Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Χαρίζουν πετρέλαια και φυσικό αέριο 1 τρισ. ευρώ αντί των δανείων!

Σε μείζον εθνικό σκάνδαλο αρπαγής των εθνικών ενεργειακών πόρων οδεύει η χώρα με τους ξένους δανειστές να έχουν περιλάβει στην λίστα των αιτημάτων τους - πέρα από το όνειδος που λέγεται "αγγλικό δίκαιο" - την ΄δυνατότητα κατάσχεσης των κοιτασμάτων υδογονανθράκων σε περίπτωση που μελλοντικά η χώρα δεν έχει δυνατότητα αποπληρωμής των υπόλοιπων δανείων!


Αυτό θα γίνει με την μεταφορά της κυριότητας των ελληνικών ενεργειακών κοιτασµάτων στο Ταµείο ∆ηµόσιας Περιουσίας! Αυτό δεν μπορεί να γίνει τώρα γιατί τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, τυπικά δεν έχουν εντοπιστεί με ακρίβεια, αλλά θα υπάρξει ειδική πρόβλεψη μέσα στη νέο Μνημόνιο που θα υπογραφεί!

Η πηγή από την οποία δόθηκε η πληροφορία είναι 100% έγκυρη και μάλιαστα αναφέρει ότι ο πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος θα θέσει από μόνο του στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τον ενεργειακό πλούτο της χώρας ως διαπραγματευτικό "χαρτί".

Θα τονίσει ότι "υπάρχουν σοβαρά στοιχεία για την ύπαρξη κοιτασµάτων υδρογονανθράκων που µπορούν να συµβάλουν σε ένα µεγάλο αναπτυξιακό άλµα θεωρώντας ότι τα κοιτάσµατα είναι πολύτιμα τόσο για την Ευρώπη, όσο και για τις ΗΠΑ (το πετρέλαιο) και άρα έχουν ένα λόγο παραπάνω να υποστηρίξουν την χώρα"!

Δηλαδή θα δώσει ως αντιπαραοχή κοιτάσματα υδρογονανθράκων άξίας, κατά τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς 1 τρισ. ευρώ ως πρόσθετο ενέχυρο για δάνεια 360 δισ. ευρώ!

Πρόκειται απλά για επιβεβαίωση των Ρώσων και των Ισραηλινών οι οποίοι είχαν ζητήσει, όπως είχε αποκαλύψει το defencenet.gr, άμεση έναρξη γεωτρήσεων χωρίς να περιμένουν τα αποτελέσματα των ερευνών του ΥΠΕΚΑ που είναι πλέον σαφές ότι καθυστερεί επίτηδες προκειμένου να δοθούν τα κοίτάσματα ως αντιπαροχή στο "κούρεμα". "Θα σας τα πάρουν για πενταροδεκάρες, αν δεν μας αφήσετε να κάνυμε τώρα γεώτρηση" είπαν οι Ρώσοι και επιβεβαιώθηκαν μέσα σε λίγες ημέρες...

Το έγκλημα είναι εθνικό, δείχνει μια χώρα ανάλογη με τις αραβικές χώρες που τελούσαν υπό καθεστώς αποικιοκρατίας πριν από την επικράτηση των μπααθικών καθεστώτων και την εθνικοποίηση των πετρελαιοπηγών της χώρας και θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταστάσεις απρόβλεπτες, εντός και εκτός Ελλάδος.

Και βέβαια, τίθενται αμείλικτα ερωτημάτων προς τον πρώην πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου και την κυβέρνηση του. Πιο συγκεκριμένα γιατί ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου δεν αξιοποίησε το "ενεργειακό χαρτί" κατά την διάρκεια των δικών του διαπραγματεύσεων την περίοδο 2009-2010 πριν η χώρα λάβει το πρώτο δάνειο και υπογράψει το μνημόνιο ;

Πως γίνεται η κυβέρνηση Παπανδρέου να αρνείται την κρίσιμη περίοδο 2009-2010 την ύπαρξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, όταν επιφανείς επιστήμονες παρουσίαζαν σε διάφορα συνέδρια πλήρη φάκελο για το ζήτημα αυτό, αποδεικνύοντας το αυτονόητο ότι δηλαδή η χώρα διαθέτει σημαντικούς ενεργειακούς πόρους;

Για ποιο λόγο η τότε κυβέρνηση της χώρας δεν αξιοποίησε αυτές τις πληροφορίες στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ και το ΔΝΤ αλλά πεισματικά αρνιόταν την ύπαρξη πετρελαίου και φυσικού αερίου ;

Για ποιο λόγο άλλαξε την στάση της μετά την υπογραφή του μνημονίου όταν στελέχη της παραδέχτηκαν τελικά ότι η χώρα όντως διαθέτει ενεργειακούς πόρους ;

Μήπως τελικά η χώρα οδηγήθηκε σε αυτή την κατάσταση για αυτούς ακριβώς τους λόγους, δηλαδή για την λεηλασία του ενεργειακού πλούτου της χώρας; Μήπως τελικά όλα θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εάν ακολουθούσαμε το παράδειγμα της Κύπρου η οποία και δάνειο έλαβε την κατάλληλη στιγμή από την Ρωσία και την οικονομία της έσωσε και τον ενεργειακό της πλούτο ελέγχει μαζί με τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς, με όρους που αρμόζουν σε ένα ανεξάρτητο κράτος και όχι σε μία αποικία.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο Ελληνοέλληνας (από το βιβλίο του Δ. Λιαντίνη, «ΓΚΕΜΜΑ»)


Ο Ελληνοέλληνας
Ήρθε τις προάλες φίλος καλός στην εξοχή, γιατρός από τη Μυτιλήνη, και ρωτούσε τη γυναίκα μου, αν εγνώριζε κανέναν αγιογράφο.

-Τι να τον κάμεις; Του λέει.
- Να μου ζωγραφίσει μιαν άγια Πηνελόπη για την πεθερά μου, να τη χαρίσω στην ονομαστική της γιορτή.
- Και γιατί δέν της ζωγραφίζεις «την κυρά – Πηνελόπη με την ηλακάτη», που λέει ο πατριώτης σου ο Ελύτης; Τον έκοψα γκιμένος.
-Τι ; μου κάνει.
-Ναι, γιατρέ μου. Την Πηνελόπη του Ομήρου, την ελληνική. Δεν ξεύρεις αυτή την περίφημη νοητική εποπτεία της παγκόσμιας ποίησης;
Με κοίταξε, γούρλωσε το μάτι, και λέει.
- Όταν είπα στην πεθερά μου πως θα της φέρω την αγία Πηνελόπη, έκαμε δύο μέρες να κοιμηθεί από τη συγκίνηση. Και εσύ μου λες τώρα για Πηνελόπη και μνηστήρες;
-Να τη χαίρεσαι κι εκείνη και τον ύπνο σου, εβραίε και ανέλληνα, του είπα. Παρά που σ' αγαπώ. Και μάλιστα πολύ.
Άλλο.
Ένας παπάς, και κρητικός μάλιστα, στη μητρόπολη Κορίνθου, με κοίταζε κάποτε γλαρωμένος.
-Τι βλέπεις παπά;
-Έχω ένα όραμα, μου λέει. Να μαζέψω κάποτες λεφτά από τους ομογενήδες. Να σηκώσω εδώ στον Ισθμό, μπαίνοντας στο Μοριά να το βλέπουν ούλος ο κόσμος, ένα άγαλμα του απόστολου Παύλου. Ίσαμε πενήντα πήχες ψήλος, και βάλε.
-Σαν το άγαλμα της ελευθερίας ε; του κάνω.
- Έτσι μου λέει. Κι όλο έπαιρνε φωτιά.
-Και γιατί του Παύλου, δηλαδή; Και τόσο πελώριο.
-Μα.... για τις Προς Κορινθίους ντε!
-Τον ξέρεις τον Κολοσσό της Ρόδου; τον ερωτώ.
-Ναι. Τέτοιονε θέλω και τον Παύλο.
-Τον Κολοσσό του Μαρουσιού τον ξέρεις;
-Εννοείς το βιβλίο για τον Κατσίμπαλη; Το ξέρω.
-Τον κώλο του Μαρουσιού, παπά, τον ξέρεις;
....;
-Άστα αυτά, του λέω. Είναι της αριστερής διανόησης.
-Εμ λέω και εγώ. Γι' αυτό δεν τον ξέρω. Μου απαντάει.
-Γιατί, βρε αρκουδόπαπα, ξέσπασα, δε στήνεις ένα άγαλμα του Νικηταρά ή του Κολοκοτρώνη, που μας λευτερώσανε και είδαμε μοίρα στον ήλιο; Και να το κάμεις ψηλό και βαρύ ωσάν τον Ακροκόρινθο που βλέπεις αντίκρια σου; Όπως θα ταίριαζε στους παλικαράδες μας; Μόνε που θέλεις τον εβραίο. Δεν ξέρεις ότι με τους εβραίους οι έλληνες είμαστε η φωτιά με το νερό; Όχι από εθνικό μίσος, όπως με άλλους, αλλά από αντιπαράθεση κοσμοθεωριών; Δεν άκουσες ποτέ την ιερή βρισιά του λαού μας: «Γαμώ τον εβραίο σου!» Δεν άκουσες ποτέ το δημοτικό μας τραγούδι,
Και κείνη η σκύλα η άνομη, Οβρέσσας θυγατέρα;
Άιντε καημένε μου. Που να ζεις και να είσαι. Κι είσαι κι από τα χωριά του Ερωτόκριτου, και του Βενιζέλου.

Μ' ένα λόγο, ο μέγας και ο βαθύς εβραίικος πιλιτισμός –δεν ειρωνεύομαι, κυριολεκτώ- μέσα από τη χριστιανική του μετάλλαξη, κι αυτή πια δεν είναι ούτε μεγάλη ούτε βαθιά, πέρασε ως το μυελό των οστών και στη διπλή σπείρα του DNA όλων των νεοελλήνων.

Ένα μόνον δεν γνωρίζουν. Ότι ο σπουδαίος αυτός πολιτισμός είναι εντελώς αντίθετος με τον πολιτισμό της κλασικής Ελλάδας. Το αρνί και ο λύκος. Ο πάμφωτος ναός της Αφαίας στην Αίγινα, και το μονύδριο της αγίας Ελεούσας στο νησί της λίμνης των Ιωαννίνων, με την αγράμματη καλόγρια που κυνηγά τις έγκυες και τις λεχώνες, γιατί `ναι μαγαρισμένες, λέει.

Αλλά δεν είναι εδώ ο καιρός και ο τόπος για τέτιες εξηγήσεις. Το θηρίο το καταπάλαιψα σε άλλες εκστρατείες. Ήμουν και εγώ στον πόλεμο τοξότης που ξαστόχησε, λέει ο ποιητής.
Τέτοια λογής αποτέλεσμα θα μας δώσει η στατιστική έρευνα στον πληθυσμό της χώρας αναφορικά με την απόδραση του Ελληνικού, και την επίδραση του Εβραίικου. Στην επιφάνεια και στον τύπο και στο όνομα είμαστε έλληνες. Στο βυθό όμως και στην ουσία και στην ύλη είμαστε εβραίοι.

Και μην μας παραπλανά το απλοϊκό δικηγοριλίκι, που κανοναρχούν ιεροκήρυκες και ιερολόγοι, ότι τάχατες άλλο εβραίοι κι άλλο χριστιανοί. Άλλο ορθόδοξοι κι άλλο ρωμαιοκαθολικοί. Ο ισχυρισμός αυτός είναι δόλιο σόφισμα, και αφέλεια ξεχειλωμένη.

Όσοι λένε τούτη την παλαβομάρα, είναι σα να λένε: Άλλο εταίρα κι άλλο πουτάνα. Μα σε σεμνεία δουλεύουνε και οι δύο. Άλλο δρομέας κι άλλο δισκοβόλος. Μα αθλητές είναι και οι δύο. Άλλο λέμφωμα, άλλο λευχαιμία, κι άλλο νεοπλασία του λάρυγγα. Μα καρκίνοι είναι όλοι τους. Και κακά σπυριά, που σκοτώσανε Καβάφη και Φρόιντ.

Οι νεοέλληνες εκρατήσαμε το σχήμα από τους έλληνες . Η μάζα όμως, το m που λένε οι φυσικοί, είναι καθαρά εβραίικη. Και ο χώρος, το spatium ή s που λένε οι φυσικοί, μέσα στον οποίο συντελέστηκε η αφελλήνιση των ελλήνων είναι τό χριστιανικό βυζάντιο. Και ο χρόνος ο tempus ή το t που λένε οι φυσικοί, που στη διάρκειά του συντελέστηκε ο εξεβραϊσμός των ελλήνων είναι από τον καιρό του Θεοδόσιου μέχρι σήμερα.

Ο Θεοδόσιος εγκρέμισε τους ναούς, έσπασε τα αγάλματα, έκλεισε το στάδια, τα θέατρα, τα ελληνικά σχολεία. Όλες τις πηγές που ποτίζανε την ελληνική αντίληψη ζωής. Γι' αυτό τον εβαφτίσανε Μέγα. Όπως εβαφτίσανε Μέγας κι τον προαγωγό του, με τη διπλή σημασία η λεξη, τον Κωνσταντίνο. Τον καίσαρα που έσφαξε τη γυναίκα του και το γιό του. Και τους εβάφτισαν Μέγας, εκείνοι που εβάφτισαν Μέγας και τους Αθανάσιους, τους Βασίλειους, και όσους τέτοιους. Όλοι τους γκρεμιστάδες, παραχαράκτες, αλάριχοι, βάνδαλοι της ελληνικής ιδέας.

Η άλλη φωνή, που λέει ότι τίποτα δεν εσήμαιναν ετούτες οι φρικαλεότητες των χριστιανών κατά των ελλήνων, για όσους δεν εξεφτίσανε σε εβραιοέλληνες αλλά έμειναν ελληνοέλληνες, έρχεται από πολύ μακρυά και την ακούνε λίγοι:

Γιατί τα σπάσαμε τ' αγάλματά των
γιατί τους διώξαμεν απ' τους ναούς των,
διόλου δεν πέθαναν γι' αυτό οι θεοί.
Καβάφης είν' αυτός, αναγνώστη μου, δεν είναι σαράφης. Ούτε Βούδας και Κούδας. Και το ποίημα λέγεται Ιωνικόν. Δεν λέγεται Χερουβικόν.

Ο κακουργημός και η εξόνντωση του κλασικού έλληνα από τον εβραιόφρονα χριστιανό εκράτησε από το Θεοδόσιο ως την αυγούστα Ευδοξία. Ως το 843 που έγινε η επίσημη αναστύλλωση των εικόνων.
Η γιορτή της ορθοδοξίας που γιορτάζεται κάθε χρόνο από τότε, στο έμπα της άνοιξης!, πολύ λαμπρά και με την παρουσία όλης της επιφάνειας του κράτους, ως και οι ξένοι πρεσβευτάδες!, στο θετικό της συμβολίζει το θρίαμβο των χριστιανών. Στο αρνητικό της όμως δηλώνει την τελική κατακρεούργηση κάθε Ελληνικού. Είναι η ταφόπετρα της ελληνικής ιδέας.

Η τελευταία αντίσταση του μετρημένου «έλληνα» στο ασιατικό τέρας ήταν ο Λέων Γ΄ο ΄Ισαυρος. Εξύπνησε ο άνθρωπος ένα πρωί, και είδε το μισό πληθυσμό της χώρας τουρλωτούς παπάδες και παχυμουλαράτους καλόγερους. Τότε, σαν το Χριστό με το φραγγέλιο, σήκωσε αυτό που το λένε Εικονομαχία. Και ετελείωσε με το χαμό του φωτός και το σωσμό του σκότους. Με την Κυριακή της Ορθοδοξίας, ή την ταυτότητα του νεοέλληνα.

Έλληνες λοιπόν στο δέρμα. Και εβραίοι στα κόκαλα και στο αίμα, στην καρδιά, στα άντερα και στη χολή. Ιδού το κλειδί, η αιτία, ο λόγος της εθνικής σχιζοφρένειας.

Πίσω από τα Σκόπια, από το Αιγαίο, τις Ολυμπιάδες, την Κύπρο, πίσω από τους κατσιβελισμούς, Μεταξάδες και Παπαδοπουλέους, πίσω από μαρίκες και μιμίκες και κατσίκες, και κοσκωτάδες και σκατάδες, πίσω από κορυδαλούς και κοριούς και καθάρσεις και λοιμοκαθαρτήρια, πίσω από ρουσφέτια και βιλλαέτια και κασαβέτια, βρίσκεται η εθνική μας σχιζοφρένεια. Αυτή απεργάστηκε την εθνική πόλωση, και την εθνική ταυτότητα.

Στο χωριό των χιλίων κατοίκων του πλανήτη μας σήμερα οι δύο έλληνες πηδοκοπούν κατά μπροστά, κι έχουν βιδωμένο το κεφάλι να βλέπει κατά πίσω. Τους κοιτάνε οι ξένοι, ανοίγουν διάπλατα το μάτια, και τους προγκάνε.

-Στραβομάρα και πάλαβρα. Βρε ούστ!

Στους χρόνους της Άλωσης οι στρατιώτες του Παλαιολόγου που υπεράσπισαν τα τείχη ήσαν οχτώ χιλιάδες. Την ίδια ώρα που στα μοναστήρια του κράτους βρίσκουνταν τριακόσιες χιλιάδες καλόγεροι στην άλκιμη ηλικία του μάχιμου άντρα. Να τρώνε και να πέρδονται και να τρέ-φουνε πρωκτό.
Και ο αρχηγός του κράτους την Κυριακή έψελνε πατριάρχης στην αγια – Σοφιά, και τη Δευτέρα γονάτιζε τσανακογλείφτης στο σαράι

Έτσι, μιλώντας για πατριάρχη και για σουλτάνο, φτάνουμε στους πρώτους κύκλους της Κόλασης του Δάντη.

Κάποτε πρέπει να ξεκλειδώσουμε το κατώγι της ιστορίας μας. Και να φέρουμε στο φως «τους όφεις και τα φίδια» που είναι μέσα κλεισμένα.

Να ειπούμε, δηλαδή, ότι το πρώτο μέλημα του πορθητή της Πόλης ήτανε να θρονιάσει στο στασίδι των σκλάβων τουρκόφωνα πατριάρχη. Όχι για να προστατέψει τα νιτερέσα του δούλου γένους, όπως μας λένε αιώνες τώρα οι δάσκαλοι και τα βιβλία. Αλλά για να τον έχει δόλιο και χθόνιο συνεργάτη στο αρειμάνιο οθωμανιλίκι του. Στο να μη σηκώνουνε, δηλαδή, ποτές κεφάλι οι ραγιάδες.
Εσύ από τη μεριά σου, παπά, είπε ο Πορθητής στον πατριάρχη Γεννάδιο, αυτόν που διάταξε να κάψουν τα βιβλία του Πλήθωνα για τον Πλάτωνα, θά' σαι το δικό μου μούτρο με τη μουστακοφόρα και τη ραγιάδικη προβοσκίδα. Ο κρυφός πολυχρονεμένος πατισάχ. Θα τους λες, μαζί με την κυρα – Δέσποινα, υπομονή και κουράγιο, και «πάλε με χρόνους με καιρούς....». Και θα τους κρατάς καλά στους χαλκάδες και τις άλυσες. Με τον καιρό θα μάθεις. Και η συμπεριφορά σου θα γενεί πολιτική σκεπαστή, και υψηλή διπλωματία.

»Με τους δραγουμάνους και τους οσποδάρους που θα σου φτιάξω, και δίπλα στους ιδικούς μου τζοχατζαραίους, τον πασά και το μουφτή, τον κατή και το βοϊβόντα, θα οργανώσουμε ένα τέλειο σύστημα διοίκησης. Τη συντήρηση, δηλαδή, και το διαιωνισμό της σκλαβιάς. Και τού `κλεισε το μάτι.

»Εγώ από τη μεριά μου, υποσχέθηκε, θα σ' έχω στα χρυσά και στην πορφύρα. Θα τρως και θα πίνεις, και θα παχαίνεις. Όπως το λέει και το τραγούδι
Καρδιά μου, τι ξαλάφρωμα,
Τι πρήξιμο, κοιλιά μου....
Εχάσαμε τότε στεριές μεγάλες και θάλασσες πλατιές που για τριάντα αιώνες ήσαν ατόφυα Ελλάδα. Σήμερα τις κοιτάμε από μακρυά, όπως εκοίταγε ο Θοδωράκης Κολοκοτρώνης από τη Ζάκυνθο το Μοριά, και έκλεγε.

Και με το κυάλι αγνάντευε, και με το κυάλι βλεπει ,
βλέπει τη θάλασσα πλατιά και τη στεριά μεγάλη.
Τον πήρε το παράπονο.
Τις κοιτάμε με βαριά την οδύνη ότι τις χάσαμε και με ελάχιστη την ελπίδα ότι θα τις ξαναπάρουμε. Κι αφήστε την κυρά – Δέσποινα να πολυδακρύζει.

Και ο Ατατούρκ, που έδιωξε το φερετζέ από τις τούρκισσες και έφερε το λατινικό αλφάβητο στα τουρκόπουλα, έκαμε και κάτι άλλο. Εδασκάλεψε τους δασκάλους και τους ξεναγούς να λένε στη Φραγκιά, που τουριστολογάει στη Μίλητο και στις Κλαζομενές, ότι δεν ήταν Όμηρος εκείνος ο τυφλός τραγουδιστής αλλά Ομέρ. Όπως λέμε Ομέρ Βρυώνης, πασάς του Ζητουνιού, που παττάλεψε τον Αθανάση Διάκο στο ποτάμι της Αλαμάνας.

Και τι να ειπείς για το χαμπέρι; Που έρχεται το πρωί και το δείλι πίνουμε το ουζάκι μας στο Κατακάλι και στην Πειραϊκή Ακτή. «Ω σύντροφε, πως πέσαμε στο λαγούμι του φόβου»;
Όλα καλά και περίκαλα τά 'χουμε με την πατρίδα. Με το έθνος, την ιστορία μας, και τούς «αρχαίους ημών πρόγονοι».

Μόνο που ξεχάσαμε ένα. Πως εμείς οι νέοι με τους αρχαίους έλληνες έχουμε τόσα κοινά, όσα ο χασαποσφαγέας με τις κορδέλες, και η μοδίστρα με τα κριάρια.

Κι από την άλλη φουσκώνουμε και κορδώνουμε, και τουρτουφίζουμε για «τσι γεναίοι πρόγονοι» σαν τι; Όπως εκείνος ο τράγος του Σικελιανού, που εσήκωνε το απανωχείλι του, εβέλαζε μαρκαλιστικά, και οσφραινότανε όλο το δείλι την αρμύρα στη θάλασσα της Κινέττας.

Αλλίμονο. Η δάφνη κατεμαράνθη. Έτσι δεν εψιθύριζε ο Σολωμός στο Διάλογο κλαίγοντας; Η δάφνη κετεμαράνθη.

Όταν είσαι μέσα στό μάτι του κυκλώνα, είναι δύσκολο νά 'χεις εικόνα για τα γύρω σου. Και ζώντας μέσα στη χώρα δεν έχουμε εικόνα για τη σημερινή Ελλάδα.

Αρχές του 1993 έγινε μια εκδήλωση στο Παρίσι από έλλληνες καλλιτέχνες για την ασβολερή Κύπρο. Εκείνο το θαλασσο-φίλητο νησί.

Εκεί, ένας δημοσιογράφος ερώτησε τρεις τέσσερες έγκριτους έλληνες που ζουν μόνιμα στη Γαλλία μια ερώτηση καίρια.

Για ειπέτε μου, τους είπε, εσείς που όντας μακρυά από την Ελλάδα βλέπετε με άλλο μάτι, το αληθινό του νοσταλγού και του πάσχοντα. Με το μάτι του Οδυσσέα. Τι γνώμη έχει το παγκόσμιο κοινό για τη σύγχρονη Ελλάδα; Τη βλέπει τάχατες και τη νομίζει όπως εμείς εκεί κάτου στο Κακοσάλεσι και στην Αθήνα;

Η απόκριση που μου δώσανε και οι τέσσερες ξαναζωντάνεψε, τίμιε αναγνώστη, τις σπαθιές που δίνανε οι ντελήδες του Κιουταχή στη μάχη του Ανάλατου. Όταν πια είχε πέσει ο τρανός Καραϊσκάκης.
-Ποιά Ελλάδα, μακάριε άνθρωπε, του είπανε. Μιλάς για ίσκιους στη συνεφιά. Και για σύνεφα στην αιθρία. Για τον έξω κόσμο Ελλάδα δεν υπάρχει. Κανείς δε την ξέρει, κανείς δεν τη μελετάει, κανείς δεν τη συλλογάται. Δεν άκουσες το παλιό μοιρολόϊ;

Κλάψε με, μάνα, κλάψε με,
Και πεθαμένο γράψε με.

Για τους ευρωπαίους οι νεοέλληνες είμαστε μια δράκα ανθρώπων απρόσωπη, ανάμεσα σε βαλκανιλίκι, τουρκολογιά και αράπηδες. Ειμαστε οι ορτοντόξ. Με το ρούσικο τυπικό στη γραφή, με τους κουμπέδες και τους τρούλους πάνω από τα σπίτια των χοριών μας, με ακτινογραφίες σωμάτων και σκουληκόμορφες φιγούρες αγίων στούς τοίχους των εκκλησιών.

Οι ευρωπαίοι βλέπουν τους πολιτικούς μας να ψηφίζουν στή Βουλή να μπει το «ορθόδοξος» στην ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, κατά τη διαταγή των παπάδων, και κοιτάζουν ανακατωμένοι και ναυτιάζοντας κατά το θεοκρατικό Ιράν και τους Αγιατολάχους.

Τέτοιοι οι βουλευτές μας, ακόμη και της Αριστεράς . «Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί (sic) εκατάστρεψαν το έθνος». Έτσι γράφει ο Παπαδιαμάντης.

Θέλεις νά `χεις πιστή εικόνα του νεοέλληνα; Λάβε το ράσο του γύπα και του κόρακα. Λάβε τις ασπιδωτές κοιλιές των ιερέων, το καλυμμαύκι Μακαρίου Β΄ της Κύπρου. Και τα γένεια τα καλογερικά, που κρύβουν το πρόσωπο, καθώς άκοσμοι αγκαθεροί φράκτες τους αγρούς. Και τις κουκουλωμένες καλόγριες, την άλλη έκδοση του φερετζέ της τούρκισσας, και έχεις το νεοέλληνα φωτογραφία στον τοίχο.

Απέναντι σε τούτη τη μελανή και γανιασμένη φοβέρα φέρε την εικόνα του αρχαίου έλληνα για να μετρήσεις τη διαφορά.

Φέρε τις μορφές των νέων σωμάτων, τις ευσταλείς και τις διακριτικές. Να ανεβαίνουν από την Ολυμπία και τους Δελφούς, καθώς λευκοί αργυρόηχοι κρότοι κυμβάλων. Τους ωραίους χιτώνες τους χειριδωτούς, και τα λευκά ιμάτια τα πτυχωτά και τα ποδήρη. Τα πέδιλα από δέρματα μαροκινά, αρμοσμένα στις δυνατές φρέρνες.

Φέρε την εικόνα που μας αφήσανε οι γυναίκες της αρχαίας Ελλάδας. Οι κοντυλογραμμένες, με τις λεπτές ζώνες, τον κυανό κεφαλόδεσμο, και το ζαρκαδένιο τόνο του κορμιού. Οι ελληνίδες του Άργους και της Ιωνίας, οι λινές και οι φαινομηρίδες. Τρέχουνε στα όρη μαζί με την Αταλάνδη. Και κοιμούνται στα κοιμητήρια σαν την Κόρη του Ευθυδίκου.

Όλες και όλοι στηριγμένοι χαρούμενα σε κάποια μαρμάρινη στήλη, σ' ένα λιτό κιονόκρανο, σε μια κρήνη λευκή της Αγοράς. Με περίγυρα τους ωραίους γεωμετρημένους ναούς, αναπαμένους στο φως και στην αιθρία. Άνθρωποι, και θεοί, και αγάλματα ένα..

Όλα ετούτα, για να συγκρίνεις την παλαιή και τη νέα Ελλάδα, να τα βάλεις και να τα παραβάλεις. Και στήσε το φράγκο από δίπλα, να τα κοιτάει και να τα αποτιμά. Με το δίκιο του θα `χει να σου ειπεί: άλλο πράμα η μέρα και το φως, και άλλο η νύχτα και οι μαύροι βρυκολάκοι. Δε γίνεται να βάλεις στο ίδιο βάζο υάκινθους και βάτα.

Και κάπου θα αποσώσουν επιτιμητικά την κρίση τους: -Ακούς αναίδεια; Να μας ζητούν κι από πάνω τα ελγίνεια μάρμαρα. Ποιοί μωρέ; Οι χριστιανοχομεϊνηδες;

Αλλά είναι καιρός από τις ασκήσεις επί χάρτου να περάσουμε στα πεδία των επιχειρίσεων. Να κοιτάξουμε την πυρκαγιά που αποτεφρώνει το σπιτάκι μας....

Γιατί είμαστε σβημένοι από τον κατάλογο των εθνών; Γιατί η Μακεδονία γίνεται Σκόπια, η Κύπρος γίνεται τουρκιά, το Αιγαίο διεκδικιέται ως το mare nostrum των οθωμανών; Γιατί ο πρόεδρος της Τουρκίας είπε πρόσφατα στην Αθήνα, ότι είμαστε μια επαρχία του παλιού οθωμανικού κράτους, που αποσχίσθηκε και πρέπει να μας ξαναπροσαρτήσουν; Γιατί ο Μπερίσα της Αλβανίας έχει να λέει πως οι έλληνες κάνουν διπλωματία που έρχεται από το Μεσσαίωνα και τους παπάδες; Γιατί ο Αλέξανδρος βαφτίζεται Ισκεντέρ, και ο Όμηρος Ομέρ Βρυώνης; Γιατί οι διακόσιες χιλιάδες έλληνες της Πόλης γίνανε χίλοι, και οι τούρκοι της Δυτικής Θράκης θρασομανούν, και γίνουνται όγκος κακοήθης που `τοιμάζει μεταστάσεις;

Γιατι δυό από τους πιό σημαντικούς μας ποιητές ο μέτριος Σεφέρης κι ο μεγάλος Καβάφης, καταγράφουνται στις διεθνείς ανθολογίες και τους ποιητικούς καταλόγους μισό έλληνες μισό τούρκοι;

Γιατι όλα τα εθνικά μας δίκαια ευρωπαίοι και αλβανοί, βουλγαροι και εβραίοι, ορθόδοξοι και ρούσοι, τούρκοι και βουσμανοαμερικανοί τα βλέπουν σαν ανόητες και μίζερες προκλήσεις, σαν υλακές και κλεφτοεπαιτίες; Ποιά τύφλωση μας φέρνει να μη βλέπουμε ότι στα μάτια των ξένων εκαταντήσαμε πάλι οι παλαιοί εκοίνοι γρεκολιγούρηδες; Οι esurientes graeculi του Γιουβενάλη και του Κικέρωνα;
Το πράγμα έχει και περιγραφή και ερμηνεία.

Μέσα στη χώρα, στην παιδεία δαλαδή και την παράδοσή μας, εμείς περνάμε τους εαυτούς μας λιοντάρια, εκεί πού οι έξω από τη χώρα μας μας βλέπουνε ποντίκια. Θαρούμε πως είμαστε τα παιδόγκονα του Αριστοτέλη και του Αλεξάνδρου. Οι ξένοι όμως σε μας βλέπουνε τις μούμιες πού βρέθηκαν σε κάποια ασήμαντα Μασταβά. Γιατί;

Τα διότι είναι πολλά. Όλα όμως συρρέουν σε μια κοίτη. Σε μια απλή εξίσωση με δυό όρους και ένα ίσον. Είναι `τη: νεοέλληνες ίσον ελληνοεβραίοι.

Αν εφαρμόσουμε αυτή την εξίσωση στα πράγματα,θα μας δώσει δύο γινόμενα. Το πρώτο είναι ότι ζούμε σε εθνική πόλωση. Το δεύτερο, ακολουθία του πρώτου, ότι ζούμε χωρίς εθνική ταυτότητα.
Οι νεοέλληνες είμαστε ένα γέννημα μπασταρδεμένο και νόθο. Ούτε ίπποι ούτε όνοι, ούτε όνισσες ούτε φοράδες. Είμαστε μούλοι. Δηλαδή μουλάρια. Και τα μουλάρια δεν γεννούν.!!!!

Δημήτρης Λιαντίνης, ΓΚΕΜΜΑ


Το είδαμε σε σημείωση του χρήστη Isidor Alegro στο facebook

Πηγή: Ο Ελληνοέλληνας (από το βιβλίο του Δ. Λιαντίνη, «ΓΚΕΜΜΑ») - RAMNOUSIA

Πολλές μικρές Ελληνικές Επιχειρήσεις περνάνε στα χέρια μεταναστών

Και ενώ τα βλέμματα είναι στραμμένα προς τους Ασιάτες και Αφρικάνους μετανάστες, το παραεμπόριο στους δρόμους και στις πλατείες, την κατάληψη του Κέντρου, μία άλλη πραγματικότητα διαμορφώνεται στο νόμιμο εμπόριο.

Κυρίως Αλβανοί και λιγότερο άλλοι Βαλκάνιοι η Ρώσοι μετανάστες, έχουν επιδοθεί στην αγορά μικρών επιχειρήσεων που πωλούνται από Έλληνες δε ολόκληρη την χώρα.

Πέραν από επιχειρήσεις εστίασης και καφέ μπάρ το ενδιαφέρον των μεταναστών, επεκτάθηκε και σε κάθε είδους επιχείρηση ακόμη και σε βιβλιοπωλεία που ενδεχόμενα απαιτούν μια καλή σχέση με την γλώσσα και την Ελληνική Παιδεία. Αξίζει να τονιστεί ότι εκτός από τους εγκατεστημένους στην Ελλάδα μετανάστες, σημειώνονται και νέες αφίξεις κυρίως από την Αλβανία, την στιγμή που οι τηλεοράσεις δείχνουν αποχωρήσεις.(;)

Το ερώτημα που γεννάται είναι πως θα επιβιώσουν αυτές οι επιχειρήσεις στα χέρια των μεταναστών όταν απεδείχθησαν ζημιογόνες στα χέρια των Ελλήνων και εξ’ αυτού του λόγου επωλήθησαν.

Η απάντηση που δόθηκε από νέα μετανάστη επιχειρηματία είναι αποκαλυπτική: «θα μας υποστηρίξουν οι ομοεθνείς μας και άλλοι μετανάστες. Ενδεχόμενα να μείνουν και μερικοί Έλληνες πελάτες που είχε η επιχείρηση πριν πωληθεί».

Δηλαδή η βάση στην οποία στηρίζονται είναι ότι οι Αλβανοί θα ψωνίζουν μόνον από Αλβανούς. Οι μετανάστες μόνον από μετανάστες. Η επιχειρηματική τους λογική είναι πολύ σωστή.
Αν και οι Έλληνες το εφάρμοζαν ίσως οι εν λόγω επιχειρήσεις να μην είχαν αλλάξει χέρια.

Είναι ένα μάθημα το οποίο οφείλουμε να κατανοήσουμε έγκαιρα οι Έλληνες! Αντίστοιχα, πρέπει κατά προτεραιότητα να στηρίζουμε επιχειρήσεις Ελλήνων και ελληνικά προϊόντα.. Να προσλαμβάνουμε επαγγελματίες και τεχνίτες  Έλληνες. Όσοι κοντόφθαλμοι επιλέγουν για παράδειγμα μετανάστη ελαιοχρωματιστή, η εισαγόμενο φθηνότερο προϊόν, μπορεί να κερδίζουν πρόσκαιρα, αλλά το πληρώνουν και αυτοί αλλά και εμείς πολύ ακριβά στο μέλλον. Περισσότερα από 2 δις ευρώ φόροι έχουν χαθεί από την εξαγωγή πολλών δις μαύρου χρήματος μόνον προς την Αλβανία. Αν είχαν μπει στα ταμεία του δημοσίου δεν θα απαιτείτο το χαράτσι «αλληλεγγύης» που επέβαλε η κυβέρνηση.

Οι μετανάστες ορθά κοιτάζουν το συμφέρον τους. Εμείς πότε θα το κοιτάξουμε; Βεβαίως αυτή η ξαφνική αγάπη των μεταναστών για τις μικρές Ελληνικές επιχειρήσεις και η ξαφνική παρουσία τόσου χρήματος εγείρει πολλά ερωτήματα και πρέπει να εξεταστεί σε βάθος και πολύπλευρα.

Ιωάννης Δέμος

 http://www.hellasontheweb.org
 
http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2012/01/blog-post_4826.html

Ο Stephen Hawking έγινε 70 χρονών.Η θεμελιώδης διαφορά.


Διαβάστε επίσης: Σαν προχθες γεννήθηκε ο Stephen Hawking

Ένα μικρό αφιέρωμα:


Stephen Hawking για θρησκεία: "Η επιστήμη θα νικήσει"

Η θεμελιώδης διαφορά


Stephen Hawking :

"Υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ της θρησκείας, η οποία βασίζεται στην εξουσία και της επιστήμης, η οποία βασίζεται στην παρατήρηση και στην λογική. Η επιστήμη θα νικήσει, επειδή λειτουργεί." "Το τι θα μπορούσε να καθορίσει τον Θεό [είναι να σκεφτούμε τον Θεό], ως την ενσωμάτωση των νόμων της φύσης. Ωστόσο, αυτό δεν είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι θα σκεφτόταν για τον Θεό". "Τον έκαναν ένα ανθρωπόμορφο ον, με το οποίο μπορεί κανείς να έχει μια προσωπική σχέση. Αν κοιτάξει κανείς τις τεράστιες διαστάσεις του σύμπαντος και το πόσο ασήμαντη και τυχαία η ανθρώπινη ζωή είναι μέσα σε αυτό, αυτό φαίνεται το πλέον απίθανο."

Τι είπε ο άνθρωπος:

Αλησμόνητη παραμένει η απάντηση του όταν ερωτήθηκε πως αισθάνθηκε μετά από πρόσκληση του Πάπα στο Βατικανό:
"Σαν την Υπατία πριν την κατακρεουργήσουν"
Το βαρυσήμαντο βιβλίο του  Το χρονικό του χρόνου αρχίζει μάλιστα με μια αναδρομή, από τους αρχαίους Έλληνες μέχρι σήμερα, στις εκάστοτε επικρατούσες κοσμοθεωρίες περί Σύμπαντος. 

Υ.Γ :Βέβαια, κάποιοι ίσως μας θεωρούν κομουνιστές, φασίστες και ...μαλάκες καθώς
επανειλημμένως –χωρίς να γονατίσουμε στον βωμό της αναγνωσιμότητας-τονίζουμε την πρωτοκαθεδρία των αρχαίων Ελλήνων στα πάντα. Δεν πειράζει, οι γνήσιοι Έλληνες έχουν υποστεί κάθε είδους διωγμό...

http://alfeiospotamos.blogspot.com/2012/01/stephen-hawking-70.html

Πως το πρόβλημα της Ελλάδος μπορεί να λυθεί σε 5 λεπτά!


Δείτε τα παρακάτω στοιχεία:

«Το 2012, οι χώρες της Ομάδας των Επτά, καθώς και οι Ρωσία, Ινδία και Κίνα, θα δανειστούν 7,6 τρις δολάρια, ενώ οι αναλυτές προβλέπουν περαιτέρω αύξηση του κόστους κρατικού δανεισμού.

Σύμφωνα με το Bloomberg, Ιαπωνία και ΗΠΑ θα εξοφλήσουν ομόλογα ύψους 3 και 2.8 τρις δολαρίων αντιστοίχως.

Εάν προστεθούν και οι τόκοι, τότε το συνολικό μέγεθος για το 2012 ξεπερνά τα 8 τρις δολάρια.

Στην Ευρωζώνη, η Ιταλία θα πρέπει να αναχρηματοδοτήσει χρέος ύψους 428 δισ. δολαρίων και να δώσει άλλα 70 δισ. για τόκους. Ακολουθούν η Γαλλία με 367 και η Γερμανία με 285 δισ. δολάρια.

Στον Καναδά το αντίστοιχο ποσό είναι 221 δις, στη Βραζιλία 169, στη Βρετανία 165, στην Κίνα 121, στην Ινδία 57 και στη Ρωσία 13 δις.»

Με άλλα λόγια ζούμε σ’ έναν υπερχρεωμένο κόσμο! Πως φτάσαμε εδώ;

Στις 22 Δεκεμβρίου του 2011, διαβάσαμε στο τύπο:

«Τις κάνουλες της ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα άνοιξε χθες η ΕΚΤ, μοιράζοντας 489, 19 δις ευρώ σε 523 ευρωπαϊκές τράπεζες της Ευρώπης, απομακρύνοντας τον κίνδυνο ενός άμεσου πιστωτικού κραχ. Το ποσό αυτό ξεπέρασε σε μέγεθος όλες τις προβλέψεις και αποτελεί ρεκόρ δανεισμού από την κεντρική τράπεζα, ενώ ο ορίζοντας των τριών ετών αποτελεί το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που η ΕΚΤ έχει προσφέρει στην ιστορία της.Τα δάνεια χορηγήθηκαν με επιτόκιο κοντά στο 1%».

Τελικά για τις τράπεζες «λεφτά υπάρχουν»!

Η αυθαιρεσία των τραπεζών

To ερώτημα του τίτλου, θέτουν με άρθρο τους στη Le Monde, ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Michel Rocard και ο οικονομολόγος Pierre Larrouturou. Προχωρούν και σε ένα ακόμα αγωνιώδες ερώτημα:

« Γιατί είναι τόσο δύσκολος ο κρατικός δανεισμός όταν οι τράπεζες εξασφαλίζουν άμεση πρόσβαση σε τεράστια ποσά;»

Και συνεχίζουν: «την ίδια στιγμή, σε πολλές χώρες, οι λαοί υποφέρουν από μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται από κυβερνήσεις τις οποίες οι αγορές αρνούνται να δανείσουν παρά μόνο με τόκους που ξεπερνούν το 6%, το 7% ή ακόμα και το 9%!

Με την ασφυξία που προκύπτει από τους τόκους, οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να μειώσουν τις συντάξεις, τους μισθούς και τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων και να κόψουν τις επενδύσεις, γεγονός που αυξάνει την ανεργία και οδηγεί άμεσα σε μία βαθιά και πολύ σοβαρή ύφεση.»

Και αναρωτιούνται: «είναι όμως φυσιολογικό, σε περίοδο κρίσης, οι ιδιωτικές τράπεζες, που επιχορηγούνται συνήθως με 1% από τις κεντρικές τράπεζες, να απολαμβάνουν τόκους ύψους 0.01% , όταν στην ίδια περίοδο , κάποια κράτη είναι υποχρεωμένα να πληρώνουν τόκους 600 ή 800 φορές υψηλότερους;» Δεν είναι, αλλά οι χρηματαγορές δεν λειτουργούν με τέτοιες…αρχές!

Υπάρχει λύση;

Ο Rocard και ο Larrouturou προτείνουν στην ΕΚΤ να υιοθετήσει την πολιτική που ακολούθησε η FED για να διασώσει το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, δηλαδή «τα παλιά κρατικά χρέη να αναχρηματοδοτηθούν με επιτόκια κοντά στο 0%»

Στο επιχείρημα ότι για να γίνει αυτό απαιτείται αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών, οι αρθρογράφοι απαντούν: «η ΕΚΤ δεν δικαιούται να δανείζει στα κράτη – μέλη, αλλά δικαιούται να δανείζει χωρίς περιορισμούς κρατικούς οργανισμούς ( άρθρο 21.3 του καταστατικού του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών) αλλά και διεθνείς οργανισμούς (άρθρο 23 ).

Επομένως, η ΕΚΤ μπορεί να δανείσει με 0.01% την «ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων» (EIB) ή τα κρατικά ταμεία παρακαταθηκών και δανείων, τα οποία στη συνέχεια θα δανείζουν αντίστοιχα με 0.02% τα ίδια τα κράτη, για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τα παλαιά τους χρέη».

Πότε μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; «τίποτε δεν μας εμποδίζει να βάλουμε σε λειτουργία έναν τέτοιο μηχανισμό και μάλιστα μέσα στον Ιανουάριο! Είναι επείγον πια να στείλουμε στους λαούς ένα ξεκάθαρο σήμα: η Ευρώπη δεν είναι στα χέρια στον οικονομικών λόμπι. Είναι στην υπηρεσία των πολιτών!» Kαταλήγουν.

Γιατί δεν επιλέγεται η λύση;

Μια πρώτη απάντηση, λοιπόν, δίνουν οι αρθρογράφοι λέγοντας ότι «η Ευρώπη είναι στα χέρια των οικονομικών λόμπι»

Την άποψη αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει στους Financial Times, ο Robin Wigglesworth, σημειώνοντας: «οι τοποθετήσεις των hedge funds εναντίον του ευρώ ανήλθαν σε επίπεδα ρεκόρ την τελευταία εβδομάδα του 2011…….Ο αριθμός των θέσεων short στο ευρώ –στις οποίες οι επενδυτές ευνοούνται από πτώση των τιμών- ξεπέρασε τον αριθμό των θέσεων long κατά το μέγεθος ρεκόρ των 127.900 συμβολαίων στις 27 Δεκεμβρίου, έναντι 113.700 συμβολαίων στην προηγηθείσα εβδομάδα».

Είναι, όμως, μόνο τα οικονομικά λόμπι;

«Το 2011 ήταν η καλύτερη χρονιά εδώ και 10 χρόνια» όσον αφορά την κατανάλωση των νοικοκυριών στη Γερμανία, ανακοίνωσε τη Δευτέρα η γερμανική ομοσπονδία των εμπορικών επιμελητηρίων DIHK.

Η ανεργία στη Γερμανία βρίσκεται σήμερα στο χαμηλότερο επίπεδο τουλάχιστον των τελευταίων 20 χρόνων, το οποίο ευνοεί μια πολύ σθεναρή ανάκαμψη της οικονομίας από τα μέσα του 2009 και παρά τις ενδείξεις κλονισμού της γενικής οικονομικής κατάστασης τους τελευταίους μήνες του 2011. Το ποσοστό ανεργίας έπεσε κάτω από το όριο του 7%, στα χαμηλότερα επίπεδά του εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια»!

Κάποιοι επομένως, επωφελούνται από την κρίση!

Υπάρχουν βέβαια και πολλές θεωρίες συνωμοσίας, αλλά ας τις αφήσουμε κατά μέρος.

Συμπέρασμα: Πριν από μερικούς μήνες ο πρώην Πρόεδρος της Κομισιόν κ. Ρομάνο Πρόντι, είχε πεί οτι «το πρόβλημα της Ελλάδος, θα μπορούσε να είχε λυθεί σε 5 λεπτά». Ο Rocard μας λέει τώρα ότι το πρόβλημα της ευρωζώνης, μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα στον Ιανουάριο! Και το ερώτημα είναι οι …Μερκοζί γιατί δεν υιοθετούν λύσεις σαν κι αυτές που προτείνει ο Rocard; Μήπως, όντως, η Ευρώπη είναι όμηρος στα χέρια των οικονομικών λόμπι και οι πολιτικοί ηγέτες της χορεύουν στους ρυθμούς των αγορών;

ΚΤ

http://kostasxan.blogspot.com/2012/01/5.html
Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

50000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΣΑΙΤ ΤΗΣ ΑΙΘΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΥΡΗ ΓΝΩΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΝΑ ΕΝΘΥΜΗΘΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ!!!
ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟ ΣΕΒΑΣΜΟ!!!
https://www.aitherikigrafi.gr/keimena

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ : ΕΓΩ ΣΕ ΧΕΛΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΩ

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters