Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Ενότητα στον αγώνα κατά της ΕΕ- Συνάντηση με τις αγωνίες του λαού


FREE photo hosting by Fih.gr  Παναγιώτης Μαυροειδής
 
 
Η ‘’Πρωτοβουλία ενάντια στο ευρώ και την ΕΕ’’ συγκροτείται σε μια στιγμή κρίσιμη. Είναι ένα αναγκαίο και κρίσιμο βήμα για την ανάπτυξη και την πολιτικοποίηση των κοινωνικών αντιστάσεων ενάντια στην αντεργατική συνασπισμένη  επίθεση της τρόϊκας ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ  και της  κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ορισμένοι αριστεροί αγωνιστές στέκονται κριτικά, μιλούν για ‘’βιασύνες’’ και για μη προκαταβολική εξασφάλιση  κρίσιμων συναινέσεων ανάμεσα σε ρεύματα της αριστεράς για τον χαρακτήρα και τις πολιτικές οριοθετήσεις αυτής της πρωτοβουλίας.
Ο πολιτικός χρόνος όμως καθορίζεται από τον πρωτοβουλία του αντιπάλου και δεν πρέπει να αποσπόμαστε από αυτό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τον κρίσιμο και επιθετικό ρόλο εδώ και ένα χρόνο στον σχεδιασμό και την πολιτική επιβολή, ακόμη και με ταπεινωτικό τρόπο, της πολιτικής διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, κατάργησης των δημόσιων κοινωνικών πολιτικών και ιδιωτικοποίησης-εκποίησης της δημόσιας περιουσίας. Η αριστερά όχι μόνο δεν ανέδειξε πολιτικά αυτό το ενορχηστρωτικό ρόλο, αλλά αντίθετα κράτησε μια στάση ιδιότυπης συναίνεσης στην μη αμφισβήτηση της ‘’ευρωπαϊκής πορείας’’.
Έτσι είδαμε την Αλέκα Παπαρήγα να χαρακτηρίζει την έξοδο από την ευρωζώνη ως ‘’καταστροφή’’ και γενικότερα την μετάθεση του στόχου της αποδέσμευσης από την ΕΕ από στόχο πάλης και σύγκρουσης στον παρόντα πολιτικό χρόνο σε ‘’καθήκον που θα υλοποιήσει η λαϊκή εξουσία’’.
Διαβάσαμε τον ΑλέξηΤσίπρα να δηλώνει στην ΕΠΟΧΗ στις 10/6 ότι η έξοδος από το ευρώ θα ήταν μεγάλο λάθος, καθώς ‘’η ΕΕ είναι σήμερα το όπλο μας και χωρίς αυτήν θα πέσουμε στα χέρια του ΔΝΤ που θα μας οδηγήσει σε φτωχοποίηση’’.
Με αυτή την έννοια, κατηγορηματικά λέμε πως όχι μόνο δεν είναι αληθές πως ‘’βιαστήκαμε’’, αλλά αντίθετα, αργήσαμε. Και αργήσαμε γιατί σε μεγάλο βαθμό, ιδιαίτερα με ευθύνη ορισμένων τμημάτων της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής αριστεράς, διστάζουμε.
Ένας σύντροφος, ευχόμενος καλό ξεκίνημα στην Πρωτοβουλία, έθεσε το ερώτημα αν ήταν σκόπιμο να ξεκινήσει μια πρωτοβουλία για το έλασσον ζήτημα της ΕΕ και όχι για το μείζον που είναι το μνημόνιο, τη στιγμή μάλιστα που αυτό το θέμα διχάζει και δεν ενώνει την αριστερά.
Είναι έλασσον ζήτημα η ΕΕ; Η αλήθεια ότι η πολιτική της αριστεράς, ιδιαίτερα της λεγόμενης ευρωπαϊκής, αυτό έλεγε τόσα χρόνια. Δεν είδε και δεν βλέπει την ΕΕ ως βασικό πυλώνα της επίθεσης ενάντια στα κοινωνικά δικαιώματα, και την δημοκρατία. Ως βασικό μοχλό αφαίρεσης του χαλιού κάτω από τα πόδια του λαού, του δικαιώματος να καθορίζει κυρίαρχα τις εξελίξεις στην χώρα του. Ως μοναδικό σχεδόν σήμερα στήριγμα του ελληνικού κεφαλαίου και των εκάστοτε κυβερνήσεων του στην αντεργατική τους φρενίτιδα.
Διασπά την αριστερά η πάλη για έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ; Αν θεωρήσει κανείς ότι η αριστερά δεν θα αλλάξει αυτή της την στάση και δεν θα σταθεί γενναία αυτοκριτική, προτάσσοντας την ανάγκη επιβίωσης του λαού, τότε, ναι, υπάρχει ζήτημα διάσπασης.
Εμείς, αντίθετα, πιστεύουμε, πως μια στροφή σε μια κατεύθυνση πολιτικού αγώνα κατά της ΕΕ, που θα οικοδομείται με όρους πρωτότυπης αυτενέργειας και κοινής συντροφικής δράσης από τα κάτω των κομμουνιστών και των αγωνιστών της αριστεράς, θα αποτελέσει πολύτιμη αφετηρία προωθητικής κοινής δράσης της αριστεράς και μεγάλη συμβολή στην αριστερή πολιτικοποίηση των λαϊκών ξεσπασμάτων.
Και το κυριότερο: θα αποτελέσει και βήμα για να ενωθεί η αριστερά με το κοινωνικό της σκοπό και ρόλο. Στόχος μιας αριστεράς που σέβεται το όνομά της, δεν είναι η κοινοβουλευτική επιβίωση ή/ και διαχείριση σε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα που μουντζώνει ο κόσμος.Το ζητούμενο δεν είναι ενότητες εκ των ενόντων ούτε περίκλειστα φρούρια κομματικής αναπαραγωγής. Η αριστερά καθορίζεται ταξικά και κοινωνικά: Η ψυχή και το ‘’είναι’’ της βρίσκεται στη μαχητική πολιτική δράση για τα ταξικά συμφέροντα της εργαζόμενης και ευρύτερης κοινωνικής πλειοψηφίας.
*Δημοσιεύτηκε στο ”Δρόμο της αριστεράς” στις 7/8/201
 http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/08/blog-post_895.html

Τι είναι το "Federal Reserve System" των ΗΠΑ και ποιός ο ρόλος του στη σημερινή παγκόσμια κρίση

Αν δεν γνωρίσουμε πως λειτουργεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και ποιός βρίσκεται απο πίσω και κινεί - μεσω αυτού - τα νήματα της πολιτικής, της επικοινωνίας και της κουλτούρας, δεν θα μπορέσουμε να βγούμε ποτέ απο το τέλμα που βρισκόμαστε

Dr.-Ing. Georg Chaziteodorou                        
Privatdozent an der RWTH Aachen              
Bleibergweg 114
40885 Ratingen
 
Tel.+Fax: 02102 32513
                                                                           14.08.2011

  Το ιστορικο της ιδρυσεως (σημητικη αναλυση)
 
Οι διεθνεις μεγιστανοι του χρηματος, από τα ευρωπα’ι’κα τους κεντρα ισχυος, προσεπαθησαν καθ’ ολη την διαρκεια του 19ου μ.Χ. αιωνος να αποκτησουν τον ολοκληρωτικο ελεγχο πανω στο νομισμα των ΗΠΑ, χωρις όμως να το επιτυχουν. Ακομη και το 1902 μ.Χ. υπηρχαν στις ΗΠΑ μια σειρα από εθνικες τραπεζες που ειχαν το δικαιωμα να τυπωνουν δολλαρια κατω από τον ελεγχο της υπηρεσιας «Controller of the Currency», δηλαδη των ελεγκτων του νομισματικου συστηματος.
 
Οι Αμερικανοι απεκρουσαν πολλες επιθεσεις των ευρωπαιων μεγιστανων του χρηματος (Εβραιων-Ashkenasim και επιγονων των Χαζαραιων από την κεντρικη Ασια) εναντιον του νομισματος τους και παρακολουθουσαν ποιο εντατικα τους ελλειγμους των επικινδυνων αυτων εισβολεων. Οι εισβολεις ιδρυουν την ανοιξη του 1911 τον «εθνικο συνδεσμο πολιτων» για την προωθηση των σχεδιων τους.

 Οι πολιτικοι κατανοησαν πολύ γρηγορα τους κινδυνους μιας νομισματικης εξαρτησης των ΗΠΑ από τους ευρωπαιους μεγιστανες του χρηματος και προειδοποιουσαν τα υπευθυνα θεσμικα οργανα για τους εθνικους κινδυνους που κρυβονταν πισω από τις προσπαθειες αυτές. Η αντισταση αυτή αναγκασεν τους εισβολεις να αλλαξουν τον σχεδιασμον της στρατηγικης  τους και να χρησιμοποιουν διαφορα τεχνασματα για να επιτευχθουν οι στοχοι τους.
 
Βρισκομαστε στις προετοιμασιες των προεδρικων εκλογων του ετους 1912 οπου δραστηριοποιηθηκε ως δουρειος ιππος, δηλαδη ως αχυρανθρωπος, ο γερουσιαστης Nelson Aldrich για να προωθηση μια προταση νομου για την ιδρυση μιας αμερικανικης κεντρικης τραπεζας, η οποια προταση αντεκρουσθει δυναμικα από τον υποψηφιο προεδρο του ρεπουμπλικανικου κομματος κ. William Taft. Tο κομμα όμως που ανηκε ο κ. Taft εμφανιζονταν στο κοινο ως φιλικα διακειμενο προς τουs ευρωπαιους μεγιστανους του χρηματος, δηλαδη προς τον τραπεζικο οικο των Rothschilds. Ο κ. William Taft οφειλε να εμποδιστη να εκλεγη ξανα Προεδρος της αμερικανικης δημοκρατιας και για τον λογο αυτό επρεπε να ανεβη στην εξουσια το δημοκρατικο κομμα που θα προωθουσε ένα νέο νομοσχεδιο για την ιδρυση της αμερικανικης κεντρικης τραπεζας.

Για τον στοχο αυτόν κινητοποιηθηκε ολη η ομαδα της Wall-Street. Ως πρωτο βημα προωθηθηκε στην ηγεσια του ρεπουμπλικανικου κομματος ο αντιπαλος του προεδρου κ. William Taft, ο κ. Teddy Roosevelt στο ιδιο κομμα. Το δημοκρατικο κομμα εθεσεν ως υποψηφιον προεδρον τον κ. Woodrow Wilson. Ετσι αρχισεν ο αγωνας δρομου για την προεδρια της αμερικανικης δημοκρατιας με τρεις υποψηφιους. Οι υποστηριχτες για την ιδρυσην της αμε-ρικανικης κεντρικης τραπεζας εκμεταλλευτηκαν την κατασταση αυτή. Δυο στελεχη του τραπεζιτου οικου Morgans, οι κ. Frank Munsey και George Perkins στηριξαν με πολλα χρηματα και με ολη την ομαδα της Wall-Street τον κ. Teddy Roosevelt μονο και μονο για να εκτοπισουν τον αντιπαλο τους κ. William Taft. 

Για κάθε ενδεχομενο στηριχθηκε με χρηματα και ο υποψηφιος προεδρος του δημοκρατικου κομματος κ. Woodrow Wilson o οποιος στηριζονταν οικονομικα και από τον άλλο τραπεζιτη Rockefeller (Sephardim-Εβραιο). Πισω από τον κ. Woodrow Wilson δραστηριοποιηθηκε ο οικονομολογος και στελεχος της τραπεζας City του Rockefeller ο κ. H. Dodge. Τον κ. Woodrow Wilson στηριζαν επιπλεον οικονομικα οι τραπεζιτες Jakob Schiff, Bernard Baruch, Henry Morgenthau, Thomas Fortune Ryan και ο εκδοτης της εφημεριδας New York Times κ. Adolph Ochs. Ακομη και οι ανθρωποι του τραπεζιτη Morgans που στηριζαν την προπαγανδιστικη εκστρατεια του κ. Teddy Roosevelt τροφοδοτουσαν με χρηματα και τον κ. Woodrow Wilson. H στρατηγικη τους ηταν με την στηρηξη του Roosevelt να διχοτομησουν τους ψηφοφορους του ρεπουμπλικανικου κομματος ώστε να καταστη ο Wilson στην θεση να υπερισχυση και τους δυο αντιπαλους του, του ρεπουμπλικανικου κομματος. Η στρατηγικη αυτή ειχε επιτυχια και ο Wilson εξελεγη προεδρος της αμερικανικης δημοκρατιας. Λιγο πριν την εκλογην οι υποστηριχτες της κεντρικης τραπεζας γνωστοποιησαν την ιδρυσην μιας μετωπικης οργανωσης η οποια θα δημιουργουσε το καταλληλο κλιμα για την αποδοχην της ιδεας μιας κεντρικης τραπεζας.

Λογω της μεγαλης επιδρασης του τραπεζικου οικου Rockefeller στο πανεπιστημιο του Σικαγου μεταφερθηκε η μετωπικη οργανωση από τον κ. J. Lawrenz Laughlin στο Σικαγο οπου ο πρωην φοιτητης του και στενος συνεργατης του κ. Η. Parker Willis διατυπωσε το σχεδιο νομου για την ιδρυση της κεντρικης τραπεζας. Ηταν σε νεα διατυπωση το σχεδιο νομου του κ. Aldrich. Στο περιβαλλον του προεδρου Wilson προωθηθηκεν ο «Colonel» Edward Mandell House υιος ενός οικονομολογου των αγγλικων ενδιαφεροντων στις νοτιες πολιτειες των ΗΠΑ. Κατά την διαρκεια της θητειας του Wilson, o House αρχισε να δρα σαν να ηταν ο ιδιος προεδρος της δημοκρατιας των ΗΠΑ. Τα δυο αγαπημενα του προγραμματα, η κεντρικη τραπεζα και ο φορος εισοδηματος προωθηθηκαν επιτυχως. Υπηρχαν συνεχεις επαφες μεταξυ του τραπεζιτου Paul Warburg και House. Oι τραπεζιτες Schiffs, Warburg, Kahn, Rockefeller και Morgan εμπιστευονταν απολυτα τον House.  Για να αποφευχθει η ταυτιση της κεντρικης τραπεζας με τους διεθνεις τραπεζιτες από τους αντιπαλους της Wall Street, δη-μιουργηθηκε ένα διαχωριστικο τοιχος από ομιχλη για την αντιπολιτευση. Οι τραπεζιτες καταπολεμουσαν φαινομενικα την ιδρυση της κεντρικης τραπεζας με ανδρες που προσπαθουσαν να σβησουν μια πυρκαγια στο δασος. Ισχυριζονταν   ότι ο νομος ιδρυσης ηταν δημαγωγικος, σοσιαλιστικος, μη ωριμος, καταστροφικος, μη πρακτικος και πολύ κακα διατυπωνομενος. Στην πραγματικοτητα και περαν των πυροτεχνιματων από καπνο και ομιχλη οι τραπεζιτες δεν ηταν καθ’ ολου κατά του νομου ιδρυσης της κεντρικης τραπεζας.
Στις 22.12.1913 ψηφιζεται ο νομος στο Βουλη με 198 θετικες και 60 αρνητικες ψηφους και στην γερουσια με 45 θετικες και 25 αρνητικες ψηφους. Από αυτην την ημερομηνια οι μεγιστανοι του χρηματος κρατουν σταθερα στα χερια τους το δολλαριο των ΗΠΑ και ποτε δεν το εγκατελειψαν. Η δραστηριοτητα της Fed μπορει να συγκριθη με ένα από τα ποιο μυστικα καρτελ στην χωρα. Κατορθωσε να θαψη κάθε προσπαθεια για γνωστοποιηση της δραστηριοτητα της.
Το Συστημα αποτελειται από 12 «εθνικες τραπεζες», αλλα η κυριωτερη είναι αυτή της Νεας Υορκης. Στην διοικηση της υπηρξε παντοτε ενας Εβραιος αρεστος από τους διεθνεις τραπεζιτες. Θα πρεπει εδώ να γινη κατανοητο ότι η κεντρικη τραπεζα των ΗΠΑ δεν είναι ένα αξιοπιστο κυβερνητικο πρακτορειο. Τεχνικα ανηκει το ιδρυτικο κεφαλαιο στις 12 εθνικες τραπεζες οι οποιες κάθε χρονο εισπραττουν 6 % μερισματα. Καποια κερδη δηθεν παραχωρουνται στο υπουργεια οικονομιας των ΗΠΑ. Τυπικα διοριζει ο προεδρος της δημοκρατιας τα 7 μελη του διοικητικου συμβουλιου της κεντρικης τραπεζας για εκαστοτε 14 χρονια, στην πραγματικοτητα όμως αλλοι απο-φασιζουν για τα προσωπα. Το Federal Reserve Systen (Fed) δεν είναι τιποτε άλλο από ένα μονοπωλιο ιδιωτικων τραπεζων που δεν λογοδοτει ουτε απεναντι στην Βουλη αλλα και ουτε απεναντι στον αμερικανικο λαο. Ελεγχει παντου νομιμα τα πιεστηρια δολλαριων χωρις να μπορει να γινεται καποιος κρατικος ελεγχος από τα θεσμικα οργανα των ΗΠΑ.
Για να μπορει να λειτουργει το Federal Reserve System όπως σχεδιαστηκε από τους διεθνεις τραπεζιτες και να τροφοδοτη την εκαστοτε αμερικανικη κυβερνηση με τοσα χρηματα ώστε να μπορη αυτή να πληρωνει τα γιγαντιαια ποσα των τοκων, ευθυς εξ αρχης εφαρμοστηκε και το φορολογικο συστημα του φορου εισοδηματος των πολιτων των ΗΠΑ. Ποσα χρηματα  από πηγες φορολογιας μετακινηθηκαν από το 1913 προς την κεντρικη τραπεζα μας δειχνει ξεκαθαρα ο απολογισμος που εγινε γνωστος το 1964. Εντος 50 χρονια οι ιδιωτικες βδελες αιματος αποροφησαν από τους πολιτες των ΗΠΑ, που πληρωνουν φορους, πανω από 310,5  τρισεκατομμυρια δολλαρια. Μετα το 1964 εως το 2011 το ποσο αυτό θα πρεπει να εχη τουλαχιστον δεκαπλασιασθει !

Αυτό που στους περισσοτερους αμερικανους πολιτες δεν είναι γνωστο είναι, ότι το Fed ελεγχεται από την τραπεζα της Αγγλιας και κατ’ επεκταση από τον τραπεζικο οικο των Rothschilds. Γιατι είναι ετσι δεν μπορει να εξηγηθη σοβαρα σε μια α-σημητικη αναλυση. Η εξηγηση θα δοθει σε μια σημητικη αναλυση.

Ως πρωτος διοικητης του διοικητικου συμβουλιου της κεντρικης τραπεζας ορισθει ο Εβραιος κ. Benjamin Strong ενας πολύ φιλος του διοικητου της τραπεζας της Αγγλιας κ. Montague Normans. O  κ. Strong οφειλει την καριερα του στην τραπεζα Morgan και ιδιαιτερα στον κ. P. Davison. Mε τον κ. Strong η κεντρικη τραπεζα των ΗΠΑ συνδεθηκε πολύ στενα με την τραπεζα της Αγγλιας και την Τραπεζα της Γαλλιας.

Με το τελος του 1ου Παγκοσμιου Πολεμου η διεθνης σχεση της οικονομιας αλλαξε ριζικα. Ενώ οι ΗΠΑ προ του πολεμου ηταν μια χωρα των χρεωστων εγιναν μετα τον πολεμο η πλουσιωτερη χωρα του κοσμου και εκτοπισαν την Αγγλια ως πιστωτικη χωρα της υφηλιου. Η σπουδαιοτερη συναλλαγματικη αγορα μεταφερθηκε από το Λονδινο στην Νεα Υορκη οπου οι τραπεζιτες του Federal Reserve Systems ρυθμιζαν τα παντα. Πισω από αυτους βρισκονταν παντα η τραπεζα της Αγγλιας της οποιας  οι ιδιωτες μεγιστανοι του χρηματος εδώ και γενεες όχι μονο στην Αγγλια και την Μεγαλη Βρετανια αλλα σε ολη την Ευρωπη και την αμερικανικη ηπειρο με το αζημειωτο αλωνιζαν. Ολες οι χωρες που δεν ειχαν κεντρικες τραπεζες αρχισαν να πιεζονται από την κεντρικη τραπεζα των ΗΠΑ για να ιδρυσουν παρομοιες.
  
Στην αρχη ο κυριος στοχος ηταν ο ελεγχος επι των αποθεματων χρυσου. Η Γερμανια μετα τον 1ον παγκοσμιο πολεμο βρισκονταν ισοπεδωμενη στο εδαφος ενώ η Γαλλια δεν υποχωρουσε στις απαιτησεις της κυριαρχιας και στις πολεμικες αποζημιωσεις εκ μερους της Γερμανιας χωρις χαρτονομισματα, χωρις προ’ι’οντα, αλλα μονο με χρυσο. Επειδη η Γερμανια οικονομικα αδυνατουσε να πληρωση, την στηριξαν οι ΗΠΑ με δολλαρια αλλα και με υψηλους τοκους δανεισμου οι οποιοι αργοτερα μεσου Παρισιου και Λονδινου παλι στις ΗΠΑ κατεληγαν. Και οι ΗΠΑ απαιτουσαν την αποπληρωμη διεθων χρεων αποκλειστικα με χρυσο και δολλαρια και δεν δεχονταν την πληρωμη των τοκων ουτε με προ’ι’οντα ουτε με πρωτες υλες. Από την άλλη πλευρα μετα τον 1ον παγκοσμιο πολεμο οι χωρες χρειαζονταν χρηματα για την ανοικοδομηση τους. Σε σχετικα μικρο χρονο οι ΗΠΑ δανειζαν τον μισο κοσμο με χρηματα που κρεμαστηκε σε μια αλυσιδα από χρυσαφι. 
 
Ένα από τα κυρια οπλα για την κατασταση αυτή ηταν η ενωση των λαων με την οποιαν οι περισσοτερες χωρες μεταξυ 1924 και 1928 επανασυνδεθηκαν με το στανταρτ χρυσου το οποιο αποτελουσε την επιρροη και την ισχυν των μεγιστανων του χρηματος. Η ενωση των λαων (Völkerbund) ηταν προθυμη να δανειση χρηματα υπο τον ορο να εχουν οι χωρες κεντρικες τραπεζες και να αναγνωρισουν το σταναρτ χρυσου. Εάν δεν εκληρωνονταν οι ως ανω προ’υ’ποθεσεις δεν δεινονταν δανεια. Ετσι αρχισεν να ιδρυονται σε κάθε χωρα κεντρικες τραπεζες και αυτό υπηρξε μια μεγαλη επιτευξη των μεγιστανων του χρηματος. Ετσι τοσο στις ΗΠΑ οσο και στις άλλες χωρες, στην ουσια υπαρχουν από τοτε δυο κυβερνησεις……Η κανονικη και
αυτή της κεντρικης τραπεζας.
 
