Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

«Μπήκα στη Μασονία και ξεσκεπάζω»: Συγκλονιστικές αποκαλύψεις από Έλληνα πρώην μασόνο!

«Μπήκα στη Μασονία και ξεσκεπάζω»: Συγκλονιστικές αποκαλύψεις από Έλληνα πρώην μασόνο!
Κεφάλαιο Πρώτο – ΜΕ ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

«Κύριε, το ξίφος, ου την αιχμήν αισθάνεσθε, εξεικονίζει τας τύψεις του συνειδότος, αίτινες θα εσπάραττον την καρδίαν σας, αν ποτέ εγίνεσθο επίορκος προς την Εταιρίαν εις ην ζητείτε να εισέλθητε».

Μπροστά στην πόρτα της Στοάς, ανυπόδητος, χωρίς σακάκι, με ξεκούμπωτο το πουκάμισο, χωρίς γραβάτα και μ’ ένα ξίφος στο στήθος, ενώ τα μάτια μου ήταν δεμένα, έγινα δεκτός στη μασονία. Ήταν η πρώτη μου εμπειρία. Η μύηση στον πρώτο μασονικό βαθμό, του Μαθητή.

Ο Σεβάσμιος και οι δύο Επόπτες απήγγειλαν τα λόγια της μυήσεως. Χτυπούσαν τα ξύλινα σφυριά τους. Άβουλος ακολούθησα την πορεία μέσα στο σκοτάδι. Με οδηγούσε ένας αόρατος συμπαραστάτης, πού υπάκουε στις εντολές του Σεβάσμιου.

Έκανα γύρους με φωτιές, ήπια πικρό και γλυκό νερό, ένιωσα απειλητικά ξίφη, πέρασα εμπόδια. Και στο τέλος, υποχρεώθηκα να κάνω την επίσημη διαβεβαίωση του τέκτονα λέγοντας:

«Εγώ ο Βασίλης Λαμπρόπουλος οικεία και ελευθέρα βουλήσει, ενώπιον του Μεγάλου Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος και της Σεπτής ταύτης ομηγύρεως των τεκτόνων, επί του γνώμονος και του διαβήτου, εμβλημάτων της συνειδήσεως, της ευθύτητος και του δικαίου, επί του ξίφους, συμβόλου τιμής, και επί της Βίβλου του Νόμου, υπισχνούμαι επισήμως και ειλικρινώς, και ορκίζομαι να μην αποκαλύψω ποτέ τι περί των τεκτονικών μυστηρίων, όσα θέλετε μοι εμπιστευθήτε ειμή εις τακτικόν και αγαθόν τέκτονα ή εις Στοάν κανονικώς συγκεκροτημένην.

Υπόσχομαι ωσαύτως τοις εμοίς Αδελφοίς, αγάπην και άρωγήν εν ταις ανάγκαις αυτών. Υπόσχομαι προς τούτοις πίστιν και υπακοήν εις τα Μεγάλα Συντάγματα του Τεκτονισμού, εις το Σύνταγμα και τον Γενικόν Κανονισμόν της Μεγάλης Στοάς ως και τον ειδικόν κανονισμόν και τα ψηφίσματα της Σεπτής ταύτης Στοάς. Έστω η μνήμη μου αποτρόπαιος, εάν ποτέ παραβώ τον όρκον μου».

Όταν άνοιξα τα μάτια κι όταν είδα τη Στοά αντίκρισα μερικούς κυρίους με ποδιές και ξίφη. Από τότε μπήκα στη μασονική διαδικασία, για να καταλάβω αργότερα ότι:
-Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ζωή του τόπου ελέγχεται από μασόνους.
-ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ του τεκτονισμού είναι μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου και των Φορολογικών Δικαστηρίων.
-ΜΑΣΟΝΟΙ έχουν διεισδύσει σε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες και τα μέσα ενημερώσεως.

ΦΙΛΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Στον καθένα μένει το ερώτημα πώς γίνεται κανείς μασόνος.

Και δεν είναι λίγοι εκείνοι, που διαβάζοντας τα περί τεκτονισμού, πηγαίνουν και χτυπούν τις πόρτες των Στοών, ζητώντας να γίνουν μέλη.

Χωρίς να καταφύγω σε ξένες πηγές θα αναφερθώ στις δικές μου εμπειρίες. Για να σας πω, πώς έγινα εγώ μασόνος.

Ολόκληρο σχεδόν το φιλικό μου περιβάλλον ανήκε στον τεκτονισμό. Δεν το γνώριζα φυσικά, αλλά το διαπίστωσα αργότερα. Για μερικούς φίλους είχα υποψίες, για άλλους το ήξερα και για τους πιο πολλούς το αγνοούσα. Όταν μυήθηκα σε Στοά γνώρισα τους περισσότερους, για μερικούς μάλιστα εξεπλάγην.

Συζητώντας με ορισμένους απ’ αυτούς κινήθηκε η περιέργεια μου να μάθω τι γίνεται στον τεκτονισμό. Το είπα σε κάποιον, που περιορίστηκε να μου απαντήσει ότι η περιέργεια δεν φτάνει. Είχα ένα γνωστό, το Νίκο Γρηγορίου, τον ρώτησα. Κράτησε αινιγματική στάση. Αλλά δεν με απέτρεψε.

Άρχισε από τότε μια φιλική μεταξύ μας ενημέρωση, η οποία μου αύξησε την περιέργεια. Αλλά τώρα είχα αλλάξει τακτική.

Έδειχνα τάχα ενδιαφέρον, διάβαζα «Ιλισό» (περιοδικό μασονικής προελεύσεως, πού κυκλοφορεί και στο… βέβηλο κόσμο και εκδίδει ο μασόνος Κωστής Μελισσαρόπουλος),
κουβέντιαζα την υπόθεση. Σκέφτηκα πως έπρεπε να παίξω θέατρο και περισσότερο να δείξω ότι πείθομαι με όσα μου έλεγε. Από κείνον γνώρισα κι άλλους μασόνους.

ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΣ

Κατευθυντήρια γραμμή μου ήταν να γράψω κάτι για τον τεκτονισμό, όχι όπως οι διάφοροι ιεροκήρυκες χρησιμοποιώντας στοιχεία του μύθου ή του θρύλου, ή το βιβλίο του Λέο Ταξίλ, αλλά μπαίνοντας μέσα και έχοντας προσωπική αντίληψη.

Το πέτυχα αυτό χάρη στην επιμονή μου. Πολύ απλά, μια μέρα μου είπε αν θέλω να γίνω τέκτων και να ανήκω σε μια παγκόσμια αδελφότητα που εργάζονται όλοι για να επικρατήσει «η ισότητα, η ελευθερία και η αγάπη».

- Ποιος δεν το θέλει, απάντησα και δέχθηκα την πρόταση, που είχα άλλωστε προκαλέσει. Αμέσως κινήθηκε η διαδικασία της μυήσεως.

Μου έφερε μια αίτηση, που είχε διάφορα ερωτήματα. Έπρεπε να συμπληρωθούν με σοβαρότητα και φιλοσοφική σοβαροφάνεια. Οι φίλοι μου εξήγησαν πως έπρεπε να απαντήσω για να βρίσκομαι μέσα στα σωστά και επιθυμητά πλαίσια της Στοάς. Έκανα ό,τι μου υπόδειξαν. Η αίτηση αυτή με όλα τα στοιχεία μου - οικογενειακά και επαγγελματικά – μαζί με τη φωτογραφία μου υποβλήθηκε στην Στοά «Ακρόπολις» των Αθηνών αριθ. 84 μέσω των φίλων. Περιλάμβανε, επίσης, ερωτήματα σχετικά με τις
απόψεις μου για το Θεό, για τη θέση μου απέναντι στον κομμουνισμό, κ.ά.

Η αίτηση περνά κάποια διαδικασία που  θέλει χρόνο 1-2 μήνες, μερικές φορές περισσότερους όταν η τεκτονική  γραφειοκρατία είναι απασχολημένη. Στο διάστημα αυτό η αίτηση από τη Μητέρα Στοά (του υποψηφίου) πηγαίνει στη Μεγάλη Στοά, η οποία με τη σειρά της βγάζει ανακοινώσεις ότι «βέβηλος τις» επιθυμεί να εισαχθεί στο τεκτονικό τάγμα. Αν κάποιος έχει κάτι να πει εναντίον του προσώπου το αναφέρει στην Στοά του, που, με τη σειρά της το αναφέρει στη Στοά του υποψηφίου. Αν δεν φτάσουν αρνητικά μηνύματα η Μητέρα Στοά συνεχίζει τη διαδικασία. Ήταν πραγματικά άνθρωπος του πρέπει να υποστηρίζεται από 2 μέλη της Στοάς 3ου βαθμού (διδασκάλου) και άνω, δίνεται σε δύο άλλους διδασκάλους και αξιωματικούς της Στοάς να επισκεφθούν τον υποψήφιο.

Σε μένα ήρθε ένα πρόσωπο. Ένας συνταξιούχος αστυνομικός, (Μπάκλης λεγότανε), που προηγουμένως τηλεφώνησε κι έκλεισε μαζί μου ραντεβού. Συναντηθήκαμε, κουβεντιάσαμε διάφορα θέματα κι έφυγε. Δεύτερο πρόσωπο δεν ήρθε. Όπως έμαθα αργότερα με γνώριζε κι έκανε αναφορά χωρίς να μου κάνει ιδιαίτερο τεστ. Ήταν πραγματικά άνθρωπος του περιβάλλοντος μου και Α’ Επόπτης της Στοάς.

Αφού οι δυο αναφορές υποβλήθηκαν στο σεβάσμιο (πρόεδρο) της Στοάς, διαβάστηκαν και έγινε ψηφοφορία. Η ψηφοφορία είναι μυστική.

Αν βρεθεί έστω και μια αρνητική ψήφος, η διαδικασία αναστέλλεται, παρέχονται διευκρινήσεις και ακολουθείται ανάλογα νέα τακτική.

Μπορεί ο υποψήφιος ερήμην του να επανακριθεί και να γίνει δεκτή η αίτηση του ή να απορριφθεί.

Είναι δυνατόν η απόρριψη να είναι ισόβια, οπότε δίνεται σήμα σ’ όλες τις Στοές της Ελλάδας (περίπου 70) και μπαίνει στη μαύρη λίστα. Όταν η αίτηση γίνεται δεκτή, ο υποψήφιος καλείται να πάει στη Στοά τη μέρα που συνεδριάζει. Όλες οι Στοές της Αθήνας στεγάζονται στο γνωστό κτίριο της οδού Αχαρνών, συνεδριάζουν όμως σε ξεχωριστές αίθουσες ή και σε διαφορετικές ημέρες.

Όταν πληρώσεις την εγγραφή, τις δαπάνες μυήσεως (μύητρα) κλπ., εισάγεσαι στη Στοά, όπου γίνεται η τελετή της μυήσεως. Είναι μια εντυπωσιακή τελετή, με παράξενες εκφράσεις, μεγαλοστομίες και πομπώδεις φιλοσοφίες δανεισμένες από τα κάθε είδους απόκρυφα μυστήρια της αρχαιότητας.

Έχουν ανακατευθεί συνθήματα και διδασκαλίες της Παλαιάς Διαθήκης, του Βουδδισμού, των Μανιχαίων, του Ζωροαστρισμοϋ, του Πλάτωνα, του Χριστιανισμού κ.ο.κ.

ΟΙ ΕΠΤΑ ΤΑΞΕΙΣ

Αφού υποστείς τη μύηση γίνεσαι αδελφός της  Στοάς και ονομάζεσαι Μαθητής (Α' Βαθμός). Οι ίδιες διαδικασίες τηρούνται από βαθμό σε βαθμό και οι συνεδριάσεις γίνονται μεταξύ ομοιοβάθμων και άνω. Αν δηλαδή η Στοά έχει εργασίες γ’ βαθμού παίρνουν μέρος από τον τρίτο και πάνω, αν γίνεται συνεδρίαση 18ου βαθμού μετέχουν από 18ο βαθμό και πάνω. Αν γίνεται σε Α’ βαθμό παίρνουν μέρος όλοι.

Οι μυήσεις είναι 30 βαθμών. Οι βαθμοί δεν είναι συνεχόμενοι, γιατί υπάρχουν ενδιάμεσοι που είναι νεκροί. Λ.χ. Από τον 5ο βαθμό μπορεί να πας στον 8ο και από τον 14ο στον 18ο.

Οι τρεις τελευταίοι βαθμοί, 31, 32, 33 είναι διοικητικοί και καταλαμβάνονται με άλλη διαδικασία από το Ύπατο Συμβούλιο. Όλοι οι βαθμοί ξεχωρίζονται σε δύο: Στους συμβολικούς βαθμούς και στους φιλοσοφικούς.

Οι πρώτοι ανήκουν στη δικαιοδοσία της Μεγάλης Στοάς και οι δεύτεροι στο Ύπατο Συμβούλιο.

Οι βαθμοί του αρχαίου και αποδεδειγμένου  σκωτικού δόγματος είναι 33 και διαιρούνται ως εξής:

ΠΡΩΤΗ ΤΑΞΗ. 1ος βαθμός: Μαθητής. 2ος βαθμός: Εταίρος. 3ος βαθμός: Διδάσκαλος.

ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΑΞΗ. 4ος βαθμός: Μυστικός Διδάσκαλος.  5ος βαθμός: Γραμματεύς εξ Απορρήτων. 7ος βαθμός: Έφορος και Δικαστής. 8ος βαθμός: Επόπτης των Οικοδομών. 9ος βαθμός: Εκλεκτός Διδάσκαλος των 9. 10ος βαθμός: Εκλεκτός Διδάσκαλος των 15. 11ος βαθμός: Υπέρτατος Εκλεκτός των 12. 12ος βαθμός: Μέγας Διδάσκαλος Αρχιτέκτων. 13ος βαθμός: Ιππότης της Βασιλικής Αψίδος. 14ος βαθμός: Μέγας Εκλεκτός, Τέλειος και Υπηρέτης Τέκτων.

ΤΡΙΤΗ ΤΑΞΗ. 15ος βαθμός: Ιππότης Ανατολής ή του Ξίφους. 16ος βαθμός: Πρίγκιψ της Ιερουσαλήμ.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΑΞΗ. 17ος βαθμός: Ιππότης Ανατολής και Δύσεως. 18ος βαθμός: Πρίγκιψ Ροδόσταυρος, Ιππότης του Αετού και Πελεκάνος.

ΠΕΜΠΤΗ ΤΑΞΗ. 19ος βαθμός: Μέγας Ποντίφηξ. 20ός  βαθμός: Μέγας Διδάσκαλος των Συμβολικών Στοών. 21ος βαθμός: Νωαχίτης ή Πρώσσος Ιππότης. 22ος βαθμός: Ιππότης Βασιλικού Πελέκεως ή Πρίγκιψ του Λιβάνου. 23ος βαθμός: Αρχηγός της Σκηνής. 24ος βαθμός: Πρίγκιψ της Σκηνής. 25ος βαθμός: Ιππότης του Χαλκού Ορφέως. 26ος βαθμός: Πρίγκιψ της Χάριτος. 27ος βαθμός: Ιππότης Ταξιάρχης του Ναού. 28ος βαθμός: Ιππότης του Ηλίου. 29ος βαθμός: Σκώτος Ιππότης του Αγίου Ανδρέου. 30ός βαθμός: Ιππότης Καδώς, Ιππότης του Λευκού και του Μέλανος Αετού.

ΕΚΤΗ ΤΑΞΗ. 31ος βαθμός: Μέγας Επιθεωρητής Ταξιάρχης Δικαστής. 32ος βαθμός: Υπέρτατος Πρίγκιψ του Βασιλικού Μυστικού.

ΕΒΔΟΜΗ ΤΑΞΗ. 33ος βαθμός: Ύπατος Μέγας Γενικός  Επιθεωρητής.

Όταν αποχώρησα σιωπηρά από τη Στοά, διατήρησα  τις επαφές μου με το Σεβάσμιο, τον Θ. Ξυναριανό αλλά και τον Επόπτη Δ. Τσιτσώνη, εκπρόσωπο της Μεγάλης Στοάς.

Από παντού μάζευα στοιχεία.

ΠΡΩΤΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ

Όταν έγιναν οι πρώτες αποκαλύψεις άρχισαν και οι πρώτες πιέσεις. Μου ζητούσαν να κλείσω το στόμα. Ήρθαν απειλητικά γράμματα, ότι θα πεθάνω μόνος και φτωχός σε κάποια έρημο της Αραβίας. Η Μεγάλη Στοά, επίσης, αντέδρασε. Στο επίσημο όργανο της, το τεκτονικό περιοδικό «Πυθαγόρας» έγραψε για μένα άρθρο υπό τον τίτλο «Τα σκυλιά γαυγίζουν, το Καραβάνι προχωρεί!…».

Βασίλης Α. Λαμπρόπουλος

Από το βιβλίο “Μπήκα στη Μασονία και ξεσκεπάζω”

Η συντέλεια των Μάγιας συναντά την υπερθέρμανση


Ο «Κώδικας της Δρέσδης» – αριστερά, η 9η σελίδα του – έκρυβε την πιο συνταρακτική αποκάλυψη των Μάγιας: την ημερομηνία του αναμενόμενου αφανισμού τους


Πριν από  χρόνια, τα άρθρα του «Βήματος» για τη ραγδαία επερχόμενη κλιματική αλλαγή αντιμετωπίζονταν ως «υπερβολικά». Τώρα, βλέπουμε να μας «προσπερνούν» τα γεγονότα και η εσχατολογία του ημερολογίου των Μάγιας έχει γίνει περίπου μόδα. Τι συμβαίνει; Υπάρχει πράγματι συσχετισμός ανάμεσα σε πανάρχαιες δοξασίες και στις νυν διαπιστώσεις των επιστημόνων; Χτυπάει όντως κάποιο «γαλαξιακό ρολόι» στον ρυθμό μιας «ακολουθίας Φιμπονάτσι», που αποσκοπεί στο να μη χαρούμε τα Χριστούγεννα του 2012;

Από τότε που άρχισε η καλλιέργεια της γης και δημιουργήθηκαν οι πρώτοι πολιτισμοί οι άνθρωποι βάλθηκαν να ανακαλύψουν τον ρυθμό εναλλαγής των εποχών, ώστε να έχουν πιο προβλέψιμες σοδειές. Το δύσκολο αυτό έργο ανέλαβαν οι «γέροι», που είχαν δει πολλά τα μάτια τους και είχαν μάθει πολλά από τους προγόνους: σαμάνοι, μάγοι και ιερείς ήταν οι καταλληλότεροι να βρουν τη λύση.

Ποια ήταν τα ορατά από όλους στοιχεία στα οποία μπορούσαν να βασιστούν; Φυσικά, ό,τι έβλεπαν να συμβαίνει στον ουρανό, τις ώρες που δεν τους θάμπωνε ο ζωοδότης Ήλιος: πρώτη και καλύτερη η Σελήνη, που εμφανιζόταν ολόγιομη σε τακτικές περιόδους. Αλλά και η Αφροδίτη, που γινόταν το λαμπρότερο αστέρι της αυγής κάθε 584 ημέρες. Και ο ίδιος ο Ήλιος όμως έδειχνε να έχει επαναλαμβανόμενα ραντεβού, όταν στεκόταν καταμεσής στον ουρανό το μεσημέρι και οι αποκάτω του… έχαναν τη σκιά τους – το θερινό ηλιοστάσιο – ή όταν ακουμπούσε σχεδόν στον ορίζοντα, πάλι το μεσημέρι, και οι σκιές μάκραιναν σαν φίδια – το χειμερινό ηλιοστάσιο.

Ιερατική αστρονομία

Οι πρώτοι που κατέγραψαν αυτά τα ραντεβού των τριών πιο λαμπερών για μας ουρανίων σωμάτων ήταν οι ιερείς των Βαβυλωνίων, περίπου 5000 χρόνια πριν από σήμερα. Μετρώντας τη συχνότητα με την οποία η Σελήνη εμφάνιζε το ίδιο πρόσωπο στους ανθρώπους, κατέληξαν ότι ανάμεσα σε δύο χειμερινά ηλιοστάσια (έναν χρόνο) μεσολαβούσαν 12 σεληνιακοί μήνες, οι οποίοι αποτελούνταν από περίπου 30 ημέρες. Αυτό το «περίπου» ήταν μεγάλη σπαζοκεφαλιά, καθώς η αναζήτηση του σωστού τρόπου υπολογισμού του οδήγησε στη θέσπιση διαφόρων ημερολογίων ανά τον πλανήτη. Οι Βαβυλώνιοι έκριναν σωστό να ορίσουν ότι οι 12 μήνες είχαν 29 και 30 ημέρες, εναλλάξ. Αυτό σήμαινε ότι ο χρόνος είχε 354 ημέρες – σημαντική απόκλιση από τον αστρονομικά σήμερα καταμετρημένο χρόνο 365,24219878 ημερών.

Οι ιερείς των Αιγυπτίων, πάλι, είχαν επίσης δομήσει ένα σεληνιακό ημερολόγιο σύμφωνα με το οποίο όλοι οι μήνες είχαν 30 ημέρες, άρα το έτος 360. Όταν και το δικό τους λάθος έγινε προφανές, οι ιερείς πρόσθεσαν πέντε ημέρες στον τελευταίο μήνα – τις λεγόμενες «επαγόμενες» -, φθάνοντας σε έτος 365 ημερών. Αλλά και έτσι, το συσσωρευόμενο λάθος υπολογισμού έφτασε στα χρόνια της ελληνικής παντοδυναμίας να είναι απαράδεκτο. Το 238 π.Χ. η σύνοδος αστρονόμων την οποία συγκάλεσε για την εξέταση του προβλήματος ο Πτολεμαίος Γ´ κατέληξε ότι έπρεπε να προστίθεται μία ακόμη «επαγόμενη ημέρα» κάθε τέσσερα χρόνια. Αυτό ήταν το Αλεξανδρινό Ημερολόγιο, που ακολουθούν ακόμη και σήμερα η Κοπτική και η Αιθιοπική Εκκλησία. Η συνέχεια της ιστορίας είναι πιο γνωστή στους πολλούς, με τον Ιούλιο Καίσαρα να μαθαίνει με την κατάληψη της Αλεξάνδρειας – το 46 π.Χ. – τα προτερήματα του δικού της ημερολογίου, να της «δανείζεται» τον Σωσιγένη και να δομεί το Ιουλιανό Ημερολόγιο των 365,25 ημερών, που έχανε μόνο μία ημέρα ανά αιώνα. Αυτό ήταν αρκετό για τους επόμενους αιώνες ως τον 15ο, οπότε ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ´ φρόντισε να το ξαναδιορθώσει, ορίζοντας ότι τα χρόνια που λήγουν σε -00 δεν θα είναι δίσεκτα. Πρόκειται για το Γρηγοριανό Ημερολόγιο που ακολουθούμε σήμερα, με λάθος μίας ημέρας ανά 3.300 έτη.

Στον μη χριστιανικό κόσμο οι άνθρωποι μετρούσαν επίσης τον χρόνο με βάση την περιοδικότητα των ομοίων εμφανίσεων της Σελήνης. Το ινδικό, το ταϊλανδικό, το κελτικό, το εβραϊκό, το ισλαμικό, το θιβετιανό και το παραδοσιακό κινεζικό ημερολόγιο βασίζονται στις φάσεις της Σελήνης. Στον άγνωστο όμως ακόμη κόσμο πέραν του Ατλαντικού κάποιοι είχαν προχωρήσει περισσότερο.

Οι Μάγιας της… ανακύκλωσης

Όαν οι ισπανοί κονκισταδόρες του Κορτές (Ηernαn Cortis) έφθασαν το 1519 μ.Χ. στο Μεξικό, είδαν με έκπληξη τους Αζτέκους να τους υποδέχονται ως ημιθέους – και τον γενειοφόρο αρχηγό τους ως θεό. Τι είχε συμβεί; Όπως πληροφορήθηκαν αργότερα, οι Αζτέκοι και οι Μάγιας ακολουθούσαν πιστά δύο παραπλήσια συστήματα ημερολογίων που τους δίδασκαν ότι τα πάντα στη ζωή είναι ένας κύκλος και, μάλιστα, άνθρωποι και γεγονότα ανακυκλώνονται απαράλλακτα, ανά συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Έτσι, η εποχή που έφθασαν οι Ισπανοί συνέπεσε με εκείνη που ανέμεναν ότι θα επέστρεφε ο θεός Κετσαλκοάτλ (για τους Αζτέκους) ή Κουκουλκάν (για τους Μάγιας). Αυτός ο θεός – που αντιστοιχούσε από πλευράς αρμοδιοτήτων στον Ερμή του δικού μας Δωδεκαθέου – είχε μια περίεργη ιδιαιτερότητα: και κατά τους Ινδιάνους της Κεντρικής Αμερικής αλλά και κατά τους Χόπι της Βόρειας Αμερικής ήταν λευκός στην όψη, προερχόταν από τον Ατλαντικό και κάποια στιγμή επέστρεψε στη θάλασσα, αφήνοντας παρακαταθήκη το ότι θα επιστρέψει «πάλι με χρόνια με καιρούς», όταν χρειαστεί να εξαλείψει τους μιαρούς και να αρχίσει μια νέα εποχή ειρήνης και ευημερίας.

Οι Ισπανοί δεν κάθησαν να καλοσκεφθούν το αξιοπερίεργο αυτού του λευκού θεού, ούτε το γιατί οι Ινδιάνοι πίστευαν τόσο έντονα ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται». Χρησιμοποίησαν κατά το δοκούν τις προλήψεις για να καθυποτάξουν αυτούς τους πληθυσμούς, να αρπάξουν ό,τι γυάλιζε και να εγκαθιδρύσουν το αποικιακό τους σύστημα. Ο,τι γραπτό υπήρχε – και ήταν πολλά τα ιερογλυφικά χαραγμένα σε φύλλα συκιάς ή φίκου -, το έκαψαν ως «κείμενο σατανισμού». Ιδιαίτερα στη χερσόνησο του Γιουκατάν, στην περιοχή των Μάγιας, όπου η αντίσταση που συνάντησαν διήρκεσε συνολικά 120 χρόνια, δεν άφησαν παρά μόνο πέτρες. Ο εκεί επίσκοπος Ντιέγκο Ντε Λάντα διέταξε τον Ιούλιο του 1562 το κάψιμο όλων. Ξέφυγαν από την πυρομανία του μόλις τέσσερα χειρόγραφα. Αυτά βρέθηκαν αιώνες μετά στις βιβλιοθήκες τεσσάρων μουσείων: της Μαδρίτης, του Παρισιού, της Δρέσδης και του Μεξικού (ο λεγόμενος Grolier Codex).

Εικοσαδικό σύστημα μέτρησης

Πέρασαν σχεδόν 400 χρόνια για να κατορθώσουν οι Ευρωπαίοι να αποκρυπτογραφήσουν τα ελάχιστα αυτά σωζόμενα κείμενα, και πάλι όχι πλήρως. Τι ανακάλυψαν; Οτι ο πολιτισμός που κατέστρεψαν ήταν πολύ ανώτερος και παλαιότερος από ό,τι φαντάζονταν. Οι Μάγιας και οι Αζτέκοι είχαν αναπτύξει ένα εικοσαδικό σύστημα μέτρησης, όπως εκείνα των Βάσκων, των αρχαίων Κελτών και των Αϊνού του ιαπωνικού νησιού Χοκάιντο. Το άμεσο πλεονέκτημα ενός τέτοιου συστήματος ήταν ότι τους επέτρεπε να υπολογίσουν με ευκολία πολύ μεγάλους αριθμούς. Παράλληλα, οι λαοί αυτοί είχαν κληρονομήσει – από τους προγενέστερούς τους Ολμέκους – ένα ημερολογιακό σύστημα που συνδύαζε τον σεληνιακό μήνα με τον κύκλο της Αφροδίτης.

Ιδιαίτερα οι ιερείς των Μάγιας αναδείχθηκαν σε εξαίρετους παρατηρητές των αστρικών κινήσεων. Με απίστευτη επιμονή και υπομονή κατέγραφαν από γενιά σε γενιά τα αστρικά συμβάντα και τα συνδύαζαν με παρελθόντα γεγονότα ώστε να «προφητεύουν» τι μέλλει γενέσθαι. Η ζωή των πιστών ήταν απολύτως προδιαγεγραμμένη από την ημερομηνία γέννησής τους και – με τη γνωστή και στις ημέρες μας αστρολογική σαγήνη – ανέμεναν πειθήνια το όποιο μοιραίο. Ερμηνευτές της μοίρας αλλά και ρυθμιστές της αγροτικής παραγωγής ή όποιας άλλης κοινής δραστηριότητας ήταν οι ιερείς, φωλιασμένοι σε εντυπωσιακά μελετημένες πυραμίδες και αστεροσκοπεία.

Η περιοδικότητα της Ιστορίας

Αυτό που αρχικά εντυπωσίασε τους μελετητές των Μάγιας δεν ήταν απλώς η αντίληψή τους για περιοδική επανάληψη της Ιστορίας αλλά η ένταση με την οποία τη ζούσαν. Γνωρίζουμε ότι η κυκλική αντίληψη του χρόνου ήταν κοινή σε όλους τους αρχαίους λαούς και μας την έχει εξηγήσει από το 1949 ο Ρουμάνος θρησκειολόγος Μίρτσεα Ελιάντε: «Ο αρχαϊκός άνθρωπος δεν φέρει το άχθος του χρόνου, δεν καταγράφει το ανεπίστρεπτο του χρόνου… Με το να βλέπει μια κυκλική κίνηση στον χρόνο αναιρεί το ανεπίστρεπτό του. Το παρελθόν δεν είναι παρά η πρόβλεψη του μέλλοντος. Κατά κάποιο τρόπομπορεί κανείς να πει ότι τίποτε το νέο δεν συμβαίνει στον κόσμο (του)». Και καταλήγει, αφού αναφερθεί στον Πλάτωνα και στους Στωικούς: «Ο συμπαντικός χρόνος είναι επανάληψη και ανακύκλωση, διηνεκής επιστροφή»(βλ. «Le Mythe de l’éternel retour: archetypes et retypes et répétition, Mircea Eliade, 1949).

Μια σημαντική ωστόσο παρατήρηση-επέκταση σε αυτό το σκεπτικό έκανε ο αμερικανός καθηγητής του Πανεπιστημίου J. Madison, Gordon Fisher, στο δοκίμιό του «Nothing New Under the Sun: Cycles, Eternal Returns, Immortality»: «Πολλή από την επιστήμη (που γνωρίζουμε σήμερα) αναπτύχθηκε μέσω αυτής της παρατήρησης των κατά τα φαινόμενα διηνεκών κύκλων των ουρανίων σωμάτων. Αλλά μπορεί να επισημάνει κανείς ότι χρειάστηκε ο διαχωρισμός τους από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις (για να γίνουν επιστήμη). Η αρχή ενός τέτοιου διαχωρισμού καταγράφεται στην Ελλάδα του 5ου αιώνα π.Χ., αλλά ποιος ξέρει πότε άρχισε πραγματικά αυτός ο διαχωρισμός;».

Η χρυσή τομή του χρόνου

Οι ουσιαστικές απαντήσεις στο γιατί οι Μάγιας έδειχναν τέτοια απόλυτη πίστη στο ότι τα πάντα επαναλαμβάνονται δόθηκαν όταν αποκαλύφθηκε από τους σωζόμενους κώδικες ο μηχανισμός των ημερολογίων τους. Συγκεκριμένα, το «ημερολόγιο τζόλκιν» ήταν σεληνιακό ημερολόγιο προσαρμοσμένο στο εικοσαδικό αριθμητικό τους σύστημα και στον κύκλο σοδειάς του Γιουκατάν: έτος 260 ημερών – όσες και οι ημέρες της ανθρώπινης κυοφορίας -, μοιρασμένο σε μήνες των 20 ημερών, άρα 260/20 = 13 μήνες. Για «κανονικό ημερολόγιο», όμως, είχαν ένα άλλο, το «χαάμπ»: με εκπληκτική για την εποχή τους μαθηματική ακρίβεια μέτρησαν ότι ο κύκλος περί τον Ήλιο συντελείται σε 365,2420 ημέρες. Αυτό τους έδινε σφάλμα μόλις μίας ημέρας κάθε 10.000 χρόνια!

Για να μοιράσουν το έτος σε μήνες, υπολόγισαν 18 μήνες των 20 ημερών, συν πέντε (5) «επαγόμενες» (αρχαιοελληνιστί). Αλλά δεν σταμάτησαν εκεί: μέτρησαν και τις περιοδικές συνόδους του Δία με τον Κρόνο και όρισαν ένα «μακρύ έτος» 20 ετών. Τέλος, μέτρησαν τον κύκλο της Αφροδίτης σε 584 ημέρες… παρά κάτι ψιλά και κατέγραψαν – στο κείμενο που σήμερα γνωρίζουμε ως κώδικα της Δρέσδης – ένα ημερολόγιο της Αφροδίτης διάρκειας 400 ετών. Στον κώδικα του Μεξικού (γνωστός ως Grolier) κατέγραψαν επίσης ένα ημερολόγιο της Αφροδίτης, αλλά με πολύ πιο λεπτομερή τρόπο. Όταν το αποκρυπτογράφησαν οι μελετητές, συνειδητοποίησαν ότι είχαν μπροστά τους το μοναδικό παγκοσμίως ημερολόγιο που προέβλεπε την εμφάνιση και την απόκρυψη της Αφροδίτης από τον ορατό ουρανό, σε διάστημα 1.352 ετών!

Ο ρόλος τού Φ

Οι εκπλήξεις από τα ευρήματα των Μάγιας δεν τελειώνουν εδώ. Διαπιστώθηκε ότι είχαν παρατηρήσει πως 52 έτη των 365 ημερών ισοδυναμούσαν με 73 έτη των 260 ημερών, δηλαδή συνέπιπταν κάθε 18.980 ημέρες. Με το πάθος υπολογισμού που τους διέκρινε, οι ιερείς προεξέτειναν τον υπολογισμό των συμπτώσεων, προς το μέλλον και το παρελθόν, παρατηρώντας και τις συμπτώσεις επανάληψης των ουρανίων φαινομένων. Έτσι έφθασαν στην απόλυτη πεποίθηση ότι τα πάντα επαναλαμβάνονται.

Η μονομανής αυτή ενασχόλησή τους με τον χρόνο θα απασχολούσε σήμερα ίσως μόνο τους αρχαιοαστροφυσικούς, αν οι ιερείς των Μάγιας δεν είχαν εμπλέξει στα ημερολόγιά τους τον… Χρυσό Αριθμό και δεν είχαν σημειώσει στους κώδικές τους μία αρχή και ένα τέλος του χρόνου!

Για το πρώτο, άρκεσε μια παρατήρηση «Μαγιολόγων» ότι όλοι οι σημαδιακοί αριθμοί των ημερολογίων τους ήταν πολλαπλάσια του φοβερού Φ (του γνωστού αριθμού 1,6180339… που καθορίζει τη Χρυσή Αναλογία του Φειδία, τη συμπαντική αρμονία των Πυθαγορείων, τη Χρυσή Τομή του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, την Ακολουθία του Φιμπονάτσι… και τις μύριες εφαρμογές τους από τα αρχιτεκτονικά μνημεία και τις σπείρες των κοχυλιών ως τον τρόπο ανάπτυξης των φυτών και των ελίκων του DNA μας, ή τον τρόπο έλξης των γαλαξιών). Για παράδειγμα, οι αριθμοί 13, 52, 104 που κυριαρχούν στα ημερολόγια των Μάγιας είναι: 13=8Φ, 52=32Φ, 104=64Φ. Αυτές όμως οι εντυπωσιακές συμπτώσεις δεν είναι ίσως παρά απλά παράγωγα μίας και μόνης σύμπτωσης, η οποία αναπόφευκτα κυριαρχεί σε ένα ημερολογιακό σύστημα εξαρτημένο από την κίνηση της Γης και της Αφροδίτης: ο κύκλος της Αφροδίτης περί τον Ήλιο διαρκεί περίπου 224,695 ημέρες, εκείνος της Γης κάπου 365,240 ημέρες, και ο μεταξύ τους λόγος είναι 224,695/365,240=0,615… δηλαδή Φ!

Αρχή και τέλος

Χάρτης των ισπανικών κτήσεων στην Κεντρική Αμερική, με γραφιστική εστίαση στις περιοχές των Μάγιας

Το δεύτερο σημείο σχετίζεται με το ότι οι ιερείς των Μάγιας είχαν σημειώσει ως αρχή του ημερολογίου και του πολιτισμού τους ένα έτος που στο δικό μας ημερολόγιο μεταφράζεται στο έτος 3113 π.Χ. Αν αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, τότε ο πολιτισμός τους εμφανίστηκε σχεδόν ταυτόχρονα με το χτίσιμο των πρώτων πόλεων στη Μεσοποταμία, με την πρώτη δυναστεία της Αιγύπτου και με την πρώτη φάση ανέγερσης του Στόουνχετζ στη Βρετανία. Σημαντικότατο και άκρως ενδιαφέρον. Αλλά εκείνο που είναι μοναδικό είναι… το τέλος: οι Μάγιας ήταν οι μόνοι που προδιέγραψαν επακριβώς και σε ημερολόγιο το τέλος τους. Στον κώδικα της Δρέσδης απεικονίζουν τον θεό του κατακλυσμού να ανοίγει «τις στρόφιγγες» και να πλημμυρίζει τον κόσμο, σε μια ημερομηνία όπου οι περισσότεροι αντιστοιχούν την 21η ή την 22α Δεκεμβρίου (χειμερινό ηλιοστάσιο) του 2012!

Για τους εσχατολόγους, η ακρίβεια των ημερολογίων των Μάγιας, η συσχέτισή τους με τον αριθμό Φ και η «προφητική» καταγραφή επαναλαμβανόμενων συμβάντων που κατέληγαν σε επανάληψη του κατακλυσμού ήταν υπεραρκετή. Είναι όμως και για την επιστήμη;

Όπερ έδει δείξαι;

Δεν γνωρίζει πλέον κανείς αν οι συμπτώσεις της αρχής (όπως αναδεικνύονται μέσα από τα ιστορικά συμβάντα) και του τέλους (όπως προκύπτουν από τις προβλέψεις για την τήξη των πάγων) δικαιολογούνται ως «στατιστικά λάθη» εν μέσω της συσσώρευσης τόσων εξελίξεων, ή αν όντως υπάρχει αμείλικτη περιοδικότητα των κλιματικών αλλαγών την οποία προκαλεί ένα «συμπαντικό ρολόι» ρυθμισμένο με αυτόν τον απίστευτο αριθμό Φ. Ακόμη όμως και αν ισχύει το δεύτερο, είναι χρήσιμο να σημειώσουμε δύο λεπτομέρειες:

Η πρώτη είναι ότι «τέλος ημερολογίου» δεν σημαίνει κατά τους Μάγιας τέλος του πλανήτη, αλλά τέλος του παρόντος πολιτισμού. Μετά τον κατακλυσμό, ακολουθεί η «Χρυσή Εποχή», με ό,τι μπορεί να φαντάζεται κανείς ως αναγέννηση.

Η δεύτερη είναι ότι, μολονότι οι ιερείς των Μάγιας όρισαν ως απαρχή του πολιτισμού τους το 3113 π.Χ., έχουν καταγράψει στο ημερολόγιό τους και ημερομηνίες κατά πολύ παλαιότερες, που ανάγονται σε χιλιάδες χρόνια πριν! Αυτό σημαίνει ότι αναγνώριζαν την ύπαρξη άλλων πριν από τον δικό τους λαό – άλλωστε, το ημερολόγιο το είχαν πάρει από τους παλαιότερους Ολμέκους. Απλώς αυτοί έθεταν μια αρχή για όσα αφορούσαν τον «δικό τους κόσμο». Μέσα από αυτό το πρίσμα, και το τέλος που προβλέπουν για το 2012 αφορά κυρίως τους ίδιους. Και, όντως, έχει ήδη υπολογισθεί ότι από την τήξη των πάγων μεταξύ των πρώτων που θα βουλιάξουν είναι η χερσόνησος του Γιουκατάν, η Φλόριδα και το Δέλτα του Νείλου. Αρα, οι σίγουρα προσευχόμενοι για την «επόμενη ημέρα» είναι τα έξι εκατομμύρια των Μάγιας, που ζουν ακόμη σήμερα στη Γουατεμάλα, στο Μπελίσε, στη Δ. Ονδούρα και στο Ν. Μεξικό. Οι λοιποί… αποφεύγουμε την παραλία χειμώνα καιρό!

Η έκπληξη της NASA

Συρραφή από δορυφορικές απεικονίσεις του Βορείου Πόλου τον Σεπτέμβριο του 2007: οι πάγοι έχουν υποχωρήσει τόσο ώστε πρώτη φορά στα χρονικά να είναι δυνατή η ναυσιπλοΐα μεταξύ των δύο ωκεανών. Ημερομηνία «λήξης» των πάγων; Η ίδια με την «τερματική» στο ημερολόγιο των Μάγιας!


Η πρώτη αναφορά «επιστημονικής αντιστοίχησης» των ημερολογίων των Μάγιας με τα συμβαίνοντα στον πλανήτη μας προήλθε από έναν έγκριτο ερευνητή των πάγων, το 2006: αναλύοντας δείγματα πάγου της Αρκτικής με ραδιοϊσότοπα ο καθηγητής του αμερικανικού Πανεπιστημίου του Οχάιο και ερευνητής του Πολικού Κέντρου Ερευνών Byrd Λόνι Τόμσον (Lonnie Thompson) αποφάνθηκε ότι πριν από 5.138 χρόνια, με περιθώριο σφάλματος +-45 χρόνια, ο πλανήτης μας έζησε μια απότομη κλιματική αλλαγή η οποία προήλθε από απότομη διαφοροποίηση της λαμπρότητας του Ήλιου. Η χρονολόγηση του φαινομένου οδηγεί στο έτος 3132 π.Χ., άρα… στην αρχή του ημερολογίου των Μάγιας.

Δεν μείναμε όμως με την έκπληξη μισή: στις 12 Δεκεμβρίου 2007 η NASA ανακοίνωσε με πολλή ανησυχία τα πορίσματα του συνεδρίου της Ένωσης Αμερικανών Γεωφυσικών. Συνοπτικά, οι πρόσφατες φωτογραφίες των δορυφόρων της είχαν αποκαλύψει ότι η τήξη των πάγων του Βορείου Πόλου είναι πολύ ταχύτερη από ό,τι πιστευόταν. Στο τέλος του προηγούμενου καλοκαιριού ο συνολικός όγκος του πάγου στην Αρκτική ήταν μόλις ο μισός από ό,τι πριν από τέσσερα χρόνια. Οσο για τη Γροιλανδία, αυτή έχασε περίπου 552 δισεκατομμύρια τόνους πάγου το καλοκαίρι, 15% περισσότερο από τον μέσο ετήσιο όρο των προηγούμενων ετών – ή το τετραπλάσιο όσου έχανε πριν από 15 χρόνια! Ακόμη χειρότερα, το εναπομείναν στρώμα πάγου κρίνεται ασυνήθιστα λεπτό. Αρα, μπορεί να λιώσει και αυτό ταχύτατα. Και όπως όλοι έχουμε πλέον πληροφορηθεί, αν λιώσουν οι πάγοι της Γροιλανδίας η στάθμη της θάλασσας μπορεί να ανέλθει πάνω από έξι (6) μέτρα… όπερ ο κατακλυσμός παύει να αποτελεί σενάριο του Χόλιγουντ.

Όλοι οι επιστήμονες του συνεδρίου εξέφρασαν στη συνέντευξη Τύπου την κατάπληξή τους για την ταχύτητα εξέλιξης του φαινομένου. Όταν ερωτήθηκαν για το πότε αναμένουν να επέλθει η πλήρης τήξη, ο κλιματολόγος Τζέι Ζουάλι (Jay Zwally) απάντησε: «Με αυτόν τον ρυθμό ο Αρκτικός Ωκεανός θα μπορούσε να μείνει χωρίς πάγους ως το καλοκαίρι του 2012»!

ΥΓ.: Η ανησυχία της NASA είναι τέτοια ώστε να σχηματίσει ειδική ιστοσελίδα ενημέρωσης για στοιχεία που καταδεικνύουν «πόσο κοντά είμαστε στο σημείο κορύφωσης» («Earth’s “Tipping Points”: How Close Are We?», στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.nasa. ov/topics/earth/tipping-points. html).

Του Τάσου Καφαντάρη από το “ΒΗΜΑ” και το ένθετο του “ΒΗΜΑ – Science” της Κυριακής, 10 Φεβρουαρίου 2008.

Το συμβούλιο των σοφών της ΣΙΩΝ και τα σκοτεινά τους σχέδια για την ανθρωπότητα


1897 βασιλεια της ελβετιας το πρωτο συνεδριο των
''σοφων της σιων'' [φωτο]
Αλήθεια η ψέμα τα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών;


(Πρόκειται για κείμενα των Ιουδαίων (Illuminati-Πεφωτισμένων) τα οποία αποκαλύφθηκαν το 1902 από τον Ρώσο Σέργιο Νείλο. Αμέσως μετά την αποκάλυψή τους οι Εβραίοι αγόραζαν όλα τα αντίτυπα, και αφού είδαν ότι δεν πετύχαιναν στο σκοπό τους, άρχισαν να λένε – μέχρι της σήμερα – ότι αυτά είναι ψέματα και προέρχονται από τους εχθρούς
τους!
Όπως όμως θα δούμε, σ
χεδόν όλα τα
πρωτόκολλα έχουν επαληθευθεί ή επαληθεύονται στις ημέρες μας!)


Πρωτόκολλο Πρώτο

Οι Χριστιανικοί λαοί αποκτηνώθηκαν από τα ισχυρά ποτά, η νεολαία τους αποβλακώθηκε από τις κλασσικές σπουδές και από την πρόωρη ακολασία, στην οποία την έχουν σπρώξει οι πράκτορές μας – οικοδιδάσκαλοι, υπηρέτες, γυναίκες παιδαγωγοί στα σπίτια των πλουσίων – οι υπάλληλοί μας αλλού, οι γυναίκες μας στους τόπους διασκεδάσεως των Χριστιανών. Στον αριθμό των τελευταίων αυτών πρέπει να προσθέσουμε και τις ονομαζόμενες “ γυναίκες του κόσμου” που μιμούνται με τη θέλησή τους τις ακολασίες τους και τις ηδυπάθειές τους.
Το σύνθημά μας είναι: Η ισχύς και η υποκρισία…


Εμείς είμαστε εκείνοι οι οποίοι πρώτοι έχουμε ρίξει στο λαό τις λέξεις: “ Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα”, λέξεις που επαναλαμβάνονται ύστερα από ανόητους παπαγάλους, οι οποίοι προσελκύονται από παντού μ’ αυτό το δόλωμα και δεν χρησιμοποιούνται για τίποτε άλλο παρά για να καταστρέψουν την ευημερία του κόσμου, την αληθινή ατομική ελευθερία, που άλλοτε προφυλασσόταν τόσο καλά εναντίον του εξαναγκασμού του συρφετού.

Πρωτόκολλο Δεύτερο
Οι άρχοντες, που θα τους εκλέγουμε εμείς από την τάξη του λαού ανάλογα με το δουλικό χαρακτήρα τους, δε θα είναι πρόσωπα προετοιμασμένα για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Η διανοούμενη τάξη των Χριστιανών θα καυχιέται για τις γνώσεις της και, χωρίς να τις εξετάζει λογικά, θα ενεργοποιεί όλα τα διατάγματα της επιστήμης, τα οποία θα συγκεντρώνουν οι πράκτορές μας, για να οδηγούν τα πνεύματα των Χριστιανών στην κατεύθυνση που μας είναι αναγκαία.
Μη νομίσετε ότι αυτές οι διαβεβαιώσεις μας είναι αβάσιμες. Παρατηρήστε τις επιτυχίες, τις οποίες μπορέσαμε να δημιουργήσουμε στο Δαρβινισμό, στο Μαρξισμό, στο Νιτσεϊσμό.
Ο τύπος ενσαρκώνει την ελευθερία του λόγου. Αλλά τα Κράτη δε μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν αυτή τη δύναμη, και έτσι αυτή έπεσε στα χέρια μας. Με αυτή πετύχαμε επιρροή, μένοντας συγχρόνως αφανείς.

Πρωτόκολλο Τρίτο

Λίγο χρόνο ακόμη και οι αταξίες, οι χρεωκοπίες θα εμφανισθούν παντού.
Οι καταχρήσεις της εξουσίας θα ετοιμάσουν τελικά την πτώση όλων των πολιτευμάτων, και όλα θα ανατραπούν κάτω από τα χτυπήματα του μαινόμενου πλήθους.
Όλα αυτά τα δήθεν “ δίκαια του λαού” δεν υπάρχουν παρά μόνο στη φαντασία. Δεν είναι ποτέ πραγματοποιήσιμα.
Με την καθοδήγησή μας ο λαός έχει καταστρέψει την αριστοκρατία, που ήταν η προστάτριά του και η φυσική μητέρα τροφός του, της οποίας το συμφέρον είναι συνυφασμένο με την ευημερία του λαού. Τώρα που η αριστοκρατία είναι κατεστραμμένη, ο λαός έπεσε στο ζυγό των οποιωνδήποτε, των λωποδυτών που πλούτισαν, οι οποίοι τον καταπιέζουν χωρίς έλεος.
Το συμφέρον μας απεναντίας είναι να εκφυλίζονται οι Χριστιανοί.
Οι Χριστιανοί έχασαν την συνήθεια να σκέπτονται χωρίς τις επιστημονικές συμβουλές μας.
Θυμηθείτε τη Γαλλική Επανάσταση, την οποία χαρακτήρισαν “ μεγάλη”. Τα μυστικά της προπαρασκευής της είναι πολύ γνωστά, διότι υπήρξε ολόκληρη έργο των χεριών μας.
Προς το παρόν είμαστε άτρωτοι σαν διεθνής δύναμη, διότι, όταν μας επιτίθενται σε ένα κράτος, μας υπερασπίζονται στα άλλα. Η λέξη “ ελευθερία” βάζει τις ανθρώπινες κοινωνίες σε πάλη εναντίον κάθε εξουσίας, εναντίον κάθε δύναμης και αυτής ακόμη της δύναμης του Θεού και της Φύσης.

Πρωτόκολλο Τέταρτο

Κάθε δημοκρατία περνά από διάφορα στάδια.
Το πρώτο μοιάζει με τις πρώτες μέρες της μανίας ενός τυφλού που ρίχνεται εδώ κι εκεί. Το δεύτερο είναι αυτό της δημαγωγίας, απ’ την οποία γεννιέται η αναρχία. Έπειτα έρχεται αναπόφευκτα ο δεσποτισμός. Όχι δεσποτισμός νόμιμος και δηλωμένος και επομένως υπεύθυνος, αλλά δεσποτισμός αόρατος και άγνωστος, όμως αισθητός. Δεσποτισμός που ασκείται από μυστική οργάνωση, η οποία ενεργεί με πολύ μικρότερη ευσυνειδησία όσο χρόνο ενεργεί κάτω απ’ την κάλυψη διαφόρων πρακτόρων, των οποίων η αλλαγή όχι μόνο δεν τη βλάπτει, αλλά την ενισχύει κιόλας, απαλλάσσοντάς την απ’ το να ξοδεύει τους πόρους της στο να ανταμείβει μακροχρόνιες εκδουλεύσεις.
Ποιος θα μπορούσε να ανατρέψει μια αόρατη δύναμη; Διότι τέτοια είναι η δική μας. Η εξωτερική επιφάνεια του Μασονισμού δε χρησιμεύει παρά στο να καλύπτει τους σκοπούς μας.
Το σχέδιο της ενέργειας της αόρατης αυτής δύναμης και επιπλέον ο τόπος της διαμονής της θα μένουν πάντοτε άγνωστα στο λαό.
Να γιατί είναι αναγκαίο να καταστρέψουμε την πίστη, να αποσπάσουμε από το νου των Χριστιανών αυτή την ίδια την αρχή της Θεότητας και του Αγίου Πνεύματος, για να υποκαταστήσουμε στη θέση τους τους υλικούς υπολογισμούς και τις υλικές ανάγκες.
Και για να μη έχουν τα πνεύματα των Χριστιανών τον καιρό να σκέπτονται και να εξετάζουν τα σχετικά με τους εαυτούς τους, πρέπει να τα αποσπάμε με τις βιομηχανίες και το εμπόριο.
Οι κοινωνίες αυτές θα έχουν μία απόλυτη απέχθεια προς την ανώτερη πολιτική και προς τη Θρησκεία.

Πρωτόκολλο Πέμπτο

Ποια μορφή διοικήσεως μπορεί κανείς να δώσει σε κοινωνίες, στις οποίες η διαφθορά εισχώρησε παντού, στις οποίες δε φτάνει κανείς στον πλούτο παρά μόνο μέσω εκείνων των ικανών εκπλήξεων, που είναι ψευτολωποδυσίες, στις οποίες βασιλεύει η ακολασία των ηθών και η ηθική δε συγκρατείται παρά μόνο με τιμωρίες και με σκληρούς νόμους και όχι με εκούσια παραδεκτές αρχές, στις οποίες τα αισθήματα της Πατρίδας και της Θρησκείας καταπνίγονται από κοσμοπολίτικες δοξασίες; Ποια μορφή Κυβερνήσεως να δώσει κανείς σ’ αυτές τις κοινωνίες εκτός από την αυταρχική μορφή, την οποία θα περιγράψω παρακάτω; Θα κανονίσουμε μηχανικά τις πράξεις του πολιτικού βίου των υπηκόων μας με νέους νόμους. Οι νόμοι αυτοί θα καταργήσουν μία προς μία όλες τις πάρα πολύ μεγάλες ελευθερίες, οι οποίες χορηγήθηκαν από τους Χριστιανούς, και η βασιλεία μας θα εκδηλωθεί με έναν αυταρχισμό τόσο επιβλητικό, ώστε να είναι σε θέση σε κάθε χρόνο και τόπο να φιμώσει τους Χριστιανούς, οι οποίοι θα θελήσουν να μας κάνουν αντιπολίτευση και θα είναι δυσαρεστημένοι.
Όταν ο λαός θεωρούσε τα βασιλικά πρόσωπα ως μια καθαρή απόρροια της Θείας Θελήσεως, υποτασσόταν χωρίς ψίθυρο στην απολυταρχία των βασιλιάδων. Αλλά από την ημέρα που έχουμε υποβάλλει στους ανθρώπους την ιδέα των ατομικών τους δικαιωμάτων, θεώρησαν τα βασιλικά πρόσωπα ως απλούς θνητούς. Το “ ελέω Θεού” έπεσε από το κεφάλι των βασιλιάδων, αφού τους αφαιρέσαμε την πίστη τους προς το Θεό. Η εξουσία μεταφέρθηκε στο δρόμο, δηλ. σ’ έναν τόπο δημόσιο, και έτσι εμείς την κυριεύσαμε.
Οι δυνάμεις δε μπορούν να συνάψουν ούτε την πιο ασήμαντη συμφωνία χωρίς να παίρνουμε εμείς μέρος σ’ αυτή.
Η επιστήμη της πολιτικής οικονομίας, που επινοήθηκε από τους σοφούς μας, μας δείχνει από πολύ καιρό το ακατανίκητο γόητρο του χρυσού.
Το κεφάλαιο, για να έχει τα χέρια ελεύθερα, οφείλει να πετύχει το μονοπώλιο της βιομηχανίας και του εμπορίου. Αυτό ακριβώς πραγματοποιεί συνεχώς ένα αόρατο χέρι σε όλα τα μέρη του κόσμου.
Το μεγαλειώδες πρόβλημα της Κυβερνήσεώς μας είναι να εξασθενίζουμε το δημόσιο φρόνημα μέσω της κριτικής, να κάνουμε τους λαούς να χάνουν την συνήθεια να σκέπτονται, γιατί η σκέψη δημιουργεί την αντιπολίτευση, να μετατρέπουμε τις δυνάμεις της σκέψης σε ρητορικές αψιμαχίες.
Θα οικειοποιηθούμε τη φυσιογνωμία όλων των κομμάτων, όλων των τάσεων και θα τις διδάξουμε στους ρήτορές μας, που θα μιλάνε τόσο πολύ, ώστε όλος ο κόσμος θα απαυδήσει ακούγοντάς τους.
Για την εξασφάλιση της κοινής γνώμης στα χέρια μας, πρέπει να την κάνουμε περίπλοκη, εκφράζοντας από διάφορα μέρη και για πολύ χρόνο τόσες αντιφατικές γνώμες, ώστε οι Χριστιανοί θα χαθούν στο τέλος μέσα στο λαβύρινθό τους και θα πιστέψουν τελικά ότι αξίζει πολύ καλύτερα να μην έχει κάποιος καμία γνώμη στην πολιτική. Αυτά είναι ζητήματα που η κοινωνία δεν πρέπει να γνωρίζει. Δεν επιτρέπεται να τα γνωρίζει εκτός από εκείνον, ο οποίος τη διευθύνει. Αυτό είναι το πρώτο μυστικό.
Θα κουράζουμε τόσο πολύ τους Χριστιανούς μ’ αυτή την ελευθερία, ώστε θα τους εξαναγκάζουμε να μας προσφέρουν μια διεθνή εξουσία, η διάταξη της οποίας θα είναι τέτοια, ώστε να κατορθώσει, χωρίς να τις συντρίψει, να περιλάβει τις δυνάμεις όλων των Κρατών του Κόσμου και να σχηματίσει την Υπέρτατη Κυβέρνηση.

Πρωτόκολλο Έκτο

Λίγο αργότερα θα ιδρύσουμε τεράστια μονοπώλια, δεξαμενές των κολοσσιαίων πλούτων, από τα οποία και οι μεγάλες περιουσίες των Χριστιανών θα εξαρτώνται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε θα καταβροχθισθούν μέσα σ’ αυτά, όπως η αξιοπιστία των Κρατών την επόμενη μέρα μιας οικονομικής καταστροφής… Κύριοι οικονομολόγοι που είστε εδώ παρόντες, προσέξτε τη σπουδαιότητα αυτού του συνδυασμού!
Η αριστοκρατία των Χριστιανών σαν πολιτική δύναμη εξαφανίσθηκε. Δε χρειάζεται να την λάβουμε υπόψη. Αλλά επειδή είναι ιδιοκτήτρια εδαφικών περιουσιών, και μπορεί ως εκ τούτου να μας βλάψει λόγω των ανεξάρτητων πόρων της, είναι απόλυτα αναγκαίο να αφαιρέσουμε την κατοχή των γαιών της.
Πρέπει η βιομηχανία να αφαιρεί από τη γη τον καρπό της εργασίας, όπως και του κεφαλαίου, και μέσω της κερδοσκοπίας να έρχεται το χρήμα όλου του κόσμου στα χέρια μας. Ριχνόμενοι έτσι όλοι οι Χριστιανοί στις τάξεις των απόρων, θα σκύψουν ενώπιόν μας μόνο και μόνο για να έχουν το δικαίωμα της ύπαρξης.
Επιπλέον θα υποσκάπτουμε με επιτήδειο τρόπο και βαθιά τις πηγές της παραγωγής, συνηθίζοντας τους εργάτες στην αναρχία και τα οινοπνευματώδη ποτά και παίρνοντας κάθε μέτρο για ν’ απομακρύνουμε από τη γη τους διανοούμενους Χριστιανούς.

Πρωτόκολλο Έβδομο

Η αύξηση των εξοπλισμών και του προσωπικού της αστυνομίας είναι αναγκαίο συμπλήρωμα του σχεδίου που εκθέσαμε. Πρέπει να μην υπάρχουν πια στα Κράτη, εκτός από μας, παρά μάζες απόρων, κάποιοι εκατομμυριούχοι αφοσιωμένοι σε μας, αστυνομικοί και στρατιώτες.
Σ’ όλη την Ευρώπη, όπως και στις άλλες Ηπείρους, πρέπει να ξεσηκώνουμε την ταραχή, τη διχόνοια και το μίσος. Το όφελος είναι διπλό.
Ο ασφαλέστερος δρόμος της επιτυχίας στην πολιτική είναι η μυστικότητα των ενεργειών της. Ο λόγος του Διπλωμάτη δεν οφείλει να συμφωνεί με τις πράξεις του.
Η κοινή γνώμη θα μας βοηθήσει σ’ αυτό, αυτή η κοινή γνώμη, την οποία η “ μεγάλη δύναμη”, δηλαδή ο τύπος, έχει ήδη βάλει μυστικά μέσα στα χέρια μας. Πράγματι, εκτός από μερικές εξαιρέσεις, τις οποίες είναι περιττό να λάβουμε υπόψη, ο τύπος είναι εντελώς στην εξουσία μας.

Πρωτόκολλο Όγδοο

Έχουμε χρέος να οικειοποιηθούμε όλα τα όργανα που οι αντίπαλοί μας θα μπορούσαν να μεταχειρισθούν εναντίον μας. Θα χρειασθεί να βρούμε στις λεπτότητες της δικαστικής γλώσσας μία δικαιολογία για τις περιπτώσεις που θα υπάρξει ανάγκη να ανακοινώσουμε αποφάσεις, οι οποίες πιθανό να φανούν πάρα πολύ θρασείς και άδικες, γιατί ενδιαφέρει να εκφράζουμε τις αποφάσεις αυτές με λέξεις που να φαίνονται ότι είναι ηθικά γνωμικά πολύ υψηλά, έχοντας συγχρόνως νομικό χαρακτήρα.
Θα περιστοιχίσουμε την κυβέρνησή μας με έναν ολόκληρο κόσμο οικονομολόγων. Να γιατί οι οικονομολογικές επιστήμες είναι οι σπουδαιότερες για τη διαπαιδαγώγηση των Ιουδαίων.

Πρωτόκολλο Ένατο

Θα κυβερνήσουμε με χέρι σταθερό, διότι έχουμε να κάνουμε με συντρίμμια ενός κόσμου άλλοτε ισχυρού, σήμερα όμως υποταγμένου σε μας. Κρατούμε στα χέρια μας υπέρμετρες φιλοδοξίες, ένθερμες απληστίες, ανελέητες εκδικήσεις, μνησίκακες έχθρες.
Εμείς είμαστε εκείνοι από τους οποίους προέρχεται ο τρόμος, που έχει κυριεύσει το παν. Έχουμε στην υπηρεσία μας ανθρώπους όλων των αρχών, όλων των δογμάτων. Επανορθωτές της μοναρχίας, δημαγωγούς, κοινωνιστές, επαναστάτες, και κάθε είδους ουτοπιστές. Έχουμε αναθέσει σε όλο τον κόσμο από μία εργασία: Καθένας τους υποσκάπτει τα τελευταία λείψανα της εξουσίας, προσπαθεί να ανατρέψει οτιδήποτε μένει ακόμη όρθιο.
Ο λαός άρχισε να κραυγάζει ότι είναι αναγκαίο να λύσουμε το κοινωνικό ζήτημα με διεθνή συνεννόηση. Η διαίρεση του λαού σε κόμματα τους έχει φέρει όλους στην διάθεσή μας, διότι, για να υποστηρίξει κάποιος μια πάλη συναγωνισμού, χρειάζεται χρήμα, και το χρήμα βρίσκεται ολόκληρο στα χέρια μας.
Βάλαμε χέρι στη δικαιοσύνη, στις εκλογές, στον τύπο, στην ατομική ελευθερία και προπαντός στην εκπαίδευση και την ανατροφή, οι οποίες είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της ελεύθερης ύπαρξης.
Έχουμε αποκτηνώσει και διαφθείρει τη Χριστιανική νεολαία με μια ανατροφή βασισμένη σε αρχές και θεωρίες ψεύτικες, όπως γνωρίζουμε, αλλά οι οποίες ήταν έμπνευση δική μας.
Σε λίγο οι οργανώσεις μας θα έχουν εγκατασταθεί σε όλες τις πρωτεύουσες, έτοιμες να ανατινάξουν οποιοδήποτε κρατικό συγκρότημα εναντίον μας.

Πρωτόκολλο Δέκατο

Επαναλαμβάνω σήμερα ό,τι ήδη είπα, και παρακαλώ να το θυμηθείτε, ότι δηλαδή ασφαλώς οι Κυβερνήσεις και οι λαοί δε βλέπουν παρά μόνο την εξωτερική επιφάνεια των πραγμάτων. Και πως θα μπορούσαν να διερευνήσουν την εσωτερική σημασία τους, αφού οι αντιπρόσωποί τους δε σκέφτονται τίποτε άλλο παρά να διασκεδάζουν;
Όταν θα πραγματοποιείται το πραξικόπημά μας, θα πούμε στις λαϊκές μάζες “ όλα πήγαιναν απελπιστικά, όλοι οι άνθρωποι υπέφεραν πάνω από τις δυνάμεις τους. Συντρίβουμε λοιπόν και αφανίζουμε τα αίτια της δυστυχίας σας, δηλ. τις εθνότητες, τα σύνορα, τα διάφορα νομίσματα.
Αναμφίβολα σας αφήνουμε ελεύθερους να μας δηλώσετε υπακοή. Μπορείτε όμως με πλήρη επίγνωση και δικαιολογημένα να το κάνετε αυτό προτού να δοκιμάσετε αυτό που θα σας προσφέρουμε;” Τότε οι λαοί συνεπαρμένοι θα μας σηκώσουν θριαμβευτικά κυριευόμενοι από ενθουσιώδεις ελπίδες και πεποιθήσεις.
Από τότε που έχουμε εισαγάγει στον οργανισμό του Κράτους το δηλητήριο της φιλελευθερίας, όλη η πολιτική του σύσταση έχει μεταβληθεί! Τα Κράτη πάσχουν από θανάσιμη ασθένεια: την αποσύνθεση του αίματος. Δε μένει πια παρά να περιμένουμε το τέλος της αγωνίας τους.
Από τη φιλελευθερία γεννήθηκαν οι συνταγματικές Κυβερνήσεις, οι οποίες αντικατέστησαν για τους Χριστιανούς την σωτήρια μοναρχία, και το Σύνταγμα, όπως ξέρετε καλά, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία διδασκαλία διαφωνιών, διχονοιών, συζητήσεων, διχογνωμιών, ολέθριων προστριβών των κομμάτων.
Στο προσεχές μέλλον θα δημιουργήσουμε την ευθύνη των προέδρων.
Τότε θα διαπράξουμε τα γεγονότα χωρίς να στενοχωρηθούμε για όσα ενδιαφέρεται το απρόσωπο δημιούργημά μας και θα δώσει λόγο, τι μας ενδιαφέρει αν οι τάξεις εκείνων που αποβλέπουν στην εξουσία γίνονται αραιότερες, αν λόγω έλλειψης προέδρων συμβαίνουν αναταραχές ικανές να παραλύσουν την χώρα;… Για να πετύχουμε το αποτέλεσμα αυτό, θα συντελέσουμε στην εκλογή προέδρων, οι οποίοι έχουν στο παρελθόν τους κρυμμένη κάποια ηθική πληγή, κάποιον “ Παναμά”. Ο φόβος των αποκαλύψεων, η επιθυμία που χαρακτηρίζει κάθε άνθρωπο που ανέβηκε στην εξουσία να διατηρήσει τα προνόμιά του, τις ωφέλειες και τις τιμές, οι οποίες ανήκουν στη θέση του, θα καταστήσουν τους Προέδρους τυφλούς εκτελεστές των διαταγών μας.
Η Βουλή θα καλύψει, θα υπερασπίσει, θα εκλέξει τους Προέδρους, αλλά εμείς θα της αποσύρουμε το δικαίωμα να προτείνει νόμους ή να τους μεταβάλλει. Το δικαίωμα αυτό θα απονεμηθεί στον υπεύθυνο Πρόεδρο, ο οποίος θα είναι ένα παιχνιδάκι μέσα στα χέρια μας.
Έτσι θα προχωρήσουμε στην κατάργηση κάθε συνταγματικότητας, όταν θα έχει έλθει ο χρόνος να συγκεντρώσουμε όλες τις κυβερνήσεις κάτω από τη Μοναρχία μας.
Η αναγνώριση της Μοναρχίας μας μπορεί πιθανόν να επέλθει πριν την κατάργηση του Συντάγματος, αν οι λαοί, αγανακτισμένοι από τις ταραχές και την ανικανότητα των κυβερνητών τους, αναφωνήσουν: “ Διώξτε τους και δώστε μας γενικό βασιλιά που να μπορεί να μας ενώσει και να καταστρέψει τα αίτια των διαφωνιών μας, τα σύνορα των εθνών, τις θρησκείες, τους υπολογισμούς των Κρατών. Βασιλιά που να μας εξασφαλίσει την ειρήνη και την ανάκαμψη, τις οποίες δε μπορούμε να απολαύσουμε με τους κυβερνήτες μας και τους αντιπροσώπους μας”.
πρέπει να διαταράζουμε διαρκώς σε όλες τις χώρες τις σχέσεις του λαού και της κυβερνήσεως, να κουράζουμε όλο τον κόσμο με το χωρισμό, την έχθρα, το μίσος και με το μαρτύριο της πείνας, του εμβολιασμού των ασθενειών, της αθλιότητας, για να μη βλέπουν έτσι οι Χριστιανοί άλλη σωτηρία παρά την προσφυγή στην πλήρη και ολοκληρωτική ηγεμονία μας.

Πρωτόκολλο Ενδέκατο

Οι Χριστιανοί είναι κοπάδι πρόβατα και εμείς είμαστε γι’ αυτούς λύκοι. Και ξέρετε τι συμβαίνει στα πρόβατα όταν οι λύκοι μπουν μέσα στη μάντρα τους.
Τούτο χρησίμευσε για βάση στη διοργάνωση από μας του μυστικού μασονισμού που δε γνωρίζει ο κόσμος και τους σκοπούς του οποίου ούτε καν υποπτεύονται οι ηλίθιοι Χριστιανοί, που προσελκύονται από μας στην ορατή στρατιά των στοών, για να παραπλανήσουμε τα βλέμματα των αδελφών τους.

Πρωτόκολλο Δωδέκατο

Απέναντι στον Τύπο θα ενεργούμε με τον εξής τρόπο. Ποιο ρόλο παίζει τώρα ο Τύπος; Χρησιμεύει για να αναφλέγει τα πάθη ή να συντηρεί τους εγωισμούς των κομμάτων. Είναι μάταιος, άδικος, ψεύτης και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν καθόλου σε τι χρησιμεύει. Θα του φορέσουμε σαμάρι και θα του βάλουμε γερά χαλινάρια, θα κάνουμε το ίδιο και για τα άλλα έντυπα, γιατί σε τι θα μας χρησίμευε να απαλλαγούμε από τον τύπο, αν επρόκειτο να χρησιμεύσουμε για στόχος των φυλλαδίων και των βιβλίων;
Θα απαιτούμε εγγύηση για την ίδρυση εφημερίδων ή τυπογραφείων. Έτσι θα προφυλάσσεται η Κυβέρνησή μας από κάθε επίθεση εκ μέρους του τύπου.
Είναι αλήθεια ότι οι εφημερίδες των κομμάτων θα μπορούσαν να αντέξουν στις χρηματικές απώλειες. Θα τις απαγορεύσουμε αμέσως μετά τη δεύτερη επίθεση εναντίον μας. Κανείς δε θα θίξει χωρίς τιμωρία την αίγλη του κυβερνητικού μας αλάθητου.
Σας παρακαλώ να σημειώσετε ότι ανάμεσα σ’ εκείνους που θα μας επιτίθενται θα υπάρχουν και όργανα δημιουργημένα από μας, αλλά αυτά θα προσβάλλουν αποκλειστικά ορισμένα σημεία, των οποίων εμείς θέλουμε τη μεταβολή.
Τίποτα δε θα δημοσιεύεται στο κοινό χωρίς τον έλεγχό μας. Το αποτέλεσμα αυτό κατορθώθηκε πια στις μέρες μας από το γεγονός ότι όλες οι ειδήσεις συλλέγονται από πάρα πολλά πρακτορεία, τα οποία τις συγκεντρώνουν από όλα τα μέρη του κόσμου. Τα πρακτορεία αυτά θα είναι τότε εξ ολοκλήρου δικά μας και δε θα δημοσιεύουν τίποτε άλλο παρά αυτό που θα τα διατάζουμε.
Αν από τώρα μπορέσαμε να κυριαρχήσουμε στις σκέψεις των Χριστιανικών κοινωνιών σε τέτοιο βαθμό, ώστε σχεδόν όλοι οι άνθρωποι να αντιλαμβάνονται τα παγκόσμια γεγονότα μέσα από τους χρωματιστούς φακούς των γυαλιών τα οποία βάζουμε μπροστά στα μάτια τους, αν από τώρα σε κανένα Κράτος δεν υπάρχουν συρτάρια που να μας κρύβουν τα ανόητα λεγόμενα από τους Χριστιανούς μυστικά του Κράτους, τι θα γίνει, όταν εμείς θα είμαστε οι αναγνωρισμένοι Κυρίαρχοι του σύμπαντος στο πρόσωπο του παγκόσμιου Βασιλιά μας;
Όλοι εκείνοι που ονομάζουμε φιλελεύθερους είναι αναρχικοί, αν όχι έμπρακτα, τουλάχιστον ως προς τη σκέψη. Ο καθένας τους επιδιώκει τις φαντασιοπληξίες της ελευθερίας και καταλήγει στην αναρχία, διαμαρτύρεται απλά γιατί του αρέσει να διαμαρτύρεται.
Αν βρεθούν πρόσωπα που θα θέλουν να γράψουν εναντίον μας, δε θα βρεθεί κανείς για να εκτυπώσει τα γραπτά τους. Πριν δεχτεί να τυπώσει ένα κείμενο ο εκδότης ή ο τυπογράφος, θα υποχρεώνεται να πηγαίνει στις αρχές, για να πετύχει την έγκριση γι’ αυτό. Μ’ αυτό τον τρόπο θα γνωρίζουμε εκ των προτέρων τις παγίδες που μας στήνουν και θα τις καταστρέφουμε, δίνοντας εκ των προτέρων εξηγήσεις για την εξεταζόμενη υπόθεση.
Στην τρίτη γραμμή θα βάλουμε την υποτιθέμενη αντιπολίτευσή μας. Ένα ελάχιστο όργανο θα είναι ο αντίποδας των ιδεών μας. Οι αντίπαλοί μας θα θεωρήσουν τον ψευτοαντίπαλό μας αυτόν για σύμμαχό τους και θα μας αποκαλύψουν το παιχνίδι τους.
Από τώρα πλέον, τουλάχιστον στο γαλλικό Τύπο, υπάρχει μία μασονική αλληλεγγύη. Όλα τα όργανα του Τύπου είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους με το επαγγελματικό μυστικό. Όπως με τους αρχαίους μάντεις, κανένα μέλος δεν προδίδει το μυστικό των πληροφοριών του, αν δεν πάρει διαταγή γι’ αυτό.
Πρέπει να γίνει πιστευτό ότι το νέο καθεστώς έχει τόσο καλά ικανοποιήσει όλο τον κόσμο, ώστε και τα εγκλήματα ακόμη εξαφανίσθηκαν. Οι περιπτώσεις εκδήλωσης της εγκληματικότητας πρέπει να είναι γνωστές μόνο στα θύματά της και τους τυχόν μάρτυρές τους.

Πρωτόκολλο Δέκατο Τρίτο

Ο Τύπος άλλωστε θα τραβάει αμέσως την προσοχή πάνω σε νέα ζητήματα (έχουμε, όπως γνωρίζετε, συνηθίσει τους ανθρώπους να ζητούν πάντοτε το νέο). Κάποιοι ηλίθιοι, που θα φαντάζονται τους εαυτούς τους όργανα του πεπρωμένου, θα ασχοληθούν με τα νέα αυτά ζητήματα, χωρίς να αντιληφθούν ότι δεν καταλαβαίνουν τίποτε από εκείνα που θέλουν να συζητήσουν.
Και για να μην κατορθώνουν τίποτε με τη σκέψη, θα τους αποτρέπουμε απ’ αυτή με διασκεδάσεις, με παιχνίδια, τέρψεις, πάθη, οίκους ανοχής…
Λίγο μετά θα προτείνουμε μέσω του Τύπου διαγωνισμούς τέχνης, αθλητισμού κλπ. Το ενδιαφέρον γι’ αυτά θ’ απομακρύνει οριστικά το πνεύμα τους από ζητήματα, για τα οποία θα αναγκαζόμασταν να παλέψουμε εναντίον τους.
Χάνοντας λίγο-λίγο τη συνήθεια να σκέπτονται με δική τους πρωτοβουλία, θα καταλήξουν να μιλάνε για συνταύτιση των ιδεών μας, διότι θα είμαστε οι μόνοι που θα προτείνουμε νέες κατευθύνσεις της σκέψης μέσω τέτοιων προσώπων, που να μη θεωρούνται συνεργάτες μας.
Ο ρόλος των Φιλελεύθερων ουτοπιστών θα λήξει οριστικά όταν το πολίτευμά μας θα αναγνωριστεί. Μέχρι τότε θα μας προσφέρουν καλές υπηρεσίες, γιατί υποτάξαμε αυτούς τους βλακοχριστιανούς με πλήρη επιτυχία με τη λέξη “ πρόοδος” και δεν υπάρχει ούτε ένας μεταξύ τους, ο οποίος να βλέπει ότι κάτω απ’ αυτή τη λέξη κρύβεται πλάνη σε όλες τις περιπτώσεις που δεν πρόκειται για υλικές εφευρέσεις, αφού η αλήθεια είναι μία και μόνη και δε μπορεί να έχει πρόοδο.

Πρωτόκολλο Δέκατο Τέταρτο

Όταν θα έρθει η βασιλεία μας δε θ’ αναγνωρίσουμε την ύπαρξη άλλης θρησκείας εκτός απ’ αυτή του ενός θεού μας, με τον οποίο είναι συνδεδεμένη η μοίρα μας, γιατί είμαστε ο εκλεκτός λαός και μέσω του οποίου η ίδια μοίρα είναι ενωμένη με τα πεπρωμένα του κόσμου. Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να καταστρέψουμε κάθε πίστη.
Θα διεγείρουμε τόσο μεγάλη απέχθεια απέναντι σ’ αυτά, ώστε οι λαοί θα προτιμούν την ησυχία της δουλείας από τα δικαιώματα της διαβόητης ελευθερίας, η οποία τόσο τους βασάνισε, η οποία τους αφαίρεσε τα μέσα της επιβίωσης, η οποία τους παρέδωσε για εκμετάλλευση σε συμμορία τυχοδιωκτών που δε γνώριζαν τι έκαναν…

Πρωτόκολλο Δέκατο Πέμπτο

Όταν τέλος αρχίσουμε να βασιλεύουμε μετά από πραξικοπήματα οργανωμένα παντού την ίδια μέρα, ύστερα από την οριστική ομολογία της μηδαμινότητας όλων των υφισταμένων Κυβερνήσεων (και θα περάσει πολύς καιρός ακόμη, ίσως αιώνας ολόκληρος, μέχρι τη στιγμή εκείνη), θα προσπαθήσουμε να μην υπάρχουν συνομωσίες εναντίον μας.
Κάθε νέα δημιουργία οποιασδήποτε μυστικής οργάνωσης θα τιμωρείται επίσης με θάνατο.
Με τον ίδιο τρόπο θα μεταχειρισθούμε και τους Χριστιανούς Μασόνους που γνωρίζουν περισσότερα απ’ όσα πρέπει.
Στις Χριστιανικές κοινωνίες που έχουμε σπείρει τόσο βαθιές ρίζες διαφωνιών και διαμαρτυριών, δεν είναι δυνατό ν’ αποκατασταθεί η τάξη παρά μόνο με αμείλικτα μέτρα, που να μαρτυρούν άκαμπτη εξουσία. Είναι ανώφελο να δίνεται προσοχή στα θύματα που πέφτουν για χάρη του μελλοντικού καλού.
Αλλά για όσο καιρό θα περιμένουμε την ανακήρυξή μας, θα δημιουργούμε και θα πολλαπλασιάζουμε τις μασονικές στοές σε κάθε χώρα της οικουμένης. Θα προσελκύουμε σ’ αυτές όλους εκείνους που είναι ή μπορούν να γίνουν υπέροχοι πράκτορές μας. Οι στοές αυτές θ’ αποτελούν το σπουδαιότερο γραφείο πληροφοριών μας και το όργανό μας που θα έχει τη μεγαλύτερη επιρροή.
Όσοι συμμετέχουν στις μυστικές οργανώσεις είναι συνήθως φιλόδοξοι τυχοδιώκτες και γενικά άνθρωποι ως επί το πλείστον κενοί, με τους οποίους δε θα δυσκολευτούμε να συνεννοηθούμε για την εκπλήρωση των σκοπών μας.
Είναι φυσικό να είμαστε εμείς, και όχι κάποιος άλλος, εκείνοι που θα καθοδηγούν τις υποθέσεις του μασονισμού, διότι γνωρίζουμε που βαδίζουμε, γνωρίζουμε τον τελικό σκοπό κάθε ενέργειας, ενώ οι Χριστιανοί δε γνωρίζουν τίποτα, ούτε καν το άμεσο αποτέλεσμα.
Θέλουν την συγκίνηση της επιτυχίας και των χειροκροτημάτων, τα οποία πάντοτε χορηγούμε άφθονα.
Δε μπορείτε να φανταστείτε πως γίνεται να φτάσουν και οι πιο συνετοί Χριστιανοί σε ασυνείδητη απλοϊκότητα, με τον όρο να είναι ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους, και συγχρόνως πόσο εύκολα απογοητεύονται από την παραμικρή αποτυχία, έστω και μόνο με την παρεμπόδιση των χειροκροτημάτων, καταλήγοντας κατόπιν σε δουλική υπακοή με το σκοπό νέων επιτυχιών…
Πόσο οξυδερκείς ήταν οι παλιοί σοφοί μας που έλεγαν ότι, για να πετύχει κάποιος ένα σκοπό, δεν πρέπει να διστάζει μπροστά στα μέσα ούτε και να υπολογίζει τον αριθμό των θυμάτων που θυσιάστηκαν. Ποτέ δεν υπολογίσαμε τα θύματα των κτηνών Χριστιανών και, μολονότι έχουμε θυσιάσει πολλούς δικούς μας, έχουμε δώσει στο λαό μας τέτοια δύναμη πάνω στη γη, που δε θα τολμούσε καν να ονειρευτεί άλλοτε.
Ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο τέλος καθενός. Είναι προτιμότερο να επισπεύδουμε το τέλος εκείνων, οι οποίοι βάζουν εμπόδια στο έργο μας, παρά το τέλος το δικό μας, που δημιουργήσαμε αυτό το έργο.
Τα μέτρα αυτά εξολόθρευσαν από τον κόλπο του μασονισμού κάθε σπέρμα διαμαρτυρίας. Ενώ συγκρατούμε το λαό και τους πράκτορές μας σε πλήρη υπακοή.
Οι καταχρήσεις εξουσίας των κατώτερων υπαλλήλων θα τιμωρούνται τόσο αυστηρά, ώστε κανείς δε θα τολμήσει να μετρήσει τη δύναμή του.
Κάθε περίπτωση παρανομίας ή καταχρήσεως θα τιμωρείται παραδειγματικά. Η δωροδοκία και η αλληλέγγυα συνενοχή μεταξύ των υπαλλήλων της Διοικήσεως θα εξαφανιστούν μετά τα πρώτα παραδείγματα αυστηρότατης τιμωρίας. Η αίγλη της εξουσίας μας απαιτεί αποτελεσματικές τιμωρίες, δηλαδή σκληρές, για την ελάχιστη παράβαση των νόμων, γιατί κάθε παράβαση θίγει το γόητρο της ανώτερης αρχής.
Θα απομακρύνουμε το φιλελευθερισμό απ’ όλες τις σπουδαίες θέσεις της διοίκησής μας, από τις οποίες θα εξαρτάται η μόρφωση των υποτελών μας σύμφωνα με τον τρόπο που επιβάλλει η κοινωνική μας τάξη.
Θα καταργήσουμε το δικαίωμα της αναίρεσης, την οποία θα διατηρήσουμε μόνο εμείς οι κυβερνήτες, γιατί δεν πρέπει να επιτρέψουμε να σχηματίσει ο λαός την εντύπωση ότι είναι δυνατό να βγήκε κάποια άδικη απόφαση από τους δικαστές που διορίστηκαν από μας.
Αν ο Βασιλιάς του Ισραήλ βάλει πάνω στο ιερό κεφάλι του το στέμμα που θα του προσφέρει η Ευρώπη, θα γίνει ο Πατριάρχης του Κόσμου. Τα αναγκαία θύματα, τα οποία λόγω της χρησιμότητάς τους θα τα θυσιάσει, δε θα φτάσουν ποτέ στον αριθμό των θυμάτων που προσφέρθηκαν για πολλούς αιώνες στη μανία των μεγαλείων από την αντιζηλία των Χριστιανικών κυβερνήσεων.

Πρωτόκολλο Δέκατο Έκτο

Για το σκοπό να καταστρέψουμε κάθε ξένη για μας συγκεντρωτική δύναμη, θα καταργήσουμε τα Πανεπιστήμια, τα οποία αποτελούν τον πρώτο σταθμό του συγκεντρωτισμού, και θα ιδρύσουμε καινούργια με νέα μορφή.
Η κακή γνώση που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν για τα πολιτικά ζητήματα δημιουργεί ουτοπιστές και κακούς πολίτες. Μπορείτε και μόνοι σας να καταλάβετε σε ποια κατάσταση έφερε τους Χριστιανούς η γενική μόρφωσή τους. Αναγκασθήκαμε να εισαγάγουμε στη μόρφωσή τους όλες τις αρχές που τόσο καλά εξασθένησαν την κοινωνική τους τάξη. Όταν θα βρισκόμαστε όμως στην εξουσία, θ’ αποκλείσουμε από την εκπαίδευση οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει αναταραχές και από τη νεολαία θα δημιουργήσουμε παιδιά που θα υπακούουν στους Νόμους και θ’ αγαπούν τον κυβερνήτη τους σαν ένα στήριγμα και ελπίδα ειρήνης και ευτυχίας.
Θα διαγράψουμε από τη μνήμη των ανθρώπων όλα τα δυσάρεστα σε μας γεγονότα των περασμένων αιώνων, διατηρώντας απ’ αυτά μόνο εκείνα που ζωγραφίζουν τα σφάλματα των Χριστιανικών Κυβερνήσεων.
Θα καταργήσουμε κάθε ελεύθερη μόρφωση.
Το σύστημα της κατάπνιξης της σκέψης μπήκε ήδη σε εφαρμογή με τη μέθοδο που ονομάστηκε “ διδασκαλία με εικόνες” και που θα μεταβάλλει τους Χριστιανούς σε υπάκουα ζώα που δε θα σκέπτονται και θ’ αναμένουν την παράσταση των πραγμάτων με εικόνες, για να τ’ αντιληφθούν…

Πρωτόκολλο Δέκατο Έβδομο

Η ελευθερία της συνειδήσεως έχει ήδη διακηρυχθεί παντού. Επομένως ελάχιστα χρόνια απομένουν ακόμη μέχρι την πλήρη κατάρρευση της Χριστιανικής Θρησκείας.
Ο βασιλιάς των Ιουδαίων θα είναι ο αληθινός Πάπας της Οικουμένης, ο Πατριάρχης της διεθνούς Εκκλησίας.
Το πολίτευμά μας θα είναι ενσάρκωση της Βασιλείας του Βισνού, ο οποίος θα είναι το σύμβολό μας. Με καθένα από τα εκατό χέρια μας θα κρατάμε και ένα ελατήριο της κοινωνικής μηχανής. Θα αντιλαμβανόμαστε τα πάντα χωρίς τη βοήθεια της επίσημης Αστυνομίας, η οποία, όπως την έχουμε διοργανώσει για τους Χριστιανούς, εμποδίζει σήμερα τις Κυβερνήσεις να βλέπουν.
Στο πρόγραμμα μας το ένα τρίτο των υπηκόων μας θα επιβλέπει τους άλλους από καθήκον, για να υπηρετήσουν το Κράτος με τη θέλησή τους. Δε θα θεωρείται τότε ατιμία να είναι κάποιος κατάσκοπος και καταδότης. Απεναντίας αυτό θα είναι αξιέπαινο, οι αβάσιμες όμως καταγγελίες θα τιμωρούνται σκληρά, για να μη γίνεται κατάχρηση αυτού του δικαιώματος.
Όποιος δεν αναφέρει ό,τι είδε και άκουσε γύρω από τα πολιτικά ζητήματά τους, θα θεωρείται εξίσου ένοχος συμμετοχής και απόκρυψης, σαν να αποδεικνυόταν ότι διέπραξε αυτά τα δύο εγκλήματα.
Όπως σήμερα οι αδελφοί μας είναι υποχρεωμένοι με δική τους ευθύνη να καταγγέλλουν στην κοινότητά τους τούς αποστάτες ή τα πρόσωπα που σχεδιάζουν κάτι εναντίον της κοινότητάς τους, έτσι και στο παγκόσμιο Κράτος μας οι υπήκοοί μας θα είναι υποχρεωμένοι πάντοτε να εξυπηρετούν το Κράτος σε κάθε περίπτωση.
Μια τέτοια οργάνωση θα εξαφανίσει τις καταχρήσεις της εξουσίας, τη διαφθορά και οτιδήποτε τα συμβούλιά μας και οι θεωρίες μας για πανανθρώπινα δικαιώματα εισήγαγαν στις συνήθειες των Χριστιανών… Πως αλλιώς όμως θα μπορούσαμε να πετύχουμε τον πολλαπλασιασμό των ανωμαλιών στη διοίκησή τους; Με ποια άλλα μέσα;… Μεταξύ των σπουδαιότερων απ’ αυτά είναι και τα όργανα στα οποία έχει ανατεθεί η διατήρηση και η αποκατάσταση της τάξης.

Πρωτόκολλο Δέκατο Όγδοο

Θα εξαναγκάσουμε τις Κυβερνήσεις ν’ αναγνωρίσουν την αδυναμία τους με τα φανερά μέτρα ασφαλείας που θα παίρνουν, και με τον τρόπο αυτό θα καταστρέφουμε το γόητρο της εξουσίας.
Η κυβέρνησή μας θα φρουρείται από σχεδόν αόρατη φρουρά γιατί δεν παραδεχόμαστε ούτε καν τη σκέψη ότι μπορεί να υπάρχει εναντίον της κάποια δύναμη, εναντίον της οποίας να μην είναι σε θέση να παλέψει, ώστε να είναι υποχρεωμένη να κρύβεται.

Πρωτόκολλο Δέκατο Ένατο

Οι επαναστάσεις δεν είναι δυνατό να χαρακτηριστούν αλλιώς εκτός από γάβγισμα μικρού σκυλιού εναντίον ενός ελέφαντα. Για μια καλά διοργανωμένη Κυβέρνηση, όχι από άποψη αστυνομικής, αλλά κοινωνικής οργάνωσης, το μικρό σκυλί γαβγίζει εναντίον του ελέφαντα, γιατί αγνοεί την ξεχωριστή του θέση και αξία. Αρκεί κάποιος να αποδείξει μ’ ένα καλό παράδειγμα την αξία της μιας ή της άλλης, για να πάψουν τα σκυλάκια να γαβγίζουν και να συνηθίσουν να κουνάνε την ουρά τους μόλις εμφανίζεται ο ελέφαντας.
Για να αφαιρέσουμε το γόητρο της ανδρείας από το πολιτικό έγκλημα, θα τους καθίζουμε στο εδώλιο των κατηγορουμένων δίπλα με τους κλέφτες, τους δολοφόνους και τους κάθε λογής φτηνούς και ταπεινούς εγκληματίες.
Τότε η κοινή γνώμη θα συγχύσει στη σκέψη της αυτή την κατηγορία των εγκληματιών με τον εξευτελισμό των άλλων και θα τους αντιμετωπίσει με την ίδια περιφρόνηση. Είμαστε διατεθειμένοι (και ελπίζω ότι το έχουμε κατορθώσει) να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να καταπολεμήσουν τις επαναστάσεις μ’ αυτό τον τρόπο.
Γι’ αυτό το σκοπό, μέσω του τύπου, των λόγων μας που δημοσιεύονται και των ωραίων εγχειριδίων της ιστορίας έχουμε διαφημίσει το μαρτύριο που προτίμησαν δήθεν οι επαναστάτες για το κοινό καλό. Αυτή η διαφήμιση αύξησε τις τάξεις των φιλελευθέρων και έριξε χιλιάδες Χριστιανούς στις τάξεις του κοπαδιού μας.

Πρωτόκολλο Εικοστό

Μια προοδευτική φορολογία θα δώσει πολύ μεγαλύτερο εισόδημα από τη σημερινή αναλογική φορολογία, η οποία μας είναι χρήσιμη μόνο για να διεγείρουμε αναταραχές και δυσαρέσκειες μεταξύ των Χριστιανών.
Προκαλέσαμε στους Χριστιανούς οικονομικές κρίσεις με μοναδικό σκοπό ν’ αποσύρουμε το χρυσό από την κυκλοφορία.
Τεράστια κεφάλαια έμειναν στάσιμα, αποσύροντας και το χρήμα των Κρατών, που υποχρεώνονταν έτσι ν’ απευθύνονται στα ίδια αυτά κεφάλαια, για να βρουν χρήματα. Τα δάνεια αυτά επιβάρυναν τα οικονομικά των Κρατών με την πληρωμή τόκων. Τα υποδούλωσαν στο κεφάλαιο. Η συγκέντρωση της βιομηχανίας στα χέρια των κεφαλαιοκρατών, οι οποίοι κατέστρεψαν τη μικρή βιομηχανία, απορρόφησε όλες τις δυνάμεις του λαού και συγχρόνως του Κράτους.
Όσο καιρό τα δάνεια παρέμειναν εσωτερικά, οι Χριστιανοί δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να μεταβιβάζουν το χρήμα από την τσέπη του φτωχού στις τσέπες του πλούσιου. Όταν όμως εξαγοράσαμε τα πρόσωπα που χρειάζονταν για να μεταφέρουμε τα δάνεια σε εξωτερικό έδαφος, όλα τα πλούτη των Χριστιανών διοχετεύθηκαν στα ταμεία μας και όλοι οι Χριστιανοί άρχισαν να μας πληρώνουν φόρο υποτέλειας.
Πόσο φανερή είναι η απουσία της κρίσης από τα καθαρά ζωώδη μυαλά των Χριστιανών! Δανείζονταν από μας με τόκο και χωρίς να σκέπτονται ότι θα χρειαζόταν ν’ αφαιρέσουν το χρήμα αυτό επιβαρυμένο με τους επιπλέον τόκους από τα ταμεία του Κράτους για να μας εξοφλήσουν! Υπήρχε τίποτε απλούστερο από το να παίρνουν το χρήμα που είχαν ανάγκη από τους φορολογουμένους τους;

Πρωτόκολλο Εικοστό Πρώτο

Επωφεληθήκαμε τη διαφθορά των διοικητών και την αμέλεια των κυβερνητών, για να εισπράξουμε ποσά διπλάσια, τριπλάσια και ακόμη μεγαλύτερα, δανείζοντας στις κυβερνήσεις των Χριστιανών χρήμα που δεν ήταν καθόλου αναγκαίο στο Κράτος.
Θα καταργήσουμε επίσης όλα τα χρηματιστήρια, γιατί δεν επιτρέπουμε να κλονιστεί το γόητρο της δυνάμεώς μας με την αυξομείωση των τιμών των αξιών μας.

Πρωτόκολλο Εικοστό Δεύτερο

Έχουμε στα χέρια μας τη μεγαλύτερη δύναμη της σημερινής εποχής, το χρυσό.
Μήπως δεν αποδείξαμε με τον τόσο μεγάλο πλούτο ότι το κακό που αναγκαστήκαμε να διαπράξουμε για τόσους αιώνες χρησίμευσε επιτέλους στο αληθινό καλό, να τακτοποιήσουμε δηλαδή τα πάντα; Ορίστε η σύγχυση του ορισμού του καλού και του κακού. Η τάξη θ’ αποκατασταθεί κάπως με τη βία, αλλά επιτέλους θ’ αποκατασταθεί.
Θα εξηγήσουμε συγχρόνως ότι η ελευθερία δεν έγκειται στην ακολασία και το δικαίωμα της ισχύος.
Το κράτος μας θα είναι ένδοξο, γιατί θα είναι ισχυρό, θα διοικεί και θα διευθύνει και δε θα ρυμουλκείται από αρχηγούς κομμάτων και ρήτορες, που απαγγέλλουν ανόητες λέξεις, τις οποίες ονομάζουν μεγάλες αρχές αλλά στην πραγματικότητα είναι ουτοπίες.

Πρωτόκολλο Εικοστό Τρίτο

Για να συνηθίσουν οι Λαοί την υπακοή, πρέπει να τους εξασκήσουμε στη μετριοφροσύνη και, επομένως, να ελαττώσουμε την παραγωγή των ειδών πολυτελείας. Μ’ αυτό το μέτρο θα βελτιώσουμε τα διεφθαρμένα ήθη ανταγωνιζόμενοι την πολυτέλεια. Θα επανιδρύσουμε τη μικρή βιομηχανία, η οποία θα μειώσει τα ιδιωτικά κεφάλαια των εργοστασιαρχών.
Η απεργία είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα για την κυβέρνηση. Για μας ο ρόλος της θα τελειώσει, αμέσως μόλις η εξουσία έρθει στα χέρια μας. Το μεθύσι θ’ απαγορευτεί επίσης με νόμους και θα τιμωρείται σαν έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας, αφού οι άνθρωποι που κατακυριεύονται απ’ αυτό κάτω από την επίδραση του οινοπνεύματος μεταμορφώνονται σε κτήνη.
Ο άρχοντας αυτός θα πάρει τη θέση των κυβερνήσεων που υπάρχουν σήμερα, οι οποίες σέρνουν την ύπαρξη τους ανάμεσα στις απογοητευμένες εξαιτίας μας κοινωνίες, που απαρνήθηκαν ακόμη και αυτή τη δύναμη του Θεού και στους κόλπους τους υψώνεται από παντού η φωτιά της αναρχίας, ενώ αυτός πρέπει πριν από οτιδήποτε άλλο να κατασβέσεις αυτή την αχόρταγη φλόγα. Αυτή είναι η αιτία, για την οποία θα υποχρεωθεί να καταδικάσει σε θάνατο αυτές τις κοινωνίες, ακόμη και αν πρέπει να τις πνίξει στο αίμα τους, για ν’ αναστήσει με τη μορφή στρατιάς που οργανώθηκε σωστά και αγωνίζεται ευσυνείδητα εναντίον κάθε μολύνσεως ικανής να μολύνει το κρατικό σώμα.
Οι δυνάμεις αυτές ήδη θριαμβεύουν, λεηλατούν και προβαίνουν σε κάθε είδους βιαιοπραγίες με το πρόσχημα της ελευθερίας και του δικαίου. Αυτές κατέστρεψαν κάθε τάξη στην κοινωνία, για να υψώσουν πάνω στα ερείπιά τους το θρόνο του Βασιλιά του Ισραήλ. Τότε θα χρειαστεί να τους απομακρύνουμε από το δρόμο του, στον οποίο δεν πρέπει να υπάρχει ούτε το ελάχιστο εμπόδιο.

Πρωτόκολλο Εικοστό Τέταρτο

Και για να γνωρίζει και να αγαπά ο λαός το Βασιλιά του, είναι αναγκαίο αυτός να συνεννοείται με τους υπηκόους του στις δημόσιες πλατείες. Αυτό επιφέρει την αναγκαία ένωση των δύο δυνάμεων, τις οποίες έχουμε χωρίσει σήμερα με τον τρόμο.

pisoapothnkoyrtina

πηγη
Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

50000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΣΑΙΤ ΤΗΣ ΑΙΘΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΥΡΗ ΓΝΩΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΝΑ ΕΝΘΥΜΗΘΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ!!!
ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟ ΣΕΒΑΣΜΟ!!!
https://www.aitherikigrafi.gr/keimena

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ : ΕΓΩ ΣΕ ΧΕΛΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΩ

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters