ΕΔΩ)
Πως είναι δυνατόν να υπάρχει άτομο μεμονωμένο και να έχει εισόδημα 2.400 ευρώ το χρόνο και να μένει σε σπίτι με ενοίκιο;
Πόσα πρέπει να δίνει στο ενοίκιο ένας σπιτιού για να έχει τέτοιο εισόδημα;
Όποτε το θέμα ατόμων που ζουν σε ένα σπίτι με ενοίκιο ξεχνάμε ότι μπορούν να έχουν εισόδημα 2.400
Πως είναι δυνατόν άτομα με παιδία να έχουν εισόδημα 6.000 ευρώ το χρόνο και να μένουν σε σπίτι;
Τι τρώνε; Πέτρες;
Μας δουλεύουν κανονικά γιατί ούτε ο ανάπηρος που είναι μόνος του δεν έχει εισόδημα 2.400 ευρώ.
Παίρνει ένα ποσό 347 ευρώ το μήνα και συνολικά τον χρόνο 4.164 ευρώ.
Δείτε την εικόνα παρακάτω!

Στην τηλεόραση λένε μόνο το ποσό των 6.000 ευρώ…. δεν τα λένε όλα!!!!
 

 

oparlapipas

http://lithosfotos.blogspot.gr/2015/04/blog-post_841.html

Πως οι πυρήνες βερύκοκου σκοτώνουν τον καρκίνο

Βερίκοκα, ροδάκινα, δαμάσκηνα. Δεν είναι μόνο νόστιμα, ενδέχεται να περιέχουν ένα φυσικό συστατικό ζωτικής σημασίας για την πρόληψη του καρκίνου. Η βιταμίνη Β17, επίσης γνωστή ως Laetrile και η Amygdalin (αμυγδαλίνη), πιστεύεται ότι είναι ικανές για την πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου. Αυτή η θεραπεία είναι συγκεντρωμένη στο σπόρο (κουκούτσι) του φρούτου. Λοιπόν, δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς πετάμε τα κουκούτσια νομίζοντας ότι είναι κάτι το άχρηστο και ότι δεν τρώγεται. Τι θα λέγατε αν σας λέγαμε την αλήθεια για τα κουκούτσια βερίκοκου ότι, δηλαδή, μπορούν να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα;

Αυτά τα κουκούτσια μπορούν πράγματι να είναι ένας πολύ καλός τρόπος για προφυλάξετε τον εαυτό σας από τον καρκίνο. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Σύμφωνα με το livingtraditionally στο βιβλίο "Κόσμος χωρίς καρκίνο" γραμμένο από τον Edward Griffin, υπάρχει η απάντηση, η οποία υπάρχει πάνω από τριάντα χρόνια. Στο βιβλίο του, ο Griffin μιλά για αυτή την ανακάλυψη που μπορεί να θεραπεύσει τον καρκίνο. Ωστόσο, ο ίδιος αναφέρει, επίσης, ότι η πρωτοποριακή ανακάλυψη έχει απλά θαφτεί από εκείνους που αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την ασθένεια.

Επιπλέον, ο Edward Griffin εξηγεί ότι ο καρκίνος παρουσιάζεται συχνά ως διαταραγμένος μεταβολισμός στο σώμα, αφού ο καρκίνος είναι η μεταβολικός στην ουσία του. Ο μεταβολισμός του σώματος διαταράσσεται όταν η ισορροπία των βιταμινών και των ανόργανων συστατικών είναι απενεργοποιημένα. Το σώμα αρχίζει να λιμοκτονεί χωρίς τις απαραίτητες βιταμίνες και τα ανόργανα συστατικά που είναι ζωτικής σημασίας.
Επίσης δείτε πως όλοι οι καρκίνοι μπορούν να θεραπευτούν σε 12 εβδομάδες

Γιατί αυτή η αλήθεια δεν είναι γνωστή;

Η βιομηχανία του καρκίνου αξίζει 200 ​​δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, έτσι δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι οι εναλλακτικές αποτελεσματικές μεθόδους είνα κρυμμένες από τον κόσμο. Όπως εξηγεί ο Edward Griffin, το φάρμακο για τη θεραπεία και την πρόληψη του καρκίνου υπάρχει εδώ και αιώνες και δεν απαιτεί την παρουσία του ανθρώπου για να εμφαρμοστεί.

Τι κάνει ο πυρήνας του βερύκοκου για τον καρκίνο

Περιέχει την μεγαλύτερη πηγή αμυγδαλίνης (που ονομάζεται βιταμίνη Β-17) σε σύγκριση με άλλες φυτικές πηγές. Αυτή η ουσία έχει μια πολύ πολύτιμη ιδιότητα για το ανθρώπινο σώμα. Στοχεύει και σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα, ενώ οικοδομεί και προστατεύει το ανοσοποιητικό σύστημα από μία εκ νέου εμφάνιση του καρκίνου. Η έρευνα κατέδειξε ότι μία φυλή των Ιμαλαΐων, γνωστή ως «Χούνζα», δεν είχε ποτέ καμία περίπτωση καρκίνου, γεγονός που οφείλεται στην διατροφή τους που είναι πλούσια σε βερίκοκα. Η διατροφή τους περιέχει πάνω από 200 φορές την βιταμίνη Β17 σε σύγκριση με την δυτικού τύπου διατροφή μας.

Η αμυγδαλίνη περιέχει τέσσερις ουσίες: οι δύο έχουν να κάνουν με γλυκόζη, η τρίτη είναι benzaldyhide (βενζαλδεΰδη), και η τέταρτη κυάνιο. Οι άνθρωποι φοβούνται όταν αναφέρεται η λέξη «κυάνιο». Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζετε από τη χημεία ότι τα επιμέρους συστατικά μιας ένωσης δεν έχουν τις δικές τους ιδιότητες όσο είναι σε μορφή ένωσης. Όταν η Β17 εισάγεται στο σώμα, αυτό διασπάται από το ένζυμο Rhodanese. Το Rhodanese σπάει το υδροκυάνιο και την βενζαλδεΰδη σε 2 υποπροϊόντα: θειοκυανικό και βενζοϊκό οξύ τα οποία είναι ωφέλιμα σε θρεπτικά υγιή κύτταρα και αποτελούν τη μεταβολική παραγωγή για τη βιταμίνη Β12. Οποιαδήποτε υπέρβαση αυτών των υποπροϊόντων αποβάλλεται με κανονικό τρόπο από τον οργανισμό μέσω των ούρων. Η βιταμίνη Β17 περνά μέσα από το σώμα αλλά δεν παραμένει για περισσότερο από 80 λεπτά, ως αποτέλεσμα της Rhodanese. (Στην πραγματικότητα, η ζάχαρη έχει δειχθεί ότι είναι 20 φορές πιο τοξική από την Β17).

Όταν η B17 έρχεται σε επαφή με τα καρκινικά κύτταρα, δεν υπάρχει το Rhodanese για να την εξουδετερώσει, υπάρχει μόνο το ένζυμο βήτα-Glucosidase (βήτα-γλυκοσιδάση) σε πολύ μεγάλες ποσότητες. Όταν η B17 και η βήτα-γλυκοσιδάση έρχονται σε επαφή, μια χημική αντίδραση λαμβάνει χώρα και το υδροκυάνιο και η βενζαλδεΰδη συνδυάζονται συνεργιστικά για να παράγουν ένα δηλητήριο που καταστρέφει και θανατώνει τα καρκινικά κύτταρα. Όλη αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως επιλεκτική τοξικότητα. "Μόνο τα καρκινικά κύτταρα στεοχεύονται και καταστρέφονται". Δεδομένου ότι τα καρκινικά κύτταρα δεν περιέχουν Rhodanese, το κυάνιο και η βενζαλδεΰδη λειτουργούν ως "επιλεκτική τοξικότητα" και σκοτώνουν μόνο τα καρκινικά κύτταρα.


Η ανακάλυψη της Β17

Το 1952 ένας επίμονος βιοχημικός, ο Δρ Ernst T. Krebs ανακάλυψε μια νέα βιταμίνη την Β17 και την ονόμασε «Laetrile». Η έρευνά του τον οδήγησε στην αμυγδαλίνη, η οποία βρίσκεται σε υψηλότατη συγκέντρωση στους πυρήνες του βερίκοκου.

Δυστυχώς, ο Δρ Krebs δεν ήταν σε θέση να πατεντάρει την ανακάλυψη του από την στιγμή που η laetrile, όπως την ονόμασε, δεν είναι χημικό κατασκευασμένο από τους ανθρώπους, αλλά βρίσκεται στη φύση. Παρά τη δημοφιλή πεποίθηση ότι ο καρκίνος προκαλείται κυρίως από το κάπνισμα, ή υπό την συνεχή έκθεση στο φως του ήλιου, ή ακόμα ακόμα και από τις χημικές ουσίες στα τρόφιμα (οι οποίες συμβάλλουν στην κακή υγεία), ο Δρ Krebs με την έρευνα του, αντιλήφθηκε ότι ο καρκίνος είναι μια απλή ασθένεια ανεπάρκειας της βιταμίνη Β17. Παρά τη σκληρή απόδειξη της αποτελεσματικότητας της για την θεραπεία και την πρόληψη του καρκίνου, η FDA απαγόρευσε την laetrile το 1971. Αυτό δεν ήταν μια έκπληξη, επειδή η ανακάλυψη από τον Δρ Krebs έθετε σε σοβαρό οικονομικό πανικό τη βιομηχανία του καρκίνου.

Δοσοληψία

Το βιβλίο του Edward Griffin παριέχει επίσης συστάσεις για τη χρήση των πυρήνων βερίκοκου. Για την πρόληψη, συνιστάται γύρω στους 5-7 πυρήνες (αυτό που είναι μέσα στο κουκούτσι) την ημέρα, χαραγμένους-ανοικτούς. Για τις υφιστάμενες περιπτώσεις καρκίνου η ίδια ποότητα 2 με 3 φορές την ημέρα. Η βιταμίνη Β17 είναι υδατοδιαλυτή και μη τοξική. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ναυτία εάν παίρνουν πάρα πολλούς πυρήνες με τη μία.

Προφυλάξεις

Φροντίστε να αποφύγετε τη ζάχαρη, όταν προσπαθείτε να θεραπεύσετε τον καρκίνο, επειδή τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται από τη ζύμωση του σακχάρου (γλυκόζης) για την ενέργειά τους, αντί του οξυγόνου.


diadrastika
Το άρθρο είναι καθαρά ενημερωτικό-πληροφοριακό. 
Δείτε τους ΟΡΟΥΣ ΧΡΗΣΗΣ. ....

Διάβασε τα Δελφικά Παραγγέλματα: Εάν δεν τα ξέρεις δεν μπορείς να λέγεσαι Έλληνας!

Δελφικά Παραγγέλματα: Οι «εντολές» του Ελληνικού Πολιτισμού: Το Μαντείο των Δελφών ήταν γνωστό όχι μόνο για τους χρησμούς του, αλλά και για το μεγάλο αριθμό
παραγγελμάτων που ήταν λιτά αποφθέγματα 2 έως 5 λέξεων, μεστά σοφίας.
 Τα περισσότερα ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας και ήταν χαραγμένα είτε στον πρόσθιο τοίχο του Πρόναου είτε επί των παραστάδων της πύλης του μεγάλου ναού είτε επί του υπέρθυρου είτε επί των στηλών του ναού περιμετρικά.
 Κατά τον Σωσιάδη («Των Επτά Σοφών Υποθήκαι»), τα επιγράμματα περιλαμβάνουν 147 παραγγέλματα, αλλά υπήρχαν και πίνακες που περιείχαν χωριστά τα παραγγέλματα ενός εκάστου των Επτά.
 Οι αρχαίοι Έλληνες ιερείς δεν έδιναν συμβουλές ούτε άκουγαν τις εξομολογήσεις των πιστών, αλλά ασχολούνταν μόνο με την τέλεση των θυσιών και των άλλων ιεροτελεστιών.
 Η ηθική εκπαίδευση και καθοδήγηση των πολιτών ξεκινούσε μεν από τους παιδαγωγούς και παιδοτρίβες της νεαρής ηλικίας, αλλά συνεχιζόταν αργότερα στα μαντεία, τα οποία, εκτός από τις χρησμοδοτήσεις τους για τα μελλούμενα και τις θελήσεις των θεών, έδιναν και ένα πλήθος ηθικών παραγγελμάτων και προτροπών συμβουλευτικού χαρακτήρα για τα προβλήματα της καθημερινής ζωής.
 Περίoπτη θέση, βέβαια, κατείχε σε όλα αυτά το διάσημο σε όλο τον κόσμο Μαντείο των Δελφών, του οποίου τα ομώνυμα ηθικά παραγγέλματα είχαν καταγραφεί στους τοίχους του προνάου του Ναού του Απόλλωνος, στο υπέρθυρο ή σε ακόμα σε διάφορες στήλες που είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά στις πλευρές του ναού.
 Στο αέτωμα του ναού δέσποζαν τα τρία σπουδαιότερα Δελφικά Παραγγέλματα, τα οποία εύκολα μπορούσε να διακρίνει ο πλησιάζων επισκέπτης:
 Κάτω αριστερά το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (να γνωρίσεις τον εαυτό σου).
 Κάτω δεξιά το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ (να κάνεις τα πάντα με μέτρο, αποφεύγοντας την υπερβολή).
 Ανάμεσά τους, στη κορυφή, το περίφημο «ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ Ε» (ή ΕΙ), για το οποίο ο ιερέας των Δελφών Πλούταρχος έγραψε ολόκληρη πραγματεία («Περί του εν Δελφοΐς Ε»), προσπαθώντας να ερμηνεύσει την απωλεσθείσα σημασία του.
 Στο βιβλίο του αυτό προτείνει διάφορες πιθανές ερμηνείες, μέσα από τις απόψεις των ομιλητών στους διαλόγους του.
 Μερικοί απ’ αυτούς το συνδέουν ερμηνευτικά ή αριθμολογικά με τον ίδιο το θεό Απόλλωνα ή ευρύτερα με τον Πυθαγόρειο Αριθμό, την πρώτη και απόλυτη αιτία των πάντων.
 Μια άλλη άποψη είναι ότι το ΕΙ έχει την έννοια του «εάν» ή ευχολογικά – παρακλητικά του «είθε».
 Ένας άλλος ομιλητής υποστηρίζει, με τη ίδια έννοια του «εάν», ότι το «ΕΙ» προτείνεται από το θεό Απόλλωνα στους φιλοσοφούντες, διότι «κανένα πράγμα δεν υπάρχει χωρίς αιτία και κανένας συλλογισμός χωρίς μία λογική υπόθεση».
 Μια τελευταία άποψη, του Αμμωνίου, υποστηρίζει ότι το Δελφικό «Ε» δε δηλώνει κανένα αριθμό, καμιά τάξη, σύνδεσμο ή ελλείπον μόριο μιας λέξης, αλλά είναι μια προσαγόρευση και προσφώνηση του θεού προς τον πλησιάζοντα επισκέπτη. Ο θεός χαιρετά τον επισκέπτη αποτεινόμενος προς αυτόν με το «Γνώθι σαυτόν» και ο επισκέπτης απαντά με το «ΕΙ» (Είσαι, Υπάρχεις), αναγνωρίζοντας την ύπαρξή του και «Είσαι Ένας» (ΕΙ ΕΝ), διότι είναι ο Α-ΠΟΛΛΙΝ, αυτός δηλαδή που δεν είναι για τους πολλούς.
 http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/09/delfoi.jpg

 Τα Δελφικά Παραγγέλματα, που θεωρούνταν αρχικά σαν προτροπές και «λόγοι» του ίδιου του θεού Απόλλωνα, αποδόθηκαν αργότερα στους περίφημους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας (Θαλή το Μιλήσιο, Πιττακό το Μυτιληναίο, Βίαντα τον Πρηνέα, Σόλωνα τον Αθηναίο, Κλεόβουλο το Ρόδιο, Περίανδρο τον Κορίνθιο και Χίλωνα το Λακεδαιμόνιο).
 Το Μαντείο των Δελφών έπαιξε γενικά έναν περισπούδαστο ρόλο στην ηθική εκπαίδευση των Ελλήνων με βάση τα πρότυπα του Λόγου (Σοφίας ή Αυτογνωσίας), του Μέτρου και του Ρυθμού, με άλλα λόγια του Κάλλους της Απολλώνειας διδασκαλίας, η οποία συνοψίζεται στα τρία προαναφερθέντα μέγιστα αποφθέγματα-παραγγέλματα του ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ ΕΙ, του ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ και του ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ.
 Γενικότερα, τα Δελφικά παραγγέλματα είναι λιτές αποφθεγματικές εκφράσεις, δύο έως πέντε λέξεων, μεστές σοφίας, με συμβουλευτικό και προτρεπτικό χαρακτήρα που επιτάσσουν την αρετή και δημιουργούν από μόνα τους, συνολικά, μια πλήρη ηθική διδασκαλία.
 ΕΠΟΥ ΘΕΩ. Να ακολουθούμε τον θεό.
 ΘΕΟΥΣ ΣΕΒΟΥ. Να σεβόμαστε τους θεούς.
 ΓΟΝΕΙΣ ΑΙΔΟΥ. Να σεβόμαστε τους γονείς μας.
 ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ ΑΙΔΟΥ. Να σεβόμαστε τους μεγαλύτερους.
 ΙΚΕΤΑΣ ΑΙΔΟΥ. Να σεβόμαστε αυτούς που μας ικετεύουν.
 ΣΕΑΥΤΟΝ ΑΙΔΟΥ. Να σεβόμαστε τον εαυτό μας.
 ΦΟΝΟΥ ΑΠΕΧΟΥ. Να μη φονεύουμε.
 ΟΡΚΩ ΜΗ ΧΡΩ. Να μην ορκιζόμαστε.
 ΟΥΣ ΤΡΕΦΕΙΣ, ΑΓΑΠΑ. Να αγαπάμε αυτούς που τρέφουμε.
 ΕΣΤΙΑΝ ΤΙΜΑ. Να τιμάμε το σπίτι μας.
 ΓΑΜΟΥΣ ΚΡΑΤΕΙ. Να σεβόμαστε τον γάμο μας.
 ΓΑΜΕΙΝ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙΡΟΝ ΓΝΩΘΙ. Να παντρευόμαστε την κατάλληλη στιγμή.
 ΕΞ ΕΥΓΕΝΩΝ ΓΕΝΝΑ. Να προσπαθούμε να συγγενεύσουμε με καλούς ανθρώπους.
 Ο ΜΕΛΛΕΙΣ ΔΟΣ. Να δίνουμε φροντίδα (αγάπη) σε όσους νοιαζόμαστε.
 ΗΤΤΩ ΥΠΕΡ ΔΙΚΑΙΟΥ. Να μαχόμαστε για το δίκαιο , το καλό, το σωστό, το χρήσιμο.
 ΦΡΟΝΕΙ ΘΝΗΤΑ. Να σκεφτόμαστε όπως αρμόζει σε θνητούς (όχι ως θεοί).
 ΕΥ ΠΑΣΧΕ ΘΝΗΤΟΣ. Να υπομένουμε ότι συμβεί ως θνητοί.
 ΑΡΧΕ ΣΕΑΥΤΟΥ. Να κυριαρχούμε (επιβαλλόμαστε) του εαυτού μας (αυτοπειθαρχία).
 ΘΥΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙ. Να συγκρατούμε τον θυμό μας.
 ΟΜΙΛΕΙ ΠΡΑΩΣ. Να ομιλούμε με πραότητα.
 ΗΔΟΝΗΣ ΚΡΑΤΕΙΝ. Να είμαστε εγκρατείς.
 ΓΛΩΤΤΑΝ ΙΣΧΕ. Nα συγκρατούμε τη γλώσσα μας.
 ΓΛΥΤΤΗΣ ΑΡΧΕ. Να κυριαρχούμε στη γλώσσα μας.
 ΜΗ ΘΡΑΣΥΝΟΥ. Να μην είμαστε θρασείς.
 ΑΡΡΗΤΑ ΜΗ ΛΕΓΕ. Να μην αποκαλύπτουμε μυστικά.
 ΛΕΓΕ ΕΙΔΩΣ. Να λέμε ό,τι γνωρίζουμε.
 ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙ. Να ελέγχουμε ό,τι βλέπουμε.
 ΠΙΝΩΝ ΑΡΜΟΖΕΣ. Όταν πίνουμε, να είμαστε συγκρατημένοι.
 ΑΚΟΥΣΑΣ ΝΟΕΙ. Να κατανοούμε αφού ακούσουμε (να αντιλαμβανόμαστε με τα μάτια του νου).
 ΦΡΟΝΗΣΙΝ ΑΣΚΕΙ. Να καλλιεργούμε τη σκέψη, νου, μυαλό…
 ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ. Να μελετάμε τα πάντα.
 ΒΟΥΛΕΥΟΥ ΧΡΟΝΩ. Να σκεπτόμαστε τα χρήσιμα.
 ΓΝΟΥΣ ΠΡΑΤΤΕ. Να πράττουμε με επίγνωση.
 ΠΑΣΙ ΔΙΑΛΕΓΟΥ. Να συνδιαλεγόμαστε με όλους.
 ΑΚΟΥΕ ΠΑΝΤΑ. Να ακούμε τα πάντα.
 ΑΚΟΥΩΝ ΟΡΑ. Όταν ακούμε, βλέπουμε.
 ΔΟΞΑΝ ΔΙΩΚΕ. Να επιδιώκουμε τη δόξα ή να γνωρίζουμε και άλλες γνώμες.
 ΔΟΞΑΝ ΜΗ ΛΕΙΠΕ. Να μην υποτιμούμε τη δόξα.
 ΚΑΛΟΝ ΤΟ ΛΕΓΕ. Να λέμε το ορθό, το δίκαιο, την αλήθεια.
 ΕΥΛΟΓΕΙ ΠΑΝΤΑΣ. Να λέμε καλά λόγια για όλους.
 ΟΣΙΑ ΚΡΙΝΕ. Να κρίνουμε με αγιότητα.
 ΕΥΓΕΝΕΙΑΝ ΑΣΚΕΙ. Να είμαστε ευγενείς ή να έχουμε ευγενική ψυχή.
 ΦΙΛΟΦΡΟΝΕΙ ΠΑΣΙΝ. Να αγαπάμε τους πάντες (ανθρώπους) και τα πάντα.
 ΕΥΠΡΟΣΗΓΟΡΟΣ ΓΙΝΟΥ. Να είμαστε ευπροσήγοροι (παρηγορητικοί).
 ΕΥΦΗΜΟΣ ΙΣΘΙ. Να έχουμε καλή φήμη.
 ΕΥΦΗΜΙΑΝ ΑΣΚΕΙ. Να χρησιμοποιούμε την καλή μας φήμη.
 ΦΥΛΑΚΗΝ ΠΡΟΣΕΧΕ. Να είμαστε σε εγρήγορση.
 ΟΜΟΙΟΙΣ ΧΡΩ. Να συναναστρεφόμαστε με τους ομοίους μας.
 ΟΡΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. Να προνοούμε για το μέλλον.
 ΥΒΡΙΝ ΜΙΣΕΙ. Να μη βρίζουμε, να μισούμε την ύβρη.
 ΕΥΧΟΥ ΔΥΝΑΤΑ. Να ευχόμαστε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας (αληθινά).
 ΧΡΗΣΜΟΥΣ ΘΑΥΜΑΣΕ. Να εκτιμούμε τους χρησμούς.
 ΦΙΛΟΙΣ ΒΟΗΘΕΙ. Να βοηθάμε τους φίλους.
 ΦΙΛΙΑΝ ΑΓΑΠΑ. Να αγαπάμε τη φιλία.
 ΦΙΛΟΙΣ ΕΥΝΟΕΙ. Να ευνοούμε (βοηθάμε) τους φίλους.
 ΦΙΛΙΑΝ ΦΥΛΑΤΤΕ. Να διαφυλάττουμε τη φιλία.
 ΦΙΛΩ ΧΑΡΙΖΟΥ. Να είμαστε πάντα διαθέσιμοι στους φίλους μας (ή σε αυτούς που αγαπάμε).
 ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΔΙΔΑΣΚΕ. Να διδάσκεις τους νεότερους.
 ΥΙΟΥΣ ΠΑΙΔΕΥΕ. Να εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας.
 ΣΟΦΙΑΝ ΖΗΤΕΙ. Να αναζητούμε τη σοφία ή να είμαστε φιλομαθείς (φίλοι της σοφίας).
 ΜΑΝΘΑΝΩΝ ΜΗ ΚΑΜΝΕ. Να μην κουραζόμαστε να μαθαίνουμε.
 ΓΝΩΘΙ ΜΑΘΩΝ. Να γνωρίζουμε αφού μάθουμε.
 ΣΟΦΟΙΣ ΧΡΩ. Να συναναστρεφόμαστε με σοφούς ή να χρησιμοποιούμε τη σοφία τους.
 ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΓΙΝΟΥ. Να γίνουμε φιλόσοφοι.
 ΣΑΥΤΟΝ ΙΣΘΙ. Να μη χάνουμε τον εαυτό μας.
 ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ. Να γνωρίζουμε τον εαυτό μας (πρώτα).
 ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΝΤΕΧΟΥ. Να προσηλωνόμαστε στην εκπαίδευσή μας και να υπομένουμε τις δυσκολίες της.
 ΗΘΟΣ ΔΟΚΙΜΑΖΕ. Να επιδοκιμάζεις το ήθος.
 ΤΕΧΝΗ ΧΡΩ. Να ασκούμε ή να χρησιμοποιούμε την τέχνη.
 ΕΥΕΡΓΕΣΙΑΣ ΤΙΜΑ. Να εκτιμούμε τις ευεργεσίες που μας γίνονται.
 ΑΓΑΘΟΥΣ ΤΙΜΑ. Να τιμούμε τους αγαθούς (τις καλές πράξεις των άλλων).
 ΕΠΑΙΝΕΙ ΑΡΕΤΗΝ. Να επαινούμε την αρετή (ή τον ενάρετο).
 ΤΥΧΗΝ ΝΟΜΙΖΕ. Να έχουμε κατά νου το τυχαίο που θα συμβεί (πρόληψη).
 ΤΥΧΗ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΕ. Να μην πιστεύουμε στην τύχη (στα τυχερά παιχνίδια) ή να μη γινόμαστε τυχοδιώκτες.
 ΤΥΧΗΝ ΣΤΕΡΓΕ. Να αποδεχόμαστε τα μοιραία γεγονότα-ατυχίες της ζωής μας.
 ΕΓΓΥΗΝ ΦΕΥΓΕ. Να αποφεύγουμε να εγγυόμαστε για κάποιον ή για κάτι.
 ΧΑΡΙΝ ΕΚΤΕΛΕΙ. Να κάνουμε χάρες.
 ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΕΥΧΟΥ. Να ευχόμαστε ευτυχία.
 ΟΝΕΙΔΟΣ ΕΧΘΑΙΡΕ. Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό.
 ΥΒΡΙΝ ΑΜΥΝΟΥ. Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη.
 ΛΕΓΕ ΠΡΑΤΤΕ ΔΙΚΑΙΑ. Να πράττουμε δίκαια.
 ΚΡΙΝΕ ΔΙΚΑΙΑ. Να κρίνουμε δίκαια ή να είμαστε δίκαιοι στην κριτική μας.
 ΑΔΙΚΕΙΝ ΜΙΣΕΙ. Να μισούμε την αδικία.
 ΚΡΙΤΗΝ ΓΝΩΘΙ. Να γνωρίζουμε τον κριτή μας.
 ΑΔΩΡΟΔΟΚΗΤΟΣ ΔΙΚΑΖΕ. Να δικάζουμε χωρίς δωροδοκία.
 ΑΙΤΙΩ ΠΑΡΟΝΤΑ. Να αιτιολογούμε όσα μάς συμβαίνουν.
 ΥΙΟΙΣ ΜΗ ΚΑΤΑΘΑΡΡΕΙ. Να μην αποκαρδιώνουμε τα παιδιά μας.
 ΚΟΙΝΟΣ ΓΙΝΟΥ. Να είμαστε κοινωνικοί.
 ΑΠΟΚΡΙΝΟΥ ΕΝ ΚΑΙΡΩ. Να αποκρινόμαστε τον κατάλληλο καιρό.
 ΠΡΑΤΤΕ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΩΣ. Να πράττουμε με σιγουριά (δίχως αμφιβολίες).
 ΕΛΠΙΔΑ ΑΙΝΕΙ. Να δοξάζεις την ελπίδα (να μην απογοητευόμαστε ή να μη χάνουμε την ελπίδα μας).
 ΤΩ ΒΙΩ ΜΑΧΟΥ. Να μαχόμαστε (αγωνιζόμαστε) για τη ζωή.
 ΑΤΥΧΟΥΝΤΙ ΣΥΝΑΧΘΟΥ. Να συμπάσχουμε με τον δυστυχή.
 ΧΡΟΝΟΥ ΦΕΙΔΟΥ. Να εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο μας.
 ΠΕΡΑΣ ΕΠΙΤΕΛΕΙ ΜΗ ΑΠΟΔΕΙΛΙΩΝ. Να μη διστάζουμε να τελειώνουμε ό,τι αρχίζουμε.
 ΕΠΙΤΕΛΕΙ ΣΥΝΤΟΜΩΣ. Να πληρώνουμε (τελειώνουμε) αμέσως ή χωρίς αναβολή.
 ΚΑΙΡΟΝ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ. Να δεχόμαστε τον χρόνο.
 ΓΗΡΑΣ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ. Να αποδεχόμαστε το γήρας.
 ΑΜΑΡΤΑΝΩΝ ΜΕΤΑΝΟΕΙ. Να μετανοούμε για τις ανομίες, λάθη, αμαρτίες μας.
 ΕΡΙΝ ΜΙΣΕΙ. Να μισούμε την έριδα (φιλονικία).
 ΟΜΟΝΟΙΑΝ ΔΙΩΚΕ. Να επιδιώκουμε την ομόνοια (ειρήνη, ομοψυχία).
 ΒΙΑΣ ΜΗ ΕΧΟΥ. Να αποφεύγουμε τη βία.
 ΒΙΑΝ ΜΗΔΕΝ ΠΡΑΤΤΕΙΝ. Να μην κάνουμε τίποτα με βία.
 ΝΟΜΩ ΠΕΙΘΟΥ. Να πειθαρχούμε στον νόμο ή να είμαστε νομοταγείς.
 ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΦΟΒΟΥ. Να φοβόμαστε τον ανώτερο (ή τον άρχοντα).
 ΘΝΗΣΚΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ. Να πεθαίνουμε για την πατρίδα.
 ΕΧΘΡΟΥΣ ΑΜΥΝΟΥ. Να προφυλασσόμαστε από τους εχθρούς μας.
 ΕΠΙ ΡΩΜΗ ΜΗ ΚΑΥΧΩ. Να μην καυχιόμαστε για τη δύναμή μας.
 ΜΗ ΑΡΧΕ ΥΒΡΙΖΕΙΝ. Να μην κυριαρχούμε με αλαζονεία.
 ΛΑΒΩΝ ΑΠΟΔΟΣ. Όταν λαμβάνουμε, να δίνουμε.
 ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΓΙΝΟΥ. Να είμαστε ευγνώμονες.
 ΠΡΟΝΟΙΑΝ ΤΙΜΑ. Να εκτιμούμε τη βοήθεια από όπου και αν προέρχεται.
 ΥΦΟΡΩ ΜΗΔΕΝΑ. Κανέναν να μην βλέπουμε με καχυποψία.
 ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ ΑΠΕΧΟΥ. Να απέχουμε από κακίες, δολοπλοκίες (αλλότρια).
 ΨΕΓΕ ΜΗΔΕΝΑ. Να μην κατηγορούμε κανέναν.
 ΔΙΑΒΟΛΗΝ ΜΙΣEI. Να μισούμε τη διαβολή (να μη βάζουμε λόγια).
 ΦΘΟΝΕΙ ΜΗΔΕΝΙ. Κανέναν να μην φθονούμε ή ζηλεύουμε.
 ΑΠΕΧΘΕΙΑΝ ΦΕΥΓΕ. Να Να αποφεύγεις την απέχθεια (κακία).
 ΕΧΘΡΑΣ ΔΙΑΛΥΕ. Να διαλύουμε τις έχθρες.
 ΚΑΚΙΑΝ ΜΙΣΕΙ. Να μισούμε την κακία.
 ΚΑΚΙΑΣ ΑΠΕΧΟΥ. Να απέχουμε από την κακία.
 ΔΟΛΟΝ ΦΟΒΟΥ. Να φοβόμαστε τον δόλο.
 ΑΠΟΝΤΙ ΜΗ ΜΑΧΟΥ. Να μην κακολογούμε αυτόν που είναι απών.
 ΠΛΟΥΤΕΙ ΔΙΚΑΙΩΣ. Να πλουτίζουμε δίκαια.
 ΔΙΚΑΙΩΣ ΚΤΩ. Να αποκτούμε τίμια (δίκαια).
 ΠΟΝΕΙ ΜΕΤ’ ΕΥΚΛΕΙΑΣ. Να κοπιάζουμε δίκαια.
 ΠΛΟΥΤΩ ΑΠΟΣΤΕΙ. Να αποστασιοποιούμαστε από τον πλούτο.
 ΧΡΩ ΧΡΗΜΑΣΙ. Να χρησιμοποιούμε τα χρήματά μας.
 ΔΑΠΑΝΩΝ ΑΡΧΟΥ. Να ελέγχουμε τις δαπάνες μας.
 ΕΧΩΝ ΧΑΡΙΖΟΥ. Όταν έχουμε, να χαρίζουμε.
 ΧΑΡΙΖΟΥ ΕΥΛΑΒΩΣ. Λογικά να χαρίζουμε.
 ΚΤΩΜΕΝΟΣ ΗΔΟΥ. Να ευχαριστιόμαστε με αυτά που αποκτάμε.
 ΕΡΓΑΖΟΥ ΚΤΗΤΑ. Να κοπιάζουμε για πράγματα άξια κτήσης.
 ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ. Κάθε τι που έχει μέτρο είναι άριστο, δηλαδή το καλύτερο.
 ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ. Τίποτα να μην είναι υπερβολικό.
 ΕΥΣΕΒΕΙΑΝ ΦΥΛΑΤΤΕ. Να είμαστε ευσεβείς.
 ΑΙΣΧΥΝΗΝ ΣΕΒΟΥ. Να σεβόμαστε την εντροπή.
 ΚΙΝΔΥΝΕΥΕ ΦΡΟΝΥΜΩΣ. Με σύνεση και λογική να κινδυνεύουμε.
 ΜΗ ΕΠΙ ΠΑΝΤΙ ΛΥΠΟΥ. Να μη λυπόμαστε για το κάθε τι.
 ΑΛΥΠΩΣ ΒΙΟΥ. Να επιδιώκουμε να ζούμε χωρίς λύπες.
 ΤΕΛΕΥΤΩΝ ΑΛΥΠΟΣ. Να πεθαίνουμε χωρίς λύπη.
 ΙΔΙΑ ΦΥΛΑΤΤΕ. Να προστατεύουμε τα δικά μας.
 ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΘΗΡΩ. Να κυνηγάμε το καλό μας.
 ΣΕΑΥΤΟΝ ΕΥ ΠΟΙΕΙ. Να κάνουμε ό,τι καλύτερο για τον εαυτό μας.
 ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Να τιμούμε τους προγόνους.
 ΕΠΙ ΝΕΚΡΩ ΜΗ ΓΕΛΑ. Να μην κοροϊδεύουμε τους νεκρούς.
 ΕΠΑΓΓΕΛΟΥ ΜΗΔΕΝΙ. Να μη διατάζουμε κανέναν.
 ΠΑΙΣ ΩΝ ΚΟΣΜΙΟΣ ΙΣΘΙ, ΗΒΩΝ ΕΓΚΡΑΤΗΣ, ΜΕΣΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ, ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΣΟΦΟΣ. Παιδιά να είμαστε κόσμιοι, έφηβοι εγκρατείς, άνδρες δίκαιοι, γέροντες σοφοί.

Πηγές: olympia.gr και gnomikologikon.gr
http://www.ksipnistere.com/2015/04/blog-post_8815.html

Ιδέ ο δάσκαλος – Απόσπασμα από «Τα Ελληνικά» του Δημήτρη Λιαντίνη

 
«Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα το αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;» Δημήτρης Λιαντίνης

Εν αρχή ην ο δάσκαλος. Μη ο δάσκαλος η φύση θα ήταν, δε θα ήταν όμως οι κοινωνίες. Θα υπήρχε ο χρόνος, αλλά δε θα υπήρχε η ιστορία. Και στο βασίλειο των ζωντανών ήχων θα άκουγε κανείς την κραυγή, τα χουγιαχτά, τα συνθήματα. Δε θα άκουγε όμως ούτε θά ‘βλεπε τη φωνή, τα γράμματα της γραφής, τις συμφωνίες και τους χορούς.

Γιατί; Απλά, γιατί ο δάσκαλος είναι που μεταμορφώνει τον εγκέφαλο του ζώου σε νου του ανθρώπου. Αυτός κατορθώνει ώστε η ματιά του καθένα μας να μη μένει βλέμμα βοδιού, αλλά να γίνεται βιβλίο ανοιχτό να το διαβάζεις. Επεξεργάζεται το πετσί της κεφαλής μας και δημιουργεί πρόσωπο. Η δουλειά του δάσκαλου είναι ο αθέρας της βυρσοδεψίας. Και στο τέλος-τέλος ο δάσκαλος θωπεύει και μαλάζει έτσι το σώμα και την ψuχή μας, ώστε από τη στέρησή μας αποστάζεται το κλάμα, και από την πλησμονή κορφολογιέται το γέλιο μας…

Χωρίς το δάσκαλο ο λόγος θα σάπιζε άχρηστος μέσα στο έλος του κρανίου μας. Όπως σαπίζει άχρηστο το τραίνο που ρεμίζαρε για πάντα στο σταθμό… Και όπως σκεβρώνει άφτουρη η νύφη που έμεινε αγεώργητη από τον άντρα. Ο ιερός τρόμος της παρθενίας της σιγά-σιγά κακοβολεί, ωσόπου στο τέλος γίνεται ένα τεφρό δίχτυ αράχνης.

Μ’ ένα λόγο, ο δάσκαλος είναι ο ποιητής του ανθρώπου… Αν έλειπαν οι δάσκαλοι, η γη μας θά ‘ταν τυφλή. Και το σύμπαν ανυπόστατο…

Και θυμηθείτε: Ο Νεύτων, ο Χάμπλ, ο Αϊνστάιν και οι άλλοι που μίλησαν στο τηλέφωνο με το θεό ήσαν όλοι τους δάσκαλοι.

Έτσι ορίζεται ο λόγος και η τιμή του δάσκαλου. Το τιμολόγιο όμως με το οποίο κοστολογούν το έργο του οι εξουσίες και οι αρχές πρώτα και ύστερα το άκριτο πλήθος είναι αλλιώτικο. Αλλίμονο! Άχρηστο για τις εφορείες.

Περιγράφω το σημείο που κράτησε η ακηδία, η παραχάραξη, η στρέβλωση, η τυποποίηση, ο ευτελισμός. Και κάμανε το κακό. Έτσι, ενώ η δουλειά του δάσκαλου είναι να τεχνουργεί ανθρώπους· ενώ αναλώνεται τίμια να ετοιμάζει πλάσματα που θα ζήσουν όχι στη φύση αλλά στον πολιτισμό, όχι στη ζούγκλα αλλά στην πόλη· ενώ όλοι οι άνθρωποι που πλάθει ο δάσκαλος κάνουν ο καθείς το δικό του επάγγελμα, και είναι ο καθείς μία ψηφίδα στο ενιαίο ψηφιδωτό της οικονομίας της αγοράς της πολιτείας, εμείς με τον καιρό εχάσαμε τον ιδρυτικό χαρακτήρα της λειτουργίας του δάσκαλου. Και τη δουλειά του την επήραμε σα μία από τις πολλές δουλειές των ανθρώπων. Ένα επάγγελμα ρουτίνας. Μια μονάδα εργασίας όμοια με τις άλλες βλέπουμε και στο δάσκαλο. Εξεχάσαμε, δηλαδή, ότι στο ψηφιδωτό των επαγγελμάτων ο δάσκαλος δεν είναι η μια ψηφίδα ανάμεσα στις άλλες. Αλλά είναι ο καλλιτέχνης νους ο κοσμητικός και ο επόπτης που φιλοτεχνεί ολόκληρο το ψηφιδωτό. Δημιουργεί, δηλαδή, ανθρώπους κατά την έννοια ότι τους αποσπά από τη δικαιοδοσία του φυτού και του ζώου. Και τους υψώνει στην οντολογική μοναδικότητα του νοήμονος πλάσματος.

Γιατί αυτή είναι η δουλειά του δάσκαλου. Να δουλεύει το μυαλό, όπως ο καλαντζής δουλεύει το καλάι. Και να παράγει ανθρώπους όπως ο χαλκιάς κατασκευάζει χαλκώματα. Ενώ όλοι οι άλλοι χρησιμοποιούν το μυαλό τους σαν όργανο και παράγουν προϊόντα. Όλα δευτερογενή, και για του βίου τη μηχανή. Βιομηχανία, πες.

Ετούτη η υποβάθμιση της φύσης και της δουλειάς του δάσκαλου, η πτώση του από τη θεία λειτουργία της αρχικότητας στην ταπεινή χειρωναξία της επανάλημης, σημάδεψε το πρώτο μεγάλο λάθος στην παιδεία. Και μέσα στην ιστορία και τον πολιτισμό αντίστρεψε το νόημα των πραγμάτων. Εννοώ ότι καταργήθηκε η αυστηρότητα στην επιλογή του υλικού, και η αυστηρότητα στη μέθοδο και στις σπουδές που θα δώσουν τον άξιο δάσκαλο. Από τους παλιούς χρόνους κοιτίδα των παιδαγωγών ήταν η τάξη των απελεύθερων και των δούλων. Και μάλιστα των πονηρών δούλων και των κακών. Τους αγαθούς και τους άξιους δούλους, λέει ο Πλούταρχος, τα αφεντικά τους προόριζαν για τις σπουδαίες δουλειές. Καπετάνιοι, διαχειριστές, οικονόμοι, επιστάτες, σύμβουλοι.

Σήμερα φτάσαμε στην αμμοποίηση των βουνών. Δάσκαλος πια ημπορεί να γίνεται ο καθένας, όμοια όπως ο καθένας ημπορεί να γίνεται αρβυλοποιός, αιγογαλακτοπώλης, λεμβούχος, χατζής, μελισσοκόμος, μαγειροϋπάλληλος, αεριτζής, εντεροπώλης, λουλουδάς ή πετροκόπος. Ξεχάσαμε, δηλαδή, ότι ο δάσκαλος από την άποψη της σπουδαίοτητας και της ευθύνης είναι ένας εργάτης στο επίπεδο του νομοθέτη, του φύλακα στρατηγού, του κυβερνήτη, του γιατρού σωτήρα. Ακριβέστερα είναι ένα σκαλί πάνω από όλους αυτούς. Γιατί ο δάσκαλος είναι ο πυρφόρος της γνωστικής συνείδησης. Η λειτουργία που τελεί είναι θεία. Η μόνη θεία λειτουργία σε γη και ουρανό.

Έτσι πορεύτηκαν τα πράγματα με την κοινωνική υποβάθμιση του δάσκαλου. Με την οικονομική απροθυμία, την κατασκευαστική του προχειρότητα, την πλημμελή του συντήρηση. Και με τον τύφο και τον οίκτο, το χάζι και το μώμο, και την κυρίαρχη απρονοησία μας σε όλες τις εποχές και σε όλες τις χώρες. Η μόνη εξαίρεση είναι ο Λυκούργος που έχτισε τη νομοθεσία της Σπάρτης και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Γιατί ο Λυκούργος στην παιδεία είχε εναποθέσει το Α και το Ω της πολιτείας.

Ωσόπου πια σήμερα έχουμε πλάσει σταθερό το δείγμα του δάσκαλου. Μια αξιοδάκρυτη σώρεψη από μαζώματα, κι ένα ριντίκολο ηχηρό.

Είναι ο σχολαστικός, ο ταβλαδόρος και ο αργόσχολος, ο καματερός στην παραπαιδεία, ο οσφυοκάμπτης, ο ψοφοδεής και ο ληρολόγος, ο δευτεροτριτοβάθμιος και ψιλικανζτής δάσκαλος. Μίζερος και κακομοίρης, με την ομπρέλα και το γιλέκο, και με το ξεβλαστωμένο χαμόγελο. Είναι ο αεί πενόμενος και ο μύωψ, με τα ραιβά σκέλη και τα βρώμικα νύχια, που, όπως είπε κάποιος, ποτέ του δεν είχε ερωμένη ούτε ιδέα.

Οι περήφανοι δάσκαλοι εστάθηκαν πάντα η εξαίρεση. Μιλάμε για τους δυνατούς και τους πόριμους. Τους ικτίνους και τα γεράκια, τους καλουργούς και καλλιτέχνες και καλλικράτες δασκάλους, που κάτω από την ταπεινή καροσσερί της Φάου-Βε κρύβουνε προσεχτικά τη μηχανή της Πόρσε. Αυτός όμως ο εξαίρετος τύπος του δάσκαλου, που με τα πλούσια κοιτάσματα της φυσικής δωρεάς του πετυχαίνει να σβήνει το κατάδικο κοινωνικό στίγμα της συντεχνίας του, δεν είναι το θέμα μας εδώ. Γιατί ‘ναι η εξαίρεση. Και η εξαίρεση είναι δουλειά της ποίησης. Ενώ της επιστήμης η δουλειά είναι ο κανόνας…

Φροντίσαμε, να κατεβάσουμε το δάσκαλο από το φυσικό του πρωτάτο στα στερνά και στα έσχατα της υπόληψης και της ζωής.

Δεν ταξινομείται η παιδεία. Κι όσο τη λογαριάζουμε σαν επένδυση ανάμεσα στις άλλες, έστω και την πιο σημαντική, τόσο θα συνεχίζουμε να τελούμε σε σύγχυση φρενών. Έτσι, ώστε να μπερδεύουμε το ψάρι με τον ψαρά που το ψάρευε.

Αυτός είναι λοιπόν ο ρεκάζοντας δάσκαλος, ο τσαλαπατημένος από την κοινωνική του μειονεξία. Και από το καπέλωμα των συρμών της εποχής μας, που ορμούν και χύνουνται στην παιδεία όπως ο άνεμος στα σκισμένα πανιά. Και από τις ντιρεκτίβες των κέντρων απόφασης, που μετατρέπουν τα σχολειά σε εργοστάσια μαζικής κατασκευής ανθρωπάριων…

Σα μονάδα ατομική, μέσα στην τάξη που είναι ο διαπιστεμένος του χώρος, τίποτα δεν εμποδίζει το φωτισμένο δάσκαλο να σκορπίζει στους μαθητές του το φως.

Και θα φωτίζει με φως φυσικό, για να ιδρύει φυσικούς ανθρώπους, όταν με τη διδασκαλία του χτίζει το αληθινό μέσα στο παιδί, και γκρεμίζει το ψεύτικο. Αυτές είναι οι δύο εντολές που πάνω τους κρέμουνται οι νόμοι και οι προφήτες της παιδείας. Να χτίζεις στο μάρμαρο της γνώσης, και να γκρεμίζεις την αχεροπλιθιά της πρόληψης.

Σωστή παιδεία θα ειπεί να μαθαίνεις στους νέους τη ζωή, και να τους ξεμαθαίνεις τις δεισιδαιμονίες που από νήπια τους περνάει μια παράδοση άρρωστη μέσα από την οικογένεια, την κοινωνία, την πολιτεία, την εκκλησία, τα μέσα ενημέρωσης, και τους άλλους παράγοντες της αγωγής.

Το ένα λοιπόν είναι να ριζώσουμε τον νέο στη ζωή. Το άλλο να ξεριζώσουμε από μέσα του την ψευτιά.

Μαθαίνουμε για τη ζωή. «Discimus vitae», που έλεγε ο Σενέκας, θα ειπεί πως κάθε γνώση που περνάμε στο παιδί, και κάθε δεξιότητα που του αναπτύσσουμε είναι δεμένα με την πραγματικότητα όπως το νύχι με το κρέας. Όχι θεωρίες και λόγια. Όχι τα άψυχα και τα νοερά σκύβαλα των βιβλίων, που ούτε καταπίνουνται ούτε μασιούνται. Ξέρεις, έξω από τον Ρωμανό τον Μελωδό του συναξαριστή, άνθρωπο άλλο που να πήρε κομμάτι χαρτί και να το κατάπιε, για να φωτιστεί και να μάθει; Εγώ δεν ξέρω.

Μάθηση δίκαιη και σωστή, σημαίνει ζωντάνεια, αμεσότητα, σφυγμός μαστιγωμένος, κρούση κατά μέτωπο με τα πράγματα. Σημαίνει να πίνουμε στο ποτήρι το ίδιο μας το αίμα.

Μη λησμονούμε πως ο τελευταίος στόχος κάθε παιδείας είναι να διαπλάσει έτσι τον νέο, ώστε την ορισμένη στιγμή που θα αποδοθεί στο στίβο της ζωής να μπορεί να προσαρμόζεται στην άγρια ανάγκη των πραγμάτων και των ανθρώπων. Ωσάν ξαφνικά να τον πετάξουμε, πες, Ρομβισόνα Κρούσο στο νησί. Και να του ειπούμε:

Τώρα ψάξε να βρεις τον τρόπο για να ζήσεις. Νίκα την πείνα και τη δίψα σου, το κρύο και τη μοναξιά. Νίκα την απειλή του ουρανού και της θάλασσας, και τον αρχέγονο τρόμο της ύπαρξης. Αυτό σημαίνει το «discimus vitae». Ο δάσκαλος νά ‘ναι η δύναμη, πράξη ο μαθητής, και το σχολειό γιορτή.

Όμως αυτό ακριβώς το σημείο είναι ο κόμπος, και στο δρόμο του Ηρακλή ο σταυρός. Εδώ προβάλλει η ανάγκη θα διαλέξεις ανάμεσα στο σωστό και στο λάθος. Γιατί το πλήθος οι δάσκαλοι δε μαθαίνουν τα παιδιά για τη ζωή και την πράξη, αλλά για το σχολειό και τα βιβλία. Εγώ σου τα λέω, για να τα ειπώ. Και συ μη σώσεις να τα μάθεις!…

Το αντίθετο στο «discimus vitae» είναι το «discimus scholae». Να μαθαίνουμε για το σχολειό. Τι σημαίνει τούτο το παλιό ευαγγέλιο; Τι σημαίνει ο τύπος χωρίς την ουσία;…

Η πρώτη εντολή είναι να χτίζουμε την ψυχή του παιδιού στην πέτρα της ζωής. Η δεύτερη να καθαρίζουμε από μέσα του τη σκουριά των προλήψεων.

Χωρίς να το ξέρουμε και χωρίς να το εννοούμε, από τα γεννοφάσκια του φιδοζώνουμε το παιδί με δεισιδαιμονίες προλήψεις και μαγικούς κατάδεσμους. Και με τα δηλητήρια αυτά πνίγουμε την ψυχή του. Όπως τα ζιζάνια και τα άλλα αγριόχορτα πνίγουν το στάρι.

Λερναία Ύδρα είναι οι προλήψεις. Και Λεβιάθαν που καταπίνει τις θάλασσες. Φορτώνουμε στη ράχη του νέου ανθρώπου την άρρωστη φαντασία μας, τις ψευτιές, την άγνοια, την ηθική μας απολίθωση, τις έντρομες παραστάσεις και όλο τον καταποντισμένο αταβισμό των προγόνων. Και το αναγκάζουμε να σηκώσει στον ώμο αυτό το γιουσουρούμ της αχρηστίας και της οξείδωσης, όπως εσήκωνε ο αρχαίος τιτάνας τον ουρανό.

Ο μύθος του Άτλαντα εδώ βρίσκει την πιο πιστή και την πιο μακάβρια απομυθοποίησή του. Τα καημένα τα παιδιά. Στο όνομα και στο άδικο της μωρίας μας, όλα τους με το φυσερό στο στήθος και τις κνήμες ετοιμόρροπες και πρησμένες, γίνουνται μικροί μάταιοι Άτλαντες.

Στα «Ψηλά Βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου χάθηκε στα 1917 ένα παιδί στο δάσος. Και ο Χατζιδάκις, ο σοφός γλωσσολόγος, αγανάχτησε, γιατί ο συγγραφέας του Αναγνωστικού λησμόνησε να το βάλει να προσευχηθεί. Για να κατέβει ο θεός από τα ύψη, να το πιάσει από το χέρι, και να το ξαναφέρει στον καταυλισμό. Μα είναι συλλογισμοί και προτάσεις επιστήμονα αυτές; Ή κοάσματα βατράχου;

Στην Αλβανία του Ελληνικού ’40 η Παναγιά της Ελλάδας πολέμησε τη Μαντόνα των Ιταλών. Την πήρε του κυνηγού και της έδωκε έναν σκοτωμόν, όπως θά ‘γραφε ο Μακρυγιάννης, που ακόμη τρέχει και κλαίει. Ιδού ο τρόπος να ανταγωνιστούμε σήμερα και να συντρίψουμε τη FIAT με τις βιομηχανίες της κουβαρίστρας και της τσατσάρας.

Αυτά είναι δουλειές και καμώματα για τους Βουσμάνους, φίλε. Αυτά και τα άλλα συναφή τους. Βασκανίες ξεματιάσματα, αστρολογία, τσαρλατανιά και λωποδύτες. Ευχές και κατάρες, θεοί διάβολοι άγγελοι και φαντάσματα. Τελώνια τούλπες και δαιμονικά, το χερικό και το ποδαρικό, η μυρωδιά, το θυμίαμα και το λιβάνι. Λιτανείες για την ανεβροχιά, οταυροκοπήματα και μετάνοιες, φυλαχτά γκόλφια, κόκαλα χάντρες νυχτερίδες, και το τετράφυλλο τριφύλλι.

Στον Αη-Γιώργη της Φιλιππιάδας, πάνω ακριβώς από το υδραγωγείο της αρχαίας Νικόπολης υπάρχει ένας τρύπιος βράχος. Φαίνεται από τη δημοσιά που τραβάει για Γιάννενα. Ε, λοιπόν έκαμα έρευνα και βρήκα: Όλοι οι κάτοικοι του χωριού από εβδομήντα και πάνω και όλα τα παιδιά ως τα δώδεκα πιστεύουν ότι το βράχο τον ετρύπησε παλιά ο Αη-Γιώργης, όταν χυμώντας καβαλάρης κυνηγούσε κάποια παγανά. Η πίστη τους έχει την ίδια ασφάλεια με τη γνώση τους ότι η πόλη που βρίσκεται στα δεκαπέντε χιλιόμετρα είναι η Άρτα.

Τέτοιας λογής είναι ο φέροντας σκελετός της πνευματικής οργάνωσης των παιδιών μας. Τα πέλματα και τα πέδιλα, οι κολόνες τα συνάζια και οι δοκοί συνδέσεως της ζωής τους είναι οι δεισιδαιμονίες και οι πρoλήψεις.

Αγωνιζόμαστε να αφαιρέσουμε τη φύση μέσα από το παιδί, και την ανταλλάζουμε με την άρρωστη γνώμη μας.

Και δώστου οι παπάδες με τα θυμιατά στις γωνιές των κοιμητηρίων. Για να βουτάνε τα όβολα των πονεμένων. Σαν το φίδι κοιτάνε πώς να μαγνητίσουν το θύμα. Άσε πια όταν τύχει να τους ιδείς να πιάνουνται σε πρόστυχο καβγά για τον πελάτη. Χάρμα. Και βέβαια ημπορεί να εννοήσει κανείς τη λυσσαλέα τους αντίδραση, όταν χρόνια τώρα ζητούμε να καθιερωθεί και στην Ελλάδα το αποτεφρωτήριο και η προαιρετική καύση των νεκρών. Όπως είναι σε όλες τις φτασμένες χώρες.

Και δώστου οι αγύρτες με τα ωροσκόπια και τους ζωδιακούς σε εφημερίδες και περιοδικά και τελεβίζια. Βλέπεις κάτι χοντρές κυρίες, που σαν αρχίσουν να σου μιλούν για τον Στάχυ της Παρθένου και για τις επιρροές του Αιγόκερου με τα κέρατα στα ερωτικά σου, βουβαίνουν τον Πεντζίας και τον Ουίλσον…

Και δώστου οι προσευχές του Ρήγκαν (κάποιος πρόεδρος της Αμερικής ήταν αυτός) για να πάνε στον παράδεισο οι οχτώ άτυχοι αστροναύτες που χαθήκανε τη στιγμή της εκτόξευσης. Τον πόλεμο των άστρων ήθελε να φτιάξει ο άνθρωπος. Για να καταστραφούν στον Γ’ Παγκόσμιο του Αϊνστάιν όλοι οι λαοί, και να γλιτώσουν μόνο oι Ενωμένες Πολιτείες. Μόνες τους πια στο φρύδι της Γης να κορδεύουνται και να κοκορεύουν πάνω στις στάχτες της ιστορίας.

Και δώστου το τροπάρι για την καλή ψυχή και τα καλά στερνά. Να γίνεις δίκαιος και να γίνεις καλός για τους άλλους. Να πηγαίνεις το δείλι στο παρεθύρι, και να διαβάζεις τη Θεία Γραφή και τη Χαλιμά, που έλεγε της θυγατρός της η «Γυναίκα της Ζάκυθος». Εσύ ν’ αγιάσεις. Και μην προσέχεις που οι άλλοι είναι λύκοι έτοιμοι να σε φάνε. Και προπαντός αυτό: Τα μάτια σου τέσσερα για τον Ουρανό και τη Βασιλεία του.

Και δώστου τα σακιά το αλεύρι και οι ασπιρίνες. Να στέλνουμε οι πολιτισμένοι στους λιμοκτόνους της Αφρικής και της Ασίας κατά τις σιτοδείες και τις μεγάλες στέγνιες. Τους παίρνουμε το άλογο, κι απέ γενναιόδωρα τους χαρίζουμε το πέταλο. Έχεις ακουστά για το χαλκό της Χιλής, και για το ουράνιο στο πρώην γαλλικό Κογκό;

Και δώστου τα μεγάφωνα του κράτους να γεννάμε αβέρτα παιδιά, μην τύχει και χάσουμε το σόι. Όταν ο πληθυσμός της γης έχει ξεπεράσει πέντε φορές το μέτρο, που χωρίς κίνδυνο θα μπορούσε να σηκώσει ο πλανήτης. Και όταν κινδυνεύουμε να φάμε ο ένας τον άλλο.

Κόκκινο σαν παπαρούνα και κίτρινο σαν τη χολή είναι το αφιονοτόπι της ψευτιάς και των προλήψεων. Η στρατηγική να καταστρέφεται το φυσικό τοπίο του παιδιού με τις προλήψεις είναι σκόπιμη, κατευθυνόμενη, κακουργηματική τρις και τετράκις σε θάνατο, και απάνθρωπη.

Οι έξυπνοι, λίγοι, ασελγούν στο σώμα της συνείδησης των αφελών πολλών. Όπου η αφέλεια των τελευταίων παίζει το ρόλο του μαστρωπού και του ρουφιάνου.

Έτσι, όταν τα παιδιά μας φτάνουν στην ηλικία να δώσουν τον όρκο του άντρα, και όταν οι κοπέλες μας φτάνουν στην ώρα τους, γίνουνται ωραίες -δηλαδή, έχουνε χωριστεί σε δύο τάξεις.

Η μία, που είναι η μάζα σχεδόν του συνόλου, έχει αφομοιώσει το δηλητήριο της ψευτιάς. Και έχει ανοσοποιηθεί στα υδροκυάνια και στα κώνεια, κατά τον τρόπο του παλαιού εκείνου Μιθριδάτη. Είναι η πλαστική στόφα ανθρώπου, τα μηχανημένα νευρόσπαστα, που παραλαβαίνουν τη σκυτάλη των προλήψεων και αναπαράγουν το ίδιο στις νέες γενεές.

Η άλλη είναι η τάξη που καταλογογραφεί τους Ελάχιστους. Ετούτοι είναι οι χρηστηριασμένοι από κάποια βούληση, και οι φορτοβαστάκτες της προσωπικής τους ευθύνης. Λίγοι, αλλά όλοι τους, ξανασαρκώνουν τον Ορέστη, τον πρίγκιπα Μύσκιν, τον Τσε Γκεβάρα, τον ποιητή Σέλλεϋ, τον Άμλετ τον Δανό. Καθώς τους μαστιγώνει η οργή της αλήθειας, ο τρόμος της εμορφιάς, και το μεγαλείο του ανθρώπου.

Περνούν και πηγαίνουν να απαντήσουν τη μοίρα τους… Και ζητούν να μάθουν την αλήθεια, έστω κι αν είναι να τους τυφλώσει. Όπως εζήτησε να μάθει την αλήθεια ο Οιδίποδας, και όταν την έμαθε έβγαλε ο ίδιος τα μάτια του.

Κάτω από τυφλωτικές καταλαμπές και θερινές καταιγίδες όλοι αυτοί κρατούν μέσα τους τον άνθρωπο όρθιο και στο φυσικό του ανάστημα. Που πάει να πει: Λεύτερο από ψευτιές και δεισιδαιμονίες.

Είναι οι ανευνούχιστοι, που ο Δάσκαλος τους είπε άγριους των πόλεων. Και είναι οι τρομοκράτες, που ο Ποιητής τους είπε άξεστους των θαυμάτων.

Τόσοι και τέτοιοι είναι οι θρόνοι και οι δυναστείες των προλήψεων. Και γ’ αυτό ο άξιος δάσκαλος και ο δίκαιος που κάνει άξια και δίκαια τη δουλειά του τη μέρα χτίζει και τη νύχτα γκρεμίζει. Από δω, δηλαδή, ξεχερσώνει την ψευτιά και τις προλήψεις και από κει σπέρνει καθαρό το χωράφι του παιδιού με το φως των γνώσεων.

Δάσκαλος που αγνοεί το πρώτο μισό, το χρέος δηλαδή του χαλαστή, δε μορφώνει ανθρώπους. Απλά γιατροπορεύει άρρωστους…

Όμως το φως δεν το αντέχει ο μισότυφλος. Θυμηθείτε τους πεδουκλωμένους στην παραβολή της Σπηλιάς του Πλάτωνα. Όταν ο φωτισμένος οδηγητής τους βγάζει από τα σκότη και ζητεί να τους ξαναφέρει εμπροστά στον ήλιο, πονούν τα μάτια τους, φεύγουν το φως, και ξαναγυρίζουν στα σκοτάδια τους…

Πολλές φορές αναρωτήθηκα ποια εικόνα και ποια ιδέα ανθρώπου είχε στο μυαλό του ο Βάρναλης, όταν σκάρωσε το Πρωτοχρονιάτικο. Ακούστε βροντές και αστροπελέκια που είναι δυνατότερα από τα κανόνια του Ναπολέοντα…

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ

«Σαράντα σβέρκοι βωδινοί με λαδωμένες μπούκλες, σκεμπέδες σταυροδόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες, ξετσίπωτοι, ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι, ντυμένοι στα μαλάματα κ’ επίσημοι κι ωραίοι.

Σαράντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαρά η καμοπάνα), καθένας γουρουνόπουλο, καθένας νταμιτζάνα! Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στο τζάκι κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στο μπατζάκι.

Όξ’ ο κοσμάκης φώναζε: — Πεινάμε τέτοιες μέρες, γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες. Κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυρέοι, ανοίξαν τα παράθυρα και κράξαν: — Είστε αθέοι».

Άθεοι είναι οι γερόντοι και οι γερόντισσες που ζητούνε ψωμί. Αλλά και τον Δελμούζο τον άθεο, κοντά στα άλλα εκείνος ο μαύρος δεσπότης τον κατηγόρησε ότι ξεσήκωνε τους φτωχούς ενάντια στους πλούσιους. Εκεί ήταν ο κόμπος.

Ο καλόγερος μαμελούκος, όσο αμβλύνους και νά ‘τανε, την αλήθεια την οσμιζότανε κάπου στον αέρα. Ότι, δηλαδή, το να ξεριζώνεις τις προλήψεις από τα παιδιά είναι όμοιο με το να φέρνεις στις κοινωνίες τη δικαιοσύνη και την τάξη…

Η ιστορία του Έλληνα δάσκαλου έχει τη δική της Ιερή Εξέταση, και τις Επιτροπείες της. Είναι αυτές που έκαιγαν βιβλία και ανθρώπους. Η φάρα του Εξαρχόπουλου, του Σκιά, του Μεγαρέα, του Οικονόμου, του Κουκουλέ, του Καλλιάφα. Και των άλλων με τη μίζερη βολή και την τετραπέρατη μυωπία. Ο Αμίλκας Αλιβιζάτος μίλησε για δυσώδη εγωισμό και ταπεινά νιτερέσα.

Αντικρύ στους αετούς και τα ύψη χαμοπετάνε και πηδοκοπούν ετούτοι οι κόρακες και οι γύπες. Τη θανάσιμη αλλά και ηρωϊκή αντιπαράθεση την έχει παραστήσει ο Πίνδαρος από τον παλαιό καιρό: «Κόρακες, με ακράτητη γλώσσα ανόητα γαυριούν, παραβγαίνοντας τον αετό, το θεϊκό όρνιο του Δία».

Πηγή: Αποσπάσματα από το βιβλίο «Τα Ελληνικά» (Δημήτρης Λιαντίνης)

http://pekp.gr/?p=11872

Αυτά τα τρία συστατικά μπορούν να αναζωογονήσουν τα οστά σας για 20 χρόνια

Αυτή η θεραπεία που μπορεί να ανανεώσει τα οστά για 20 χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί από τις γιαγιάδες μας, και τώρα μπορείτε να φτιάξετε τη δική σας με τη βοήθεια τριών απλών συστατικών.

Έτσι, εάν αισθάνεστε βάρος στα πόδια, πόνο στις αρθρώσεις, πόνο στην πλάτη και αισθάνεστε τις επιπτώσεις κάποιου παλιού τραυματισμού, δεν χρειάζεστε ακριβά τζελ και αλοιφές. 

Απλά προμηθευτείτε αυτά τα τρία συστατικά και κάντε αυτή την εύκολη συνταγή.

Συστατικά:


         Αλοιφή

• 300 ml αλκοόλης (70%)
• 100 ml ιωδίου
• 10 δισκία ασπιρίνης 300 mg

Όλα τα συστατικά μπορούν να αγοραστούν από ένα φαρμακείο.

Το ιώδιο είναι γνωστό ως ένα φάρμακο που σκοτώνει τους μύκητες, τα παράσιτα, τους ιούς και τα βακτήρια, και μερικοί λένε ότι μπορεί να θεραπεύει και τις λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης.

healthyandnaturallife

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

Ο χιτλερικός εισαγγελέας της Πάτρας που έφτασε να γίνει υπουργός Δικαιοσύνης στις μέρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου-Οι Έλληνες βουλευτές του ΚΚΕ που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς

Δημοσθένης Κούκουνας
"ΤΑ ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ"

 Μεταξύ άλλων τα περιεχόμενά του: 

Ο χιτλερικός εισαγγελέας της Πάτρας που έφτασε να γίνει υπουργός Δικαιοσύνης στις μέρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

 – Οι αληθινές διαστάσεις της υπόθεσης Μέρτεν, η πραγματική σχέση του με τον Μακρή και τη Δοξούλα Λεοντίδου

 – Το απίθανο παρασκήνιο που συνδέει την Κατοχή με την άνοδο του Καραμανλή στην εξουσία το 1955 

– Η στάση του Κωνσταντίνου Καραμανλή επί Κατοχής και ένα άκρως απόρρητο έγγραφο από τα αρχεία της CIA του 1962, σύμφωνα με το οποίο στη δίκη του Άιχμαν ο γενικός εισαγγελέας του Ισραήλ απέκρυψε στοιχεία που εμφάνιζαν τον Καραμανλή ως πράκτορα των Γερμανών που πήρε μέρος στην εξόντωση των Εβραίων της Ελλάδος

 – Ο αρχιραβίνος Κόρετς και η περίπτωση των …500 Εβραίων δοσιλόγων 

– Ο Καραμανλής, η Ένωση Σοσιαλιστών επί Κατοχής και το Αριστερό Μέτωπο Παπανδρέου-Κανελλόπουλου στα Δεκεμβριανά 

– Το πολιτικό κατεστημένο και οι επώνυμοι πολιτικοί αρχηγοί κατά την Κατοχή

– Ο Δημήτρης Γληνός και οι επαφές του με τον
Βουλπιώτη και τον Ιωάννη Ράλλη

 – Η αυθεντική αλήθεια για το μυθικό πρόσωπο του Ιωάννη Βουλπιώτη και οι πραγματικές του σχέσεις με την οικογένεια Ζήμενς, τον ΕΔΕΣ, τον Γληνό, τον Μπάλφουρ κ.ά.

 – Η φιλογερμανική στάση του Νικολάου Πλαστήρα στη Γαλλία του Βισύ και πώς βρέθηκε στην Αθήνα κατά τα Δεκεμβριανά 

– Η στάση του ΚΚΕ και της ΕΣΣΔ στους πρώτους κατοχικούς μήνες – Η απέλαση του Έλληνα πρεσβευτή από τη Μόσχα 

– Οι Έλληνες βουλευτές του ΚΚΕ που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς 

– Ο Άρης Βελουχιώτης από δηλωσίας πρωτοκαπετάνιος και το ταξίδι του αδελφού του στη χιτλερική Γερμανία λίγο πριν ξεσπάσει ο παγκόσμιος πόλεμος 

– Έλληνες κατάσκοποι των Γερμανών στην απελευθερωμένη Ελλάδα και η κυβέρνηση Τσιρονίκου στη Βιέννη 

– Τα Τάγματα Ασφαλείας στην Αθήνα, την Πάτρα και αλλού 

– Αποδοχή της τοπικής κοινωνίας και συνεργασία με τους Άγγλους 

– Ο συνταγματάρχης Κουρκουλάκος και οι παράγοντες της περιοχής

 – Οι Ιταλοπατρινοί – Εθνικοί μειοδότες σε μειονοτικούς χώρους 

– Η διείσδυση των Ιταλών και η ιταλική σφαίρα επιρροής 

– Η οικογένεια Καποδίστρια στην Κέρκυρα, ο Πιέρο Παρίνι και η Μέλπω Φαφαλιού 

– Κουτσοβλαχικό, Διαμάντης, Ματούσης και οι λεγεωνάριοι 

– Η ΕΣΠΟ και τα ΕΕΕ, τα ΕΑΣΑΔ στη Θεσσαλία κ.ά. 

– Η αλήθεια για τον Έβερτ και τα Σώματα Ασφαλείας

 – Μια Ελληνίδα πριγκίπισσα, πρώτη εξαδέλφη του Γεωργίου Β΄, στον θρόνο της Κροατίας

 – Γαλαζοαίματοι στην υπηρεσία της ...Γκεστάπο! 

– Οι συνδικαλιστές και ο Γιάννης Καλομοίρης παραπαίοντας ανάμεσα στους Γερμανούς, τον Μουσολίνι και το ΕΑΜ 

– Το παρασκήνιο για να ανέβει στον αρχιεπισκοπικό θρόνο ο Δαμασκηνός από γερμανικής πλευράς 

– Το Άγιον Όρος, το χρυσόβουλο του Χίτλερ, ο καθηγητής Νταίλγκερ, το προνομιούχο Βατοπέδι και οι δοσίλογοι μοναχοί 

– Ένας Γερμανός εγκληματίας πολέμου που τον έκρυβε στο σπίτι του ο Μποδοσάκης 

– Πώς ο Μποδοσάκης τριπλασίασε την περιουσία του 

– Τα κατοχικά δάνεια, η περίεργη άγνοια των ειδημόνων και η μειοδοτική στάση των σημερινών κορυφαίων πολιτικών 

– Οι πέντε Γιώργηδες και η οικογένεια Μερκούρη 

– Μερικές χαρακτηριστικές δραστηριότητες

 – Εκατοντάδες οι συνεργάτες των Γερμανών στην Κρήτη

– Για πρώτη φορά αναφορά σε χιλιάδες ονόματα και περιπτώσεις δοσιλογισμού κ.ά. 

– Απίθανες οικογενειακές προεκτάσεις μέχρι τη σημερινή εποχή...

 http://aera2012.blogspot.gr/
το είδα

http://oimaskespeftoun.blogspot.gr/2015/04/blog-post_78.html