Από την σκοπια ότι από την αρχη στοχος των μεγιστανων του χρηματος ηταν μια παγκοσμια Κυβερνηση σε συνδιασμο με ένα κεντρικο νομισματικο μονοπωλιο, επιτευχθη σιγα σιγα ο στοχος ελεγχου κάθε κρατους της υφηλιου. Στην κορυφη του συστηματος σχεδιαστηκε να τοποθετηθει η τραπεζα για διεθνεις αντισταθμισεις πληρωμων στο Bretton Woods της Basel στην Ελβετια. Η ιδεα αυτή αλλαξε από τοτε που ιδρυθηκε η παγκοσμια τραπεζα και το διεθνες νομισματικο ταμειο. Όπως μας δειχνει το ονομα του δευτερου (ΔΝΤ) προκειται για την «κεντρικη τραπεζα των κεντρικων τραπεζων». Οι αποφασεις παιρνονται από τους διοικητας των διοικητικων συμβου-λιων των κεντρικων τραπεζων ‘η από τους εθνικους υπουργους οικονομιας που στην ουσια παιζουν τον ρολο της μαριονετας. Η οργανωση του ΔΝΤ χαρακτηριζεται με τις τρεις επιτροπες της. Αρμοδιος για βασικες αποφασεις είναι η συναθρισης των υπατων αρμοστων, στην οποια κάθε μελος-κρατος εχει έναν υπατο αρμοστην ο οποιος είναι κυριως ο υπουργος οικονομιας ‘η ο διοικητης της κεντρικης τραπεζας του μελους-κρατους . Οι υπατοι αρμοστες συνεδριαζουν στις από κοινου ετησιες συναθροισεις του ΔΝΤ και της Παγκοσμιας Τραπεζας  οι οποιες εγιναν συναντησεις της δηθεν ελιτ κρατικων και ιδιωτικων παραγοντων του δυτικου κοσμου. Στην πραγματικοτητα προκειται για μια αποπροσανατολιστικη διατυπωση διοτι συναντιουνται οι ιδιωτες ελιτ της παγκοσμιας οικονομιας και στο περιθωριο και για ρολους καραγκιοζηδων γινονται ανεκτοι οι υπουργοι οικονομιας των μελων-κρατων. το ΔΝΤ στο διεθνες επιπεδο κανει αυτό που κανει και η κεντρικη τραπεζα σε εθνικο επιπεδο. Αντιπροσωπευει τα ενδιαφεροντα των μεγιστανων του χρηματος.

Το ιστορικο της ιδρυσεως (σημητικη αναλυση)
Ο κ. Clinton Roosevelt, ενας απο τους πρωτους ανθρωπους  επαφης του τραπεζιτη Rothschild, δηλαδη πρακτορας στον νέο κοσμο, θεωρουσε τις ΗΠΑ όπως και την Αγγλια ηδη από το 1841, ότι βρισκονται κατω από την απολυτη επιρροη των μεγιστανων του χρηματος με κυβερνησεις χωρις καμια αξια. Αυτές χρησιμοποιουνται όπως οι φεροντες προσωπιδες χρησιμοποιουν τις μασκες τους για να κρυψουν το προσωπο τους. Υπαρχει μια ισχυς πισω από τον θρονο, η οποια είναι μεγαλυτερη από τον θρονο, και  η οποια λεγει στον βασιλεα και στο κοινοβουλιο:
«Οφειλεις να συμμετασχεις στον πολεμο ‘η όχι. Οφειλεις να εφαρμοζεις την νομοθεσια και το συνταγμα ‘η οφειλεις να  ακυρωσης κατά τις επιθυμιες μας και τα δυο. Η ισχυς αυτή απορροφα φορους όπως το επιθυμει χωρις να δινη λογαριασμο σε κανεναν εκτος στους μετοχους. Ο αναγνωστης μπορει χωρις δυσκολιες να αναγνωριση την φυση της ισχυος, που την συναντα σημερα στην σκονη, τοσο στις ΗΠΑ οσο και στην Αγγλια».

Ακριβως 20 χρονια μετα την δημοσιευση των ως ανω εμφανισθηκαν στο προσκηνιο οι αδερφοι Rothschilds ως οι σπουδαιοτεροι χρηματοπιστωτες του αμερικανικου ανατεμνικου πολεμου (1861-1865). Ενώ οι Rothschilds χρημαδοτουσαν τις βορειες πολιτειες μεσω του πρακτορα τους August Belmond, στις νοτιες πολιτειες οι συγγενεις των Rothschilds, οι Erlanges, κρατουσαν τους σακκους με χρηματα ανοιχτους. Στην πραγματικοτητα δραστηριοποιηθηκε ο August Belmond, ως εβραιος τραπεζιτης, ως επισημος αντιπροσωπος των Rothschilds σε ολη την Αμερικη, ενώ ως πρακτορας των Rothschilds στον νοτον ριζωσε ενας Εβραιος με το ονομα Judah P. Benjamin.

Ο August Belmond όμως αντιπροσωπευε μολις 10 % του Rotschild-Holding, δηλαδη την κορυφη του παγοβουνου, ετσι ώστε τα υπολειπα 90 % να παραμενουν κρυμενα στον βυθο. Για να κατανοησουμε πως εγινε ο τραπεζικος οικος Rothschild ο πραγματικος ιδιοκτητης του Fed των ΗΠΑ, πρεπει να κανουμε μια βολτα στην αφρικανικη ηπειρο.

Ο γνωστος βρετανος ειδικος για την νοτια Αφρικη και πολιτικος αναλυτης Ivor Benson, ερευνησε τον ρολο του πασιγνωστου αποικιοκρατη Cecil Rhodes σχετικα για τα σιωνιστικα σχεδια του Ενός-Κοσμου και γραφει:
 
«Δεν υπαρχει καμια αμφιβολια, ότι η ολη παγκοσμια κινηση, που αρχισε ως βρετανικος ιμπεριαλισμος, στοχο ειχε την δημιουργια του Ενός-Κοσμου».

Ως βρετανικη επιχειρηση αρχισε η κατασχεση των πρωτων υλων κάθε ειδους, του πλουσιου υπεδαφους της νοτιας Αφρικης, με τον Rhodes μονο εις τον βαθμο κατά τον οποιον ολοι οι δοτες των εντολων και χρηματων των Rothschilds υπηρξαν κατοχοι της βρετανικης υπηκοοτητας.

Ο Cecil Rhodes (1853-1902) αρπαξε κυριολεκτικα τα κοιτασματα διαμαντιων και χρυσου της νοτιας Αφρικης με χρηματα των Rothschilds, εγινε Πρωθυπουργος της νοτιας Αφρικης (1890-1896), διοχετευε με χρηματα τα πολιτικα κομματα, ηλεγχε τις θεσεις του Κοινοβουλιου τοσο στην Αγγλια οσο και στην νοτια Αφρικη και προσπαθουσε να κατακτηση μια λωριδα βρετανικης επικρατειας από την νοτια Αφρικη εως την Αιγυπτο και να την συνδεση με μια τελεγραφικη και σιδηροδρομικη γραμμη. Με τα χρηματα του Λορδου Rothschild και Alfred Beit ιδρυσε τις μεταλλευτικες εταιρειες  «De Beers Vereinigte Minen» και «Vereinigte Goldfelder» για να μονοπωληση την εξωρυξη διαμαντιων και χρυσου από το υπεδαφος της νοτιας Αφρικης. Αργοτερα ανελαβεν τις ως ανω εταιρειες καποιος Εβραιος Oppenheimer και μετα από αυτόν ο υιος του Harry, δηλαδη ολοι ανθρωποι από το στενο περιβαλλον των Rothschilds.

Τι εχουν να κανουν όμως όλα τα ως ανω με την κετρικη τραπεζα των ΗΠΑ;
  
Άμεσα βεβαια τιποτε. Όταν όμως ο Harry Oppenheimer ελεγχει σημερα το 80 % του νοτιοαφρικανικου χρηματιστηριου πισω απ’ αυτόν κρυβεται η δυναστεια των Rothschilds που ελεγχει ολοκληρη την οικονομια της νοτιας Αφρικης.
Ο Oppenheimer είναι ο ανθρωπος του μετωπου της δυναστειας Rothschilds. Η άλλη και επισης εβρα’ι’κης προελευσης τραπεζικη και όχι μονο, η δυναστεια των Rockenfellers είναι το μετωπο των Rothschilds στον νέο κοσμο. Όλα αρχισαν με τον σιδηροδρομο των ΗΠΑ. Ένα σοβαρο μερος της περιουσιας των Rothschilds οφειλεται στον σιδηροδρομο των ΗΠΑ.  Από τα αρχεια των ΗΠΑ προκυπτει ότι οι Rothschilds ηδη το 1896 ειχαν υπο την κυριαρχεια τους το 96% του σιδηροδρομικου δικτυου των ΗΠΑ. Το σιδηροδρομικο αυτό μονοπωλιο χρησιμοποιηθηκε  για να γινη η άλλη εβρα’ι’κη οικογενεια των Rockenfellers ενας επισης οικονομικος κολοσος στις ΗΠΑ. Όταν ο John D. Rockenfeller, ενας μερικως χρονικα απασχολουμενος επιχειρηματιας στο Cleveland των ΗΠΑ απεφασισε να επεκταθη, ελαβε από την ελεγχομενη από τους Rothschilds National City Bank of Cleveland – μια από τις τρεις τραπεζες των Rothschilds στις ΗΠΑ –οικονομικη βοηθεια.

Ο Rockenfeller υποχρεωθηκε να μεταφερη την παραγωγη του πετρελαιου δια των από τους Rothschilds ελεγχομενων σιδηροδρομικων γραμμων με πολύ χαμηλοτερες τιμες από τους αλλους. Με την μεθοδο αυτή ουδεις από τις άλλες μικρες τοτε πετρελα’ι’κες εταιρειες μπορουσε να συναγωνιστουν  τους Rockefellers.
  
Οι Rothschilds ηταν συνεπως αυτοι που εκαναν τους Rockefeller μεγιστανους των πετρελαιων, μεγαλοτραπεζιτες και μεγαλων συγκροτηματων της οικονομιας. Ο ηλικιωμενος John Davidson Rockenfellers «Συγροτημα Πετρελαιου Standard Oil…» ο οποιος απλωσε τα αρρωστα χερια του σε ολη την αμερικανικη ηπειρο αναγκαστηκε στον αιωνα μας από την κυβερνηση των ΗΠΑ να κατακερματιση το μονοπωλιο του σε οχτω μικροτερες εταιρειες πετρελαιου. Ο Edmond Rothschild από το Παρισι απεφασισε να μοιραση η Shell με την Standard Oil όλα την εποχη εκεινη γνωστα κοιτασματα πετρελαιου του κοσμου. Οι Rockeffelers συνεπως υπηρξαν και είναι μεχρι τις ημερες μας οι αντιπροσωποι των Rothschilds στις ΗΠΑ.

Ποια είναι η προελευση των Rothschilds;

Κατ’ αρχην ανηκουν στους Ashkenasim-Εβραιους οι οποιοι δεν εχουν καμια σχεση με τους επιγονους του χαλδαιου μαγου της απατης Αβρααμ, δηλαδη δεν εχουν καμια σχεση με τους Sephardim-Εβραιους. Ανηκουν στους Χαζαραιους, μια μογγολι-κη φυλη από την κεντρικη Ασια που πιστευε στην πρωτη φαση στα γενικα οργανα του ανδρα και μετα διαλεξε ως θρησκεια
τον Ιουδα’ι’σμο. Δεν εχουν συνεπως καμια συγγενεια αιματος με τους αρχαιους Ιουδαιους.

Ο πατερας του δενδρου της οικογενειας της τραπεζικης δυναστειας Rothschild υπηρξε ο Meyer Amschel, ο οποιος γεννηθηκε το 1744 στην Φραγκφουρτη της Γερμανιας σε μια από τους Ashkenasim-Εβραιους κατοικουμενη περιοχη, που εφερε για χαρακτηρισμο αυτης μια κοκκινη πινακιδα (Roth-Schild) και απο την οποια οφειλεται το ονομα της οικογενειας Rothschild. O Meyer Amschel με τα λιγα χρηματα που κληρονομησε από τους γονεις του κατορθωσε να αποκτηση σχεσεις με τις ποιο πλουσιες γαλαζοαιματες οικογενειες της Ευρωπης ως π.χ. με την οικογενεια Wilhelm από το Hanau Γερμανιας η οποια πουλουσε «μισθοφωρους» στην Αγγλια που τοποθετουνταν στις αποικιες της Αμερικης και με τα εσοδα του αρχισε να δανειζη χρηματα που αυξαναν ολοενα την περιουσια του. Δεν περασε πολυς καιρος που σχεδον ολοι οι ηγεμονες και γαλαζοαιματοι της Ευρωπης ηταν χρεωμενοι μεχρι τον λαιμο στον Mayer Amschel (1, 2).

Μετα τον θανατο του Mayer Amschel την 19.09.1812, τα παιδια του James, Salomon και Kalmann Amschel με το ονομα «Meyer Amschel Rotschild und Söhne» συνεχισαν τις δρατηριοτητες του. Όταν το 1814 ο βασιλεας Ludwig XVIII ανεβηκε στο Παρισι στον θρονο του, ο James Rothschild ειχε ηδη ριζωσει καλα εκει και φροντισε (1) ώστε να λαβη ο υπουργος οικονομιας της Γαλλιας Villele ένα γιγαντιαιο δανειο από την τραπεζα του για να πληρωση η Γαλλια πολεμικες επανορθωσεις (πολεμους του Ναπολεοντα) στην Αυστρια, Πρωσια, Ρωσια και Αγγλια.

Η τραπεζικη Κοινοπραξια Morgan-Rothschild-Lazard είναι αυτή που το 1917 χρηματοδοτησε την ρωσικη επανασταση.
 
Τον Φεβρουαριο του 1946 επαναλαμβανεται η ιδια κομωδια που στηθηκε το 1936/37 στο Λονδινο και το 1982/83 στο Παρισι με την κρατικοποιηση της τραπεζας της Αγγλιας. Οι πολιτικοι-μαριονετες του κυβερνωντος κομματος Labor της Αγγλιας, εστησαν κατά τον Attali (3) την σκηνη της κομωδιας….Ποσο «κρατικη» εγινε η τραπεζα της Αγγλιας, εμφανιστηκε στο προσκηνιο το 1957. Όταν ο τραπεζικος οικος S. G. Warburg & Co., ενσωματοσε τον από το 1860 δρατηριοποιημενο τραπεζικο οικο Seligman Brothers και με τον τροπο αυτό σισηλθε στον κυκλο των 17 μεγαλυτερων εμπορικων τραπεζων, με τον N. M. Rothilds and Sohns στην κορυφη, που από το 1914 βρισκονταν πισω από την τραπεζα της Αγγλιας. Η τραπεζα αυτή ανηκει και κατευθυνεται από τους Rothschilds που κατορθωσαν να εκτοπισουν το αγγλικο Pfund ως παγκοσμιο αποθεματικο νομισμα με το αμερικανικο δολλαριο, χωρις οικονομικες απωλειες, ετσι ώστε να εχουν  στα χερια τους με το δολλαριο τον παγκοσμιο ελεγχο του χρηματος. Με την υποτιμηση του αγγλικου Pfund το 1929/30 εναντι του αμερικανικου δολλαριου, οι Rothschilds διαρκουντος ακομη του 2ου παγκοσμιου πολεμου οργανωσαν την διασκεψη Breton Woods οπου αποφασισθηκε επισημα πλεον η εκτοπιση του αγγλικου νομισματος και η αντικατασταση αυτου το δολλαριο των ΗΠΑ.

Μανουβρες και Τεχνασματα
Οι δυνατοτητες του τραπεζικου οικου Rothschilds μεσω διαδι-κασιων απατης μεγαλου βαθμου, στα χρηματιστηρια και ειδι-κα μεσω των κεντρικων τραπεζων που τις ελεγχουν, με τα εβρα’ι’κα καθυκια στις διοικησεις που τοποθετησαν, σε βαρος ολων σχεδον των λαων της υφηλιου για να εξοικονομησουν μεγαλα κερδη, είναι τεραστιες και πολυμορφες. Ο γραφων θα περιοριστει σε ένα μικρο αριθμο βασικων προτυπων:

1.   Κυκλικες καταστασεις διαρρηξεων της οικονομιας
2.   Κεντρικες Τραπεζες
3.   Οικονομικες Κρισεις
4.   Χρηματιστηρια

Οι ως ανω διαδικασιες στον μεγαλυτερο τους αριθμο δεν είναι αμεσα προγραμματισμενες, διοτι προκυπτουν από μια μονοπωλιακα προσανατολισμενη οικονομια τοκου και κερδους, και είναι αναποφευκτες παντοτε λογω των επιδρασεων της υπερπαραγωγης και της σχεσης μεταξυ του καπιταλιστικου αυτου παναρχαιου προβληματος και της μανουβρας λυσης του από τους μεγιστανους του χρηματος. Στην σημερινη νεοφιλελευθερη καπιταλιστικη οικονομια της μισθωτης εργασιας, στοχος δεν είναι η απασχολιση των ανθρωπων, η προσφορα εργασιας και αρτου, αλλα η διοχετευση, δηλαδη η πωληση των προ’ι’οντων της παραγωγης. Το ενδιαφερον πηγαζει από την επενδυση κεφαλαιου και το επιχειρηματικο κερδος. Εάν οι επενδυσεις του κεφαλαιου είναι αποδοτικες, δηλαδη προσοποδοφορες και εξασφαλιζουν ικανοποιητικη αποδοση τοκισμου, τοτε γινονται οι επενδυσεις.

Χαρακτηριστικα του νεοφιλελευθερου καπιταλιστικου οικονομικου συστηματος
  
Στην αρχικη του φαση και σε χρονικο διαστημα 180 χρονων το καπιταλιστικο οικονομικο συστημα προσπερασε τεσσερες φασεις ανοδου της οικονομιας και κάθε φορα εναλλαξ τρις βαρειες οικονομικες κρισεις. Η τεταρτη και προφανως η τελευταια προ της παγκοσμιας διακυβερνησης είναι καθ’ οδον...

Κάθε φαση ανοδου ‘η καθοδου της οικονομιας διαρκουσε στο παρελθον κατά μεσο ορο περισσοτερο από 25 χρονια !!! Τα ετη 1610 εως 1640, 1660 εως 1685, 1715 εως 1730 και 1763 εως 1789 χαρακτηριζονται με ανοδικη πορεια της οικονομικης δραστηριοτητας, με γενικα αυξηση των επενδυσεων και της παραγωγης, με αυξηση του πληθυσμου και με ευνο’ι’κους καιρους για τους κατεχοντες κεφαλαια. Οι ανοδικες πορειες της οικονομιας (Hausse-Perioden) συνοδευονται από αυξηση της παραγωγης ευγενων μεταλλων και πολλαπλασιασμου του ειδους των χρηματων.

Αντιθετα τα ετη 1640 εως 1660, 1685 εως 1715, 1730 εως 1763 και ξανα μετα το ετος 1789 ! υπηρξαν ετη πολεμων ‘η εσωτερικων αγωνων (Επανασταση στην Αγγλια, Ακυρωση του Edikts από τον Nantes στην Γαλλια) με ακολουθεια οικνομικων κρισεων, φτωχειας, μειωσης του πληθυσμου και διατηριταια πτωση των τιμων στα προ’ι’οντα, σπιτια, οικοπεδα κλπ.

Οι καθοδικες πορειες της οικονομιας (Baisse) συνοδευονται με παυση της ροης ευγενων μεταλλων, με πτωχευση τραπεζων και εμπορικων οικων και με εξαντληση των χρηματων των κρατων.

Με τον ελεγχο των νομισματων, δηλαδη της κυκλοφοριας του χρηματος μεσω των κεντρικων τραπεζων των κρατων, γινεται δυνατος και ο ελεγχος τοσο των φασεων ανοδου οσο και καθοδυο της οικονομιας αλλα και η δημιουργια καταλληλων εργαλειων για την εκμεταλλευση από τους μαγαλοαπαταιωνες τοσο των ανοδικων οσο και των καθοδικον φασεων της καπιταλιστικης οικονομιας. Συγχρονες και μυστικες κετροτραπεζικες ρυθμιζομενες καθοδικες και μετα ανοδικες φασεις της καπιταλιστικης οικονομιας με μεση διαρκεια κάθε φορα πεντε χρονια δεν θα κοστιζαν τις τραπεζες του διεθνους τραπεζικου συστηματος των μεγιστανων του χρηματος σχεδον τιποτε. Αντιθετα, κάθε υφεση της καπιταλιστικης οικονομιας χρεωνει τις οικονομιες των κρατων περισσοτερο στα διεθνη αυτά τραπεζικα ιδρυματα και με απατες εικονικων καταρευσεων ορισμενων ελεγχομενων τραπεζων, βαζουν οι μεγαλοαπαταιωνες αμεσα χερι και στις αποταμιευσεις των πολιτων και ασφαλιστικων ταμειων. Πισω απ’ ολες αυτές τις απατες κρυβονται σχεδον παντοτε οι τραπεζικοι οικοι των Rothschilds που είναι και οι πραγματικοι κυβερνητες της σημερινης και διαβρωμενης Ε.Ε. Με το αρθρο 4 της συνθηκης του Μααστριχτ η ΕΚΤ αποτελει εικονικα συμπραξη 12 κεντρικων τραπεζων και ελεγχεται στην ουσια όχι από το Ευρωπα’ι’κο Δικαστηριο αλλα από τον τραπεζικο οικο Rothschild, που στην ουσια αποτελειται από τον τραπεζικο οικο Rothschild & Cie Banque του Παρισιου, από τον τραπεζικο οικο Rothschild & Sohn Limited του Λονδινου και Rothschild Bank AG της Ζυριχης. Με το απλα,  αγαθα, και παραπλανητικα διατυπωμενο αρθρο 24 στο καταστατικο της ΕΚΤ με τιτλο «εν γενει συναλλαγες», ελεγχεται η ΕΚΤ απολυτα από τους ως ανω τραπεζικους οικους των Rotschilds.

Κυρια απασχολιση των κεντρικων τραπεζων περαν της τυπωσεως στην ουσια πλαστου χαρτονομισματος είναι η πιεση των κεντρικων τραπεζων προς τις εκαστοτε κυβερνησεις των κρατων να αυξανουν με διαφορα προσχηματα τον εξωτερικο δανεισμο και να βυθιζονται στα χρεη πληρωνοντας στους μεγαλοαπαταιωνες τοκοχρεωλυσια. Οι κεντρικες τραπεζες, μη εξαιρουμενου και των ΗΠΑ, είναι με διοικητες Εβραιους πιστα οργανα του τραπεζικου οικου των Rothschilds.

Κάθε κεντρικη τραπεζα μπορει να δημιουργηση κατά διαταγην και ατιμο τροπο μια οικονομικη κριση στην χωρα που κατά την θεωρια ανηκει. Μπρος π.χ. σε μεγαλη προσφορα προ’ι’οντων μειωνει αισθητα την κυκλοφορια του χρηματος. Τα ημερομησθια και οι τιμες των προ’ι’οντων πεφτουν. Η ανεργια αυξανεται κατακορυφα ενώ η αγοραστικη δυναμη μειωνεται και αυτή κατακορυφα. Οι εταιρειες παραγωγης προ’ι’οντων καταρρεουν.
Προκαταβολες και δοσεις δεν μπορουν να πραγματοποιηθουν και οι τραπεζες προχωρουν σε κατασχεσεις περιουσιακων στοιχειων. Ένα μεγαλο μερος του πληθυσμου χανει το σπιτι του. Ο κάθε ρουφιανος κερδοσκοπος που εχει ρευστα χρηματα αγοραζει φθηνα τα ακινητα και τι άλλο επιθυμει.
Στο ατιμο αυτό παιχνιδι κερδισμενοι είναι οι τραπεζες και οι μεγιστανοι του χρηματος, που κλεβουν ουσιαστικα τις περιουσιες των πολιτων.
Αυτό συμβαινει σημερα στην Ελλαδα. Οι συγχρονοι Τουρκοκοτζαμπασηδες φοροεισπρακτορες τυπου Ε. Βενιζελου, κατω από το προσχυμα του Μεσοπροθεσμου, που τα καθυκια του ΠΑΣΟΚ στην βουλη το ψηφισαν χωρις καν να το διαβασουν και που ο αχρηστος πρωτος πολιτης της χωρας το υπεγραψε, ενώ εάν ηταν το υπερκαθυκι αυτό προσωπικοτητα, θα αρνουνταν να το υπογραψη και θα γινοντα ηρωας, είναι πιστα οργανα του τραπεζικου οικου των Rothschilds και του ΚΙΣ (Κεντρικο Ισραηλιτικο Συμβουλιο Συντονισμου και Γνωματευσεως των Εβραιων των Αθηνων). 
Οι Ashkenasim-Εβραιοι μας εκδικουνται, διοτι ο Αντιαχος Δ’ ο Επιφανης λιγο ελειψε να εξαφανηση δια του πολιτισμου από προσωπου Γης τους Sephardim-Εβραιους, γυρω στα 170 π.Χ. (4). Το ατυχημα μας ειναι ο εβρα’ι’κος δουριος ιππος εντος των τειχων μας (το παρακρατος της καστας των ανδρων που φορουν μαυρες φουστες, οι χριστιανορωμιοι και χριστιανο-κομμουνιστες) και οι ψευτοσοσιαλιζοντες του νεου ΠΑΣΟΚ.
 
Η σημερινη οικονομικη κριση δεν είναι ακομη η πραγματικη. Η πραγματικη είναι ακομη καθ’ οδον…
  
Εσφαλμενα συνεπως ο καθενας που ανησυχει επαναφερει στην μνημη τιυ αυτά που συνεβησαν την 24η Οκτωβριου 1929, την «μαυρη Παρασκευη» στι χρηματιστηριο της Νεας Υορκης. Η ξαφνικη πτωση των μετοχων διηρκησε 3 χρονια. Η βιομηχανια των ΗΠΑ συρικνωθηκε στο διαστημα αυτό σχεδον στο ημισυ του παραγωγικου της ογκου. Πολλοι προβαλαν παραπλανητικα την κριση αυτή ως κριση της υπερπαραγωγης του καπιταλιστικου συστηματος, ενώ αποσιωπησαν την εννοια της «Federal Reserve», την κυρια αιτια της κρισεως, δηλαδη η ανευθυνη μανουβρα χειρισμου της πιεστικης μηχανης τυπωσεως δολλαριων. Η τυπωση αυτή εφερε την κριση και τις απαραιτητες προ’υ’ποθεσεις για το «New Deal» του αμερικανου Προεδρου Roosevelts. Δεν αποκλειται η μεθοδος να επαναλειφθη. H τραπεζα «Lehman Brothers» που ειχε στενες σχεσεις με τον τραπεζικο οικο Rothschilds θυσιαστηκε εικονικα για να αποπροσανατολιση τους λαους απο την οικονομικη κριση που βρισκεται καθ’ οδον….
  
Καταρρεουν οι παλιες διαμεσολαβησεις και ιδεολογιες;

Ο μυθος της υποχρεωτικης για ολους προοδου καταρρευσεν στο εσωτερικο μιας συγχησης, η οποια είναι αδυνατο να αποσαφηνιστη οσο υπαρχουν οι νομοι της καπιταλιστικης αγορας και μισθωτης εργασιας. Η νεοφιλελευθερη καπιταλιστικη οικονομια ευθυνετα για την ζουγκλα των μικρο-μαυραγοριτων της εργατικης δυναμης, για την αυτόεκμεταλλευση, για τις ατομικες μικροαποτυχιες, για την ελαττωση των κοινωνικων εγγυησεων, για την διασπαση ρης παραδοσιακης ταξικης αλληλεγγυης και για τον καταναγκαστικον ανταγωνισμον μεταξυ των μισθωτων….

Παραλληλα ευθυνεται για τον αποκλεισμο, ανεργεια, αβεβαιοτητα, ασταθεια και για την αλληλεγγυη των φασιστικων δυναμεων. Οι αξονες της εξεγερσης εναντια στο εβρα’ι’κο κεφαλαιο μετατοπισθηκαν. Οι κοινωνικοι πρωταγονιστες, συμπεριλαμβανομενων και των εργατων, αλλαζουν…και γι’ αυτό απετυχαν στην συγκλιση των καινουργιων αναγκων σ’ ένα ιδιαιτερα κοινωνικο προταγμα!
Μονο όταν καθιερωθουν νεες τασεις που θα επιτρεπουν την διαφορετικη τοποθετηση του προβληματος αναπτυξης και της χρησιμοποιησης του κοινωνικου πλουτου κάθε χωρας, θα μπορουσε να γινη αντιληπτη μια καθ’ όλα νεα κοινωνια.

Δεν πρεπει να παραβλεψουμε ότι ο καπιταλισμος πουλα το σκοινι με το οποιο μπορει υπο καταλληλες συνθηκες να κρεμαστη….Εξηγουμε. Ο καπιταλιστικος κοινωνικος σχηματισμος βασιζεται στον ριζικο διαχωρισμο αναμεσα στην λειτουργια παραγωγης και στην λειτουργια καταναλωσης. Ενώ παλαιοτερα ο καπιταλισμος αποφασιζε μονομερως για τις μορφες παραγωγης και καταναλωσης, αναγκαζεται σημερα να πουληση προ’ι’οντα και δραστηριοτητες που του επιβληθηκαν από μια ορθολογικοτατα εντελως ξενη προς αυτην της βιομηχανοποιησης. Οσον αφορα τους καταναλωτες, αυτοι συνεχιζουν να χρησιμοποιουν και να ρυθμιζουν τους μηχανισμους της καπιταλιστικης παραγωγης και αγορας προκειμενου να αποκτησουν τις προμηθειες τους.
Συμπληρωματικα κλονιζονται οι τρεις στυλοβατες της καπιταλιστικης ταξης (βιομηχανικη ηγεμονια, εκμεταλλευση της εργατικης δυναμης, υπερκαθορισμος της καταναλωσης από την παραγωγη) και αμφισβητειται ετσι εκ νεου η δυναμικη του καπιταλιστικου συστηματος. Το συστημα αυτό δεν εμφανιζεται πλεον σαν την υποχρεωτικη μεσολαβηση – το τιμημα της προοδου – αλλα σαν μια τροχοπεδη στην ελευθερη αναπτυξη δραστηριοτητων αυτοπαραγωγης αμεσα χρησιμων στους ανθρωπους…Η δραστηριοτητα αυτοπαραγωγης χρειαζεται χρημα και ελευθερια. Τοσο το χρημα οσο και η ελευθερια δεν παρεχονται ουτε στον ανεργο αλλα και ουτε στον μισθωτο. Ολοι ανεξαιρετως τραπεζικοι οικοι τρεμουν από την Ιδεα, ότι μια ημερα η σφαιρα της βιομηχανικης παραγωγης θα μπορουσε να τεθη στην υπηρεσια των αυτονομων ανθρωπινων δραστηριοτητων, διοτι είναι ξενοι με τις χωροχρονικες ανθρωπινες ρυθμισεις και εχθροι του ελευθερου χρονου των ανθρωπων.
 
Τα καθαρματα του καπιταλιστικου συστηματος συνεχιζουν να παραγουν ολο και περισσοτερο και να κατανεμουν την παραγωγη ολο και ποιο ανισα. Οσο μεγαλυτερη όμως σημερα γινεται η ανισοτητα, τοσο μεγαλυτερος γινεται και ο κινδυνος της κοινωνικης εκρηξης. Ειτε το θελουν ειτε όχι οι Ashkenasim-Εβραιοι και κατοχοι του χρηματος, η κοινωνια του 21ου μ.Χ. αιωνα θα αποκτηση τα μεσα για να αφοσιωθη στον ελεγχο των κοινωνικων σχεσων, στις υποθεσεις της «πολιτειας», από την στιγμη που το κεκτημενο επιπεδο του ελεγχου της σχεσης του ανθρωπου με την φυση θα ελευθερωση χρονο, νοημοσυνη, ενεργεια, από την στιγμη κυριως που ο ανθρωπος θα καταφερει να αντιστρεψη τις προτεραιοτητες στην παραγωγικη ροη του πλουτου, να επαναφερη τον κατά τον Αριστοτελη λογο υπαρξης του χρηματος ως «ανταλλακτικου μεσου της παραγωγης» με ταυτοχρονη καταργηση της αισχροκερδειας και της εφευρεσης του τοκου για το δανειζομενο και ουσιαστικα πλαστο χρημα, προκειμενου να ικανοποι-ηση της αναγκες αμεσης κονωνικης ωφελειας.

Η σημερινη τραγικη πραγματικοτητα που πρεπει εν αναγκη αιματερα να αλλαξη. Υπαιτιοι είναι οι μεγιστανοι του χρηματος.
 
Ένα τεταρτο των ανθρωπων του πλανητη Γη γεννιεται και πεθαινει από την πεινα, οπου το ημισυ των ανθρωπων επιζει μετα από ηθικα και φυσικα βασανιστηρια μεσα σε ένα ωκεανο μιζεριας, από τον οποιο ουτε καν ελπιζει να βγη, οπου ο περιφημος δρομος της αναπτυξης της Νεας Ταξης Πραγματων των Ashkenasim-Εβραιων (Διεθνης Πολιτικος Σιωνισμος) δεν είναι παρα μια συνεχως αυξουσα παρακμη. Στο μεσο του ψευτικου αυτου κοσμου, υπαρχει μια νησιδα ευημεριας, μια σχετικη ευζω’ι’α  που κάθε τοσο αντικαθισταται από τις σκιες της βαρειας συνειδησης, της ελλειψης προοπτικων, της αδυναμιας, της πληξης, της μοναξιας, των ναρκωτικων, αν όχι της τρελλας. Η παρακμη και η βαθεια ηθικη εξαθλιωση της συγχρονης ανθρωποτητας είναι αποτελεσμα του παγκοσμιου θριαμβου του εβρα’ι’κου εξουσιαστικου πνευματος των Ashkenasim-Εβραιων. Ο σημερινος παρηκμασμενος κοσμος μας είναι καθ’ ολοκληριαν δεσμιος της εβρα’ι’κης δογματικης αντιληψεως περι ζωης – ειτε στην παλαια θρησκευτικη μορφη των Sephardim-Εβραιων ειτε στην νεωτερη πολιτικο-κοινωνικη (αστο-καπιταλο-μαρξιστικη) εκδοση των Ashkenasim-Εβραιων – και τιποτε περισσοτερο ‘η λιγωτερο.
 
Το τερμα της εβρα’ι’κης λογικης είναι η αντιληψη ότι το Ελληνικο Πνευμα, που δεν μπορεσαν να εξολοθερευσουν ακομη, αποτελει το ασφαλεστερο ιδεολογικο θεμελιο ενός Κοσμου τελειους διαφορετικου και ποιοτικα ανωτερου από τον σημερινο, διοτι τα χαρακτηριστικα του πνευματος εκεινου είναι οι υπεραισθητες και απολυτου κυρους αληθειες, ιδεες και αξιες που ισχυουν εξ αντικειμενου και καθ΄ολοκληριαν στην ζωη και στον κοσμο, χωρις χωροχρονικους περιορισμους.
Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου 
Dimitris N. Adamopoulos
Escherheimer Ldstr. 445
D-60431 Frankfurt am Main
makrinitsa@hotmail.com


1. Egon Calsar Conte Conti «Der Aufstieg des Hauses Rothschilds», Wien 1949
2. Morton F. «Die Rothschilds, Porträt der Familie», München 1968
3. Attali J. «Siegmund G. Warburg», Das Leben eines großen Bankiers,  Düsseldorf-Wien 1986
4. Marcus Eli Ravage «Απεσταλμενος στους Εθνικους», The Century Magazine, Februar 1928
 
http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/08/federal-reserve-system.html

Νέος, έξυπνος, άνεργος

Επίπεδα ρεκόρ στην ανεργία των νέων καταγράφει σε έρευνά της η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας. Δημοσιεύεται ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας, που καθιερώθηκε το 1990 για τα προβλήματα των νέων ανθρώπων.

Κακά τα νέα από το μέτωπο της ανεργίας. Σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας των ΗΕ η ανεργία στους νέους ηλικίας από 15 ως 24 χρονών έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ, κυρίως στις ανεπτυγμένες οικονομίες και στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Συγκεκριμένα,  το 2009 καταγράφηκαν 81 εκατομμύρια νέοι άνεργοι, όσο ποτέ άλλοτε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η τάση είναι ανοδική για το 2010.
 Η ανεργία χτυπά τις ανεπτυγμένες χώρες
Γραφείο Εύρεσης Εργασίας στη ΓερμανίαΓραφείο Εύρεσης Εργασίας στη ΓερμανίαΤα στοιχεία έρχονται για πρώτη φορά σήμερα (12.08) στο φως της δημοσιότητας με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας, όπου η παγκόσμια προσοχή πέφτει στα προβλήματα των νέων όλου του κόσμου
Η Σάρα Ελντερ, οικονομολόγος και από τους συγγραφείς της έρευνας υποστηρίζει ότι η ανεργία πλήττει τις ανεπτυγμένες χώρες και τις χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. «Μόνο σε αυτές τις δύο τελευταίες περιοχές», λέει, «έχει καταγραφεί η μεγαλύτερη ετήσια αύξηση ανεργίας που έχει ποτέ υπάρξει στην περιοχή, το ξέρουμε γιατί συλλέγουμε στοιχεία από το 1991. Το ποσοστό ανεργίας των νέων έχει φτάσει το 17,7% στις ανεπτυγμένες βιομηχανίας και είναι το υψηλότερο που έχουμε ποτέ συναντήσει».

Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι στις περισσότερες περιοχές της γης η ανεργία πλήττει κυρίως τις νεαρές γυναίκες με μόνες εξαιρέσεις στις ανεπτυγμένες οικονομίες και την Ε.Ε., όπου έχει καταγραφεί το διπλάσιο ποσοστό ανεργίας στους νέους από ότι στις νέες. Για την Ε.Ε. η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας  επισημαίνει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στους νέους καταγράφεται στην Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία. Η Σάρα ΄Ελντερ είπε μάλιστα ότι οι νέοι σε χώρες, όπως η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν τόσο αποθαρρυνθεί από την ανεργία που έχουν πλέον σταματήσει να ψάχνουν για δουλειά. «Εκείνο που προσπαθούν να κάνουν όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου είναι να προλάβουν καταστάσεις, όπου οι νέοι άνθρωποι αποτραβιούνται ολοκληρωτικά από την αγορά εργασίας και χάνουν κάθε ελπίδα ότι μπορούν να παρέχουν στον εαυτό τους τα μέσα επιβίωσης. Η ανεργία είναι περισσότερο πρόβλημα των ανεπτυγμένων παρά των αναπτυσσόμενων οικονομικών».
Μια χαμένη γενιά
Η ανεργία πλήττει περισσότερο τις γυναίκεςΗ ανεργία πλήττει περισσότερο τις γυναίκεςΕνώ ποσοστό του 10% του εργατικού δυναμικού των νέων ζει στις ανεπτυγμένες οικονομίες, η ανεργία αυξήθηκε κατά 45%. Στην έρευνα αναφέρεται ότι το 90% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού ζει σε αναπτυσσόμενες οικονομίες, όπου τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η φτώχεια και η υποαπασχόληση.
Ο Στήβεν Κάψος, οικονομολόγος και ένας από τους συντάκτες της έκθεσης υποστηρίζει ότι οι νέοι άνθρωποι στις ανεπτυγμένες χώρες που είναι άνεργοι δεν παίρνουν κανένα βοήθημα από το κράτος. Αλλά δεν έχουν άλλη επιλογή, πρέπει να δουλεύουν και οι περισσότεροι από αυτούς καταλήγουν στην παραοικονομία.
«Έχουμε υπολογίσει, ότι 152 εκατομμύρια νέοι άνεργοι βρίσκονται στην κατηγορία των φτωχών εργαζομένων που σημαίνει ότι κερδίζουν 1, 25 $ την ημέρα», λέει ο Κάψος. «Αυτό ισοδυναμεί με το 28% όλων των νεαρών εργαζομένων στον κόσμο».
Η πρόγνωση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για τα επόμενα χρόνια είναι κάπως λιγότερο ανησυχητικά σε όλες σχεδόν τις περιοχές της γης με πιο σημαντικές την κεντρική Ευρώπη, τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Όλα αυτά τα 81 εκατομμύρια ανέργων νέων αποτελούν τη χαμένη γενιά που θα άφησε πίσω της η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση. Μια γενιά στο περιθώριο της ζωής, που θα έχει χάσει κάθε ελπίδα να βρει αξιοπρεπή δουλειά, παροπλισμένη κοινωνικά, που θα φυτοζωεί με επαγγέλματα της παραοικονομίας με ότι αυτό συνεπάγεται, αύξηση εγκληματικότητας, βία, ψυχολογικά προβλήματα και αύξηση της χρήσης ναρκωτικών. Μια γενιά που θα είναι αναγκασμένη να δεχτεί ότι δουλειά υπάρχει ακόμη και με μισθούς πείνας, είναι οι λεγόμενοι working poor, οι εργαζόμενοι φτωχοί.  
Lisa Schlein/Ειρήνη Αναστασοπούλου
Επιμέλεια Σύνταξης: Στέφανος Γεωργακόπουλος

Deutsche Welle

 

http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/08/blog-post_1452.html

Αισιόδοξοι συνειρμοί...

 Γράφει ο Γιώργος Σαρρής
 
Ξεκινάω με μερικά στοιχεία για να ξέρουμε που βρισκόμαστε.
Σε καθυστέρηση είναι το 22% των στεγαστικών  και το 40% των καταναλωτικών δανείων! Αν αυτό έχει κάποια διάρκεια θα μιλάμε για επώδυνη "στάση πληρωμών" των δανειοληπτών που θα έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για τις τράπεζες, που όπως φαίνεται η εξυπηρέτηση των δανείων που έχουν συνάψει  με δανειολήπτες, πρέπει να τις απασχολεί τουλάχιστον το ίδιο αν όχι περισσότερο από την οποιαδήποτε αναδιάρθρωση χρέους.
Αν λάβουμε δε υπ' όψιν το άλλο στοιχείο που λέει ότι 1,2 εκ. φορολογούμενοι ειναι συνολικά στον Τειρεσία -δηλ. 1 στους 6(!)- τότε η ανησυχία θα πρέπει να είναι πολύ σοβαρή. ...
Τραγική πτώση στο τζίρο της αγοράς αφού μέχρι 25% μικρότερος είναι ο τζίρος στο πρώτο 20ήμερο των εκπτώσεων σε σχέση με περυσι σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΕΕ (Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου). Ειδικότερα  σύμφωνα με αναλυτικά στοιχεία των τοπικών εμπορικών συλλόγων η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Λευκάδα, η Ξάνθη, η Κοζάνη και η Χαλκίδα δίνουν πτώση του τζίρου έως 40% (σε ένδυση  – υπόδηση),  ενώ  για 60% πτώση μιλάει  ο εμπορικός σύλλογος Φλώρινας! Η Σύρος, η Καστοριά, η Βέροια, η Αλεξανδρούπολη, οι Σέρρες και τα Ιωάννινα δίνουν πτώση μέχρι 30% και λιγότερο οι υπόλοιποι.
Η ανεργια το Μάιο χτύπησε 16,6% αυξημένη κατα 36%(!) από πέρυσι τον ίδιο μήνα, ενώ στο 40% βρίσκεται το ποσοστό ανεργίας στις ηλικίες 15-24...
Η ύφεση ήταν στο 6,9% στο 2ο τρίμηνο του έτους. Ας μην ξεχνάμε οτι όταν υπογράφηκε το μνημόνιο μας έλεγαν οτι θα περνούσαμε σε θετικό πρόσημο (ανάπτυξη) στο δεύτερο εξαμηνο του 2011. Το πρωτο τρίμηνο τα πράγματα ήταν ακόμη χειρότερα με την ύφεση στο 8,1%.
Την ίδια στιγμή που το ΑΕΠ μειώνεται τραγικά λοιπόν, πληρώνουμε για τόκους 1,4δις περισσότερα από πέρυσι(πάνω από 10δις) σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε το δελτίο του ΜΕGΑ. Δηλαδή ενώ όλο και λιγότερο ΑΕΠ σε απόλυτους αριθμούς παράγεται, όλο και περισσότερα επίσης απαιτούνται για την αποπληρωμή του χρέους. Αν λάβουμε υπ' όψη οτι το χρέος είναι σε απόλυτη σύνδεση με το ΑΕΠ(όσο μειώνεται το ΑΕΠ τόσο μεγαλώνει το χρέος σαν ποσοστο) μένει να δούμε προς ποιο ποσοστό βαδίζει το Ελληνικό χρέος.

Και ενώ όλα αυτά τα ωραία και ενδιαφέροντα συμβαίνουν, το κρατος ετοιμάζει πυρετωδώς τα μπιλιετάκια με το λογαριασμό του Μεσοπρόθεσμου...για την τόνωση της Οικονομίας μας!

 Μετα από όλα αυτα άκουσα τη δήλωση του Πρωθυπουργού για τα Χρόνια Πολλά...
Είπε λοιπόν μεταξύ άλλων πατριδοθρησκοδιάφορων.

"...ξέρουμε ότι οι κόποι του Ελληνικού λαού σήμερα πιάνουν τόπο(!).
Όχι μόνο θα ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες της κρίσης, αλλά δίνουμε και προοπτική, ελπίδα, δημιουργούμε τις βάσεις για μια κοινωνία δικαίου, για μια Ελλάδα της αξιοπρέπειας και της αυτοπεποίθησης.
.....
  ...Για ανάπτυξη που εγγυάται ελπίδα, δουλειές για την νέα γενιά(!) και δικαιοσύνη για όλους. Σε αυτήν την προσπάθεια είμαστε αφοσιωμένοι..."


Φοβού τους αφοσιομένους και δώρα φέροντας...Ποιος αντέχει άραγε τόση αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και αυτοπεποίθηση χωρίς ναρκωτικά; Φροντίζουν λοιπόν και γι αυτό. Τετοια ολοκληρωμενη πολιτική!

Θα μου πείτε, υπάρχει λύση μέσα σε όλα αυτά;
Φυσικά και υπάρχει. Μόνο που δεν βρίσκεται στον κυριολεκτικά υπέρ πάντων αγώνα για να αποπληρωθεί το χρέος. Αυτό αποδεικνύεται σκέτη καταστροφή.
Εβλεπα όμως τον "τελευταίο Φαραώ" Μουμπάρακ ταπεινωμένο στο κλουβί του στο Δικαστήριο και έκανα διαφορους αισιόδοξους συνειρμούς.


Καλό μας φθινόπωρο λοιπόν. Σιγά να μην το βάλουμε κάτω...


http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/08/blog-post_3537.html

ΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΖΙΚΟΣ, ΦΘΗΝΟΣ ΜΕ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΥΣ ΦΑΝΤΑΡΟΥΣ! ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ;

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

H κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο Π.Μπεγλίτης προσωπικά αναλαμβάνουν την πρώτη πολιτική απόπειρα αύξησης της στρατιωτικής θητείας μεταπολιτευτικά. 

Μια πολιτική επιλογή πλήρως ευθυγραμμισμένη με την συνολική αντεργατική επίθεση που διεξάγεται με αφορμή τα ελλείμματα και την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης. 
Κοινός ο παρανομαστής: τα πιο κτηνώδη σχέδια εκμετάλλευσης των εργαζομένων και της νεολαίας που αποτελούσαν διακαείς πόθους του αστικού κόσμου βρίσκουν τώρα την χρυσή ευκαιρία για να επιβληθούν.
Όπως θα αποδείξουμε η συζήτηση για εξοικονόμηση χρημάτων από την μείωση του λειτουργικού κόστους των Ενόπλων Δυνάμεων προηγείται της οικονομικής κρίσης.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. 


Παρά τα αρχικά μισόλογα του ΥΠΕΘΑ, τελικά αποκαλύπτεται ότι η κυβέρνηση κινείται βάσει σχεδίου για την αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Μάλιστα, πρωταγωνιστής της όλης προσπάθειας δεν είναι άλλος από τον καθόλα αρμόδιο υπουργό Εθνικής Άμυνας Π.Μπεγλίτη που έθεσε ουσιαστικά το ζήτημα σε συνεντεύξεις που παραχώρησε, για να ακολουθήσει ομοιόμορφη αρθρογραφία που στοχεύει στη διαμόρφωση κατάλληλου κλίματος,διαμέσου διαρροών των πάντα ανώνυμων πηγών του Πενταγώνου. Μια επιχείρηση που εκτός των άλλων μετρά και τις αντιδράσεις της νεολαίας.
  
Οι αντιδραστικές τομές που προωθεί η κυβέρνηση εξυπηρετούν πολλούς στόχους έχοντας ως βασικό μότο τις κατευθυνόμενες διαρροές του ΥΠΕΘΑ, τις αγκυλώσεις των αξιωματικών και τα άρθρα από τα ενσωματωμένα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που δαιμονοποιούν τη μείωση της υποχρεωτικής στράτευσης στους (9) μήνες, φορτώνοντας της όλα τα προβλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Όμως, εκτός της κυβερνητικής προπαγάνδας υπάρχει και η νηφάλια προσέγγιση που αποκαλύπτει ότι υπεύθυνος των δεινών φαντάρων και μονίμων είναι η εκάστωτε κυβέρνηση των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ενώ δύσκολα εντοπίζει κανείς διαφορές μεταξύ τους, καθώς από κοινού πορεύονται για να ικανοποιήσουν ταξικά συμφέροντα, εντός και εκτός συνόρων.
Και ο πιο φανατικός υποστηρικτής επομένως των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ των τελευταίων χρόνων (αν υπάρχει κάνεις τέτοιος) δε μπορεί να μην παραδεχτεί την τρομερή αποτυχία της κοινής πολιτικής που ακολούθησαν στις Ενοπλες Δυνάμεις, την απίστευτη απόσταση που χώρισε και χωρίζει τις προεκλογικές δεσμεύσεις από την πολιτική που ακολούθησαν αφού καρπώθηκαν τις ψήφους.
Βασικός άξονας των επαναλαμβανόμενων αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στον Στρατό ήταν πάντα ο περιορισμός των μονάδων και το κλείσιμο των άχρηστων στρατοπέδων που ικανοποιούσαν μόνο τις ανάγκες εξέλιξης των βαθμοφόρων και τα τοπικά οικονομικά συμφέροντα. Όμως το δίκτυο πελατειακών σχέσεων των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ που έθρεψε και καρπώνεται εκλογικά αυτή την απαράδεκτη κατάσταση εμπόδισε και εμποδίζει κάθε κίνηση εξορθολογισμού. Χαρακτηριστικές είναι οι αποφάσεις των Βενιζέλου- Μπεγλίτη να ανοίξουν και νέο Κέντρο Εκπαίδευσης Πυροβολικού στην περιοχή εκλογικής πελατείας των Βενιζέλου, η βίαιη επέμβαση του προέδρου της Βουλής Πετσάλνικου για να μην κλείσει το πανάκριβο και άχρηστο Κέντρο Εκπαίδευσης της εκλογικής του περιφέρειας, οι αποφάσεις του Μπεγλίτη για τη διατήρηση του «αρχαίου» Κέντρου Εκπαίδευσης στην Τρίπολη, οι παρεμβάσεις των βουλευτών αλλά και του τομεάρχη της ΝΔ Τζίμα. Οι ψήφοι πάνω από όλα.
Βεβαίως, η διασπορά δυνάμεων σημαίνει ελλιπή επάνδρωση των μονάδων, με μεγαλύτερα θύματα τους συναδέλφους φαντάρους,που δέχονται απίστευτη πίεση και εμπλοκή, έχουν ξεχάσει τι σημαίνει άδεια και τρέχουν συνεχώς από σκοπιά-αγγαρεία-υπηρεσία-εκπαίδευσης και φτου από την αρχή.
Δε μπορούμε να μην λάβουμε υπόψη μας ότι ενώ στρατιωτικοί και πολιτικοί οικτίρουν για τη μείωση της θητείας, δεν απαντούν στο ερώτημα γιατί πρέπει 6.000 φαντάροι να χρησιμοποιούνται για έξι μήνες ως υπηρέτες των στρατιωτικών στις Στρατιωτικές Κατασκηνώσεις. Είναι αυτό άραγε «υποχρέωση προς την πατρίδα»;
Από την άλλη μεριά, με ιδιαίτερη κουτοπονηριά, οι πολιτικοί των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ που ψήφισαν το νόμο για την πρόσληψη των ΕΠ.ΟΠ., ξεχνούν ότι η τότε μείωση της στρατιωτικής θητείας στους12 μήνες ήταν «το καρότο» που έθεσαν μπροστά στα μάτια της κοινωνίας προκειμένου να αποδεχτεί το Μισθοφορικό Στρατό. Ο τελευταίος κρίθηκε απαραίτητος καθώς από τη δεκαετία του90' αυξήθηκε κατακόρυφα η εμπλοκή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων σε ιμπεριαλιστικές αποστολές των ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ, ενώ τα σύγχρονα δόγματα Ασφάλειας έβαζαν στο στόχαστρο τους τον εσωτερικό εχθρό-αγωνιζόμενο λαό χαρακτηρίζοντας τον Ασύμμετρη απειλή (όπως και την πειρατεία, μετανάστευση κλπ), απαιτώντας τη δράση Μισθοφόρων Στρατιωτών. Επίσης, τη δεκαετία του 90' κλιμακώθηκε επικίνδυνα ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός των δύο αρχουσών τάξεων για τον έλεγχο του Αιγαίου και την εξασφάλιση ρόλου περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο, οδηγώντας στην πολιτική απόφαση για αύξηση του Στρατού Ξηράς στις 103.000, ένα κολοσσιαίο νούμερο για την ελληνική κοινωνία,δυσβάστακτο οικονομικά και με δεδομένη την Άρνηση των νέων για τον αντιδραστικό στρατιωτικό μηχανισμό.
Σήμερα, η συμμετοχή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις έχει κορυφωθεί, με χιλιάδεςΈλληνες Μισθοφόρους και κληρωτούς να βρίσκονται σε Βαλκάνια και Κύπρο, Αφρική, Καύκασο και Αφγανιστάν(συνολικά σε 15 χώρες), ενώ όπως έδειξε και η νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη οι απαιτήσεις συνεχώς αυξάνονται. Το ελληνικό κράτος παίζει κομβικό ρόλο στην καταπολέμηση της Μετανάστευσης και της Πειρατείας, ο πρώην ΥΠΕΘΑ Βενιζέλος είχε δεσμευτεί ακόμη και για αποστολή χερσαίων δυνάμεων στην Σομαλία, ενώ οι ελληνικές δυνάμεις διαρκώς αυξάνονται στο Αφγανιστάν. Τέλος, οι βάσεις της Σούδας παίζουν κομβικό ρόλο σε όλες τις επεμβάσεις,ενώ η Κρήτη συνολικά έχει κεντρικό ρόλο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίσουμε είναι ότι και η μείωση της υποχρεωτικής στράτευσης στους (9) μήνες από τον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας, Β.Μεϊμαράκη, ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την πρόσληψη 10.000 ΕΠ.ΟΠ.Ταυτόχρονα όμως, στρατιωτικές πηγές και δημοσιογράφοι, εναρμονισμένοι με τους εκπροσώπους ξένων και ελληνικών πολεμικών βιομηχανιών άνοιγαν την συζήτηση για το λειτουργικό κόστος των Ενόπλων Δυνάμεων. Η πρόταση τους ήταν η μείωση του μισθολογικού κόστους και η εξοικονόμηση χρημάτων για την υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων και κάλυψη των εξόδων των δαπανηρών διεθνών αποστολών. Συζήτηση που ξεκίνησε πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, ενώ σήμερα οι ίδιοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι προβάλλουν ως αφορμή για τη μη πρόσληψη ΕΠ.ΟΠ. και την ανάγκη αύξησης της υποχρεωτικής θητείας.
Με αυτά επομένως τα κριτήρια «κρίθηκαν ακριβοί οι ΕΠ.ΟΠ.» με συνολικό κόστος μισθού και ασφάλισης τα 1500 ευρώ.Σταδιακά, προκρίθηκε η λύση των πιο φθηνών ΕΕΦΟΠ, οι οποίοι υποχρεωτικά θα συμμετείχαν σε αποστολές εκτός συνόρων, μια ακραία μορφή εργασιακής εκμετάλλευσης της νεολαίας (το ΥΠΕΘΑ δεν ανακοίνωσε ούτε το ύψος της αμοιβής τους) που τελικά γνώρισε την απόρριψη των νέων, ενώ λόγω Μνημονίων τελικά εγκαταλείφθηκε. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το ΥΠΕΘΑ έχει τη δυνατότητα ακόμη και απόλυσης χιλιάδων ΕΠ.ΟΠ. με βάση την συνεχή αξιολόγηση τους. Επομένως προκύπτει το ερώτημα: αφού ο Π.Μπεγλίτης δεν δέχεται την απόσυρση του ελληνικού στρατού από τις ιμπεριαλιστικές αποστολές και οι Μισθοφόροι στρατιώτες συνεχώς θα μειώνονται, ποιοι θα συμμετέχουν σε αυτές; Μήπως οι φαντάροι;
Παράλληλα, η προπαγάνδα των ελλειμμάτων δικαιολόγησε τη μείωση των εισοδημάτων των μονίμων και τον περιορισμό των μερισμάτων των Μετοχικών τους Ταμείων, ενώ σήμαινε την αύξηση του οικονομικού κόστους που επιβαρύνει την λαϊκή οικογένεια από την στράτευση των παιδιών της.
Ποιος επομένως είναι ο πιο φθηνός τρόπος να εξασφαλίσεις νέους αγγαρειομάχους και αναλώσιμους της πρώτης γραμμής;
Μα φυσικά η αύξηση της στρατιωτικής θητείας! Ταυτόχρονα, μειώνει και με τεχνητό τρόπο την τεράστια ανεργία, εξασφαλίζοντας την τρίμηνη δωρεάν παροχή εργασίας από τους φαντάρους.
Με αυτό τον τρόπο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να πάρει ρεβάνς για την επιτυχία των νεολαιίστικων διεκδικήσεων που κατάφεραν να μειώσουν τη θητεία στους (9) μήνες και να μπλοκάρει την Στράτευση στα 18. Επιπλέον επιστρέφει δριμύτερη όχι μόνο στους 12 μήνες στράτευσης, αλλά επαναφέρει όλη τη φιλολογία που συνόδευε τα σχέδια της κυβέρνησης Καραμανλή για Στράτευση στα 18 (κόψιμο αναβολών, περιορισμό Ι4-Ι5 κλπ). Επίσης, οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί διαφοροποιούνται από τις αντίστοιχες αποφάσεις όλων των άλλων κρατών που μειώνουν τη διάρκεια της υποχρεωτικής στράτευσης ή ακόμη και την καταργούν, ενώ περιορίζουν και το μέγεθος των στρατιωτικών τους δυνάμεων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης, επιβάλλοντας εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα με πρόσχημα την καταπολέμηση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων έρχεται να αυξήσει τον όγκο των Ενόπλων Δυνάμεων αντί να τον περιορίσει. Ακολουθώντας τα βήματα του πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ Δ.Γράψα, που εντελώς αυθαίρετα εκπόνησε σχέδιο αναδιάρθρωσης, εκτοξεύοντας τη δύναμη του Στρατού στα 103.000 μέλη (αντίστοιχα μεγέθη συναντούμε μόνο σε εποχές πολεμικής αναμέτρησης του ελληνικού κράτους) από 93.000 (που βεβαίως μέχρι τότε μόνο στα χαρτιά υφίσταντο, αφού η πραγματική δύναμη ήταν στις 83.000),όχι μόνο αυξάνει την οροφή του Στρατεύματος, αλλά κινδυνολογώντας για τα κενά στις μονάδες της παραμεθορίου προωθεί την αύξηση της θητείας. Ανεβάζοντας δηλαδή το ύψος των στρατιωτικών δυνάμεων, κατασκευάζουν ένα κενό της τάξης των20.000.
Αυτοί επομένως είναι οι λόγοι που καθορίζουν την κυβερνητική πολιτική.
Μια πολιτική που παρουσιάζεται να μιλά στο όνομα των «εθνικών αναγκών», αλλά στην πραγματικότητα εκφράζει τα συμφέροντα του κόσμου του κεφαλαίου. Στα Βαλκάνια, ο πολιτικός ρόλος του ελληνικού κράτους και οι σημαντικές επενδύσεις του ελληνικού κεφαλαίου πρέπει να διασφαλιστούν στρατιωτικά, ενώ οι εθνικιστικές και ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις απειλούν με νέες εντάσεις. Σε Αφρική και Ασία, ο ελληνικός αστικός κόσμος όχι μόνο έχει επενδύσει, αλλά γνωρίζει ότι η όποια συμμετοχή του στην Ανοικοδόμηση των βομβαρδισμένων κρατών και το μερίδιο από την μεταφορά ενέργειας και αγαθών στο οποίο ευελπιστούν οι εφοπλιστές εξαρτάται από την πολεμική συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Τέλος, ο καθορισμός των ΑΟΖ και η εκμετάλλευση των όποιων κοιτασμάτων ενέργειας ή γίνουν στη βάση ενός ευρύτερου διακανονισμού με το Τουρκικό κράτος ή στη βάση του συσχετισμού δύναμης, πάντα όμως απαιτούν την ύπαρξη ενός ισχυρού στρατού.
Επίσης, η κυβέρνηση φαίνεται να επιλέγει τη μετατροπή του ελληνικού κράτους σε ένα αστυνομικό κράτος που στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού παρατάσσει δίπλα στις 50.000 της ΕΛ.ΑΣ. (και τους 45.000 ιδιωτικούς αστυνομικούς) και τον στρατό σε επιχειρήσεις Καταστολής Πλήθους για να κάμψει τις αντιστάσεις του κόσμου της εργασίας. Τέλος, παρά την οικονομική κρίση ή μάλλον και εξαιτίας αυτής, το αστικό σύστημα εξουσίας ετοιμάζει τους νέους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς, θέτοντας σε πρώτη μοίρα την εξυπηρέτηση των «εθνικών» δηλαδή των αστικών συμφερόντων διαμέσου της συμμετοχής του ελληνικού στρατού στις επεμβάσεις, ενώ δηλώνει την ετοιμότητα του σε ενδεχόμενη κλιμάκωση του ανταγωνισμού του με την Τουρκία.
Για μια ακόμη φορά η νεολαία καλείται να γίνει κρέας στα κανόνια τους.
Οι αντιδράσεις στην αύξηση της στρατιωτικής θητείας που πρέπει να προέλθουν από το νεολαιίστικο και εργατικό κίνημα, απαιτείται να θέσουν στο στόχαστρο τους το σύνολο της αντεργατικής,κατασταλτικής και φιλοπόλεμης κυβερνητικής πολιτικής και να παλέψουν για την Ανατροπή της κυβέρνησης.
Αγωνιζόμαστε επομένως για την Ανατροπή και Αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής και των Μνημονίων, αμφισβητούμε το Αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων που συμμετέχει σε ιμπεριαλιστικές εκστρατείες,στην κατοχή λαών και απειλεί να βάλει φωτιά στη γειτονιά μας για τα κέρδη των πετρελαϊκών εταιρειών και των εφοπλιστών, που εκπαιδεύεται να αναλάβει αποστολές Καταστολής Πλήθους του αγωνιζόμενου λαού μας.
Τα συμφέροντα της νεολαίας και των εργαζόμενων είναι ασυμβίβαστα με τις προσδοκίες κερδών του αστικού κόσμου,αφού θεωρούνται και αντιμετωπίζονται ως οι Αναλώσιμοι του Εργασιακού και Κοινωνικού Μεσαίωνα.

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437 Diktiospartakos.blogspot.com

http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/08/blog-post_1728.html

Στο ίδιο μπουρδέλο ζούμε.

- Δεκαπενταύγουστος 2011.
Παπούλιας: "ο νους μας σ΄αυτούς που υποφέρουν".
Σαμαράς: "θα τα καταφέρουμε με τη βοήθεια της Παναγιάς".
Καρατζαφέρης: " η Παναγιά να μας βοηθήσει".
Απαστράπτοντες πατριώτες και οι τρεις τους.
Μας ευχήθηκαν, μας ενθάρρυναν, μας δούλεψαν.
Ιδιες πουτάνες πουτανεύονται...
Οσο για τον άλλον...τον Γιωργάκη...είκοσι τρεις λέξεις διάβασε ενώ-
πιον της κάμερας και έκανε σαράντα έξη σαρδάμ.
  Γενικώς μας τα ζάλισαν...για άλλη μιά φορά...
Τα θέλουμε και τα παθαίνουμε.


- Mega-λεία channel (φτού-φτού).
Το κωλοκάναλο της διαπλοκής και της αρπαχτής βγήκε χτες και
προώθησε τις νέες διαρροές του αντιβασιλέα Βενιζέλου.
1) Νέα έκκληση του υπουργού για επαναπατρισμό κεφαλαίων...
Η πρώτη έκκληση από τον συγκεκριμένο αντιβασιλέα έγινε μερικές
μέρες μετά την ανάληψη του οικονομικών...
Αμέσως άρχισαν να μας σερβίρουν...αριθμούς...
Ενα δις ευρώ "γύρισε" την πρώτη βδομάδα, 800 εκατ. το κατέβασαν
μετά, για να καταλήξουν στα 500!!
Τώρα προωθούν νέες εκκλήσεις!!
Οσο γίνεται αυτό...να είστε έτοιμοι να φάτε το ξύλο της χρονιάς!!
2) Νέα προγράμματα κατά της ανεργίας...τάχαμου,τάχαμου.
Είκοσι ένα,σας θυμίζω, είχε εφαρμόσει η Κατσέλη!!
Η ανακοινωμένη και όχι πραγματική Ανεργία έφθασε στο16,6%.
36,6% περισσότερη από πέρυσι!!
Οι αριθμοί μιλούν και οι...πουτάνες λούζονται.


- Τα ίδια τερτίπια.
Οι θαυματοποιοί-κυνηγοί του ΣΔΟΕ βγήκαν στο...προγραμματισμένο
επικοινωνιακό σαφάρι τους...
"Επιασαν" αστρολόγο που δεν δήλωσε στην Εφορία ούτε σεντ.
Στα αρνίδια μου.
"Επιασαν" και κομμωτές...Στα αρνίδια μου.
300 πανεπιστημιακοί...φοροφυγάδες...Στα αρνίδια μου.
Εκείνο που ξέρω είναι...καλά έκαναν και τους μάγκωσαν...
...Αλλά αυτό το παιχνίδι μας το παίζουν 23 μήνες...
Πιάνουν...ξαναπιάνουν και τίποτα ουσιαστικό.
Μόνο θέατρο.
Κι όσο Αυτοί θα μας διηγούνται τις "επιτυχίες" τους, Εμείς να ετοι-
μαζόμαστε για ακόμα ένα γύρο βαρβαρότητας...
Οσο Αυτοί επικαλούνται την Παναγιά...Εμείς να ψάχνουμε κατα-
κόμβες να κρυφτούμε...
Οσο Αυτοί "κυνηγούν" τους έχοντες και κατέχοντες...Εμείς να περι-
μένουμε λιγότερα εισοδήματα και...ψηλές τιμές...
Και όσο Αυτοί μιλούν για πατρίδα και θρησκεία...
Εμείς να περιμένουμε τα ΜΑΤ!!

http://politikokoraki.blogspot.com/

Το παραμύθι με τις συντάξεις - «μαϊμού»...

Τα όσα έχουν ειπωθεί εδώ και ενάμιση χρόνο, για να δικαιολογηθεί το χάλι των ασφαλιστικών ταμείων ξεπερνούν ακόμα και τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Είπαν ότι καταβάλλονται δεκάδες χιλιάδες συντάξεις για συνταξιούχους που έχουν πεθάνει, αλλά τις εισπράττουν παράνομα οι συγγενείς. 
Είπαν ότι υπάρχουν πολλές δεκάδες χιλιάδες ψευτοανάπηροι που χωρίς να το δικαιούνται παίρνουν συντάξεις αναπηρίας. 
Μίλησαν για συνταξιούχους που παράνομα εισπράττουν σύνταξη από δύο και τρία Ταμεία.
Εψαξαν, έψαξαν αλλά το μόνο που κατάφεραν είναι μια τρύπα στο νερό. 
Τώρα, λένε, ότι μετά από έρευνες μηνών εντοπίστηκαν όλο κι όλο 1.473 περιπτώσεις συντάξεων που καταβάλλονται, ενώ οι δικαιούχοι έχουν ήδη πεθάνει. 
Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει καν θέμα παράνομης είσπραξης, αφού οι συντάξεις παραμένουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς που κατατέθηκαν και τα Ταμεία μπορούν να τις «τραβήξουν» οποιαδήποτε στιγμή.
Για να σταματήσουμε όμως αυτό το καλαμπούρι με τις παράνομες συντάξεις, οι οποίες έριξαν έξω τα Ταμεία. 
Αν πράγματι δίνονται τέτοιες συντάξεις, ας αναλάβουν τις ευθύνες τους το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που ως κυβερνήσεις συνέπραξαν σε μια τέτοια παρανομία και ...
...από εκεί και πέρα ας μιλήσουμε για τους πραγματικούς λόγους της άθλιας κατάστασης στην οποία βρίσκονται τα Ταμεία. 
Και αυτοί δεν είναι άλλοι, από την πολιτική των κυβερνήσεων που επί χρόνια κρατούσαν τις εισφορές των εργαζομένων άτοκα, από την πολιτική υποχρηματοδότησης των Ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό, από την πολιτική ανοχής στην εισφοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου, από τον χρηματιστηριακό τζόγο στον οποίο έριξαν τα λεφτά των εργαζομένων οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. 

http://tasosnastos.blogspot.com/

http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/08/blog-post_6082.html

Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

50000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΣΑΙΤ ΤΗΣ ΑΙΘΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΥΡΗ ΓΝΩΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΝΑ ΕΝΘΥΜΗΘΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ!!!
ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟ ΣΕΒΑΣΜΟ!!!
https://www.aitherikigrafi.gr/keimena

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ : ΕΓΩ ΣΕ ΧΕΛΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΩ

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters