Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Η Σύμβαση “Cooper” – Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΤΣΗ

Η Σύμβαση «Cooper» υπάρχει στο Yπουργείο Bιομηχανίας (άγνωστο αν έχει περιέλθει τώρα στο υπουργείο Οικονομικών ή το Ανάπτυξης) και παραδίδεται – σαν “ιερό κείμενο”- από υπουργό σε υπουργό! Στην Σύμβαση αυτή, δεσμεύονται τα….λεγόμενα «στρατηγικά ορυκτά» της Ελλάδος, μαζί με τον υδάτινο μας πλούτο, από ένα Αμερικανικό consortium εταιρειών!

cooper
Η Ελλάδα έχει υπογράψει και δεσμεύεται από την Σύμβαση «Cooper» της οποίας η χρονική ισχύς, εληξε την 31η Δεκεμβρίου του 2010, ενώ η διάρκειά της ήταν για 70 έτη!Αν, μάλιστα, η σημερινή κυβέρνηση δεν προβεί στις ανάλογες ενέργειες, δηλαδή αν δεν απαντήσει αρνητικά στην εταιρεία Hugh Cooper & Co Inc Chemical Construction Corporation, προβλέπεται αυτόματη ανανέωση της σύμβασης για άλλα 25 έτη!!!Διαβάστε μερικά ορυκτά που έχει το ελληνικό υπέδαφος που στο ρεπορτάζ θα έχετε την ευκαιρία να δείτε λεπτομέρειες…..
Λιγνίτη – Αλουμίνιο – Βωξίτη – Μαγγάνιο – Νικέλιο – Σμηκτίτες – Μαγνήσιο – Χρωμίτη – Ουράνιο – Οσμιο και φυσικά Πετρέλαιο και Φυσικό αέριο. Εύστοχος ήταν ο τίτλος της Αθηναϊκής το 1999 όταν χαρακτήρισε τη Βόρεια Ελλάδα «Θησαυροφυλάκιο». Βέβαια αφήσαμε τελευταίο τον Χρυσό που εκμεταλλεύεται ως ένα σημείο ο Τζώρτζ Σόρος.
Τώρα, όμως γεννάται, ένα ερώτημα: Τώρα που λήγει αυτή η επαχθής σύμβαση Cooper θα την ανανεώσουμε; Θα βρεθούν πολιτικοί που θα συναινέσουν σε επανάληψη του εγκλήματος ή θα πάρουμε τον πλούτο μας στα χέρια μας και θα ξεχρεώσουμε και διαολοστείλουμε ΔΝΤ και Τοκογλύφους στον αγύριστο;
Το θέμα έφερε στη βουλή ο Κυριάκος Βελόπουλος που ερωτά τον υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου: Η 70ετής ισχύς της Συμβάσεως, αληθεύει ότι εκπνέει, την τελευταία ημέρα του επομένου μηνός Δεκεμβρίου; Ποιοι απαρτίζουν αυτό το Αμερικανικό «consortium» εταιρειών; Τι προτίθεται να πράξει η κυβέρνηση;
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΤΣΗ
Τη Σύμβαση «Cooper» αποκάλυψε ο Δημήτρης Μπάτσης στο βιβλίο του «Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Τα νέα βιβλία» το 1947! Το αποτέλεσμα αυτής της αποκάλυψης ήταν να τουφεκιστεί ο Δ.Μπάτσης μαζί με τον Ν. Μπελογιάννη το 1952!!!Ο οικονομολόγος και δικηγόρος Δημήτρης Μπάτσης αναλύει στο εν λόγω βιβλίο τους μηχανισμούς παράνομου πλουτισμού που συνδέθηκαν με την παραλαβή, κατεργασία και διανομή των εφοδίων της ΟΥΝΡΑ στη μεταπελευθερωτική Ελλάδα.
Γράφει ο Μπάτσης: «Η σύμβαση αυτή, που έγινε γνωστή με το όνομα Κούπερ, συνομολογήθηκε για διάρκεια 70 ετών ως το 2010 μ.Χ.! Δίνει αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης της δύναμης των νερών του ποταμού Αχελώου, στις θέσεις Κρεμαστά, Πρεβέντζα, Κριεκούκι και των παραπόταμων Μέγδοβα, Αγραφιώτικου, Ασπροπόταμου, δικαίωμα ίδρυσης υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων για παραγωγή ηλεκτρενέργειας και εγκαταστάσεων μεταφοράς ενέργειας στα κέντρα κατανάλωσης, δικαίωμα χρησιμοποίησης της ενέργειας που θα παραχθεί για τις ηλεκτροχημικές και ηλεκτρομεταλλουργικές βιομηχανίες που θα ιδρύσει η ανάδοχος εταιρία. Τέλος δικαίωμα μεταφοράς και χρησιμοποίησης της ηλεκτρενέργειας για φωτισμό και κίνηση σε άλλες περιοχές (άρθρο 1 της σύμβασης παράγ. 1 εδάφια α’ – ζ΄).
Προβλέπεται η αναγκαστική απαλλοτρίωση των εδαφών που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση της σύμβασης, η σύσταση δουλειών, η χρησιμοποίηση δωρεάν δημόσιων κτημάτων, η προμήθεια δωρεάν οικοδομικών υλικών και κοιτασμάτων από λατομεία κρατικά (άρθρο 4 σύμβασης), ατέλειες και αφορολόγητο για εισαγωγή των υλικών της, εκτός από εισαγωγικό δασμό όχι πάνω από 2 1/2 % αξίας (άρθρο 50, παράγρ. 1 και 2), προστασία τιμών των προϊόντων της κ.ά. Ακόμα προβλέπεται δικαίωμα ειδοποίησης της εταιρίας στην περίπτωση που το κράτος θα αποφάσιζε την εκμετάλλευση των ποταμών Αλιάκμονα, Μόρνου, Φίδαρη οπότε η εταιρία θα έχει το δικαίωμα να υποβάλει και γι’ αυτούς τους ποταμούς μελέτες και προτάσεις (άρθρο 56, παράγρ.2, σύμβασης)».
Και παρακάτω: «Σε περίπτωση λήξης της σύμβασης (Κούπερ) το Δημόσιο «υποκαθίσταται μεν» στα δικαιώματα του αναδόχου, υποχρεώνεται όμως να πληρώσει σε αυτόν τις μη αποσβεσθείσες δαπάνες! Δε φτάνει δηλαδή ότι η ξένη επιχείρηση θα έχει στο μεταξύ πραγματοποιήσει αμύθητα κέρδη, αλλά θα ζητάει και απόσβεση των εγκαταστάσεών της από την εθνική οικονομία».
Το κείμενο δημοσιεύτηκε με τα αρχικά του συγγραφέα στο περιοδικό «Ανταίος» (10 Μαΐου 1946). Ο Δημήτρης Μπάτσης συνελήφθη στην τελευταία φάση της υπόθεσης Μπελογιάννη και εκτελέστηκε με τους Ν. Μπελογιάννη, Η. Αργυριάδη και Ν. Καλούμενο στις 30 Μαρτίου 1952…”
ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΤΣΗΣ
Η Συνομωσία κατά της Ελλάδος, από ΟΛΟΥΣ τους Πολιτικούς .
Κυριακή 30 Μαρτίου 1952, τρεις τα ξημερώματα.
«Οι καταδικασμένοι σε θάνατο Νίκος Μπελογιάννης, Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης και Νίκος Καλούμενος πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Μία ασυνήθιστη μέρα και ώρα για εκτελέσεις ακόμη και για κείνη την ταραγμένη εποχή …;.»
«Ούτε οι Γερμανοί δεν μας σκότωναν έτσι. Περίμεναν το φως της αυγής, για να πεθάνουμε στο φως σαν άνδρες, όπως ζήσαμε.» Εεε τότε δεν υπήρχε η 37 Νοέμβρη, για να το κάνει !
Ότι ο Δημήτρης Μπάτσης εκτελέστηκε πλάι στον Νίκο Μπελογιάννη δεν ήταν τυχαίο. Ότι εκτελέστηκε για το βιβλίο του και τις ανακαλύψεις του, ούτε κι αυτό είναι τυχαίο.
Ότι μια γενιά Ελλήνων αγνόησε την ύπαρξη του βιβλίου και τον συγγραφέα του και αυτό δεν ήταν τυχαίο.
Το κατεστημένο είχε πολλές και βαριές ενοχές για να μπορέσει να σταθεί στο έργο του Μπάτση και να αντλήσει από αυτό έστω και λίγα διδάγματα.
Όποιος θέλει ας ψάξει να βρει ποιος ήταν αυτός ο πατριώτης, και μην μπερδέψετε τα πολιτικά στην μέση γιατί τότε θα σας χαρακτηρίσω κι εγώ, μαϊμούδες, όπως ακριβώς αποκαλούν τους ανθρώπους, οι Επικυρίαρχοι.

Συνοπτικά το βιβλίο ασχολείται με την Ελλαδίτσα μας :
Α Η Αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων
Β Το Οικονομικό σχέδιο για την εκβιομηχάνιση
Γ Εκβιομηχάνιση και Βιωσιμότητα.

Δύο λόγια μόνο
lilian_dimitris_mpatsis.jpg
Η εργασία μου αυτή γράφτηκε με την βέβαιη προοπτική πως παρ όλα τα εμπόδια και παρ όλες τις πολύμορφες επεμβάσεις, ο ελληνικός λαός που πάντα αγωνίζεται ηρωικά θα ανοίξει και πάλι με τον αγώνα του διάπλατα τον δρόμο για μια ελεύθερη δημοκρατική ανοδική πορεία, και θα αρχίσει με τον ίδιο ενθουσιασμό , με την ίδια ορμή και αυτοθυσία να χτίσει την ερειπωμένη από την ναζιστοφασιστικη κατοχή και τον οικτρό εμφύλιο, πατρίδα.
Η Ελλάδα θα γίνει οικονομικά και εθνικά πραγματικά ελεύθερητότε και μόνο τότε που η ανοικοδόμηση αυτή γίνει από τον λαό της.
Θα σπάσουν τα δεσμά και θα αλλάξει ριζικά η διάρθρωση της σημερινής οικονομίας μας, θα ανοίξει δηλαδή ο δρόμος για να λυτρωθούν οι πιο ενεργές παραγωγικές και άξιες δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας μας.
Ο δρόμος αυτός μας οδηγήσει στην ορθολογική διάγνωση και οργάνωση και στη σχεδιασμένη ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας , στη δημιουργία ανώτερης τεχνικής βάσης, στη γοργή συσσώρευση των οικονομικών αυτών δυνατοτήτων και μέσων που θα δώσουν την ευκαιρία να ανθήσει και σε μας μια γερή, προοδευτική-προοδεμένη κοινωνική ζωή.
Για το χτίσιμο αυτής της νέας Ελλάδας δουλεύουν σήμερα , μέσα σε τραγικές πραγματικά συνθήκες και αψηφώντας κάθε κίνδυνο , όλοι οι επιστήμονες που βλέπουν μπροστά, όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι των επιστημών πλάι και μαζί με τον αδάμαστο Ελληνικό λαό, προσφέροντας ακόμη και την ζωή τους, ότι πολυτιμότερο δηλαδή έχουν, προσπαθώντας έτσι να στεριώσουν όσο το δυνατό περισσότερο την νίκη του.
Σε όλους αυτούς τους πραγματικούς ηρωικούς αγωνιστές προσφέρω και εγώ την μικρότατη αυτή συμβολή.
Δημητρης Μπατσης.
Αθηνα, ΕΜΠ , Ιουνιος 1947.

HyundaiHeavyIndustriesCompany_thumb.jpg
Η διπλή εκμετάλλευση
Στο κείμενο που ακολουθεί, ο οικονομολόγος και δικηγόρος Δημήτρης Μπάτσης, συγγραφέας του σημαντικού έργου «Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα» (εκδ. «Τα νέα βιβλία», 1947) αναλύει τους μηχανισμούς παράνομου πλουτισμού που συνδέθηκαν με την παραλαβή, κατεργασία και διανομή των εφοδίων της ΟΥΝΡΑ στη μεταπελευθερωτική Ελλάδα. Το κείμενο δημοσιεύτηκε με τα αρχικά του συγγραφέα στο περιοδικό «Ανταίος» (10 Μαίου 1946), το επιστημονικό περιοδικό της Αριστεράς που διηύθυνε ο Μπάτσης και το οποίο εκδόθηκε για να υποστηρίξει τη θέση περί βιωσιμότητας της Ελληνικής οικονομίας. Ο Δημήτρης Μπάτσης συνελήφθη στην τελευταία φάση !!? της υπόθεσης Μπελογιάννη και εκτελέστηκε με τους Ν. Μπελογιάννη, Η. Αργυριάδη και Ν. Καλούμενο στις 30 Μαρτίου 1952.
«Είναι γνωστό ότι από την ημέρα που άρχισαν νάρχονται τα εφόδια της ΟΥΝΡΑ στη χώρα μας, άρχισε ταυτόχρονα αγώνας όλων των εμπορικών, τραπεζιτικών και βιομηχανικών συγκροτημάτων για τη χρησιμοποίησή τους σαν μέσου αύξησης του κεφαλαίου και της εξαγωγής μεγάλου υπερκέρδους. Είναι γνωστός ο αγώνας των βιομηχάνων να μετατρέψουν τη βιομηχανοποίηση των κλωστοϋφαντουργικών υλών σε επικερδέστατη επιχείρηση, όπου εκτός από το ‘νόμιμο’ κέρδος θα εισέπρατταν και διαφορά σε όφελός τους από το εικονικό ποσοστό της φύρας που ζητούσαν να κατακυρωθεί για κάθε μονάδα παραγομένου προϊόντος. Οι έμποροι επίσης ζητούσαν ανάλογες παραχωρήσεις και ωφελήματα για τη διαχείριση και πούληση των εφοδίων. [...] Τα πράγματα όμως πήραν την οριστική τους λύση από τον τρόπο που κανόνισε τα εκκρεμή ζητήματα η κυβέρνηση. [...]
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει Πρώτον: ότι παύει ουσιαστικά και αυτός ο υποτυπώδης κρατικός έλεγχος που υπήρχε και δεύτερον: ότι ιδιοκτήτες των εφοδίων και πρώτων υλών γίνονται οι εμποροβιομήχανοι. Να σε τι μεταφράζεται το οικονομικό αυτό πραξικόπημα: Οι εμποροβιομήχανοι θα διαχειρίζονται και θα βιομηχανοποιούν με τον τρόπο που τους συμφέρει καλύτερα τα εφόδια και τις ύλες. Θα είναι ελεύθεροι να διοχετεύουν τις ποσότητες εκείνες που θα τους εξασφαλίζουν άνετη πραγματοποίηση του κέρδους τους. Θα είναι ακόμα ελεύθεροι ν’ αναμιγνύουν με δικές τους ύλες τις πρώτες ύλες της ΟΥΝΡΑ. Θα έχουν περιορισμό στην τιμή διάθεσης;
Κι αν έχουν τέτοιο περιορισμό, η εξασφάλιση του κέρδους των θα είναι σίγουρη, γιατί θα πραγματοποιείται πολύ νωρίτερα από την αγορά (με τη φύρα, την απόκρυψη, την κλοπή στον υπολογισμό του κόστους, τα εξευτελιστικά ημερομίσθια). Αλλά το πιο σίγουρο τμήμα του μονοπωλιακού κέρδους θα εξασφαλιστεί γι’ αυτούς “έξω από την παραγωγή” σε βάρος του Δημοσίου και της κατανάλωσης (ουσιαστικά δηλαδή με πολλαπλάσια επιβάρυνση της τιμής των εφοδίων για τον καταναλωτή και φορολογούμενο λαό).
Θα εξασφαλιστεί με τη συμφωνία εξόφλησης των πρώτων υλών με δόσεις με προκαταβολή μονάχα του 40% της αξίας τους από τους εμποροβιομήχανους στο κράτος. Το 60% της αξίας των πρώτων υλών θα πληρωθεί με το νομισματικό καθεστώς που θα ισχύει μετά αρκετούς μήνες. Κι όπως ξέρουμε, ο πληθωρισμός ‘βάζει σφουγγάρι’ στα χρέη του κεφαλαίου. [...]
Και ο κ. Μέιμπεν; Ο κ. Μέιμπεν πρέπει να ξέρει ασφαλώς ότι μια τέτοιας μορφής εκμετάλλευση της συμμαχικής βοήθειας 45 Εθνών αποτελεί παράβαση θεμελιώδους διατάξεως του Καταστατικού Χάρτου της ΟΥΝΡΑ, που ορίζει ρητά και κατηγορηματικά ότι απαγορεύεται η χρησιμοποίηση των εφοδίων της για προνομιακή ωφέλεια οικονομική ή πολιτική ορισμένης μερίδας του πληθυσμού και ότι η διανομή πρέπει να είναι δίκαιη και ίση στον πληθυσμό. Ο κ. Μέιμπεν το γνωρίζει αυτό και για να δικαιολογηθεί δηλώνει ότι η ανάθεση στο ιδιωτικό κεφάλαιο της κατεργασίας, διανομής κλπ. γίνεται με την προοπτική ‘γενικού δελτίου’ και επιτυχίας χαμηλότερου κόστους. [...]
Δεν είναι πολύς καιρός που ο κ. Μέιμπεν απειλούσε διακοπή της παροχής βοηθείας στην Ελλάδα εξ αιτίας των συνθηκών που είχαν δημιουργήσει οι ίδιοι κύκλοι του κεφαλαίου. Σήμερα δηλώνει ότι η χρησιμοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας θα ‘ελαττώσει το κόστος’. [...] Αποτελεί ή δεν αποτελεί παράνομο πλουτισμό και αντίθετο προς τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη της ΟΥΝΡΑ σε βάρος του συμμάχου Ελληνικού Λαού; Ναι ή όχι; [...]»

fortotis-limani.jpg
ΕΛΛΑΔΑ: Η πλουσιότερη χώρα του Πλανήτη !!!
Τον Φεβρουάριο του 1998 έφτασε στην δημοσιότητα έρευνα που αφορούσε την μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδονίου στον Ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στο χωριό Νεράιδα Θεσπρωτίας. Η μέτρηση ήταν 9550 μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο και με όριο επιφυλακής τα 150!
Παρόμοιες υψηλές μετρήσεις είχαμε και στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μύκονου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδα, Λουτράκι, Νιγρίτα, Σουρωτή (1), κλπ. Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο και για όσους γνωρίζουν, αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη στο υπέδαφος των άνω τουλάχιστον περιοχών ΟΥΡΑΝΙΟΥ. Στο όρος Παγγαίο στην Καβάλα επίσης υπάρχει ήδη έντονο ενδιαφέρον από ξένο επενδυτή για την εξόρυξη των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού.
Στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής ήδη έχει ξεκινήσει η εκμετάλλευση του εκεί υπεδάφους από την TVX Gold του George Soros, η οποία περιέχει αρκετό χρυσό, αλλά και ουράνιο!!!.Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας «Επενδυτής» στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ (Ίδρυμα Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών). Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους.
Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων. Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ. Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στην διεθνή αγορά 1998 είναι 20.000 δολάρια το γραμμάριο !.
O κοσμήτορας της πολυτεχνικής σχολής και πρόεδρος του τμήματος χημικών μηχανικών Βασίλειος Παπαγεωργίου, πραγματοποίησε διάλεξη με θέμα «Η Βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», η οποία είχε να κάνει με τα αποτελέσματα και της δικής του έρευνας 30 ετών. Εντυπωσιακό ήταν το ότι σε όλα τα σημεία η έρευνά αυτή συμφώνησε με τα αποτελέσματα παλαιοτέρας αντίστοιχης έρευνας της δεκαετίας του 1940 που τυχαία είχε φτάσει στα χέρια του.

diylistiria-ellada.jpg
Ο εν λόγω καθηγητής αναρωτιέται πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να μην έχει αυτή τη στιγμή ήδη στημένη βαριά βιομηχανία την στιγμή που διαθέτει όχι μόνον ΟΛΕΣ τις απαραίτητες πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) και μάλιστα σε αφθονία, αλλά και για ορισμένα από αυτά, είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και συγκεκριμένα:
Λιγνίτης: Ως ορυκτό για την παραγωγή ενέργειας από την καύση του με λιγοστή μόλυνση του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολύ λιγνίτη, που εάν τον εκμεταλλευόταν από νωρίς, θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου.
Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, με χιλιάδες εφαρμογές.
Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.
Μαγγάνιο: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα κοιτάσματα έχουν εντοπισθεί στο νομό Δράμας.
Νικέλιο: Και για αυτό το στρατηγικό ορυκτό όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.
Σμηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα.
Μαγνήσιο: Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.
Χρωμίτης. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα.
Ουράνιο: Όπως ανέφερα ήδη, τα ουρανιούχα μεταλλεύματα έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική Μακεδονία και στην Θράκη. Το τεύχος της 28ης Απριλίου 1999 της εφημερίδας «Αθηναϊκή» είχε ως τίτλο «Θησαυροφυλάκιο η Βόρεια Ελλάδα» και αναφερόταν σε αυτό ακριβώς το θέμα. Η Θράκη λοιπόν είναι ένας στρατηγικός κόμβος, διότι εκτός των πλουσίων κοιτασμάτων ουρανίου, χρυσού και πετρελαίου, επιπλέον από εκεί πρόκειται να περάσει στο μέλλον και ο αγωγός φυσικού αερίου και πετρελαίου «Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης» Αγωγός μεταφοράς καυσίμων από Κασπία προς τη δύση.

petrelaiopigi.jpg
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ: Υπάρχει άφθονο στο Αιγαίο.Στην ίδια διάλεξη για τα στρατηγικά ορυκτά του κυρίου Παπαγεωργίου έγινε εκτενής λόγος για τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Καμία κυβέρνηση δεν είχε μέχρι τώρα το θάρρος να παραδεχθεί την ύπαρξη πλουσιοτάτων κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο και ότι το παιχνίδι με την Τουρκία στην ουσία εκεί παίζεται. Υπάρχουν εδάφια του αρχαίου ιστορικού Ηροδότου που κάνει λόγο για την «εύφλεκτη πίσσα». Είναι ακόμη γεγονός γνωστό ότι οι Γερμανοί επί κατοχής είχαν ήδη χαρτογραφήσει όλη την Ελλάδα, αφού άμεσα τους ενδιέφεραν και τότε οι όποιες πηγές ενέργειας για την στρατιωτική τους μηχανή. Με την πτώση του Χίτλερ, οι σχετικοί χάρτες και πληροφορίες έφτασαν και στα χέρια των Αμερικανών της εποχής.
Τα τελευταία χρόνια και με την βοήθεια ειδικών δορυφορικών φωτογραφήσεων είναι γεγονός ότι ήδη υπάρχουν ασφαλή στοιχεία για την ύπαρξη πλουσίων πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο. Ο πρώην πρεσβευτής της Αμερικής στην Ελλάδα Nicholas Burns σε ζωντανή εκπομπή στο κανάλι MEGA είχε κι αυτός επισήμως παραδεχθεί ότι υπάρχει όντως πετρέλαιο στο Αιγαίο και ότι αυτό ουσιαστικά δημιουργεί την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.
Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών που στηρίχτηκαν σε δορυφορικούς χάρτες είναι πλέον γεγονός αναμφισβήτητο ότι: Τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο υπάρχουν ανατολικά της νήσου Θάσου, στον Θερμαϊκό Κόλπο, στην περιοχή των Δωδεκανήσων και συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στα Ίμια, στην Ζάκυνθο και στην Φλώρινα. Επίσημη δήλωση του καθηγητή πυρηνικής φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κυρίου Παπαστεφάνου, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Από παλιά διέβλεπα ότι, όπως και στην υπόθεση των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, έτσι και στην υπόθεση του ουρανίου, ίσως να μην δόθηκαν ποτέ στις ελληνικές κυβερνήσεις τα πλήρη αποτελέσματα των γεωλογικών ερευνών που έκαναν στην Δράμα και τη Θράκη οι Αμερικανοί ερευνητές …;»
Αρχίζοντας από το περίφημο ΟΣΜΙΟ (σκληρό, άμορφο, μεταλλικό χημικό στοιχείο της ομάδος του λευκοχρύσου) που εντοπίζεται, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, σε μεγάλες μάλιστα ποσότητες, στα Ίμια και γενικώς στο Αιγαίο ΜΑΣ. Και διερωτώμεθα γιατί οι προηγούμενες αλλά και η νυν πολιτική ηγεσία της Χώρας, σιωπούν επί του θέματος. !!
Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που (το Όσμιο) στοιχίζει σε όποιον επιθυμεί να το προμηθευθεί από 100.000 έως και 150.000 δολάρια ανά γραμμάριο !!!
Η Ελλάδα επίσης μόνο από το απόθεμα του »μεθανίου» που έχει στην μια άκρη μόνο της Κρήτης φτάνει για 10.000 χρόνια τα αυτοκίνητα του πλανήτη γη να τα τροφοδοτεί με καύσιμα δωρεάν.
Υπάρχουν βάσιμες υποψίες και για άλλα «περίεργα» και πανάκριβα συστατικά στο υπέδαφός μας, όπως το ΟΣΜΙΟ, ο κόκκινος υδράργυρο κ.ά. για τα οποία η έρευνα συνεχίζεται. Ουσιαστικά 10.000 τόνους Όσμιο και 100.000 τόνους Κόκκινο υδράργυρο που επισήμως δεν υπάρχει, είναι μόνο τεχνητό στοιχείο !!!

problita-limani.jpg
Αποφασίστε τελικά ή είστε !! …;δούλοι που ψηφίζετε οποιοδήποτε κόμμα, ή ελεύθεροι Έλληνες άνθρωποι και …;
Διαβάστε ακόμη σχετικά
Ε. Αρτέμης Και Πύραυλοι.!
Αννίβας Αρτέμης, Μοναδική Συνέντευξη
Ο Αρτέμης λοιπόν ήταν ένας μηχανικός που δούλευε σαν πολίτης στο Πολεμικό Ναυτικό προπολεμικά και ανέπτυξε τους τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους κάθε είδους. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανολόγος στην Γαλλία και την Αυστρία και εργάστηκε στην Γαλλία, την Αγγλία και την Γερμανία. Σύμφωνα με τον Αρτέμη η ιδέα του ήρθε όταν μελετούσε τους Γερμανικούς βομβαρδισμούς του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αφού ανέπτυξε συστήματα τηλεχειρισμού άρχισε το 1933 να εργάζεται στο Πολεμικό Ναυτικό με κρατική υποστήριξη.

Τα πρωτότυπα δοκιμάσθηκαν με επιτυχία στην Σαλαμίνα το καλοκαίρι του 1938. Έκτοτε αγνοείτε η τύχη τους. Ο ίδιος έλεγε ότι δοθήκανε σε “ξένη δύναμη” και αρνήθηκε οποιαδήποτε περαιτέρω ανάπτυξη των ιδεών του.
Οι Δύο Φατρίες Που Κυριαρχούν Στον Πλανήτη Α”
Οι Δύο Φατρίες Που Κυριαρχούν Στον Πλανήτη B”
Διαβάστε κι άλλα
Δέκα άρθρα σχετικά με την Ελλάδα, την υποβάθμιση της και την πολιτική των …; πολιτικών ..!
Πηγή: http://miastala.com/s/archives/10906
Υστερα απο τα σχετικά σχόλια και μετά από σύντομη έρευνα στο ίντερνετ βρήκα τα εξής στοιχεία . Σας τα παραθέτω αυτούσια:
Παραθέτω εδώ τις συμβάσεις με την εταιρεία COOPER και τους αντιπροσώπους της στην Ελλάδα:
1. ΦΕΚ Α’ 65/17.2.1940, Αναγκαστικός νόμος 2220/1940, “Περί κυρώσεως συμβάσεως δια την παραχώρησιν υδραυλικής δυνάμεως Αχελώου ποταμού”, download από LINK (αν δεν δουλεύει ο σύνδεσμος, βάλε στοιχεία ΦΕΚ στο Εθνικό Τυπογραφείο)
2. ΦΕΚ Α’ 481/30.10.1936, Βασιλ. Διάταγμα “Περί παροχής αδείας επί προθεσμία δια την εκπόνησιν μελέτης υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων δια την εκμετάλλευσιν των πτώσεων των ποταμών Αλιάκμονος και Αχελώου και των χειμάρρων Μόρνου και Φείδαρι”, download από LINK
Παραθέτω επίσης περιληπτικά ιστορικά στοιχεία για τη λίμνη των Κρεμαστών του Αχελώου, όπως τα περιγράφει ο Ν. Τσαβαλιάς εδώ: LINK
Από τα επίσημα και δημοσιευμένα στοιχεία προκύπτει ότι πράγματι η σύμβαση με την COOPER αφορούσε στην εκμετάλλευση της υδροηλεκτρικής ενέργειας του Αχελώου. Από την παραπάνω σύντομη αφήγηση του Ν. Τσαβαλιά δεν προκύπτει ότι η εταιρεία Cooper είχε περαιτέρω ανάμιξη στο έργο. Την εκμετάλλευση της υδροηλεκτρικής ενέργειας του Αχελώου την έχει η ΔΕΗ.
Επιπλέον, όσον αφορά στον ορυκτό πλούτο στην Ελλάδα, από πουθενά δεν προκύπτει ότι υπάρχει εταιρεία Cooper που κάνει ή έκανε ποτέ εκμετάλλευση ορυκτών. Οι περισσότερες μεγάλες μεταλλευτικές εταιρείες ήταν Ελληνικότατες (με εξαίρεση την Πεσινέ – που και αυτή σήμερα είναι Ελληνικών συμφερόντων). Εκτός και αν πιστεύεις ότι πίσω από τη ΔΕΗ, τη ΛΑΡΚΟ του Μποδοσάκη, το Σκαλιστήρη, το Μπάρλο, τους Βωξίτες Παρνασσού κλπ. κλπ. ήταν η Cooper με “μυστική συμφωνία” (τόσο μυστική που ούτε οι ίδιοι δεν το ξέρουν).
Το αστείο είναι ότι η εταιρεία του Hugh Lincoln Cooper, που ήταν εξειδικευμένη στα υδροηλεκτρικά φράγματα, παρείχε τις υπηρεσίες της και για τον Στάλιν (αυτό βέβαια, διέφυγε προφανώς της προσοχής των “αρμοδίων”).

Οι σχετικές πηγές εδώ:
1. Hugh Lincoln Cooper, 1865 – 1937 ( http://www.asce.org/…x?id=2147487347 )
2. Time Magazine, 17.6.1929 ( http://www.time.com/…,723746,00.html )
3. https://www.marxists…/sufds/ch1

 

http://alfeiospotamos.gr/?p=9907

Υπήρξε δάκτυλος του Πατριαρχείου στον εμφύλιο κατά την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 1821;

ekklisiastika-pronomia 
Μήπως ο εμφύλιος που ξέσπασε και ταλάνισε τον άμοιρο τούτο τόπο, μέχρι που παραλίγο να σβήσει το όνειρο της Ελευθερίας, είχε πραγματικά ξεσπάσει με ενέργειες του Πατριαρχείου;
Μήπως ο εγκλεισμός στη φυλακή του Κολοκοτρώνη και των άλλων ηρώων, είχε αυτό τον σκοπό;
Μήπως μας κρύβουν πολλά;
Διαβάζουμε στη Βικιπαίδεια για τον Παπαφλέσσα:  
Ο Γρηγόριος Δικαίος (1788-1825) ή περισσότερο γνωστός ως Παπαφλέσσας ήταν κληρικός, πολιτικός και αγωνιστής, ήρωας της Eλληνικής Επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε στην Πολιανή Μεσσηνίας, φοίτησε στη Σχολή Δημητσάνας, και μόνασε στο μοναστήρι της Παναγιάς της Βελανιδιάς, στην Καλαμάτα όπου πήρε το όνομα Γρηγόριος (παπάς Παπαφλέσσας). Εξαιτίας του χαρακτήρα του εγκατέλειψε την Πελοπόννησο περνώντας στην Ζάκυνθο, και αργότερα πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης από τον Γρηγόριο Ε΄ με το εκκλησιαστικό Οφφίκιο «Δικαίος».
Στην Κωνσταντινούπολη γνωρίστηκε με τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο, ο οποίος τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία.Στάλθηκε στις παραδουνάβιες ηγεμονίες (Μολδαβία και Βλαχία), για να προπαρασκευάσει την Επανάσταση. Όταν οΥψηλάντης αποφάσισε να ξεκινήσει ένοπλο αγώνα από τη Μολδοβλαχία, η Φιλική Εταιρία τον Ιανουάριο του 1821 έστειλε τον Παπαφλέσσα στην Πελοπόννησο για να ξεσηκώσει κι εκεί τον λαό. Διόρισε Αρχιστράτηγο Πελοποννήσου τονΠετρόμπεη Μαυρομιχάλη και πρωτοστάτησε στην απελευθέρωση της Καλαμάτας στις 23 Μαρτίου 1821. Διακρίθηκε για την ανδρεία του σε πολλές μάχες στην Πελοπόννησο και στην Αρκαδία, έχοντας ως ορμητήριο τη μονή της Ρεκίτσας κοντά στο Διρράχι Μια από της μάχες αυτές είναι και η μάχη στα Δερβενάκια όπου μαζί με τον Νικηταρά και τον Υψηλάντη είχαν οριστεί από τον Κολοκοτρώνη να κρατήσουν τ’Αγιονόρι. Στο τέλος της μάχης όταν μοιράστηκαν τα λάφυρα ο Παπαφλέσσας πήρε την πολύτιμη γούνα του Τοπάλ πασά την οποία από τότε δεν έβγαλε ποτέ μέχρι το τέλος της ζωής του.
. Συμμετείχε στην Α΄ και Β΄ Εθνοσυνέλευση. Κατά την διάρκεια του εμφύλιου πόλεμου υποστήριξε αυτούς που καταδίωξαν τον Κολοκοτρώνη και τους άλλους πολεμιστές και διορίστηκε υπουργός εσωτερικών και αστυνομίας από την κυβέρνηση Κουντουριώτη. Όταν το 1825 ο Ιμπραήμ εισέβαλε στην Πελοπόννησο, πρώτος ο Παπαφλέσσας ζήτησε να ελευθερωθούν οι φυλακισμένοι πολεμιστές, αλλά δεν εισακούστηκε. Έτσι αναγκάστηκε να εκστρατεύσει ο ίδιος με 2000 άνδρες για να ανακόψει την προέλαση του Ιμπραήμ, και πήγε στο Μανιάκι της Μεσσηνίας. Στις 19 Μαΐου όταν φάνηκαν τα αιγυπτιακά στρατεύματα, πολλοί από τους άνδρες του Παπαφλέσσα διασκορπίστηκαν και έμεινε με 300 (ή κατά άλλους 600) πολεμιστές. Στις 20 Μαΐου, και αφού προδόθηκε εκ των έσω από τον Γ. Κορμά, βρήκε τον θάνατο προβάλλονταςαπεγνωσμένη αντίσταση μαζί με τους λίγους άνδρες που του είχαν μείνει.
Οι κινήσεις του φαίνονται λίγο… περίεργες. Τι είχε ο χαρακτήρας του που τον έκανε να εγκαταλείψει την Πελοπόννησο; Από την Πελοπόννησο στη Ζάκυνθο και από εκεί στην Κωνσταντινούπολη. Πως από απλός καλόγερος χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης και μάλιστα από τον ίδιο τον Πατριάρχη; Πως γνωρίστηκε με τον τέταρτο της ηγεσίας της Φιλικής Εταιρείας; Πως ξαφνικά κατάφερε να αποκτήσει τέτοια εμπιστοσύνη από τη Φιλική Εταιρεία; Με ποιά εχέγγυα του δόθηκαν τέτοιες εξουσίες,για προπαρασκευή της Επανάστασης; Πως είχε την ελευθερία κινήσεων στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και μετά στην Πελοπόννησο, με δεδομένη την αντεπαναστατική στάση και θέση του Πατριαρχείου; Πως απουσίαζε από την εκκλησία, που σίγουρα σε κάποια θα ήταν διορισμένος; Ποιός ήταν ακριβώς και τι δύναμη είχε να διορίσει αρχιστράτηγο στην Πελοπόννησο; Και γιατί αφού ο ίδιος και ο Κολοκοτρώνης, όπως και οι άλλοι ήρωες ήταν ορκισμένοι στη Φιλική Εταιρεία, τους πολέμησε γινόμενος επίορκος; Πως ένας ρασοφόρος έγινε υπουργός εσωτερικών και της αστυνομίας, κάτι που αντιβαίνει με το ράσο, χρησιμοποιώντας σπιούνους ειδικά στο έργο της αστυνομίας;
Μήπως οι ερινύες στο τέλος τον έκαναν να πάει να σκοτωθεί ή μάλλον να αυτοκτονήσει; Γιατί ο τρόπος και η θέση που αποφάσισε να κάτσει να πολεμήσει τον Ιμπραήμ, μόνο γι” αυτό ήταν κατάλληλη.
Ή μήπως άλλοι τον εξανάγκασαν στην απεγνωσμένη κίνηση; Τι σχέση έχει η προδοσία του Γ.Κορμά;
Ερωτήματα που περιμένουν μελλοντικές απαντήσεις. 

Και για τον Γρηγόριο Ε” 
Γεννήθηκε το 1746 στη Δημητσάνα από φτωχούς γονείς. Το κοσμικό όνομά του ήταν Γεώργιος Αγγελόπουλος. Μετά τις βασικές σπουδές στο χωριό του, το 1756 πήγε στην Αθήνα για δύο χρόνια. Ένας θείος του, ο οποίος ήταν νεωκόρος σε ναό στη Σμύρνη, τον βοήθησε να σπουδάσει στο Γυμνάσιο της πόλης για πέντε χρόνια. Από την παιδική του ηλικία είχε σχέση με τη Μονή Φιλοσόφου της Αρκαδίας, μέσω της οποίας ενισχύθηκε ο έμφυτος ασκητισμός του. Έτσι, εκάρη μοναχός στιςΣτροφάδες και πήρε το όνομα Γρηγόριος. Αφού σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία στην Πατμιάδα Σχολή, επέστρεψε στη Σμύρνη, όπου χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Προκόπιο, του οποίου έγινε και αρχιδιάκονος. Γρήγορα χειροτονήθηκε ιερέας και κατόπιν έγινε πρωτοσύγγελος.
Το 1785 ο Προκόπιος εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, οπότε ο Γρηγόριος χειροτονήθηκε επίσκοπος και τον διαδέχθηκε στη Μητρόπολη Σμύρνης. Από αυτή τη θέση ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα, η οποία τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στο κήρυγμα και την κοινωνική δράση, ασχολούμενος ιδίως με την παιδεία του ποιμνίου του.
Τον Μάιο του 1797, μετά το θάνατο του Προκοπίου, ο Γρηγόριος εξελέγη διάδοχός του ως Γρηγόριος Ε΄. Η πατριαρχία του συνέπεσε με μια δύσκολη περίοδο και δεν ήταν καθόλου ανέφελη. Το 1798 εκθρονίστηκε και εξορίστηκε, οπότε αποσύρθηκε στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1806 επανεξελέγη Πατριάρχης, αλλά το 1808 εκθρονίστηκε και πάλι, εξορίστηκε στην Πρίγκηπο και κατόπιν κατέφυγε εκ νέου στο Άγιο Όρος. Στις 15 Δεκεμβρίου 1818 εξελέγη για τρίτη φορά Πατριάρχης και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη τον Ιανουάριο του 1819.
Κατά τη διάρκεια της τρίτης αυτής πατριαρχίας του ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ο Πατριάρχης, όπως και οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και της Μικράς Ασίας, παρέμεινε πιστός στον Σουλτάνο και αρνήθηκε να συμμετάσχει στη Φιλική Εταιρεία. Τελικά αναθεμάτισε τους επαναστατημένους Έλληνες, αν και λέγεται ότι ακύρωσε μυστικά το ανάθεμα, φήμη η οποία προκάλεσε την οργή του Σουλτάνου.[1] Έτσι, μετά τη λειτουργία του Πάσχα (10 Απριλίου 1821) συνελήφθη, κηρύχθηκε έκπτωτος και φυλακίστηκε. Το απόγευμα της ίδιας μέρας απαγχονίστηκε στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου, όπου παρέμεινε κρεμασμένος για τρεις ημέρες, εξευτελιζόμενος από τον όχλο. Κατόπιν, μια ομάδα Εβραίων αγόρασαν το πτώμα του, το περιέφεραν στους δρόμους και το έριξαν στον Κεράτιο κόλπο.
Τα σχετικά με τις σπουδές καταρρίπτουν το παραμύθι περί… κρυφού σχολείου!
Η πραγματική αιτία της οργής του σουλτάνου και του απαγχονισμού του, είχε σχέση με την αδυναμία του Πατριαρχείου να ποδηγετήσει τους Έλληνες και να τους κρατήσει σκλάβους. Τα… «λέγεται»  δεν αποδεικνύονται. Τη στιγμή μάλιστα που δεν είχε καμία σχέση με τη ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ και τα όνειρα των Ελλήνων για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Αποδεικνύεται όμως περίτρανα η προδοσία και η συνεργασία του… «πατριαρχείου», μέσα από τα φιρμάνια του Σουλτάνου…Δείτε… ΕΔΩ
http://alfeiospotamos.pblogs.gr/2012/03/yphrxe-daktylos-toy-patriarheioy-ston-emfylio-kata-thn-epanastas.html
…………………………………………………….
ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΤΟ ’21 ΑΜΕΣΩΣ,ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ, ΚΑΤΕΦΘΑΣΑΝ ΜΕ ΕΝΤΟΛΕΣ Ο ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΓΡΗΣ, ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ,ΚΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΚΑΝ Ο ΜΕΝ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, Ο ΔΕ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ.
Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΙΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕ ΤΟΥΣ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΥΣ, ΠΡΟΥΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΕΡΟΝΤΕΣ, ΣΕ ΜΙΑ… ΤΟΠΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΑΧΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ! 
Ο ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΠΟΥ ΣΤΑΘΗΚΕ, ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΤΕΛΝΕΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΥΨΗΛΑΝΤΗ ΕΚΛΙΠΑΡΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΕΙ ΤΟΠΙΚΟ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΗΤΑΝ ΣΕ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΔΗΘΕΝ «ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ» ΠΟΥ ΚΑΤΕΦΘΑΣΑΝ ΕΙΔΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΡΙΚΑΡΝΤΟ ΚΑΙ, ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ, ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΟΜΗ, ΚΟΛΛΗΤΟ ΤΟΥ ΜΕΤΕΡΝΙΧ!!! 
ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΧΡΙΣΜΑ, ΑΡΧΙΣΕ ΠΥΡΕΤΩΔΩΣ ΚΑΙ ΠΙΕΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΕ ΔΑΝΕΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΡΙΚΑΡΝΤΟ! 
ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΔΙΕΒΑΛΛΕ ΥΠΟΧΘΟΝΙΩΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ!!! 
ΚΙ ΕΝΩ ΚΑΤ” ΑΡΧΗΝ ΠΡΟΩΘΟΥΣΕ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΕΓΙΝΕ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ…
ΑΠΟΚΡΥΠΤΕΙ Ο ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ ΕΝΤΕΧΝΩΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟ ΚΟΜΗ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΣΥΝΕΝΝΝΟΟΥΝΤΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ…!!! 
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΚΕΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΚΕΝΕΣ… ΠΑΡ” ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΑΣ ΓΙΝΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑ ΔΙΔΑΧΗΣ…
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΥΤΗ Η ΙΔΙΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΑΘΗΜΑ…
ΑΥΤΑ.
Πλάτων Πισατίδης
………………………………………………..
Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ «ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ» ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ…ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΥΣΑ ΦΡΑΓΚΑ!!!
Εγκύκλιος αρ. 2953 – Ιωάννης Καποδίστριας

http://alfeiospotamos.gr/?p=9903

Αμφίπολη: Είναι ο Λαομέδων, ο στρατηγός του Μ. Αλέξανδρου θαμμένος στον τάφο;


Όλα τα σενάρια δείχνουν Μέγα Αλέξανδρο. Μπορεί το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης να μην ανήκει στον μεγάλο Μακεδόνα στρατηλάτη, όλα τα σενάρια όμως δείχνουν ότι ο «ένοικος» προέρχεται από το περιβάλλον του Μ. Αλέξανδρου.
Ο ανασκαφικός «πυρετός» συνεχίζεται στο Λόφο Καστά. Μετά τις αποχωματώσεις όλες αυτές τις ημέρες, μπορούν πια να γίνουν οι έρευνες για ίχνη πόρτας, βασικό στοιχείου του ταφικού θαλάμου στους μακεδονικούς τάφους.
Σημαντικές απαντήσεις θα αναζητήσουν σήμερα στην Αμφίπολη οι αρχαιολόγοι. Οι αποχωματώσεις που έγιναν όλες αυτές τις ημέρες βοήθησαν στο να ελευθερωθεί το τρίτο θύρωμα, στον τρίτο διαφραγματικό τοίχο. Ήρθε η ώρα να ερευνηθεί και το τέταρτο θύρωμα και να διαπιστωθεί αν υπάρχουν στοιχεία για το αν είχαν ή δεν είχαν πόρτα.
Η πόρτα είναι στοιχείο του ταφικού θαλάμου στους μακεδονικούς τάφους και η ανεύρεση ιχνών δεν έχει σημασία, χωρίς να σημαίνει φυσικά ότι αν δεν ανεβρεθούν τώρα, δεν βρεθούν πόρτες στους επόμενους θαλάμους.
Ο στρατηγός και φίλος του Μ. Αλέξανδρου θαμμένος στον τάφο;
Μπορεί ένα βιβλίο γραμμένο πριν από 73 ολόκληρα χρόνια να κρύβει την λύση του μυστηρίου της Αμφίπολης;
Το βιβλίο "The lion monument of Amphipolis", που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του φημισμένου πανεπιστημίου Χάρβαρντ τον Νοέμβριο του 1941, ήταν αφιερωμένο στον Λέοντα της Αμφίπολης, το εμβληματικό γλυπτό που βρέθηκε στην περιοχή, και περιγράφει τη σημασία του και το ιστορικό υπόβαθρο πίσω από την κατασκευή του.
Σύμφωνα με τη μελέτη του Χάρβαρντ, η Αμφίπολη ήταν πιθανότατα το σημείο όπου ετάφη ο Λαομέδων, στρατηγός και στενός φίλος του Μεγάλου Αλέξανδρου.
Δεδομένου ότι η επικρατούσα άποψη αυτή τη στιγμή είναι ότι στον μεγαλοπρεπή τύμβο της Αμφίπολης είναι θαμμένο κάποιο πρόσωπο που σχετίζεται με τον Μέγα Αλέξανδρο, δηλαδή κάποιος συγγενής ή στρατηγός του, η θεωρία αυτή μοιάζει να έχει βάση.
Ποιος ήταν λοιπόν ο Λαομέδων; Όχι βέβαια ο πιο γνωστός Λαομέδων, ένας από τους βασιλείς της Τροίας που, σύμφωνα με το μύθο, σκοτώθηκε από τα βέλη του Ηρακλή, όταν αθέτησε την υπόσχεσή του προς αυτόν. Πρόκειται για τον Λαομέδοντα τον Μυτιληναίο, ο οποίος χάρη στη γνώση του της περσικής γλώσσας ήταν διερμηνέας και επιστάτης των αιχμαλώτων κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλέξανδρου.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Διογένη τον Λαέρτιο, ο Λαομέδων είχε εξοριστεί από τον Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά επανέκαμψε όταν ο ενθρονίστηκε στο Βασίλειο της Μακεδονίας ο Μέγας Αλέξανδρος, όπου και τον υπηρέτησε στις εκστρατείες του. Μετά το θάνατο του μεγάλου στρατηλάτη, ο Λαομέδων ανέλαβε τη σατραπεία της Συρίας, όμως ένα χρόνο αργότερα εκδιώχθηκε από τον Νικάνορα και κατέφυγε στην Καρία, όπου ο Αλκέτας του Ορόντου, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ιστορικού Ιουστίνου, του παραχώρησε την Αμφίπολη – εξ ου και η σχέση του Λαομέδοντα με την περιοχή, που θα μπορούσε να αποτελέσει ένδειξη για τη λύση του μυστηρίου...
Σήμερα, το μεσημέρι η Άννα Παναγιωταρέα αναμένεται να κάνει δηλώσεις στο Μουσείο της Αμφίπολης.
http://www.apocalypsejohn.com/2014/10/amfipoli-einai-o-laomedon--o-stratigos-toy-m-alexandroy-thammenos-ston-tafo.html

Απίστευτο: Η Ευρώπη (Οι "εταίροι" μας έτσι;) αναγνώρισε ως ‘μακεδονική’ τη σλαβική γλώσσα των Σκοπίων!


Από τον οδηγό που εξυπηρετεί τα θεσμικά όργανα των Βρυξελλών διεγράφη η διευκρίνιση «γλώσσα δεν ορίζεται», ένας καθορισμός που τέθηκε το 2009 μετά από πίεση των Ελλήνων διπλωματών, γράφει το σλαβικό δημοσίευμα των Σκοπίων και συνεχίζει:...
Η γλώσσα μας και πάλι αναφέρεται ως ‘μακεδονική’ στο διοργανωτικό εγχειρίδιο που συντάχθηκε από την ΕΕ. Μια τέτοια αλλαγή στον οδηγό που εξυπηρετεί τα θεσμικά όργανα των Βρυξελλών.
Η τελευταία περίπτωση ήταν προσβλητική για την «μακεδονική» εθνικότητα όπως γράφηκε στην ελληνική έκθεση της Ιντερπόλ στην περίπτωση της χαμένης Ντενιζ Μαρκόσκα, για την ιθαγένειά της γράφηκε με την προσωρινή αναφορά ως «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» αναφέρει σκοπιανό δημοσίευμα.
Σύμφωνα, εξάλλου, με την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 και το ψήφισμα 0817 των Ηνωμένων Εθνών, με την επιφύλαξη της διαφοράς μεταξύ της FYROM και της Ελλάδας είναι αυτό το όνομα του κράτους, ενώ τα θέματα που σχετίζονται με την ταυτότητα δεν αναφέρεται πουθενά.
Ωστόσο, ορισμένα χρόνια η ‘μακεδονική’ γλώσσα μυστηριωδώς εξαφανίσθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη.
Στην ‘ταυτότητα’ των κρατών μελών, όπου υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό του πληθυσμού της χώρας και της γλώσσας που ομιλείται, αντί να υπάρχει η εθνικότητα «μακεδονική», η θέση ήταν κενή.
Μετά από αντίδρασης των αρχών μας, ο ΟΗΕ επέστρεψε τον όρο, με τη δικαιολογία ότι ήταν ακούσιο σφάλμα, και για το οποίο ζητήθηκε  συγνώμη από το γραφείο του Μπαν Κι-μουν.
Οι παραλήψεις της ‘μακεδονικής’ γλώσσας έχουν γίνει συνήθης πρακτική στις πρόσφατες εκθέσεις σχετικά με την πρόοδο της χώρας, που παρασκευάζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η έντονη αντίδραση των αρχών των Σκοπίων είχαν ως αποτέλεσμα το 2010 θα τεθεί αντί της ‘μακεδονικής’ γλώσσας η διευκρίνιση «γλώσσα του κράτους».
Στη συνέχεια ο πρέσβης Έρβαν  Φούερε αναγκάσθηκε να εξηγήσει ότι η ΕΕ γνωρίζει ότι  επίσημη γλώσσα  του κράτους είναι η ‘μακεδονική’ και κανείς δεν το αμφισβήτησε.
Μάλιστα, ο πρόεδρος Γκεόργκι Ίβανοφ έγραψε επιστολή  στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Χοσέ Μανουέλ Μπαρόσο και ζήτησε στο μέλλον στις εκθέσεις της ΕΕ να μην παραλείπονται οι όροι «μακεδονική»  γλώσσα και «μακεδονικό» έθνος.
Ο σημερινός πρέσβης της ΕΕ στα Σκόπια, ο Όραβ Άβιο, σε ομιλία του στο Ευρωπαϊκή Κοινοβούλιο χρησιμοποίησε τον όρο  ‘Σλαβομακεδόνες’ και την ‘μακεδονική’  κυβέρνησή μας, ως «κυβέρνηση των Σκοπίων.
Πάντως, στην τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η λέξη ‘μακεδονικός/ή’ εμφανίζεται μόνο δύο φορές στον καθορισμό των οργάνων  και της κυβέρνησης, γράφει το δημοσίευμα της εφημερίδα των Σκοπίων ‘Βέτσερ’.
Ποιες θα είναι άραγε οι κινήσεις του ΥΠΕΞ και του Ε.Βενιζέλου σε αυτή την εξέλιξη; Ή μήπως το μυαλό του δεν είναι στα εθνικά συμφέροντα λλά στο πως θα παραμείνει στην εξουσία;
 
http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2014/10/blog-post_60.html

ΕΠΕΣΕ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΕΝΦΙΑ-ΛΩΣΗΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ…

Παρέμβαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης προκάλεσε ο αιφνίδιος θάνατος 70χρονου την ώρα που περίμενε σε ουρά τράπεζας για να πραγματοποιήσει συναλλαγή. ]
ΑΝ ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΩΔΙΚΑ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ, ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ… 

10453428_10204361557505637_3377591774356030620_n
………………………………………………………………………………………………………..
Πέθανε στην ουρά τράπεζας για τον ΕΝΦΙΑ
Παρέμβαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης προκάλεσε ο αιφνίδιος θάνατος 70χρονου την ώρα που περίμενε σε ουρά τράπεζας για να πραγματοποιήσει συναλλαγή.
Η εισαγγελέας Πρωτοδικών Φωτεινή Κρεωνίδου παρήγγειλε τη διενέργεια έρευνας, την οποία ανέθεσε στο Α.Τ. Τούμπας, ώστε να διερευνηθούν οι συνθήκες θανάτου του άτυχου 70χρονου και να αποδοθούν ποινικές ευθύνες για τυχόν παραλείψεις που οδήγησαν στο θάνατό του.
Ο άτυχος άντρας, ηλικίας περίπου 70 ετών, περίμενε, όπως χιλιάδες άλλοι φορολογούμενοι σήμερα ανά την Ελλάδα, σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην οδό Γρ. Λαμπράκη, στην Τούμπα Θεσσαλονίκης, όπου επρόκειτο να πραγματοποιήσει συναλλαγή.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, αισθάνθηκε δυσφορία και λιποθύμησε.
Αμέσως ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ, το οποίο τον παρέλαβε και τον μετέφερε στο νοσοκομείο Παπανικολάου. Εκεί, όμως, παρά τις προσπάθειες των γιατρών να τον επαναφέρουν, ο ηλικιωμένος δεν άντεξε και κατέληξε.
Για το περιστατικό έχει ενημερωθεί και η εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.
Δήλωση για τον θάνατο 70χρονου πολίτη, σήμερα, ενώ περίμενε σε τράπεζα για να πραγματοποιήσει συναλλαγή, έκανε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εκπρόσωπος Τύπου της Εθνικής Τράπεζας, Δημήτρης Σπυρόπουλος.
Στο μεταξύ, εισαγγελικές πηγές επιβεβαίωσαν ένα ακόμη λιποθυμικό επεισόδιο που σημειώθηκε, σήμερα, σε υποκατάστημα τράπεζας της Θεσσαλονίκης. Ευτυχώς -όμως- το δεύτερο αυτό περιστατικό είχε αίσια έκβαση. Και αυτής της περίπτωσης επιλήφθηκε το νοσοκομείο Παπανικολάου.
Ερωτηθείς για τις συνθήκες του συμβάντος, ανέφερε ότι αμέσως μετά την είσοδό του σε κατάστημα της τράπεζας, στη Θεσσαλονίκη, ο 70χρονος κάθισε στο καθιστικό της αίθουσας συναλλαγών, προκειμένου να μην περιμένει όρθιος στην «ουρά». Δέκα λεπτά αργότερα λιποθύμησε, δόθηκε αμέσως εντολή να αδειάσει το κατάστημα και ταυτόχρονα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ, το οποίο έφθασε άμεσα, προκειμένου να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο.
………………………………………………………………….

Προσφυγές αντισυνταγματικότητας για τον ΕΝΦΙΑ

Τα φώτα της δημοσιότητας συγκεντρώνει η  προσφυγή αντισυνταγματικότητας για τον ΕΝΦΙΑ, που υπέβαλε ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών,
ενώ την ίδια στιγμή πληροφορίες αναφέρουν ότι η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων βρίσκεται αντιμέτωπη με πληθώρα ενδικοφανών προσφυγών πολιτών στις εφορίες. Δεν αποκλείεται να γίνει πιλοτική δίκη στο Συμβούλιο της Επικρατείας προκειμένου να λυθεί το ζήτημα.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας προχώρησε σε ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης του διοικητικού προσδιορισμού φόρου ΕΝΦΙΑ, τον οποίο καλείται να πληρώσει για τα ακίνητά του, συνολικού ύψους 60.000 ευρώ.

Στην προσφυγή του ο ΔΣΑ αμφισβητεί τη συνταγματικότητα του επίμαχου φόρου επισημαίνοντας ότι η ορθή εφαρμογή και επιβολή του απαιτεί εκκαθάριση επί της πραγματικής αγοραστικής αξίας και όχι με το σύστημα αντικειμενικών αξιών. Ο ΔΣΑ ζητάει επίσης να αναγνωρισθεί ότι ως επιστημονικός σύλλογος, εξαιρείται από τη φορολόγηση για τα ακίνητα που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση των σκοπών τού συλλόγου (κυρίως επιστημονικών και εκπαιδευτικών).

Αναφορικά με την τρέχουσα διαδικασία οι πληρωμές της πρώτης δόσης να πήγαν καλά, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις από τις τράπεζες, ωστόσο περίπου 1,7 εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων θα πρέπει να κάνουν υπομονή για να δουν τα εκκαθαριστικά τους πιο ελαφριά και συγκεκριμένα οι τρίτεκνοι, πολύτεκνοι, ανάπηροι, ιδιοκτήτες ξενοίκιαστων, για τους οποίους οι εκπτώσεις θα υπολογιστούν έως το τελευταίο δεκαήμερο του μήνα, με αποτέλεσμα η δεύτερη δόση να είναι πολύ πιο μικρή, αφού θα γίνει συμψηφισμός με τα πολύ υψηλότερα ποσά που πλήρωσαν το Σεπτέμβριο. Ωστόσο η εκκαθάριση αυτή μπορεί να κρύβει παγίδες, εάν η ΓΓΔΕ επιχειρήσει να ταυτοποιήσει τα στοιχεία που θα λάβει από τη ΔΕΗ, με τα ονόματα των ιδιοκτητών, καθώς σε όσα ακίνητα έχουν εκμισθωθεί το 2014, το ρολόι είναι χρεωμένο στον ενοικιαστή.

Για τη δόση του Δεκεμβρίου θα περιμένουν όσοι κάνουν τροποποιητική δήλωση Ε9, αφού παρά τα όσα ακούστηκαν για άμεση εκκαθάριση, στη ΓΓΔΕ υπήρξαν δεύτερες σκέψεις και  η τελική εκκαθάριση θα γίνει μετά το τέλος Νοεμβρίου, οπότε οι εν λόγω ιδιοκτήτες θα πρέπει να πληρώσουν τρεις ακέραιες δόσεις, πριν έχουν την όποια μείωση φόρου.
 
http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/10/blog-post_556.html

ΟΙ ΟΡΚΟΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ! ΑΣ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ

1 
Ο όρκος των Αθηναίων εφήβων
Δε θα ντροπιάσω τα όπλα μου, ούτε θα εγκαταλείψω τον συμπολεμιστή μου όπου κι αν ταχθώ να πολεμήσω.
Θα υπερασπίζω τα ιερά και τα όσια, και μόνος και με πολλούς, και… την πατρίδα δε θα παραδώσω μικρότερη, αλλά μεγαλύτερη και πολεμικότερη απ’ όση θα μου παραδοθεί.
Θα πιστεύω στους Θεούς και στους ισχύοντες νόμους θα υπακούω, και σε όσους άλλους νόμιμα θεσπισθούν.
Κι αν κάποιος αναιρέσει ή αμφισβητήσει τους θεσμούς δεν θα το επιτρέψω, θα τον πολεμήσω είτε μόνος είτε με όλους.
Και τις ιερές παρακαταθήκες των πατέρων θα τιμήσω.
Μάρτυρές μου οι θεοί
Άγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη
[Αρχαίο κείμενο: Ου καταισχυνώ τα όπλα, ουδ' εγκαταλείψω τον προστάτην ω αν στοίχω, αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων, και μόνος και μετά πολλών, και την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω, πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι.
Και συνήσω των αεί κρινόντων, και τοις θεσμοίς τοις ιδρυμένοις πείσομαι, και ούς τινας άλλους ιδρύσεται το πλήθος εμφρόνως.
Και αν τις αναιρεί τους θεσμούς ή μη πείθηται ουκ επιτρέψω, αμυνώ δε και μόνος και μετά πάντων.
Και τα ιερά τα πάτρια τιμήσω.
Ίστορες θεοί
Αγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη]
Ο παιάνας των Σπαρτιατών
Εμπρός ώ της ευάνδρου Σπάρτης τέκνα πατέρων πολιτών,
διά της αριστεράς χειρός την ασπίδαν προβάλετε,
διά δέ της δεξιάς με τόλμη τοδόρυ υψώσατε μη φειδόμενοι τις ζωές,
γιατί αυτό δεν είναι πατροπαράδοτονστην Σπάρτη!
[Αρχαίο κείμενο: Αγετ', ώ Σπάρτας ευάνδρω
κώροι πατέρων πολιατάν
λαιά μέν ίτυν προβάλεσθε,
δόρυ δ' ευτόλμως άνχεσθε,
μή φειδομένοι τάς ζωάς.
Ου γάρ πάτριον τά Σπάρτα!]
Όρκος Ελλήνων στις Πλαταιές
Θα μάχομαι όσο ζω, και δε θα προτιμήσω τη ζωή από την ελευθερία, και δε θα εγκαταλείψω τον ταξίαρχο ούτε τον ενωματάρχη ούτε ζωντανό ούτε νεκρό, και δε θα φύγω αν δε με οδηγούν οι ανώτεροί μου, και θα εκτελέσω ό,τι διατάξουν οι στρατηγοί, και τους πεθαμένους συμπολεμιστές μου θα τους θάψω στο πεδίο της μάχης και δε θα αφήσω κανέναν άταφο· και, αφού νικήσω πολεμώντας τους βαρβάρους, θα επιβάλω τον φόρο της δεκάτης στην πόλη των Θηβαίων και δε θα ξεσπιτώσω του πολίτες της Αθήνας ούτε της Σπάρτης ούτε των Πλαταιών ούτε καμιάς από τις άλλες πόλεις, που αγωνιστήκαμε μαζί, ούτε θα τους αφήσω να βασανίζονται από πείνα, ούτε θα τους εμποδίσω από τρεχούμενα νερά ούτε αν είναι φίλοι ούτε εχθροί. Και αν τηρώ και εφαρμόζω όσα είναι γραμμένα στον όρκο, η πόλη μου ας έχει υγεία, αν όχι, αρρώστια· και η πόλη μου ας είναι απόρθητη, αλλιώς, ας κυριευθεί· και ας είναι εύφορη, αλλιώς, άφορη· και οι γυναίκες ας γεννάνε παιδιά που να μοιάζουν στους γονείς τους, αλλιώς, τέρατα· και ας γεννούν και τα ζώα όμοια με ζώα, αλλιώς, τέρατα. Αφού ορκίστηκαν αυτά και σκέπασαν τα σφάγια με τις ασπίδες τους, έριξαν κατάρα ενώ ηχούσε η σάλπιγγα, αν παραβούν κάτι από όσα ορκίστηκαν και δεν τηρούν τα γραμμένα στον όρκο, το κρίμα να πέσει απάνω τους.
[Αρχαίο κείμενο: Μαχούμαι έως αν ζω, και ου περί πλέονος ποήσομαι το ζην η το ελεύθερος είναι, και ουκ απολείψω τον ταξίαρχον ουδέ τον ενωμοτάρχην ούτε ζώντα ούτε αποθανόντα, και ουκ άπειμι εάν μη οι ηγεμόνες αφηγώνται, και ποιήσω ότι αν οι στρατηγοί παραγγείλωσιν, και τους αποθανόντας των συμμαχεσαμένων θάψω εν τω αυτώ και άθαπτον ουδένα καταλείψω• και νικήσας μαχόμενος τους βαρβάρους δεκατεύσω την Θηβαίων πόλιν, και ουκ αναστήσω Αθήνας ουδέ Σπάρτην ουδέ Πλαταιάς ουδέ των άλλων πόλεων των συμμαχεσαμένων ουδεμίαν, ουδέ λιμώ περιόψομαι εργομένους ουδέ υδάτων ναματιαίων είρξω ούτε φίλους όντας ούτε πολεμίους. Και ει μεν εμπεδορκοίην τα εν τω όρκω γεγραμμένα, η πόλις ημή άνοσος είη, ει δε μη, νοσοίη• και πόλις ημή απόρθητος είη, ει δε μη, πορθοίτο• και φέροι ημή, ει δε μη, άφορος είη• και γυναίκες τίκτοιεν εοικότα γονεύσιν, ει δε μη, τέρατα• και βοσκήματα τίκτοι εοικότα βοσκήμασι, ει δε μη, τέρατα. Ταύτα ομόσαντες, κατακαλύψαντες τα σφάγια ταις ασπίσιν υπό σάλπιγγος αράν εποιήσαντο, ει τι των ομωμομένων παραβαίνοιεν και μη εμπεδορκοί(ε)ν τα εν τω όρκω γεγραμμένα, αυτοίς άγος είναι τοις ομόσασιν.]
Ο όρκος των Φιλικών (1814-1821)
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ενώπιον του αληθινού θεού οικειοθελώς, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να μη φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και λόγους της, μήτε να σταθώ κατ’ ουδένα λόγον η αφορμή του να καταλάβωσιν άλλοι ποτέ, ότι γνωρίζω τι περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή φίλον μου.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι εις το εξής δεν θέλω έμβει εις καμίαν άλλην εταιρείαν, οποία και αν είναι, μήτε εις κανένα δεσμόν υποχρεωτικόν. Και μάλιστα, οποιονδήποτε δεσμόν αν είχα, και τον πλέον αδιάφορον ως προς την Εταιρείαν, θέλω τον νομίζει ως ουδέν.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον των τυράννων της πατρίδος μου, οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους. Θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήση.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μη μεταχειρισθώ ποτέ βίαν δια να συγγνωρισθώ με κανένα συνάδελφον, προσέχων εξ εναντίας με την μεγαλυτέραν επιμέλειαν να μη λανθασθώ κατά τούτο, γινόμενος αίτιος ακολούθου τινός συμβάντος.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν, και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω καθ’όσον η έχθρα μου ήθελε είναι μεγαλυτέρα.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι, καθώς εγώ παρεδέχθην εις την Εταιρείαν, να δέχωμαι παρομοίως άλλον αδελφον, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μην ωφελώμαι κατ’ουδένα τρόπον από τα χρήματα της Εταιρείας, θεωρών αυτά ως ιερόν πράγμα και ενέχυρον ανήκον εις όλον το έθνος μου. Να προφυλάττωμαι παρομοίως και εις τα λαμβανόμενα και στελλόμενα εσφραγιαμένα γράμματα.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μην ερωτώ ποτέ κανένα των Φιλικών με περιέργειαν, δια να μάθω οποίος τον εδέχθη εις την Εταιρείαν. Κατά τούτο δε μήτε εγώ να φανερώσω, ή να δώσω αφορμήν εις τούτον να καταλάβη, ποίος με παρεδέχθη. Να υποκρίνωμαι μάλιστα άγνοιαν, αν γνωρίζω το σημείον εις το εφοδιαστικόν τινός.
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβωμαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατρίβω.
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΕΙΣ ΣΕ, Ω ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΠΑΤΡΙΣ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου, ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε. Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομά Σου ο οδηγός των πράξεών μου και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου. Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήση επάνω εις τη κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υπικείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου. Τέλος
ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη μολύνω την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου.
Ο όρκος των Μανιατών
Αρχηγός: «Ορκίζομαι ίνα αμύνω την πατρίδα και μόνος και μετά πάντων και ιερά τα πάτρια τιμήσω».
Και όλοι οι άλλοι οπλαρχηγοί: «Ορκιζόμεθα ίνα μη καταισχύνομεν τα όπλα τα ιερά, ούτε εγκαταλείψωμεν τον παραστάτην ότω αν στοιχίσωμεν».
Ο όρκος των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α στην Κύπρο (1955-1959)
Ορκίζομαι εις το όνομα της Αγίας Τριάδος ότι:
1. Θα αγωνισθώ με όλας μου τας δυνάμεις διά την απελευθέρωσιν της Κύπρου από τον Αγγλικόν ζυγόν, θυσιάζων και αυτήν την ζωήν μου
2. Δεν θα εγκαταλείψω τον αγώνα υπό οιονδήποτε πρόσχημα παρά μόνον όταν διαταχθώ υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως και αφού εκπληρωθή ο σκοπός του αγώνος.
3. Θα πειθαρχήσω απολύτως εις τας διαταγάς του Αρχηγού της Οργανώσεως και μόνον τούτου.
4. Συλλαμβανόμενος θα τηρήσω απόλυτον εχεμύθειαν τόσον επί των μυστικών της Οργανώσεως όσον και επί των ονομάτων των συμμαχητών μου, έστω και εάν βασανισθώ
δια να ομολογήσω.
5. Δεν θα ανακοινώ εις ουδένα διαταγήν της Οργανώσεως ή μυστικόν το οποίον περιήλθεν εις γνώσιν μου παρά μόνον εις εκείνους δι’ούς έχω εξουσιοδότησιν υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως.
6. Τας πράξεις μου θα κατευθύνη μόνον το συμφέρον του αγώνος και θα είναι απηλλαγμέναι πάσης ιδιοτελείας ή κομματικού συμφέροντος.
7. Εάν παραβώ τον όρκον μου θα είμαι ΑΤΙΜΟΣ και άξιος πάσης τιμωρίας.
Όρκος ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων
Ορκίζομαι νά φυλάττω πίστιν είς τήν Πατρίδα,
υπακοήν είς τό Σύνταγμα, τούς Νόμους καί τά Ψηφίσματα τού Κράτους,
υποταγήν είς τούς ανωτέρους μου,
νά εκτελώ προθύμως καί άνευ αντιλογίας τάς διαταγάς των,
νά υπερασπίζω μέ πίστιν καί αφοσίωσιν,
μέχρι τής τελευταίας ρανίδος τού αίματός μου τάς Σημαίας,
νά μή τάς εγκαταλείπω, μηδέ ν΄ αποχωρίζωμαι ποτέ άπ΄ αυτών,
νά φυλάττω δέ ακριβώς τούς στρατιωτικούς νόμους
καί νά διάγω έν γένει ώς πιστός καί φιλότιμος στρατιώτης.

- See more at: http://www.xorisoria.gr/

Τι μπορεί να μάθει ένας πολιτικός από τις «Βάκχες» του Ευριπίδη ;

40 
Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος σηματοδότησε την αρχή του τέλους για τον θεσμό της αρχαιοελληνικής πόλης. Σε αντίθεση με τους Περσικούς πολέμους, που όλοι μαζί αντιμετώπισαν με αξιοθαύμαστη γενναιότητα τον εξωτερικό εχθρό, τώρα στρέφονται η μία πόλη εναντίον της άλλης, διαλύοντας ό,τι είχε επιτύχει η ενότητα.
Η περιγραφή του Θουκυδίδη είναι αποκαλυπτική, όταν περιγράφει τη συμπεριφορά των Αθηναίων, από τον πρώτο κιόλας χρόνο του πολέμου, μετά το πρώτο κύμα του λοιμού: «… οι περισσότεροι, βλέποντας πόσο εφήμερος είναι ο πλούτος και αβέβαιος ο βίος, έσπευδαν να ξοδέψουν τα χρήματά τους και να τα χαρούν. Κανείς δεν ήταν πρόθυμος να υποβληθεί σε οποιονδήποτε κόπο για κάτι που άλλοτε θα φάνταζε χρήσιμο, επειδή σκεφτόταν πως μπορούσε να πεθάνει πριν ολοκληρώσει αυτό για το οποίο θα κοπίαζε. Κατάντησε να θεωρείται καλό και ωφέλιμο, το άμεσο κέρδος και η ευχαρίστηση της στιγμής. Δεν τους συγκρατούσαν ούτε ο φόβος των θεών ούτε οι ανθρώπινοι νόμοι».Μέσα στον εμφύλιο σπαραγμό, η πολιτική τάξη διασαλεύτηκε, καθώς οι πολιτικοί ηγέτες δεν ενδιαφέρονταν πλέον για το κοινό καλό. Δημοφιλείς γίνονταν όσοι ούρλιαζαν έξαλλα και ο κομματικός φανατισμός έγινε αξία ισχυρότερη από τους οικογενειακούς δεσμούς. «Οι αρχηγοί των κομμάτων πρόβαλλαν ωραία συνθήματα», γράφει ο Θουκυδίδης: Ισότητα των πολιτών ευαγγελιζόταν οι δημοκρατικοί, σωφροσύνη των αριστοκρατών έταζαν οι ολιγαρχικοί. Η κτηνώδης, όμως, συμπεριφορά της μίας παράταξης προς την άλλη, φανέρωνε πως ήταν μόνο συνθήματα. Κι έτσι, «το ήθος, που είναι το κύριο γνώρισμα της ευγενικής ψυχής, κατάντησε να είναι καταγέλαστο κι εξαφανίστηκε» (Ιστορία, ΙΙ και ΙΙΙ).
Δεν είναι παράξενο που η δεύτερη δημοκρατία, μετά το τέλος του πολέμου, ήταν προβληματική και ανίκανη να θεραπεύσει τις πληγές. Η μεγάλη στροφή από το «εμείς» στο «εγώ» είχε επιτευχθεί και εξελισσόταν γοργά, καθώς οι αξίες της πόλης, στην οποία τα πάντα μεταβάλλονται συνεχώς προκαλώντας ανασφάλεια και φόβο, εγκαταλείπονται.
Η αλλαγή αυτή αποτυπώθηκε έντονα και στη θρησκευτικότητα. Σιγά–σιγά οι μυστηριακές, φυσικές λατρείες που κάτω από την επίδραση του ορθολογισμού είχαν ενσωματωθεί στις αστικές τελετές, άρχισαν να αναβιώνουν. Οι ταλαιπωρημένοι Έλληνες αναζήτησαν την χαμένη ενότητα και ασφάλεια στις αρχέγονες, χαρούμενες και εκστατικές λατρείες, εισάγοντας νέες θεότητες από την Ανατολή. Αυτό συνέβη και με τη λατρεία του Διονύσου, που αν και πανάρχαιος, επανεμφανίζεται, ταυτισμένος με τον Σαβάζιο, ως θεότητα της Λυδίας. Στην ελληνική παράδοση είναι γιος του Δία και της εγγονής του βασιλιά Κάδμου, του γενάρχη των Θηβαίων.Πουθενά δεν ήταν εντονότερο το αίσθημα της συλλογικότητας της πόλης όσο στο θέατρο, μία καθαρά διονυσιακή έμπνευση. Η ταύτιση με τον ήρωα που αγωνίζεται προϋποθέτει την εκμηδένιση της ατομικότητας μέσα στο σύνολο. Ή όπως γράφει ο Νίτσε στη «Γέννηση της τραγωδίας»: «Ο ήρωας (της τραγωδίας) είναι ο Διόνυσος των Μυστηρίων που υποφέρει, ο θεός που νιώθει μέσα του τις οδύνες της εξατομίκευσης».Και ο Διόνυσος ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή του θεάτρου στις Βάκχες του Ευριπίδη. Ως τότε, οι θεοί εμφανίζονται μόνο «από μηχανής», επάνω στο θεολογείο. Τώρα όμως, το 405 π.Χ, που διδάσκεται αυτό το δράμα, είναι η ώρα να διερευνηθούν αυτές οι οδύνες, του ανθρώπου που μαθαίνει να ζει μακριά από την ασφάλεια του συνόλου, αντιμετωπίζοντας τον εαυτό του ως μονάδα.
Η Υπόθεση
Ο Πενθέας, ο νεαρός βασιλιάς της Θήβας (εγγονός και αυτός του Κάδμου), είναι πραγματιστής, αντιπροσωπευτικό δείγμα του σκληροπυρηνικού ορθολογιστή του 5ου αιώνα, που καμαρώνει για την αδούλωτη στις δεισιδαιμονίες σκέψη του. Φυσικά, δεν δέχεται καν την ύπαρξη ούτε του Διονύσου ούτε κανενός άλλου θεού. Αλλά ο Διόνυσος, έχει έρθει από την Ανατολή για να εδραιώσει στον τόπο αυτό την λατρεία του, η οποία έχει παραγκωνιστεί εξαιτίας των νέων ηθών. Στην αρχή είναι μεταμφιεσμένος, ώστε να μην καταλάβει κανείς πως είναι ο θεός.
Ο Πενθέας συνέλαβε όσες γυναίκες, πιστές του Διονύσου βρήκαν οι άνθρωποί του στο βουνό και χλευάζει τον παππού του και τον μάντη Τειρεσία που «βακχεύουν», μένοντας πιστοί στην αρχαία λατρεία. Ο Τειρεσίας προσπαθεί να τον συνετίσει: « … δύο πρόσωπα είναι τα πιο σπουδαία στον κόσμο: το ένα είναι η θεά Δήμητρα –η γη, πες την εσύ με όποιο όνομα θέλεις – κι αυτή με τους ώριμους καρπούς τρέφει τους θνητούς· το άλλο αυτός ήρθε μετά· ο γιος της Σεμέλης βρήκε κι έφερε στους θνητούς το υγρό ποτό του σταφυλιού, που διώχνει τη λύπη απ’τους ταλαίπωρους ανθρώπους».«Ο ίδιος αυτός ο θεός προσφέρεται ως σπονδή στον Δία για το καλό των ανθρώπων», συνεχίζει ο Τειρεσίας, αλλά ο Πενθέας είναι εξαγριωμένος! Ούτε στα λόγια του πατέρα του πείθεται , όταν τον παρακαλεί να είναι τουλάχιστον συγκαταβατικός κι ας μην πιστεύει ο ίδιος. Ο νεαρός βασιλιάς είναι αποφασισμένος να καταστρέψει ό,τι και όποιον σχετίζεται με τούτον τον θεό που παρασύρει τις γυναίκες στην ερωτική ακολασία και ανατρέπει την τάξη. Συλλαμβάνει τον παράξενο ξένο (που δεν ξέρει ακόμα πως είναι ο Διόνυσος), μέχρι να μαζέψει από τον Κιθαιρώνα όλες τις γυναίκες που επιδίδονται στη λατρεία του (τις Βάκχες), αλλά εκείνος σπάει τα δεσμά και βγαίνει από τη φυλακή. Και δεν έφτανε αυτό, αλλά φτάνει και η είδηση πως ανάμεσα στις Βάκχες που εντόπισαν στο βουνό ήταν και η Αγαύη, η μητέρα του Πενθέα. Αυτός όμως, ούτε τώρα αλλάζει γνώμη.Ο Διόνυσος θα οδηγήσει τον Πενθέα στην παράνοια. Θα τον ντύσει με ρούχα γυναικεία και θα τον οδηγήσει στον Κιθαιρώνα. Εκεί υπό την επήρεια της ιερής μανίας, η Αγαύη με τις αδερφές της θα τον διαμελίσουν. Η κατάληξη είναι δραματική τόσο για τον Πενθέα όσο και για την οικογένειά του, που εξορίζεται από την Θήβα (εκτός από τον Κάδμο και τη σύζυγό του, που λαμβάνουν την υπόσχεση πως, μετά από πολλά βάσανα, θα κατοικήσουν στη χώρα των Μακάρων). Και ο χορός κλείνει το έργο με τα εξής λόγια: «πολλά τα τελειώνουν απροσδόκητα οι θεοί. Όσα απ’τον νου μας πέρασαν, δεν έγιναν και για εκείνα που δεν ελπίζαμε βρήκε τρόπο ο θεός».
Πίσω από τον μύθο
Ο Διόνυσος προσφέρει απλόχερα την ελευθερία από τα δεσμά του πολιτισμού σε όλους, ακόμα και στους δούλους. Δεν έχει ούτε ιερείς ούτε μάντεις. Είναι ανατρεπτικός, αχαλίνωτος και ανάλγητος, όπως η φύση. Είναι αυτό που πρόκειται να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος έξω από την ασφάλεια της πόλης. Σωστά είχε πει ο Αριστοτέλης πως αν κάποιος ζει εκτός της πόλης, δεν μπορεί να είναι άνθρωπος. Είναι είτε θηρίο είτε θεός. Ο Πενθέας χειρίστηκε το ζήτημα επιπόλαια. Υπερεκτίμησε την δύναμη του ορθολογισμού και υποτίμησε τη δύναμη των άλογων δυνάμεων του ανθρώπινου πνεύματος, ακόμα και του δικού του. Γιατί ο Διόνυσος κατόρθωσε, χρησιμοποιώντας το υπερ-όπλο του ορθολογισμού, την πειθώ, να τον πείσει να υποκύψει στις δικές του άλογες ορμές. Και το διδάσκει αυτό ο «αρχιερέας» του ορθολογισμού, ο ποιητής του διαφωτισμού, ο Ευριπίδης! Την ανάγκη να ξεκουράζεται το ανθρώπινο πνεύμα, εντρυφώντας στην Διονυσιακή εμπειρία, υποδήλωνε η λατρεία από κοινού στους Δελφούς του γλεντζέ Διονύσου και του ορθολογιστή Απόλλωνα. Ο άνθρωπος ως μονάδα, μέσα από τη φαντασία γνωρίζει τα μυστικά της ψυχής του, χαλαρώνει, ενδυναμώνεται και ύστερα είναι έτοιμος να δημιουργήσει και να μεγαλουργήσει για τη δική του πρόοδο, αλλά και της κοινότητας. Λατρεύει τον Διόνυσο για να προσεγγίσει και να κατανοήσει τον Απόλλωνα. Αλλά πρέπει να το κάνει προσεκτικά, όπως επισημαίνει ο Νίτσε: «Από το διονυσιακό θεμέλιο δεν πρέπει να εισχωρήσει στη συνείδηση του ανθρώπου τίποτα παραπάνω απ΄ό,τι μπορεί να ξεπεράσει πάλι από την απολλώνια δύναμη της μεταμόρφωσης».
Μία σκέψη ακόμα…Σε περιόδους έντονης ανησυχίας και δυστυχίας, οι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να τιθασεύσουν με τη δύναμη της λογικής. Θυμώνουν, αρνούνται να σκεφτούν, να εξετάσουν. Εύκολα στρέφονται προς το παλιό, το γνωστό, το ασφαλές, οτιδήποτε τους κάνει να νιώθουν σημαντικοί και χαρούμενοι. Ίσως, αυτό που θέλει να πει ο Ευριπίδης στους Αθηναίους είναι πως ο συνετός ηγέτης καλά θα κάνει να μην χλευάζει αυτή την επιλογή. Πως πουθενά δεν οδηγεί η επίδειξη ορθολογισμού, πως δεν μπορεί να νικήσει αυτό που δεν κατανοεί, πως δεν είναι σοφό να το υποτιμά. Τέτοιες ώρες, ο ικανός ηγέτης εντοπίζει το σημείο ισορροπίας ανάμεσα στην άλογη παρόρμηση και την ορθολογική σκέψη, τη μέση οδό που θα κατευνάσει τα πνεύματα, θα δώσει μιάν ανάσα και θα ανοίξει δρόμο για το μέλλον, με βήμα αργό και σταθερό. Ικανότητα που διέθεταν οι ηγέτες που οδήγησαν την Αθήνα στη μεγάλη της δόξα κατά τους Περσικούς πολέμους.Αν δεν το κάνει, κι εκείνος θα καταστραφεί από το χέρι εκείνων που τον «γέννησαν», και οι γύρω του θα υποφέρουν εξαιτίας της δικής του αφροσύνης. Γιατί ο Διόνυσος, που είναι – όχι τυχαία – εξάδελφος του Πενθέα, θυμώνει πολύ όταν τον αγνοούν, οδηγεί τους πάντες στα άκρα και κερδίζει πάντα.

- See more at: http://www.xorisoria.gr/

Αυτός ήταν ο άγνωστος Έλληνας εφευρέτης των τηλεκατευθυνόμενων πυραύλων!

1 
Ευάγγελος Αρτέμης: ένας άγνωστος Έλληνας εφευρέτης.
Ο Αρτέμης ήταν ένας μηχανικός που δούλευε σαν πολίτης στο Πολεμικό Ναυτικό προπολεμικά και ανέπτυξε τους τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους κάθε είδους.
Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανολόγος στην Γαλλία και την Αυστρία και εργάστηκε στην Γαλλία, την Αγγλία και την Γερμανία.
Σύμφωνα με τον Αρτέμη η ιδέα του ήρθε όταν μελετούσε τους Γερμανικούς βομβαρδισμούς του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Αφού ανέπτυξε συστήματα τηλεχειρισμού άρχισε το 1933 να εργάζεται στο Πολεμικό Ναυτικό με κρατική υποστήριξη.
Τα πρωτότυπα δοκιμάσθηκαν με επιτυχία στην Σαλαμίνα το καλοκαίρι του 1938.
Έκτοτε αγνοείτε η τύχη τους. Ο ίδιος έλεγε ότι δοθήκανε σε “ξένη δύναμη” και αρνήθηκε οποιαδήποτε περαιτέρω ανάπτυξη των ιδεών του.
Στην φωτογραφία επάνω βλέπεται την άδεια του Αρτέμη για την είσοδο του στο Α.Ζ.Φλεβών, όπου επέβλεπε και κατηύθυνε τα πειράματα. Αργότερα τον δίκασαν για “κατασκοπεία” επειδή έμπαινε στην απαγορευμένη ζώνη !!!
Δείτε σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας “Τα Νεα“:
Μεταπολεμικά το 1950 έφτιαξε μια βιοτεχνία στην Χαλκίδα και έφτιαχνε ένα χρώμα-primer για καράβια.
Αυτό μπορούσε να κατασκευασθεί με υλικά που υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα.
Ήταν το τέλειο χρώμα-primer γιατί το περνούσες μόνο μια φορά και για την διάρκεια της ζωής του πλοίου δεν χρειαζόταν άλλο βάψιμο και το κυριότερο δεν έπιανε φύκια και στρείδια που μειώνουν την ταχύτητα και είναι το μόνιμο πρόβλημα των πλοίων.
Φυσικά δεν θα τον αφήνανε, έτσι τον κατέστρεψε κάποια εθνική μας τράπεζα. Φήμες μην ακούτε, δεν κάνουν τέτοια πράγματα οι τράπεζες μας, πα πα πα !
Το Αντιαεροπορικό Άρτεμις 30 δημιούργημα και εφέυρεση τυο Γ. Γκιόλβα το θυμάστε ;Αν είχε προωθηθεί όπως έπρεπε με μερικά τέτοια σκόρπια στον Ελληνικό χώρο δεν θα περνούσε ούτε κουνούπι εναέρια.
Που κατέληξε ;
Στο Ισραήλ λένε οι γνωρίζοντες με τις ευλογίες του τοτε “εθνάρχη” Κ.Καραμανλή, περίεργο, πα πα πα κουτσομπόληδες !
Το 1968 φτιάχνει το σκάφος Hannibal με το τελειότερο υδροδυναμικό σχήμα στον πλανήτη.
Φτιάχνονται κάπου 5 δοκιμαστικές τορπιλάκατοι με κόντρα πλακέ θαλάσσης μήκους 25 μέτρων. Είχαν Γερμανική μηχανή που ήταν τοποθετημένη κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.
Επίσης δεν είχαν τορπίλες, αλλά 4 ΠΑΟ (πυροβόλα άνευ οπισθοδρομήσεως) των 105 mm, προσέξτε Ελληνικής κατασκευής, με την βοήθεια της ΧΡΩΠΕΙ.
Το σκάφος ήταν STEALTH δηλαδή αόρατο στα ραντάρ. Έπλεε με 60 μίλια σε φουρτούνα και έβαλε με τα ΠΑΟ με ηλεκτρομηχανικό σύστημα σταθεροποιήσεως.
Επειδή κατάλαβε ότι θα το πουλούσαν και αυτό δεν έδωσε τα σχέδια.Υπολόγιζε ότι με 25 -50 τέτοια σκάφη (κωμικού κόστους για το δημόσιο), αν τολμούσε να περάσει ο Τουρκικός στόλος σε λίγη ώρα ολόκληρος θα ήταν στον βυθό, η και όποιος άλλος στόλος !
Θυμηθείτε stealth, 60 μίλια με φουρτούνα και αρκετές βολές ΠΑΟ το λεπτό, σε λίγα λεπτά οι επίδοξοι εισβολείς, θα κάνανε παρέα στα σφουγγάρια.
Σας κάνει εντύπωση ότι και αυτό θάφτηκε ;
Γιατί ;
Αφού ασχολείστε με την πολιτική και ψηφίζετε πολιτικούς που σας πουλάνε στεγνά και προσπαθείτε να “περνάτε καλά”, βλέπετε mundial κλπ, ε μην έχετε παράπονο για αυτά που έρχονται.
Το ΔΝΤ είναι το λιγότερο. Μπορούσα να σας γράψω και άλλα, ποιο το όφελος ; Θα καταλάβετε ; Η θα φλυαρείτε μόνο ;
Τέλος πάντων ο Αρτέμης πέθανε στις 12 Μαΐου 1980 από μαρασμό, από τις συνεχείς διαρρήξεις του σπιτιού του, από …;..
Ας είναι αιώνια η μνήμη του.
Το διαβάσαμε από το: Αυτός ήταν ο άγνωστος Έλληνας εφευρέτης των τηλεκατευθυνόμενων πυραύλων! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/09/blog-post_9682.html#ixzz3EdT5igVz

- See more at: http://www.xorisoria.gr

Το υπερατλαντικό ταξίδι του Ηρακλέους που δεν διδάσκεται στα σχολεία

1
Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό. Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ώς τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική. 
Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας- ο Ηρακλής- δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους… δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε χθες το βράδυ σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.
«Ο Ηρακλής δεν είναι ένα πρόσωπο για να διασκεδάζουν τα παιδιά. Ούτε η ελληνική μυθολογία ένα παραμύθι για έναν φανταστικό κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ηλίας Μαριολάκος.
«Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό- και όχι μυθικό- πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας- ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού. Και η μυθολογία είναι η ιστορία του απώτερου παρελθόντος των κατοίκων αυτού του τόπου, που πολύ αργότερα θα ονομαστεί Ελλάς».
Πρώτος στο μικροσκόπιο του καθηγητή μπήκε ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα, το σημερινό Κάντιθ της Ισπανίας, κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ.
«Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο», εξηγεί ο κ. Μαριολάκος.«Αν διαβάσουμε με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. όμως, θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος. Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών».
Η ίδρυση δε της πόλης από τον Ηρακλή μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα. Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του και συνεχίζει βόρεια προς την Κελτική και ιδρύει την Αλέσια (γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση).
Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών προς τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες. Ακόμη ιδρύει το Μονακό και την Αλικάντε – η ποδοσφαιρική της ομάδα ονομάζεται Ηρακλής.
Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής; «Χρυσό», απαντά ο κ. Μαριολάκος, «αφού ο Διόδωρος μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα». Ο Ηρακλής όμως φέρεται- σύμφωνα με τον Πλούταρχο- να έφτασε και ώς την Ωγυγία που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας.
«Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες. Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 890 χλμ., άρα πρόκειται για τη σημερινή Ισλανδία και συνέχισε ώς τη Γροιλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος, που αναφέρεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό»
«Για να φέρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων (ήτοι τον χρυσό) ο Ηρακλής από την Αίγυπτο έφτασε ώς την Αιθιοπία κι έπειτα στον Καύκασο- για να ζητήσει τη βοήθεια του Προμηθέα- και στη Λιβύη προτού επιστρέψει στις Μυκήνες»
Ο Ηρακλής έφτασε, σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλία Μαριολάκο, ώς την Αμερική. «Στις πηγές διαβάζουμε πως εγκατέστησε ακολούθους του “ώς τον κόλπο που το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας”. Ένας κόλπος μόνον καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις: του Αγίου Λαυρεντίου στο Τορόντο του Καναδά».
Μαρτυράται δε πως έμειναν «σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες»- δηλαδή στον πολικό κύκλο. Τι γύρευε εκεί;
Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που γίνονται γύρω από τηλίμνη Σουπίριορ στο Μίτσιγκαν. Αρκεί να σκεφτείτε πως έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄ εξοχήν πηγή χαλκού- την Κύπρο- εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι.
Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ., σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς βρίσκονταν στη λίθινη εποχή!

- See more at: http://www.xorisoria.gr/
Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

50000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΣΑΙΤ ΤΗΣ ΑΙΘΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΥΡΗ ΓΝΩΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΝΑ ΕΝΘΥΜΗΘΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ!!!
ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟ ΣΕΒΑΣΜΟ!!!
https://www.aitherikigrafi.gr/keimena

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ : ΕΓΩ ΣΕ ΧΕΛΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΩ

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters