Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Τί είναι ελεύθερη βούληση;


Εσφαλμένα νομίζουμε πως η ελεύθερη βούληση σημαίνει να αποφασίζουμε εμείς για τη ζωή μας ή να επιλέγουμε ό,τι θέλουμε ή να πηγαίνουμε ενάντια στο κατεστημένο ή να σπάμε κανόνες και όρια. Αυτό δεν είναι ελεύθερη βούληση… απλά επιλέγω ποιο όνειρο να ονειρεύομαι μέσα στην ψευδαίσθηση του κόσμου, μέσα στην πλάνη της ανθρώπινης εμπειρίας.
Η προσωπικότητα και το εγώ είναι ένας τρόπος σκέψης του νου. Αυτό το δίδυμο αποφασίζει πώς να αισθανθούμε, τί επιλογές να κάνουμε, μας βάζει να κυνηγάμε όνειρα και στόχους. Κι ενώ νομίζουμε πως έχουμε ελεύθερη βούληση, στην ουσία δεν έχουμε καθώς εξακολουθούμε να κοιμόμαστε… να νομίζουμε δηλαδή πως η ζωή που έχουμε είναι αληθινή και πως εμείς είμαστε το σώμα και όχι ένα κέλυφος. Αυτό το κέλυφος κοιτάζουμε να το ευχαριστήσουμε, να το νταντέψουμε, να το φροντίσουμε… ξεχνώντας τον Θεό που κατοικεί μέσα του.

Η πραγματική έννοια της ελεύθερης βούλησης έχει αποτυπωθεί στην φράση του Νίκου Καζαντζάκη: “Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος”. Όλο το έργο του Καζαντζάκη είναι αφιερωμένο στην πραγματική ελευθερία του ανθρώπου και πώς να σπάσει τα δεσμά του και να βρει το Θεό. “Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;”Σωτηρία θα πει να μην υπολογίζεις στα μέσα που διαθέτει η ψευδαίσθηση για να λυτρωθείς, αυτή μόνο να σε κοιμίσει μπορεί και να σε κάνει να ποθείς όλα όσα μπορεί να χαρίσει στο σώμα, αφήνοντας έξω τα οφέλη της ψυχής.
Η αληθινή ελεύθερη βούληση ξεκινάει μόνο με την αφύπνιση του ανθρώπου. “Τί θα πεί φώς; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια”. Να κοιτάς πέρα από την ψευδαίσθηση και το σκοτάδι του φόβου ξέροντας ποιος είσαι και τί οφείλεις να κάνεις γι’ αυτό. Αυτό το κέλυφος που είναι το σώμα σου Δεν είσαι εσύ και όσο υπακούς στους φόβους και στις επιθυμίες του, δεν είσαι ελεύθερος. Ελεύθερος σημαίνει να παρατηρείς τη ζωή νιώθοντας μόνο ανιδιοτελή αγάπη και να κάνεις το καλύτερο που μπορείς με το κέλυφος που έχεις χρεωθεί.
Ελεύθερος σημαίνει να βλέπεις τους περιορισμούς του σώματος και να σκέφτεσαι σα να μην έχεις περιορισμούς. Μόνο τότε υιοθετείς την Συμπαντική συμπεριφορά.
Ελεύθερος σημαίνει να ξέρεις πως η επιθυμία που έχεις μέσα σου σε οδηγεί σε ακόμη ένα σενάριο της ψευδαίσθησης του κόσμου. Μόνο η επιθυμία σου να ξυπνήσεις και να ενωθείς με το Θεό μπορεί να σε οδηγήσει έξω από την πλάνη.
Ελεύθερος σημαίνει να φοβάται το σώμα σου αλλά εσύ να μη το πιστεύεις. Να έχει επιθυμίες κι εσύ να επιλέγεις να μην τις ακολουθείς. Να βλέπεις τις δύσκολες συμπεριφορές των άλλων και να κάνεις πως δεν τις βλέπεις, ακόμη κι αν σε βλάπτουν.
Ελεύθερος σημαίνει να θέτεις στο κέλυφος που κατοικείς το ιερό καθήκον να βοηθήσει τον κόσμο να ξυπνήσει. Ακόμη κι ένα χαμόγελο ζεσταίνει καρδιές και τις κάνει να κοιτάξουν αλλού.
Μόνο η πνευματική διαύγεια είναι ελευθερία. Τότε ενεργοποιείται η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου και μπορεί να ολόκληρο τον κόσμο ενώ ο ίδιος παραμένει στην εσωτερική σιωπή, στον χώρο που συναντάει τον Θεό.
Μόνο τότε το ανθρώπινο κέλυφος παύει να επιθυμεί, να κυνηγάει στόχους, να νιώθει δυστυχισμένο, άχρηστο και άσχημο… τότε είναι που αλλάζει την ίδια του τη φύση και ζει για να υπηρετεί το Θεό.

Όλα να είναι καλά στον κόσμο σας,
Έλενα Έρα
συγγραφέας & ενεργειακή θεραπεύτρια
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

ΟΙ ΡΟΘΤΣΑΪΛΝΤ ΚΑΙ Η «ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» ΩΣ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΟΥΣ


Η τοπική εφημερίδα Κέθρος τον Σεπτέμβριο του 2005 δημοσίευσε ρεπορτάζ από τη βράβευση του λόρδου Ρόθτσαϊλντ (ή Ρότσιλντ) από τον Δήμο Κασσωπαίων. Στις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο εν λόγω ρεπορτάζ φαίνεται εμφανώς ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Νίκος Δένδιας δίπλα στον λόρδο Ρόθτσαϊλντ. Επίσης, το ειδησεογραφικό μπλογκ http://kourdistoportocali.com/, στις 15 Μαρτίου 2012, έγραψε τα εξής για τον Δένδια, ο οποίος τότε, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ., έκανε δηλώσεις εναντίον των πολιτικών άκρων: «Ο δικηγόρος των Ρότσιλντ που σαν δικηγόρος δεν έκοψε ποτέ γραμμάτιο, ο κολλητός του Βορίδη στην ΕΝΕΚ τολμά να μιλά γιά άκρα», επισημαίνοντας τη σχέση του Δένδια με την οικογένεια Ρόθτσαϊλντ, η οποία, ούτως ή άλλως, έχει, από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους, ισχυρή θέση στο ελλαδικό τραπεζικό σύστημα (βλ. http://kourdistoportocali.com/post/10291/nikos-dendias-o-dikhgoros-twn-rotsilnt).


    Σύμφωνα με το ιστορικό αρχείο της Τράπεζας της Ελλάδος, η οικογένεια Ρόθτσαϊλντ αποτελεί πρωταρχικό μεγαλομέτοχό της. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο ιστορικό αρχείο, από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας το 1841, ήταν το ελληνικό κράτος με 1.000 μετοχές, ο Νικόλαος Ζωσιμάς με 500 μετοχές, ο Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος με 300, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Β’ της Βαυαρίας με 200, ο Κωνσταντίνος Βράνης με 150, ο Θεόδωρος Ράλλης με 100, o Ιούλιος Έσσλιν, οι τραπεζίτες Ρότσιλντ, κ.ά. Το πλειοψηφικό πακέτο, δηλαδή οι 2750 μετοχές που αντιστοιχούν περίπου στο 55% των μετοχών, ήταν των Ρόθτσαϊλντ.


    Η υποτέλεια της κυβέρνησης Σαμαρά (ή μάλλον του καθεστώτος Σαμαρά, διότι περί ειδικού καθεστώτος επρόκειτο) στο σύστημα της «τραπεζοκρατορίας» αποτελεί
έμπρακτη απόδειξη της κατάκτησης μεγάλου μέρους του ελλαδικού πολιτικού συστήματος, ειδικώς δε της Νέας Δημοκρατίας, από το σύστημα που εκπροσωπούν οι Ρόθτσαϊλντ και το Cityτου Λονδίνου, του οποίου «μικρός αδελφός» είναι η WallStreet. Επιπλέον, η προβολή του Νίκου Δένδια ως υποψηφίου αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί μια περαιτέρω αποκάλυψη για την ταυτότητα και την ιστορική εξέλιξη της Νέας Δημοκρατίας, όχι τόσο διότι ο Δένδιας υποστήριξε νομικά και πολιτικά τον Καραμανλή και τον Ρουσόπουλο στην επαίσχυντη υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, αλλά διότι ο Δένδιας εκφράζει και προωθεί την πλήρη μετατροπή της Νέας Δημοκρατίας σε λόμπι του συστήματος, των συμφερόντων και των ιδεολογικών αρχών των Ρόθτσαϊλντ, ως εμβληματικών εκπροσώπων και πρωταγωνιστών της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας. Καθώς ο Καραμανλισμός καταρρέει υπό το βάρος των δικών του εγγενών αδυναμιών και οι παραδοσιακοί εκπρόσωποί του περνούν στη σφαίρα της πολιτικής ασημαντότητας, μια νέα γενιά του «καραμανλικού μπλοκ», με προεξάρχοντα τον Δένδια, επιχειρεί μια αλλαγή καθεστώτος στην Ελλάδα, ή, ακριβέστερα, επιχειρεί τη μετάβαση από το παραδοσιακό καθεστώς που εξέφραζε η καραμανλική αρχή «ανήκομεν εις την Δύσιν», σε ένα καθεστώς πολιτικού μονόλογου, ο οποίος θα αυτοπροσδιορίζεται ως «κεντρώος» (ώστε κάθε άλλος πολιτικός λόγος να μπορεί να διωχθεί ή απαξιωθεί ως «ακραίος») και θα εκπορεύεται από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική ολιγαρχία και τις ελίτ του ευρωατλαντικού πόλου.


    Ας δούμε λοιπόν συνοπτικά, στη συνέχεια, κομιστής ποιας πολιτικής και οικονομικής κουλτούρας και ποιων συμφερόντων είναι ο Δένδιας και το κόμμα του, αναλύοντας συνοπτικά την ιστορία του Οίκου Ρόθτσαϊλντ.




Ο Οίκος Ρόθτσαϊλντ


    Η οικογένεια των Ρόθτσαϊλντ (Rothschild) άρχισε να ανέρχεται στο διεθνές οικονομικό σύστημα όταν, στη Φρανκφούρτη, το 1743, ο Γερμανοεβραίος τοκογλύφος Άμσελ Μόζες Μπάουερ (Amschel Moses Bauer) άνοιξε ένα κατάστημα εμπορίας χρυσού. Το λογότυπο της  εταιρείας του ήταν ένας ρωμαϊκός αετός τοποθετημένος επάνω σε μια κόκκινη ασπίδα. Το κατάστημα του Άμσελ Μόζες Μπάουερ έγινε γνωστό ως η εταιρεία της κόκκινης ασπίδας, ή, στα γερμανικά, Ρόθτσαϊλντ. Όταν ο υιός του, ονόματι Μάγερ Άμσελ Μπάουερ (Mayer Amschel Bauer), κληρονόμησε αυτήν την επιχείρηση, αποφάσισε να αλλάξει το επώνυμό του σε Ρόθτσαϊλντ. Ο Μάγερ Ρόθτσαϊλντ συνειδητοποίησε σύντομα ότι το να δανείζει κεφάλαιο σε κυβερνήσεις και βασιλείς ήταν πολύ πιο επικερδής δραστηριότητα από τον δανεισμό απλών ιδιωτών. Τα δάνεια προς κυβερνήσεις και βασιλείς είναι μεγαλύτερα και επιπλέον είναι διασφαλισμένα μέσω της κρατικής φορολογικής πολιτικής. Ο Μάγερ είχε πέντε υιούς, και τους εκπαίδευσε όλους στην τέχνη του εμπορίου κεφαλαίου. Στη συνέχεια, τους απέστειλε στις πέντε κυριότερες πόλεις της Ευρώπης για να ανοίξουν εκεί θυγατρικές εταιρείες της οικογενειακής χρηματοπιστωτικής επιχείρησης. Ο Νέιθαν Μάγερ Ρόθτσαϊλντ (Nathan Mayer Rothschild) ίδρυσε τράπεζα στο City του Λονδίνου, ο Τζέικομπ Μάγερ Ρόθτσαϊλντ (Jacob Mayer Rothschild) ίδρυσε τράπεζα στο Παρίσι, ο Καρλ Μάγερ Ρόθτσαϊλντ (Carl Mayer Rothschild) ίδρυσε τράπεζα στη Νάπολη, ο Σάλομον Μάγερ Ρόθτσαϊλντ (Salomon Mayer Rothschild) ίδρυσε τράπεζα στη Βιέννη και ο Άμσελ Μάγερ Ρόθτσαϊλντ (Amschel Mayer Rothschild) διοικούσε την τράπεζα των Ρόθτσαϊλντ στη Φρανκφούρτη. Έτσι, η οικογένεια Ρόθτσαϊλντ δημιούργησε ένα ισχυρό τραπεζικό δίκτυο σε ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη και μπορούσε να κερδοσκοπεί επάνω στους ευρωπαϊκούς πολέμους, εφόσον, μέσω αυτού του διεθνούς τραπεζικού δικτύου, μπορούσε να δανείζει διαφορετικές εμπόλεμες πλευρές συγχρόνως, ενώ επιπλέον ασκούσε εκτεταμένη κερδοσκοπία στις αγορές ξένου συναλλάγματος και ομολόγων.




    Το σύστημα παγκόσμιου χρηματοοικονομικού ελέγχου, το οποίο έχει δομηθεί από ένα τραπεζικό καρτέλ με κέντρο το Λονδίνο και πρωταγωνιστές, μεταξύ άλλων, τους Ρόθτσαϊλντ, αποτελεί μια μείζονα παγκόσμια δύναμη η οποία κυριολεκτικά μπορεί να κρίνει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει. Λίγοι έχουν αντισταθεί σε αυτό το σύστημα παγκόσμιου χρηματοοικονομικού ελέγχου, όπως ο Αλεξάντερ Χάμιλτον (Alexander Hamilton, 1755-1804), ο οποίος ήταν υπουργός Οικονομικών του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ Ουάσινγκτον (George Washington) και προσπάθησε να δημιουργήσει ένα εθνικό τραπεζικό σύστημα στις ΗΠΑ, και ο Αμερικανός πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν (Abraham Lincoln, 1809-1865), ο οποίος είχε προειδοποιήσει τους Αμερικανούς για τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης ανάπτυξης της δύναμης των τραπεζιτών, λέγοντας:
«Η δύναμη του χρήματος κατατρώγει το έθνος σε καιρό ειρήνης και συνωμοτεί εναντίον του σε καιρό αντιξοότητας... Βλέπω στο εγγύς μέλλον να έρχεται κρίση η οποία με ενοχλεί και με κάνει να τρέμω για την ασφάλεια της χώρας μου. Επιχειρήσεις παίζουν ρόλο βασιλέων, μια εποχή διαφθοράς θα επακολουθήσει και η δύναμη του χρήματος στη χώρα θα παρατείνει αναπόφευκτα τη βασιλεία της εκμεταλλευόμενη τις προκαταλήψεις των ανθρώπων μέχρις ότου ο πλούτος συσσωρευθεί σε λίγα χέρια και καταστραφεί η πολιτεία». Επίσης, πράκτορες της Τράπεζας της Αγγλίας είχαν προσπαθήσει, σε διάφορες περιπτώσεις, να δολοφονήσουν τον Αμερικανό πρόεδρο Άντριου Τζάκσον (Andrew Jackson) επειδή αντιστεκόταν στην ίδρυση μιας ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας στις ΗΠΑ, δηλαδή αντιστεκόταν στη δημιουργία αυτού που σήμερα είναι το σύστημα της FED.

    Στα τέλη του 18ου αιώνα, το κύριο πρόβλημα του κατεστημένου της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ήταν οι ΗΠΑ, το μόνο έθνος που, καθώς είχε προκύψει εξ ολοκλήρου από επαναστατικές διαδικασίες, μπορούσε να αμφισβητήσει αποτελεσματικά το σύστημα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της ευρωπαϊκής Realpolitik. Μετά από τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, που ήταν ένα αποτυχημένο σχέδιο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για να αποδομήσει και να υποτάξει τις ΗΠΑ, το κατεστημένο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας αποφάσισε να επιβληθεί στις ΗΠΑ με πιο ‘ήπια’ και ‘ειρηνικά’ μέσα, δηλαδή μέσω σχεδίων πολιτικής/οικονομικής/πολιτιστικής υπονόμευσης και μέσω της διαφθοράς. Ο βασικός στόχος του κατεστημένου της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ήταν να εξαλείψει με κάθε τρόπο τις αρχές της Αμερικανικής Επανάστασης και να μην επιτρέψει αυτές οι αρχές να παίξουν τον κυρίαρχο ρόλο στη διαμόρφωση των συνειδήσεων των πολιτών των ΗΠΑ.




Ρόθτσαϊλντ και Βρετανική Αυτοκρατορία εναντίον της Αμερικανικής Επανάστασης και της τσαρικής Ρωσίας


    Στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, ο Αβραάμ Λίνκολν ζήτησε από τον Τσάρο Αλέξανδρο Β’ να στείλει τον ρωσικό Στόλο στην Αμερική για να αποτρέψει μια συνωμοσία των Ρόθτσαϊλντ, συνωμοσία η οποία είχε σκοπό να προκαλέσει παρέμβαση της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας υπέρ των Νοτίων. Έτσι και έγινε. Ο Τσάρος Αλέξανδρος Β’ βοήθησε τον Λίνκολν εναντίον των Ρόθτσαϊλντ. Για τον τσάρο της Ρωσίας, η Ένωση (Union) την οποία επιχειρούσε να οικοδομήσει στην Αμερική ο Λίνκολν (σε αντιδιαστολή προς την αποσχιστική πολιτική των Συνομοσπόνδων Πολιτειών της Αμερικής), ήταν ένα απαραίτητο στοιχείο για την εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας πολιτικής ισορροπίας. Η Ρωσία συμμεριζόταν τη φιλοδοξία των Πατέρων της Αμερικανικής Συμπολιτείας για τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς πολιτικού συστήματος, διαφορετικού από τη Βρετανική Αυτοκρατορία, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των Γάλλων και γενικά των παλαιών Μεγάλων Δυνάμεων της Δυτικής Ευρώπης. Μάλιστα, ο Ρώσος τσάρος δεν έμεινε στα λόγια και στις ελπίδες, αλλά έκανε και πράξεις. Ο Τσάρος Αλέξανδρος Β’ έστειλε τον ρωσικό Στόλο του Ειρηνικού στο Σαν Φρανσίσκο και τον ρωσικό Στόλο της Βαλτικής στη Νέα Υόρκη, δίδοντας επίσημες γραπτές και σφραγισμένες εντολές στους ναυάρχους αυτών των δύο στόλων να αναφέρονται στον Αμερικανό πρόεδρο Λίνκολν και να υποστηρίξουν την κυβέρνηση Λίνκολν σε περίπτωση που αυτή εμπλακεί σε πόλεμο με τη Μεγάλη Βρετανία ή τη Γαλλία.


    Το παλαιό ιμπεριαλιστικό κατεστημένο της Δυτικής Ευρώπης, ειδικά δε η Βρετανική Αυτοκρατορία και η Γαλλία, καθώς και το μεγάλο τραπεζικό κεφάλαιο, ειδικά δε οι Ρόθτσαϊλντ και ο Σιφ, αντέδρασαν δυναμικά απέναντι στη ρωσική γεωπολιτική και βεβαίως εναντίον των πολιτικών σχεδίων και οραμάτων του Λίνκολν και άλλων Πατέρων της Αμερικανικής Συμπολιτείας, με τους εξής τρόπους: έθεσαν τις ΗΠΑ υπό τη στρατηγική πολιτική επιρροή της Μεγάλης Βρετανίας και σιωνιστικών δυνάμεων που δρούσαν μέσω της Μεγάλης Βρετανίας (μεταλλάσσοντας το αρχικό ήθος της αμερικανικής Διπλωματίας), υπέταξαν την οικονομία των ΗΠΑ στη δυτικοευρωπαϊκή και σιωνιστική τραπεζική ολιγαρχία (με παραδειγματικό και κορυφαίο εκπρόσωπο τον Οίκο των Ρόθτσαϊλντ), μέσω του συστήματος της Federal Reserve και γενικά του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού, επεδίωξαν μεθοδικά και συστηματικά να αποδομήσουν την ισχύ και την παρουσία του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού, ώστε το νέο αγγλοαμερικανικό υποκείμενο να κυριαρχεί στα παγκόσμια ύδατα, ενώ επίσης επεδίωξαν και πέτυχαν την αλλαγή καθεστώτος στην τσαρική Ρωσία.


Τσάρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Αλέξανδρος Β΄

    Στον πόλεμο μεταξύ της Ρωσίας και της Ιαπωνίας, ο τραπεζίτης και διακεκριμένος σιωνιστής Τζέικομπ Σιφ (Jacob Schiff), μέλος της οικονομικής αυτοκρατορίας των Ρόθτσαϊλντ, απέκλεισε τη Ρωσία από πηγές δανεισμού, ενώ μάλιστα χρηματοδότησε την Ιαπωνία, με αποτέλεσμα η Ρωσία να μην έχει τους αναγκαίους χρηματοοικονομικούς πόρους και να υποστεί ήττα από τους Ιάπωνες (Η φιλονικία μεταξύ της Ρωσίας και της Ιαπωνίας για τη Μαντσουρία κλιμακώθηκε σε πόλεμο, στις 9 Φεβρουαρίου 1904, όταν, το προηγούμενο βράδυ, οι Ιάπωνες, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία επίσημη κήρυξη πολέμου μεταξύ της Ιαπωνίας και της Ρωσίας, πραγματοποίησαν αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον του ρωσικού Στόλου ο οποίος ήταν αγκυροβολημένος σε εκείνη την ισχυρά οχυρωμένη ναυτική βάση).

    Το μεγάλο και μοιραίο κτύπημα εκ μέρους των Δυτικών μεγαλοτραπεζιτών (ιδίως των Ρόθτσαϊλντ και του Σιφ) και εκ μέρους των σχεδιαστών της γεωπολιτικής της Μεγάλης Βρετανίας εναντίον της Ρωσίας, ήταν η Ρωσική Επανάσταση του 1917 και η σφαγή του Τσάρου Νικολάου Β’ και της οικογένειάς του το 1918, από την ηγεσία των Μπολσεβίκων. Ο Τζέικομπ Σιφ ήταν ο επικεφαλής της εδρεύουσας στη Νέα Υόρκη επενδυτικής εταιρείας Kuhn, Loeb and Co. (η οποία ανήκε στο δίκτυο των Ρόθτσαϊλντ) και ένας από τους κύριους υποστηρικτές της επανάστασης των Μπολσεβίκων. Χρηματοδότησε μάλιστα ο ίδιος το ταξίδι του Λέοντα Τρότσκι από τη Νέα Υόρκη στη Ρωσία. Επίσης, ο Σιφ υποστήριζε την ψήφιση μιας νομοθεσίας για την εγκαθίδρυση του συστήματος της Federal Reserve (ενώ οι Πατέρες της Αμερικανικής Συμπολιτείας ήταν, παραδοσιακά, καχύποπτοι απέναντι στα μεγάλα χρηματοπιστωτικά τραστ και απέναντι στην ίδια την κεντρική τραπεζική) και ακόμη ήταν ένας από τους κύριους χρηματοδότες της προεκλογικής εκστρατείας του Γούντροου Ουίλσον (Woodrow Wilson) για την προεδρία των ΗΠΑ, δεδομένου ότι ο Ουίλσον προωθούσε ένα μοντέλο φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης βασισμένο στην Κοινωνία των Εθνών.




Ρόθτσαϊλντ, Μαρξισμός και Μπολσεβικισμός


    Η κυριαρχία των Μπολσεβίκων στη Ρωσία, υπό την ηγεσία του Βλαντίμιρ Λένιν και του Τρότσκι, εξυπηρετούσε πολλαπλά τη δυτική ολιγαρχία, τις δυνάμεις του σιωνιστικού ιμπεριαλισμού και βεβαίως το σύστημα της τραπεζοκρατορίας. Εξ ου και η ηγεσία των Μπολσεβίκων χρηματοδοτήθηκε από το δυτικό-σιωνιστικό κεφάλαιο. Μέσω του καθεστώτων Λένιν-Μπολσεβίκων, το δυτικό-σιωνιστικό κεφάλαιο και ο γεωπολιτικός πόλος της θάλασσας πέτυχαν τα εξής: (α) εξαλείφθηκαν οι τσάροι, (β) διαλύθηκε η Ρωσική Αυτοκρατορία, (γ) αποκλείστηκε γεωπολιτικά η Ρωσία τόσο από την περιοχή της «Εσωτερικής ή Περιφερειακής Ημισελήνου», ή Rimland, όσο και από τα πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα της Μέσης Ανατολής, (δ) ο παραδοσιακός ρωσικός πολιτισμός υπέστη ένα κρίσιμο πλήγμα, (ε) ‘σφραγίστηκαν’ και αποκλείστηκαν από την παγκόσμια αγορά επί μακρόν τα τεράστια ρωσικά κοιτάσματα φυσικού αερίου (ώστε να κυριαρχήσει ένα ελεγχόμενο από τη Δύση οικονομικό σύστημα βασισμένο στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής) και (στ) παράγοντες του σιωνιστικού συνασπισμού και του συστήματος παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κυριαρχίας πραγματοποίησαν στρατηγική διείσδυση στη Ρωσία μέσω της πολιτικής Λένιν-Τρότσκι.


    Παράγοντες της δυτικής ολιγαρχίας, ιδίως δε το δίκτυο Ρόθτσαϊλντ, χρησιμοποίησαν τον Μαρξισμό ως εργαλείο για να επιφέρουν αλλαγή καθεστώτος σε παραδοσιοκρατικές, μη δυτικές κοινωνίες, όπως η Ρωσία, και να ανατρέψουν το τσαρικό καθεστώς, το οποίο ήταν ισχυρό, δεν χειραγωγούνταν εύκολα από τη δυτική χρηματοπιστωτική ολιγαρχία και είχε έντονα προνεωτερικά χαρακτηριστικά. Ο Μιχαήλ Μπακούνιν (Mikhail Alexandrovich Bakunin, 1814-1876), ένας από τους θεμελιωτές της κολεκτιβιστικής αναρχίας, αλλά και Σλάβος πατριώτης, έχει επισημάνει ότι Εβραίοι που λειτουργούσαν σαν μια «κερδοσκοπική σέκτα» επεβλήθησαν επί της επανάστασης των Μπολσεβίκων, με αποτέλεσμα αυτή να μην εξυπηρετήσει τελικά τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά τα συμφέροντα παραγόντων της εμπορικής και τραπεζικής τάξης (βλ. M. Bakunin, Gesammelte Werke, Band 3, Berlin, 1924, σελ. 204-216).

Μιχαήλ Μπακούνιν

    Οι αρχές του Μπακούνιν βασίζονταν σε ένα υψηλό ιδεώδες περί ελευθερίας και ήταν εμπνευσμένες από τις αξίες και τη δομή του ορθόδοξου χριστιανικού μοναστικού κοινόβιου καθώς και από την ελευθεροφροσύνη των Κοζάκων. Ως εκ τούτου, ο Μπακούνιν αποσκοπούσε σε μια λαϊκή επανάσταση που θα απελευθέρωνε ριζικά τη Ρωσία από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και από το καπιταλιστικό μοντέλο οργάνωσης της οικονομίας, στο οποίο κυρίαρχο ρόλο παίζει το εμπόριο χρήματος (τοκογλυφία). Αντίθετα, στην Α’ Κομμουνιστική Διεθνή, κυριάρχησε ο Καρλ Μαρξ (Karl Marx), αντίπαλος του Μπακούνιν και υπογείως συνεργαζόμενος με το εβραϊκό κατεστημένο της Δύσης.

Ο Μπακούνιν, στο βιβλίο του με τίτλο Κρατισμός και Αναρχία, γράφει ότι ο Μαρξ ήταν «εξαιρετικά φιλόδοξος και ματαιόδοξος, εριστικός, μισαλλόδοξος και απολυταρχικός όπως και ο Ιεχωβά, ο Κύριος Θεός των προγόνων του, ο οποίος είναι, όπως ο ίδιος ο Μαρξ, εκδικητικός σε σημείο παραφροσύνης» (βλ. M. Shatz, ed., Statism and Anarchy by Mikhail Bakunin, Εκδ. Cambridge University Press, 2005). Επίσης, ο Μπακούνιν, στο βιβλίο του Διακήρυξη των Πιστεύω μιας Ρωσικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας Κατόπιν μιας Μελέτης των Γερμανοεβραίων, γράφει ότι «ο Μαρξ είναι Εβραίος και είναι περικυκλωμένος από ένα πλήθος... ραδιούργων, ευέλικτων, κερδοσκόπων Εβραίων... με το ένα πόδι στην Τράπεζα και το άλλο στο σοσιαλιστικό κίνημα και με τα οπίσθιά τους καθισμένα στον γερμανικό Τύπο... αυτός ο εβραϊκός κόσμος είναι στις ημέρες μας, κατά μεγάλο μέρος, στη διάθεση του Μαρξ ή του Ρόθτσαϊλντ» (βλ. Μ. Bakunin, Profession de foi d’un démocrate socialiste russe précédé d’une étude sur les juifs allemands, Paris, 1869). Ειδικότερα, ο Μπακούνιν, στο βιβλίο του Διακήρυξη των Πιστεύω μιας Ρωσικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας Κατόπιν μιας Μελέτης των Γερμανοεβραίων, επισημαίνει ότι ο «κομμουνισμός του Μαρξ επιζητεί ένα συγκεντρωτικό κράτος και όπου αυτό υφίσταται, πρέπει αναπόφευκτα να υπάρχει μια κεντρική κρατική τράπεζα». Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τον Μπακούνιν, το Μαρξιστικό κίνημα στη Ρωσία, με πρωτεργάτη τον Λένιν, αποσκοπούσε στην εδραίωση της κεντρικής τραπεζικής με μοχλό την εδραίωση ενός ισχυρού και συγκεντρωτικού κράτους.

    Για να κατανόησουμε το γενικό σκεπτικό του Καρλ Μαρξ, την ουσία του Μαρξισμού, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το εξής: Στην Πολιτεία του Πλάτωνα, στα Πολιτικά του Αριστοτέλη και στην εργογραφία των Ελλήνων Εκκλησιαστικών Πατέρων, βρίσκει κανείς πληθώρα επισημάνσεων, κανόνων και προτάσεων που έχουν κομμουνιστικό χαρακτήρα (καταδίκη της χρηματοοικονομικής κερδοσκοπίας και της τοκογλυφίας, περιορισμός της ιδιοκτησίας, οικονομική ισότητα κ.ο.κ.). Όμως, σε αντιδιαστολή προς την πολιτική οικονομία του Μαρξ, οι κομμουνιστικές ρυθμίσεις που εισηγούνται ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και οι Έλληνες Εκκλησιαστικοί Πατέρες γίνονται για το ευ ζην και την αρετή, έχουν πνευματικό σκοπό (βλ. το βιβλίο NicolasLaos, TheMetaphysicsofWorldOrder, Oregon: PickwickPublications / WipfandStockPublishers, 2015, κεφάλαια 2 και 4). Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση του Μαρξ.

Καρλ Μαρξ

Ο Μαρξ προτείνει ένα κομμουνιστικό μοντέλο επειδή τον ενδιαφέρει μόνο να αποκαταστήσει αυτήν που θεωρεί ως φυσική ισορροπία των πραγμάτων και η οποία είχε, κατά τη γνώμη του, διαταραχθεί από την ανεξέλεγκτη ελευθρία των ανθρώπων. Η κεντρική ιδέα του κομμουνισμού του Μαρξ είναι μια ιδέα γενικής ισορροπίας, ενώ η κεντρική ιδέα των κομμουνιστικών προτάσεων του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και των Ελλήνων Εκκλησιαστικών Πατέρων είναι η πνευματική απελευθέρωση του ανθρώπου. Ο Μαρξ ζητεί απλώς να επιβληθεί μια τάξη στη συνεχή αλλαγή των ιστορικών μορφών, δηλαδή θέλει να οργανώσει το ιστορικό γίγνεσθαι. Γι’ αυτό, συνέλαβε και διατύπωσε την ιδέα της φυσικής ιστορίας της κοινωνίας. Στον Α’ τόμο του Κεφαλαίου του, ο Μαρξ εκθέτει την επιστημολογία και μεθοδολογία του, που δεν είναι άλλη από τον ιστορικό υλισμό. Επίσης, σε μια επιστολή του προς τον Φέρντιναντ Λασάλ (Ferdinand Lassalle), με ημερομηνία 16 Ιανουαρίου 1866, και σε μια επιστολή του προς τον Ένγκελς με ημερομηνία 7 Αυγούστου 1866, ο Μαρξ γράφει ότι, στην πολιτική οικονομία και στην ιστορία, εφαρμόζει το σκεπτικό του βιολογικού εξελικτισμού του Δαρβίνου και του βιολογικού ντετερμινισμού του Πιέρ Τρεμό (Pierre Trémaux).



    Ο φυσικαλισμός και ο ντετερμινισμός της σκέψης του Μαρξ εκφράζονται μέσω της βαθιάς πίστης του στη λογική και στη μηχανή. Γι’ αυτό, στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο του, ο Μαρξ εκθειάζει τις επιτεύξεις της καπιταλιστικής τάξης. Καθώς είναι θαυμαστής των επιτεύξεων του καπιταλισμού, ο Μαρξ αναγνωρίζει ως μόνο αδύναμο σημείο και μειονέκτημα του καπιταλισμού το γεγονός ότι η καπιταλιστική τάξη δεν μπόρεσε να οργανώσει με τέτοιον τρόπο την κοινωνία ώστε να εξασφαλίζεται η συνεχής πρόοδος της τεχνικής. Έτσι, στο πλαίσιο της πολιτικής οικονομίας του Μαρξ, ο κομμουνισμός, ουσιαστικά, είναι μια τεχνολογία, μια τεχνική δυνατότητα, του καπιταλισμού υπό διαφορετικό καθεστώς παραγωγικών σχέσεων. Με άλλα λόγια, ο κομμουνισμός του Μαρξ εκπίπτει σε γραφειοκρατικό σοσιαλισμό, ή, σύμφωνα με την ορολογία του Κορνήλιου Καστοριάδη, σε «κρατικό καπιταλισμό» (βλ. Κ. Καστοριάδης, Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας, Εκδ. Ράππα, 1999).


    Αν το θεμέλιο της φιλελεύθερης πολιτικής οικονομίας είναι μια ιδέα φυσικής ελευθερίας, όπου πρωταγωνιστούν τα ένστικτα και οι ιδιοτελείς σκοπιμότητες του επιχειρηματία, το θεμέλιο της πολιτικής οικονομίας του Μαρξ είναι μια ιδέα φυσικής ισορροπίας, όπου οι τιμές αντικατοπτρίζουν έναν τέλειο συντονισμό της οικονομικής δραστηριότητας. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, λαμβάνει χώρα ένας οντολογικός υποβιβασμός του ανθρώπου, διότι, και στον φιλελευθερισμό και στον Μαρξισμό, η πολιτική οικονομία ανάγεται στη λογική και στις γενικεύσεις που διέπουν την άψυχη ύλη. Έτσι, στον μεν φιλελευθερισμό, η ελευθερία του ανθρώπου συνίσταται στην υπακοή του σε φυσικές ωθήσεις και προσταγές, αποβαίνοντας έτσι σκιά του εαυτού της, στον δε Μαρξισμό, η ελευθερία του ανθρώπου συνίσταται στην υπακοή του στο κεντρικώς επιβαλλόμενο μοντέλο γενικής ισορροπίας, οπότε και πάλι η ελευθερία του ανθρώπου αποβαίνει σκιά του εαυτού της.


    Ειδικά δε ως προς τη Ρωσία, ο Μαρξ έτρεφε αρνητικά αισθήματα, διότι η Ρωσία δεν είχε προτεσταντική ηθική, που ήταν η βάση του καπιταλισμού, αλλά ήταν μια παραδοσιοκρατική, μη ρασιοναλιστική, Ορθόδοξη Χριστιανική κοινωνία. Γι’ αυτό, ο Μαρξ ήταν ροσώφοβος. Μάλιστα, ο Μαρξ ήταν αντίθετος στην κατάργηση της ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και, στα άρθρα του για το Ανατολικό Ζήτημα, χαρακτήρισε τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου ως μέγα πολιτικό λάθος, επειδή, όπως επεσήμανε, έθετε σε κίνδυνο την ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έτσι έδιδε την ευκαιρία στους Ρώσους να κατέβουν προς το Αιγαίο. Στο Ανατολικό Ζήτημα και στις θέσεις του για τον Φόυερμπαχ, οι απόψεις του Μαρξ απηχούν τις θέσεις του Νεοεγελιανού σοσιαλιστή Μοσέ Ες (Moshe Hess, 1812-1875), ο οποίος ήταν ένας από τους θεμελιωτές του Εργατικού Σιωνισμού (αριστερό σιωνιστικό κίνημα) και συνδεόταν με τον Μαρξ με προσωπική φιλία. Ο Ες, στο βιβλίο του με τίτλο Ευρωπαϊκή Τριαρχία (Die europäische Triarchie, Leipzig, 1841), προσπαθούσε να ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας να συμμαχήσουν μεταξύ τους εναντίον της Ρωσίας.


Ιωσήφ Στάλιν

    Από την άλλη πλευρά, ο Ιωσήφ Στάλιν, όταν πήρε την εξουσία από τον Λένιν και εξουδετέρωσε τον εσωκομματικό αντίπαλό του, Λέοντα Τρότσκι, ανέπτυξε, σταδιακά, μια μορφή ρωσικής πατριωτικής συνείδησης η οποία τον οδήγησε στην προσπάθεια οικοδόμησης μιας Ναπολεοντείου τύπου αυτοκρατορίας, δηλαδή της Ε.Σ.Σ.Δ. Ο Στάλιν, ειδικά στη δεκαετία του 1930, προσπάθησε να κάνει μια πατριωτική πολιτική ‘στροφή’ και –εξαλείφοντας τον Τρότσκι, που ήταν αυθεντικός εκπρόσωπος του διεθνιστικού Μαρξισμού– επεχείρησε να συνδυάσει το σοβιετικό σύστημα με τη ρωσική πολιτιστική παράδοση και τη λαϊκή ψυχή. Εθνομπολσεβίκοι διανοούμενοι, όπως ο Νικολάι Ουστριάλοφ (Nikolay Vasilyevich Ustryalov), μπόρεσαν επί Στάλιν να γίνουν αποδεκτοί στη Σοβιετική Ένωση και τελικά έγιναν επισήμως μέλη της σοβιετικής πνευματικής ελίτ με τον χαρακτηρισμό «μη-κομματικοί» Μπολσεβίκοι, δεδομένου ότι ο Στάλιν και ο ιδεολογικός του σύμβουλος Αντρέι Ζντάνοφ (Andrei Alexandrovich Zhdanov) συνέβαλαν στην αναβίωση του ρωσικού πατριωτισμού στη δεκαετία του 1930, έστω και στο πλαίσιο προπαγανδιστικών επιχειρήσεων. Ωστόσο, ο ίδιος ο Στάλιν ήταν δέσμιος του ιστορικού υλισμού, και μέσα στο ίδιο το σοβιετικό σύστημα, δημιουργήθηκαν διάφορες αλληλοσυγκρουόμενες τάσεις, ενώ δυτικοί παράγοντες επιχειρούσαν μεθοδικά και υπόγεια να επηρεάζουν την εκλογή των ηγετών της Σοβιετικής Ένωσης και να έχουν τους ‘δικους τους ανθρώπους’ μέσα στο σοβιετικό σύστημα.

Νικόλαος Λάος

Σημείωση: Το παρόν άρθρο βασίζεται σε αποσπάσματα από τα εξής βιβλία που έχει συγγράψει ο Νικόλαος Λάος: Γεωπολιτικό Εγχειρίδιο, το οποίο εκδόθηκε το 2014 στην Αθήνα από τις Εκδόσεις Λεξίτυπον

(βλ. http://www.lexitipon.gr/product/249/gewpolitiko-egxeiridio.html),

και The Metaphysics of World Order, τοοποίοεκδόθηκετο 2015 στιςΗΠΑαπότιςεκδόσεις Pickwick Publications / Wipf and Stock Publishers

(βλ. http://wipfandstock.com/the-metaphysics-of-world-order.html).

το είδα
http://oimaskespeftoun.blogspot.gr/2015/03/blog-post_14.html

ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ: O ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Οφείλουμε να εξασφαλίσουμε έξυπνα την ενέργεια που χρειαζόμαστε χωρίς την κατανάλωση πρώτων υλών”.

Νίκολα Τέσλα, Century Magazine 1890
Γράφει ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)
Υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους κυριολεκτικά χρωστάμε το παρόν και το μέλλον μας.
Ονειροπόλοι, που κόντρα στο κατεστημένο της εποχής τους, οραματίστηκαν έναν καλύτερο κόσμο…
Εξερευνητές, που ανακάλυψαν νέες ηπείρους γνώσεων, κτίζοντας πάνω τους μνημεία του ανθρώπινου πνεύματος…
Οραματιστές που τόλμησαν με τη σκέψη τους ν’ αγγίξουν τα άστρα….
Τέτοιος ήταν και ο Νίκολα Τέσλα (Nikola Tesla).
tesla2
Χωρίς αυτόν το μεγάλο Σερβοαμερικανό επιστήμονα κι εφευρέτη δεν θα υπήρχε εναλλασσόμενο ρεύμα στο σπίτι σας, το φως της λάμπας δεν θα είχε νικήσει το σκοτάδι, δεν θα λειτουργούσαν ο υπολογιστής ή η καφετιέρα σας. Του χρωστάμε 700 εφευρέσεις, ορισμένες εκ των οποίων θεμελίωσαν τον κόσμο μας. «Αν θελήσουμε να εξαφανίσουμε από το δικό μας βιομηχανικό κόσμο τα αποτελέσματα του έργου του κυρίου Τέσλα, τα γρανάζια στις βιομηχανίες θα έπρεπε να σταματήσουν να γυρίζουν, τα ηλεκτρικά τρένα μας θα έπρεπε να ακινητοποιηθούν, οι πόλεις μας να βυθιστούν στο σκοτάδι… Ναι, τόσο μακριά έφτασε με το έργο του, που αποτέλεσε το θεμέλιο του σύγχρονου κόσμου. Το όνομα του σημάδεψε μια εποχή προόδου στην επιστήμη του ηλεκτρισμού. Από αυτό το έργο ξεπήδησε μια επανάσταση…» Έτσι σχολίασε κάποτε ο Αμερικανός φυσικός B. A. Behrend τη συνεισφορά του Τέσλα στη διαμόρφωση του σύγχρονου κόσμου.
therapywave_wavesthothemoon

ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΝΕΩΝ ΗΠΕΙΡΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ

Ο Τέσλα δεν ήταν ένας απλός εφευρέτης. Το να αποκαλεί κανείς τον Τέσλα απλά «εφευρέτη» είναι σαν να λέει ότι ο Σοπέν ήταν απλώς ένας «πιανίστας». Ο Τέσλα ήταν ένας εξερευνητής νέων ηπείρων γνώσεων, ένας άνθρωπος που ανακάλυπτε νέες φυσικές αρχές και μόνον κατανάγκην υπήρξε εφευρέτης. Για τον ίδιο μεγαλύτερη σημασία είχε η ανακάλυψη νέων φυσικών αρχών και λιγότερο η εφαρμογή τους στην πράξη. Ήταν πάνω απ’ όλα ένας πρωτοπόρος εξερευνητής νέων αρχών της Φυσικής, ένας ανθρωπιστής επιστήμονας που οραματιζόταν ένα καλύτερο μέλλον για την ανθρωπότητα. Ένας άνθρωπος των θαυμάτων.
Αυτή ήταν άλλωστε και η μεγαλύτερη διαφορά του με τον Τόμας Άλμπα Έντισον. Ο Έντισον ήταν απλά ένας εφευρέτης (με πάνω από 1.000 ευρεσιτεχνίες στο ενεργητικό του), ο οποίος ενδιαφερόταν αποκλειστικά για την πρακτική εφαρμογή και την εμπορική εκμετάλλευση των εφευρέσεων του. Αντίθετα ο Τέσλα, παρά το γεγονός ότι χρεώνεται τουλάχιστον 700 ευρεσιτεχνίες, ήταν ουσιαστικά ένας θεωρητικός τύπος, ένας τολμηρός εξερευνητής που αδιαφορούσε για την πρακτική εφαρμογή και -κυρίως- για το εμπορικό όφελος από την εκμετάλλευση των ανακαλύψεων του.
images TESLA

Ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ “ΙΠΠΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ”

Αντίθετα με τον Έντισον ο Τέσλα ήταν ένας «μοναχικός καβαλάρης», που παρέμεινε σ’ όλη του τη ζωήανένταχτος κι ελεύθερος, δίνοντας συχνά σκληρές μάχες με το επιστημονικό και βιομηχανικό κατεστημένο της εποχής του. Ο Τέσλα προχωρούσε άφοβα μπροστά αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Ξεκλείδωνε με την ευαισθησία ενός ποιητή τα μεγάλα μυστικά της φύσης και τα χάριζε στην ανθρωπότητα. Τον ενδιέφερε η συνολική πρόοδος και πίστευε στο θετικό δυναμικό του ανθρώπου που μπορούσε ν’ αναπτυχθεί σε τέλειο βαθμό.
Από την αρχή ακόμη της επιστημονικής του δράσης ο Τέσλα έδωσε μια σειρά από μοναχικές μάχες ενάντια στο επιστημονικό και βιομηχανικό κατεστημένο της εποχής του. Σε κάποιες από αυτές νίκησε, ενώ στις περισσότερες έχασε, επειδή δεν συμφωνούσε με τα κατεστημένα συμφέροντα. Το πολυφασικό του σύστημα του εναλλασσόμενου ρεύματος επικράτησε, αφού όμως προηγουμένως έδωσε μια σκληρή μάχη με τη βιομηχανία του συνεχούς ρεύματος. Τελικά νίκησε, επειδή ήταν ολοφάνερα πιο αποτελεσματικό και οικονομικό. Ο προωθητικός κινητήρας του απέτυχε, όχι γιατί δεν ήταν αποτελεσματικός, αλλά επειδή για να εφαρμοστεί θα έπρεπε ν’ αλλάξει ολόκληρη η δομή της αυτοκινητοβιομηχανίας. Και το φιλόδοξο σχέδιο του για την ασύρματη μεταφορά ενέργειας δεν προχώρησε, επειδή ερχόταν σε άμεση αντίθεση με μονοπωλιακά συμφέροντα, που λυμαίνονται ως σήμερα τη ενεργειακή εξέλιξη της ανθρωπότητας.
Tesla Image
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1880 ο Τέσλα συνήθισε την ανθρωπότητα με μια σειρά από επιστημονικές εκπλήξεις και εφευρέσεις: εναλλασσόμενο ρεύμα, επαγωγικοί κινητήρες, πολυφασικό σύστημα, ρεύματα υψηλής συχνότητας, ηλεκτρικός ταλαντωτής, πηνίο Τέσλα, ραδιόφωνο, ακτινογραφία (Τεσλόγραμμα), τηλεκατεύθυνση, αυτοματισμός, ασύρματη μεταφορά ενέργειας, τηλεγεωδυναμική, προωθωτικοί κινητήρες, ραντάρ, ιντερφερόμρετρο, ηλεκτρομαγνητική προστασία… είναι μονάχα μερικές από τις 700 εφευρέσεις, που ο Σέρβος επιστήμονας προσέφερε στην ανθρωπότητα. Αλήθεια, ποιος από σας γνωρίζει ότι πίσω από κάθε ηλεκτρική συσκευή, που έχουμε σήμερα στα σπίτια μας, κρύβεται η μεγαλοφυία ενός ανθρώπου, που κυριολεκτικά αφιέρωσε τη ζωή, το μυαλό και το πνεύμα του στην υπηρεσία της ανθρωπότητας;
Εκτός από επιστήμονας κι εφευρέτης ο Τέσλα υπήρξε οραματιστής ενός μέλλοντος, στο οποίο ο άνθρωπος δε θα ήταν αναγκασμένος να πασχίζει για την επιβίωση του, όπου οι λέξεις πλούσιος και φτωχός δε θα σήμαιναν τη διαφορά του επιπέδου της υλικής ευημερίας, αλλά των πνευματικών ικανοτήτων. Ο Τέσλα ήταν ένας ονειροπόλος, μια λέξη υποτιμητική για τους «προσγειωμένους», ένας πρωτοπόρος, που τολμούσε να προχωρήσει άφοβα προς το άγνωστο, εξερευνώντας νέους κόσμους γνώσεων. Ήταν έναςφιλόσοφος, που στοχάζονταν αδιάκοπα πάνω στα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας. Ένας ποιητής της επιστήμης. Από την άλλη ήταν κι ένας παράξενος, εκκεντρικός και ιδιόρρυθμος άνθρωπος, που ακολουθούσε ένα εντελώς δικό του «σχέδιο ζωής».
Από την ηλικία των 34 ετών ο Τέσλα σταμάτησε να ποθεί, να μισεί, να θλίβεται, να πίνει καφέ, τσάι ή αλκοόλ, να καπνίζει, να κοιτιέται στον καθρέπτη, να φοράει ρολόι, δακτυλίδια και να τρώει οτιδήποτε του μαγείρευε κάποιος άλλος. Κοντολογίς συγκέντρωσε όλο τον πλούτο και τη δύναμη της μεγαλοφυίας σ’ έναν και μοναδικό σκοπό: να σκέφτεται και να υπηρετεί την ανθρωπότητα, ανακαλύπτοντας πράγματα που θα έκαναν την ανθρώπινη ζωή ευκολότερη και πιο ευτυχισμένη.
Αν και θα μπορούσε να επαναπαυτεί στις δάφνες του, όντας δοξασμένος και πλούσιος από την ηλικία των 34 ετών, εκείνος προτίμησε να προχωρήσει κι άλλο προσφέροντας στην ανθρωπότητα, ως νέος Προμηθέας, ένα πολύ μεγαλύτερο δώρο: την Ελεύθερη Ενέργεια.
FreeENERGY cover2

Η ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΕΝΈΡΓΕΙΑ ΓΙΑ ΌΛΟΥΣ ΉΤΑΝ ΤΟ ΜΕΓΆΛΟ ΤΟΥ ΌΝΕΙΡΟ

Ο Τέσλα είναι ο «πατέρας» της Ελεύθερης Ενέργειας. Οραματιζόταν έναν κόσμο όπου ο καθένας θα είχε ελεύθερη πρόσβαση στην αστείρευτη θάλασσα της ενέργειας, που τον περιβάλλει. Σε μια διάλεξή που έδωσε στις 20 Μαίου του 1891 στο Κολούμπια Κόλετζ της Νέας Υόρκης, ο Τέσλα απευθύνθηκε προς το ενθουσιώδες κοινό λέγοντας: «Τρέχουμε όλοι μαζί μέσα σ’ έναν απέραντο χώρο με μια απίστευτη ταχύτητα και όλα γύρω μας κινούνται, γυρίζουν και περιβάλλονται από ενέργεια. Υπάρχει σίγουρα κάποια άμεση πρόσβαση σ’ αυτήν την ενέργεια. Ο ηλεκτρισμός που αντλήσαμε από το φυσικό περιβάλλον, προέρχεται από αυτήν την ενέργεια. Σύντομα θα αντλούμε χωρίς μεγάλο κόπο πολλές μορφές ενέργειας από αυτήν την απέραντη κι ανεξάντλητη φυσική ενέργεια κι έτσι η ανθρωπότητα θα προοδεύσει με γιγαντιαία βήματα».
Xρόνια νωρίτερα, το 1882, κάνοντας περίπατο με τον φίλο του Anital Szigety σε πάρκο της Βουδαπέστης κιαπαγγέλλοντας στα γερμανικά στίχους από το Φάουστ του Γκαίτε, του ήρθε ως λάμψη μια μεγαλοφυής ιδέα, που έμελλε να οδηγήσει την ανθρωπότητα σε πλήρη εξηλεκτρισμό. «Τότε ξαφνικά», έγραψε αργότερα ο Τέσλα στην αυτοβιογραφία του My Inventions«η Ιδέα μου ήρθε σαν λάμψη αστραπής, και σε μια στιγμή μου αποκαλύφθηκε η αλήθεια». Αμέσως ο Τέσλα πήρε το μπαστούνι του και σχεδίασε πρόχειρα στο χώμα έναν κινητήρα. «Τον βλέπεις;», ρώτησε στον φίλο του, που παρακολουθούσε άφωνος, «κοίταξε με τώρα που θα τον αντιστρέψω!» Μ’ αυτόν τον ασυνήθιστο τρόπο ο Τέσλα συνέλαβε για πρώτη φορά την ιδέα του περιστρεφόμενου μαγνητικού πεδίου και του επαγωγικού κινητήρα, αρπάζοντας έτσι ένα μεγάλο μυστικό της Φύσης και χαρίζοντας το στους ανθρώπους.
free energy cover page 3
Στις 3 Ιουλίου του 1899, κατά τη διάρκεια των πειραμάτων του στο Κολοράντο Σπρινγκς, ο Σερβοαμερικάνος εφευρέτης ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε μια «ανεξάντλητη πηγή ενέργειας». Προέβλεψε μάλιστα ότι στο μέλλον ο κόσμος θα κατάφερνε να συνδεθεί μ’ αυτήν την πηγή αστείρευτης ενέργειας, κι αυτό θα άλλαζε τη μορφή του ανθρώπινου πολιτισμού και θα οδηγούσε στην κατάκτηση του διαστήματος.
Για ένα σχεδόν χρόνο (1899-1900) στο Κολοράντο Σπρινγκς και σε υψόμετρο 2.300 μέτρων, ο Τέσλα πραγματοποίησε μια σειρά από σημαντικά πειράματα πάνω στην ασύρματη μεταφορά ενέργειας. Εκεί κατόρθωσε όχι μόνο να δημιουργήσει τεχνητές αστραπές μήκους 40 μέτρων, αλλά και ν’ ανάψει λαμπτήρες και να θέσει σε λειτουργία συσκευές σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων! Στο Κολοράντο Σπρινγκς ανακάλυψε κάτι που ήδη διαισθανόταν: πως η Γη ήταν μια τεράστια «ενεργειακή πισίνα», ένας καλός ενεργειακός αγωγός, πράγμα που σήμαινε ότι το παγκόσμιο σύστημα ασύρματης μετάδοσης ενέργειας, που οραματιζόταν, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Ολόκληρος ο πλανήτης μπορούσε να διασυνδεθεί ενεργειακά αν κατασκευαζόταν, σύμφωνα με το σχέδιό του, ένα δίκτυο από πύργους εκπομπής και λήψης ηλεκτρικής και ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας. Ακόμη και η ίδια η γη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας, έτσι ώστε ο καθένας να ήταν σε θέση ν’ αντλήσει ενέργεια χώνοντας απλά μια μεταλλική ράβδο στο έδαφος! Αν και ορισμένοι πίστευαν πως αυτά που έλεγε ο Τέσλα θα έπρεπε να μπουν στο «κουτί με τις παλαβομάρες» της ανθρωπότητας, εντούτοις η σύγχρονη επιστήμη και οι τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις δείχνουν να τον δικαιώνουν.
imagesD6GT9VHK
Ο Τέσλα πίστευε πως ήταν δυνατή η μετάδοση της ηλεκτρικής ενέργειας με ασύρματο τρόπο κι έφτιαξε ολόκληρα σχέδια για ένα παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα. Το όραμα του ήταν ένα παγκόσμιο σύστημα, που ταυτόχρονα θα μετέδιδε ραδιοσήματα και θα μετέφερε με ασύρματο τρόπο ηλεκτρική ενέργεια! Το σχέδιο του ήταν τόσο προχωρημένο και ριζοσπαστικό για την εποχή του, που μόλις δημοσιοποιήθηκε οι πόρτες στηWall Street έκλεισαν γι’ αυτόν. Τα μονοπωλιακά συμφέροντα, ακόμη κι εκείνοι που επένδυσαν εκατομμύρια δολάρια στο σύστημα εναλλασσόμενου ρεύματος, αρνήθηκαν να τον χρηματοδοτήσουν.
Όταν ο μεγαλοτραπεζίτης Τζον Πίερποντ Μόργκαν, που αρχικά χρηματοδότησε το σχέδιο του εφευρέτη στο Γουόρντεκλιφ του Λονγκ Άιλαντ, πληροφορήθηκε πως ο στόχος του Τέσλα ήταν η ασύρματη μεταφορά ενέργειας ρώτησε τον εφευρέτη: «Και ποιος θα πουλάει την ενέργεια στους αποδέκτες της;» «Κανείς», απάντησε με ειλικρίνεια ο Τέσλα, «ο καθένας θα μπορεί να τη λαμβάνει καρφώνοντας μια ράβδο στο έδαφος ή τοποθετώντας μια κεραία στη στέγη του σπιτιού του. Σκεφθείτε το: δεν θα υπάρχουν καλώδια, αερόπλοια θα πετούν χρησιμοποιώντας την εκπεμπόμενη ενέργεια…» «Αρκετά», τον διέκοψε ο μεγαλοτραπεζίτης. «Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Τέσλα. Θα σας στείλω την απάντηση μου». Η απάντηση, και τα χρήματα, δεν ήρθαν ποτέ. Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Τέσλα περίμενε μιαν απάντηση…
TESLA-anemogenitries

ΤΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ…

Ο οραματιστής και αθεράπευτα ανθρωπιστής Τέσλα είχε κάνει το λάθος να δείξει στον κατεξοχήν εκπρόσωπο των μονοπωλιακών συμφερόντων της εποχής του, τον κόσμο όπως θα μπορούσε να είναι: ελεύθερος από ενεργειακά μονοπώλια και με άφθονη και φθηνή ενέργεια για τον καθένα. Έναν κόσμο που η ανθρωπότητα ίσως να είναι έτοιμη τον 21ο αιώνα…
Μετά την αποτυχία του σχεδίου στο Γουόντερκλιφ ο Τέσλα δεν είχε ποτέ καμιά άλλη ευκαιρία να φέρει την Ελεύθερη Ενέργεια στον κόσμο. Συνέχισε όμως μέχρι το τέλος της ζωής του να σχεδιάζει, να κατασκευάζει και να οραματίζεται διάφορα χρήσιμα επιτεύγματα. Πάντα ήταν ασυμβίβαστος, ένας μοναχικός καιρομαντικός «ιππότης» της επιστήμης. Το κατεστημένο της εποχής του τον πολέμησε σκληρά και τελικά πέθανε στις 7 Ιανουαρίου του 1943, φτωχός και αγνοημένος, σ’ ένα ταπεινό δωμάτιο του ξενοδοχείου New Yorker.
Ο Τέσλα ήταν ένας μεγάλος και αισιόδοξος οραματιστής για το μέλλον της ανθρωπότητας. Τι έγιναν ωστόσο τα οράματα του για τον ουτοπικό και ενεργειακά ελεύθερο κόσμο του μέλλοντος; Αυτά βρίσκονται κρυμμένα στα εκατοντάδες χειρόγραφα του, που έχουν γίνει ανάρπαστα από τις μυστικές υπηρεσίες και τις ομάδες ερευνητών ανά τον κόσμο…
Η ζωή, το έργο, οι ιδέες και τα οράματα του «πατέρα» της Ελεύθερης Ενέργειας, έχουν εμπνεύσει δεκάδες επιστήμονες κι ερευνητές, που έθεσαν κι αυτοί με τη σειρά τους τον εαυτό τους στο κυνήγι του «Αγίου Δισκοπότηρου» της επιστήμης: στην ανακάλυψη μιας συσκευής που θα αντλεί και θα αξιοποιεί την Ελεύθερη Ενέργεια του περιβάλλοντος. Όπως άλλωστε συνήθιζε να λέει και ο μεγάλος Σερβοαμερικανός εφευρέτης:«Η ενέργεια βρίσκεται παντού και σε αφθονία. Εμείς όμως διψάμε. Μοιάζουμε με κάποιον που βρίσκεται πάνω σε μια βάρκα που πλέει μέσα σ’ ένα ποτάμι, αλλά πεθαίνει από τη δίψα, γιατί δε διαθέτει ένα ποτήρι για να πιει νερό».

ΠΗΓΗ: Γιώργος Στάμκος, Ο Θαυμαστός Κόσμος του Τέσλα, 5η εκδοση

Tesla01

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ
Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

50000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΣΑΙΤ ΤΗΣ ΑΙΘΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΥΡΗ ΓΝΩΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΝΑ ΕΝΘΥΜΗΘΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ!!!
ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟ ΣΕΒΑΣΜΟ!!!
https://www.aitherikigrafi.gr/keimena

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ : ΕΓΩ ΣΕ ΧΕΛΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΩ

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters