Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Παπανδρέου και Μπερλουσκόνι μπλοκάρουν την εξόρυξη πετρελαίων στην Κύπρο!!!


Από αλλού το περιμέναμε και από αλλού μας ήρθε στην υπόθεση.....
.. εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις θαλάσσιες περιοχές της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας.Ελλάδα και Ιταλία, προσπαθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μπλοκάρουν τη διαδικασία, με σκοπό να αποφευχθεί ένα ατύχημα όπως αυτό που συνέβη στον Κόλπο του Μεξικού.
Όπως αναφέρει σήμερα στο κύριο θέμα της η εφημερίδα «Αλήθεια», η υπουργός Περιβάλλοντος της Ελλάδας, Τίνα Μπιρμπίλη, ανέλαβε εκστρατεία με σκοπό σταματήσει η εξόρυξη πετρελαίου σε μεγάλο βάθος στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Η Ελληνίδα υπουργός, απέστειλε μάλιστα επιστολή στην Ιταλίδα ομόλογό της, στην οποία αναφέρει τους κινδύνους από τις εξορύξεις μεγάλου βάθους στην περιοχή της Μεσογείου.
Η Ιταλίδα υπουργός Περιβάλλοντος, Stefania Prestigiacomo είχε αναλάβει αντίστοιχη εκστρατεία, ενώ η επιστολή στάληκε και στους Επιτρόπους Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Janez Potocnik και Ganther Oettinger.
Στην επιστολή της η κα. Μπιρμπίλη, τονίζει ότι μια δράση περιορισμού των εξορύξεων σε μεγάλο βάθος αποτελεί σε πρώτη φάση αναγκαιότητα, έως ότου τα παράκτια κράτη σχεδιάσουν και υιοθετήσουν μία συγκεκριμένη στρατηγική για την εξόρυξη πετρελαίου στη Μεσόγειο.«Στην περίπτωση ατυχήματος», σημειώνει, «όπως αυτό που συνέβη στον Κόλπο του Μεξικού, οι συνέπειες για το θαλάσσιο οικοσύστημα της Μεσογείου θα είναι καταστροφικές και πιθανόν μη αναστρέψιμες».Τονίζει μάλιστα ότι από το ατύχημα στο Μεξικό διέρρευσαν γύρω στα 5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου προκαλώντας τεράστια οικολογική καταστροφή. Για το λόγο αυτό απαιτείται ένας μηχανισμός συντονισμού και πρόληψης», τονίζει η κα. Μπιρμπίλη.Για το θέμα των υπεράκτιων γεωτρήσεων η υπουργός σκοπεύει να έχει επαφές και με άλλους ομολόγους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε χώρες της Μεσογείου για το θέμα των υπεράκτιων γεωτρήσεων.Μάλιστα εντός Σεπτεμβρίου η κα. Μπιρμπίλη θα επισκεφθεί την Κύπρο και θα έχει επαφές με τους αρμόδιους υπουργούς.
Η εκστρατεία της Ελληνίδας υπουργού, θέτει εμπόδια στους σχεδιασμούς των ιδιωτικών εταιρειών που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για εξόρυξη πετρελαίου στην περιοχή της Μεσογείου, αλλά και στα σχέδια της κυπριακής κυβέρνησης για εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα αποθέματα αυτά υπολογίζεται ότι βρίσκονται μέχρι και 5.000 μέτρα κάτω από τον βυθό της θάλασσας.
Ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, Δημήτρης Ηλιάδης, ερωτηθείς για το θέμα, δήλωσε ότι, όπως σε όλες τις παρόμοιες έρευνες και εκμεταλλεύσεις φυσικού πλούτου, θα πρέπει και στην προκειμένη περίπτωση της Κύπρου να ληφθούν υπόψη όλοι οι διεθνείς και ευρωπαϊκοί νόμοι και κανονισμοί για προστασία του περιβάλλοντος. Σημείωσε δε ότι όλες οι εργασίες για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων πρέπει να γίνουν με βάση το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Ανήκουστα, χαρακτήρισε τα περί κινδύνου ατυχήματος όπως εκείνο του Κόλπου του Μεξικού, ο διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας, Σόλων Κασίνης. Σύμφωνα με τον κ. Κασίνη, στην περίπτωση του Κόλπου του Μεξικού, δεν γινόταν ο σωστός έλεγχος.
«Στη δική μας περίπτωση», όπως τόνισε «δεν υπάρχει κανένας, μα κανένας κίνδυνος από τη στιγμή που θα γίνεται αυστηρός έλεγχος από το κράτος, θα εφαρμόζονται οι σωστές προδιαγραφές και θα γίνει η σωστή επιλογή της εταιρείας που θα εξορύξει τα προϊόντα».
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, η Κομισιόν θα ασχοληθεί σύντομα με το θέμα. Ήδη οι Επίτροποι Περιβάλλοντος και Ενέργειας, της Κομισιόν παρέλαβαν την επιστολή Ελληνίδας υπουργού Περιβάλλοντος. Οι αρμόδιοι Επίτροποι αν πεισθούν ότι οι ανησυχίες της Ελλάδας και της Ιταλίας είναι δικαιολογημένες θα οδηγήσουν το θέμα ενώπιον της Κομισίον.
http://kostasxan.blogspot.com/2010/08/blog-post_3793.html

Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΡΟΘΤΣΙΛΝΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το άρθρο είναι του Ιωάννη Μιχαλέτου και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Hellenic Nexus τον Ιούνιο του 2010.

Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΡΟΘΤΣΙΛΝΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑΗ δυναστεία των χρηματιστών και τραπεζιτών Ρότσιλντ  (Rothschild) εδώ και τρεις αιώνες ασκεί μεγάλη επιρροή σε πάμπολλες οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στον πλανήτη συμπεριλαμβανομένης της τωρινής κρίσης του ευρώ και της παράπλευρης κρίσης του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Λόγω της πραγματικά ασύλληπτης περιουσίας τους και των συμμετοχών τους σε πάσης φύσεως κεφαλαιοκρατικές δραστηριότητες, η λειτουργία του Οίκου των Ρότσιλντ δομείται παραδοσιακά με εντολοδόχους, που αναλαμβάνουν -έναντι ανταλλαγμάτων- να στηρίξουν τις επιδιώξεις τους, εν είδει υπερ-εργολάβων. Παράλληλα, οι Ρότσιλντ ενδιαφέρονται για την κατακύρωση στη σφαίρα των συμφερόντων τους του ορυκτού πλούτου των κρατών, με τα οποία συναλλάσσονται.
Με βάση τα παραπάνω, η παρούσα έρευνα θα επικεντρωθεί στον γνωστό κερδοσκόπο Τζωρτζ Σόρος και στον ρόλο του ως εντολοδόχου των Ρότσιλντ για τα Βαλκάνια, καθώς και στις προσπάθειες τους, εδώ και δεκαετίες, να γίνουν κυρίαρχοι του φυσικού πλούτου της περιοχής, μέσω τρίτων...

Η  ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΡΟΤΣΙΛΝΤ
Στα μέσα του 18ου αι., ο Moses Bauer Rothschild καταγράφεται ως ο ιδρυτής μιας από τις διασημότερες και πλουσιότερες οικογένειες όλων των εποχών. Γεννημένος το 1744 στη Φρανκφούρτη, απέκτησε το προσωνύμιο «Rothschild» -που στα Γερμανικά μεταφράζεται ως «κόκκινη ασπίδα»- και αναρριχήθηκε στο τότε χρηματοπιστωτικό σύστημα ως χρηματοδότης πριγκίπων και των μικρών κρατών που αποτελούσαν την τότε Γερμανία. Δεν αποτελεί φυσικά σύμπτωση ότι η έδρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και το οικονομικό κέντρο της σημερινής Γερμανίας είναι η Φρανκφούρτη, ενώ το έμβλημα της πόλης δεν είναι παρά μια κόκκινη ασπίδα!

Ο πατριάρχης των Ρότσιλντ είχε 5 υιούς, οι οποίοι σταδιακά ακολούθησαν χρηματοοικονομικές σταδιοδρομίες σε διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες και σύντομα έγιναν κυρίαρχοι των εξελίξεων εκεί. Ο Σολομών ίδρυσε την εταιρία του στη Βιέννη, ο Κάρολος στη Νάπολη, ο Νέιθαν στο Λονδίνο, ο Τζέιμς στο Παρίσι και ο Άμσελ παρέμεινε στην Φρανκφούρτη.
Σήμερα ενεργοί είναι, ουσιαστικά, οι οίκοι του Λονδίνου και των Παρισίων, και διαπλέκονται, μέσω μιας πλειάδας εταιριών, με τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά ονόματα του πλανήτη.

Ο ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
· Edmund Rothschild (1916-2009)

Ίδρυσε την εταιρία BRINCO Corporation (British Newfound land Development Corporation), η οποία ανέλαβε την εκμετάλλευση τεράστιων ορυχείων πολύτιμων μετάλλων στον Κα ναδά μεταπολεμικά, ενώ η κόρη του είναι η σύζυγος του Marcus Egius, Προέδρου της Barclays Global Financial Group και του BBC. O Edmund είναι κατ' εξοχήν μέλος του βρετανικού κατεστημένου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στο άνοιγμα της Ιαπωνίας στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, μέσω των δικών του τραπεζών.

• Evelyn Rothschild (1931)



Ο ισχυρός ανήρ της οικογένειας και κάτοχος πολλών τίτλων και προεδριών εταιριών. Αποτέλεσε μέλος ή πρόεδρος των Δ.Σ. του Economist, της παγκόσμιας αυτοκρατορίας διαμαντιών De Beers, της εταιρίας υπολογιστών IBM, της εφημερίδας Daily Telegraph, ενώ ίδρυσε την ένωση για τη μελέτη του τραπεζικού και χρηματοοικονομικού συστήματος, με έδρα τη Φρανκφούρτη. Ο Evelyn διατηρεί δεσμούς αρκετών ετών με πολιτικούς που έχουν κατ' επανάληψη διατελέσει κύριοι σύμβουλοι πρωθυπουργών, όπως ο Peter Mandelson για τον Tony Blair, o Vernon Jordan για τον Bill Clinton, ενώ είναι επιστήθιος φίλος του Τζωρτζ Σόρος.
Ο Vernon Jordan είναι και ο διευθύνων σύμβουλος στην εταιρία Lazard Freres & Co. LLC, η οποία στις αρχές Μαΐου προσκλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει χρέη συμβούλου για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και των δυσκολιών για την αποπληρωμή του χρέους... Η σύζυγος του Evelyn, γόνος της πολύ πλούσιας οικογένειας Στέιν της Νέας Υόρκης, είναι μεγάλη χρηματοδότρια της Hilary Clinton.

· Nathan Philip Rothschild (1971)

Ο Nathan είναι ο υιός του Jacob Rothschild και πρόεδρος ή μεγαλομέτοχος εταιριών, όπως οι RIT Capital, Atticus Capital, JNR Limited, NM Rothschild, Vanco, British Petroleum, Rio Tinto κ.ά. Πρόσφατα διαδέχθηκε στη διεύθυνση των εταιριών τον πατέρα του, ο οποίος είναι στενός φίλος του Χένρι Κίσιντζερ, με το οποίο έχουν κοινή εταιρεία πολιτικών συμβούλων.

Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
· David Rene Rothschild (1942)

Ο David είναι ο επικεφαλής του χρηματοοικονομικού ομίλου ΝΜ Rothschild Group και της Τράπεζας Rothschild & Cie Banque.

· Eduard Rothschild (1957)

Ο Eduard είναι μεγαλομέτοχος των εταιριών του αδερφού του David, ιδιοκτήτης της εφημερίδας Liberation και της μεταλλουργικής εταιρίας Imerys, με εγκαταστάσεις σε πολλές χώρες του κόσμου.

Η ΣΧΕΣΗ ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ ΚΑΙ ΡΟΤΣΙΛΝΤ
Ο Τζωρτζ Σόρος γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1930 ως Georgy Schwartz και το 1936 η οικογένεια του άλλαξε το επώνυμο της σε Sorosz. Έφυγε από τη μεταπολεμική Κομμουνιστική Ουγγαρία και σπούδασε στη Μ. Βρετανία και στις ΗΠΑ, όπου σταδιακά δημιούργησε μια κολοσσιαία χρηματιστηριακή αυτοκρατορία, με εξειδίκευση στη νομισματική χειραγώγηση. Παράλληλα, είναι πασίγνωστος μέσω των ομώνυμων ιδρυμάτων του, τα οποία έχουν ανοίξει παραρτήματα στην Ανατολική Ευρώπη και, εν πολλοίς, αποτελούσαν το μακρύ χέρι της αμερικανικής πολιτικής σε αυτές τις χώρες.



Η διασύνδεση του με τους Ρότσιλντ γίνεται μέσω των προσώπων που απαρτίζουν τα Δ.Σ. των εταιριών του. Ο Richard Katz, μέλος του Quantum Fund του Σόρος, είναι και επικεφαλής της Rothschild Italia S.p.A. (με έδρα το Μιλάνο) αλλά και της Τράπεζας Ν. Μ. Rothschild & Sons (με έδρα το Λονδίνο).
Έτερος συνεργάτης είναι ο Nils Ο. Taube, μέλος επίσης του Quantum Fund αλλά και του St. James Place Capital, συμφερόντων Ρότσιλντ. Επιπλέον, συνεργάτης του Σόρος είναι και ο Michael Cicurel, διευθυντής της Τράπεζας Rothschild & Cie Banque.

ΤΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΩΝ

· Κόσοβο
Στην επαρχία του Κοσόβου η ανάμειξη του Σόρος είναι έντονη, μέσω των δεκάδων ΜΚΟ που χρηματοδότησε με ποσά που ξεπερνούν τα 400 εκατ. ευρώ, από το 1991 και εντεύθεν, και προπαγάνδιζαν την εξέγερση των Αλβανών και τη συνεπακόλουθη εγκατάσταση της διεθνούς δύναμης. Επιπλέον, το Κόσοβο αποκαλείται συχνά «Κουβέιτ των Βαλκανίων», λόγω των μεγάλων ποσοτήτων χρυσού, άνθρακα, μόλυβδου, χρωμίου, αργύρου, ουρανίου και χαλκού που διαθέτει. Η ενεργοποίηση» του στην περιοχή είχε καθαρά οικονομικό ενδιαφέρον, πέρα από τις προφανείς γεωπολιτικές προεκτάσεις.

Ο Σόρος,, ταυτόχρονα είναι ο κύριος χρηματοδότης της μεγάλης σε κυκλοφορία αλβανικής εφημερίδας στην Πρίστινα Koha ditore και κύριος συνεργάτης του Αλβανού επιχειρηματία Ekrem Luka, που έχει σχεδόν το μονοπώλιο στην κινητή τηλεφωνία και τη βιομηχανία ζύθου στην περιοχή.
Η εταιρία Alferon έχει αγοράσει το σύμπλεγμα των μεταλλουργείων Feronikl στην περιοχή, μέσω τριών επιχειρηματιών από το Καζακστάν, με κυριότερο μέτοχο τον Alexander Mashkevic.
Ο ίδιος είχε εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στην εταιρία ορυχείων ENRC (Eurasian Natural Resources Corporation), πρόεδρος της οποίας ήταν ο Johannes Sittard, παλαίμαχο στέλεχος των επιχειρήσεων των Ρότσιλντ στο Λονδίνο. Παράλληλα, είναι και το δεξί χέρι του Ινδού μεγιστάνα των μετάλλων Lakshmi Mittal, στου οποίου τις εταιρίες εμφανίζονται ως μεγαλομέτοχοι μέλη της οικογένειας των Ρότσιλντ. Εκτός από την Alferon, η εταιρία Global Steel Corporation (ιδιοκτησίας Mittal) διαθέτει και άλλη παρουσία στο Κόσοβο, μέσω της βουλγαρικής θυγατρικής της, Kremikovici, η οποία (το 2005) αγόρασε τα ορυχεία χρωμίου Lamkos στην περιοχή Vucitrn του Κοσόβου.
Η οικογένεια Mittal έχει επενδύσει μεγάλα κεφάλαια και στη Ρουμανία. Η σύνδεση τους με τους Ρότσιλντ γίνεται μέσω του Wilbur Ross (μέλος Δ.Σ εταιειών τους), ο οποίος σταδιο δρόμησε ως επενδυτικός τραπεζίτης σε τράπεζες των Ρότσιλντ, στο Λονδίνο. Η σύνδεση των δυο οικογενειών γίνεται εμφανέστερη από την κοινή τους συμμετοχή στην εταιρία Field Fresh Foods Company που εδρεύει στην Ινδία και εξάγει τρόφιμα κυρίως στην Ε.Ε.

· Μαυροβούνιο
Όπως και στην περίπτωση του Κοσόβου, η περίοδος πριν την ανεξαρτησία του (το 2006) σημαδεύτηκε από την έντονη ανάμειξη του Σόρος στη δημιουργία ΜΚΟ, όπως οι CEDEM, Helsinki Committee for Human Rights, Human Rights Action και Hominem Querum. Όλες υποστήριζαν τη διακήρυξη ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου, με ρητορική είτε συναφή με τα «ανθρώπινα δικαιώματα», είτε συχνά με την προοπτική οικονομικής ανάπτυξης. Τα επακόλουθα, όμως, απέδειξαν ότι πρόκειται για μια ακόμη συμφωνία καλά οργανωμένης οικονομικής επέκτασης της πλειάδας συμφερόντων που απαρτίζουν την αυτοκρατορία των Ρότσιλντ.

Ο πρώτος «επενδυτής» ήταν ο Καναδός επιχειρηματίας Salford και στέλεχος των επιχειρήσεων του Nathaniel Rothschild, που άρχισε την κατασκευή τεραστίας μαρίνας και εμπορικών τουριστικών κέντρων στο Μαυροβούνιο, αγοράζοντας τα καλύτερα παράλια σημεία της χώρας. Ταυτόχρονα, η Τράπεζα ΟΤΡ Banking Group (συμφερόντων Ρότσιλντ) εξαγόρασε την Εμπορική Τράπεζα του Μαυροβουνίου, που ήλεγχε σχεδόν το ήμισυ των καταθέσεων στη χώρα. Επιπλέον, ο Ρώσος επιχειρηματίας και συνεργάτης του Nathaniel Rothschild, Deripaska, εξαγόρασε την Εταιρία Αλουμινίου του Μαυροβουνίου και τα μεταλλεία βωξίτη, μαζί με τεράστιες εκτάσεις παράλιας γης.

· Βοσνία

Βασιζόμενος στην ίδια πλοκή, ο Σόρος χρηματοδότησε μια σειρά οργανώσεων όπως οι Helsinki Committee for Human Rights, Lex International, Press Now, Soros Media Centre, Nezavisne Novine, Alternative Television Banja Luka και Net Novinar, και ξεκίνησε ένα νέο γύρο εξαγορών εταιριών στρατηγικής σημασίας.
Η εταιρία Mittal εξαγόρασε το σύμπλεγμα μεταλλείων RZR Ljubija, που διαθέτει τεράστια αποθέματα απολήψιμου σιδήρου υψηλής περιεκτικότητας. Ταυτόχρονα, ο Ρώσος επιχειρηματίας Deripaska (μέσω της εταιρίας Stabag και χρηματοδότησης των Ρότσιλντ) αγόρασε δίκτυο αυτοκινητοδρόμων, ενώ ο επιχειρηματίας Salford, συνεργάτης των Ρότσιλντ, εξαγόρασε τη μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής τροφίμων στη χώρα.
Η περίπτωση των Mittal έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί έχουν διεισδύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό στη Βοσνία, εξαγοράζοντας τη βιομηχανία χάλυβα στη Ζένιτσα, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια του είδους στα Βαλκάνια.
Η ουγγρική εταιρία πετρελαιοειδών MOL, στην οποία μεγαλομέτοχοι είναι τόσο οι Ρότσιλντ όσο και ο Σόρος, εξαγόρασε τη βοσνιακή Energopetrol, η οποία έχει αγοράσει πολύ μεγάλα μερίδια στην αγορά καυσίμων σε Κόσοβο, Μαυροβούνιο, Κροατία και Ρουμανία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων, οι εταιρίες εξαγοράστηκαν κυριολεκτικά έναντι πινακίου φακής και απέδωσαν πολύ μεγάλα κέρδη στους νέους ιδιοκτήτες τους, καθώς οι λόγοι της χαμηλής αξίας πώλησης τους ήταν πολιτικοί και όχι επιχειρηματικοί.

· Σκόπια

Η εταιρία Mittal κατέχει εξέχουσα θέση, έχοντας εξαγοράσει το μεγαλύτερο μεταλλουργικό συγκρότημα της χώρας. Ο δε Σόρος χρηματοδοτεί αφειδώς οργανώσεις όπως οι Helsinki Committee, Centre for Multicultural Understanding, Association for Democratic Initiatives, έχοντας ως στενούς συνεργάτες του κορυφαίους πολιτικούς των Σκοπίων, όπως ο Branko Crvenkovski.
Αρκετά μέλη της σκοπιανής ελίτ έχουν λάβει υποτροφίες από ιδρύματα του Σόρος, ενώ ο ίδιος είχε χρηματοδοτήσει τόσο την κυβέρνηση των Σκοπίων, όσο και τις διεθνείς προσπάθειες αναγνώρισης του κράτους τους με την ονομασία «Μακεδονία». Επιπλέον, ο Σόρος ελέγχει μεγάλο πακέτο μετοχών στην εταιρίακινητής τηλεφωνίας ΜΤ, μέσω της θυγατρικής Stonebridge Communications, ενώ καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν ότι διαθέτει και μεγάλες εκτάσεις γης, οι οποίες δεν αξιοποιούνται ακόμα εμπορικά.

ΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ
Στα μέσα του 2007 ιδρύθηκε από τον Τζ. Σόρος το European Council of Foreign Affairs (ECFR), στο οποίο είναι μέλη πολλές προσωπικότητες που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην περιοχή τη δεκαετία του '90, όπως οι Μάρτι Αχτισάαρι, Τζουλιάνο Ντ'Αμάτο, Γιόσκα Φίσερ, Ντομινίκ Στρος-Καν κ.ά.

Ο Μάρτι Αχτισάαρι είναι ο Φινλανδός πολιτικός που έπαιξε κύριο ρόλο στη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου ως επικεφαλής των διεθνών Αρχών. Ο Στρος-Καν είναι, βεβαίως, ο πρόεδρος του ΔΝΤ, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι την εν λόγω θέση την κατέλαβε μερικούς μήνες μετά την ίδρυση του ECFR. Επιπλέον, θεωρείται ότι θα κατέβει ως αντίπαλος του Σαρκοζί στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2012. Ας σημειωθεί εδώ η υποστήριξη που παρείχε στην Ελλάδα ο Σαρκοζί στο θέμα της οικονομικής ενίσχυσης, αλλά και στο ζήτημα του ονόματος της Μακεδονίας - στάση εντελώς αντίθετη με εκείνη των ατόμων που συμμετέχουν στο «σύστημα Σόρος».
Κοινό χαρακτηριστικό των συντελεστών αυτής της ομάδας είναι ο καταλυτικός ρόλος τους, κατά τη διάρκεια των εμφυλίων στη Γιουγκοσλαβία, όπως και οι αγώνες τους υπέρ του βομβαρδισμού της Σερβίας το 1999, υπέρ των Σκοπίων, υπέρ της ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου και υπέρ Της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Ηδη, το ECFR έχει εκδόσει ειδική έκθεση που χαρακτηρίζει την Ελλάδα και την Κύπρο ως «Δουρειους Ιππους της Ρωσίας στην Ευρώπη», ενώ έχουν αρχίσει μια διαδικασία αποδόμησης των ευρωπαϊκών ηγεσιών που προσεγγίζουν Μόσχα και Πεκίνο.

Καλά τεκμηριωμένες πηγές στις ΗΠΑ και τη Γερμανία σχολιάζουν ότι ο σκοπός του ECFR είναι να υποστηρίξει -στο επίπεδο της διανόησης- πολιτικές που έχουν ως στόχο τη δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας», την περαιτέρω ταπείνωση της Σερβίας, τον εξοβελισμό της ρωσικής επιρροής και την τιμωρία της Ελλάδας και της Κύπρου για προηγούμενες πρωτοβουλίες τους. Προκειμένου να γίνει ευρέως αποδεκτός ο ρόλος τους, χρησιμοποιούντο επικάλυμμα του «ευρωπαϊκού κέντρου μελετών», ενώ ήδη έχουν ανοίξει παραρτήματα σε διάφορες πόλεις, όπως η Σόφια στη Βουλγαρία..

Ουσιαστικά, πρόκειται για μια επανακάμψη των φαντασμάτων της δεκαετίας του '90, τα οποία στηρίζονται σε ένα πλανητικό σύστημα οικονομοπολιτικής εξουσίας, που θεωρεί ότι οι σημερινές εξελίξεις στα Βαλκάνια δεν συμβαδίζουν με τα συμφέροντα του. Ο λόγος που εμφανίστηκε τη δεδομένη χρονική στιγμή το ECFR είναι η αποτυχία προηγούμενων σχεδίων και οργανισμών που ελέγχονταν από τον Σόρος. Η γνωστή ΜΚΟ «Παρατηρητήριο του Ελσίνκι» ουσιαστικά χρεωκόπησε το 2007, ενώ ο ρόλος του ως μηχανισμός προπαγάνδας είχε αποκαλυφθεί προ καιρού.
Ο οργανισμός αυτός είχε δημιουργηθεί τη δεκαετία του 70 με έδρα τη Βιέννη και, μετά το 1989, φέρεται να έπαιξε ρόλο στην υπονόμευση κυβερνήσεων και κρατών στη Ρωσία και στις χώρες των Βαλκανίων. Πρόσχημα για τη δράση του «ΙΙαρατηρητηρίου» παρέμεναν πάντα τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ προστέθηκαν οι μειονότητες, οι μετανάστες, ο αντι-εθνικισμός και ο αντι-ρατσισμός.

Τέλος, και το Open Society Foundation του Σόρος αντιμετωπίζει προβλήματα καθώς, παρόλες τις χιλιάδες υποτροφιών που δόθηκαν με σκοπό τον προσηλυτισμό νέων ταλαντούχων Βαλκανίων επιστημόνων, αρκετοί από αυτούς δεν ενστερνίστηκαν ιδέες που αντιτίθεντο στα εθνικά τους συμφέροντα, ενώ και η κυβέρνηση του Μπους δεν παρείχε ικανή κάλυψη στον Σόρος, λόγω της διαπλοκής του με διπλωμάτες που πρόσκεινται στους Δημοκρατικούς και τις σκοτεινές διαδρομές τους, σε σχέση με το οργανωμένο έγκλημα σε Κόσοβο, ΠΓΔΜ και Αλβανία.

Η δε ίδρυση του ECFR συνδέεται τόσο με την επίσκεψη του Ρότσιλντ στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 2009, όσο και με τη Διάσκεψη της Μπίλντερμπεργκ στη Βουλιαγμένη τον Μάιο του ίδιου έτους, αλλά και τη συνεπακόλουθη «ελληνική κρίση του χρέους», που εξελίσσεται σε έναν χρηματοοικονομικό πόλεμο ΗΠΑ-ΕΕ, από τον οποίο μέχρι στιγμής κερδισμένοι βγαίνουν οι «τραπεζίτες των πολέμων», όπως έχουν χαρακτηριστεί κατά το παρελθόν οι Ρότσιλντ.

Από την άλλη πλευρά, λόγω της φρενήρους δραστηριότητας των Ρότσιλντ, έχει προκληθεί αντισυσπείρωση εναντίον τους και είναι πολύ πιθανόν το ερχόμενο διάστημα να υπάρξουν αποκαλύψεις και εξελίξεις, που θα στρέφονται εναντίον τους. Ο χρόνος θα δείξει τι ακριβώς θα γίνει, αλλά είναι χρήσιμο για τον αναγνώστη να το κρατήσει αυτό ως μια πολύ ισχυρή πιθανότητα.

Σημειωτέον ότι όλες οι εταιρίες, οργανισμοί και πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στα Βαλκάνια έχουν σαφέστατα στόχευση να «αλώσουν» την ελληνική αγορά είτε συμμετέχοντας σε ιδιωτικοποιήσεις κρατικών εταιριών, είτε αποκτώντας τον έλεγχο ιδιωτικών ελληνικών οργανισμών, ιδιαίτερα στον τραπεζικό και βιομηχανικό τομέα.
Δεν είναι τυχαίο ότι, σε όλες τις άλλες βαλκανικές χώρες, αυτό επιτεύχθηκε ύστερα από την προσφυγή τους στο ΔΝΤ,.. Η ευθύνη των κυβερνώντων είναι ζωτικής και ιστορικής σημασίας, τόσο για τη χώρα όσο και για τους ίδιους, ως εκπροσώπους μιας πολιτικής τάξης που καταρρέει υπό το βάρος της αποτυχίας και της συσσωρευμένης διαφθοράς δεκαετιών.

Ο "ΑΞΟΝΑΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Εάν εξετάσουμε τις εν γένει τοποθετήσεις των εκπροσώπων που συγκροτούν τη «γραμμή Σόρος», εύκολα διαπιστώνουμε την υπεράσπιση τους στο θέμα του «Σχεδίου Ανάν», την ευνοϊκά διακείμμενη πολιτική υπέρ των Σκοπίων και -εσχάτως- τη στήριξη τους για την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ. Έχοντας ως βάση αυτές τις επιλογές, στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο επαφών του Σόρος, το οποίο εκτείνεται σε όλα τα κύρια επίπεδα διαμόρφωσης αποφάσεων.
Σε οικονομικό επίπεδο, κύριος εκφραστής των συμφερόντων Σόρος είναι η εταιρία επενδύσεων Soros Real Estate Partners. Ιδρυτικά στελέχη της εταιρίας αυτής, έπειτα από χρόνια παρουσίας σε ομίλους όπως η Goldman Sachs, η JP Morgan και η Hilton international, τοποθέτησαν μέσω του fund κεφάλαια άνω του 1 δισ. δολαρίων, σε δεκάδες έργα στην αγορά ακίνητης περιουσίας (www.capital.gr/news.asp? Details=181450).

Εν συνεχεία, ίδρυσαν την Dolphin Capital, η οποία έχει ίδια κεφάλαια 884 εκατ. ευρώ, ενώ η αξία του πάγιου ενεργητικού της ξεπερνά σήμερα το 1,9 δισ. ευρώ. Σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρία real estate στην αγορά Alternative Investment Market του χρηματιστηρίου του Λονδίνου. Επενδύει σε μεγάλες παραθαλάσσιες εκτάσεις σε Ανατολική Μεσόγειο και Κεντρική Αμερική, και δημιουργεί υψηλού επιπέδου τουριστικά θέρετρα. Το χαρτοφυλάκιο ακινήτων σε Ελλάδα και Κύπρο ξεπερνά τα 63.000 στρέμματα γης (www.capital.gr/Articles.asp?id=966766).

Τυχαίο, αν και άξιο αναφοράς, είναι και το γεγονός ότι η σύζυγος του Κώστα Μπακογιάννη, γιου και πολιτικού συμβούλου (2006-2009) της Ντόρας Μπακογιάννη όταν η ίδια ήταν Υπουργός Εξωτερικών, είναι συγγενής α' βαθμού μεγαλοστελέχους της Soros Estate Partners.
Σε τεχνοκρατικό επίπεδο, το ελληνικό think-tank ΕΛΙΑΜΕΠ αποτελεί τον κυριότερο συνεκτικό κρίκο με τις βαλκανικές οργανώσεις του Σόρος. Ο δε πρόεδρος του είναι μέλος του ECFR, αλλά και τακτικός συνομιλητής της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, αποτελώντας ένα από τα πλέον τακτικά μέλη της Λέσχης και ξεπερνώντας σε αριθμό συμμετοχών τους περισσότερους Έλληνες πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένων και πρωθυπουργών!

Ταυτόχρονα, η σύζυγος του βρίσκεται, από το φθινόπωρο του 2009, στη θέση της Ειδικής Γραμματέως Αξιοποίησης Διεθνών Προγραμμάτων του Υπουργείου Εξωτερικών. Όπως σημείωσε ρητορικά ελληνική ηλεκτρονική εφημερίδα (www. antinews.gr/?p=32224): «Δικαιούται η γυναίκα του προέδρου ενός think-tank, που χρηματοδοτείται από το ΥΠΕΞ, να καταλαμβάνει κομβική,και πολιτική θέση μέσα στο Υπουργείο;»
Είναι γνωστό ότι το ΕΛΙΑΜΕΠ λαμβάνει μια πάγια -και διόλου ευκαταφρόνητη- πίστωση από το ΥΠΕΞ εδώ και δυο δεκαετίες, ενώ η Ειδική Γραμματεία αναλαμβάνει τη διαχείριση κονδυλίων εκατ. ευρώ για διεθνή ερευνητικά προγράμματα. (www.eliamep.gr/old-site/eliameold/eliamep/www.eliamep.gr/eliamep/content/home/about_eliamep/funding/el/in dex.html)

Ο ακαδημαϊκός βραχίονας των απόψεων Σάρος στην Ελλάδα εκφράζεται μέσω του South East European Studies at Oxford - SEESOX (Τμήμα Μελετών Νοτιοανατολικής Ευρώπης του Κολλεγίου St. Anthony του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης).

Η εφημερίδα Το Κυπριακό Ποντίκι, σε πρόσφατο άρθρο της ανέφερε ότι «δύο καθηγητές ελληνικής καταγωγής οτο Λονδίνο, υπέρμαχοι του Σχεδίου Ανάν, οι Καλυψώ Νικολαΐδου και Όθων Ανασταοάκης της SEESOX, πρωτοστατούν στη διοργάνωση σεμιναρίου, με θέμα την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και με κύριο ομιλητή τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου! Το σεμινάριο προώθησης, διαφήμισης και ωραιοποίησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής θα λάβει χώρα μεταξύ 30 Απριλίου - 2 Μαΐου, 2010». (www.pontiki.com.cy/23/3623.html)

Κατά τη διαμονή της στο Χάρβαρντ, η κ. Νικολαΐδου ανέλαβε την ίδρυση της έδρας του προγράμματος Κόκκαλη για τη ΝΑ Ευρώπη, μέσω της οποίας πήραν υποτροφία αρκετοί Βαλκάνιοι πολιτικοί, μερικοί εκ των οποίων αποτελούν σφόδρα πολέμιους της χώρας, όπως ο ΥΠΕΞ των Σκοπίων Μιλοσόφοκι και πολλοί άλλοι. Από το 1996, είναι σύμβουλος του σημερινού πρωθυπουργού για ευρωπαϊκά θέματα ενώ, παράλληλα, έχει υπάρξει και σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη. Δημοσιογραφικοί κύκλοι την αναφέρουν ως υπέρμαχο της έλευσης του ΔΝΤ στην Ελλάδα, ήδη από τον Οκτώβριο του 2009. (http://en.wikipedia.org/wiki/Kalypso__ Nicola%C3%AFdis)

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ



Οι σκοποί των Ρότσιλντ και Σόρος, σε ό,τι αφορά την ελληνική Οικονομία, αφορούν κατά βάση τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Η έρευνα σχετικά με τις δραστηριότητες τους στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες αποσκοπεί στο να δηλώσει το πραγματικό διακύβευμα για την Ελλάδα και τις προσωπικότητες που θα αναλάβουν -για λογαριασμό των παραπάνω- να εισέλθουν στην αγορά της χώρας και να εξαγοράσουν έναντι πινακίου φακής εταιρίες και δικαιώματα εξόρυξης.
Εταιρίες παραγωγής νικελίου, τα ορυχεία βωξίτη, τα κοιτάσματα χρυσού, πετρελαίου, τα αποθέματα λιγνίτη και χρωμίτη, όπως και οι συγκεντρώσεις ουρανίου και καδμίου στη Μακεδονία αποτελούν βασικούς στόχους. Ταυτόχρονα, η εναπομείνασα βαριά βιομηχανία της χώρας είναι ο επόμενος στόχος. Σε συνδυασμό με το ενδιαφέρον για εκμετάλλευση τουριστικών ζωνών, αυτό προδιαθέτει τον πλήρη αφελληνισμό της ελληνικής παραγωγής και την εξαγωγή δια παντός από την Ελλάδα ενός τεράστιου πλούτου που θα αφανίσει και τις τελευταίες πιθανότητες οικονομικής ανάτασης της χώρας.
Η υποστήριξη του Σόρος και η πολιτική του ατζέντα υπέρ των Σκοπίων, αλλά και της «Μεγάλης Αλβανίας», σε συνδυασμό με την πίεση που δέχεται η Ελλάδα από την Τουρκία και την πρόσφατη εισδοχή της στον μηχανισμό του ΔΝΤ, δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, υπάρχει το ενδεχόμενο το «σύστημα Σόρος» να πλειοδοτήσει για την εκκαθάριση του πλούτου της χώρας υπέρ των δικών του συμφερόντων και των Ρότσιλντ, προς εξασφάλιση ορισμένων πρόσκαιρων υλικών ανταλλαγμάτων, τα οποία σύντομα θα αποδειχθούν η φενάκη για την ουσιαστική απώλεια της οικονομικής αυτοτέλειας της χώρας και, τελικά, της εθνικής ανεξαρτησίας.
Μετά την επιτυχημένη εφαρμογή του δόγματος «Διαίρει, βασίλευε και εξαγόρασε», που εφαρμόστηκε στις βαλκανικές χώρες, έφτασε η σειρά της Ελλάδας. Και αποτελεί μεγάλη ιστορική πρόκληση να καταφέρει η χώρα να διατρέξει αυτή την Οδύσσεια, χωρίς να απωλέσει ζωτικά της συμφέροντα.

Πηγή: knossopolis@gmail.com

Η τρίτη μεγάλη αρπαχτή … στα τελευταία 11 χρόνια

Στηριγμένο στην μόνιμη καπιταλιστική κρίση, το παγκόσμιο κεφάλαιο προχωρά στην καταλήστευση εισοδήματος από τους εργαζόμενους και στην «κατάργηση» της εθνικής κυριαρχίας των κρατών με μέσο και απειλή την πτώχευση του κράτους!
Υπάρχει καπιταλιστική κρίση;
Η τρίτη μεγάλη αρπαχτή … στα τελευταία 11 χρόνιαΚαι βέβαια υπάρχει μόνιμη καπιταλιστική κρίση, είναι ο εφιάλτης της ανθρωπότητας! Ο παγκόσμιος πια καπιταλισμός, πνέοντας τα λοίσθια, προσπαθεί ν' αρπάζει όσο το δυνατό περισσότερα παραγόμενα αγαθά των πολιτών του και να τα διοχετεύσει στο παγκόσμιο κεφάλαιο, χωρίς κανένα προσωπείο! Είναι καθαρό στους περισσότερους ότι η βουλιμική κερδοσκοπία καθοδηγεί την «παραγωγή» την «ανάπτυξη» και την διανομή του εισοδήματος που παράγεται. Επίσης καθοδηγεί τις μάζες, μέσα από τοπικούς ηγέτες, από θρησκείες αλλά κυρίως μέσα από το μέσα μαζικής ενημέρωσης(ΜΜΕ), σε επιλεγμένες κοινωνικές δομές και επιβάλει σ' αυτές τις προτιμήσεις της (διατροφή, διασκέδαση, διαμονή, φάρμακα, μόδα κλπ). Συνθλίβει βάρβαρα και μαζικά τους μικρομεσαίους «επιχειρηματίες», ενώ έχει ξεπαστρέψει στις περισσότερες χώρες την «εθνική αστική τάξη» είτε την έχει εξαγοράσει.
Το G8, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή(ΕΕ) και οι μεγάλες παγκόσμιες εταιρείες έχουν γίνει ένας οργανισμός. Έχουν αποσυνδέσει το χρήμα από μέσω ανταλλαγής και το χρησιμοποιούν μόνο για την αρπαγή των αγαθών από τους παραγωγούς τους (πετρέλαια - ΙΡΑΚ - δολάριο). Το χρήμα έπαψε να έχει ανταλλακτική αξία και είναι ένα μέσο για επιβίωση ή μέσο για ληστεία και πλουτισμό! Ήταν και είναι ένας «θεός» ή φετίχ για τις μάζες, που τα ΜΜΕ καλλιεργούν συστηματικά.
Ο παγκόσμιος καπιταλισμός προσπαθεί να καταργήσει βίαια τα «κοινωνικά δικαιώματα» των πολιτών στην εργασία, υγεία, εκπαίδευση και σύνταξη και καπιταλιστικοποιεί όλες τις ανθρώπινες σχέσεις. Πετάει στο καλάθι των αχρήστων το κοινωνικό του προσωπείο και σαν γνήσιος βρικόλακας ρουφάει τα παραγόμενα αγαθά ξεπερνώντας ακόμη και το ποσοστό της φεουδαρχίας 50 - 50!
Καταργεί ότι κοινωνικό έχει παραμείνει στο εθνικό κράτος και βέβαια την εθνική κυριαρχία μέσω του κράτους. Το εθνικό κράτος παραμένει ένας βούρδουλας για τους πολίτες του, ενώ τις αποφάσεις του τις επιβάλλει η παγκοσμοποιημένη νομενκλατούρα(*), προς όφελος του κεφάλαιου.
Το περιβάλλον έχει καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό από την βουλιμική κερδοσκοπία, που το αντιμετωπίζει σαν αναλώσιμο υλικό! Τα συνταγματικά δικαιώματα καταργήθηκαν στην πράξη.
Ο 21ος αιώνας κυριαρχείται από την κοινωνική και ηθική απαξίωση του κράτους και των δομών του, συνολικά όλου του συστήματος αξιών του καπιταλισμού. Εκτός από το κοινοβούλιο και τη «δημοκρατία» έχουν απαξιωθεί τα σωματεία και όλες οι υπόλοιπες κοινωνικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων και των λεγόμενων «μη κυβερνητικών».
Τελικά όμως απαξιώνεται κι οτιδήποτε «μαζικό»
Οι «πιστοί» στις δομές πολίτες, οι μάζες, ακολουθούν τους ηγέτες (δηλαδή την σύγχρονη νομενκλατούρα) και τα «πρότυπά» τους, που όμως κι αυτά ... καταρρίπτονται! Οι ρεμούλες, οι αρπαχτές, οι υποσχέσεις προφύλαξης του περιβάλλοντος, που μένουν στα χαρτιά, είναι μερικά από αυτά που προβληματίζουν τις μάζες. Όλοι ψάχνονται στο τι να κάνουνε, αλλά οι πελατειακές σχέσεις με την νομενκλατούρα υπερισχύουν. Οι σκεπτόμενοι πολίτες ακούνε μαζικό και τους «σηκώνεται η τρίχα».
Το όραμα του σοσιαλισμού δεν συγκινεί πια τις «μάζες», πολύ περισσότερο τους σκεπτόμενους πολίτες, γιατί δημιούργησε τις συνθήκες της αντεπανάστασης. Ο σοσιαλισμός ή «κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός καθοδηγούμενος από την πρωτοπορία της εργατικής τάξης» (Λένιν «τι να κάνουμε») δημιούργησε την νομενκλατούρα και κράτησε μακριά τις μάζες (ή αν θέλετε τον Λαό) από την διαχείριση του «πεπρωμένου» τους. Αυτό οδήγησε το σύστημα στην αντεπανάσταση. Ο σοσιαλισμός σαν το άλλο μονοπάτι που ξέρει το παλικάρι (Λένιν) έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του ρόλο. Μας άφησε μιά πολύ πλούσια επαναστατική κι αντεπαναστατική εμπειρία και ξεπεράστηκε.
Παραμένει λοιπόν επίκαιρη η διαπίστωση του Κομμουνιστικού Μανιφέστου: «Όταν το προλεταριάτο στην πάλη του ενάντια στην αστική τάξη συγκροτείται αναγκαστικά σε τάξη, όταν γίνεται με μια επανάσταση κυρίαρχη τάξη και σαν κυρίαρχη τάξη καταργεί βίαια τις παλιές σχέσεις παραγωγής, τότε μαζί μ' αυτές τις σχέσεις παραγωγής καταργεί τους όρους ύπαρξης της ταξικής αντίθεσης, τις τάξεις γενικά και έτσι και την ίδια τη δικιά του κυριαρχία σαν τάξη.» ... «Στη θέση της παλιάς αστικής κοινωνίας με τις τάξεις και τις ταξικές της αντιθέσεις έρχεται μια ένωση, όπου η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων.» Οι σύγχρονοι σοσιαλ-ληστές απαρνιούνται μετά βδελυγμίας αυτή τη διαπίστωση, που στήριξε - σε τελική ανάλυση - όλο το «τι να κάνουμε» του Λένιν(**).
Η τρίτη μεγάλη αρπαχτή ...
Ο 21ος αιώνας επίσης κυριαρχείται από την βουλιμική επιθετικότητα του παγκοσμοποιημένου καπιταλισμού, που οργάνωσε τρείς μαζικές και βίαιες μετατοπίσεις εισοδήματος από τους παραγωγούς του σε αυτόν. Αυτές τις οργανωμένες ληστείες (μετατοπίσεις!) ονομάζουμε μεγάλες αρπαχτές!
Η πρώτη μεγάλη αρπαχτή έγινε με την φούσκα των χρηματιστηριακών μετοχών το 1999-2000, στο λυκόφως του 21ου αιώνα.
Η δεύτερη μεγάλη αρπαχτή έγινε το 2002 - 2005 με την μετατροπή των εθνικών νομισμάτων σε ευρώ και την υποτίμηση του δολαρίου.
Η Τρίτη μεγάλη αρπαχτή ξεκίνησε το 2009, εν' ονόματι της επερχόμενης καπιταλιστικής κρίσης, με βίαια - ανοιχτή μείωση των εισοδημάτων των εργαζόμενων παραγωγών, με μετατόπιση κρατικών κεφαλαίων προς το χρηματιστηριακό κεφάλαιο, με αφαίμαξη των ασφαλιστικών ταμείων από το κράτος και τις φαρμακοβιομηχανίες και με καταλήστευση των καταναλωτών από τις παγκόσμιες εταιρίες. Όχι ότι αυτά δεν συνέβαιναν όλα τα χρόνια. Αλλά το από το 2009 γίνεται ολομέτωπη επίθεση καταλύοντας ότι κοινωνικό υπήρχε στο κράτος, καταλύοντας κάθε εθνική κυριαρχία, καταλύοντας κάθε κοινωνικό έλεγχο!
Μπροστά στην γενικευμένη αντίσταση των εργαζομένων (εργατών και μικροαστών) ο Παγκόσμιος καπιταλισμός έχει την πρόθεση να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα καταστολής και βίαιου αποπροσανατολισμού των παθόντων. Έχει σκοπό να στρέψει τον έναν πεινασμένο ενάντια στον άλλο, τον ένα πληθυσμό ενάντια στον άλλο και να διασκορπίσει όλες τις ασθένειες και τα βιολογικά του όπλα για την σωτηρία του. Σύμμαχος του η κλιματική αλλαγή, που καταστρέφει ότι έχει απομείνει στο περιβάλλον (φύση και ανθρωπογενές περιβάλλον).
Ένα λουλούδι ανθίζει μέσα στην σαπίλα του καπιταλισμού!
Παράλληλα με την μετατροπή της γραφειοκρατίας σε νομενκλατούρα ή του γραφειοκρατικού μονοπωλιακού καπιταλισμού σε παγκόσμιο καπιταλισμό της νομενκλατούρας, στην εργατική τάξη και ίσως γενικότερα στους εργαζόμενους παραγωγούς, αναπτύχθηκε η ομαδοποίηση ανά έργο της παραγωγικής διαδικασίας ή το λεγόμενο «team work». Που από εδώ και πέρα το ονοματίζουμε εργασιακή ομάδα ή συνεργείο.
Η εργασιακή ομάδα είναι το προ-κύτταρο της νέας κοινωνίας, το λουλούδι, που ανθίζει στην σαπίλα και πετάει στο καλάθι των αχρήστων τις κοινωνικές δομές και αξίες του καπιταλισμού.
Ο καπιταλισμός απέτυχε να αναπτύξει την παραγωγή του γιατί η νομενκλατούρα του δουλεύει με τους όρους και τις προδιαγραφές των πολυκατηγορούμενων δημόσιων υπαλλήλων, απ' όπου και ξεκίνησε. Μεγάλες εταιρείες και δημόσιο δουλεύουν με τον ίδιο τρόπο. Η νομενκλατούρα δεν επιτρέπει ν' αναπτυχθεί τίποτα το αξιόλογο, αν δεν προέρχεται από την ίδια κι αν η ίδια δεν κερδίσει από αυτό. Εκατομμύρια ανακαλύψεις, έρευνες και εμπειρίες πάνε χαμένες εξ αιτίας της.
Ο καπιταλισμός απέτυχε να αναπτύξει την παραγωγή του μέσα από τις εργασιακές ομάδες γιατί τις ήθελε ομάδες στην δουλειά και αποξενωμένα πιόνια της μάζας εκτός εργασιακών χώρων. Εκεί επεκράτησαν οι «νόμοι» ή αν θέλετε οι διαδικασίες της νομενκλατούρας, που παρεμποδίζουν την ανάπτυξη των εργασιακών ομάδων και κατ' επέκταση της παραγωγής. Αυτά τα δύο δεν συμβιβάζονται. Υπάρχει αντίθεση μεταξύ των εργασιακών ομάδων και της νομενκλατούρας και μεταξύ εργασιακών ομάδων και μάζας.
Η νέα κοινωνία θα αναπτύξει τις εργασιακές ομάδες σε κοινωνικές ομάδες, κοινότητας σκοπών, έργων και ζωής. Σε ΟΙΚΟ-Συνέργειες**! «όπου η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός θα είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων.»
Αθήνα, 16η Αυγούστου 2010

Η Κοινότητα «ΘΟΥΡΙΟΣ»


* Νομενκλατούρα είναι ρώσικη λέξη που μιλάει μειωτικά για στελέχη που νέμονται αξιώματα και προνόμια. Στην πράξη είναι η σύμφυση γραφειοκρατίας και χρήματος, δηλαδή ο γραφειοκράτης, που έχει κάποιο διαθέσιμο χρήμα (προϋπολογισμό) για διαχείριση. Επί της ουσίας οι διευθυντές μιάς επιχείρησης ή του δημοσίου, με επικεφαλής τον γενικό διευθυντή και τους συμβούλους. Συνήθως η νομενκλατούρα δουλεύει ομαδοποιημένα σε μυστικές κλίκες (cabal), που συμπεριλαμβάνουν και άλλους υπάλληλους, «κολλητούς των διευθυντών». Στο πρώην υπαρκτό σοσιαλισμό, ονομαζόντουσαν και «μαφία», που δείχνει πολλά στοιχεία, αλλά δεν ανταποκρίνεται σε επιστημονική ονομασία. Θα το επεξεργαστούμε μιαν άλλη φορά, πιό αναλυτικά και θα προτείνουμε ονομασία.
** Θα το επεξεργαστούμε μιαν άλλη φορά, πιό αναλυτικά.



Read more: Schizas.Com - Πύλη Ιάσωνος - Η τρίτη μεγάλη αρπαχτή … στα τελευταία 11 χρόνια http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=4613:-11-&catid=22:ellinides-fones&Itemid=200#ixzz0xTK4tMmL
Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΓΡΑΦΕΙΑ Ε.ΣΥ. – ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ

ΑΠΟ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΙΣ;;; ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2015 600 ΔΙΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ : ΕΓΩ ΣΕ ΧΕΛΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΩ

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters