Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Κατάγεται η Ανθρωπότητα από την Εδέμ της Μεσοποταμίας ή από την Αφρική; Εξελικτική Δημιουργία







Κατάγεται η Ανθρωπότητα από την Εδέμ της Μεσοποταμίας ή από την Αφρική;

Εξελικτική Δημιουργία

Παρά την πεποίθηση όσων παρερμηνεύουν την Αγία Γραφή, ότι δήθεν ο Μεσοποτάμιος Αδάμ, εκτός απόΥποστατική Αρχή της ανθρωπότητας, ήταν επίσης και ο βιολογικός πρωτόπλαστος από τον οποίο προήλθε η ανθρωπότητα, η σύγχρονη γενετική, (όπως και η παλαιοντολογία), έχει ΗΔΗ αποδείξει, ότι η ανθρωπότητα ξεκίνησε από την Αφρική, χιλιάδες χρόνια πριν από τον Αδάμ. Ακόμα και η μέτρηση των κρανίων, δίνει μία ξεχωριστή γραμμή απόδειξης για την καταγωγή μας. Εκτός από τις αποδείξεις που έχουμε παρουσιάσει σε άλλο μας άρθρο, δείτε τις αποδείξεις και από ένα ξεχωριστό πρόγραμμα έρευνας:
.
Πού μπερδεύονται οι Δημιουργιστές


Η πεποίθηση όσων διαβάζουν την Αγία Γραφή με προχειρότητα, ή όσων προσκολλούνται σε ερμηνείες με βάση αρχαίες επιστημονικές υποθέσεις, ή αγνοώντας τις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης, είναι ότι ο πρώτος άνθρωπος και στον βιολογικό τομέα, (εκτός από τον πνευματικό), ήταν ο Αδάμ. Και επειδή ο Αδάμ έζησε στη Μεσοποταμία, όπως σαφώς μας το αναφέρει η Αγία Γραφή, πιστεύουν ότι εκεί δημιουργήθηκε και βιολογικά, ο πρώτος άνθρωπος. Και μια και ο Αδάμ έζησε πριν από 7.500 χρόνια, (το 5.500 π.Χ.), θεωρούν ότι τότε δημιουργήθηκε και η ανθρωπότητα. Μάλιστα με βάση το Εβραϊκό κείμενο, οι Προτεστάντες υπολογίζουν τον Αδάμ στο 4.000 π.Χ., και δίνουν στην ανθρωπότητα μόνο 6.000 χρόνια ιστορίας!
Σε άλλο σχετικό μας άρθρο, δείξαμε με σαφήνεια όλα εκείνα τα στοιχεία, που δείχνουν ότι ο Αδάμ έζησε πράγματι στη Μεσοποταμία, το 5.500 π.Χ. Και είναι πράγματι ο Αδάμ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ μας πατέρας, και βιολογικός πατέρας ενός μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας. Όμως, ως προς τη βιολογική καταγωγή ΟΛΗΣ της ανθρωπότητας, οι Δημιουργιστές κάνουν λάθος. Πλανώνται μη γνωρίζοντας ούτε την Αγία Γραφή, ούτε την επιστήμη!


Τι συνέβη στην πραγματικότητα;
Στην πραγματικότητα το δικό μας είδος ανθρώπου, (επειδή υπήρξαν και άλλα), δημιουργήθηκε από τον Θεό στην Αφρική, και όχι στη Μεσοποταμία. Και αυτό ως τώρα, το έδειχναν οι Παλαιοντολόγοι, από τα απολιθώματα ανθρώπων σαν κι εμάς που βρέθηκαν στην Αφρική, άνω των 100.000 ετών πριν, και άλλων τύπων ανθρώπου διαφορετικών από εμάς, πολύ αρχαιοτέρων. Πρόσφατα όμως, η Γενετική μπήκε στο παιχνίδι με ακόμα ισχυρότερα ντοκουμέντα, και απέδειξε οριστικά και αμετάκλητα την καταγωγή μας από την Αφρική!
Η διαδικασία της Εξέλιξης, κατευθύνθηκε από τον Θεό να διαμορφώσει τον πρώτο Χόμο Σάπιενς Σάπιενς στην Αφρικανική Ήπειρο, πάνω από 120.000 χρόνια πριν, (όπως γνωρίζουμε από τα απολιθώματά του). Από εκεί αυτός μετανάστευσε και κατοίκησε σε όλη τη γη. Και ένας από τους απογόνους του ήταν ο Μεσοποτάμιος Αδάμ, με τον οποίο ο Θεός πολιτεύτηκε πριν από 7.500 χρόνια στον Κήπο της Εδέμ, τον κατέστησε Υποστατική Αρχήτης ανθρωπότητας, και του ανέθεσε τη βασιλεία και την ιεροσύνη της κτίσης.
Όμως ο Αδάμ δεν ήταν μόνος του στον πλανήτη. Ήταν μόνος του στον Παράδεισο, πριν ο Θεός του χαρίσει την Εύα. Αλλά στην γύρω περιοχή της Μεσοποταμίας, υπήρχαν ήδη πριν από αυτόν, λαοί ολόκληροι! Περισσότερα όμως γι' αυτό, και για το πώς συμβιβάζεται με το θέμα της σωτηρίας μας, έχουμε γράψει σε άλλο άρθρο. Εδώ θα δούμε τις επιστημονικές αποδείξεις, (που δεν χωρούν αμφιβολία), για την καταγωγή του ανθρώπου από την Αφρική.


Η ιστορία της ανθρωπότητας γραμμένη στα γονίδια
Πράγματι υπάρχει τρόπος σίγουρος και ξεκάθαρος, για να μάθουμε την ιστορία της ανθρωπότητας με τέτοια ακρίβεια, που οι παλιότερες γενιές δεν θα φαντάζονταν ποτέ!
Κάθε άνθρωπος έχει ένα ΜΟΝΑΔΙΚΟ γενετικό υλικό, διαφορετικό από όλους τους άλλους. Το DNA των κυττάρων του, δηλαδή ο γενετικός του κώδικας, (οι οδηγίες κατασκευής του), είναι γραμμένες σε κάθε του κύτταρο. Και κάθε άνθρωπος που γεννιέται, κληρονομεί από τον πατέρα του και από τη μητέρα του, μέρος του γενετικού τους υλικού. Κάποια γονίδια τα παίρνει από τον πατέρα του, και κάποια από τη μητέρα του. Αυτό του δίνει τη μοναδική του "φόρμα" του γενετικού του υλικού, με τέτοιο συνδυασμό που δεν μοιάζει με κανενός άλλου ανθρώπου (εκτός αν έχει δίδυμο αδελφό με το ίδιο αυτό υλικό).
Παράλληλα όμως, στον κάθε άνθρωπο, εκτός από τον μοναδικό συνδυασμό γονιδίων από τον πατέρα του και από τη μητέρα του, υπάρχουν και κάποιες μεταλλάξεις στο γενετικό του υλικό, που εμφανίζονται για πρώτη φορά σε άνθρωπο. Αυτές οι μεταλλάξεις, παραμένουν στο γενετικό του υλικό, και συχνά μεταδίδονται στους απογόνους του.
Εάν λοιπόν ακολουθήσουμε τις μεταλλάξεις αυτές σε διάφορους πληθυσμούς, μπορούμε να βρούμε από ποια περιοχή ξεκίνησαν οι μεταλλάξεις αυτές, και να ακολουθήσουμε αντίστροφα την πορεία αυτή, ώστε να δούμε τι μετακινήσεις πληθυσμών έγιναν στην ιστορία, και να βρούμε με τον τρόπο αυτό την καταγωγή του κάθε πληθυσμού, ακόμα και της ανθρωπότητας ολόκληρης!
Για να γίνει μια τέτοια ιχνηλάτιση της ιστορίας, χρειάζεται κατ' αρχήν να μπορούμε να αναλύσουμε το γενετικό κώδικα των ανθρώπων που θέλουμε να ελέγξουμε, και να τον συγκρίνουμε με διάφορους πληθυσμούς. Και το σημαντικότερο, χρειάζεται να υπάρχει στον γενετικό μας κώδικα κάποιο σημείο, που να μεταβιβάζεται είτε ΜΟΝΟ από άνδρα σε άνδρα, είτε ΜΟΝΟ από γυναίκα σε γυναίκα. Γιατί διαφορετικά, με το "ανακάτεμα" του γενετικού υλικού του πατέρα και της μητέρας, θα σβήνονταν τα ίχνη αυτά. Αν όμως βρίσκαμε κάποιο σημείο στον γενετικό κώδικα του άνδρα, και αντίστοιχα της γυναίκας, που μεταβιβάζεται ΜΟΝΟ στα άτομα του ιδίου φύλου της γενιάς τους, μπορούμε να ακολουθήσουμε πίσω - πίσω αυτή τη γενιά, και να εντοπίσουμε ΟΛΕΣ τις μεταλλάξεις που συνέβησαν στην ιστορία, στο τμήμα αυτό του DNA, και τον τόπο που συνέβησαν αυτές!
Υπάρχουν άραγε τέτοια τμήματα στον γενετικό κώδικα του ανθρώπου;
Και βέβαια υπάρχουν! Και στον άνδρα, και στη γυναίκα, υπάρχουν τμήματα του Γενετικού Κώδικα, που ΔΕΝ μεταβιβάζονται από μητέρα σε γιο, αλλά μόνο από μητέρα σε κόρη. Και αντίστοιχα, άλλα τμήματα, που μεταβιβάζονται ΜΟΝΟ από πατέρα σε γιο, και όχι σε κόρη. Στις ακόλουθες εικόνες που πήραμε από το περιοδικόScience Illustrated Ιανουαρίου 2006 σελ. 29, μπορείτε να δείτε τα τμήματα αυτά:




 



Το φύλο καθορίζεται από 2 χρωμοσώματα. Οι γυναίκες έχουν δύο σχήματος Χ. Οι άνδρες ένα σχήματος Χ και ένα σχήματος Υ.Άνδρες: ΧΥ
Γυναίκες: ΧΧ





Το Χρωμόσωμα Υ ακολουθεί τη γενεαλογική γραμμή τού άνδραΚάθε άνθρωπος έχει δύο χρωμοσώματα που καθορίζουν το φύλο του. Ενώ οι γυναίκες παίρνουν από ένα χρωμόσωμα σχήματος Χ από κάθε γονέα τους, οι άνδρες παίρνουν ΠΑΝΤΑ ένα χρωμόσωμα Χ από τη μητέρα τους, και ένα σχήματος Υ από τον πατέρα. Επειδή οι γυναίκες δεν το έχουν, δεν μπορούν να το δώσουν στα παιδιά τους, και έτσι δίνεται μόνο από τον πατέρα. Τα Μιτοχόνδρια ακολουθούν τη γενεαλογική γραμμή της γυναίκαςΤα μιτοχόνδρια είναι μικρά εργοστάσια ενέργειας μέσα στα κύτταρα, και παράγουν την ενέργεια των κυττάρων. Έχουν δικό τους DNA, το οποίο κληρονομείται ΜΟΝΟ από το ωάριο της μητέρας. Αυτό σημαίνει, ότι μόνο οι κόρες έχουν ωάρια, και μόνο αυτές μπορούν να το δώσουν στην επόμενη γενιά. Το DNA των μιτοχονδρίων των ανδρών, ΔΕΝ μεταβιβάζεται στα παιδιά τους. Έτσι, ακολουθώντας τα μιτοχόνδρια μπορούμε να βρούμε τη γυναικεία γενεαλογική γραμμή.




Στην επόμενη εικόνα, μπορείτε να δείτε πώς κληροδοτούνται τα χρωμοσώματα και τα μιτοχόνδρια στις γενιές των ανδρών και των γυναικών:
Εφ' όσον λοιπόν υπάρχουν στον γενετικό μας κώδικα τέτοια τμήματα που μας επιτρέπουν να ακολουθήσουμε τις μεταλλάξεις τους στις γενιές των ανθρώπων μέχρι την αφετηρία τους, ΠΡΑΓΜΑΤΙ ένα τέτοιο πρόγραμμα έρευνας, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πορεία, και ήδη έχει δώσει αναμφισβήτητα αποτελέσματα!


