Οι χρηματοπιστωτικοί επενδυτές

Οι χρηματοπιστωτικοί επενδυτές έχουν ήδη πιεί το αίμα του ελληνικού χρέους -αλλά αυτή η δραστηριότητα δεν είναι αναπόφευκτη- τέτοια όρνεα μπορούν να εμποδιστούν

Δεν είναι όλοι δυσαρεστημένοι με τη δεινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Μια ομάδα χρηματοπιστωτικών "επενδυτών" ήπιε το αίμα του ελληνικού χρέους την Τρίτη - απλά με το να ειναι πιο ανερμάτιστοι παίκτες της αγοράς.

Η Dart Management είναι μία επενδυτική εταιρεία με βάση τα νησιά Κάυμαν, μια μια βρετανική υπερπόντια κτήση, διαβόητη για το ότι αποτελει φορολογικό παράδεισο. Το επιχειρηματικό μοντέλο της Dart της έχει κερδίσει τον τίτλο "fund-όρνεο".

Τα όρνεα "επενδύουν" στο εθνικό χρέος χωρών που είναι αντιμέτωπες με την κρίση - πράγμα που σημαίνει πως μπορούν να αγοράσουν το χρέος τους φθηνά. Στη συνέχεια "καραδοκούν" για όποιας μορφής υποβάθμιση αυτού του χρέους. Κάνοντάς το αυτό, ελπίζουν να αποπληρωθούν πλήρως. Με δεδομένο ότι πλήρωσαν μόνο μέρος της αξίας του χρέους, η πλήρης αποπληρωμή αποφέρει τεράστιο κέρδος.

Τα fund όρνεα απέκτησαν τις ικανότητές τους στην πλάτη αναπτυσσόμενων χωρών: η Elliot Associates, ένα αμερικανικό hedge fund, εφάρμοσε πιλοτικά το πρόγραμμα την δεκαετία του '90, κερδίζοντας μια υπόθεση κατά του Περού, το οποίο κατέβαλε στο 400% αυτό που πήρε από την Elliot. Θεωρείται πως στην Elliot ανήκει και μέρος του χρέους της Ελλάδας. Η Dart ωστόσο πήρε 600 δισ. δολάρια από τη Βραζιλία μετά την κρίση του 1993.

Τα τελευταία χρόνια, τα funds-όρνεα έχουν βάλει στόχο κάποιες από τις πιο εξαθλιωμένες χώρες του κόσμου. Η Λιβερία και η Ζάμπια έχουν συρθεί στα βρετανικά δικαστήρια για να υποχρεωθούν να πληρώσουν funds που είχαν αγοράσει σχεδόν τσάμπα πολύ παλιά χρεή, τα οποία δημιουργήθηκαν απο δικτατορικά καθεστώτα.

Όταν οι χώρες αρνούνται να πληρώσουν, τα όρνεα τις καταδιώκουν ανά τον κόσμο, επιχειρώντας να αρπάξουν τα εκτός χώρας περιουσιακά στοιχεία. Σε μία περίπτωση, ένα ιδιαίτερα επιθετικο και αναλγητο fund-όρνεο προσπάθησε να βάλει χέρι σε χρήματα ανθρωπιστικής βοήθειας με αποδέκτη τη Δημοκρατία του Κονγκό. Μέχρι Σήμερα, η Δημοκρατία του Κονγκό καταδιώκεται από ένα άλλο fund που ονομάζεται FG Hemisphere, με το οποίο βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη για περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στο Τζέρσεϋ. Το τελικό στάδιο της δίκης θα λάβει χώρα στις 28 Μαΐου στο Λονδίνο, με βάση όμως το Δίκαιο του Τζέρσεϋ.

Ένας νόμος που πέρασε τις τελευταίες μέρες στη Βρετανία ορίζει πως πλέον τα funds-όρνεα δεν θα θα μπορούν να κερδοσκοπούν επί των παλαιών χρεών χωρών με πολύ χαμηλό εισόδημα στα Βρετανικά δικαστήρια - πρόκειται για ένα τεράστιο βήμα μπροστά. Ωστόσο, ο εν λόγω νόμος δεν έχει εφαρμογή σε άλλες χώρες -από τη Νιγηρία ώς την Ελλάδα- ή σε νέα χρέη.

Η περίπτωση της Αργεντινής μάς δίνει κάποια στοιχεία για το ποια μπορεί να είναι τα επακόλουθα στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια. Από τότε που η χώρα πτώχευσε το 2001, μετά από χρόνια επιβαρύνσεων και προγραμμάτων λιτότητας που τη γονάτισαν, γέμισε και αγωγές από funds-όρνεα που αρνούνταν να δεχθούν την υποβάθμιση. Αυτά τα funds συμπεριλαμβάνουν τόσο τη Dart όσο και την Elliot, καθώς και μια εταιρεία - ομπρέλα, γνωστή ως American Task Force Argentina που έχει επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει την αμερικανική εξωτερική πολιτική ως μέσο πίεσης ώστε να αποπληρώσει η Αργεντινή αυτά τα χρέη.

Για τις εταιρείες αυτές μια κρίση τόσο μεγάλη όσο αυτή της Ελλάδας τις κάνει να τους τρέχουν τα σάλια. Εδώ και μήνες, τα funds-όρνεα μηχανεύονται τις καλύτερες στρατηγικές ώστε να πέσει στα νύχια τους η Ελλάδα. Αγοράζουν ελληνικά ομόλογα που υπάγονται σε ξένο δίκαιο, καθώς τα ελληνικά ομόλογα που υπάγονται σε ελληνικό δίκαιο χρειάστηκε πλειοψηφικά να κουρευτούν.

Το ελληνικό "κούρεμα" αποτέλεσε μία πολύ συμφέρουσα συμφωνία για τους κατόχους των ομολόγων, οι οποίοι πληρώθηκαν 50% της ονομαστικής τιμής σε μία περίοδο που τα ίδια ομόλογα δίνονταν στην αγορά στο 35% της αξίας τους - και την ίδια ώρα έλαβαν και κίνητρο ρευστότητας. Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετά καλό για τα όρνεα. Η αμερικάνικη νομική εταιρεία Bingham McCutchen φέρεται να προσπαθούσε να οργανώσει μια ομάδα τέτοιων funds ώστε να κινηθεί νομικά για να πληρωθεί την πλήρη αξία των ομολόγων. Για κάποια από αυτά τα fund, η Τρίτη ήταν μέρα πληρωμής. 

Αντί να διακινδυνεύσει ακολουθώντας την νομική οδό, η Ελλάδα αποφάσισε να επιστρέψει 463 εκ. ευρώ στα εξωτερικά της χρέη. Από αυτά, το 90% φέρεται να είχε παραλήπτη την Dart Management. Την ώρα που το ελληνικό κράτος πρόνοιας καταρρέει και η ανεβαίνει το ποσοστό των αυτοκτονιών, των φόρων και των κρουσμάτων του AIDS, o Κένεθ Νταρτ αράζει στο σκάφος των 220 ποδιών στα νησιά Καϋμάν και μετρά τη λεία του.

Οι κάτοχοι ομολόγων που ξεπερνούν τα 6 δισ. ευρώ αρνήθηκαν να ανταλλάξουν τα ομόλογά τους με νέα - οπότε το παραπάνω δεν θα είναι το τελευταίο σκάνδαλο. Αλλά δεν είμαστε ανίκανοι να τους σταματήσουμε. Ένας επικεφαλής ενός fund-όρνεου είπε στους Financial Times: "Eυδοκιμούμε εκεί που οι άνθρωποι είναι κακώς ενημερωμένοι". Το πρώτο βήμα είναι να εισάγουμε τη διαφάνεια στις αγορές ομολόγων. Είναι τρομερό το γεγονός πως ούτε οι ίδιοι οι Έλληνες δεν γνωρίζουν σε ποιους ανήκει το χρέος τους, πότε αγοράστηκε ή πόσο πλήρωσαν γι' αυτό.

Ο Ντέιβιντ Κάμερον και ο Τζορτζ Οσμπορν ήταν πολύ σαφείς όταν είπαν πως η Ε.Ε. πρέπει να λύσει τα προβλήματα της - αλλά δεν έκαναν τίποτα για να σταματήσουν τα funds- όρνεα των οποίων τα χρέη ανήκουν στο βρετανικό δίκαιο. Η κυβέρνηση μπορεί να πιέσει όλους τους πιστωτές που υπάγονται στο βρετανικό Δίκαιο να δεχθούν το κούρεμα που έχει ήδη συμφωνηθεί. Ακόμη θα μπορούσε να προχωρήσει ακόμη πιο πέρα και να νομοθετήσει ώστε να αποφευχθούν υπέρογκα κέρδη επί χρεών που αποκτήθηκαν στη δευτερογενή αγορά ένας τέτοιος νομος συζητείται στις ΗΠΑ

Η Ελλάδα είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης μεταξύ ανερμάτιστων επενδυτών από τη μια και πολιτών που θέλουν η οικονομία τους να λειτουργεί για το κοινό συμφέρον από την άλλη. Το να αράζουν οι κυβερνήσεις και να λένε πως "έτσι είναι τα πράγματα" δεν είναι αρκετό.

*O Nικ Ντίαρντεν είναι επικεφαλής της Jubilee Debt Campaign

(Μετάφραση Αναστασία Γιάμαλη)

 

 

 Γιαννακοχωρίτης

 

http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/05/blog-post_729.html 

Τα ΜΑΤ έβγαλαν τα κράνη και διαδήλωσαν με το λαό!-“Έλληνες” ΜΑΤατζήδες βλέπετε τα χάλια σας;

Αυτή την εικόνα θα έπρεπε να την είχαμε δει στην Ελλάδα. Αλλά από τους ταγματασφαλίτες των μνημονιακών κατοχικών δυνάμεων τι να περιμένει κανείς;

Όσο κι αν φαίνεται περίεργο η εικόνα είναι από τη Γερμανία. Στις 19 Μαΐου, σε διαδήλωση των εκεί Αγανακτισμένων, οι δυνάμεις των γερμανικών ΜΑΤ έβγαλαν τα κράνη και διαδήλωσαν με το λαό! Απίστευτο; Και όμως αληθινό!

Η φωτογραφία κάνει το γύρο του facebook και τα συστημικά Μέσα παραπληροφόρησης φρόντισαν να σας την αποκρύψουν! Για μια ακόμη φορά το διαδίκτυο είναι το μόνο Μέσο που μπορεί κανείς να πληροφορηθεί την αλήθεια. (Λεπτομέρεια: Μέσα στο πλήθος διακρίνεται και μια ελληνική σημαία).

 tsantiri.gr

http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/05/blog-post_9616.html

Και ο θεός την 9η μέρα ήθελε να μοιράσει 18δις στους πιστούς του*

*για να θεωρηθείς πιστός, ισχύουν οι ίδιοι όροι και προϋποθέσεις που ίσχυαν και στο “δωρεάν χρήμα για όλους τώρα“. Παρακαλούνται όσοι διαθέτουν τα κατάλληλα προσόντα θα ειδοποιηθούν αρμοδίως από άγγελο φέροντα κρίνο.

Όταν ο θεός έφτιαξε το διαύγεια, ήταν αρκετά προνοητικός προκειμένου να το κάνει τόσο δύσχρηστο, έτσι ώστε κανείς -πέρα από τους πιο σκληραγωγημένους- να μην μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Όπως και με τη μηχανογράφηση του εθνικού τυπογραφείου αν δεν πήγαινες μιλητός στο τάδε φεκ της τάδε ημερομηνίας, ήσουν χαμένος από χέρι.

Αυτό είναι μια κλασική τακτική επικοινωνιακής διαχείρισης. Κρύβεις τα πιο σημαντικά μέσα σε μια θάλασσα από ασήμαντα πράγματα. Και επειδή οι δυνατότητες μας είναι περιορισμένες, η τακτική είναι συνήθως επιτυχημένη.

Σε αντίθεση με τους οχτρούς μου που πιστεύουν ότι είμαι η θεά κάλι με τα 10 χέρια και κατευθείαν πληροφόρηση από τη goldman sachs και analprobe σε απευθείας wireless σύνδεση με τους αριανούς, σας διαβεβαιώ πως είμαι ένας συνηθισμένος καραγκιόζης. Που προσπαθεί να παρακολουθεί τα νέα, όσο πιο αποστασιοποιημένα γίνεται προκειμένου να μη χάνεται μέσα στη θάλασσα της άχρηστης πληροφορίας.

Αυτές τις μέρες κατακλυζόμαστε από δεκάδες άσχετες βλακείες. Που έχουν στόχο να φτιάξουν κλίμα. Όπως η φοβερή είδηση πως οι πρέσες είναι έτοιμες να τυπώσουν δραχμές (όταν η μοναδική είδηση του άρθρου είναι πως υπάρχει μια εταιρία που τυπώνει χαρτονομίσματα). Ή όπως η ανακυκλούμενη εμμονή των φιλελεύθερων με ένα πιθανό bank run, το οποίο -κοπιάροντας φον μίζες- το θεωρούν “ψήφο” των καταναλωτών. Κάτι σαν φυσικό φαινόμενο. Κάποια στιγμή πρέπει να κάνω ταληράκια το για ποιο λόγο στις σημερινές οικονομίες το bank run είναι αδύνατο και πως η απόδειξη του πόσο αδύνατο είναι έχει συμβεί εδώ και 3 χρόνια. Σας υπόσχομαι να το κάνω μέχρι τις εκλογές για να τελειώνουμε και με αυτόν τον μύθο. Αλλά θα με αφήσετε να ασχοληθώ σήμερα με τη μοναδική είδηση που θα έπρεπε να μας απασχολεί.

Εμφανίστηκε πριν από μερικές μέρες σε όλα τα καθεστωτικά παπαγαλάκια με μικρές παραλλαγές μεταξύ τους. Στην ουσία εμφανίστηκε ως προσπάθεια εφησυχασμού της κοινής γνώμης από τον πανικό που δημιουργούσαν τα ίδια παπαγαλάκια μερικές μέρες πιο πριν. Η είδηση ήταν πως τα πρώτα 18δις ετοιμάζονται να δοθούν στις τράπεζες αυτές τις μέρες. Πρόκειται για τα πρώτα 18δις από τα 50δις που μας είπαν ότι θα δοθούν δωράκι στις τράπεζες. Αλλά ας το ξεμπλέξουμε λίγο το κουβάρι.

Πάρε πάρε πάρε

Ας το πάρουμε από την αρχή⁽¹⁾. Μια τράπεζα είναι το μαγικό εκείνο ίδρυμα που μπορεί να έχει στην τσέπη της 1ευρώ και να δανείζει καμιά 20αριά που μαγικά τα εμφανίζει από το πουθενά. Αυτό επειδή είμαστε ευγενικοί άνθρωποι το ονομάζουμε πιστωτική επέκταση κι όχι τύπωμα, στην ουσία -τη στιγμή που συμβαίνει- είναι το ίδιο και το αυτό. Μπορεί μια τράπεζα να δημιουργεί χρήμα κατά το δοκούν? Όχι φυσικά, γιαυτό όπως μαθαίναμε στο λύκειο η κεντρική τράπεζα της βάζει μερικούς περιορισμούς. Οι δύο βασικοί περιορισμοί που έχει μια τράπεζα είναι η λεγόμενη χρηματοδότηση των δανείων (ρευστότητα) και τα λεγόμενα εποπτικά κεφάλαια.

Η πρώτη εκφράζεται από τον λόγο των δανείων που έχει δώσει δια των (ξένων) χρημάτων που διαθέτει στο ταμείο της. Σε γενικές γραμμές η καλή τραπεζική λέει πως για κάθε 10ευρώ που έχεις μαζέψει σε καταθέσεις, θα πρέπει να έχεις δώσει γύρω στα 7-8ευρώ δάνεια. Ο λόγος που χρειάζεται μια τέτοια ασφάλεια είναι το εξής πρόβλημα της τραπεζικής τέχνης. Οι τράπεζες δανείζονται από τους καταθέτες βραχυχρόνια και δανείζουν στους δανειζόμενους μακροχρόνια. Επειδή οι καταθέσεις είναι κάτι που μεταβάλλεται γρήγορα και εύκολα, ενώ τα δάνεια κάτι που μεταβάλλεται αργά και δύσκολα, καλό είναι να έχεις στο σεντούκι περισσότερες καταθέσεις από δάνεια, προκειμένου να εξισορροπείς τον άστατο χαρακτήρα των καταθέσεων.

Στις ελληνικές τράπεζες, όχι μόνο δεν συνέβαινε αυτό, αλλά πολλές φορές τα δάνεια ξεπερνούσαν τις καταθέσεις (αμαρτία στην οποία είχαν υποπέσει όλες οι ελληνικές τράπεζες πλην του κακού και κρατικοδίαιτου ΤΤ αν θυμάμαι καλά που βρισκόταν πολύ κάτω της μονάδας), τότε λέμε πως οι τράπεζες έχουν ένα χρηματοδοτικό κενό. Το 2009 τα δάνεια που είχαν δώσει οι ελληνικές τράπεζες ήταν γύρω στα 300δις στο εσωτερικό και 45-50δις στο εξωτερικό ενώ οι συνολικές καταθέσεις ήταν μόλις 290δις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ήταν αμελητέες. Και μόλις βγάλεις από την εξίσωση το “οπισθοδρομικό” και κρατικοδίαιτο ΤΤ και τους “βλάχους” της τράπεζας κύπρου, η κατάσταση στην ελληνική τραπεζική αγορά ήταν για κλάματα.

Για να το καλύψουν αυτό το κενό, θα πρέπει ή να κάνουν φλαπ φλαπ τα ματάκια τους στους καταθέτες, ή να δανειστούν χρήμα στη χονδρική. Αυτά συνέβαιναν τα παλιά καλά χρόνια διότι από τον σεπτέμβρη του 2008 και μετά οι τράπεζες βρίσκουν χρήμα ή από τους καταθέτες ή κατευθείαν από την ΕΚΤ μέσω των γνωστών προγραμμάτων “έκτακτης” ρευστότητας.

Αυτό το έκτακτη είναι και καλή ατάκα για να πείσεις τη σύντροφό σου να κάνετε παιδί. Αγάπη μου θα κάνουμε ένα έκακτο παιδί προσωρινά, όσο προσωρινή είναι και η ρευστότητα της ΕΚΤ (το έκτακτο παιδί θα ήταν ήδη σχεδόν 4ετών και με σίγουρο μέλλον +3χρόνια γκαραντί).

Για παράδειγμα το χρηματοδοτικό κενό των ελληνικών τραπεζών βρίσκεται γύρω στα 110-130δις ευρώ και καλύπτεται μέσα από την ΕΚΤ και τον ELA.

Όταν όμως μια τράπεζα έχει εκδώσει ένα θαλασσοδάνειο, πχ έχει δώσει στο mega 230εκ ευρώ (τυχαίο παράδειγμα), και πάρει χαμπάρι πως το mega (τυχαίο παράδειγμα πάντα) δεν πρόκειται να τα επιστρέψει ποτέ, τότε η τράπεζα θα πρέπει να ξεγράψει 230εκ ευρώ από το δανειακό της χαρτοφυλάκιο και να τα θεωρήσει ως πιθανές ζημιές. Για να καλύψει αυτή τη χασούρα, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα χρήματα των καταθετών της (διότι δεν της ανήκουν), αλλά πρέπει να βάλει τα χρήματα από την τσέπη της.

Η τσέπη της τράπεζας λοιπόν, είναι το λεγόμενο μετοχικό κεφάλαιο, είναι δηλαδή τα χρήματα που έχουν βάλει οι ιδιοκτήτες της. Κάθε τράπεζα είχε υποχρέωση να διαθέτει στο ταμείο της ένα ποσό για τις κακές μέρες που ένα δάνειο τους έσκαγε στα μούτρα. Αυτό το ταμείο έπρεπε να αποτελεί τουλάχιστον το 4% των δανείων που είχε δώσει και σύμφωνα με τους καινούργιους κανόνες θα πρέπει να αποτελεί το 8-9% των δανείων που έχει δώσει (αυτά είναι τα λεγόμενα εποπτικά κεφάλαια). Αν δεν έχει τα χρήματα αυτά στο ταμείο, τότε η τράπεζα πρέπει να τα βρει ή να χάσει την άδειά της.

Τα χρήματα αυτά λοιπόν τα βρίσκει είτε από τις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου (και τα βάζουν οι ιδιοκτήτες), είτε από κέρδη παρελθόντων ετών που τα κρατάς καβάτζα για μια κακή στιγμή. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, οι ελληνικές (όπως και πολλές άλλες τράπεζες) δεν έχουν στο ταμείο αρκετά κεφάλαια για να αντιμετωπίσουν τα θαλασσοδάνεια, διότι τόσα χρόνια, μέτοχοι και στελέχη έτρωγαν με χρυσά κουτάλια από τα αποθεματικά που μάζευαν μέσω των μεγάλων κερδών.

Enter papadimos

Και σήμερα βρίσκονται στο κακό αυτό σημείο να μην έχουν φράγκο στην τσέπη. Εδώ λοιπόν έρχονται τα 50δις που τους υπόσχονται εδώ και μερικούς μήνες. Καθώς οι ιδιοκτήτες τους φυσικά δεν θέλουν να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουν τα ιδρύματά τους (ακόμα και στην περίφημη συγχώνευση αλφαμπανκ-γιουρομπανκ, οι μεγαλομέτοχοι δεν έβαζαν φράγκο από την τσέπη τους αλλά αντίθετα έβαζαν κάτι μεσανατολίτες να κάνουν τα κορόιδα με 500ψωροεκατομμύρια), περιμένουν από το κράτος να το κάνει. Το ίδιο κακό κράτος που μισούν και δεν θέλουν στα πόδια τους

Αυτό ήταν και το βασικό μέλημα παπαδήμου από τη στιγμή που ανέλαβε την πρωθυπουργία. 2 βδομάδες πριν την αναλάβει (όταν σύμφωνα με την καλή εφημερίδα το βήμα σουλάτσερνε μεταξύ φρανκφούρτης και χάρβαρντ παλιοαγράμματοι μουζίκοι), ούρλιαζε στα μμε πως κούρεμα μεγαλύτερο από αυτό που αποφασίστηκε τον Ιούλιο (δηλαδή κούρεμα 0%), είναι καταστροφή και ξαφνικά γίνεται πρωθυπουργός ειδικού σκοπού με μοναδικό μέλημα το κούρεμα κατά 50%. Η απάντηση φυσικά δεν είναι ότι ο παπαπδήμος άλλαξε γνώμη. Αλλά καθώς οι ευρωπαίοι πίεζαν για κούρεμα, ο παπαδήμος μπήκε στην πρωθυπουργία για να κάνει damage control. Και τα κατάφερε περίφημα καθώς υποσχέθηκε στις τράπεζες τουλάχιστον 50δις ευρώ, τη στιγμή που η χασούρα τους από το κούρεμα δεν ξεπερνούσε τα 24δις

Το πιο σκανδαλώδες της υπόθεσης είναι πως αυτά τα 50δις οι τράπεζες θα τα έπαιρναν όπως και τα προηγούμενα 11δις σε ρευστό. Δηλαδή απολύτως τσάμπα, τη στιγμή φυσικά που ο ελληνικός λαός θα πλήρωνε τους τόκους αυτών των δανεικών και το χρέος θα λογιζόταν στο ελληνικό κρατικό χρέος.

Η πλάκα είναι πως ο παπαδήμος δεν πρόκαμε να περάσει ούτε το πρώτο σκέλος της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών γιατί τον πρόλαβαν οι εκλογές. Τι έκανε λοιπόν το θηρίο? Πέρασε μαζί με το άλλο το αστέρι τον σαχινίδη μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου που έδινε την εξουσιοδότηση στο υπουργικό συμβούλιο να αποφασίσει τη μορφή που θα έχει αυτή η χρηματοδότηση.

Όπως μου εξήγησαν οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, είναι κάτι παπαρίτσες που συνήθως χρησιμοποιούνται προκειμένου να ρυθμίσουν την άδεια λειτουργίας καντίνας του μπατζανάκη στην παραλία της κάτω παναγιάς και πάντως σίγουρα όχι για να ρυθμίσουν το πως θα δοθεί το 10% του ελληνικού ΑΕΠ στις τράπεζες.

Πού βρίσκεται το ζουμί? Μα φυσικά στους όρους που το υπουργικό συμβούλιο θα αποφασίσει να θέσει.

Έλα έλα ελά

Όπως είπαμε πριν αυτά τα 18δις δεν είναι σαν τα υπόλοιπα 70δις που έχουμε δώσει ως εγγυήσεις προκειμένου να καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό. Είναι σκληρό ντούρο γκουζγκούνιο χρήμα που θα δοθεί ως αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στις τράπεζες. Και τώρα προσέξτε την τρελή πανευρωπαϊκή καραγκιοζιά.

Τα χρήματα αυτά θα προέρχονταν από τον γνωστό EFSF και τα οποία ο EFSF υποτίθεται θα έβρισκε με το να πουλάει ομόλογα (ως εταιρία) στις αγορές. Αυτό ήταν ένα ταχυδακτυλουργικό προκειμένου να πουν οι ευρωπαίοι πως εμείς δεν είμαστε σαν τους βρετανούς και τους αμερικάνους που τυπώνουμε χρήμα

Βέβαια τα ομόλογα που έχει εκδώσει ο EFSF προκειμένου να πάρει ζεστό χρήμα, δεν έτυχαν και μεγάλης αγάπης από τις “αγορές”. Έτσι, καθώς ο EFSF δεν έχει ρευστό να δώσει, θα προσφέρει στις ελληνικές τράπεζες 18δις σε ομόλογα EFSF, τα οποία οι τράπεζες μετά θα δώσουν στην EKT προκειμένου η ΕΚΤ να τους προσφέρει “έκτακτη” ρευστότητα ύψους 18δις ευρώ.

Όκ όσοι δεν το καταλάβατε, στην ουσία η ΕΚΤ θα τυπώσει 18 δις και θα τα δώσει στις ελληνικές τράπεζες (βραχυχρόνια πάντα), αλλά εμείς θα κάνουμε τα πάντα για να μην ονομάσουμε αυτή την πράξη τύπωμα. Αυτά τα πρώτα 18δις (σχεδόν 10% του ΑΕΠ) θα χρεωθούν στο ελληνικό κράτος και θα δοθούν στις τράπεζες ως προκαταβολή για την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου που θα κάνουν στους επόμενους μήνες. Καθώς οι ιδιοκτήτες των τραπεζών δεν θέλουν να βάλουν το χέρι στην τσέπη και προτιμούν να το κάνει το κράτος για πάρτη τους.

Στον καπιταλισμό, όταν γίνεται μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου με παραίτηση των παλαιών μετόχων, ο καινούργιος μέτοχος που βάζει τα χρήματα, αποκτά κι ένα ποσοστό στο μετοχικό κεφάλαιο. Επειδή τα 18δις είναι πολλά λεφτά, στην ουσία το κράτος γίνεται ο κύριος μέτοχος των ελληνικών τραπεζών, κάτι το οποίο θα σήμαινε πως η δουλειά του παπαδήμου τόσους μήνες πήγε στράφι.

Για να μη συμβεί αυτό, δημιουργήθηκαν διάφορα άλλα ταχυδακτυλουργικά προκειμένου το ρευστό της αύξησης κεφαλαίου να μην αλλάξει το ποιος διοικεί την τράπεζα. Στους μεγάλους πολυμετοχικούς καπιταλιστικούς οργανισμούς όπως και στη σοβιετική ένωση, η ιδιοκτησία στην ουσία είναι τόσο αόριστη και πολυδιασπασμένη, που την ουσιαστική ιδιοκτησία την έχει το management. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα ελληνικής τράπεζας είναι η alphabank.

Το ένα ταχυδακτυλουργικό ήταν το παλιό με το οποίο δόθηκαν και τα πρώτα 5δις ρευστού από το γνωστό πακέτο των 28δις του αλογοσκούφη, δηλαδή οι προνομιούχες μετοχές (τα μερίσματα των οποίων ποτέ δεν πληρώθηκαν παρεμπιπτόντως). Η δεύτερη λύση ήταν μία που θα ικανοποιούσε την επιμονή ΓρΑΠ για “κοινές μετοχές” αλλά με οικειοθελή παραίτηση του μετόχου από το δικαίωμα ψήφου. Αυτή η ιδέα βυθίστηκε μαζί με την εξαφάνιση ΓρΑΠ καθώς οι τραπεζίτες ήξεραν πως οι κοινές μετοχές έχουν μεγάλη ισχύ και η οικειοθελής παραίτηση μπορεί ανά πάσα στιγμή να αρθεί.

Έτσι η πιο όμορφη λύση που προκρίνεται από τα παπαγαλάκια είναι τα λεγόμενα CoCos, δηλαδή κάτι μετατρέψιμα ομόλογα που κρατάνε τη μετοχική σύνθεση ίδια (δηλαδή την παλιά) παρά το γεγονός πως ο καινούργιος μέτοχος θα βάλει περισσότερα χρήματα απόσα όλοι οι παλιοί και μετατρέπονται σε μετοχές μόνο μετά από 500τέρμινα κι αν οι παλιοί μέτοχοι δεν τα αποπληρώσουν κι αν το μασάζ πετύχει κι αν έχουν την ευγενή καλοσύνη. Με λίγα λόγια πρόκειται για δώρο και ξεκάθαρη απατεωνιά εις βάρος των φορολογουμένων που ας μην ξεχνάμε πληρώνουν τον λογαριασμό.

Σύμφωνα με τα παπαγαλάκια αυτό το χρήμα θα εκταμιευτεί αύριο μεθαύριο προς τις τράπεζες, αλλά προσωπικά δεν είδα καμία απόφαση υπουργικού συμβουλίου, για τον πολύ απλό λόγο πως μετά τις εκλογές δεν υπάρχει κυβέρνηση, αλλά υπηρεσιακή κυβέρνηση. Που φυσικά δεν έχει κανένα δικαίωμα να μοιράσει το 10% του ελληνικού ΑΕΠ όπως γουστάρει η ίδια.

Εδώ λοιπόν θα αρχίσει η τρομοκρατία. Μα κύριε τέκι θέλετε να κλείσουν οι τράπεζες? Θέλετε να χάσουν τις καταθέσεις τους οι μικροκαταθέτες? Όχι προσθεού δεν θέλω κάτι τέτοιο. Να τα δώσετε τα 18δις, αλλά να τα δώσετε με κοινές μετά ψήφου μετοχές όπως γίνεται στον καπιταλισμό. Με αυτόν τον τρόπο οι τράπεζες θα πάρουν τα χρήματα και ο καινούργιος μέτοχος θα έχει δικαίωμα στη διοίκησή τους όπως γίνεται στον καπιταλισμό.

Κι αν το χέρι του υπηρεσιακού πρωθυπουργού δεν αντέχει να το κάνει αυτό, θα πρέπει να αφήσει στην επόμενη κυβέρνηση που θα ψηφιστεί από τον ελληνικό λαό να αποφασίσει το είδος και τη μορφή που θα έχει η αύξηση κεφαλαίου. Κάθε άλλη κίνηση θα είναι πλήρως παράνομη διότι οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις δεν έχουν δικαίωμα να παίρνουν τέτοιου είδους αποφάσεις.

Φυσικά τα παπαγαλάκια θα σας πούνε πως η τρόικα δεν το θέλει αυτό και προτιμά τα CoCos. Πράγμα που είναι αλήθεια, όσο είναι αλήθεια το ότι η τρόικα ήθελε όσο ό,τιδήποτε άλλο την κατάργηση των φόρων στις καγιέν. Διότι οι ευρωπαίοι το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι να μην τους σκάσει το ευρωσύστημα στα μούτρα. Γιαυτό και δίνουν τα χρήματα πριν τις εκλογές παρά τις απειλές διαφόρων τσουτσεκιών για το αντίθετο. Το αν θα διοικούν τις τράπεζες οι ίδιοι τραπεζίτες που τις έφεραν μέχρι εδώ ή όχι τους είναι παντελώς αδιάφορο.

Ρέστα κι όξω από την πόρτα.

Τα πράγματα είναι απλά, πολύ απλά. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα τις επόμενες μέρες χρέος ύψους περίπου 10% του ΑΕΠ θα προστεθεί στις πλάτες όλων μας. Αυτό το χρέος θα πάει στις τσέπες των τραπεζών με τη μορφή αύξησης μετοχικού κεφαλαίου. Ο κ.παπαδήμος θέλει αυτό το χρέος να χαριστεί στις τράπεζες, κάτι εντελώς αντίθετο με οποιαδήποτε αρχή του καπιταλισμού. Δεν έχει κανένα δικαίωμα να το κάνει, διότι σε περίπτωση που δεν τον ειδοποίησαν δεν είναι πια πρωθυπουργός. Κάτι φυσικά που ισχύει και για τον κ.πικραμένο που υπάρχει στη θέση που υπάρχει διεκπεραιωτικά μέχρι να γίνουν εκλογές.

Η μορφή των μετοχών που θα πάρει από τις τράπεζες το ελληνικό δημόσιο μέσω της αύξησης κεφαλαίου με χρήματά του ελληνικού λαού, είναι απόφαση που πρέπει να πάρει η επόμενη εκλεγμένη κυβέρνηση. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει σαφές προς την υπηρεσιακή κυβέρνηση, από όλες τις πολιτικές δυνάμεις (δηλαδή τον εξής σύριζα) που διαφωνούν με αποικιακού τύπου καραγκιοζιές τύπου CoCos και άλλα ανέξοδα δωράκια προς τους τραπεζίτες, διότι πρέπει επιτέλους κάποιος να επιβάλει τον καπιταλισμό σε αυτή τη χώρα.

Αν οι τραπεζίτες θεωρούν αυτή την εξέλιξη καταστροφική, ας βάλουν τα χρήματά τους εκεί που είναι το στόμα τους όπως λένε και στο αμέρικα κι ας κάνουν οι ίδιοι τις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου που χρειάζονται προκειμένου οι τράπεζές τους να μην περάσουν στα χέρια του οχτρού. Διότι το να βγάζεις δεκάρικους υπέρ του ιδιωτικού τομέα με κρατικά χρήματα, είναι ο ορισμός του τσάμπα μάγκα.

——————-

σημειώσεις

⁽¹⁾ μια εξίσου καλή αφήγηση για τις τράεπζες αν θέλετε να πάρετε μια δεύτερη γνώμη είναι αυτή του βαρουφάκη (προσοχή το λίνκ βγάζει στο protagon της υστερικής αντίδρασης, αλλά η ειρωνεία είναι πως με τον βαρουφάκη να έχει γίνει τόσο φίρμα, έχει χαλάσει τη μαγιονέζα των τέλογλου, χωμενίδη, μίχα και λοιπών του είδους)

Το link μου υποδείχθηκε από το peer review (βλέπετε πόσο ωραία ακαδημαϊκίζω προκειμένου να αναλάβω τη θέση του κυβερνήτη?).

Κρατά μια πολύ λογική γραμμή σκέψης παρότι θεωρώ τις προτάσεις του στο τέλος λίγο αφελείς. Το να αναλάβουν τις τράπεζες κάτι ξένοι τραπεζίτες του efsf υποννοεί πως α) υπάρχουν καλοί τραπεζίτες στην ευρωζώνη σε αντίθεση με τους κακούς δικούς μας, β) υπάρχει ένας τρόπος να διοικήσεις τις τράπεζες και να κατευθύνεις τα δάνεια που είναι “επιστημονικός”, προτάσεις που νομίζω πως ούτε ο ίδιος δέχεται ως αληθείς

Το να δοθούν οι μετοχές απευθείας στους φορολογουμένους, είναι εξίσου προβληματική πρόταση, καθώς θεωρεί πάλι το μάνατζμεντ της τράπεζας ουδέτερο, όταν στην ουσία είναι οι ουσιαστικοί ιδιοκτήτες με τον τρόπο που καταλαβαίνουμε τους ιδιοκτήτες. Στη σοβιετική ένωση (και στις μεγάλες πολυμετοχικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις) τα εργοστάσια ήταν του λαού. Αλλά επειδή ο λαός είναι κάτι λίγο φλου και ασύντακτο, ήταν στην ουσία η νομενκλατούρα του μάνατζμεντ που εξασκούσε τη διοίκηση κατά το δοκούν.

Κατανοώ πως δεν υπάρχει μια όμορφη απάντηση στο πρόβλημα και αυτός είναι ο βυξ του ψάλτου βαρουφάκη, γιαυτό άλλωστε και των εκτιμώ ως συγγραφέα. Από την αρχή που υποστήριζε τον ΓρΑΠ έδειχνε συνεχώς πως είναι ειλικρινής και διάφανος στις προθέσεις του, αντί να μας φλομώνει με τα διάφορα υπερφίαλα ψέματα που οι κολλητοί του συστήματος έλεγαν και ακόμα συνεχίζουν να λένε.

Ακριβώς επειδή δεν υπάρχει παράκαμψη του ζητήματος του ελέγχου των τραπεζών, συνεχίζω να υποστηρίζω πως το κράτος θα πρέπει να τις αναλάβει, αλλά φυσικά υποστηρίζω και τον μετασχηματισμό του κράτους, σ’ έναν οργανισμό που θα ελέγχεται και θα επηρεάζεται άμεσα από τους πολίτες, κάτι που είναι απαραίτητο για πολύ πιο σημαντικές λειτουργίες από το τραπεζικό σύστημα

παρακαλώ σας μην τσιμπήσετε από το τυράκι για το bank run, με αυτό θα παίξουμε άλλη μέρα αναλυτικά, λόγω αριθμού των σχολίων πλιζ πλιζ πλιζ μείνετε στα όρια του θέματος του άρθρου. Για τους τραπεζικούς οπαδούς με τη γνωστή θέση πως οι τράπεζες δεν έκαναν κάτι κακό και ευθύνεται το κράτος για την κατάντια τους, μπορούν να διαβάσουν αυτό, κι αν μπορέσουν να ανατρέψουν τη χρονική αιτιότητα χωρίς να χρησιμοποιήσουν κβαντικές ερμηνείες μπορώ να ακούσω τα παράπονα εκεί.

 http://www.techiechan.com/?p=1663

 

http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/05/9-18.html

Απαγόρευση καλλιεργειών από Ε.Ε. Εκρίζωση αμπελιών ζητάει η Ευρωπαϊκή Ένωση!

Από το blog Αναβάσεις : Φτάσαμε και σ’ αυτό το σημείο. Δεν έχεις το δικαίωμα να φυτεύεις ότι χρειάζεσαι στο δικό σου χωράφι! 

Το πρόστιμο όπως θα διαβάσετε είναι 1200€ /στρέμμα, για 10 στρέμματα σημαίνει 12.000/έτος, και μετά διπλασιάζεται!  Αν δεν έχεις να τα πληρώσεις ...

Συνδυάστε το με τον νόμο περί τσιπαρίσματος όλων των οικόσιτων ο οποίος είναι ενεργός και αναμένει ... και τότε θα δούμε που ακριβώς βρισκόμαστε.

Σε πλήρη εξέλιξη η Παγκόσμια (Δια)Κυβέρνηση.

Σε περιπέτειες έχουν μπει 500 περίπου αγρότες στην Ηλεία (όπως αποκάλυψε με πρωτοσέλιδο άρθρο της η εφημ. ΠΑΤΡΙΣ) έπειτα από την αυστηρή εντολή- οδηγία που δόθηκε από την Ευρωπαική Ένωση στην χώρα μας ότι κάτοχοι αμπελοτεμαχίων που έχουν φυτευθεί δίχως αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 31η Αυγούστου 1998, δεν νομιμοποιούνται και υποχρεούνται να τα εκριζώσουν.

Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομία έχει ήδη ενημερώσει τους δήμους για το θέμα ζητώντας να κληθούν οι αγρότες- αμπελουργοί πριν βρεθούν προ εκπλήξεως με τα τσουχτερά πρόστιμα.

Η Δ/ντρια της υπηρεσίας Μπέκυ Σπυροπούλου ερωτηθείς χθες για το θέμα που έχει ανακύψει επεσήμανε ότι τα εξής: «Για όλα τα αμπελοτεμάχια που είναι φυτευμένα με οινοποιήσιμες ποικιλίες πρέπει να έχει εκδοθεί από την Υπηρεσία σχετική άδεια. Εάν φυτευθεί οινάμπελος χωρίς άδεια θα εκριζώνεται.

Οι κάτοχοι αμπελοτεμαχίων που έχουν φυτευθεί δίχως αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 31η Αυγούστου 1998, δεν νομιμοποιούνται και υποχρεούνται να τα εκριζώσουν με ίδια δαπάνη.

Στην περίπτωση επισημαίνει που δεν προβούν στην εκρίζωση αμέσως, επιβάλλεται χρηματική ποινή 1.200 ευρώ/στρέμμα που ισχύει για ένα έτος από την ημερομηνία κοινοποίησης του προστίμου μετά την παρέλευση του οποίου διπλασιάζεται, εφόσον η παράνομη φυτευμένη έκταση συνεχίζει να υφίσταται.»

Τα σταφύλια που προέρχονται από αμπελοτεμάχια φυτευμένα μετά το έτος 1998 χωρίς άδεια απαγορεύεται να οινοποιούνται, οπότε δεν δύνανται να αναγράφονται στη Δήλωση Συγκομιδής.

Επίσης πρέπει τα στοιχεία της Ενιαίας Ενίσχυσης να ταυτίζονται με τα στοιχεία της Δήλωσης Αμπελοκαλλιέργειας.

Πηγή : Γιώργος Κ. Ροζής – ΠΑΤΡΙΣ 

Σχ. ΚΟ: Το “HR 875” που αναγράφεται στην φωτογραφία αναφέρεται στο νόμο των ΗΠΑ “H.R. 875: Food Safety Modernization Act of 2009” / «Εκσυγχρονισμός της Πράξης του 2009 για την Ασφάλεια των Τροφίμων», ο οποίος θεωρείται από πολλούς, ότι ποινικοποιεί την βιολογική καλλιέργεια και την ιδιωτική, καθώς όλοι οι μικροί αγρότες και οι παραγωγοί βιολογικών προϊόντων, πρέπει να λαμβάνουν άδεια για να παράγουν και να πωλούν τρόφιμα από ένα νέο ομοσπονδιακό καθεστώς γραφειοκρατίας: τη Διοίκηση Ασφάλειας των Τροφίμων (FSA).

Όλος ο νόμος είναι  εδώ.

Στο διαδίκτυο μπορείς να βρεις πολλά άρθρα για το νόμο που - “αλλά Στάλιν” -ποινικοποιεί τη βιολογική γεωργία, (ευλογώντας την Mosanto), αλλά και άρθρα ότι ο όλος θόρυβος αποδείχθηκε hoax/απάτη (δες ΕΔΩ και ΕΔΩ).

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

 

http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/05/blog-post_4855.html

Εκεί που τελειώνει η λογική, αρχίζει το Μνημόνιο και οι υποστηρικτές του

Μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου και τη θεαματική πτώση των δύο ''μεγάλων'' του Μνημονίου και του Λάος, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, άρχισε πάλι η γνωστή κουστωδία την ατέλειωτη προπαγάνδα και πλύση εγκεφάλου για το ότι το Μνημόνιο και η ευλαβική προσήλωση σ' αυτό είναι ο μόνος δρόμος και ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από αυτό - μα αυτό δε θυμίζει οικονομία, αλλά θρησκεία ...

Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο ο κ. Λοβέρδος που ''μεγαλούργησε'' τόσο στο υπουργείο Εργασίας, όσο και στο υπουργείο Υγείας, στην εκπομπή της ΝΕΤ, NETWEEK, να χλευάσει

την πρόταση να τεθεί το Μνημόνιο σε δημοψήφισμα, υποστηρίζοντας πως τα δημοψηφίσματα για θέματα οικονομίας δε βοήθησαν κανένα λαό. Ξεχνάει ο κ. Λοβέρδος ότι στην εποχή του διαδικτύου ο ελληνικός λαός μπορεί να πληροφορηθεί πώς η Ισλανδία ξέφυγε απ' τον εφιάλτη μέσω της έκφρασης του λαού της και πώς η Αργεντινή που έδιωξε κακήν κακώς τις ''αυθεντίες'' του ΔΝΤ, βρίσκεται σήμερα στις είκοσι ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη και σημειώνει οικονομική ανάπτυξη συνεχώς τα τελευταία χρόνια.

Ακούγοντας και διαβάζοντας, λοιπόν, συνεχώς στα καθεστωτικά ΜΜΕ, για τη μοναδικότητα του Μνημονίου ως λύσης για την οικονομία, εύλογα ο Έλληνας πολίτης έχει την πρωταρχική απορία: πώς είναι δυνατόν όλα τα μαθηματικά προβλήματα να έχουν περισσότερες από μία λύσεις - όπως έλεγαν πάντα οι καθηγητές των μαθηματικών - και για την οικονομία να υπάρχει μόνο μία λύση;

Και τι λύση... Μια λύση που αντί να λύνει το πρόβλημα το επιδεινώνει. Ένα αντιβιωτικό που αντί να σκοτώνει τον ιό τον δυναμώνει και η Ελλάδα πιέζεται να συνεχίσει να το παίρνει. Ποιο ήταν το τεράστιο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας που οδήγησε τον ''φωτισμένο'' ''ηγέτη'' Γιώργο Παπανδρέου και τους συνεργάτες του να μας βάλουν στο ΔΝΤ; Το υψηλό χρέος... Ένα υψηλό χρέος που ήταν, όταν ανέλαβε ο κ. Παπανδρέου, 160 δις και σήμερα, μετά από δυο χρόνια πιστής εφαρμογής της ''λύσης'' και πιστής λήψης της θεραπείας, ανέρχεται στα 500 δις!!! Δηλαδή, ακολουθώντας επί δεκαετίες τον ''λάθος'' δρόμο, η Ελλάδα είχε χρέος 160 δις, ενώ, ακολουθώντας τον ''σωστό'' δρόμο για δύο χρόνια, τριπλασίασε το χρέος δεκαετιών - σαν να έχετε χοληστερίνη 160 και με τα φάρμακα που σας δίνει ο γιατρός φτάνετε το 500!

Όταν ανέλαβε ο Γ. Παπανδρέου, όλοι οι οικονομικοί ''φωστήρες'' ανησυχούσαν με το ποσοστό του χρέους επί του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος: το χρέος ήταν στο 120% του ΑΕΠ. ''Λάθος'' δρόμος κι εδώ. Οπότε κατέφθασε το ιππικό του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για να μας υποδείξει το ''σωστό'' δρόμο. Έτσι σε δύο χρόνια που ακολουθούμε το ''σωστό'' δρόμο, το χρέος έχει ξεπεράσει το 160% του ΑΕΠ, με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν να συρρικνώνεται με την ίδια ταχύτητα που αυξάνεται και το χρέος. Με λίγα λόγια, όσο θα αυξάνεται το χρέος, τόσο θα μειώνεται το ΑΕΠ (αφού με την πολιτική του Μνημονίου οι προβλέψεις κάνουν λόγο για συνεχή ύφεση) και άρα θα μεγαλώνει και το ποσοστό του χρέους επί του ΑΕΠ.

Το Μνημόνιο είναι, υποστηρίζουν, ο δύσκολος, αλλά και ο μοναδικός δρόμος. Ο οποίος δρόμος βγάζει πού; Στην ανάπτυξη; Όλες οι προβλέψεις, οι δικές τους, κάνουν λόγο για ύφεση και τα επόμενα χρόνια. Στην ευημερία του λαού; Κανείς στα λογικά του δεν το πιστεύει αυτό, όταν μισθοί και συντάξεις έχουν περικοπεί και θα συνεχίσουν να περικόβονται, ενώ παράλληλα οι τιμές των αγαθών, των καυσίμων και των λογαριασμών αυξάνονται και οι φόροι πολλαπλασιάζονται. Στην δημοσιονομική εξυγίανση του κράτους; Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για εξυγίανση, όταν το χρέος αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, το ακαθάριστο εθνικό προϊόν μειώνεται συνεχώς, τα έσοδα - όλως περιέργως - αντί να αυξάνονται με τόσους φόρους, μειώνονται και τα ελλείμματα εξακολουθούν να εμφανίζονται σε κάθε τομέα του κράτους.

Την ίδια στιγμή το κράτος πεθαίνει.. Τίποτα δε λειτουργεί σωστά: παιδεία, υγεία, ασφάλεια, άμυνα, υπηρεσίες όλα υπολειτουργούν. Η κοινωνία πεθαίνει... Παιδιά υποσιτίζονται, οι άνεργοι ξεπερνούν το εκατομμύριο (στα επίσημα πλέον αρχεία), οι δρόμοι γέμισαν άστεγους, άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε μέρα. Και όλα αυτά από τότε που αρχίσαμε να ακολουθούμε τον ''σωστό'' δρόμο των ''μεταρρυθμίσεων'' - μόνο που αυτός ο ''σωστός'' δρόμος που τον ακολουθούσαν χρόνια οι ''ισχυρές'' χώρες έκανε χώρες, όπως η Γερμανία που εξάγει τα πάντα να χρωστά τέσσερα τρισεκατομμύρια, ή τη Γαλλία να χρωστά τρία τρισεκατομμύρια.

Αποφασίστηκε πίσω από κλειστές πόρτες και πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού, η Ελλάδα που χρωστούσε τα λιγότερα να ακολουθήσει το ''σωστό'' δρόμο των καταχρεωμένων χωρών, ώστε από τη μια να υπερχρεωθεί και να αναγκαστεί να πωλήσει το δημόσιο πλούτο της (δημόσιες επιχειρήσεις, ακίνητα, ακόμη και νησιά, ορυκτό πλούτο) και από την άλλη οι καταχρεωμένοι ''ισχυροί'' της Ευρώπης να τη ''βοηθήσουν'', δανείζοντάς της με τόκο 6 και 7% (ενώ οι ίδιοι δανείζονται με 1%), βγάζοντας δισεκατομμύρια από την τεχνητή κρίση και από όσα ξεπουλήσει σε τιμή ευκαιρίας η Ελλάδα.

Μα, αν βγούμε απ' το Μνημόνιο, δε θα μας δίνουν λεφτά.. ''Μας''; Είναι πασίγνωστο ότι τα χρήματα που, υποτίθεται, στηρίζουν την Ελλάδα, πηγαίνουν απευθείας στους δανειστές μας, δηλαδή τις ίδιες τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που ''επιβαρύνονται'', για να μας ''βοηθήσουν'' και αυτούς που έστησαν τα κερδοσκοπικά - κατά κοινή παραδοχή - παιχνίδια, για να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού. Και αυτό γίνεται είναι ξεκάθαρο και από το γεγονός ότι η χώρα, μολονότι, υποτίθεται, ότι όλες της οι ανάγκες θα καλύπτονταν απ' το ΔΝΤ και τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, εξακολουθεί συχνά να προσφεύγει στις αγορές, για να καλύψει τις ανάγκες της. Επιπλέον, σύμφωνα με τα τελευταία που συμφώνησαν οι ''εθνοσωτήρες'' ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΛΑΟΣ με επικεφαλής τον κ. Παπαδήμο, όλα τα έσοδα της Ελλάδας θα πηγαίνουν σ' ένα ειδικό ταμείο απ' το οποίο πρώτα θα πληρώνονται οι δανειστές και, αν περισσεύει κάτι, θα παίρνουν μισθούς και συντάξεις και οι Έλληνες.

Έχοντας όλα τα παραπάνω στο μυαλό του, ο Έλληνας πολίτης με την απλή λογική του, βλέπει πλέον καθαρά πως ο δρόμος του Μνημονίου είναι ο μοναδικός και ο σωστός για όλους εκείνους που θέλουν την Ελλάδα αποικία με φθηνά εργατικά χέρια και με φυσικό πλούτο που θα τροφοδοτεί τους ''ισχυρούς'', για να αυγατίζουν τα χρέη τους. Για την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι ένας αδιέξοδος δρόμος, ένας φαύλος κύκλος. Είναι σαν να οδηγεί κάποιος το αυτοκίνητό του και, ακολουθώντας τις πινακίδες, βλέπει τον γκρεμό στο τέλος του δρόμου. Οι πινακίδες εξακολουθούν να του επιβάλλουν να συνεχίσει τον ίδιο δρόμο: το ερώτημα είναι τι κάνει ο οδηγός; Ακολουθεί τις πινακίδες και πέφτει στον γκρεμό, ή βγαίνει απ' το δρόμο, όπως έκαναν οι οδηγοί πριν από αυτόν;

endelehia

 

http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/05/blog-post_6861.html

Πόσο μας κόστισαν τελικά οι αρπαχτές και οι μίζες των κομμάτων τα τελευταία 30 χρόνια ;;;

Παρατηρώ προσεκτικά τα λεγόμενα των πολιτικών από τον Απρίλιο του 2010, όταν ξέσπασε κι επίσημα η Ελληνική κρίση χρέους και σε όλους ανεξαιρέτως υπάρχει μια κοινή … συνιστώσα! Αδυνατούν να μιλήσουν για την πραγματική ζημιά της οικονομίας και «στέκονται» μόνο στο επαχθές χρέος που έχει η Ελλάδα!


Είτε πρόκειται για δεξιούς είτε για κεντρώους (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα) είτε για αριστερούς, όλοι τους ανεξαιρέτως, έχουν καταδικάσει την διαδικασία με την οποία η χώρα μας οδηγήθηκε στην συσσώρευση του χρέους ενώ οι περισσότεροι έχουν καταδικάσει το απεχθές τμήμα αυτού χωρίς όμως να εξηγούν τους τρόπους με τους οποίους δημιουργήθηκε !


Το απεχθές τμήμα του χρέους, δημιουργήθηκε κατά κύριο λόγο με την ανακεφαλαιοποίηση των τόκων καθώς και τα δάνεια που είχαν ληφθεί με αποικιοκρατικά επιτόκια, ειδικά σε περιόδους έντασης της μείωσης της ρευστότητας. Παράλληλα, η λήψη δανείων για την πληρωμή εξοπλιστικών προγραμμάτων με την διαδικασία πληρωμής “Offset” διόγκωνε το απεχθές τμήμα του χρέους. Η διαδικασία αυτή, για όσους δεν γνωρίζουν, αποτελούσε μια πάγια τακτική των εταιριών Αμυντικής βιομηχανίας, οι οποίες σου πρόσφεραν το πολεμικό υλικό …αυθημερόν αφού σου έβρισκαν παράλληλα χρηματοδότηση από τράπεζα που ειδικευόταν σε τέτοιες υπηρεσίες. Με απλά λόγια, σου πουλούσαν πολεμικό υλικό με χρήματα που σου δάνειζε μια τράπεζα αρωγός στις πωλήσεις τους. Αυτά τα δάνεια, ήταν πανάκριβα και δυστυχώς η Ελλάδα πήρε αρκετά από αυτά!


Ένα άλλο τμήμα του επαχθούς τμήματος του χρέους, δημιουργήθηκε από αγορές μαϊμού, ή κατασκευή έργων που ήταν εξόχως υπερκοστολογημένα ! Θα μου πείτε ότι αυτό είναι γνωστό και θα έχετε δίκιο. Αυτό που δεν έχει αντιληφθεί ο μέσος πολιτικός ταγός της εξουσίας όμως, είναι ότι με δεδομένο ότι για τα εξοπλιστικά ξοδεύαμε πάγια κάθε χρόνο 10 δις ευρώ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, αν υπολογίσουμε τις νόμιμες μίζες , τις παράνομες αλλά και τα υλικά που αγοράσαμε και δεν δούλεψαν ποτέ, τότε στην πραγματικότητα μόνο από αυτό, κάθε χρόνο ο Ελληνας χρεωνόταν πάνω από ΠΕΝΤΕ ΔΙΣ ευρώ, για αγορές που ΔΕΝ έκανε ποτέ του!!!


Αν σε αυτά προσθέσουμε αγορές του αιώνα, για συστήματα όπως το C4I (Σι φόρ Αϊ) και γενικά συστήματα ασφάλειας των Ολυμπιακών αγώνων, τότε υπήρξαν χρονιές που ο Ελληνας, πλήρωσε ακόμη και 50ΔΙΣ ευρώ για πράγματα που στην ουσία δεν τα είδε ποτέ του!


Ένα άλλο τμήμα που διόγκωσε το τμήμα του απεχθούς τμήματος του χρέους ήταν ο κατασκευαστικός κλάδος ή καλύτερα ο κλάδος των Δημοσίων Εργων!


Όταν στην Ευρώπη, το κόστος κατασκευής ενός σύγχρονου αυτοκινητόδρομου (Εθνικής οδού) κυμαίνονταν από 200 εκ ευρώ το χιλιόμετρο (στο Βέλγιο) ή 300 εκ ευρώ το χιλιόμετρο (στην Ιταλία) με μέσο ευρωπαϊκό όρο τα 350 εκ ευρώ, στην Ελλάδα, το κόστος κατασκευής με την γνωστή μέθοδο της αναθεώρησης των πινάκων, και τις επιπρόσθετες πληρωμές για την αποπεράτωσή τους, άγγιζε το Ένα δις ευρω ανα χιλιόμετρο!!! Επί της ουσίας, χρησιμοποιώντας τον περίφημο νόμο Λαλιώτη ("μαθηματικός τύπος") τα έργα στήνονταν με τέτοιο τρόπο, που αυτός που τα κέρδιζε τελικά, αναλάμβανε να πληρώσει όλους τους υπολοίπους που συμμετείχαν!!!


Ετσι για κάθε χιλιόμετρο Εθνικής Οδού, για κάθε χιλιόμετρο επαρχιακής οδού, η Ελληνες, πλήρωναν το έργο στην καλύτερη τρεις φορές πάνω από την πραγματική του αξία και στην χειρότερη, ακόμα και ΔΕΚΑ φορές πάνω!!!


Ειδικά στα μεγάλα έργα, ωφελημένοι ήταν πάλι αυτοί που μας δάνειζαν, αφού εμφανιζόταν σε διεθνείς οργανισμούς, κατασκευαστικές εταιρίες –κυρίως – της Γερμανίας, οι οποίες κέρδιζαν τα έργα, κι εμείς για να τα πληρώσουμε λαμβάναμε επιπρόσθετα δάνεια από ομογάλακτες τράπεζες που τους σπονσοράριζαν!


Ο φαύλος αυτός κύκλος, εμφανίζεται και στις προμήθειες οχημάτων για τις αστικές συγκοινωνίες παντός τύπου (τρένα , λεωφορεία κτλ) όπου τελικά, ενώ ακόμη και τριτοκοσμικές χώρες του πλανήτη έπαιρναν στα δύο τρένα κι ένα δώρο εμείς σε κάθε δύο τρένα πληρώναμε κι άλλα δύο για να καλυφθούν οι μίζες όλου αυτού του συστήματος!!!


Συνεπώς, δεν δημιούργησε το απεχθές χρέος μόνο τα εξοπλιστικά όπως (σκοπίμως;) λένε σήμερα οι πολιτικοί, αλλά ΚΥΡΙΩΣ οι αγορές και οι προμήθειες του Δημοσίου τομέα και οι κατασκευές δημοσίων έργων, ειδικά η οδοποιία!


Αλλωστε, τις δύο προηγούμενες δεκαετίες, το 70% των κοινοτικών πλαισίων στήριξης, πήγαινε μόνο στην οδοποιία και ένα 30% μόνο στην υπόλοιπη οικονομική δραστηριότητα!


Σαφώς κι επιλέχτηκε αυτή η ... οδός της ανάπτυξης, όχι γιατί είχε ανάγκη η χώρα από ένα δίκτυo οδοποιίας αλλά γιατί με την μέθοδο αυτή, τα χρήματα επέστρεφαν σε συγκεκριμένες τσέπες του εξωτερικού και τα ... "ψιλά" (μερικές δεκάδες δις) κατατείθονταν σε λογαριασμούς για μίζες και απραχτές!!!


Με αυτά ως δεδομένα, θα πρέπει να αναλογιστούμε ότι όλο αυτόν τον ορυμαγδό τον πλήρωνε ο κατά τα άλλα τεμπέλης Ελληνας!


Με τους έμμεσους και άμεσους φόρους !


Αλλά ακόμη και τις κοινοτικές επιδοτήσεις πάλι εμείς τις πληρώναμε, με τις κρατήσεις που γίνονται υπέρ της Ε.Ε. καθώς και με τμήμα του εισπραχθέντος ΦΠΑ που πάει κατευθείαν στον Κορβανά της Ευρωπαϊκής Ενωσης!


Σύμφωνα με υπολογισμούς που είχα κάνει παλιότερα, από τα 360 ΔΙΣ χρέους της Ελλάδας, μόνο 75-80 δις ήταν πραγματικό χρέος!


Τα υπόλοιπα ήταν κατανεμημένα ως εξής:


190 δις αφορούσαν υπερκοστολογίσεις, μίζες, έργα που δεν έγιναν ποτέ, εξοπλιστικά που δεν παραλάβαμε και αγορές μεταφορικών μέσων ασύμβατων με την Ελλάδα που δεν χρησιμοποιήθηκαν!


90 δις ευρώ από ανακεφαλαιοποιήσεις τόκων, καθώς και τοκογλυφικά δάνεια , τα οποία ούτε καν ως δικαιοπρακτικά δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν! Ομιλώ για κάθε δάνειο που συνάψαμε σε κάθε χρονική στιγμή και το επιτόκιό του ήταν έστω και μια μονάδα πάνω από το διεθνές ή ευρωπαϊκό!
Θα υπάρξουν πολλοί που θα διαφωνήσουν με τους υπολογισμούς μου αλλά αυτή τη στιγμή δεν είναι αυτό το ζητούμενο!


Το ζήτημα που θέτω σήμερα, ΔΕΝ είναι το ύψος του επαχθούς χρέους το οποίο πρέπει να το επαναδιαπραγματευτούμε αλλά κάτι άλλο πολύ πιο σοβαρό!


Αν υποθέσουμε ότι συμφωνούν όλοι οι πολιτικοί με όσα αναφέρω παραπάνω, προκύπτει ένα γιγάντιο ερώτημα που ΔΕΝ έχει να κάνει με αυτά που χρωστάμε ΑΛΛΑ με αυτά που έχουμε πληρώσει ήδη!!!


Με δεδομένο ότι τα τελευταία 30 χρόνια έχουμε πληρώσει πάνω από ΔΥΟ ΤΡΙΣ ευρώ σε ομολογιακά δάνεια , για να καλύψουμε τις ανάγκες μας, αναρωτήθηκε ποτέ κανείς, πόσο τμήμα αυτών των δανείων, πήγε σε πληρωμές επαχθών όρων αλλά κυρίως σε πληρωμές μίζας και λοβιτούρας που κατευθυνόταν από γνωστές εταιρίες στις δύο πλευρές του Ατλαντικού;


Προσωπικά υπολογίζω ότι έχουμε πληρώσει όλα αυτά τα χρόνια, σε απόλυτα μεγέθη και όχι αποπληθωρισμένα, πάνω από ΕΝΑ ΤΡΙΣ ευρώ σε μίζες , λοβιτούρες , υπερκοστολογίσεις έργων, ανύπαρκτες αγορές προϊόντων ή υπηρεσιών καθώς και εξοπλισμών που δεν είδαμε ποτέ!


Αυτά τα χρήματα τα ξεχάσαμε;


Πιάσαμε τον Ακη και τέλειωσε το πανηγύρι;


Καθαρίζει το πολιτικό σύστημα αν καταδικαστεί ο Ακης Τσοχατζόπουλος και ετοιμάζεται για νέο γύρο επιστημονικής λαμογιάς;


Tο ζήτημα αγαπητοί φίλοι και αγαπητές φίλες, δεν είναι τι πρόκειται να συμβεί με αυτά που χρωστάμε σήμερα!


ΟΧΙ !


Το ζήτημα είναι, τι θα συμβεί με όσα ήδη έχουμε πληρώσει στους διεθνείς απατεώνες και στους εν Ελλάδι αντιπροσώπους τους!


Πρόκειται για ένα ασύλληπτο νούμερο, που δεν το χωρά ανθρώπου νους, το οποίο το ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΗΔΗ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΤΡΑΦΕΙ!!!


Και επειδή δεν τρέφω αυταπάτες ότι τα παραπάνω θα κάνουν τον κόπο να τα ελέγξουν οι κ.κ Βενιζέλος και Σαμαράς, αναμένω με αγωνία, τον κ.Τσίπρα και τον κ. Καμμένο να τοποθετηθούν επ αυτού.


Όταν λένε έλεγχος τους επαχθούς χρέους, θα σταθούν μόνο σε αυτό, η θα επιδιώξουν μια πλήρη καταγραφή όσων ήδη έχουμε πληρώσει και ανήκουν σε μια από τις παραπάνω κατηγορίες πληρωμών που δεν θα έπρεπε να έχουμε κάνει;


Σε κανέναν δεν πρέπει να ενδιαφέρει αν θα βάλουν φυλακή κάποιο εγχώριο ή διεθνούς εμβέλειας λαμόγιο! Αυτό είναι δευτερεύον ζήτημα!


Θα μας πει επιτέλους κάποιος, αν μπορεί να κάνει τον λογαριασμό της τελευταίας 30ετίας και να κινήσει τις διαδικασίες επιστροφής των χρημάτων στους Ελληνες;


Τώρα, προεκλογικά, για να ξέρουμε ποιον θα ψηφίσουμε!!!




aegeantimes.gr

 

http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/05/30.html

Goldman Sachs: “Τίποτα δεν σώζει την ευρωζώνη αν η Ελλάδα βρεθεί εκτός”!

Είναι δυνατόν να χαρακτηριστεί η ατμόσφαιρα που επικρατεί στην γερμανική κυβέρνηση σε σχέση με τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα, ως «απώλεια ψυχραιμίας»;

 Και όμως μόνο αυτό δικαιολογεί ότι τρεις φορές μετά τις εκλογές ο Σόϊμπλε και δύο η Α.Μέρκελ, προχώρησαν σε δηλώσεις που αποτελούν χονδροειδή επέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας και αποκορύφωμα βέβαια ήταν η αίτηση … για δημοψήφισμα από την Α.Μέρκελ.

Τώρα, όμως άρχισαν πλέον να … βρίζουν κι όλας: Όπως ο ανεκδιήγητος Β.Σόϊμπλε ο οποίος έφτασε στο σημείο χθες να χαρακτηρίσει όλους τους Έλληνες πολιτικούς εκτός ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εκτός δηλαδή από τα κόμματα που ελέγχει άμεσα, ως … δημαγωγούς!

Προβαίνοντας σε μία δήλωση που για άλλη μια φορά επιχειρούσε να «δώσει πόντους» στα δύο κόμματα που απολαμβάνουν της «γερμανικής εύνοιας», κατάφερε πάλι να τα υπονομεύσει. Γιατί, όποτε επιτίθεται εναντίον κάποιων κομμάτων είτε ο ίδιος είτε η Μέρκελ, φυσικά ενισχύονται μεταξύ των Ελλήνων ψοφηφόρων.

Τώρα, λοιπόν, δήλωσε ο Β.Σόϊμπλε ότι «Πιστεύω ότι θα κυριαρχήσει η λογική και ότι οι Έλληνες δεν θα παρασυρθούν από δημαγωγούς οι οποίοι θέλουν να τους κάνουν να πιστέψουν ότι υπάρχουν ανώδυνες λύσεις στα προβλήματά τους»εννοώντας ότι πρέπει οι Έλληνες να ψηφίσουν μόνο αυτούς που τους κατέστρεψαν και τους έφεραν σε αυτό το σημείο σήμερα. Η δήλωση περιλαμβάνεται σε συνέντευξή του η οποία δημοσιεύεται σήμερα στη γερμανική εφημερίδα Mannheimer Morgen.

Γιατί όμως χάνουν την ψυχραιμία τους και χρησιμοποιούν τα φερέφωνά τους, όπως ο Λ.Παπαδήμος ή χρησιμοποιούν ψευδο-πληροφοριοδότες, όπως στην περίπτωση του Reuters για να σπείρουν κλίμα «εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ»;

Για ένα πολύ απλό λόγο: Να φοβίσουν τους Έλληνες πολίτες πρώτιστα και να τους υποτάξουν στην θέλησή τους κατευθύνοντάς τους σε κόμματα-τσιράκια του Μνημονίου και δεύτερον για να παίξουν τα γνωστά, βρώμικα, οικονομικά τους παιχνίδια.

Ότι και να λένε ξέρουν ότι όχι μόνο την Ελλάδα δεν μπορούν να την αποβάλλουν από το ευρώ, αλλά τρέμουν και στην ιδέα ότι πιθανόν μια ελληνική κυβέρνηση που δεν ελέγχεται από το Βερολίνο θα μπορούσε αν «στριμωχνόταν» να προχωρούσε σε υιοθέτηση νέας νομισματικής εθνικής μονάδας.

Όπως μετέδωσε πριν λίγο το Bloomberg, κάτι τέτοιο θα άνοιγε το «κουτί της Πανδώρας» για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα το οποίο μπορεί να διαλυθεί υπό το κλίμα πανικού, από τεράστιες εκροές κεφαλαίων από τα τραπεζικά ιδρύματα, οδηγώντας ενδεχομένως ακόμα και στη διάλυση της ευρωζώνης.

Ακριβώς αυτό που είχαμε γράψει στο άρθρο με τίτλο «Η έξοδός μας από το ευρώ η είσοδός τους στην κόλαση» η εκροή κεφαλαίων, η οποία θα ακολουθήσει μία ελληνική έξοδο από το ευρώ, από τράπεζες του ευρωπαϊκού νότου και της Ιρλανδίας αναδεικνύεται ως ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος για τις τράπεζες της ευρωζώνης.

Ενδεικτικό του τι θα ακολουθήσει ενδεχομένως, είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (Bank for International Settlements) , στα τέλη του 2011 χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Γερμανίας, της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν απαιτήσεις σε ομόλογα Πορτογαλίας, Ισπανίας, Ιταλίας και Ιρλανδίας ύψους 1,19 τρισ. δολαρίων (περίπου 1 τρισ. ευρώ).

Παρά το γεγονός ότι δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που υποστηρίζουν ότι μία έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν είναι πιθανή, και ότι ακόμα και αν συμβεί δεν θα είναι καταστροφική για τις τράπεζες της συγκεκριμένης οικονομικής ζώνης, οι γνώμες διίστανται.

Τα κεφάλαια ύψους 1,1 τρισ. ευρώ που διαθέτουν οι οκτώ μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρώπης ως «πυροσβεστήρα» ρευστότητας για το ενδεχόμενο εκροών καταθέσεων θα αποβούν ανεπαρκή σε περίπτωση συστημικής απώλειας της εμπιστοσύνης στην ευρωζώνη, όπως υπολόγισε σε χθεσινή της αναφορά η Goldman Sachs Group Inc. Πρακτικά αυτό που λέει ο κολοσσός είναι ότι “τίποτα δεν σώζει την ευρωζώνη αν η Ελλάδα αποφασίσει να βγει από το ευρώ”.

Και αυτό είναι που τρομοκρατεί την κυβέρνηση της Μέρκελ… Όχι ότι δεν θα έχουμε να δώσουμε τα λεφτά από την δανειακή, αλλά ότι ανοίγοντας την πόρτα εξόδου η Ελλάδα, θα συμβεί το φαινόμενο της “αποσυμπίεσης καμπίνας” και τίποτα δεν θα μείνει όρθιο στην ευρωζώνη.

Την περασμένη εβδομάδα, αναλυτές της Societe Generale SA εκτίμησαν ότι οι δανειακές και νομισματικές απώλειες σε περίπτωση διάλυσης της ζώνης του ευρώ μπορεί να φθάσουν το 1,1 τρισ. δολάρια για τα τραπεζικά συστήματα της Γερμανίας, Γαλλίας, Ηνωμένου Βασιλείου, ΗΠΑ, Σουηδίας, Ελβετίας, Δανίας, Αυστρίας και Βελγίου.

Οι οικονομικοί αναλυτές της UBS, Γουόκερ (Wacker) και ντε Σπίντλερ (de Spindler) εξάλλου εκτιμούν ότι υπάρχει «σημαντική πιθανότητα» μία ελληνική έξοδος «να πυροδοτήσει αλυσιδωτή αντίδραση, τραπεζικές εκροές και αύξηση των επιτοκίων του κρατικού χρέους των ασθενέσθερων χωρών που θα οδηγήσουν τελικά στη διάλυση της ευρωζώνης».

 Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/05/goldman-sachs.html

Η Μονσάντο «αγοράζει» την Αφρική!Τέρμα στα μικρά κτήματα και τις «ανεξάρτητες» καλλιέργειες.

Αμερικανικοί κολοσσοί επενδύουν στην αγροτοβιομηχανία στην Αφρική, δείχνοντας το "μέλλον" της αγροτικής παραγωγής.

Τέρμα στα μικρά κτήματα και τις «ανεξάρτητες» καλλιέργειες.

Οι πολυεθνικές θα σπέρνουν, οι πολυεθνικές θα θερίζουν, οι πολυεθνικές θα κερδίζουν… η Αφρική μας δείχνει το δρόμο...

Τεράστιες μονοκαλλιέργειες μεταλλαγμένων, συσκευασμένα και πανάκριβα αγροτικά προϊόντα, φτωχοί εργάτες σύγχρονοι δούλοι, στα «τσιφλίκια» των πολυεθνικών!

Μια ομάδα εταιριών της αγροτοβιομηχανίας που ειδικεύονται στους σπόρους, στα χημικά και στον εξοπλισμό θα επενδύσει πάνω από 150 εκατ. δολάρια τα επόμενα χρόνια σε γεωργικά έργα και προϊόντα στην Αφρική, σύμφωνα με ανακοινώσεις των διοικήσεων των επιχειρήσεων αυτών που δόθηκαν στην δημοσιότητα χθες…

Οι επενδύσεις που ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν χθες οι εταιρίες DuPont, Monsanto, Cargill κ.ά. εντάσσονται σε μια πρωτοβουλία συνολικού ύψους 3 δισ. δολαρίων σε διεθνές επίπεδο που ανακοίνωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα…

…Μαζί με επιχειρήσεις από την Ινδία, το Ισραήλ, την Ελβετία, τη Νορβηγία και τη Βρετανία και 20 επιχειρήσεις από την Αφρική, οι αμερικανικές εταιρίες δεσμεύτηκαν ότι θα επενδύσουν 3 δισ. σε έργα στον αναπτυσσόμενο κόσμο ώστε να αναπτυχθούν οι τοπικές αγορές και να βελτιωθεί η παραγωγικότητα.

…Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι ως το 2030 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα χρειάζεται 50% περισσότερα τρόφιμα, 45% περισσότερη ενέργεια και 30% περισσότερο νερό.

Ελλείψει αυτών των πόρων έως και 3 δισ. άνθρωποι θα καταδικαστούν να ζήσουν στη φτώχεια, κατά τον ΟΗΕ.

…Η εκμετάλλευση της ζήτησης για τρόφιμα στην Αφρική μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλα κέρδη, είπαν στελέχη των εταιριών.

…Αν και χαρακτήρισε την κατάσταση στην Αφρική ως σήμερα «χαοτική», ο Τζιμ Μπορέλ, αντιπρόεδρος της DuPont, είπε ότι υπάρχουν σημαντικές ευκαιρίες.
«…Η ανάγκη υπάρχει, η δυναμική υπάρχει», είπε.

«…Είμαστε πεπεισμένοι ότι μπορούμε να πάρουμε τη βάση που έχουμε σήμερα και να επιταχύνουμε την πρόοδο», τόνισε.

…Τα επόμενα τρία χρόνια η DuPont θα δαπανήσει 3 εκατ.
δολάρια στην Αιθιοπία, όπου η εταιρία επενδύσει στην παραγωγή σπόρων και την δημιουργία αποθηκών.

…Αναπτύσσει επίσης ζιζανιοκτόνα για τους καλλιεργητές σιτηρών, ενώ δημιουργεί ένα σύστημα πληροφόρησης για το πόσο εύφορα είναι τα εδάφη ώστε να εντοπίζονται οι εκτάσεις που πρέπει να τίθενται σε αγρανάπαυση και να μεγιστοποιούνται οι σοδειές.

…Στόχος της DuPont είναι μέσα σε 10 χρόνια να έχει αυξήσει τα έσοδά της από τις επενδύσεις της στην Αφρική σε πάνω από 1 δισ. δολάρια.

…Η Monsanto, η μεγαλύτερη εταιρία σπόρων παγκοσμίως, επενδύει 50 εκατ.
δολάρια τα επόμενα 10 χρόνια σε πολλές στην Αφρική ελπίζοντας σε σημαντική ανάπτυξη της γεωργίας.

…Η Monsanto ασχολείται ειδικά με την ανάπτυξη καλαμποκιού που αξιοποιεί αποδοτικότερα την άρδευση στην Τανζανία και την δημιουργία ενός δικτύου εμπορίας αγροτικών προϊόντων.

…Η Cargill επενδύει στην Μοζαμβίκη όπου επικεντρώνεται στην αύξηση της αποδοτικότητας των καλλιεργειών σιτηρών και στην εκπαίδευση μελών αγροτικών κοινοτήτων.

…Η AGCO, μια αμερικανική εταιρία εξοπλισμού, σχεδιάζει να επενδύσει 100 εκατ. δολάρια για τη βελτίωση αγροκτημάτων στην Αιθιοπία, την Γκάνα, την Κένυα κ.ά. χώρες της Αφρικής.

…Η νορβηγική Yara International σχεδιάζει μια επένδυση 2 δισ. δολαρίων για την κατασκευή ενός εργοστασίου λιπασμάτων και 20 εκατ. δολαρίων για την κατασκευή ενός λιμανιού στην Τανζανία για την βελτίωση του δικτύου διακίνησης λιπασμάτων στη νότια Αφρική.

…Η ελβετική Syngenta AG σχεδιάζει να επενδύσει πάνω από 500 εκατ. και αναμένει να έχει έσοδα 1 δισ. δολαρίων τα επόμενα 10 χρόνια στην ήπειρο.

…Αλλά η εξόρμηση των πολυεθνικών στην Αφρική, όπου επενδυτές αγοράζουν γεωργικές εκτάσεις και σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν αποδοτικότερες μεθόδους, δεν αντιμετωπίζεται θετικά από όλους.

…Πολλοί εκφράζουν ανησυχίες για το ότι οι αφρικανοί αγρότες θα απολέσουν τον έλεγχο των γαιών τους και των δικτύων διανομής τροφίμων.

…Επισημαίνουν ότι οι αφρικανοί αγρότες εκτοπίζονται και στη θέση της παραδοσιακής γεωργίας εισάγονται μέθοδοι που δεν είναι βιώσιμες.

«…Το πρόβλημα είναι πως όλα αυτά βασίζονται στην μεγάλης κλίμακας αγροτοβιομηχανία», σχολίασε η Ανουράντα Μίταλ, ανώτατο στέλεχος του Oakland Institute, ενός κέντρου ερευνών.

«…Ποιος ωφελείται; Όλα αυτά τα πράγματα υποστηρίζουν το σχηματισμό μιας μεγάλης κλίμακας, εμπορικού χαρακτήρα γεωργίας, που θα πλήξει τους μικρούς αγρότες.

…Θα μπορούσαν να δαπανηθούν πολύ λιγότερα κι η έμφαση να δοθεί στις πιστώσεις, στις ανοικτές αγορές, στα δικαιώματα των μικρών αγροτών»…


 ΠΗΓΗ

http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/05/blog-post_8758.html