Απόδειξη για την προαδαμιαία Αφρικανική καταγωγή του ανθρώπου
Ένα μεγάλο ερευνητικό πρόγραμμα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη, υπό την ηγεσία του γενετιστή Spencer Wells, με το όνομα: Γονιδιογραφικό Πρόγραμμα (Genographic Project). Πίσω από τον Wells βρίσκονται τρεις οργανισμοί: Η αμερικανική Εθνική Γεωγραφική Εταιρεία, η IBM που συντονίζει και αναλύει τα δεδομένα, και τέλος το Οικογενειακό Ίδρυμα Waitt, που χρηματοδοτεί το πρόγραμμα με 40.000.000 δολάρια.
Ήδη έχουν αρχίσει προ πολλού να λαμβάνονται δείγματα αίματος από αυτόχθονες πληθυσμούς του πλανήτη, που σε διάστημα 5 ετών θα φθάσουν τα 100.000 δείγματα αίματος, επιτρέποντας έτσι τεράστια ακρίβεια στην ανάλυση προέλευσης των πληθυσμών. Μάλιστα μπορεί ο καθένας από εμάς, να μάθει με ακρίβεια τη γραμμή καταγωγής του, στέλνοντας στους επιστήμονες του προγράμματος αυτού, ένα δείγμα από το εσωτερικό του στόματός του ανώδυνα και εύκολα, επικοινωνώντας με τους υπευθύνους του προγράμματος.
Επειδή λοιπόν ΗΔΗ έχουμε τα πρώτα αποτελέσματα, για τις μεταναστεύσεις πληθυσμών, θα τα παρουσιάσουμε στη συνέχεια σε δύο εικόνες - χάρτες, έναν για την Ευρασία, και έναν για την Αμερικανική Ήπειρο. Εκεί μπορείτε να παρακολουθήσετε πώς διαδόθηκαν μέσω μεταναστεύσεων οι βασικές μεταλλάξεις που φέρουν όλοι σχεδόν οι μη Αφρικανοί κάτοικοι του πλανήτη, ενώ οι Αφρικανοί ΔΕΝ τις φέρουν όλοι. Αυτό δείχνει ότι ΚΑΠΟΙΟΙ από τους Αφρικανούς που είχαν τις μεταλλάξεις αυτές, μετανάστευσαν έξω από την Αφρική, και είναι οι πρόγονοι ΟΛΩΝ των ανθρώπων που ζουν σήμερα.
(Προσοχή! Στις δύο παρακάτω εικόνες, που πήραμε από το περιοδικό Science Illustrated, ο σχεδιαστής της εικόνας κατονομάζει τους πρώτους αυτούς Αφρικανούς προγόνους μας "Αδάμ" και "Εύα" ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ, και όχι επειδή πραγματικά τους συγχέει με τους Βιβλικούς πρωτοπλάστους σε καθ' ομοίωσιν ζωή. Έχουμε ήδη αναφέρει ότι ο Αδάμ ήταν μεταγενέστερος αυτών, και στην πραγματικότητα ήταν Μεσοποτάμιος, που έζησε το 5.500 π.Χ.)
Ακολουθούν οι δύο εικόνες με τα ντοκουμέντα των μεταλλάξεων, των πληθυσμιακών μεταναστεύσεων και της καταγωγής μας από την Αφρική:
Στις δύο αυτές εικόνες, με μπλε βέλος είναι η πορεία των ανδρικών γενεαλογιών και μεταλλάξεων, και με μπεζ βέλος, η πορεία των γυναικείων γενεαλογιών και μεταλλάξεων. Εδώ μπορείτε να δείτε και τις συγκεκριμένες μεταλλάξεις που συνέβησαν, και πού συνέβησαν.
Τα ντοκουμέντα του προγράμματος αυτού, είναι υπέρ αρκετά για όποιον ζητάει πραγματικά αποδείξεις, για την αληθινή προέλευση της ανθρωπότητας. Οι αποδείξεις είναι πλέον ξεκάθαρες και συντριπτικές, ώστε να πάψουν οι Χριστιανοί να θεωρούν τον Αδάμ ως ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ πατέρα όλης της ανθρωπότητας. Είναι καιρός να κατανοήσουν όλοι, ότι ο Αδάμ είναι μεν βιολογικός πατέρας ενός μεγάλο μέρους της ανθρωπότητας, όχι όμως όλων των ανθρώπων. Αλλά ότι είναι πρωταρχικά ο πνευματικός μας πατέρας.


Για περισσότερες πληροφορίες επ' αυτού
[1] https://www9.nationalgeographic.com/genographic/index.html
[2] http://domino.research.ibm.com/comm/pr.nsf/pa...yyuru.html
[3] http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/4435009.stm
[4] http://news.nationalgeographic.com/news/2003/...nghis.html
[5] http://www.bbc.co.uk/history/programmes/blood...s_01.shtml
[6] http://terresacree.org/parents.htm
[7] http://www.scienceillustrated.gr/index.php


Τα επιστημονικά στοιχεία και όλες οι εικόνες του άρθρου, λήφθηκαν από το περιοδικό Science IllustratedΙανουαρίου 2006, σελ. 26-33, το οποίο συνιστούμε να δείτε για πληρέστερα στοιχεία.
Άλλα σχετικά άρθρα μας: Αποδείξεις από τη γλωσσολογία για την Αφρικάνικη καταγωγή μας <> Η αρχαιότερη προγονική μας φυλή <> Ανθρώπινα ίχνη 164.000 ετών στη Νότια Αφρική
ΠΗΓΗhttp://exeldim.site40.net/genetiki/katagwgi_afriki.htm

http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2013/06/blog-post_5819.html

Η εξάπλωση του «χόμο σάπιενς» στον πλανήτη Γη

Υπάρχουν πραγματικά φυλές; Ο σύγχρονος άνθρωπος εκτόπισε τα άλλα είδη του ανθρώπινου γένους ή είναι το αποτέλεσμα της διασταύρωσης ειδών, όπως οι άνθρωποι του Νεάντερνταλ και οι «χόμο ερέκτους»; Σύγχρονες έρευνες Γενετικής φέρνουν πιο κοντά τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά





Οι γενετιστές παρακολουθούν την πορεία των αρχαίων μεταναστεύσεων, εξετάζοντας γενετικά γνωρίσματα των χρωμοσωμάτων Y ανθρώπων από όλο τον κόσμο. Τέτοια γνωρίσματα, όπως το M168 ή το M89, προσδιορίζουν τη σειρά απογόνων. Οικοδομώντας ένα εξελικτικό δέντρο βασισμένο στα γενετικά γνωρίσματα πολλών εν ζωή ανθρώπων, οι ερευνητές προσδιορίζουν την ηλικία κάθε σειράς απογόνων

                                                        

Πριν από πενήντα έως εξήντα χιλιάδες χρόνια, μια μικρή ομάδα Αφρικανών - μερικές εκατοντάδες έως μερικές χιλιάδες - διέσχισε τη στενή θαλάσσια λωρίδα που χωρίζει την Αφρική με την αραβική χερσόνησο χρησιμοποιώντας μικρές πρωτόγονες βάρκες, κάνοντας ένα ταξίδι δίχως γυρισμό. Ο λόγος που εγκατέλειψαν τη γη όπου γεννήθηκαν δεν είναι γνωστός. Ισως να άλλαξε το κλίμα, ίσως η τροφή να μην έφτανε. Εκείνο που είναι γνωστό με βεβαιότητα είναι ότι αυτοί οι πρώτοι ταξιδευτές που βγήκαν από την Αφρική κουβάλησαν μαζί τους τα φυσικά χαρακτηριστικά και τις ικανότητες που διέθεταν και βρίσκονται στη βάση των χαρακτηριστικών των σύγχρονων ανθρώπων, δηλαδή μεγάλους εγκεφάλους και δυνατότητα για ανάπτυξη γλώσσας.
Ξεκινώντας από τον πρόχειρο καταυλισμό τους στην ασιατική ήπειρο, στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Υεμένη, ξεκίνησαν ένα ταξίδι διάρκειας δεκάδων χιλιάδων ετών, στο τέλος του οποίου οι απόγονοί τους είχαν επεκταθεί σε ολόκληρη την Ασία και την Ευρώπη και μέσω φυσικών γεφυρών που σχηματίζονται το χειμώνα είχαν περάσει στην Αμερική, φτάνοντας ως το νοτιότερο άκρο της, τη Γη του Πυρός.
Ανιχνεύοντας το παρελθόν
Οι επιστήμονες ανακαλύπτουν και μελετούν τις διαδρομές αυτές μέσα από τα ευρήματα με μορφή απολιθωμένων οστών, πέτρινων αιχμών δοράτων κτλ. Ομως, τα ευρήματα αυτά είναι σχετικά σπάνια και δε βοηθούν να σχηματιστεί μια πλήρης και λεπτομερής εικόνα. Γι' αυτό, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, η Βιολογία ήρθε σε βοήθεια της Παλαιοανθρωπολογίας, γεμίζοντας τα κενά και δίνοντας απαντήσεις σε ερωτήματα γύρω από τις πρώτες μεταναστεύσεις του σύγχρονου ανθρώπου.

Περίπου όλο το DNA μας (99,9% των 3 δισεκατομμυρίων νουκλεοτιδίων που απαρτίζουν το ανθρώπινο γονιδίωμα) είναι πανομοιότυπο μεταξύ όλων των ανθρώπων. Είναι όμως εκείνο το 0,1% που μπορεί να διηγηθεί την ιστορική προέλευση κάθε ανθρώπου και ανθρώπινου πληθυσμού πάνω στη Γη. Μια σύγκριση του γονιδιώματος των Ανατολικοαφρικάνων και των Ινδιάνων ιθαγενών της Αμερικής μπορεί να δώσει κρίσιμα στοιχεία για τη γενεαλογία του ανθρώπου και την πορεία εξάπλωσής του σε όλες τις ηπείρους. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, το DNA που μεταφέρεται από τη μητέρα στα παιδιά της μέσω των μιτοχονδρίων, ή από τον πατέρα στον γιο μέσω του χρωμοσώματος Y, λειτουργούσε για τους γενετιστές ως το αντίστοιχο των απολιθωμένων βημάτων. Στις τελευταίες ερευνητικές τους προσπάθειες, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογική εξέλιξη, οι επιστήμονες διεύρυναν τον ορίζοντά τους, πέρα από τις απομονωμένες λωρίδες DNA, στον έλεγχο χιλιάδων νουκλεοτιδίων διασπαρμένων σε ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα.
Η ρίζα στην Αφρική
Αυτός ο ευρύς έλεγχος ομοιοτήτων και διαφορών επέτρεψε το σχηματισμό ενός παγκόσμιου χάρτη μεταναστεύσεων με πρωτοφανείς λεπτομέρειες. Οι τελευταίες έρευνες επιβεβαιώνουν τη θεωρία ότι ο σύγχρονος άνθρωπος εμφανίστηκε στην Αφρική και δείχνουν πώς αυτή η ήπειρος λειτούργησε ως δεξαμενή γενετικής ποικιλότητας, που διέρρευσε λίγο λίγο στον υπόλοιπο κόσμο. Το οικογενειακό γενετικό δέντρο του σύγχρονου ανθρώπου ξεκινά με τη φυλή Σαν της Αφρικής στη ρίζα του και καταλήγει με τους Ινδιάνους της Νότιας Αμερικής και τους Πολυνήσιους του Ειρηνικού Ωκεανού στα νεότερα κλαδιά του.
Η μελέτη της ανθρώπινης γενετικής ποικιλότητας άρχισε την περίοδο του Α` Παγκοσμίου Πολέμου, όταν δύο γιατροί που εργάζονταν στη Θεσσαλονίκη διαπίστωσαν ότι οι ομάδες αίματος των στρατιωτών από διάφορες εθνότητες που στρατοπέδευαν τότε στην πόλη είχαν διαφορετικές αναλογίες, που εξαρτώνταν από την εθνικότητά τους. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1950, ο Λουίτζι Λούκα Καβάλι - Σφόρτσα έβαλε τις βάσεις της μελέτης των γενετικών διαφορών μεταξύ των πληθυσμών, εξετάζοντας τις πρωτεΐνες των διαφορετικών ομάδων αίματος. Οι διαφορές στις πρωτεΐνες αντανακλούν διαφορές στα γονίδια που τις κωδικοποιούν.
Το 1987, οι Ρ. Καν και Α. Γουίλσον δημοσίευσαν μια έρευνα - ορόσημο βασισμένη στο DNA των μιτοχονδρίων (οργανέλλων που παράγουν ενέργεια μέσα στο κύτταρο) και τα οποία κληρονομούνται στη μητρική γραμμή. Διαπίστωσαν ότι άνθρωποι από διαφορετικούς πληθυσμούς του πλανήτη φαίνονταν να κατάγονται όλοι από μιαν Αφρικανή γυναίκα που έζησε πριν από 200.000 χρόνια. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι η γυναίκα αυτή ήταν η πρώτη γυναίκα του σύγχρονου ανθρώπινου είδους, αλλά απλώς ότι μόνο οι απόγονοί της έτυχε να επιβιώσουν στο πέρασμα των αιώνων.
Ο σχετικά γρήγορος και προβλέψιμος ρυθμός «ουδέτερων» (που δεν είναι ούτε ωφέλιμες, ούτε βλαβερές) μιτοχονδριακών μεταλλάξεων κάνουν τις οργανέλλες αυτές να λειτουργούν σαν μοριακά ρολόγια. Μετρώντας τις διαφορές στον αριθμό των μεταλλάξεων (τους χτύπους του ρολογιού) μεταξύ δύο ομάδων, ή δύο σειρών απογόνων, οι ερευνητές μπορούν να κατασκευάσουν το γενετικό δέντρο που δείχνει τον κοινό πρόγονο. Η σύγκριση του μήκους κάθε σειράς απογόνων, που προέρχονται από διαφορετικές περιοχές του πλανήτη, επιτρέπει την οικοδόμηση της χρονικής ακολουθίας των ανθρώπινων μεταναστεύσεων.
Συγκλίνοντα ευρήματα
Από το 1987 και μετά, η τράπεζα πληροφοριών της ανθρώπινης ποικιλότητας ενσωμάτωσε τις μεταλλάξεις που εμφανίζονται στο χρωμόσωμα Y, εκείνο, δηλαδή, που κληρονομείται στην πατρική γραμμή. Το χρωμόσωμα αυτό περιέχει δεκάδες εκατομμύρια νουκλεοτίδια, σε σχέση με τα 16.000 νουκλεοτίδια του DNA των μιτοχονδρίων, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιαστεί η ικανότητα των ερευνητών να διακρίνουν τις διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπινους πληθυσμούς. Ερευνες που δημοσιεύτηκαν τους τελευταίους μήνες διεύρυναν ακόμα περισσότερο το πεδίο μελέτης, αξιοποιώντας ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα.
Τα νέα ευρήματα από την πλευρά της Γενετικής φαίνεται να επιβεβαιώνουν προηγούμενες ανθρωπολογικές, αρχαιολογικές, γλωσσολογικές και βιολογικές έρευνες, σύμφωνα με τις οποίες ο «χόμο σάπιενς» («άνθρωπος ο σοφός»), δηλαδή ο σύγχρονος άνθρωπος, εμφανίστηκε στην Αφρική. Από κει μια μικρή ομάδα του νέου είδους πέρασε στην Ασία, αυξήθηκε σε μέγεθος μέχρι που ένα τμήμα αυτού του πληθυσμού να αποσπαστεί και να μετακινηθεί μακρύτερα, μια διαδικασία που επαναλήφθηκε πάλι και πάλι, ωσότου αποικίστηκε ολόκληρος ο πλανήτης. Αυτοί οι οδοιπόροι οδήγησαν σταδιακά στην εξαφάνιση τα πιο αρχαϊκά είδη του γένους χόμο (άνθρωπος), όπως ο άνθρωπος του Νεάντερνταλ και ο «χόμο ερέκτους» («άνθρωπος ο όρθιος»), χωρίς να γίνει παρά ελάχιστη διασταύρωση μεταξύ των πληθυσμών.
Η αντίπαλη θεωρία, γνωστή ως υπόθεση των πολλών περιοχών, ισχυριζόταν ότι οι ανθρώπινοι πληθυσμοί που προέρχονταν από τον «χόμο ερέκτους» εξελίχτηκαν στο πέρασμα 1,8 εκατομμυρίων ετών στην Αφρική, στην Ευρώπη και την Ασία και σταδιακά σχημάτισαν τον «χόμο σάπιενς». Περιστασιακές διασταυρώσεις μεταξύ των διαφόρων σειρών απογόνων εξασφάλισαν ότι οι ανθρώπινοι πληθυσμοί δεν απέκλιναν, ώστε να σχηματίσουν διαφορετικά βιολογικά είδη. Αν και λίγοι υποστηρίζουν τη θεωρία αυτή στην αρχική της μορφή, παραμένουν επιστήμονες που υποστηρίζουν ορισμένες παραλλαγές της.
Οριστική απάντηση στο ζήτημα αναμένεται να δοθεί μέσα στην επόμενη χρονιά, με την ολοκλήρωση του Σχεδίου Γονιδιώματος του Νεάντερνταλ, που χρησιμοποιεί βιολογικά υπολείμματα αυτού του ξαδέρφου του σύγχρονου ανθρώπου, για να καταγράψει τον πλήρη γενετικό του κώδικα. Πάντως, τα προκαταρκτικά αποτελέσματα φαίνεται επίσης να υποστηρίζουν τη θεωρία της εξόδου από την Αφρική και όχι την υπόθεση πολλών περιοχών.
Διαφορές που αναδεικνύουν την ομοιότητα
Η μελέτη του παγκόσμιου ανθρώπινου γονιδιακού χάρτη, που δείχνει τη μεγαλύτερη ποικιλότητα στην Αφρική και σταδιακή μείωσή της όσο απομακρυνόμαστε, χωρίς να υπάρχει κάποια οξεία γενετική διαφορά ακόμα και ανάμεσα σε πληθυσμούς με σημαντικές διαφορές στην εμφάνιση (χρώμα, χαρακτηριστικά προσώπου κτλ.), αδυνατίζει την έννοια της φυλής και αναδεικνύει τους βιολογικούς δεσμούς των ανθρώπων όπου Γης. Πρόσφατη μελέτη συμπεραίνει, άλλωστε, ότι σε εξέλιξη βρίσκεται ακόμα η διαδικασία της φυσικής επιλογής για την προσαρμογή των ανθρώπων στις νέες περιοχές κατοικίας μακριά από την Αφρική (π.χ. Ευρώπη), με αναπροσαρμογή του χρώματος του δέρματος, των θυλακίων των τριχών (που παράγουν τον ιδρώτα) και της αντίστασης σε ασθένειες, έτσι ώστε να αντιστοιχηθούν καλύτερα στη διαφορετική ηλιοφάνεια, στα τρόφιμα και τα παθογόνα της περιοχής.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»
http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3032.html

To «CSI Homo Sapiens» ξαναγράφει την Προϊστορία

Γενετικά μυστικά του ανθρώπου κατάφεραν να ξεκλειδώσουν οι επιστήμονες χάρη σε μια ευρηματική μέθοδο ανάλυσης του DNA
Πριν από 74.000 χρόνια μια έκρηξη ηφαιστείου μείωσε δραματικά τον αριθμό των ανθρώπων. Τώρα, με μεθόδους που θυμίζουν CSI, βρίσκουμε το τι συνέβη πριν και μετά την έκρηξη
Homo sapiens
Πριν από 70.000 - 80.000 χρόνια η μετανάστευσή τους από την Αφρική

<b>Homo sapiens</b><br>Πριν από 70.000 - 80.000 χρόνια η μετανάστευσή τους από την Αφρική

Ως την προηγούμενη δεκαετία οι απανωτές ανακαλύψεις νέων οστών ανθρωπίδων είχαν διαμορφώσει μια σχεδόν κυρίαρχη θεωρία για την προέλευσή μας: Οι μακρινοί πρόγονοι του «έξυπνου ανθρώπου» - του Homo sapiens - εγκατέλειψαν τη Μαύρη Ηπειρο σε μια περίοδο κλιματικής αλλαγής, περίπου 60.000 πριν, για να εξαπλωθούν σε όλες τις ηπείρους. Στη Δ. Ασία και στην Ευρώπη συνάντησαν τα πιο μεγαλόσωμα αλλά και «κουτότερα» ξαδέλφια τους, τους Νεάντερταλ, που είχαν μεταναστεύσει από 200.000 ως και 300.000 χρόνια νωρίτερα. Η γειτνίαση των δύο συγγενών υπήρξε άκρως προβληματική, με αποτέλεσμα οι Νεάντερταλ να ξεριζωθούν από την Ευρώπη, να καταφύγουν στη Β. Ρωσία και εκεί να αφανιστούν, περίπου 30.000 χρόνια πριν από σήμερα. Εκτοτε «η Γη είναι δική μας».
Το πώς ακριβώς ο Homo sapiens σφετερίστηκε τα εδάφη του Νεάντερταλ και γιατί εξελίχθηκε πνευματικά τόσο πολύ ώστε να περάσει από την τεχνογνωσία του κυνηγού σε εκείνη του αγρότη και του μεταλλουργού είναι κάτι που παραμένει σχεδόν μυστήριο. Ιδίως όταν φημισμένοι γενετιστές, όπως οι καθηγητές του αμερικανικού Πανεπιστημίου της Γιούτα, Lynn Jorde και Henry Harpending, υποστηρίζουν ότι κατά την οριστική έξοδό τους από την Αφρική οι Homo sapiens είχαν πληθυσμό το πολύ 10.000 ατόμων - δηλαδή, τα 7 δισεκατομμύρια που τώρα κατακλύζουν τον πλανήτη προέρχονται... από ένα και μοναδικό χωριό!

Η έκρηξη του Τόμπα
Από το 1993 και μετά, μια εξήγηση προτάθηκε για το φαινόμενο, μια εξήγηση που απαντούσε τόσο στην αρχική μείωση του πληθυσμού όσο και στη μετέπειτα ταχύτατη διαφοροποίηση των επιζησάντων, στην επιτυχή διασπορά τους, στην πληθυσμιακή τους έκρηξη μεταξύ των 35.000 και των 28.000 ετών πριν από σήμερα και στη ραγδαία βελτίωση των εργαλείων και των τεχνικών τους: Περίπου 74.000 χρόνια πριν από σήμερα, εκεί που τώρα βρίσκεται η λίμνη Τόμπα της Σουμάτρας, στην Ινδονησία, εξερράγη το ισχυρότερο ηφαίστειο της γήινης ιστορίας. Το μάγμα που εκτόξευσε είχε όγκο διπλάσιο εκείνου του όρους Εβερεστ των Ιμαλαΐων και σκέπασε με στρώμα στάχτης 15 εκατοστών το σύνολο της Ν. Ασίας, φθάνοντας δυτικά ως και την Αραβική Χερσόνησο και ανατολικά ως και τη θάλασσα της Κίνας. Το χειρότερο είναι ότι σκοτείνιασε τον ουρανό για δύο δεκαετίες και έριξε απότομα τη θερμοκρασία, εκκινώντας μία χιλιετία παγωνιάς.
Η εξήγηση αυτή συνάντησε αρκετές αντιδράσεις, κυρίως από μετεωρολόγους που δεν πείθονταν ότι η έκρηξη του Τόμπα ήταν αυτή που έφερε την τελευταία εποχή παγετώνων, αλλά και από κάποια παράξενα παλαιοντολογικά ευρήματα: Στην περιοχή Jwalapuram της Νότιας Iνδίας, σε απόσταση 2.000 χιλιομέτρων από την Τόμπα, βρέθηκαν κάτω από τη στάχτη 1.800 λίθινα εργαλεία, όμοια με τα οβάλ λίθινα εργαλεία της Αφρικής. Παρομοίως, στην κοιλάδα Lenngong της Μαλαισίας, βρέθηκαν λίθινα εργαλεία που τοποθετούνται 74.000 χρόνια πριν από σήμερα. Ποιοι τα είχαν κατασκευάσει; Αν η κρατούσα ή θεωρία ίσχυε, θα έπρεπε να αποκλείσουμε τους Homo sapiens - που υποτίθεται ότι ήταν ακόμη στην Αφρική. Αλλά τότε, ποιοι; Οι Homo erectus που είχαν φθάσει στην Ινδία περίπου 700.000 χρόνια πριν από σήμερα; Μα εκείνοι ήταν... «αστοιχείωτοι» και κατασκεύαζαν πολύ απλούστερα εργαλεία.
Μια νέα υποψία γεννήθηκε το 2009, όταν οι ειδικοί αποφάνθηκαν ότι τα λείψανα παλαιο-Πυγμαίων που είχαν βρεθεί το 2003 στο νησί Flores της Ινδονησίας ανήκαν σε ένα άγνωστο ως τότε είδος ανθρωποειδούς, τον Homo floresiensis. Δίπλα στα οστά αυτών των νάνων («Χόμπιτ» τούς ονομάζουν χαρακτηριστικά τα διεθνή ΜΜΕ) υπήρχαν λίθινα εργαλεία που τοποθετούνται από 94.000 ως 12.000 χρόνια πριν από σήμερα. Ωστόσο το είδος αυτό των νανο-ανθρώπων φαίνεται ότι είχε φθάσει στο νησί 100.000 χρόνια πριν από σήμερα και είχε παραμείνει εκεί απομονωμένο.

Η σπηλιά των αρκούδων


Το 2010 συγκλόνισε τους απανταχού παλαιοντολόγους με ακόμη ένα απρόσμενο εύρημα: Σε μια σπηλιά του όρους Αλτάι της Σιβηρίας, σε μια περιοχή όπου γνωρίζαμε ότι είχαν συνυπάρξει οι τελευταίοι των Nεάντερταλ με τους Homo sapiens, βρέθηκε το οστό από δάχτυλο νέας, που πιθανότατα είχε αφήσει την τελευταία της πνοή περίπου 40.000 χρόνια πριν από σήμερα.
Η σπηλιά - την οποία οι Ρώσοι ονόμαζαν Ντενίσοβα, από το όνομα του ερημίτη Οσίου Διονυσίου που την κατοίκησε, και οι ντόπιοι Αγιου-τάς (αρκουδόβραχο) - έχει τουλάχιστον 22 στρώματα και ακόμη ανασκάπτεται. Εικάζοντας λόγω της ηλικίας ότι έχει να κάνει με Νεάντερταλ, αλλά μη έχοντας τίποτε περισσότερο για να βασιστεί, ένας από τους ρώσους παλαιοντολόγους έστειλε το δαχτυλάκι στο Ινστιτούτο Εξελικτικής Ανθρωπολογίας της Λειψίας. Εκεί, η ομάδα του Svante Pääbo εξήγαγε από το οστό το μιτοχονδριακό DNA του (mtDNA) και συνέκρινε τα «γενετικά του γράμματα» (τα ζεύγη των βάσεών του) με εκείνα του Homo sapiens αλλά και του Νεάντερταλ. Το αποτέλεσμα ήταν εκκωφαντικό: Το mtDNA της Ντενίσοβα διέφερε από το δικό μας κατά σχεδόν διπλάσιες θέσεις «γραμμάτων» απ' ό,τι εκείνο του Νεάντερταλ. Ανήκε δηλαδή σε ένα τρίτο είδος ανθρώπων, που εφεξής ονομάστηκαν Ντενίσοβα.
Οι αναλύσεις του DNA συνεχίστηκαν, καθώς μετά το δαχτυλάκι βρέθηκαν και δύο φρονιμίτες. Το πρώτο που προέκυψε από τις συγκρίσεις ήταν ότι ο τελευταίος κοινός πρόγονος των Ντενίσοβα, των Νεάντερταλ και των Homo sapiens έζησε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Αρα υπήρξε μια ακόμη παλαιότερη «έξοδος από την Αφρική», ξεχωριστή τόσο από εκείνες των Νεάντερταλ και των Homo sapiens όσο και από εκείνη του Homo erectus (πριν από 1,9 εκατομμύρια χρόνια) ή του Homo heidelbergensis (πριν από 466.000 χρόνια). Το δεύτερο πολύ σημαντικό εύρημα ήταν ότι τόσο οι Νεάντερταλ όσο και οι Ντενίσοβα είχαν ζευγαρώσει επανειλημμένως με το δικό μας είδος.

Τα γενετικά μυστικά μας
Η μορφολογική μελέτη των δοντιών επιβεβαίωσε τη διάκριση μεταξύ των Ντενίσοβα και των Νεάντερταλ. Αλλά η πλήρης αποκρυπτογράφηση του γονιδιώματος - που τελείωσε εφέτος και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science» της 30ής Αυγούστου 2012 - ήταν ακόμη πιο αποκαλυπτική.
Η διεθνής ομάδα που ανέλαβε τη χαρτογράφηση της αλληλουχίας του γονιδιώματος είχε στα χέρια της «θραύσματα DNA», που μάλιστα λύνονταν σε μονά σκέλη μετά την εξαγωγή τους από το οστό. Επινόησαν λοιπόν μια νέα μέθοδο αλληλούχισης του DNA η οποία εξασφάλιζε την πιστότητα ανάγωνσης των «γραμμάτων» του. Το αποτέλεσμα ήταν από τα 10 milligram του οστού που είχαν στη διάθεσή τους να καταγράψουν έως και το 99,9% των θέσεων των νουκλεοτιδίων στο γονιδίωμα.
Τελικά εξήγαγαν έναν χάρτη εφάμιλλο σε ακρίβεια εκείνου του σύγχρονου ανθρώπου. Και τι μας έλεγε αυτός; Οτι οι Ντενίσοβα είχαν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων (όσα και εμείς, όχι 24 όπως οι χιμπαντζήδες), ότι είχαμε πάρει χωριστούς δρόμους πριν από 170.000 - 700.000 χρόνια, ότι πριν από 400.000 χρόνια ο πληθυσμός τους μειώθηκε δραματικά, ότι το χρώμα μαλλιών, ματιών και δέρματός τους ήταν το καφέ και ότι στους τωρινούς ανθρώπους της Ασίας και της Μελανησίας υπάρχει «αίμα Ντενίσοβα» σε ποσοστό 3% - 6%, με τη μεγαλύτερη επιμειξία στους Παπούα της Νέας Γουινέας και τη μικρότερη στους Χαν και στους Ντάι της Κίνας.
Αλλά τα πιο σημαντικά είναι αυτά που μένει να βρεθούν από την κατοπινή ενδελεχή εξέταση του καταλόγου γονιδιακών διαφορών που προέκυψαν. Ηδη οι ερευνητές εντοπίζουν διαφορές στα γονίδια που ευθύνονται για την καλωδίωση του νευρικού συστήματος, και μάλιστα σε ορισμένα που σχετίζονται με τον αυτισμό και τις διαταραχές λόγου. «Μας δελεάζει η εικασία ότι κρίσιμα χαρακτηριστικά της μετάδοσης της πληροφορίας μέσω των συνάψεων άλλαξαν στους σύγχρονους ανθρώπους» έγραψαν οι ερευνητές. «Η ομάδα μας και άλλοι ίσως μπορέσουν να αναλύσουν τις περισσότερες από αυτές τις διαφορές σε μία ή δύο δεκαετίες από σήμερα».
Και ίσως έτσι, από την ανάλυση των μακρινών προγονικών εξαδέλφων μας, όχι μόνο βρούμε το «τι μας συνέβη» αλλά φθάσουμε και σε θεραπείες που θα βελτιώσουν τη ζωή των απογόνων μας. Στα εργαστήρια της Λειψίας τα συρτάρια των λειψάνων έχουν ξανανοίξει και ετοιμάζονται να εφαρμόσουν την καινοφανή τους μέθοδο εξιχνίασης του DNA και σε άλλους «προγόνους». Μήπως θα έπρεπε να τους στείλουμε και τον δικό μας «αρχάνθρωπο των Πετραλώνων»;

ΥΓ.: Για την τελευταία δημοσίευση σχετικά με το DNA των Ντενίσοβα διαβάστε στοwww.nature.com/nature/journal/v468/n7327/abs/nature09710.html.
Για τις δικές μας ανθρωπίδες και τον «αρχάνθρωπο των Πετραλώνων» διαβάστε στοhttp://eaa.elte.hu/Valsamis.pdf.
http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2013/06/to-csi-homo-sapiens.html

Μιτοχονδριακή Εύα

Στον τομέα της γενετικής ο όρος Μιτοχονδριακή Εύα αναφέρεται στον πιο πρόσφατο κοινό μητρογραμμικό πρόγονο, από τον οποίο κατάγονται όλοι οι άνθρωποι. Περνώντας από μητέρα σε παιδί, το μιτοχονδριακό DNA (mtDNA) σε κάθε ζωντανό άτομο κατάγεται απευθείας από το δικό της. Η μιτοχονδριακή Εύα είναι το θηλυκό αντίστοιχο του Υ-Χρωμοσωμικού Αδάμ, ο πιο πρόσφατος κοινός μας πρόγονος της πατρικής γραμμής, αν και έζησαν με διαφορά χιλιάδων χρόνων μεταξύ τους.

Η μιτοχονδριακή Εύα γενικά υπολογίζεται να έζησε 200.000 χρόνια πριν,[1] πιθανότατα στην Ανατολική Αφρική,[2] όταν ο σύγχρονος άνθρωπος Homo sapiens sapiens αναπτυσσόταν ως είδος ξεχωριστό από τα υπόλοιπα ανθρώπινα είδη.
Η μιτοχονδριακή Εύα έζησε πολύ νωρίτερα από τη μετανάστευση εκτός Αφρικής, η οποία πιστεύεται ότι έλαβε μέρος ανάμεσα στα 95.000 και 45.000 χρόνια πριν.[3] Η χρονολόγηση της "Εύας" ήταν ένα χτύπημα στην υπόθεση πολλαπλής καταγωγής του σύγχρονου ανθρώπου και μια ώθηση στην υπόθεση ότι οι άνθρωποι προήλθαν σχετικά πρόσφατα από την Αφρική και επεκτάθηκαν από εκεί, αντικαθιστώντας πιο "αρχαϊκούς" ανθρώπινους πληθυσμούς, όπως οι Νεάντερταλ. Ως αποτέλεσμα, η τελευταία υπόθεση τώρα είναι η κυρίαρχη.

Πίνακας περιεχομένων

  [Απόκρυψη

Γυναικεία και μιτοχονδριακή καταγωγή[Επεξεργασία]


Μέσω της γενετικής παρέκκλισης ή επιλογής η θηλυκή γενεαλογία μπορεί να οδηγήσει πίσω σε ένα μοναδικό θηλυκό, όπως η Μιτοχονδριακή Εύα

Απλοποιημένη ανθρώπινη μιτοχονδριακή φυλογένεση
Χωρίς δείγμα DNA, δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθεί το πλήρες γονιδίωμα ενός ατόμου που πέθανε πριν από πολύ καιρό. Αναλύοντας το DNA των απογόνων, όμως,μπορούν να εκτιμηθούν κομμάτια του προγονικού DNA από τους επιστήμονες. Το Μιτοχονδριακό DNA(mtDNA) και το Υ χρωμόσωμα χρησιμοποιούνται ευρέως για να εντοπιστεί η καταγωγή με αυτόν τον τρόπο. Το mtDNA γενικά περνάει χωρίς επιμείξεις από τις μητέρες στα παιδιά και των δύο φύλων, κατά μήκος της μητρική γραμμής.[4][5] Η μητρική καταγωγή πηγαίνει πίσω στις μητέρες μας, στις μητέρες τους, μέχρι τη σύγκλιση όλων των θηλυκών γραμμών καταγωγής.
Οι κλάδοι ταυτοποιούνται με έναν ή περισσότερους δείκτες, οι οποίοι δίνουν στο μιτοχονδριακό DNA μία "υπογραφή" ή έναν "απλότυπο". Ο κάθε δείκτης είναι ένα ζεύγος βάσεων DNA, που προέκυψε από μια μονονουκλεοτιδική μετάλλαξη. Οι επιστήμονες κατατάσσουν τα αποτελέσματα από το μιτοχονδριακό DNA σε περισσότερο ή λιγότερο σχετικές ομάδες, με περισσότερους ή λιγότερους κοινούς προγόνους. Αυτό οδηγεί στην κατασκευή ενός οικογενειακού δέντρου DNA, στο οποίο οι κοινοί μας πρόγονοι όπως η Μιτοχονδριακή Εύα βρίσκονται στα σημεία διακλαδώσεων. Οι μεγάλοι κλάδοι λέγεται ότι ορίζουν μια απλοομάδα, και οι μεγαλύτεροι κλάδοι που περιέχουν πολλές απλοομάδες καλούνται "μακρο-απλοομάδες".
Ο μιτοχονδριακός κλάδος τον οποίο ορίζει η Μιτοχονδριακή Εύα είναι το ίδιο το είδος "Homo sapiens sapiens", ή τουλάχιστον ο σύγχρονος πληθυσμός, που υπάρχει τώρα. Παλαιότερες Εύες μπορούν επίσης να οριστούν εκτός του είδους, για παράδειγμα, μία που θα ήταν κοινός πρόγονος και για τη σύγχρονη ανθρωπότητα και για τους Νεάντερταλ, ή ακόμα πιο πίσω, μία "Εύα" πρόγονος σε όλα τα μέλη του γένους Homo και των χιμπαντζήδων του γένους Pan. Σύμφωνα με τη σύγχρονη ονοματολογία η απλοομάδα της Μιτοχονδριακής Εύας ήταν μέσα στην μακρο-απλοομάδα L, γιατί αυτή η μακρο-απλοομάδα περιέχει όλες τις ανθρώπινες μιτοχονδιακές γραμμές που έχουν επιβιώσει ως σήμερα.
Οι διαφορές του μιτοχονδριακού DNA ανάμεσα σε διαφορετικούς ανθρώπους μπορεί να χρησιμοποιηθεί, προκειμένου να υπολογιστεί ο χρόνος πίσω σε έναν κοινό πρόγονο, όπως η Μιτοχονδριακή Εύα. Αυτό συμβαίνει γιατί, πάνω σε οποιαδήποτε γραμμή καταγωγής, το μιτοχονδριακό DNA συσσωρεύει μεταλλάξεις με ρυθμό περίπου μία κάθε 3.500 χρόνια.[6]. Συγκεκριμένος αριθμός αυτών των εναλλαγών θα επιβιώσουν μέχρι τους σύγχρονους καιρούς και θα γίνουν αναγνωρίσιμες ως ξεχωριστές γραμμές καταγωγής. Την ίδια στιγμή μερικοί κλάδοι, συμπεριλαμβανομένου και μερικών πολύ παλαιών, εξαφανίζονται όταν το τελευταίο οικογενειακό μέλος σε έναν ξεχωριστό κλάδο δεν έχει κόρες.
Η μιτοχονδριακή Εύα είναι η πιο πρόσφατη κοινή πρόγονος της μητρικής γραμμής όλων των σύγχρονων ανθρώπων. Ο πιο πρόσφατος κοινός μας πρόγονος της μητρικής γραμμής είναι η πιο πρόσφατη μητέρα που έχει περισσότερες από μία κόρες με ζώντες απόγονους σήμερα. Ο αριθμός των μεταλλάξεων, που μπορούν να βρεθούν και ξεχωρίζουν τους σύγχρονους ανθρώπους καθορίζεται από δύο κριτήρια: πρώτα και πιο προφανώς, ο χρόνος πίσω σε αυτή, αλλά δεύτερον και λιγότερο προφανές οι ποικίλοι ρυθμοί με τους οποίους δημιουργούνται νέοι κλάδοι και εξαφανίζονται παλαιοί. Κοιτώντας τον αριθμό των διαφορετικών κλάδων σε αυτό το οικογενειακό δέντρο, και σε ποιες γεωγραφικές περιοχές υπάρχει η μεγαλύτερη ποικιλία των λιγότερο συσχετίσιμων κλάδων, μπορεί να προταθεί η περιοχή στην οποία ζούσε η Εύα.
Η ημερομηνία την οποία ζούσε η Εύα υπολογίζεται, βρίσκοντας τον πιο πρόσφατο κοινό πρόγονο ενός δείγματος γραμμών mtDNA. Το 1980 ο Brown πρότεινε πρώτος ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν έναν κοινό μιτοχονδριακό πρόγονο, που μπορεί να έζησε 140-280 χιλιάδες χρόνια πριν.

Τα πιο κοινά λάθη[Επεξεργασία]

Όχι η μοναδική γυναίκα[Επεξεργασία]

Μία από της λάθος αντιλήψεις για τη Μιτοχονδριακή Εύα είναι ότι αφού όλες οι γυναίκες που ζουν σήμερα κατάγονται με μια ευθεία γραμμή από αυτή, ότι ήταν η μοναδική γυναίκα του καιρού της. [7][8] Παρόλα αυτά οι μελέτες του πυρηνικού DNA δείχνουν ότι ο πληθυσμός των ανθρώπων δεν έπεσε ποτέ κάτω από μερικές δεκάδες χιλιάδες.[7] Υπήρχαν πολλές άλλες γυναίκες τον καιρό της Εύας, με ζωντανούς απογόνους σήμερα, αλλά κάπου στις γραμμές των απογόνων τους υπάρχει τουλάχιστον ένας άνδρας (και οι άνδρες δεν περνούν το μιτοχονδριακό DNA της μητέρας τους στα παιδιά τους). Αντιθέτως, οι γραμμές των απογόνων της Εύας περιλαμβάνουν έναν απόγονο σε κάθε άτομο, κατευθείαν από τη μητρική γραμμή.

Δεν ζούσε την εποχή του Αδάμ[Επεξεργασία]

Κάποιες φορές η μιτοχονδριακή Εύα πιστεύεται ότι ζούσε τον ίδιο καιρό με τον Υ-Χρωμοσωμικό Αδάμ, ή ακόμα ότι τον συνάντησε και έκανε παιδιά μαζί του. Όπως η "Εύα", έτσι και ο "Αδάμ" μάλλον έζησε στην Αφρική, αλλά η Εύα έζησε πολύ νωρίτερα από τον Αδάμ - ίσως 50.000 με 80.000 χρόνια νωρίτερα - λόγω της μεγαλύτερης ποικιλίας στην αντρική γονιμότητα. [9]

Δεν είναι ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος όλων των ανθρώπων[Επεξεργασία]

Η Μιτοχονδριακή Εϋα είναι ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος της μητρικής γραμμής, όχι ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος. Επειδή το mtDNA κληρονομείται από τη μητέρα και ο ανασυνδυασμός είναι είτε σπάνιος ή απών, είναι σχετικά εύκολο να εντοπιστεί η προγονική γραμμή πίσω στον κοινό πρόγονο. Παρόλα αυτά, αυτός ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος ισχύει μόνο όταν γίνεται λόγος για μιτοχονδριακό DNA. Μία σχετική αλληλουχία από το νεότερο προς το παλιότερο μπορεί να περιλάβει σημαντικά σημεία στην προγονική ιστορία των σύγχρονων ανθρώπινων πληθυσμών:
  • Ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος. Όλοι οι άνθρωποι, που ζουν σήμερα μοιράζονται έναν σχετικά πρόσφατο κοινό πρόγονο, ίσως και μέσα στα τελευταία 5.000 χρόνια, ακόμα και για ανθρώπους που ζουν σε διαφορετικές ηπείρους. [10]
  • Το σημείο των κοινών προγόνων. Μόλις πριν από λίγες χιλιάδες χρόνια πριν από τον πρόσφατο κοινό μας πρόγονο, υπήρχε μια εποχή όπου όλοι οι άνθρωπο που ήταν ζωντανοί ή δεν άφησαν καθόλου απογόνους ή είναι κοινοί πρόγονοι όλων των ανθρώπων που ζουν σήμερα. Με άλλα λόγια, από αυτό το σημείο στο χρόνο "όλοι οι σημερινοί άνθρωποι έχουν την ίδια ομάδα γενεαλογικών προγόνων". Αυτό είναι πολύ πιο πρόσφατο από την Μιτοχονδριακή Εύα.[10]
  • Ο "Υ-χρωμοσωμικός Αδάμ, ο πιο πρόσφατος πρόγονος της πατρικής γραμμής όλων των ανδρών που ζουν σήμερα, ήταν πολύ πιο προσφατος από την Μιτοχονδριακή Εύα, αλλά μάλλον ήταν πολύ πιο πριν από τον σημείο των κοινών προγόνων.

Επιπτώσεις της χρονολόγησης και τοποθέτησης της "Εύας"[Επεξεργασία]

Οι πρώτες έρευνες, που υποδεικνύουν έναν πρόσφατο κοινό πρόγονο των ανθρώπων στην Αφρική, ήρθαν σε μια εποχή που μία θεωρία για την ανθρώπινη εξέλιξη, γνωστή ως "Θεωρία Πολυτοπικής Εξέλιξης", ήταν δημοφιλής ανάμεσα σε κορυφαίουςπαλαιοανθρωπολόγους (π.χ. Milford Wolpoff). Η ώθηση για αυτή την θεωρία προέρχεται από την πεποίθηση, ότι οι άνθρωποι πρωτοέφυγαν από την Αφρική πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια και επεκτάθηκαν παγκόσμια. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν παρόμοιοι με τους σύγχρονους ανθρώπους με πολλούς τρόπους. Άλλες προκαταλήψεις έβρισκαν ότι το χρονικό διάστημα μεταξύ του "homo erectus" και τιτ σύγχρονου "homo sapiens", ήταν πολύ σύντομο για να επιτρέψει την εμφάνιση ακόμα ενός είδους, και πολλοί συγγραφείς σκέφτηκαν την εξέλιξη κατά τόπους από τις αρχαϊκές μορφές στις σύγχρονες. Ως συμπέρασμα, η εύρεση ενός πρόσφατου μητρογραμμικού πρόγονου όλων των ανθρώπων στην Αφρική δημιούργησε εκτεταμένη διαμάζη. Για πάνω από μια δεκαετία η Πολυτοπική Θεωρία υπαναχωρούσε μπροστά στις θεωρίες φυλετικής ανάμειξης, σαν αυτές που πρότεινε ο Eric Trinkhaus, μέχρι τις πιο πρόσφατες θεωρίες "της πρόσφατης αφρικανικής καταγωγής".
Η αυστηρή διαμάχη ανάμεσα στις θεωρίες "Εξ Αφρικής" και "Πολυτοπική Εξέλιξη" περιστράφηκε γύρω από το που θα ήταν το καλύτερο να τοποθετηθούν οι ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι στις εξελικτικές χρονικές κλίμακες.
Η τοποθέτηση των Cann,Stoneking,Wilson το 1987 ενός μικρού σχετικά πληθυσμού ανθρωπων στην υπο-σαχάρια Αφρική, έδωσε αισθητή υποστήριξη στην πρόσφατη θεωρία 'Εξ Αφρικής". Η τωρινή αντίληψη θεωρεί αριθμό επιτυχώς αναπαραγωγούμενων ατόμων ανάμεσα στα 1.500 και 16.000 (σύνολο 4.500 με 48.000) εντός της Ταζμανίας και τις εγγύτερες περιοχές. Αργότερα ο Tishkoff χρησιμοποιώντας δεδομένα από πολλές τοποθεσίες υπολόγισε ως τόπο καταγωγής την περιοχή ανάμεσα στην Αγκόλα και στη Ναμίμπια, κοντά στον Ατλαντικό Ωκεανό (αν και αυτή η περιοχή έχει φτωχό γενετικό προσδιορισμό), ενώ οι Behar et al. 2008 τοποθετούν έναν προγονικό πληθυσμό στην Αιθιοπία. Αυτές οι γνώμες υποδεικνύουν μια υποσαχάρια καταγωγή. Πιο πρόσφατες πηγές πάνω στις γλώσσες και στον φαινότυπο των πυγμαίων, δείχνουν ότι τα L0 και L1 υπάρχουν σε πυγμαίους, που μιλούν γλώσσες με κλικ, από την ΝΑ μέχρι την Κεντρική και Δυτική Αφρική, επομένως εξηγείται η γενετική πολυμορφία σε αυτές τις περιοχές. Τέλος, πιο πολλές πρόσφατες έρευνες τείνουν να σπρώξουν το λίκνο της ανθρωπότητας πιο πολύ προς τη Νότια ή την Ανατολική Αφρική.
Ως προς μία έκταση οι έρευνες έχουν ήδη αποκαλύψει, ότι η παρουσία του αρχαϊκού homo sapiens στην Νοτιοδυτική Αφρική (Jebel Irhoud) δεν ήταν πιθανώς μέρος της συνέχειας του σύγχρονου ανθρώπινου πληθυσμού. Επιπρόσθετα, τα παλαιότερα απομεινάρια στα Skhul και Qafzeh δεν είναι μάλλον μέρος του συγκεκριμένου ανθρώπινου πληθυσμού, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι επεκτάθηκαν στην περιοχή, όχι νωρίτερα από 90.000 πριν. Ο Tishkoff λέει ότι οι άνθρωποι μπορεί να έχουν μεταναστεύσει στη Μέση Ανατολή, αλλά αυτή η αποικία δεν προχώρησε στην ΝΔ Ασία. Καλύτερα προσδιορισμένος είναι ο γενετικός διαχωρισμός ανάμεσα στους Νεάρντεταλ, του Homo floresiensis, του ανθρώπου της Ιάβας και του ανθρώπου του Πεκίνου. Το 1999 οι Krings et al. εξουδετέρωσαν προβλήματα με το "μοριακό ρολόι" που είχαν βρεθεί από τον Nei, 1992 όταν ανακαλύφθηκε ότι η αλληλουχία του mtDNA για την ίδια περιοχή ήταν ουσιωδώς διαφορετική από αυτή του πιο πρόσφατου κοινού προγόνου, σχετική με κάθε ανθρώπινη αλληλουχία. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 6 πλήρη μιτοχονδριακά γονιδιώματα Νεάρντεταλ, με το κάθε ένα να υπάγεται σε ένα γενετικό σύμπλεγμα λιγότερο διαφοροποιημένο από τα αντίστοιχα ανθρώπινα. Από όλα τα μη αφρικανικά ανθρωποειδή οι αρχαϊκοί ευρωπαίοι μοιάζουν πιο πολύ με τους ανθρώπους υποδεικνόντας έναν μεγαλύτερο γενετικό διαχωρισμό από τα άλλα ανθρωποειδή.
Αφού η πολυτοποπική υπόθεση περιστράφηκε γύρω από την πεποίθηση ότι οι τοπικοί ανθρώπινοι πληθυσμοί εξελίχθηκαν επί τόπου σε διάφορες περιοχές ( Στην Ευρώπη οι Νεάρντεταλ, στην Ασία ο Homo Erectus στους Ανατολικοασιάτες, στην Αυστραλία: Οι Erectus της Σουμάτρας στους γηγενείς Αυστραλούς), αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι μια καθαρή πολυτοπική θεωρία δεν μπορούσε να εξηγήσει ένα σημαντικό γενετικό δείκτη.


Σημειώσεις, Αναφορές[Επεξεργασία]

  1.  University of Leeds - New ‘molecular clock’ aids dating of human migration history
  2.  'Your Genetic Journey' - The Genographic Project
  3.  Endicott, P; Ho, SY; Metspalu, M; Stringer, C (2009), "Evaluating the mitochondrial timescale of human evolution",Trends Ecol. Evol. (Amst.) 24 (9): 515–21,doi:10.1016/j.tree.2009.04.006PMID 19682765
  4.  Giles, Richard E (1980), "Maternal inheritance of human mitochondrial DNA"PNAS 77 (11): 6715–6719,doi:10.1073/pnas.77.11.6715PMID 6256757
  5.  Birky, C. William (2008), "Uniparental inheritance of organelle genes"Current Biology 18 (16): R692–R695,doi:10.1016/j.cub.2008.06.049PMID 18727899
  6.  Soares, P; Ermini, L; Thomson, N; Mormina, M; Rito, T; Röhl, A; Salas, A; Oppenheimer, S και άλλοι. (2009), "Correcting for purifying selection: an improved human mitochondrial molecular clock", American Journal of Human Genetics 84 (6): 740–59, doi:10.1016/j.ajhg.2009.05.001PMID 19500773
  7. ↑ 7,0 7,1 Takahata, N (1993), "Allelic genealogy and human evolution"Mol. Biol. Evol. 10 (1): 2–22, PMID 8450756"Any hypothesis that assumes a small number of founding individuals throughout the late Pleistocene can be rejected."
  8.  Dawkins, Richard (2004), The ancestor's tale: a pilgrimage to the dawn of evolution, Boston: Houghton Mifflin, ISBN 0-618-00583-8
  9.  Mitochondrial Eve and Y-chromosomal Adam The Genetic Genealogist
  10. ↑ 10,0 10,1 Rohde, DL; Olson, S; Chang, JT (2004), "Modelling the recent common ancestry of all living humans", Nature 431(7008): 562–6, doi:10.1038/nature02842PMID 15457259

Περαιτέρω πηγές[Επεξεργασία]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία]

ΠΗΓΗhttp://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%BF%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%8D%CE%B1


Ανθρώπινη εξέλιξη, ή ανθρωπογένεση, ονομάζεται η διαδικασία της εξέλιξης κατά την οποία οι άνθρωποι (Homo s. sapiens) εμφανίζονται/εξετάζονται ως ξεχωριστό είδος σε σχέση με τις άλλες ανθρωπίδες, τους μεγάλους πιθήκους και τα πλακουντοφόραθηλαστικά. Είναι το αντικείμενο της γενικότερης συστηματικής επιστημονικής αναζήτησης που προσπαθεί να κατανοήσει και να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο συνέβησαν αυτές οι αλλαγές. Η μελέτη της ανθρώπινης εξέλιξης περικλείει αρκετούς επιστημονικούς κλάδους, κυρίως όμως τη φυσική ανθρωπολογία και την γενετική.[1]
Ο όρος "άνθρωπος" όταν αναφέρεται στην ανθρώπινη εξέλιξη εννοεί το γένος Homo, όμως οι μελέτες τις ανθρώπινης εξέλιξης περιλαμβάνουν συνήθως και άλλα ανθρωποειδή, όπως είναι ο Αυστραλοπίθηκος, η εξελικτική πορεία του οποίου διαχωρίστηκε από αυτήν του ανθρώπινου γένους περίπου 2,3 εκατομμύρια χρονιά πριν, στην Αφρική.[2][3] Οι επιστήμονες εκτιμούν πως οι άνθρωποι μοιράζονται τον τελευταίο κοινό τους πρόγονο με τους χιμπαντζήδες, οι οποίοι έζησαν περίπου 5-7 εκατομμύρια χρόνια πριν. Πολλά είδη και υποείδη του γένους Homo έχουν αφανιστεί. Μεταξύ όλων αυτών είναι και ο Homo erectus, ο οποίος έζησε στην Ασία, και ο Homo sapiens neanderthalensis ο οποίος έζησε στην Ευρώπη. Οι Αρχαϊκοί Homo sapiens εξελίχτηκαν περίπου 400.000 με 250.000 χρόνια πριν.
Η κυρίαρχη άποψη στον επιστημονικό χώρο σχετικά με την καταγωγή των ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων ονομάζεται "Πέρα από την Αφρική" ("Out of Africa")[4][5][6][7] και υποστηρίζει πως ο Homo sapiens εξελίχτηκε στην Αφρική και μετακινήθηκε στις γύρω ηπείρους περίπου 50.000 με 100.000 χρόνια πριν, αντικαθιστώντας τους πληθυσμούς του Homo erectus στην Ασία και του Homo neanderthalensis στην Ευρώπη.

Πίνακας περιεχομένων

  [Απόκρυψη

Ιστορία των Θεωριών[Επεξεργασία]

Η λέξη homo, το όνομα του βιολογικού γένους στο οποίο ανήκουν οι άνθρωποι, σημαίνει "άνθρωπος" στα Λατινικά. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως πρώτα από τον Κάρολο Λινναίο στα ταξινομικά του συστήματα. Η ετυμολογία της λέξης "άνθρωπος" έχει αποτελέσει πρόβλημα, και η ιστορική γλωσσολογία έχει καταλήξει σε δυο-τρεις πιθανές εκδοχές.
Ο Κάρολος Λινναίος και άλλοι επιστήμονες της εποχής του θεωρούσαν τους μεγάλους πιθήκους τους στενότερους συγγενείς του ανθρώπου χάρη στις μορφολογικές και ανατομικές τους ομοιότητες. Η δυνατότητα σύνδεσης της εξελικτικής πορείας των ανθρώπων με αυτή των πρώιμων πιθήκων έγινε δυνατή το 1859 με την έκδοση του Η καταγωγή των ειδών του Καρόλου Δαρβίνου. Στο βιβλίο αποδεικνύεται η διαδικασία της εξέλιξης νέων ειδών από παλαιότερα. Το βιβλίο του Δαρβίνου δεν αναφέρεται άμεσα στην ανθρώπινη εξέλιξη, αναφέροντας απλώς πως "θα ριχτεί φως στην καταγωγή του ανθρώπου και την ιστορία του".

Απολιθώματα της εξέλιξης τωνανθρωπίδων στο Μουσείο της Οστεολογίας στην ΟκλαχόμαΗΠΑ.
Οι πρώτες αντιπαραθέσεις σχετικά με την ανθρώπινη εξέλιξη έγιναν μεταξύ του Τόμας Χάξλεϋ και του Ρίτσαρντ Όουεν. Ο Χάξλεϋ υποστήριξε πως ο άνθρωπος εξελίχθηκε από τους πιθήκους, χρησιμοποιώντας ως τεκμήριο διάφορες απεικονίσεις που παρουσίαζαν τις ομοιότητες των δύο ειδών, στο έργο του Αποδείξεις για τη Θέση του Ανθρώπου στη Φύση(Evidence as to Man's Place in Nature). Παρόλα αυτά, πολλοί υποστηρικτές του Δαρβίνου (όπως ο Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας και ο Κάρολος Λάιελ) αμφέβαλλαν για την ικανότητα τηςφυσικής επιλογής να δημιουργήσει όλες τις ψυχικές και ηθικές ευαισθησίες που υπάρχουν στον άνθρωπο. Ο Δαρβίνος όμως, στο έργο του The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex (1871), χρησιμοποίησε την εξέλιξη και την σεξουαλική επιλογή για να περιγράψει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του ανθρώπου.[8]
Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η έλλειψη ενδιάμεσων απολιθωμάτων. Μόλις το 1920 άρχισαν να εντοπίζονται τα πρώτα σχετικά απολιθώματα στην Αφρική. Το 1925, ο Ρέιμοντ Νταρτανακάλυψε τον Australopithecus africanusΤυπικό είδος ήταν το Παιδί Taung (Taung Child), μία Αυστραλοπιθηκίνα που βρέθηκε σε μία σπηλιά. Τα απομεινάρια του παιδιού ήταν ένα άριστα διατηρημένο κρανίο, καθώς και η ενδοκρανιακή περιοχή του εγκεφάλου. Παρόλο που ο εγκέφαλος ήταν μεγέθους μόλις 410 cm³, το σχήμα του ήταν πιο σφαιρικό συγκριτικά με τον εγκέφαλο των γορίλων και των χιμπαντζήδων, και θύμιζε περισσότερο ανθρώπινο εγκέφαλο. Επίσης, το δείγμα είχε μικρούςκυνόδοντες, και ο σχηματισμός των οστών στην περιοχή της λεκάνης ήταν απόδειξη του διποδισμού. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά έπεισαν τον Νταρτ πως το Παιδί Taung ήταν ένας δίποδος ανθρώπινος πρόγονος, δηλαδή μία ενδιάμεση εξελικτική μορφή μεταξύ των ανθρώπων και των άλλων πιθήκων.
Η Ιστορία της ταξινόμησης των ανθρωποειδών άλλαξε πολλές φορές τον περασμένο αιώνα με την εύρεση νέων απολιθωμάτων και την ανάλυση των πληροφοριών. Συγκεκριμένα οι λεπτοφυείς Αυστραλοπιθηκίνες (gracile Australopithecine) πιστεύεται πως είναι πρόγονοι του γένους Homo, της ομάδας δηλαδή που ανήκει και ο σύγχρονος άνθρωπος. Οι Αυστραλοπιθηκίνες και οι Homo sapiens είναι μέλη της φυλής Ανθρωπίνοι. Πρόσφατα στοιχεία υποδεικνύουν πως οι Αυστραλοπιθηκίνες ήταν μία ομάδα με ποικίλους διαφορετικούς πληθυσμούς, και πως διάφορα είδη Αυστραλοπιθηκίνων όπως ο A. africanus μπορεί να μην ήταν άμεσοι πρόγονοι των ανθρώπων. Η επαναταξινόμηση των Αυστραλοπιθηκίνες διαχώρισε την ομάδα σε δύο γένη. Συγκεκριμένα οι λεπτοφυείς (gracile) πληθυσμοί τοποθετήθηκαν στο γένος Αυστραλοπίθηκος, ενώ οι εύρωστοι (robust) πληθυσμοί δημιούργησαν το γένος Παράνθρωποι. Οι επιστήμονες τοποθετούν τους ανθρώπους, τις Αυστραλοπιθηκίνες και τα σχετικά είδη στην ίδια οικογένεια με τους μεγάλους πιθήκους, τιςΑνθρωπίδες.
Χρονολογική κατανομή Ανθρωπίνων
Σημείωση: 1e+06 χρόνια= 1 × 106 χρόνια= 1 εκατομμύριο χρόνια πριν

Πριν τους Homo[Επεξεργασία]

Εξέλιξη των Μεγάλων Πιθήκων[Επεξεργασία]


Πλησιαδάπης.
Η εξελικτική ιστορία των πρωτευόντων ανιχνεύεται μέχρι και 65 εκατομμύρια χρόνια πριν, και αποτελεί μία από τις παλαιότερες πορείες όλων των σωζόμενων πλακουντοφόρων θηλαστικών ομάδων. Το παλαιότερο γνωστό πρωτεύον θηλαστικό που έχει βρεθεί είναι οΠλησιαδάπης (Plesiadapis), ο οποίος έζησε κυρίως στην Νότια Αμερική, και μετακινήθηκε στην Ευρασία και την Αφρική κατά την Παλαιόκαινο και Ηώκαινο εποχή.

Notharctus.
Η εμφάνιση των σύγχρονων κλιμάτων σηματοδοτήθηκε από το σχηματισμό των πρώτων Ανταρτικών πάγων, κατά την πρώιμη Ολιγόκαινο εποχή, 30 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ένα πρωτεύον που έζησε εκείνη την περίοδο ήταν ο Notharctus. Τα απολιθώματα του, που βρέθηκαν στη Γερμανία τη δεκαετία του 1980, χρονολογούνται στα 16,5 εκατομμύρια χρόνια πριν, περίπου 1,5 εκατομμύρια χρόνια παλαιότερα από άλλα απολιθώματα παρόμοια ειδών που εντοπίστηκαν στην Ανατολική Αφρική, γεγονός που αμφισβητεί την υπόθεση περί αποκλειστικής καταγωγής των ανθρώπινων προγόνων από την ήπειρο της Αφρικής.
Ο ερευνητής Ντέιβιντ Μπίγκαν[9] υποστηρίζει πως τα πρωτεύοντα αυτά ευδοκίμησαν στην Ευρασία, και οι απόγονοι τους, που αποτέλεσαν πρόγονο τον Αφρικανικών πιθήκων, μετακινήθηκαν νότια από την Ευρώπη & τη Δυτική Ασία προς την Αφρική. Ο επιζών τροπικός πληθυσμός υπήρξε ο πρόγονος όλων των ζώντων σήμερα πρωτευόντων - τους λεμούριους της Μαδαγασκάρης, τους λόρις της Νοτιοανατολικής Ασίας, τους γαλάγους (ημιπίθηκοι) και ταανθρωποειδή (πίθηκοι): τους πλατυρρίνους ή μαϊμούδες του Νέου Κόσμου, και στουςκαταρρίνους ή μαϊμούδες του Παλαιού Κόσμου, οι οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν τουςΜεγάλους Πιθήκους (συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου είδους).
Ο παλαιότερος γνωστός καταρρίνος ήταν ο Kamoyapithecus, απολιθώματα του οποίου εντοπίστηκαν στην Κένυα, και χρονολογήθηκαν στα 24 εκατομμύρια χρόνια πριν (ύστερη Ολιγόκαινος). Πρόγονοι του θεωρούνται είδη που συγγένευαν με τον Aegyptopithecus, τονPropliopithecus, και τον Parapithecus. Το 2010, οι επιστήμονες περιέγραψαν τον Saadanius (28 εκ. χρόνια πριν) ως τον πιο στενό συγγενή τους τελευταίου κοινού προγόνου των σωζόμενων καταρρίνων.[10]

Αναπαράσταση σκελετού άνουρουProconsul.
Κατά την πρώιμη Μειόκαινο, 22 εκατομμύρια χρόνια πριν, πολλά είδη πρωτόγονων δενδρόβιων καταρρίνων από την Ανατολική Αφρική διένυσαν μία μεγάλη περίοδο βιολογικής διαφοροποίησης. Απολιθώματα 20 εκατομμυρίων ετών περιλαμβάνουν οστά τουVictoriapithecus, μία από τις πρώτες μαϊμούδες του Παλαιού Κόσμου. Μερικά από τα γένη που πιστεύεται πως αποτέλεσαν πρόγονο των πιθήκων, και σχηματίζουν μία πορεία που καταλήγει στα 13 εκατομμύρια χρόνια πριν, είναι ο Proconsul, ο Rangwapithecus, οDendropithecus, ο Limnopithecus, ο Nacholapithecus, ο Equatorius, ο Nyanzapithecus, οAfropithecus, ο Heliopithecus, και ο Kenyapithecus, όλοι από την Ανατολική Αφρική. Άλλες μη-κερκοπιθηκίδες της μέσης Μειόκαινου που έζησαν σε πιο μακρινές περιοχές, αποτελούν ο Otavipithecus που εντοπίστηκε σε σπηλιά στην Ναμίμπια, και οι Pierolapithecus καιDryopithecus από τη Γαλλία, την Ισπανία και την Αυστρία, γεγονός που αποδεικνύει την ύπαρξη μεγάλης ποικιλίας ανθρωποειδών σε ολόκληρη την Αφρική και την περιοχή της Μεσογείου. Ο Oreopithecus, απολιθώματα του οποίου εντοπίστηκαν στην Ιταλία, αποτελεί ένα από τα νεότερα ανθρωποειδή που έχουν εντοπιστεί και χρονολογείται στα 8 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Μοριακές έρευνες υποδεικνύουν πως η εξελικτική πορεία των γιββώνων (οικογένεια Hylobatidae) διαχωρίστηκε από αυτή των Μεγάλων Πιθήκων 18 με 12 εκατομμύρια χρόνια πριν. Η ομάδα των ουρακοτάγκων (υποοικογένεια Ponginae) διαχωρίστηκε από τους υπόλοιπους μεγάλους πιθήκους 12 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Απόκλιση από την εξελικτική πορεία των άλλων Μεγάλων Πιθήκων[Επεξεργασία]

Είδη κοντά στον τελευταίο κοινό πρόγονο γορίλων, χιμπαντζήδων και ανθρώπων θα μπορούσαν να ήταν ο Nakalipithecus, απολιθώματα του οποίου έχουν βρεθεί στην Κένυα, και ο Ouranopithecus, που έχει βρεθεί στην Ελλάδα. Μοριακές έρευνες υποστηρίζουν πως 8 με 4 εκατομμύρια χρόνια πριν, πρώτα οι γορίλες, και στη συνέχεια οι χιμπαντζήδες (γένος Pan) διαχωρίστηκαν από την εξελικτική πορεία του ανθρώπινου γένους. Το ανθρώπινο DNA είναι κατά 98.4% όμοιο με αυτό των χιμπαντζήδων. Τα απολιθώματα των άμεσων προγόνων γορίλων και χιμπαντζήδων είναι περιορισμένα σε αριθμό, κυρίως λόγω των κακών συνθηκών συντήρησης των απολιθωμάτων στα τροπικά δάση.
Άλλες ανθρωπίνες προσαρμόστηκαν πιθανότατα σε πιο ξηρά περιβάλλοντα, έξω από την ζώνη του ισημερινού, όπως ακριβώς έκαναν και άλλα ζώα (οι αντιλόπες, οι ύαινες, τα γουρούνια, οι ελέφαντες και τα άλογα κ.α). Η ζώνη του ισημερινού συνεστάλη 8 εκατομμύρια χρόνια πριν. Αρκετά είδη που εξελίχτηκαν μετά το διαχωρισμό της εξελικτικής πορείας από τους χιμπαντζήδες είναι πλέον γνωστά. Τα κυριότερα είναι:

Το γένος Homo[Επεξεργασία]

Ο Homo sapiens είναι το μόνο σωζόμενο είδος του γένους Homo. Αν και πολλά αφανισμένα είδη Homo πιθανότατα υπήρξαν πρόγονοι του Homo sapiens, αρκετά είδη απλά συγγένευαν με το είδος, έχοντας εξελιχθεί προς διαφορετική κατεύθυνση από αυτήν του Homo sapiens.[11][12] Δεν υπάρχει ακόμα ομοφωνία σχετικά με το ποιες από αυτές τις ομάδες πρέπει να θεωρούνται ξεχωριστό είδος και ποιες υποείδος. Σε μερικές περιπτώσεις αυτό οφείλεται στην έλλειψη απολιθωμάτων, ενώ σε άλλες περιπτώσεις λόγω των μικρών διαφορών που ξεχωρίζουν ένα είδος στο γένος Homo.[12]

Η. habilis και Η. gautengensis[Επεξεργασία]

Ο Homo habilis έζησε περίπου 2,4 με 1,5 εκατομμύρια χρόνια πριν. Υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη του γένους Homo που έζησε στη Νότια και Ανατολική Αφρική στα τέλη της Πλειόκαινου ή στις αρχές της Πλειστόκαινου εποχής, 2,5–2 εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν και εξελίχτηκε από τις Αυστραλοπιθηκίνες. Ο H. habilis είχε μικρότερους γομφίους και μεγαλύτερο εγκέφαλο από τις Αυστραλοπιθηκίνες, και κατασκεύαζε λίθινα εργαλεία και πιθανότατα και εργαλεία από οστά ζώων. Όντας μία από τις πρώτες ανθρωπίδες που εντοπίστηκαν, ο Homo habilis ονομάστηκε "επιδέξιος άνθρωπος" από τον Λούις Λεκεϋ, τον ερευνητή που τον ανακάλυψε, κυρίως λόγω της σχέσης του με τα λίθινα εργαλεία. Ορισμένοι επιστήμονες προτείνουν να επαναταξινομηθεί το συγκεκριμένο είδος έξω από το γένοςHomo, και να προσδιοριστεί ως είδος του γένους Αυστραλοπίθηκος, λόγω της μορφολογίας του σκελετού του που καθιστούσε το είδος δενδρόβιο, σε αντίθεση με τον διποδισμό των άλλων ειδών Homo.[13]
Παρόλο που μέχρι πρότινος θεωρούνταν το παλαιότερο γνωστό είδος του γένους Homo, τον Μάιο του 2010 ανακοινώθηκε η περιγραφή ενός νέου είδους, του Homo gautengensis, απολιθώματα του οποίου βρέθηκαν στην Νότια Αφρική. Ο Homo gautengensis έζησε πιθανότατα πριν τον Homo habilis, γεγονός που τον καθιστά το παλαιότερο γνωστό μέλος του γένους Homo.[14]

H. rudolfensis και H. georgicus[Επεξεργασία]

Υπάρχουν προτεινόμενες περιγραφές και ονομασίες απολιθωμάτων της περιόδου 1,9–1,6 εκατομμύρια χρόνια πριν, η σχέση των οποίων με τον Homo habilis δεν είναι ακόμα ξεκάθαρη.
  • Ο Homo rudolfensis αναφέρεται σε ένα κομμάτι κρανίου που εντοπίστηκε στην Κένυα. Παραμένει αμφιλεγόμενο κατά πόσο το συγκεκριμένο απολίθωμα αποτελεί ξεχωριστό είδος, ή απλά έναν ακόμα Homo habilis, γεγονός που έχει διχάσει την επιστημονική κοινότητα.[15]
  • Ο Homo georgicus, από τη Γεωργία, ίσως να υπήρξε το εξελικτικά ενδιάμεσο είδος μεταξύ Homo habilis και Homo erectus,[16] ή ένα υποείδος του Homo erectus.[17]

H. ergaster και H. erectus[Επεξεργασία]


Γεωγραφική και χρονολογική κατανομή των πληθυσμών Homoτα τελευταία δύο εκατομμύρια χρόνια.[18] Άλλες εκδοχές διαφέρουν κυρίως στην ταξινομία και τη γεωγραφική κατανομή των ειδών.
Τα πρώτα απολιθώματα του Homo erectus εντοπίστηκαν από τον Ολλανδό φυσικό Γιουτζίν Ντουμπουά το 1891 στην νήσο Ιάβα τηςΙνδονησίας. Αρχικά ονόμασε τα απολιθώματα Pithecanthropus erectusβάσει των μορφολογικών τους χαρακτηριστικών, τα οποία πίστεψε πως ήταν ενδιάμεσα μεταξύ ανθρώπων και άλλων πιθήκων.[19] Ο Homo erectus(H. erectus) έζησε 1,8 εκατομμύρια μέχρι 70.000 χρόνια πριν (πιθανότατα αφανίστηκε από την έκρηξη Τόμπα, παρόλο που ο Homo erectus soloensis και ο Homo floresiensis επιβίωσαν). Στην πρώιμη φάση, 1,8 με 1,25 εκατομμύρια χρόνια πριν, έζησε ο Homo ergaster, ο οποίος θεωρείται είτε ξεχωριστό είδος, είτε υποείδος του Homo erectus, δηλαδή αποκαλείται Homo erectus ergaster. Κατά την πρώιμη Πλειστόκαινο, 1,5-1 εκατομμύριο χρόνια πριν, στην Αφρική, την Ασία και την Ευρώπη, πληθυσμοί του Homo habilis πιστεύεται πως ανέπτυξαν μεγαλύτερους εγκεφάλους, και έφτιαξαν πιο περίπλοκα εργαλεία. Αυτές όπως και άλλες παρόμοιες διαφορές, υπήρξαν αρκετές για τους ανθρωπολόγους για να τα κατανείμουν ως το ξεχωριστό είδος Homo erectus. Επιπλέον οHomo erectus υπήρξε ο πρώτος ανθρώπινος πρόγονος που προχωρούσε τελείως όρθιος.[20] Αυτό έγινε δυνατό όταν η εξέλιξη "σταθεροποίησε" τα γόνατα και μετακίνησε τη θέση του foramen magnum (η οπή του κρανίου που αρχίζει η σπονδυλική στύλη). Ίσως να υπήρξε και το πρώτο είδος που χρησιμοποίησε τη φωτιά για να ψήσει κρέας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα Homo erectus αποτελεί ο Άνθρωπος του Πεκίνου (Homo erectus pekinensis). Άλλα απολιθώματα εντοπίστηκαν στην Ασία (κυρίως στην Ινδονησία), την Αφρική και την Ευρώπη. Πολλοί παλαιοανθρωπολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο Homo ergaster για τους μη-Ασιατικούς τύπους του πληθυσμού, και αποκαλούν Homo erectus μόνο τα απολιθώματα που έχουν εντοπιστεί στην Ασία και τηρούν ορισμένες σκελετικές και οδοντικές συνθήκες που τους ξεχωρίζουν ελαφρώς από τον H. ergaster.

H. cepranensis και H. antecessor[Επεξεργασία]

Είδη που πιθανότατα υπήρξαν ενδιάμεσα του H. erectus και του H. heidelbergensis:
  • Ο Homo antecessor γνωστός από τα απολιθώματα που βρέθηκαν σε Ισπανία και Αγγλία, χρονολογείται στα 1,2 εκατομμύρια με 500.000 χρόνια πριν.[21][22]
  • Ο Homo cepranensis αναφέρεται σε ένα κρανίο που εντοπίστηκε στην Ιταλία και εκτιμάται να έχει ηλικία 800.000 ετών.[23]

H. heidelbergensis[Επεξεργασία]

Ο Homo heidelbergensis (Χαϊδελβέργειος Άνθρωπος) έζησε μεταξύ 800.000 και 300.000 χρόνια πριν. Χαρακτηρίζεται από μερικούς επιστήμονες ως Homo sapiens heidelbergensis ή Homo sapiens paleohungaricus.[24]

H. rhodesiensis[Επεξεργασία]

Ο Homo rhodesiensis, εκτιμάται να έζησε πριν 300.000–125.000 χρόνια. Αρκετοί ερευνητές πιστεύουν πως ο H. rhodesiensis ανήκει στην ίδια ομάδα με τον Homo heidelbergensis, ενώ άλλοι τον επαναταξινομούν στην κατηγορία Αρχαϊκοί Homo sapiens (Homo sapiens rhodesiensis).

H. neanderthalensis[Επεξεργασία]


Αναπαράσταση του Νεάντερταλ.
Ο Homo neanderthalensis εμφανίστηκε 400.000[25] χρόνια πριν. Χαρακτηρίζεται και ως Homo sapiens neanderthalensis, καθώς υπάρχει αντιπαράθεση σχετικά με την περιγραφή του Νεάντερταλ ως ξεχωριστό είδος, ή υποείδος του H. sapiens.[26] Παρόλο που η επιστημονική κοινότητα δεν έχει καταλήξει ακόμα σε κάποιο συμπέρασμα, έρευνες πάνω στο μιτοχονδριακό DNA υποδεικνύουν πως δεν έγινε κάποια σημαντική μεταφορά γονιδίων μεταξύ H. neanderthalensis και H. sapiens, και κατά συνέπεια, τα δύο είδη μοιράστηκαν τον τελευταίο κοινό πρόγονο τους 660.000 πριν.[27][28] Το 1997, ο ερευνητής Μαρκ Στόουνκινγκ είπε: "Τα αποτελέσματα της έρευνας [πάνω στο μιτοχονδριακό DNA οστών των Νεάντερταλ] υποδεικνύουν πως οι Νεάντερταλ δεν συνέβαλαν στο μιτοχονδριακό DNA των σύχρονων ανθρώπων… Οι Νεάντερταλ δεν είναι πρόγονοι μας." Μεταγενέστερες έρευνες υποστήριξαν αυτή την υπόθεση.[29] Όμως, το 2010 η αποκρυπτογράφηση του γονιδιώματος των Νεάντερταλ έδειξε πως υπήρξε διασταύρωση με τον H. sapiens περίπου 75.000 χρόνια πριν (αφότου ο H. sapiens μετακινήθηκε έξω από την Αφρική, αλλά πριν χωριστεί ο πληθυσμός σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ασία.[30] Σχεδόν όλοι οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν 1% με 4% DNA που προέρχεται από το DNA των Νεάντερταλ.[30] Αυτό το ποσοστό του 1-4% DNA είναι υπαρκτό μόνο στους μη-Αφρικανικούς ανθρώπους.[30] Ο ανταγωνισμός με τον Homo sapiens οδήγησε στον αφανισμό των Νεάντερταλ.[31][32] Πιθανότατα συνυπήρξαν στην Ευρώπη για τουλάχιστον 10.000 χρόνια.[33]

H. sapiens[Επεξεργασία]

Ο Homo sapiens (Άνθρωπος ο σοφός) ζει τα τελευταία 250.000 χρόνια. Μεταξύ 400.000 και 250.000 χρόνια πριν, εμφανίστηκε η τάση κρανιακής επέκτασης και χρήσης πιο περίπλοκων εργαλείων, γεγονός που αποτελεί απόδειξη μετάβασης από τον H. erectus στον H. sapiens. Άλλα αποδεικτικά στοιχεία υποδεικνύουν πως υπήρξε μετακίνηση των πληθυσμών του H. erectus έξω από την Αφρική, και ακολούθησε η περαιτέρω εξέλιξη και ειδογένεση του H. sapiens από τον H. erectus στην Αφρική. Μία μεταγενέστερη μετακίνηση μέσα και έξω από την Αφρική αντικατέστησε εντέλει τους διάσπαρτους πληθυσμούς του H. erectus. Η θεωρία αυτή είναι γνωστή και ως Θεωρία "Πέρα από την Αφρική". Τα υπάρχοντα ευρήματα δεν αποκλείουν την εξέλιξη σε διαφορετικές περιοχές, ή την πρόσμιξη των H. sapiens με άλλος υπάρχοντες πληθυσμούςHomo.
Πρόσφατες έρευνες δείχνουν πως οι άνθρωποι είναι γενετικά αρκετά ομογενείς. Αυτό σημαίνει πως το DNA δύο ατόμων είναι πολύ πιο όμοιο συγκριτικά με τα άλλα ζώα, γεγονός που ίσως οφείλεται στην σχετικά πρόσφατη εξέλιξη του είδους.
Το είδος H. sapiens, αποτελείται από δύο υποείδη, τον H. sapiens sapiens (σύγχρονος άνθρωπος), και τον H. sapiens idaltu που έζησε πριν 160.000 στην Αιθιοπία και έχει αφανιστεί.

H. floresiensis[Επεξεργασία]

Homo floresiensis (Άνθρωπος Φλόρες) έζησε περίπου 100.000 με 12.000 χιλιάδες χρόνια πριν, και συχνά αποκαλείται χόμπιτ λόγω του μικρού μεγέθους του, που πιθανότατα ήταν αποτέλεσμα κάποιου είδους νανισμού.[34] Ο H. floresiensis αποτελεί αξιοπρόσεχτο παράδειγμα όχι μόνο λόγω του μεγέθους του, αλλά και λόγω της ηλικίας του, όντας ένα αρκετά πρόσφατο μέλος του γένους Homo, που παρουσιάζει παρόλα αυτά αρκετά μη-κοινά χαρακτηριστικά με τους σύγχρονους ανθρώπους. Με άλλα λόγια ο H. floresiensisμοιράζεται έναν κοινό πρόγονο με τους σύγχρονους ανθρώπους, η εξελικτική πορεία των απογόνων του διαιρέθηκε στα δύο, και συνεχίστηκε ανεξάρτητα. Το κυριότερο εύρημα είναι ένας σκελετός που άνηκε σε γυναίκα ηλικίας περίπου 30 ετών. Εντοπίστηκε το 2003 και χρονολογείται στα 18.000 χρόνια πριν. Η γυναίκα εκτιμάται να είχε ύψος ενός μέτρου και εγκέφαλο μόνο 380 cm3 (μέγεθος μικρότερο ακόμα και από αυτόν του χιμπαντζή και κατά ένα τρίτο μικρότερο του μέσου μεγέθους του εγκεφάλου του H. sapiens, 1400 cm3).
Παρόλα αυτά δεν υπάρχει ομοφωνία στην επιστημονική κοινότητα σχετικά με το κατά πόσο ο H. floresiensis αποτελεί ανεξάρτητο είδος ή όχι.[35] Ορισμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν πως ο H. floresiensis ήταν ένας μοντέρνος H. sapiens που υπέφερε από μία ακραία μορφή παθολογικού νανισμού.[36] Αυτή η υπόθεση υποστηρίζεται εν μέρη, καθώς οι σύγχρονοι άνθρωποι που ζουν στο Φλόρες, το νησί που βρέθηκαν τα απολιθώματα, είναι μικρόσωμοι. Αυτό σε συνδυασμό με τον παθολογικό νανισμό, πιστεύεται από μερικούς πως είναι επαρκές για να δικαιολογήσει την εμφάνιση ανθρώπων με αυτά τα χαρακτηριστικά. Επίσης δεύτερο σημαντικό επιχείρημα, αποτελεί το γεγονός πως χαρακτηριστικά εργαλεία του H. sapiens εντοπίστηκαν μαζί με τον H. floresiensis.[36]
Παρόλα αυτά η υπόθεση του παθολογικού νανισμού αδυνατεί να εξηγήσει τα επιπλέον ανατομικά χαρακτηριστικά που δεν εντοπίζονται στους σύγχρονους ανθρώπους (νάνους και μη), αλλά εμφανίζονται κυρίως σε αρχαιότερα μέλη του γένους. Πέρα από τα κρανιακά χαρακτηριστικά, οι διαφορές αφορούν μεταξύ άλλων τη μορφή των οστών στον καρπό, τον ώμο, τον πήχη, τα γόνατα και τα πόδια.

Συγκριτικός πίνακας των ειδών Homo[Επεξεργασία]

Συγκριτικός πίνακας των ειδών Homo
ΕίδηΈζησαν (εκατομμύρια χρόνια πριν)ΠεριοχήΎψος ενηλίκουΒάρος ενηλίκουΚρανιακή χωρητικότητα (cm³)ΑπολιθώματαΑνακάλυψη / περιγραφή
H. antecessor1,2 – 0,8Ισπανία1,75 m90 kg1.0002 περιοχές1997
H. cepranensis0,9 – 0,8(;)Ιταλία

1.0001 κρανίο1994/2003
H. erectus1,5 – 0,2Αφρική,Ευρασία(ΙάβαΚίνα,Ινδία,Καύκασος)1,8 m60 kg850 – 1.100Πολλά1891/1892
H. ergaster1,9 – 1,4Ανατολικήκαι Νότια Αφρική1,9 m
700–850Πολλά1975
H. floresiensis0,10(;) – 0,012Ινδονησία1 m25 kg4007 άτομα2003/2004
H. gautengensis>2 – 0,6Νότια Αφρική1 m


2010


6004 άτομα1999/2002
H. habilis2,3 – 1,4Αφρική1-1,5 m33–55 kg510–660Πολλά1960/1964
H. heidelbergensis0,6 – 0,35Ευρώπη,Αφρική,Κίνα1,8 m60 kg1.100–1.400Πολλά1908
H. neanderthalensis0,35 – 0,03Ευρώπη,Δυτική Ασία1,6 m55–70 kg1.200–1.900Πολλά(1829)/1864
H. rhodesiensis0,3 – 0,12Ζάμπια

1.300Ελάχιστα1921
H. rudolfensis1,9Κένυα


1 κρανίο1972/1986
H. sapiens idaltu0,16 – 0,15Αιθιοπία

1.4503 κρανία1997/2003
H. sapiens sapiens (σύγχρονοι άνθρωποι)0,2 – σήμεραΠαγκοσμίως1,4–1,9 m50–100 kg1.000–1.850Ζει—/1758

Κατάλογος ειδών[Επεξεργασία]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία]

Παραπομπές[Επεξεργασία]

  1.  Heng HH (May 2009). "The genome-centric concept: resynthesis of evolutionary theory". Bioessays 31 (5): 512–25.doi:10.1002/bies.200800182PMID19334004.
  2.  Stringer, C.B. (1994). Evolution of early humans. Steve Jones, Robert Martin & David Pilbeam (eds.). The Cambridge Encyclopedia of Human Evolution. Cambridge: Cambridge University Press. σελ. 242. ISBN 0-521-32370-3. Also ISBN 0-521-46786-1(paperback)
  3.  McHenry, H.M (2009). Human Evolution. Michael Ruse & Joseph Travis. Evolution: The First Four Billion Years. Cambridge, Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press. σελ. 265. ISBN 978-0-674-03175-3.
  4.  Out of Africa Revisited - 308 (5724): 921g - Science. Sciencemag.org. 2005-05-13.doi:10.1126/science.308.5724.921g. Ανακτήθηκε στις 2009-11-23.
  5.  Nature (2003-06-12). Access : Human evolution: Out of Ethiopia. Nature. Ανακτήθηκε στις 2009-11-23.
  6.  Origins of Modern Humans: Multiregional or Out of Africa?. ActionBioscience. Ανακτήθηκε στις 2009-11-23.
  7.  Modern Humans - Single Origin (Out of Africa) vs Multiregional. Asa3.org. Ανακτήθηκε στις 2009-11-23.
  8.  Darwin, Charles (1871. This edition published 1981, with Introduction by John Tyler Bonner & Robert M. May).The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-02369-7..
  9.  Kordos L, Begun DR (2001). "Primates from Rudabanya: allocation of specimens to individuals, sex and age categories". J. Hum. Evol. 40 (1): 17–39. doi:10.1006/jhev.2000.0437.PMID 11139358.
  10.  Zalmout, I.S.; Sanders, W.J.; MacLatchy, L.M.; Gunnell, G.F.; Al-Mufarreh, Y.A.; Ali, M.A.; Nasser, A.-A.H.; Al-Masari, A.M. και άλλοι. (2010). "New Oligocene primate from Saudi Arabia and the divergence of apes and Old World Monkeys". Nature 466 (7304): 360–364. doi:10.1038/nature09094.PMID 20631798.
  11.  Strait DS, Grine FE, Moniz MA (1997). "A reappraisal of early hominid phylogeny". J. Hum. Evol. 32 (1): 17–82. doi:10.1006/jhev.1996.0097.PMID 9034954.
  12. ↑ 12,0 12,1 Bill Bryson (2004). 28. The Mysterious BipedA Short History of Nearly Everything. Random House, Inc.. σελ. 522–543. ISBN9780385660044.
  13.  Wood, B. & Collard, M. (1999) The changing face of Genus Homo. Evol. Anth. 8(6) 195-207
  14.  "Toothy Tree-Swinger May Be Earliest Human"
  15.  Wood B (1999). "'Homo rudolfensis' Alexeev, 1986-fact or phantom?". J. Hum. Evol. 36 (1): 115–8.doi:10.1006/jhev.1998.0246PMID9924136.
  16.  Gabounia L. de Lumley M. Vekua A. Lordkipanidze D. de Lumley H. (2002). "Discovery of a new hominid at Dmanisi (Transcaucasia, Georgia)".Comptes Rendus Palevol, 1 (4): 243–53. doi:10.1016/S1631-0683(02)00032-5.
  17.  Lordkipanidze D, Vekua A, Ferring R,et al. (2006). "A fourth hominin skull from Dmanisi, Georgia". The anatomical record. Part A, Discoveries in molecular, cellular, and evolutionary biology 288 (11): 1146–57.doi:10.1002/ar.a.20379PMID17031841.
  18.  Figure 1. Phylogeny of Primate Lice from Morphological and Molecular Data, in Reed DL, Smith VS, Hammond SL, Rogers AR, Clayton DH PLoS. "Genetic Analysis of Lice Supports Direct Contact between Modern and Archaic Humans". PLoS Biol 2, (11,): e340.doi:10.1371/journal.pbio.0020340.
  19.  Turner W (1895). "On M. Dubois' Description of Remains recently found in Java, named by him Pithecanthropus erectus: With Remarks on so-called Transitional Forms between Apes and Man"Journal of anatomy and physiology 29 (Pt 3): 424–45. PMID17232143.
  20.  Spoor F, Wood B, Zonneveld F (1994). "Implications of early hominid labyrinthine morphology for evolution of human bipedal locomotion". Nature369 (6482): 645–8.doi:10.1038/369645a0PMID8208290.
  21.  Bermúdez de Castro JM, Arsuaga JL, Carbonell E, Rosas A, Martínez I, Mosquera M (1997). "A hominid from the lower Pleistocene of Atapuerca, Spain: possible ancestor to Neandertals and modern humans".Science 276 (5317): 1392–5.doi:10.1126/science.276.5317.1392.PMID 9162001.
  22.  Carbonell, Eudald (2008-03-27). "The first hominin of Europe"Nature 452(7186): 465–469.doi:10.1038/nature06815PMID18368116. Ανακτήθηκε στις 2008-03-26.
  23.  Manzi G, Mallegni F, Ascenzi A (2001)."A cranium for the earliest Europeans: phylogenetic position of the hominid from Ceprano, Italy"Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 98 (17): 10011–6.doi:10.1073/pnas.151259998PMID11504953.
  24.  Czarnetzki, A (2003). "Palaeopathological and variant conditions of the Homo heidelbergensis type specimen (Mauer, Germany)". Journal of Human Evolution 44: 479. doi:10.1016/S0047-2484(03)00029-0.
  25.  {{#if:10.1111/j.1469-185X.2008.00071.x|doi:10.1111/j.1469-185X.2008.00071.x
  26.  Harvati K (2003). "The Neanderthal taxonomic position: models of intra- and inter-specific craniofacial variation". J. Hum. Evol. 44 (1): 107–32.doi:10.1016/S0047-2484(02)00208-7PMID 12604307.
  27.  Krings M, Stone A, Schmitz RW, Krainitzki H, Stoneking M, Paabo S (1997). "Neandertal DNA sequences and the origin of modern humans". Cell90 (1): 19–30. doi:10.1016/S0092-8674(00)80310-4PMID 9230299.
  28.  Green RE, et al. (2008). "A Complete Neandertal Mitochondrial Genome Sequence Determined by High-Throughput Sequencing"Cell 134(3): 416–426.doi:10.1016/j.cell.2008.06.021PMID18692465.
  29.  Serre D, Langaney A, Chech M, et al.(2004). "No evidence of Neandertal mtDNA contribution to early modern humans"PLoS Biol. 2 (3): E57.doi:10.1371/journal.pbio.0020057.PMID 15024415.
  30. ↑ 30,0 30,1 30,2 Jennifer Viegas (2010-05-06). Neanderthals, humans interbred, DNA provesDiscovery News. Ανακτήθηκε στις 2010-08-17.
  31.  Diamond, Jared (1992). The Third Chimpanzee: The Evolution and Future of the Human Animal. Harper Perennial. ISBN 0060984031.
  32.  How Neanderthals met a grisly fate: devoured by humansThe Observer.May 17, 2009.
  33.  "DNA identifies new ancient human dubbed 'X-woman'". BBC News. March 25, 2010.
  34.  Brown P, Sutikna T, Morwood MJ, et al. (2004). "A new small-bodied hominin from the Late Pleistocene of Flores, Indonesia". Nature 431 (7012): 1055–61. doi:10.1038/nature02999.PMID 15514638.
  35.  Argue D, Donlon D, Groves C, Wright R (2006). "Homo floresiensis: microcephalic, pygmoid, Australopithecus, or Homo?". J. Hum. Evol. 51 (4): 360–74.doi:10.1016/j.jhevol.2006.04.013.PMID 16919706.
  36. ↑ 36,0 36,1 Martin RD, Maclarnon AM, Phillips JL, Dobyns WB (2006). "Flores hominid: new species or microcephalic dwarf?". The anatomical record. Part A, Discoveries in molecular, cellular, and evolutionary biology 288 (11): 1123–45. doi:10.1002/ar.a.20389PMID17031806.
 
http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2013/06/blog-post_8119.html
Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

50000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΣΑΙΤ ΤΗΣ ΑΙΘΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΥΡΗ ΓΝΩΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΝΑ ΕΝΘΥΜΗΘΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ!!!
ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟ ΣΕΒΑΣΜΟ!!!
https://www.aitherikigrafi.gr/keimena

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ : ΕΓΩ ΣΕ ΧΕΛΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΩ

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters