Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

Ο αφεληνισμός των ελληνικών τραπεζών ante portas...

Ο αφεληνισμός των ελληνικών τραπεζών ante portas... Με ιδιαίτερη ικανοποίηση η πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας αντιμετώπισε τα αποτελέσματα των τεστ αντοχής των ελληνικών τραπεζών, αφού μόνο η Αγροτική Τράπεζα (ΑΤΕ) δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στο stress test. H διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας αποτελεί έναν από τους τρεις πυλώνες δράσης του Μνημονίου και για το λόγο αυτό το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται πλέον υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της τρόικας. Στο πλαίσιο αυτό προωθήθηκε ήδη ταχύτατα η δημιουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας το οποίο, σύμφωνα με το ΔΝΤ, αποτελεί δήθεν βασικό εργαλείο για την εξυγίανση των ελληνικών τραπεζών.



Ήδη το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (το Ταμείο) θεσμοθετήθηκε με απόφαση της Βουλής και ο ιδρυτικός του νόμος δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ. Στόχος του ταμείου είναι να αντιμετωπιστεί μια τυχόν έλλειψη κεφαλαίων και να διαφυλαχθεί η υγεία του χρηματοπιστωτικού τομέα με την εισφορά πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων στις τράπεζες αν χρειαστεί. Έτσι, μέσω της ενίσχυσης της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών επιδιώκεται να επιτευχθεί η σταθεροποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Δεν θα πρέπει, δε, να μας διαφεύγει ότι ο έλεγχος της κεφαλαιακής επάρκειας των ελληνικών τραπεζών θα είναι συνεχής και θα τελεί και υπό το άγρυπνο βλέμμα της τρόικας, η οποία έχει υποχρεώσει να υποβάλλει «τριμηνιαία έκθεση με αποτελέσματα από τα τακτικά τεστ φερεγγυότητας ακραίων καταστάσεων που αφορούν τις τράπεζες». Ενδιαφέρον, πάντως, παρουσιάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή ζήτησε ενημέρωση για το Ν.3864/2010 προκειμένου να ελέγξει τη συμβατότητά του με την κοινοτική νομοθεσία.

Ελληνικό Δημόσιο και ιδιώτες οι μέτοχοι του Ταμείου

Το Ταμείο θα εδρεύει στην Αθήνα και θα λειτουργεί μέχρι τις 30 Ιουνίου 2017. Το κεφάλαιό του ανέρχεται σε 10 δις ευρώ που θα προέλθουν από το πακέτο των δανείων ύψους 110 δις ευρώ που θα λάβει η χώρα από το ΔΝΤ και τις χώρες της Ευρωζώνης. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του Ν.3864/2010, το Ταμείο δεν ανήκει στο δημόσιο τομέα και λειτουργεί αμιγώς κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας. Παρότι εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι μοναδικός μέτοχος του Ταμείου υποτίθεται πως θα είναι το Ελληνικό Δημόσιο, εντούτοις από τον ιδρυτικό νόμο δεν αποκλείεται η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και η συμμετοχή σε αυτό ιδιωτών. Αυτό επιβεβαιώνεται πλήρως και από το κείμενο του Μνημονίου. Έτσι, με βάση το «Παράρτημα 2» του Μνημονίου Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής και υπό τον τίτλο «Νομικό Καθεστώς» προβλέπεται ότι «η νομική δομή του Ταμείου θα επιτρέπει την ιδιωτική συμμετοχή», ενώ υπό τον τίτλο «Γενικά» επισημαίνεται σε σχέση με το Ταμείο ότι «Προβλέπεται αρχική επταετής διάρκεια. Μετά το τέλος αυτής της περιόδου η κυριότητα του Ταμείου περνά στο Ελληνικό Δημόσιο, μέχρι το ύψος της συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο του Ταμείου». Επομένως, ο δρόμος είναι ανοιχτός για συμμετοχή αμερικανικών, γερμανικών και άλλων ευρωπαϊκών κεφαλαίων στο Ταμείο προκειμένου να «διασώσουν» το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Κράτος εν κράτει η διοίκηση του Ταμείου

Το Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ν.3864/2010, διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ), το οποίο είναι το ανώτατο όργανό του και αποφασίζει απολύτως ανεξάρτητα για κάθε θέμα που αφορά την εξειδίκευση των στόχων, τη διοίκηση, λειτουργία, διαχείριση της περιουσίας και υλοποίηση των σκοπών του Ταμείου. Το ΔΣ είναι επταμελές και αποτελείται από τον πρόεδρο, δύο αντιπροέδρους, οι οποίοι είναι εκτελεστικά μέλη του ΔΣ, και τέσσερα μη εκτελεστικά μέλη. Στις συνεδριάσεις του ΔΣ καλούνται και συμμετέχουν, χωρίς δικαίωμα ψήφου, ένας εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ένας εκπρόσωπος της ΕΚΤ.

Το ΔΣ του Ταμείου είναι πανίσχυρο. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ν.3864/2010, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους «τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου απολαμβάνουν πλήρους ανεξαρτησίας, δεν ζητούν ούτε λαμβάνουν οδηγίες από το Ελληνικό Δημόσιο ή οποιονδήποτε άλλο κρατικό φορέα ή όργανο ούτε υπόκεινται σε επιρροές οιασδήποτε φύσεως». Ομοίως «το Ελληνικό Δημόσιο και οι ως άνω κρατικοί φορείς και όργανα υποχρεούνται να απέχουν από τη διατύπωση οποιασδήποτε οδηγίας προς το Ταμείο».

Θα στελεχωθεί με υπάλληλους του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ

Ο πρόεδρος, οι δυο αντιπρόεδροι και τα δυο μη εκτελεστικά μέλη του ΔΣ διορίζονται από τον υπουργό Οικονομικών κατόπιν εισήγησης του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος τους επιλέγει ύστερα από δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος που δημοσιεύθηκε ήδη και η σχετική προθεσμία λήγει στις 20/8/2010. Σύμφωνα με το Μνημόνιο, ο επικεφαλής, ο εκτελεστικός διευθυντής και οι μη ex officio διευθυντές θα απαιτείται από τη νομοθεσία να είναι άτομα εγνωσμένου τραπεζικού και χρηματοπιστωτικού κύρους στην Ελλάδα, στην ΕΕ ή διεθνώς, γεγονός που προδιαγράφει ήδη ότι ορισμένοι από αυτούς μπορεί ενδεχόμενα να μην είναι καν Έλληνες. Γι' αυτό, άλλωστε, και στη σχετική δημόσια πρόσκληση επισημαίνεται ότι το βιογραφικό σημείωμα και η σχετική αίτηση των υποψηφίων μπορεί να υποβληθούν στην ελληνική ή αγγλική γλώσσα. Τέλος, σύμφωνα με την προκήρυξη, οι υποψήφιο θα πρέπει να έχουν πολυετή «προϋπηρεσία σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, σε διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς ή σε διεθνείς ελεγκτικές εταιρείες». Μάλιστα, «πιστός» στο πνεύμα λιτότητας της εποχής, ο νομοθέτης προβλέπει ότι οι αμοιβές και οι αποζημιώσεις των μελών του ΔΣ ορίζονται με απόφαση του υπουργού Οικονομικών κατά παρέκκλιση κάθε αντίθετης διάταξης νόμου ή κανονιστικής πράξης! Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 5 του Ν.3864/2010 το προσωπικό του Ταμείου προσλαμβάνεται εκτός ΑΣΕΠ, ελεύθερα, με απόφαση του ΔΣ, ενώ επιτρέπεται και η απόσπαση προσωπικού που υπηρετεί και σε διεθνείς και ευρωπαϊκούς οργανισμούς, δηλαδή στο ΔΝΤ, στην ΕΚΤ, στην ΕΕ κ.λπ.

Πότε και πως παρεμβαίνει το Ταμείο

Μετά από αίτηση τράπεζας


Σύμφωνα με το άρθρο 6 του Ν.3864/2010, μια τράπεζα, παρότι πληροί τις νόμιμες υποχρεώσεις κεφαλαιακής επάρκειας, μπορεί να υποβάλει αίτηση στο Ταμείο για κεφαλαιακή ενίσχυση με δική της πρωτοβουλία ή με υπόδειξη της Τράπεζας της Ελλάδος, όταν με βάση συντηρητικές παραδοχές της Τράπεζας της Ελλάδος υπάρχει βάσιμος κίνδυνος να μην μπορεί να συνεχίσει να τηρεί τις υποχρεώσεις της σε σχέση με την κεφαλαιακή επάρκεια και ταυτόχρονα έχουν αποβεί άκαρπες προσπάθειές της να αυξήσει τα ίδια κεφάλαια με συμμετοχή των υφισταμένων ή νέων μετόχων.

Με υπόδειξη της Τράπεζας της Ελλάδος

Η Τράπεζα της Ελλάδος μπορεί επίσης να υποδείξει σε μια τράπεζα να υποβάλει αίτηση στο Ταμείο όταν δεν πληροί τις υποχρεώσεις κεφαλαιακής επάρκειας που καθορίζουν οι ισχύουσες διατάξεις και ταυτόχρονα έχουν αποβεί άκαρπες οι προσπάθειές της να αυξήσει τα ίδια κεφάλαια με συμμετοχή των υφισταμένων ή νέων μετόχων. Εάν η τράπεζα δεν υποβάλει αίτηση στο Ταμείο, τότε η Τράπεζα της Ελλάδος προβαίνει στον ορισμό επιτρόπου ή στην ανάκληση αδείας. Πάντως και στην περίπτωση υπαγωγής της τράπεζας στο Ταμείο, η Τράπεζα της Ελλάδος μπορεί να ζητήσει την απομάκρυνση στελεχών της διοίκησης της τράπεζας. Τα νέα πρόσωπα της διοίκησης που θα διοριστούν πρέπει να έχουν την έγκριση του Ταμείου, ενώ μπορούν και αυτά να απομακρυνθούν από την Τράπεζα της Ελλάδος μετά από εισήγηση του Ταμείου. Μάλιστα, μέχρι το διορισμό των νέων προσώπων και επί εξάμηνο τις σχετικές αρμοδιότητες διοίκησης στην τράπεζα μπορούν να ασκούν εκπρόσωποι του Ταμείου.

Σχέδιο εξυγίανσης και αναδιάρθρωσης της τράπεζας

Το αίτημα της τράπεζας για κεφαλαιακή ενίσχυση από το Ταμείο πρέπει να συνοδεύεται από σχέδιο εξυγίανσης. Το σχέδιο εξυγίανσης πρέπει να περιλαμβάνει τα κεφάλαια τα οποία ζητά η τράπεζα από το Ταμείο προκειμένου να ενισχυθεί η κεφαλαιακή της επάρκειας, τα μέτρα που προτίθεται να λάβει για να ενισχύσει τη φερεγγυότητά της, την κερδοφορία της, τη μείωση των εξόδων και των κινδύνων, πιθανές προοπτικές συγχώνευσης ή απορρόφησης ή μεταβίβασης των μονάδων της ή των δραστηριοτήτων της σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοπιστωτικό οργανισμό κ.λπ. σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου 6 του Ν.3864/2010, το Ταμείο μπορεί να προτείνει τροποποιήσεις στο σχέδιο εξυγίανσης που πρέπει να γίνουν δεκτές από την τράπεζα εντός 10 ημερών. Εφόσον υπάρξει συμφωνά στο σχέδιο εξυγίανσης, το Ταμείο προχωρά στην κεφαλαιακή ενίσχυση της τράπεζας χορηγώντας το αναγκαίο κεφάλαιο και λαμβάνοντας προνομιούχες μετοχές της τράπεζας ή ακόμη και κοινές μετοχές στην περίπτωση που η τράπεζα έχει παραβιάσει τις διατάξεις περί ιδίων κεφαλαίων. Ταυτόχρονα, το Ταμείο από κοινού με την τράπεζα εκπονούν και λεπτομερές σχέδιο αναδιάρθρωσης της τράπεζας.

Εξουσίες του Ταμείου

Η συμμετοχή του Ταμείου στο μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας του χορηγεί αυξημένες εξουσίες στις οποίες περιλαμβάνεται το δικαίωμα να ορίσει έναν εκπρόσωπό του στο ΔΣ της τράπεζας ο οποίος έχει δικαίωμα βέτο σε αποφάσεις της τράπεζας σε σχέση με την επιχειρηματική στρατηγική, την απόδοση μερισμάτων, τα θέματα μισθοδοσίας, ρευστότητας και διαχείρισης ενεργητικού παθητικού κ.λπ. Επίσης, έχει δικαίωμα να συγκαλεί την ΓΣ των μετόχων της τράπεζας όπως ορίζει το εταιρικό δίκαιο.

Εκποίηση μετοχών εκ μέρους του Ταμείου

Μέσα σε μια πενταετία, η τράπεζα οφείλει να προβεί στην εξαγορά των προνομιούχων μετοχών του Ταμείου. Πάντως, οι προνομιούχες μετοχές μπορούν να μετατραπούν σε κοινές μεταβιβάσιμες μετοχές με απόφαση του Ταμείου εφόσον δεν έχουν επιτευχθεί οι στόχοι του σχεδίου αναδιάρθρωσης ή δεν πληρούται το ελάχιστο όριο του βασικού δείκτη για τα ίδια κεφάλαια ή του δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας. Κατόπιν το Ταμείο, με δικές του διαδικασίες, μπορεί να πουλήσει τις κοινές μετοχές της τράπεζας σε όποιο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα θεωρεί ως συμφέρουσα λύση. Μάλιστα, με βάση το ΔΝΤ, το Ταμείο θα πρέπει πριν τη λήξη της επταετίας να πουλήσει όλες τις μετοχές τραπεζών που διαθέτει.

Εκκαθάριση τραπεζών και ρευστοποίηση της περιουσίας τους

Οι τράπεζες που θα τεθούν υπό τον έλεγχο του Ταμείου μπορεί επίσης να οδηγηθούν σε εκκαθάριση και ρευστοποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων. Στην περίπτωση αυτή, το Ταμείο ως μέτοχος θα ικανοποιηθεί προνομιακά ακόμη και σε βάρος των απαιτήσεων που πιθανό να έχει το Ελληνικό Δημόσιο έναντι της εν λόγω τράπεζας λόγω της χορήγησης ενισχύσεων από το πακέτο των 28 δις ευρώ Ν.3723/2008.

Πρώτος στόχος η Αγροτική Τράπεζα

Εάν η ΑΤΕ δεν προβεί άμεσα σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου, κινδυνεύει να είναι η πρώτη ελληνική τράπεζα που θα δοκιμάσει στην πράξη τη «θαλπωρή» του Ταμείου. Έτσι η συμμετοχή του Ταμείου στο μετοχικό κεφάλαιο της ΑΤΕ σύμφωνα με τα παραπάνω θα συνδυαστεί με ένα σκληρό πρόγραμμα εξυγίανσης και αναδιάρθρωσής της που θα πρέπει να εγκριθεί από το Ταμείο και το οποίο, λόγω του νεοφιλελεύθερου προσανατολισμού της τρόικας και του Ταμείου, μετά βεβαιότητας θα συμπεριλαμβάνει εκποίηση των θυγατρικών της ΑΤΕ ( στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και σημαντικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις στις οποίες μετέχει η ΑΤΕ, όπως είναι η «Δωδώνη»), αλλά και εξυγίανση του χαρτοφυλακίου της προφανώς και με την επίσπευση πλειστηριασμών κατά της περιουσίας των Ελλήνων αγροτών που είναι υποθηκευμένη στην ΑΤΕ. Με τον τρόπο αυτό θα προχωρήσει υπό την επίβλεψη του ΔΝΤ και με το μακρύ χέρι του Ταμείου το παραπέρα ξεκλήρισμα του αγροτικού κόσμου και η μετατροπή σε κολίγους. Ταυτόχρονα, θα συγκεντρωθεί η αγροτική γη σε λίγα χέρια, ενώ σημαντικά κομμάτια γης θα πουληθούν σε Γερμανούς και άλλους πολίτες της ΕΕ, χωρίς να αποκλείεται και η εμφάνιση κεφαλαίων τουρκικών συμφερόντων για εξαγορά θυγατρικών της ΑΤΕ αλλά και αγροτικής γης στη Θράκη και στα νησιά. Τέλος, στο βαθμό που η ΑΤΕ δεν μπορέσει να ξεπεράσει τα προβλήματά της, οι προνομιούχες μετοχές του Ταμείου θα μετατραπούν σε κοινές και θα πουληθούν σε τιμή ευκαιρίας σε γερμανικές και άλλες τράπεζες που θα αναλάβουν έτσι τον έλεγχο της ΑΤΕ.

Τα γερμανικά κεφάλαια του κ. Άκερμαν

Πριν να εγκριθεί η γερμανική συμμετοχή στα διμερή δάνεια της Ευρωζώνης μέσω της γερμανικής τράπεζας kfW, ο πρόεδρος της Deutsche Bank Γιόζεφ Άκερμαν ανέλαβε σημαντική πρωτοβουλία προκειμένου να συγκεντρώσει ιδιωτικά κεφάλαια για τη «διάσωση» της Ελλάδας. «Ένα κονσόρτσιουμ τραπεζών, ασφαλιστικών ομίλων και βιομηχανιών έχει υποσχεθεί ανεπισήμως ποσό 1 έως 2 δις ευρώ, ενώ στόχος είναι το ποσό να ανέλθει σε 6-7 δις ευρώ, προκειμένου αυτό να αποτελέσει συμβολικό μήνυμα», επισήμανε η Deutsche Welle. Ήταν μια κίνηση η οποία έγινε δεκτή με ικανοποίηση από τη Μέρκελ. Μάλιστα, οι γερμανικές επιχειρήσεις αποφάσισαν να αγοράσουν ομόλογα της kfW προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το γερμανικό δάνειο στην Ελλάδα. Από τότε αγνοείται η τύχη αυτών των κεφαλαίων. Δόθηκαν τελικά στην kfW ως μέρος του συνολικού γερμανικού δανείου των 22 δις ευρώ; Μήπως βρίσκονται ακόμη στην kfW και αναμένουν τι; Μήπως είναι αυτά τα κεφάλαια τα οποία θα αποτελέσουν τόσο την ιδιωτική συμμετοχή στο Ταμείο όσο και τους «πρόθυμους επενδυτές» για να εξαγοράσουν αντί πινακίου φακής τις ελληνικές τράπεζες μέσω του Ταμείου; Ο δρόμος για τον αφελληνισμό του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και της ελληνικής βιομηχανίας συνακόλουθα είναι πλέον ανοιχτός και μάλιστα με τις ευλογίες της κυβέρνησης και της ελληνικής βουλής που ψήφισε το Ν.3864/2010 για το «Ταμείον το οποίον εν προκειμένω δεν είναι μείον».

Γράφει ο κ. Νότης Μαριάς, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης.
Δημοσιεύθηκε στις 29/7/2010 στο περιοδικό Επίκαιρα.

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ!!!


ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ!!!Την τελευταία τετραετία τα διαδικτυακά μου σημειώματα περιστρέφονται πεισματικά γύρω από αναζητήσεις για περισσότερη ελευθερία, δημοκρατικά δικαιώματα και δημοκρατική κουλτούρα, εκδημοκρατισμό των θεσμών και ευημερία. Σήμερα, ομολογώ ότι όλα τούτα δεν πιάσανε τόπο - στον βαθμό τουλάχιστον που περίμενα. Γιατί όλα αυτά δεν βρίσουν γόνιμο έδαφος στην ελληνική κοινωνία; Τι φταίει που οι έλληνες εμφανίζονται διαρκώς εγκλωβισμένοι στους μονόδρομους που κατασκευάζει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και ευρύτερα το καθεστώς με τους κρατικοδίαιτους εργολάβους του, που αποτελούν την λεγόμενη εθνική αστική τάξη της πατρίδας μας;

Φταίνε πολλά, μα περισσότερο από όλα ο ίδιος ο λαός. Πριν βιαστείτε να διαπιστώσετε ότι πρόκειται περί ταυτολογίας, αναλογιστείτε ότι λαός δεν είναι στενά το εκλογικό σώμα, αλλά η συλλογική βούληση των ....... πολιτών που δομείται στο πλαίσιο ενός μίγματος εθνικής και κοινωνικής συνείδησης, στην οποία εμπεριέχεται και η συνείδηση του εαυτού μας εντός ιδιαίτερων κοινωνικών ομάδων και στρωμάτων. Φταίει με άλλα λόγια, ο τρόπος που μάθαμε να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, την πατρίδα μας, την κοινωνική ομάδα στην οποία γενικά εντασσόμαστε και τον εαυτό μας μέσα σε όλα αυτά, ως αναπόσπαστο τμήμα της συλλογικής βούλησης των Ελλήνων πολιτών.

Αν για μια στιγμή βγάλεις τον εαυτό σου έξω από τον λαό, τότε αυτόματα παύει να έχει έννοια το εθνικό κράτος (Ελλάδα), η πολιτεία, ο πολίτης και η ίδια η κοινωνία. Η έννοια του λαού είναι αυτή που υπήρξε ο νομιμοποιητικός παράγοντας των εξουσιών την εποχή της νεωτερικότητας. Σήμερα, αυτή η συλλογική βούληση, έχει απολύτως υποκατασταθεί από την κοινή γνώμη, η οποία είναι - πρωταρχικά - το κατασκεύασμα των ΜΜΕ. Η κοινή γνώμη τείνει να κατακερματίσει την συλλογική βούληση, δομώντας ένα είδος αγοραίας βούλησης στη βάση της σχέσης παραγωγού-καταναλωτή. Ακόμη και οι κυβερνήσεις ως παραγωγοί παρουσιάζονται, ενώ οι πολίτες ως καταναλωτές κυβερνητικών αποφάσεων. Αυτό είναι το πρώτο και ουσιαστικότερο βήμα για την διάλυση αυτής της οντότητας, που συνηθίσαμε να αποκαλούμε λαό. Από εδώ αρχίζει το τέλος της ιστορίας, δηλαδή το τέλος της ιδεολογίας, αλλά και των «imagined political communities», όπως όρισε το έθνος ο Benedict Anderson.

Με δύο λόγια , η διεθνής οικονομική ελίτ, η οποία, μέσω της κυβέρνησης των ανάρμοστων διακυβερνώντων αυτή την περίοδο, έβαλε στην τσέπη την ελληνική κοινωνία, φαίνεται να μην δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα να ...;περάσει το μήνυμα: στους έντιμους φτωχούς ανήκει η βασιλεία του παγκόσμιου πλούτου ...;διότι λεφτά υπάρχουν. Και όσο υπάρχουν θα εξαρτάσαι από αυτά, δηλαδή από αυτούς που στα δανείζουν, καθώς το χρήμα πρέπει να είναι δανεικό, για να είναι λειτουργικό, δηλαδή να αναπαράγει το δημοκρατικό παράδοξο. Την ανισότητα, που λέμε λαϊκά, σε όλα τα επίπεδα, εντός της χώρας και μεταξύ αυτής και των υπολοίπων στοιχείων του διεθνούς συστήματος.

Το πιάσατε το μήνυμα; Εάν το ...;πιάσατε, αντιλαμβάνεστε φαντάζομαι ότι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του πειράματος που διεξάγει στη χώρα μας το δίκτυο της παγκοσμιοποίησης, που συγκροτείται από την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, το CFR: Council on Foreign Relation και την Trilateral Commission, είναι να διαπιστωθεί πόσο σύντομα μπορεί να εξαφανιστεί ο ελληνικός λαός, με την έννοια που όρισα.

Ως μάλλον ειδικός σε τέτοια ζητήματα, θα έλεγα ότι το πείραμα διεξάγεται με μεγάλη επιτυχία. Ας μου επιτραπεί, μάλιστα, να συγχαρώ τους εμπνευστές του σχεδίου, την ελληνική κυβέρνηση, τα ΜΜΕ, και ασφαλώς τον Γιώργο Παπανδρέου! Θα ήταν παράληψή μου αν δεν μνημόνευα σε αυτό το σημείωμα την συνεισφορά των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη και του Κώστα Καραμανλή. Ιδιαίτερα ο τελευταίος, ο οποίος έδωσε μάχη για την επανίδρυση του πελατειακού κράτους, θα πρέπει να τιμάται αναλόγως. Βοήθησε και αυτός, ο μεγάλος πολιτικός άνδρας - που το παίζει σφίγγα - περισσότερο ίσως από άλλους, να διασκεδαστεί η έννοια του λαού, για να δώσει την ευκαιρία στον Γιώργο και την υπερεθνική παρέα της αδελφότητας που διακυβερνά, να απαλλαγούν από αυτά τα ιστορικά κατάλοιπα, τα οποία εμποδίζουν τον κόσμο να πάει μπροστά!! Να «τελειώνουν» με τον ελληνικό λαό. Μετά από αυτόν θα έρθει η σειρά άλλων ευρωπαϊκών λαών, ίσως μάλιστα μαζικά.

Βεβαίως η αριστερά θα συνεχίσει την διαλεκτική της, μιλώντας για έναν λαό, και σε έναν λαό, αλλά και στο όνομα ενός λαού, που δεν θα υπάρχει πια. Φίλοι ...;ζητείται λαός! Δεν το καταλαβαίνετε; Η αδυναμία να κινητοποιήσετε ευρύτερα στρώματα, οφείλεται ακριβώς στη σοβαρή εξασθένηση, μέχρι εξαφανίσεως, του λαού. Αν δεν υπάρχει λαός, τότε είναι φυσικό να πιάνουν τόπο τα ψευδοδιλήμματα του καθεστώτος και να μην μπορεί να αποκρυσταλλωθεί η ανάγκη της πολιτικής αλλαγής και της αλλαγής του μοντέλου ηγεσίας στην χώρα μας, στις συνειδήσεις ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων.

Στην Ελλάδα σήμερα πρέπει να ανασυστήσουμε τον λαό και αυτό απαιτεί ένα νέο πατριωτισμό και μια καμπάνια για την παραγωγή κοινωνικής συνείδησης, στη βάση του κοινωνικού φιλελευθερισμού και των δημοκρατικών ιδεωδών της αριστεράς. Αν δεν το κάνουμε, τότε άλλοι συνειδητά και άλλοι ασυνείδητα θα παραδώσουμε την ελληνική κοινωνία βορά στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, που προς το παρόν τρέφεται με ...; μαρίδες. Αν η μαρίδα δεν κάτσει στο λαιμό τους, θα ακολουθήσει και το κυρίως πιάτο με πιο μεγάλα ψάρια, στην Ευρώπη και στην Ασία.

Το επόμενο ερώτημα είναι πώς θα ανασυσταθεί πολιτικά ο λαός. Δηλαδή, τι στρατηγική θα μπορούσαν να ακολουθήσουν οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις, για την εμπέδωση της ανάγκης μιας νέας ηγεσίας, για μια νέα πορεία, εντός ενός πλαισίου μιας σύγχρονης συλλογικής κοινωνικής συνείδησης. Απάντηση έχω ...;αλλά δεν είναι η ώρα της! Θα έχει ενδιαφέρον να «δουλέψει» ο καθένας ξεχωριστά αυτή την υπόθεση. Χρόνος δεν υπάρχει πολύς. Το καθεστώς δεν θα δώσει ούτε λεπτό στους αντιπάλους του. Ο χρόνος είναι πολυτιμότερος από το χρήμα. Ο χρόνος φτιάχνει χρήμα στον καπιταλισμό. Πάντοτε έτσι ήταν. Μα τώρα, είναι ακόμη πιο σημαντικός, διότι μέσω αυτού δομούνται νέες ηγεμονίες και όχι απλώς κάποιες περιουσίες, ηγεσίες και κυριαρχίες.

Κατά την μεταπολίτευση, η έννοια του ελληνικού λαού συνδέθηκε με το μήνυμα «η Ελλάδα ανήκει στη Δύση», αργότερα με το μήνυμα του συνθήματος «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και μετά με το «η Ελλάδα ανήκει στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ». Σήμερα ο λαός, ως συλλογική βούληση των ελλήνων, γίνεται προσπάθεια να αποδομηθεί, διαχεόμενος ως διαλεκτική πρακτική εντός μιας απόλυτα αόριστης παγκόσμιας συλλογικότητας, η οποία κατασκευάζεται από μία πολιτικο-οικονομική αδελφότητα που ασκεί πλέον απροκάλυπτη ηγεσία στην χώρα. Τώρα η έννοια του λαού καλύπτεται διαλεκτικά από το σύνθημα «Η Ελλάδα ανήκει στην παγκοσμιοποίηση». Αυτό είναι το σύνθημα το οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου και η παρέα του δεν τολμούν ακόμη να αρθρώσουν ρητά, αλλά δοκιμάζουν σιγά-σιγά να το εκφράσουν έμμεσα ως μήνυμα.

Ο συγγραφέας τούτων των αράδων δεν επιθυμεί να καταλήξει ο αναγνώστης στο συμπέρασμα ότι η χώρα πρέπει να ακολουθήσει ένα είδος πολιτικής ...; επιστροφής στις ρίζες του έθνους και του λαού, για να αντιμετωπίσει την παγκοσμιοποίηση. Το αντίθετο. Πιστεύω ότι η παγκοσμιοποίηση είναι γεγονός και ότι ο κόσμος οδηγείται στην ιστορική αυτή φάση της ανθρωπότητας, σε μια μορφή παγκόσμιας ηγεμονίας πιο ολοκληρωμένα από οποιαδήποτε άλλη ιστορική περίοδο. Η ένστασή μου είναι στον τρόπο που επιχειρείται αυτή η μορφή ολοκλήρωσης της παγκοσμιοποίησης. Είναι άλλο πράγμα πηγή αυτού του φαινομένου να είναι οι λαοί και άλλο ένα πολιτικο-οικονομικό λόμπυ με απολιτικό μάλιστα προσωπείο. Δεν θα ήθελα επίσης ποτέ να δω τον ελληνικό λαό, πρώτα από τους άλλους, να εξευτελίζεται και να διαλύεται, σαν πειραματόζωο της ιστορίας, από εκείνους που αποτελούν τους μύστες του Τέλους της Ιστορίας. Δυστυχώς εκεί πάνε τα πράγματα και δεν βλέπω δυνάμεις σοβαρές και ικανές να αντισταθούν. Αν βλέπω λάθος ...; ας κουνηθούμε επιτέλους, αναζητώντας τον λαό!

Γράφει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

Απόσπασμα απο το βιβλίο "Οι Εβραίοι όλη η αλήθεια",το βιβλίο που οι Εβραίοι προσπαθούν να απαγορεύσουν...





«Οι αδελφοί Ρικάρντο στην 'Αγγλία καί -ποιος άλλος;- οι Ρότσιλντ στην Γαλλία θησαυρίσανε εκμεταλλευόμενοι τίς ανάγκες τον επαναστατημένου 'Ελληνικού Έθνους, γιά όπλα καί τρόφιμα.
Τά χρήματα πού προκαταβολικά άρπάξανε οι 'Εβραίοι σέ τόκους, μεσιτείες καί προμήθειες ήσαν τόσον τεράστια, ώστε προκαλέσανε τήν άντίδρασι των Φιλελλήνων Ευρωπαίων. Οι Ρικάρντο γιά νά δώσουν δάνεια, έλαβαν άπό μας προμήθεια περίπου διπλασίαν άπ όσα χρήματα είχαν συλλέξει στην Ευρώπη όλοι οι Φιλέλληνες!! Άρκεί νά διαβάσετε σέ μιά βιβλιοθήκη τους TIMES της 5 Σεπτ. 1826 οι όποιοι γράφουνε ότι «οι κύριοι Ρικάρντο τσεπώσανε (havepocteted) 64.000 Λ.» καί στίς 15 Σεπτ. 1826 σχολιάζουν:








«The pretty item reserved as commission by the contractors of the second loan (amounting to 64,000 L.) nearly doubles the voluntary contributions of all the Philhellenes in Europe, including those of committees and corporations, of colleges and universities, of classical ladies and benevolont princes -ofpriests, artists, philosophers and statesmen- the produce of benefit concerts, and the collection of charity sermons» δηλαδή: «τό δελεαστικό ποσό πού επεφύλαξαν δι εαυτούς οι εκδότες του δευτέρου δανείου (ανερχόμενο σέ 64.000 Α.) είναι σχεδόν διπλάσιον άπό τίς εθελοντικές συνεισφορές όλων των φιλελλήνων στην Ευρώπη συμπεριλαμβανομένων των συνεισφορών των επιτροπών καί των συλλόγων τών σχολών καί τών πανεπιστημίων, τών φιλο-κλασσικών κυριών καί τών ευεργετικών πριγκήπων, τών ιερέων, καλλιτεχνών, φιλοσόφων καί πολιτικών - τού προϊόντος τών συναυλιών καί τών εράνων στίς εκκλησίες»!!! Ναί, βέβαια μας δώσανε δάνειο οι Εβραίοι καί μας γδάρανε ζωντανούς μέ τους υπερβολικούς τόκους καί τίς πρωτοφανείς προμήθειες. Ό καθηγητής 'Ανδρεάδης στό βιβλίο του «'Ιστορία τών εθνικών δανείων» («Βιβλιοθήκη ιστορικών μελετών», αριθμ. 202, Αθ. 1904) γράφει ότι «οι κ.κ. Ρικάρδοι όχι μόνον ήρνήθησαν νά άναγνωρίσωσι τήν επιτροπή, άλλα καί προσεπάθησαν νά παρεμβάλωσι πάν πρόσκομμα είς τήν άνεύρεσιν της αληθείας» (ένθ. άνωτ. σελ. 26) καί αναφέρει τίς άπατες καί τους εκβιασμούς, πού της έκαναν εκείνοι οι Εβραίοι, οι όποιοι ανέβαζαν τίς μεσιτείες καί τεχνητά αΰξαιναν τήν αξία τών μετοχών (ένθ. άνωτ. σελ. 32) ή δίνανε παραγγελίας γιά ατμόπλοια χωρίς τήν έγκριση τών Ελλήνων σέ εξωφρενικές τιμές γιά νά κερδοσκοπούν (ένθ. άνωτ. σελ. 49) σχολιάζει ότι τά ποσά τον δευτέρου δανείου αντί «...νά σταλώσι κατεπειγόντως εις 'Ελλάδα, έμειναν έν 'Αγγλία, χρησιμεύσαντα μόνον εις τό νά προμηθεύσωσιν είς τους κ.κ. Ρικάρδους καί συντροφίαν μεσιτικά καί μέσον απαλλαγής είς καλήν τιμήν των ελληνικών ομολογιών, ας ούτοι ε'ιχον».
Οι 'Εβραίοι Ρότσιλντ γιά νά μας παρασύρουν νά δανεισθούμε από αυτούς μας έκαναν αρχικά μιά δωρεά! καί κατόπιν δανείσανε τήν Ελλάδα μέ βαρύτατους όρους, μέ ληστρικά ωφελήματα, μεσιτείες, έξοδα εκδόσεως! καί μέ τήν έγγύησιν τών τριών Δυνάμεων!!!
Στην έκμετάλλευσι πού υφιστάμεθα άπό τους Εβραίους δανειστές έβαλε τέλος ό βασιλεύς "Οθων ό όποιος «...άπό της ένηλικιώσεως αυτού ουδέν σχεδόν συνωμολόγησε δάνειον ουδέ ανεγνώρισε τά δάνεια τής ανεξαρτησίας...» (ένθ. άνωτ. σελ. 73). Μή πληρώνοντας λοιπόν ό Οθων τους δήθεν Γάλλους καί δήθεν "Αγγλους, προκάλεσε τήν όργήν των. Τόν πολεμήσανε καί τόν ρίξανε, έν ονόματι τής δημοκρατίας καί τών λαϊκών ελευθεριών...
Δυστυχώς οι ελάχιστοι έβραιοπράκτορες κατέχουν θέσεις κλειδιά στην έκπαίδευσι εξ αιτίας τής δικής μας αδιαφορίας κι αποκρύπτουν τήν αλήθεια, σχετικά μέ τήν οικονομική έκμετάλλευσι πού υπέστη τό επαναστατημένο έθνος μας άπό τήν Εβραϊκή κεφαλαιοκρατία. Γιά νά ανακαλύψετε τήν ιστορική αλήθεια πρέπει νά ερευνήσετε μόνοι σας τά αρχεία. Στην έκδοσι «Αρχείων τής Ελληνικής Παλιγγενεσίας» (τόμος Α' σελ. 164, 165, 227) θά συναντήσετε τους Εβραίους τραπεζίτες αδελφούς Ρικάρντο ('Ιακώβ καί Σαμψών) πού τό 1826 ζητήσανε γιά έγγύησι τοκογλυφικών δανείων μέρος τής 'Ελλάδος!! 'Ιδού τό κείμενον:

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 6η
Προεδρία του κ. Πανούτζου Νοταρά

Μετά τήν άνάγνωσιν τών χθεσινών Πρακτικών

Α'. Ανεγνώσθη έγγραφον του Εκτελεστικού ύπ αριθ. 19079, είς τό όποιον εγκλείει δύο αντίγραφα επιστολών του έν Λονδίνω κυρίου Ρικάρδου, διά τών οποίων προβάλλει νά προσδιορισθή έν μέρος εθνικής γής καί νά δοθή είς τους δανειστάς ή εξουσία επάνω είς αυτήν, ή οποία πρέπει νά θεωρηθή ώς ώρισμένη διά τό κεφάλαιον του δανείου, καί νά σταλώσι καί προϊόντα διά τήν πληρωμήν του τόκου. Αναφέρει, ακόμη, ότι οι δανεισταί δέν έμπορουν ν' αποδεχθούν τάς πράξεις των δύο απεσταλμένων επιτρόπων Ίω. 'Ορλάνδου καί Ά. Λονριώτον.
'Απόσπασμα τον από 7 Δεκεμβρίου γράμματος της εν Λονδίνω επιτροπής, διά τον οποίου έπέμφθη τό πρώτον αυτών των γραμμάτων (α).
'Επειδή ένα από τά ουσιώδη αντικείμενα, τά όποια θέλονν απασχολήσει τήν σκέψιν τής Εθνικής Σννελεύσεως, θέλει ε'ισθαι καί ό τρόπος τον νά λάβη τήν άπαιτονμένην ύπόληψιν τό έλληνικόν δάνειον, διά νά έμπορέση νά διαπραγματευθή καί έτερον νέον δάνειον εκτός τής Ελλάδος διά τάς μεγάλας άνάγκας του έθνους, ή Διοίκησις έκρινε χρέος της νά καθυποβάλη αυτά εις τήν Έθνικήν Συνέλευσιν καί συνιστά συγχρόνως καί τόν κύριον κόμητα Γάμπαν, όστις ένεχείρισεν εις τήν Διοίκησιν τό τελευταίον γράμμα του κυρίου Ρικάρδου, καί έχει νά όμιλήση καί ή ευγενία του περί αυτής τής υποθέσεως.
Εν Ναυπλίω τη 10 'Απριλίου 1826
Ό Αντιπρόεδρος

Γκίκας Μπότασης
'Αναγνώστης Σπηλιωτάκης
Κωνστ. Μαυρομιχάλης
'Ιωάννης Κωλέττης

Ό Προσωρινός Γεν. Γραμματεύς
(Τ.Σ.) Γ. Πραΐδης

(α) Απόσπασμα του από 7 Δεκεμβρίου 1825 γράμματος τής εν Λονδίνω επιτροπής, δι' ού έπέμφθη τό γράμμα του Ρικάρδου καί Σαμψών Ιακώβου.
Περικλείεται άντίγραφον τής επιστολής τών δανειστών μας κ. Ρικάρδου (καί Σαμψών Ιακώβου) τό πρωτότυπον τής οποίας εστάλη διά του ναυαγήσαντος ελληνικού πλοίου του καπ. Δημητρίου Μιαούλη. Τό ζήτημα των, κατ' αυτήν τήν έπιστολήν, θέλει σας φανή βαρύ σας φανερώσομεν δέ, ότι ζητήσαντές τους καθαρωτέραν εξήγησιν, έπληροφορήθημεν, ότι αυτοί δέν εννοούν άλλο, παρά νά βαλθή υπό τήν έξουσίαν των εν προσόιωρισμένον μέρος εθνικής γής, μέ τά προϊόντα τής οποίας νά πληρώνηται χρονικώς τό διάφορον ή μέρος του διαφόρου του δεύτερου δανείου. Τοις έπαραστήσαμεν, ότι ή ελληνική Διοίκησις ύπεχρέωσε δι' αυτό τό δάνειον, τό όποιον, από τά 55 1/2, κατήντησεν εις τά 18, καί νά ευκολυνθούν τά μέσα διά νέον δάνειον, δίότι, λέγουν, τότε τό εδώ κοινόν ημπορεί νά συλλάβει έμπιστοσύνην. Όθεν, παρακαλείται ή σέβ. Διοίκησις νά σκεφθή βαθέως και περί του ουσιώδους τούτου κεφαλαίου καί νά τό άποφασίση τό όγληγορώτερον, δίδουσα την συγκατάθεσίν της, διότι αυτό θέλει είναι εν πολλά έπιτήδειον μέσον διά νά άναστερεωθή ή εθνική μας ύπόληψις καί διά νά ευκολυνθούν καί αι εις τά ενταύθα πράξεις μας. Ίσον άπαράλλακτον τω πρωτοτύπω Τη 10 'Απριλίου 1826 έν Ναυπλίω Ό Προσωρινός Γενικός Γραμματεύς (Τ.Σ.) Γ Πραΐδης Ώστε λοιπόν οι τοκογλύφοι Εβραίοι ζητούσαν «νά προσδιορισθή έν μέρος εθνικής γης καί νά δοθή εις τους δανειστάς ή εξουσία επάνω εις αυτήν, ή οποία πρέπει νά θεωρηθή ώς ώριαμένη διά τό κεφάλαιον τού δανείου καί νά σταλώσι καί προϊόντα διά τήν πληρωμήν του τόκου»!! κι αν δέν υποχωρούσαμε κινδύνευε ή εθνική μας ύπόληψις. Τί εκβιασμοί!! Χάριν τής ιστορίας αναφέρω ότι οι Εβραίοι απαιτούσαν ώς έγγύησιν τήν Κορινθίαν...»


ΠΗΓΗ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΤΥΠΟΣ...

Detail of a New York Times Advertisement - 1895Image via Wikipedia
Διαβάστε τι είπε ο Τζόν Σουϊντον, πρώην αρχισυντάκτης των New York Times, στην αποχαιρετηστήρια δεξίωση που έγινε προς τιμήν του πρίν βγεί στη σύνταξη.Κάποιος απο τους παρευρισκόμενους έκανε πρόποση για τον ανεξάρτητο Τύπο.Ο Σουϊντο είπε:
«Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή τη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που να αποκαλείται ανεξάρτητος Τύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη. Και αν τολμούσατε να την εκφράσετε γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί. Πληρωνόμαστε αρκετά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας, έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφω. Εσείς επίσης παίρνετε ικανοποιητικούς μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες. Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τόσο τρελός ώστε να γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρισκόταν πολύ σύντομα στο δρόμο….
Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται, να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής το Μαμωνά και να πουλάει τη Πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο….
Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε καραγκιόζηδες. Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους. Ο χρόνος, η ζωής μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες».
Πηγή
« Η ανύποτη ιστορία της εργασίας», του Richard O. Bayer, εκδόσεις United Electrical, Radio & Machine Workers of America, NY 1979.
 
Enhanced by Zemanta

Η λογοκρισία στο διαδίκτυο

Το μόνο ελεύθερο ΜΜΕ στα πρόθυρα χειραγώγησης


«Για εσένα, η πρόσβαση σε μια πληροφορία κοστίζει μονό ένα κλικ. Στην Κίνα, όμως, κοστίζει σε έναν δημοσιογράφο 7 χρόνια στη φυλακή...»
The New York Times, 7 Νοεμβρίου 2009


"Ενόσω εσείς καταστρέφετε το μυαλό σας, παρακολουθώντας μία δίχως αξία ανοησία στην τηλεόραση που σαπίζει τον εγκέφαλο σας, εμείς χάρη στο Internet ανταλλάσουμε ελεύθερα και ανοικτά τις πιο άμεσες, δίχως όρια και (ναι) σοκαριστικές πληροφορίες!",
είπε κάπο­τε ο Dave Barry, γνωστός Αμερικανός δημοσιο­γράφος και κάτοχος Pulitzer, προσπαθώντας να εξηγήσει τις χαοτικές διαφορές ανάμεσα σε κάθε συμβατικό μέσο επικοινωνίας και στο Διαδίκτυο.
«Και ποιο το όφελος από ένα τόσο ελεύθερο μέσο;», θα αναρωτηθείς... Ο ίδιος ο ιδρυτής του World Wide Web (εν συντομία www), Tim Berners-Lee, έχει δώσει την απάντηση εδώ και χρόνια: «Επηρεάζεις τον κόσμο ανάλογα με το πού σερφάρεις...».

Αν και η παραπάνω φράση μοιάζει αρχικά με μία ακόμη όμορφη φιλοσοφία, εντούτοις η πρόσφατη ιστορία απέδειξε την πραγματική της διάσταση: σε ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριών, άμεσα προ σβάσιμων -δίχως σύνορα ή χωροχρονικά όρια, μπορείς να επηρεαστείς άμεσα κατά βούληση και να επηρεάσεις το Internet με τις επιλογές σου, δίνοντας αξία και ισχύ σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες, blogs, web applications κ.λπ.
Τι ευλογία, λοιπόν, που η εξέλιξη ενός τόσο ισχυρού μέσου εξαρτάται κυρίως από τον χρήστη του, κινούμενο μέσα σε ένα ελεύθερο και αδύνατο να χειραγωγηθεί ψηφιακό κόσμο... Δεν νομίζετε;











Μια Λανθασμένη (αλλά ρομαντική) πεποίθηση διαιωνίζεται...






Ήταν το 1969, όταν το Internet γεννήθηκε (με το πρώτο e-mail να αποστέλλεται μόλις το 1971), ώστε να μεταμορφωθεί το 1989-90 σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε σήμερα (δηλαδή το www). Παράλληλα, γεννήθηκε και η ρομαντική πεποίθηση πως αποτελεί μία πρωτοφανή βάση για ένα εντε λώς καινούργιο είδος δημοσιογραφίας: ανεξάρτητο, επαναστατικό και ανατρεπτικό, που θα ήταν αδύνατον να περιοριστεί, να λογοκριθεί ή να τεθεί υπό παρακολούθηση, όσο και αν περνούσαν τα χρόνια. Όλοι πίστευαν πως η ίδια η φύση του Διαδικτύου είναι τέτοια, που δεν επιτρέπει κανενός είδους έλεγχο, πόσο μάλλον περιορισμό του.




Κάπως έτσι, λοιπόν, φτάσαμε στο 2010, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών θεωρεί δεδομένα όλα τα παραπάνω, ότι δηλαδή «σερφάρει» σε ένα εντελώς ανεξάρτητο μέσο. Μήπως ήρθε η ώρα, όμως, να αναθεωρήσουμε;







World Wide (Controlled) Web







Η διαδικτυακή πραγματικότητα δυστυχώς διαφέρει από την κοινή πεποίθηση: από τα πρώτα του ακόμα βήματα, το www άρχισε σταδιακά να ελέγχεται, με τον έλεγχο αυτό να γίνεται όλο και πιο προσεγμένος όσο περνούσαν τα χρόνια.




Το 1996, έξι μόλις χρόνια μετά τη γέννηση του, η Κίνα είχε ήδη βρει τον τρόπο να αποκλείσει εντός συνόρων την πρόσβαση σε 100 ιστοσελίδες. «Αναμενόμενο», θα σκεφτείτε, «μιας και πρόκειται για μια χώρα με απολυταρχικό καθεστώς και παρά δειγμα προς αποφυγή μέχρι σήμερα». Και, όμως, την ίδια χρονιά, μια Δυτική δημοκρατία, η Γερμανία, έκανε την πρώτη της αντίστοιχη προσπάθεια!
Έκτοτε, το ντόμινο των εξελίξεων άρχισε να παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις. Ένα χρόνο αργότερα, υπήρχαν ήδη 1.2 εκατ. ιστοσελίδες και άρχισαν οι πρώτες σκέψεις για επέκταση του διαδικτυακού ελέγχου. Το 1999, η Σαουδική Αραβία μπήκε στο «κόλπο» του online censorship (διαδικτυακής λογοκρισίας) με ένα αυτοματοποιημένο σύστημα ελέγχου για τους πολίτες της, ενώ το 2004 την ακολούθησαν η Νορβηγία και η Μεγάλη Βρετανία που το εισήγαγαν αθόρυβα, μιας και σε δημοκρατίες η Κοινή Γνώμη δύναται να σταματήσει αντίστοιχες προσπάθειες. Τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν δεκάδες βασιλόφρονα και απολυταρχικά κράτη, αλλά και πλήθος φιλελεύθερων χωρών, όπως η Σουηδία, η Δανία, η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Ελβετία, η Ιταλία κ.ά.
Σε έρευνα, μάλιστα, που πραγματοποιήθηκε το 2006 από τη διεθνή ακαδημαϊκή προοπάθεια OpenNet Initiative (ONI), εντοπίστηκαν αδιάψευστες αποδείξεις πως τουλάχιστον 26 κράτη παγκοσμίως χρησιμοποιούν αυτόματα συστήματα διαδικτυακής λογοκρισίας. Όπως δήλωσαν οι ερευνητές του ΟΝΙ, στο βιβλίο Access Denied: «Όχι μόνο περιμένουμε πως θα βρούμε περισσότερες χώρες να εφαρμόζουν συστήματα λογοκρισίας καθώς θα επεκτείνουμε τους ελέγχους μας, αλλά περιμένουμε πως αρκετές χώρες που δεν παρουσίαζαν σημάδια διαδικτυακού περιορισμού, το 2006, θα εφαρμόσουν συστήματα λογοκρισίας στο άμεσο μέλλον».




Συλλήψεις,» φυλακίσεις και βίαιες μέθοδοι καταστολής



Πώς φτάσαμε, λοιπόν, σήμερα στο σημείο να αναπτύσσονται, με μεγάλες κρατικές δαπάνες, εξελιγμένα συστήματα αυτοματοποιημένης διαδικτυακής λογοκρισίας, σε όλο και περισσότερα κράτη παγκοσμίως;







Ο περιορισμός της ελευθερίας του Διαδικτύου ξεκίνησε με μεμονωμένα «κρούσματα» - ως επί το πλείστον, με προσπάθειες τιμωρίας όσων είχαν «παρανομήσει» (σύμφωνα πάντα με τα δεδομένα της εκάστοτε χώρας). Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Φυλακίσεις, προσαγωγές και βίαιες μέθοδοι κατα στολής των «ενόχων»...







Εν έτει 2003, ο Nguyen Vu Binh φυλακίζεται στο Βιετνάμ, διότι σχολίαζε την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στη χώρα του, στο Διαδίκτυο. Την ίδια τύχη είχε και ο συμπατριώτης του, Truong Quoc Huy, επειδή τόλμησε να συζητήσει για πολιτικές μεταρρυθμίσεις μέσα σε... chat room!







= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =




BLOGGERS ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Μιλώντας με νούμερα, μπορούμε να σκιαγραφήσου με τη σοβαρότητα μιας κατάστασης παγκοσμίως,. Συνήθως, όμως, χάνουμε την ουσία της, μιας και δεν μπορούμε να συνδέσουμε τους αριθμούς με πραγματικά πρόσωπα ανθρώπων. Για τον λόγο αυτό, παραθέτουμε τα ονόματα και των 93 δημοσιογρά φων που παραμένουν φυλακισμένοι σήμερα εξαιτίας της δράσης τους στο Διαδίκτυο... Κίνα: Therang (δημοσιογράφος, 27/7/2009), Zhang Qi (blogger, 7/7/2009), Zhang Peng (blogger, 27/6/2009), You Jinhyou iblogger, 1/6/2009), Fan Yanqiong (blogger, 1/6/2009), Zhuori Cicheng (δημοσιογράφος, 2/4/2009), Tan Zuoren (blogger και editor του Wenhuaren, 28/3/2009), Gang Ni (δημοσιογράφος και μοναχός, 17/3/2009), Kunchok Tsephel Gopey (συντάκτη της ιστοσελίδας Chomei, 26/2/2009), Guo Quan (blogger, 13/11/2008), Du Daobin (ακτιβιστής και freelancer για πολλές ξένες ιστοσελίδες, 21/7/2008), Huang Qi (ακτιβιστής και ιδρυτής του 64Tianwang.net, 10/6/2008), Dhondup Wangchen, (ερασιτέχνης παραγωγός ταινιών, 23/3/2008), Kang Gongque δημοσιογράφος, 20 Μαρτίου 2008), Hu Jia (27/12/2007), Li Gengsong (συγγραφέας και blogger, 24/8/2007), Ablikim Abdiriyim (blogger, 17/4/2007), Chen Shuqing (συγγραφέας, 17/10/2006), Zhang Jianhong (συγ-γραφέας, 12/10/2006), Yang Maodong (δικηγόρος, 14/9/2006), Guo Qizhen (blogger, 12/5/2006), Yang Tianshui (δημοσιογράφος Διαδικτύου, 23/12/2005), Xu Wanping (freelancer συγγραφέας, 23/12/2005), Li Jianping (freelancer δημοσιογρά-φος, 28/5/2005), Ren Zhiyuan (δάσκαλος, 10/5/2005), Zheng Yichun (ποιητής, καθηγητής και freelancer συγγραφέας, 29/12/2004), Liao Yuanhua (μέλος του κινήματος Falun Gong, 2/12/2004), Kong Youping (διαφωνών, 13/12/2003), Huang Jinqiu (πρώην δημοσιογράφος και διαδικτυακός διαφωνών, 13/9/2003), Li Zhi (δημόσιος υπάλληλος, 8/8/2003), Zheng (μαθητής, 27/3/2003), Lu Zengqi (υπάλληλος εταιρίας τεχνο-λογίας, 2003), Chen Shumin (διευθυντής εταιρίας τεχνολογία, 2003), Yin Yan (2003), Li Jian (2003), Yan Qiuyan (2003), He Depu (διαφωνών, 4 Νοεμ βρίου 2002), Liang Changying (δάσκαλος και μέλος του κινήματος Falun Gong, 5/9/2002), Wang Xiaoning (διαδικτυακός διαφωνών, 1/9/2002), Hu Mingjun (διαδικτυακός διαφωνών,, 30/5/2002), Li Dawei (διαφωνούντας, 1/4/2002), Tan Qiu (πρώην υπάλληος νοσοκομείου, 2002), Fang Guokun (υπάλληλος σιδηροδρόμων και μέλος του κινήματος Falun Gong, 2002), Li Hongmin (διαφωνών, 1/6/2001), Wang Sen (διαφωνούντας 30/4/2001), Jin Haike (διαφωνών, 13/3/2001), Xu Wei (δημοσιογράφος της Consumer, 13/3/2001), Zhang Honghai (συγγραφέας, 13/3/2001), Zhang Yuhui (επιχειρηματίας, 1/12/2000), Li Yanfang (μαθητής, 1/11/2000). Jiang Yuxia (μαθητής 1/11/2000), Li Chunyan (μαθητής, 1/11/2000), Huang Kui (μαθητής, 1/11/2000), Ma Yan (μαθητής, 1/11/2000), Lin Yang (μαθητής, 1/11/2000), - Zhang Haitao (δημι ουργός της μοναδικής ιστοσελίδας για το Falun Gong με έδρα την Κίνα. 29/7/2000), Wu Yilong (διαφωνών, 19/6/1999). Αίγυπτος: Abdel Kareem Nabil Suleiman (διαδικτυακός διαφωνών, 6/11/2006). Ιράν: Hassin Assadi Zidabadi (blogger και πρόεδρος μαθητικής επιτροπής υπέρ των αν θρωπίνων δικαιωμάτων, 4/11/2009), Mazadk Ali Nazari (υπεύθυνος του www.jour4peace.com, 1/11/2009), Mohammad Davari (αρχισυντάκτης της ιστοσελίδας Etemad Melli (8/9/2009), Ali Asguar Jamali (blogger, 2/9/2009), Mohammad Pour Abdullah (blogger στο www.feuer17.blogspot.com, 12/1/2009), Mojtaba Lotfi (δημοσιογράφος Δια δικτύου, 29/11/2008), Hossein Derakhshan (blogger στο www.hoder.com, 1/11/2008). Αζερ μπαϊτζάν: Adnan Hadji Zadeh (blogger, από τις 8/7/2009), Emin Mili (blogger, 8/7/2009). Μιαν-μάρ: Zarganar (κωμικός και blogger, 5/6/2009), Nay Phone Latt (συγγραφέας και ιδιοκτήτης Internet cafe, 29/1/2009). Συρία: Habib Saleh (συγγραφέας, 6/5/2008), Firas Saad (συγγραφέας και ποιητής, 8A/2008), Tariq Omar Biasi (7/7/2007), Kareem Arabji (διαδικτυακός διαφωνών, 7/6/2007). Ταϋλάνδη: Suwicha Thakor (blogger, 3A/2009). Τυνησία: Zouhir Makhlouf (δημοσιογράφος της ιστοσελίδας Al-Sabil Online, 20/10/2009). Βιετνάμ: Nguyen Xuan Nghia (συγγραφέας, 9/10/2009), Nguyen Van.Tinh (δημοκρατικός ακτιβιστής, 9/10/2009), Nguyen Manh Son (δημοκρατικός ακτιβιστής, 9/10/2009), Nguyen Van Tuc (δημοκρατικός ακπβιστής, 9/10/2009), Ngo Quynh (δημοκρατικός ακτιβιστής, 9/10/2009), Nguyen Kim Nhan (δημοκρατικός ακτιβιστής, 9/10/2009), Pham Von Troi (δημοκροτικός ακτιβιστής, 8/10/2009), Vu Hung (δημοκρατία ακτβιστής, 7/10/2009), Nguyen Tien Trung (blogger. 7/7/2009), Le Cong Dinh (δικηγόρος, 13/6/2009), Ngyyen Hoang Hai(freelancer δημοσιογράφος. 19/4/2008). Nguyen Van Dai (δικηγόρος, 6/3/2007), Le Thi Cong Dai (δικηγόρος 6/3/2007), Tran Quot Hien (ακτιβιστής, 1/2/2007), Le Nguyen Sang ιατρός, 1/9/2006, Truong Quoc Huy (διαδικτυακός διαφωνών, 18/8/2006), Nguyen Bat Truyen (ακτιβιστής, 1/8/2006).
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =




Ένα χρόνο αργότερα, ο δικηγόρος και υπερασπι στής ανθρώπινων δικαιωμάτων, Mohammed Abbou, βρέθηκε στις φυλακές της Τυνησίας διότι άσκησε κριτική (στο Διαδίκτυο) ενάντια στη χρήση βασανιστηρίων στη χώρα του.




Στο Ιράν, το 2005, ο Mohamad Reza Nasab Abdolahi κατέληξε στη φυλακή, διότι τόλμησε να «ανεβάσει» στο Internet μια ανοικτή επιστολή που είχε στείλει στον Ayatollah Ali Khamenei, ανώτα το ηγέτη της χώρας. Μαζί του φυλακίστηκαν και όσοι άφησαν σχόλια στο εν λόγω δημοσίευμα, ανάμεσα στους οποίους πολλοί bloggers και η μητέρα του!




Στη φυλακή κατέληξαν και αρκετοί bloggers στην Αίγυπτο, το 2006, κατηγορούμενοι για δυσφήμιση του Προέδρου της Αιγύπτου Hosni Mubarak ή για άσκηση κριτικής ενάντια στο Ισλάμ! Το ίδιο έτος, ο Ρώσος δημοσιογράφος Vladimir Rakhmankov κρίθηκε ένοχος και κλήθηκε να πληρώσει πρόστιμο, διότι σατίρισε online τον Πρόεδρο της Ρωσίας Vladimir Putin, παρομοιάζοντας τον με... «εθνικό φαλικό σύμβολο».




Ο κατάλογος είναι μακρύς και γυρνάει αρκετά χρόνια πίσω. Αρκεί να αναφερθεί πως, κατά τη διάρκεια του 2009, σύμφωνα με τον διεθνή οργανισμό Reporters Without Borders (Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα), 65 δημοσιογράφοι βρήκαν τον θά νατο σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ 173 παραμένουν φυλακισμένοι μέχρι σήμερα. Εστιάζοντας στη διαδικτυακή δημοσιογραφία, 93 είναι αυτοί που παραμένουν μέχρι σήμερα πίσω από τα σίδερα, σύμφωνα με το τελευταίο Press Freedom Barometer, με τελευταίο θύμα τον Zouhaier Makhlouf που, την 1η Δεκεμβρίου, φυλακίστηκε για 3 μήνες, λόγω ενός video που ανέβασε στο Internet.










Οι παραπάνω τεχνικές καταστολής αποτελούν το πρώτο στάδιο διαδικτυακής λογοκρισίας που κάνει την εμφάνιση του σε κάποια χώρα, πριν οι κυβερνήσεις προχωρήσουν (σχεδόν πάντα) στο δεύτερο στάδιο περιορισμού: τη νομική θέσπιση μιας γρήγορης διαδικασίας διαγραφής κάθε ενο χλητικού δημοσιεύματος από το Internet, παρα κάμπτοντας συχνά ακόμα και την παρουσίαση επαρκών αποδεικτικών στοιχείων...




Take Down Notice: κι όμως πέρασε!




Όλα άρχισαν το 1995, μια χρόνια-ορόσημο, μιας και έκτοτε πλήθος νομικών στο Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και το Αμερικανό Κογκρέσο εστίασαν στο πώς θα γίνει πιο άμεσο και ευκολότερο το «κατέβασμα» ενοχλητικού υλικού από το Διαδίκτυο: από δυσφημιστικά κείμενα έως υλικό που κατα πατάει νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, και από βίντεο παιδικής πορνογραφίας έως δημοσιεύματα ενάντια σε πρόσφατους αντιτρομακτικούς νόμους.




Αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας ήταν το Digital Millennium Copyright Act του 1998 στις ΗΠΑ, όπως επίσης και το European Union Copyright Directive που ψηφίστηκε το 2001 και εφαρμόζεται σε κάθε μέλος της Ε.Ε. Τι ακριβώς αναφέρει αυτός ο νόμος; Επιτρέπει στον καθένα να «κατεβάσει» υλικό από το Διαδίκτυο, απλά και μόνο κάνοντας μια καταγγελία στην υπηρεσία που το φιλοξενεί (hosting services) και ενημερώνοντας την πως γίνεται καταπάτηση πνευματικών δικαιωμάτων! Και εγένετο, λοιπόν, το... take down notice!




Αν και με μια πρώτη ματιά ο νόμος φαίνεται σωστός (ποιος είναι, άλλωστε, υπέρμαχος της παιδικής πορνογραφίας;), στην πραγματικότητα μειώνει κατά πολύ το πλήθος των αποδείξεων που χρειάζεται για να αφαιρεθεί κάτι από το Διαδίκτυο, δημιουργώντας έτσι μια επικίνδυνη νομοθεσία. Γιατί επικίνδυνη; Διότι επιτρέπει την κατάχρηση της δυνατότητας αυτής, δίνοντας την ευκαιρία σε εταιρίες, οργανισμούς και ιδιώτες, με μια απλή καταγγελία, να επιτύχουν την απομάκρυνση οποί ουδήποτε δημοσιεύματος τους ενοχλεί. Με λίγα λόγια, δεν χρειάζονται ούτε αποδείξεις ούτε ντοκουμέντα για την καταγγελία, μιας και πρώτα «κατεβαίνει» το ύποπτο υλικό από το Internet και εκ των υστέρων έρχεται η υπόθεση ενώπιον της δικαιοσύνης!
Σύντομα, όμως, η χαώδης φύση του Internet έκανε ξεκάθαρο πως ακόμα και μια τόοο άμεση νομοθεσία δεν μπορεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εταιρία Viacom, η οποία έστειλε τον περασμένο Φεβρουάριο 100.000 take down notices στην YouTube για videos που καταπατούσαν πνευματικά δικαιώματα, όμως δευτερόλεπτα αργότερα νέοι χρήστες ανέβασαν ξανά τα περισσότερα από αυτά! Επιπροσθέτως, ανάμεσα στα videos που διαγρά φηκαν υπήρχαν και μερικά καθ' όλα νόμιμα που «λανθασμένα» κατέβηκαν. «Όταν προσπαθείς να καθαρίσεις το Internet, θα πιάσεις αναγκαστικά και κάποια δελφίνια», δήλωσε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος της Motion Picture Association of America, Dan Glickman.


Το πέρασμα στα αυτόματα συστήματα λογοκρισίας


Η αποτυχία της παραπάνω νομοθεσίας, λοιπόν, οδήγησε στο τρίτο στάδιο διαδικτυακού περιορι σμού, στην ανάπτυξη, δηλαδή, συστημάτων αυτόματης διαδικτυακής λογοκρισίας, σε επίπεδο κρατών, ως τη μόνη λύση στο πρόβλημα των «ενοχλητικών δημοσιεύσεων».




Πρωτοπόρος στην εν λόγω μέθοδο λογοκρισίας θεωρείται δικαιολογημένα η Κίνα, η οποία διαθέτει ένα σύστημα firewall που απορρίπτει αιτήματα σύνδεσης - το επονομαζόμενο ανεπίσημα «Μεγάλο Σινικό Τείχος». Στη Σαουδική Αραβία, από την άλλη, χρησιμοποιείται ένα σύστημα web proxy που μπλοκάρει την πρόσβαση σε ιστοσελίδες, οι οποίες περιλαμβάνονται στη «μαύρη λίστα» απαγορευμένων webites που συντάσσεται από αναφορές πολιτών.




Ερχόμενη στην Ευρώπη, η νορβηγική εταιρία τη λεφωνίας Telenor, σε συνεργασία με την υπηρεσία KRIPOS (Νορβηγική Εθνική Υπηρεσία Έρευνας Εγκλημάτων), ανέπτυξαν ένα σύστημα διαδικτυακής λογοκρισίας που εστιάζει στην παιδική πορνο γραφία, το οποίο και έθεοαν σε εφαρμογή τον Οκτώβριο του 2004. Όταν ένας χρήστης προσπαθεί να επισκεφθεί μια απαγορευμένη ιστοσελίδα, το σύστημα τον στέλνει σε μια σελίδα με πληροφορίες για το σύστημα λογοκρισίας και ένα link για την υπηρεσία KRIPOS. Παρόμοιο σύστημα εφαρμόστηκε από την Telenor και στη Σουηδία (2005), ενώ σήμερα, πλέον, αντίστοιχα συστήματα εφαρμόζονται σε πλήθος ευρωπαϊκών χωρών (Δανία, Φινλανδία, Ολλανδία, Ελβετία, Ιταλία κ.ά.).




Στην Ευρώπη, πρωτοπόρος θεωρείται η Μεγάλη Βρετανία και το σύστημα λογοκρισίας CleanFeed που τέθηκε σε λειτουργία τον Ιούνιο του 2004, με συνεργασία της εταιρίας τηλεφωνίας ΒΤ και του Βρετανικού Home Office. Μάλιστα, η βρετανική κυβέρνηση ανάγκασε όλες τις εταιρίες παροχής Internet της χώρας να απαγορεύσουν την πρόσβαση σε μια σειρά ιστοσελίδων, έως το τέλος του 2008, οι οποίες περιλαμβάνονται στη «μαύρη λίστα» των απαγορευμένων ιστοσελίδων, που εκδίδει η υπηρεσία Internet Watch Foundation.




Στην περίπτωση του CleanFeed, όταν ένας χρήστης προσπαθεί να επισκεφθεί ένα απαγορευμένο website, δεν δέχεται κάποιο μήνυμα ενημέρωσης για το σύστημα, ούτε του προσφέρεται κάποιος τρόπος επικοινωνίας με τους υπευθύνους, παρά ένα αόριστο μήνυμα λάθους που εμφανίζεται σε πλήθος άλλων περιπτώσεων (πρόβλημα σύνδεσης, πρόβλημα στον server κ.λπ.). Με λίγα λόγια, ο χρήστης δεν καταλαβαίνει οτι πέφτει θύμα διαδικτυακού περιορισμού.

Στηριζόμενες στο σύστημα της Μεγάλης Βρετανίας, οι μεγαλύτερες εταιρίες παροχής Internet της Αυστραλίας ανακοίνωσαν, το 2006, την ανάπτυξη λογισμικού διαδικτυακής λογοκρισίας που θα εστιάζει σε ιστοσελίδες παιδικής πορνογραφίας.Ένα χρόνο αργότερα, ο Υπουργός Τηλεπικοι νωνιών, S. Conroy, δήλωσε πως το εν λόγω σύστημα θα εφαρμόζεται υποχρεωτικά σε όλους και πως, πέραν της παιδικής πορνογραφίας, θα εστιάζει και σε «ακατάλληλο περιεχόμενο», αφήνοντας το τελευταίο αόριστο και αρκετά ευέλικτο.






Οι πρώτες αντιδράσεις


Όπως ήταν φυσικό, από τα πρώτα ακόμα περιστατικά διαδικτυακής λογοκρισίας που είδαν το φως της δημοσιότητας, άρχισαν να δραστηριοποιούνται διαδικτιιακές οργανώσεις ενάντια στο φαινόμενο, όπως το Βρετανικό Index of Censorship, το αμερικανικό Electronic Frontier Foundation, το ιρανικό iraniazad.com, το διεθνές Freedom Against Censorship Thailand (FACT) κ.ά.




Επιπλέον, γνωστές οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων άρχισαν να εστιάζουν στο εν λόγω φαινόμενο, μέσω των υπαρχόντων ιστοσελίδων τους, ή ακόμα και ξεκινώντας καμπάνιες και ιστοσελίδες αποκλειστικά κατά της διαδικτυακής λογοκρισίας (π.χ. το irrepressible.info της Διεθνούς Αμνηστίας). Άξιο αναφοράς είναι πως πολλές προσπάθειες εξ αυτών προστέθηκαν σύντομα στις «μαύρες λίστες» συστημάτων αρκετών κρατών.




Αυτό, όμως, που πραγματικά αξίζει εκτενούς αναφοράς είναι η έντονη κινητοποίηση μεγάλης μερίδας της παγκόσμιας ακαδημαϊκής κοινότητας ενάντια στο φαινόμενο, μιας και, όπως πιστεύουν πολλοί πανεπιστημιακοί, είμαστε πολύ κοντά σε νομοθετικές αλλαγές που θα αλλάξουν μια για πάντα, προς το χειρότερο, τη λειτουργία του Internet.




Ανάμεοα σε αυτές τις προσπάθειες είναι και το OpenNet Initiatiave (ONI) -μια διεθνής ακαδημαϊκή συνεργασία του Citizen Lab του Munk Centre for International Studies (Πανεπιστήμιο του Toronto), του Berkman Center for Internet and Society (Πανεπιστήμιο του Harvard) και του SecDev Group- που, σε σταθερή βάση, παράγει και δημοσιεύει αναφορές για το επίπεδο διαδικτυακής λογοκρισίας σε διάφορα κράτη. Πρόσφατα, μάλιστα, έπεσε και αυτή θύμα λογοκρισίας...







= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =




«Μα, μόνο παιδόφιλους κυνηγάμε!»





Ο Δούρειος Ιππος και τα ψεύτικα διλλήματα




«Σε όσους πιστεύουν πως η ελευθερία του λόγου σημαίνει να βλέπουν παιδική πορνογραφία, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση απαντάει όχι», ανέφερε στις 31 Δεκεμβρίου του 2007 ο Stephen Conroy, Υπουργός Τηλεπικοινωνιών της αυστραλιανής κυβέρνησης, κατά την ανακοίνωση της επιβολης συστήμα το διαδικτυακού ελέγχου στη χώρα. Την ίδια ακριβά πρόφαση έχουν χρησιμοποιήσει μέχρι σήμερα όλες οι φιλελεύθερες χώρες που θέλησαν να εφαρμόσουν αντίστοιχα συστήματα διαδι κτυακού ελέγχου, όπως για παράδειγμα η Μεγάλη Βρετανία. Πού είναι, επομένως, το κακό; Δεν απο τελεί γενική απαίτηση ο περιορισμός της παιδοφιλίας. Η απάντηση είναι λίγο πιο... περίπλοκη. Ας εξηγή σουμε, όμως, κάποια βασικό. Όλα τα αυτόματα συ στήματα διαδικτυακής λογοκρισίας στηρίζονται σε εθνικά δίκτυα μηχανημάτων αρκετών εκατ. ευρώ. Οι μηχανές αυτές ελέγχουν κάθε κίνηση των χρηστών. Όταν οι χρήστες αιτούνται να δουν μια συγκεκριμένη ιστοσελίδα, οι μηχανές συγκρίνουν το url της αίτησης με τα urls των «απαγορευμένων» ιστοσελίδων, οι οποίες υπάρχουν σε μία απόρρητη κρατική λίστα. Όταν η ιστοσελίδα της αίτησης ανήκει στην εν λόγω λίστα, η κυβέρνηση απαγορεύει στον χρή­στη να τη δει, ενώ σε αρκετά συστήματα η προσπά­θεια του εν λόγω χρήστη καταγράφεται για μελλοντική χρήση.




Αν και όλες οι φιλελεύθερες χώρες πρόβαλλαν ως αιτία εφαρμογής τέτοιων συστημάτων την αντιμε τώπιση της παιδοφιλίας, εντούτοις οι «μαύρες λίστες» ορισμένων χωρών που διέρρευσαν στον Τύπο (χάρη στο WikiLeaks) περιέχουν και ιστοσελίδες άλλου είδους, όπως πολιτικού περιεχομένου! Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η «μαύρη λί­στα» της Αυστραλίας (η οποία βασίστηκε στη λίστα που χρησιμοποιεί το CleanFeed στη Μεγάλη Βρετανία), που περιέχει ιστοσελίδες ενάντια στην άμβλω ση, καθώς και σελίδες αιρέσεων, ομοφυλοφιλικών κοινοτήτων, ισλαμιστών, κοινοτήτων υπέρ της ευθανασίας κ.ά. Η αποκάλυψη μέρους της λίστας ανάγκα σε τον Υπουργό Τηλεπικοινωνικών να παραδεχθεί πως οι μισές ιστοσελίδες της «μαύρης λίστας» δεν έχουν να κάνουν με παιδική πορνογραφία! Καθώς όλο και περισσότερες εφημερίδες και έντυ πα «μεταναστεύουν» αποκλειστικά στο Διαδίκτυο, συστήματα ελέγχου και λογοκρισίας τέτοιου είδους δίνουν τεράστια δύναμη στα χέρια λίγων. Τα αθόρυβα (διότι παραμένουν εσκεμμένα άγνωστα στο ευρύ κοινό) κρατικά συστήματα λογοκρισίας είναι επικίνδυνα και πληθαίνουν μέρα με τη μέρα. Μπορεί οι κυβερνήσεις κρατών ανά τον κόσμο (δύστυχως, όλο και περισσότερες δημοκρατικές χώρες) να βλέπουν προς την επέκταση των συστημάτων τους, όμως όλο και περισσότερος κόσμος γνωρίζει πλέον τέτοιου είδους κινήσεις.







Τι μπορούμε να κάνουμε; Μα να αντιδράσουμε μαζικά, κάτι που δύναται να φέρει αποτέλεσμα! Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σχέδιο της αυστραλιανής κυβέρνησης να αυξήσει το μέγεθος της «μαύρης λίστας» από —περίπου— 1.200 απαγορευμένες ιστοσελίδες σε 10.000! Μετά τις αποκαλύψεις από τα έγγραφα που διέρρευσαν, το ενδεχόμενο αυτό φαντάζει πλέον όλο και πιο μακρινό...




= = = = = = = = = = = == = = = = = = = == = = = == == = = ==




Ήταν κατά τη διάρκεια του 4ου Φόρουμ για τη Διαδικτυακή Διακυβέρνηση στο Sharm El Sheikh της Αιγύπτου (15-18 Νοεμβρίου 2009), όταν το ακαδημαϊκό βιβλίο Access Controlled του ONI, που καταπιάνεται με το διαρκώς αυξανόμενο φαινόμενο του Internet filtering (φιλτραρίσματος των πληροφοριών που δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο) και της online παρακολούθησης χρηστών, έπεσε θύμα λογοκρισίας. Θύτης, όσο παράξενο και αν ακουστεί αρχικά, ήταν ο ίδιος ο διοργανωτής του ετήσιου συνεδρίου... τα Ηνωμένα Έθνη!
Η πράξη της λογοκρισίας αφορούσε μία αφίσα προώθησης του βιβλίου, η οποία, ανάμεσα στα άλλα, περιείχε την εξής φράση: «Η πρώτη γενιά λογισμικών διαδικτυακού ελέγχου αποτελείται κυρίως από firewalls σε καίρια Internet gateways, όπως για παράδειγμα το περιώνυμο Μεγάλο (Σινικό) Τείχος της Κίνας, που ήταν ένα από τα πρώτα συστήματα περιορισμού του Διαδικτύου [σ.σ. που εφαρμόστηκε] σε εθνικό επίπεδο».
Η αναφορά στην Κίνα, ισχυρότατο μέλος των Ηνωμένων Εθνών, δεν πέρασε απαρατήρητη... «Η εμφάνιση της εν λόγω πρότασης [...] ήταν αρκετή, ώστε να τη χαρακτηρίσει απαγορευμένη από τους φύλακες ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στο Internet Governance Forum, οι οποίοι και την απομάκρυναν, παρά τις διαμαρτυρίες των ακαδημαϊκών του ONI, Ronald Deibert and Ratal Rohozinski», ανέφερε ο δρ. Jonathan Zittrain, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard, σε άρθρο του με τίτλο Η Πρόταση που τα Ηνωμένα Έθνη Δεν Θέλουν να Διαβάσεις.




Η διεθνής διαδικτυακή κοινότητα αντέδρασε άμεσα μέσα από σχετικά δημοσιεύματα σε γνωστές ιστοσελίδες (ComputerWorld, Slashdot, BoingBoing κ.λττ.), ενώ ο R. Deibert αναρωτήθηκε: «Αν δεν μπορούμε να συζητήσουμε θέματα σχετικά με τη διαδικτυακή λογοκρισία και την πολιτική ελέγχου σε ένα συνέδριο για τη διαδικτυακή διακυβέρνηση, τότε ποιος ο λόγος να γίνεται ένα συνέδριο σαν αυτό;»





















Στα πρόθυρα «του black-out του ελεύθερου Internet;







Και όλα τα παραπάνω έλαβαν χώρα στη σκιά των διαπραγματεύσεων, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για ένα άγνωστο -στο ευρύ κοινό-νομικό πακέτο, με την ονομασία Telecoms Reform Package (TRP). Ως πρόταση παρουσιάστηκε στο Στρασβούργο το 2007 από το μέλος της Commission Viviane Reding και εξαρχής προκάλεσε έντονες αντιδράσεις για αρκετά άρθρα και παραγράφους του που, για πολλούς, βάζουν τέλος στην ανοικτή και ελεύθερη φύση του Διαδικτύου.




Συμφωνά με το Blackout Europe (μια διεθνή συνεργασία οργανισμών ενάντια στον περιορισμό του Διαδικτύου), το TRP θα δίνει τη δυνατότητα στους πάροχους Internet να περιορίσουν νόμιμα τον αριθμό των ιστοσελίδων που μπορούν οι χρήστες να επισκεφθούν, αλλά και να καθορίσουν ποιες υπηρεσίες θα μπορούν να χρησιμοποιούν (YouTube, Skype κ.λπ.). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «[Ο περιορισμός] θα παρουσιαστεί υπό τη μορφή νέων καταναλωτικών επιλογών. Το Internet θα προσφέρεται όπως ακριβώς και τα πακέτα συνδρομητικών καναλιών, δηλαδή θα δίνεται στον χρήστη ένας περιορισμένος αριθμός επιλογών για πρόσβαση. Το Διαδίκτυο Θα χωριστεί σε πακέτα, με αποτέλεσμα η δυνατότητα για πρόσβαση και δημοσίευση περιεχομένου να περιοριστεί δραματικά. Θα δημιουργηθούν κουτιά διαδικτυακής πρόσβασης, κάτι που διαφέρει τελείως από τον τρόπο που το χρησιμοποιούμε σήμερα».




Οι εκάστοτε, λοιπόν, πάροχοι Internet (με την επιτήρηση των επί μέρους κυβερνήσεων και τον κεντρικό έλεγχο της Ε.Ε.) θα προσφέρουν πρόσβαση μόνο σε ελεγμένες ιστοσελίδες στο Διαδί-κτυο, κόβοντας το υπόλοιπο Internet. Με λίγα λόγια, λύνεται σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα των «ενοχλητικών δημοσιεύσεων», βάζοντας απλά σε τάξη το (διαδικτυακό) χάος!







Ανάμεσα στις αλλαγές που θα φέρει το νομικό αυτό πακέτο, βρίσκεται και μία ακόμα σημαντικότατη λεπτομέρεια: η άρση της διαδικτυακής ουδετερότητας. Μέχρι σήμερα, κάθε πληροφορία στο Διαδίκτυο, είτε προερχόταν από ένα blog είτε από το BBC News, αντιμετωπιζόταν με τον ίδιο ακρι βώς τρόπο από τις εταιρίες παροχής Internet. Με τις τροποποιηθείς που προτείνονται, όλες οι πληροφορίες θα μπαίνουν σε σειρά προτεραιότητας σημαντικότητας (με τις θέσεις αυτές να αγοράζονται νόμιμα με το κατάλληλο αντίτιμο), περιορίζοντας έτσι τις δυνατότητες νέων και low-budget προσπαθειών για διάδοση.




Στα παραπάνω αντέδρασε μέχρι και η Google, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «Θα μπορούσα με εύκολα να πληρώσουμε για τα πακέτα premium, όμως δεν είναι εκεί το θέμα. Εδώ πρόκειται για θέμα αρχών. Ξεκινήσαμε ως μικρή επιχείρηση. Δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο πράγμα στο μέλλον, εφόσον οι τροποποιήσεις αυτές περάσουν...».







= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = == = = = =







Τι είναι το WikiLeaks;




To WikiLeaks προσφέρει μια ασφαλή πλατφόρμα, όπου άνθρωποι από όλο τον κόσμο μπορούν να δημοσιεύσουν με εξασφαλισμένη ανωνυμία και ασφάλεια απόρρητα έγγραφα (κρατικά ή εται ρικά) που διέρρευσαν και αποδεικνύουν ανήθικες πολιτικές.







Εδώ και 2 χρόνια, το WikiLeaks προσφέρει τις υπηρεσίες του σε δημοσιογράφους, bloggers και απλούς χρήστες του Διαδικτύου, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αποκαλύψουν τα κακώς κείμενα, δίχως τον κίνδυνο εκβιασμού ή τιμωρίας. Ανάμε σα στα άλλα, το WikiLeaks αποκάλυψε τα τελευταία δύο χρόνια λεπτομερέστατες απόρρητες κρατικές λίστες διαδικτυακής λογοκρισίας για οκτώ κράτη, ανάμεσα στα οποία η Ταϋλάνδη, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αυστραλία και η Γερμανία. Επιπλέον, στην Κίνα, η ιστοσελίδα είναι «απαγορευμένη» από τις αρχές του 2007, ενώ συμπεριλαμβανόταν και στη «μαύρη λίστα» της Αυστραλίας (διέρρευσε πρόσφατα)!







Σύμφωνα με το Time Magazine, το WikiLeaks.org «θα μπορούσε να γίνει τόσο σημαντικό δημοσιογραφικό εργαλείο, όσο και ο νόμος Freedom of Information Act (νόμος περί ελευθερίας της πληροφόρησης)».




= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =







Το Διαδικτυακό "Αυριο" - Ερχεται σε Λίγους Μήνες







Σας φαίνεται μακρινό ένα τέτοιο σενάριο; Μπορείτε όντως να συνεχίσετε να οκέφτεστε έτσι, επαναπαυόμενοι στη ρομαντική πεποίθηση πως το Internet εκ φύσεως δεν δύναται να χειραγωγηθεί ή να περιοριστεί. Μπορείτε ακόμα να σκεφτείτε πως οι αλλαγές αυτές είναι μακρινές και ότι έχουμε ακόμα καιρό να αντιδράσουμε, δίνοντας στον εαυτό σας το χρόνο και την ευκαιρία να «ξεχάσει» τα όσα ενοχλητικά διάβασε στην παρούσα μελέτη. Το πώς και αν θα αντιδράσετε στο πλήθος των πληροφοριών που προσφέρονται στο παρόν κείμενο είναι στο δικό σας χέρι...




Στο χέρι σας, όμως, δεν είναι το πότε όλα τα παραπάνω θα επηρεάσουν και τη δική σας πραγματικότητα. To TRP βρίσκεται στα τελευταία στάδια διαπραγματεύσεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αναμένεται να γίνει νόμος μέσα στο 2010...


Section Ελλάδα: 4 περιπτώσεις διαδικτυακης λογοκρισίας




«Καθένας έχει δικαίωμα συμμέτοχης στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσης τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, τηρουμένων πάντοτε των εγγυήσεων των άρθρων 9, 9Α και 19».




Σύνταγμα της Ελλάδας (Άρθρο 5α, παρ. 2)







Υπόθεση % - Athens Indymedia: Λογοκρίνεται και... Λογοκρίνει;







Ήταν 7 Δεκεμβρίου του 2008, όταν η ιστοσελίδα thermopilai.gr δημοσίευσε ανυπόγραφο άρθρο-αποκάλυψη ότι η ιστοσελίδα του Athens Indymedia (μέλος μιας διεθνούς προσπάθειας «αντιπληροφόρησης», με 70 παραρτήματα παγκοσμίως) φιλοξενούνταν σε server του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Σύντομα, ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ., Κ. Βελόπουλος, έφερε το θέμα στη Βου λή, με αποτέλεσμα στις 26 Ιανουαρίου του 2009 να σταλεί επιστολή στον Πρύτανη του Πολυτεχνείου, Κ. Μουτζούρη, η οποία του ζητούσε να εντοπίσει και να «κατεβάσει» το Athens Indymedia. Ανά μεσα στα άλλα, στην επιστολή αναφερόταν πως «προσβάλλει ευθέως το δημοκρατικό μας πολίτευμα», καθώς οι ιστοσελίδες που φιλοξενούσε ηλεκτρονικά το Μετσόβιο Πολυτεχνείο προέτρεπαν τους διαδηλωτές των γεγονότων του Δεκεμβρίου να προχωρήσουν σε καταστροφές.




Κάπως έτσι, στις 18 Νοεμβρίου του 2009, ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά του πρύτανη Κ. Μουτζούρη και των δυο αντιπρυτάνεων του Πολυτεχνείου για παράβαση καθήκοντος σχετικά με την εν λόγω υπόθεση, μιας και μέχρι σήμερα δεν προχώρησαν στις απαιτούμενες ενέργειες.




Όπως, όμως, συμβαίνει συνήθως, η διαδικτυακή λογοκρισία δεν ήταν ούτε σε αυτή την περίπτωση μονόπλευρη. Σχετικά με το Athens Indymedia, υπάρχουν αρκετές αναφορές-καταγγελίες στο Διαδίκτυο για ενέργειες λογοκρισίας από τη διαχειριστική του ομάδα σε συζητήσεις που πραγματοποιούνται στην ιστοσελίδα. Μάλιστα, το θέμα έφτασε μέχρι το κεντρικό παράρτημα της οργάνω σης στη Μεγάλη Βρετανία (Indymedia UK), όπου δημοσιεύθηκε κείμενο, με τίτλο A Critic On The IMC Of Athens Indymedia, το 2007. Ανάμεσα στα άλλα, το δημοσίευμα αναφέρει: « Τα μέλη [σ.σ. της διαχειριστικής ομάδας] χρησιμοποιούν τη θέση τους για να λογοκρίνουν δίχως εξήγηση posts, ανάλογα με τις πολιτικές τους ιδέες ή τη διάθεση τους».







= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =







Ιράν, Nokia και Siemens κατασκευάζουν το πιο προσεγμένο σύστημα διαδικτυακής λογοκρισίας!




Όταν ακούμε για διαδικτυακή λογοκρισία, είναι λογικό το πρώτο πράγμα που θα έρθει στο μυαλό μας να είναι η Κίνα και το Μεγάλο (Σινικό) Τείχος της. Σύντομα, όμως, ίσως αλλάξει αυτό, με τη βοήθεια Δυτικών τεχνολογικών κολοσσών! Ο λόγος για το σύστημα που αναπτύσσει αυτό τον καιρό το Ιράν, το οποίο, όταν ολοκληρωθεί, θα αποτελεί το πιο προηγμένο σύστημα διαδικτυακού ελέγχου. Πως βρήκε τέτοια τεχνογνωσία όμως μια χώρα της Μεσης Ανατολής; Την αγόρασε, συνάπτοντας συμφωνία με τη Nokia και τη Siemens! Καπως έτσι, λοιπόν, δημιουργήθηκε ένα σύστημα ικανό να «διαμεσολαβεί σε όλα τα είδη επικοινωνίας με φωνή και δεδομένα, σε όλα τα δίκτυα», το οποίο, μάλιστα, πρόσφατα αγοράστηκε από μια ευρωπαϊκή εταιρία (με έδρα το Μόναχο), την Perusa Partners Fund 1 LP.







= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =







Υπόθεση 2 - Blog ακαδημαϊκού λογοκρίνεται!




Ήταν στις 13 Ιουνίου του 2009, όταν ένα αξιολογότατο blog υπέρ της μεταρρύθμισης των ελληνικών A.E.I, -το Greek University Reform (GUR) του Δρ. Θέμη Λαζαρίδη, καθηγητή Χημείας στο City College of New York- έπεσε θύμα λογοκρισίας α πό το Wordpress.com (υπηρεσία hosting για blogs) που το φιλοξενούσε.

Αρκετούς μήνες πριν, στις 28 Οκτωβρίου του 2008, αναρτήθηκε στο GUR μία επιστολή σχετικά με την επικείμενη εκλογή της κ. Σ. Ιορδανίου σε θέση ΔΕΠ στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η εν λόγω επιστολή παρουσίαζε μια σειρά από ση μαντικά ερωτήματα σχετικά με τα προσόντα της υποψηφίας, ενώ συνέδεε την επικείμενη εκλογή της με τη φιλική σχέση που διατηρούσε με την επίκουρη καθηγήτρια και γνωστή δημοσιογράφο Άννα Παναγιωταρέα. Κατόπιν σχετικής αίτησης της κ. Σ. Ιορδανίδου, στις 31 Μαρτίου, το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης εξέδωσε προσωρινή απόφαση για απαγόρευση ανάρτησης προσωπικών δεδομένων στο Facebook και γενικότερα στο Διαδίκτυο: «[η] δικαστική απαγόρευση επιβλήθηκε κατόπιν αιτήσεως της κ. Σοφίας Ιορδανίδου, διδάσκουσας στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης» (Βασίλης Σωτηρόπουλος, elawyer.blogspot.com). Αποτέλεσμα; Εκτός από το «κατέβασμα» του GUR, παρόμοιες ενέργειες έγιναν και στα blogs του καθηγητή Στέλιου Φραγκόπουλου και συγγραφέα Πάνου Ζέρβα, υπό τον φόβο δικαστικών κυρώσεων. Σήμερα, η σελίδα GUR του Δρ. Λαζαρίδη λειτουργεί κανονικά σε νέα διεύθυνση (www. gurforum.org).






Υπόθεση 3 - TVxs.gr Vs Πανεπιστήμιο Κρήτης




Στις 20 Νοεμβρίου του 2009, στο Πρωτοδικείο Αθηνών έλαβε χώρα συνεδρίαση για δικαστικές ενέργειες ενάντια στην ιστοσελίδα TVxs.gr του γνωστού δημοσιογράφου Στέλιου Κουλογλου. Τη σχετική προσφυγή κατέθεσαν τρεις καθηγητές του Πανεπιστημίου Κρήτης εξαιτίας κάποιων σχολίων που υπήρχαν στο site και, συμφωνά με αυτούς, έθιγαν την προσωπικότητα τους. Με το σκεπτικό, λοι πόν, «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά», ζήτησαν μαζί με τα σχόλια να εξαφανιστούν και τα δημοσιεύματα.







Η προσφυγή κατατέθηκε για τρία δημοσιεύματα: α) Υπόθεση Αλεξανδροπούλου: Ξεκινάει η Πολύκροτη "Δίκη των Μεταπτυχιακών", β) Ο Αγώνας, ο Θάνατος και η Δικαίωση του Σ. Αλεξανδρόπουλου, και γ) Νέα Υπόθεση Διαπλοκής στην Εκλογή Μελών ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Κρήτης. Στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που υπέγραψαν οι καθηγητές Δ. Κοτρόγιαννος, Κ. Λάβδας και Μ. Μενδρινού αναφέρεται -μεταξύ άλλων- ότι «δημοσιεύθηκε σχόλιο συνταχθέν από άγνωστο άτομο [...] το οποίο αναφέρει "Τώρα για την υπόθεση της Πολιτικής Επιστήμης, το συγκεκριμένο Τμήμα είναι βουτηγμένο όσο δεν παίρνει στη διαφθορά




Πέραν της εξαφάνισης των σχολίων και των δημοσιευμάτων, η προσφυγή ζητούσε «να απαγορευ θεί στην εν λόγω ηλεκτρονική εφημερίδα η ανάρτηση και δημοσιοποίηση με οποιονδήποτε τρόπο οιουδήποτε κειμένου αφορά τα πρόσωπα μας», ορίζοντας μάλιστα και πρόστιμο 10.000 ευρώ για κάθε αναφορά! Όπως ήταν λογικό, το δικαστήριο (με προσωρινή διαταγή που εξέδωσε) ζήτησε να αφαιρεθούν μόνο τα σχόλια και όχι τα ίδια τα δημοσιεύματα.

«Πρέπει να αντιδράσουμε σε απόπειρες λογοκρισίας του περιεχομένου μας με όχημα σχόλια που παραβιάζουν τη νομοθεσία. [...] Η προσπάθεια λογοκρισίας μέσω της Δικαιοσύνης δεν πρέπει επίσης να ακυρώσει μια εξαιρετικά πολύτιμη πλευρά της "δημοσιογραφίας των πολιτών", δηλαδή την καταγγελία βρώμικων προσώπων και καταστάσε ων», ανέφερε ανακοίνωση του TVxs.gr σχετικά με την προσωρινή απόφαση του δικαστηρίου.

















Υπόθεση 4 - Δ. Λιακόπουλος: δεν έβρισκε τον δυσφημιστή, μήνυσε τον ενδιάμεσο!




Ήταν 30 Οκτωβρίου του 2006, την πρώτη ημέρα του 1ου Φόρουμ Διαδικτυακής Διακυβέρνησης που λάμβανε χώρα στην Αθήνα, όταν στην ιστοσελίδα του BBC εμφανίστηκε το εξής δημοσίευμα: «To Internet Governance Forum έχει μόλις αρχίσει, όμως ήδη έχει ξεσπά σει μεγάλη διαμάχη γύρω από την ελευθερία του λόγου στο Διαδίκτυο. [...] Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος συνελήφθη διότι έδινε link προς μια ιστοσελίδα που σατίριζε τον Δημοσθένη Λιακόπουλο, έναν Ελληνα τηλε-ευαγγελιστή» (BBC, 2006).




Ένα γνωστό blog που σατίριζε τον Δ. Λιακόπουλο υπήρξε η αφορμή ώστε ο τελευταίος να προχωρήσει σε μηνύσεις κατά του κατόχου του (αναμενόμενο), αλλά και κατά οποιουδήποτε παρέπεμπε με link σε αυτό! Εξαιτίας του ότι το επίμαχο blog φιλοξενείται στις ΗΠΑ (όπου οι εταιρίες δεν δίνουν στοιχεία, παρά μόνο σε περιπτώσεις πραγματικών εγκλημάτων), ο εντοπισμός του ιδιοκτήτη του κατέστη αδύνατος, γι' αυτό και οι αστυ νομικές




Αρχές επέλεξαν να συλλάβουν έναν «ενδιάμεσο», τον ιδιοκτήτη του Blogme.gr. ενός blog aggregator, υπηρεσίας δηλαδή ταξινόμησης και κατηγοριοποίησης rss άλλων blogs.




Όπως ανέφερε ο Α. Τσιπρόπουλος αργότερα στην ιστοσελίδα του: «Δίχως καμιά προηγούμενη ειδοποίηση από τον μηνυτή [...] έγινε στην έδρα μου, παρουσία εισαγγελέα, αιφνιδιαστική επίσκεψη από αστυνομικούς της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος. Αφού έγινε σχετική έρευνα, προανάκριση και κατάσχεση του σκληρού δίσκου, ακολούθησε σύλληψη και, με συνοδεία αστυνομικών οργάνων, οδηγήθηκα στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών. Ακολουθώντας τις διαδικασίες του αυτοφώρου (αποτυπώματα, σχετική απολογία κ.λπ.), προωθή θηκα για διανυκτέρευση στα κρατητήρια. Την επόμενη ημέρα, και μετά τη διαδικασία της φωτογράφησης και φορώντας χειροπέδες όπως προβλέπει η διαδικασία, οδηγήθηκα στην εισαγγελία (Ευελ πίδων) όπου διατάχτηκε περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης».




Φυσικά, η εν λόγω πρωτοφανής ενέργεια διαδικτυακής λογοκρισίας προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην ελληνική διαδικτυακή κοινότητα, μιας και, για πρώτη φορά σε Δυτική δημοκρατία, παρουσιάζονταν σκηνές αντίστοιχες απολυταρχικών καθεστώτων: σιδηροδέσμιοι bloggers να οδηγούνται σε κρατητήρια για δημοσιεύματα τους στο Internet.




Τι απεφάνθη τελικά η δικαιοσύνη; Άγνωστο μέχρι στιγμής, μιας και η εκδίκαση της υπόθεσης έχει ήδη αναβληθεί τρεις φορές, με τη νέα ημερομηνία να έχει οριστεί για τις 6 Μαΐου του 2010.




Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως, ήδη, στο πλευρό του Α. Τσιπρόπουλου, έχουν τεθεί πλήθος χρηστών του Διαδικτύου (με συλλογή υπογραφών), αλλά και η Ενωση Ελλήνων Χρηστών Internet, που δήλωσε πως θα καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπι σης.







Επίσης, αρκετοί δικηγόροι καταδίκασαν την πρωτοφανή αυτή ενέργεια της αστυνομίας, όπως για παράδειγμα ο δημοσιογράφος Γ. Βλάχος, ο οποίος δήλωσε στην εφημερίδα Καθημερινή ότι: «Είναι προφανές ότι μια αυτοματοποιημένη λειτουργία ενός ιστοχώρου δεν αποτελεί δημοσιογραφική δουλειά. Είναι καταφανώς παράνομη η εφαρμογή της νομοθεσίας στη συγκεκριμένη περίπτωση. Θεωρώ ότι η Δικαιοσύνη καταχρηστικά την εφάρμοσε σε μια προσπάθεια καταστολής τής συγκεκριμένης δραστηριότητας».







Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά για το περιστατικό ο Γ. Γκολέμης, ενεργός blogger: «Τα θέματα αυτά τα χειρίζεται ο καθ' ύλην αναρμόδιος, η αστυνομία [...] Άνθρωποι που δεν ξέρουν καν τι θα πει aggregator προφυλάσσουν την τιμή του ελληνικού Internet»] Καθημερινή, 2006b)







Το αύριο της διαδικτυακής Λογοκρισίας στην Ελλάδα




Τα παραπάνω δεν είναι φυσικά τα μόνα παραδείγματα διαδικτυακής λογοκρισίας στη χώρα μας. Αναζητήστε πληροφορίες για τον καλλιτέχνη Δημήτρη Φωτίου και την ιστοσελίδα-φάρσα dirtyworks-greece.info, η οποία «υποσχόταν» προσλήψεις στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μέσω χρηματισμού, καυτηριάζοντας έτσι το φαινόμενο της διαφθοράς στη χώρα μας. Μπορεί να συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 2005 για απάτη σε βαθμό κακουργήματος -αργότερα αφέθηκε ελεύθερος, μιας και η σύλληψη βασίστηκε, για ακόμα μία φορά, σε «παρεξήγηση»- όμως το Διαδίκτυο αποδείχθηκε ξανά προφητικό: η διαφθορά στη χώρα μας έκτοτε οδεύει διαρκώς προς το χειρότερο, μιας και το 2008 βρισκόταν στην 57η θέση της διεθνούς κλίμακας του οργανισμού Διεθνής Διαφάνεια και το 2009 έπεσε στην 71η!







Επιπλέον, χαρακτηριστική υπήρξε η υπόθεση του press-gr και του δημοσιογράφου Β. Χιώτη (Φε βρουάριος του 2008), καθώς και η υπόθεση του δη μοσιογράφου Γ. Καρανίκα από τη Θράκη ενάντια στα blogs piazzadelpopolo.blogspot.com και vavatsiklis.blogspot.com για συκοφαντική δυσφήμιση (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 2008).







Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, το φαινόμενο της διαδικτυακής λογοκρισίας στην Ελλάδα βρίσκεται σε έξαρση, δημιουργώντας σταδιακά «νομι κά προηγούμενα», διόλου θετικά για την ελευθερία του λόγου στο ελληνικό Διαδίκτυο.







Προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται και πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μ. Χρυσο-χοΐδη, για άρση της ανωνυμίας των bloggers: «Είμαι υπέρ της ελεύθερης έκφρασης στο Διαδίκτυο, άρα ο καθένας, εφόσον βέβαια τηρεί τις προϋποθέσεις ότι είναι επώνυμος, έχει μια ευθύνη απέναντι στον νόμο». (Τα Νέα, 2009).










= = = = = == = = = = = = = =







* Ο Νικόλαος Κουμαρτζής είναι απόφοιτος του Τμήματος Πληροφορικής του ΑΠΘ, με μεταπτυχιακές σπουδές Publishing στο London College of Communication.'Exει πραγματοποιήσει διπλωματική έρευνα πάνω στο σύστημα διαδικτυακής λογοκρισίας CleanFeed της Μεγάλης Βρετανίας εκδίδοντας σχετικό σύγγραμμα στα αγγλικά (BT's CleanFeed and Online Censorship in UK, εκδ. Createspace), ενώ σήμερα πραγματοποιεί έρευνα πάνω στα συστήματα περιορισμού διαδικτυακού περιεχομένου που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως, ως υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ.







Μέχρι στιγμής, έχει εκδόσει 3 προσωπικά βιβλία (Κάστρα και θρύλοι στην Ελλάδα, Παράξενος Ταξιδιώτης: Εξερευνώντας τη




Μυστική Ελλάδα, από τις εκδόσεις Αρχέτυπο, καθώς και το Η Ελλάδα του Παραφυσικού: Ψυχικές'Ερευνες στην Ελλάδα, από




τις εκδόσεις The Source Publishing), έχει συμμετάσχει σε δεκάδες συλλογικά βιβλία και έχει συνεργαστεί με εξειδικευμένα περιοδικά σε Ελλάδα και Αγγλία (GEO, Blurb, ένθετο Φαινόμενα χου Ελεύθερου Τύπου κ.λπ.).




Με τη διαδικτυακή δημοσιογραφία ασχολείται εδώ και 6 χρόνια, όντας μεταξύ άλλων μέλος της Ελληνικής Κοινότητας του




Μεταφυσικού (www.metafysiko.gr), στην οποία τα τελευταία 3 έτη είναι υπεύθυνος γενικής αρχισυνταξίας των επιμέρους ιστοσελίδων της.







= = = = = = = = = == = = = = ==







Βιβλιογραφία







Η Καθημερινή (2006a), Ηλεκτρονική λογοκρισία, Πάσχου Μανδραβέλη, 1-11-2006, kathimerini.gr




ΗΚαθημερική (2006b), Τα blogs, στη σκιά της λογοκρισίας, Λίνα Γιάνναρου, 5-11-2006




• Κουμαρτζής, Ν. (2007), Η Απαγορευμένη Ιστορία της Λογοκρισίας, περιοδικό Απαγορευμένη Ιστορία, τ. 7.




Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (2008), Της φυλακής τα σίδε­ρα είναι και για τους bloggers, 31-8-2008




Τα Νέα (2009), Χρυσοχοΐδης: Βάζει θέμα για άρση της ανωνυμίας των μπλογκ, tanea.gr, 19-11-2009




BBC (2006), Darren Waters, Reporter's Log: Internet Governance Forum, 30 Οκτωβρίου 2006




BusinessWeek (2009), Leigh Phillips, Net Neutrality at Risk in Europe, www.businessweek.com, 27-3-2009




Faris, R. & Villeneuve, N. (2006), Access Denied: Chapter 1, Measuring Global Internet Filtering, οργανισμός OpenNet Initiative.




Koumartzis, N. (2008), BT's CleanFeed and Online ^Censorship in UK, Improvements for a more secure and




ethically correct system, London College of Communication, University of the Arts London, εκδ. CreateSpace (Amazon.com).




Mashable.com (2009), Stan Schroeder, Iran Has Built a Censorship Monster, With Help From Western Tech, 22 Ιουνίου 2009




ΟΜ(2005), Internet Filtering in Burma in 2005: A Country Study, οργανισμός Open Net Initiative, www.opennet initiative.net.




ONI (2006), Access Denied: The Practice and Policy of Global Internet Filtering, οργανισμός OpenNet Initiative, εκδόσεις The MIT Press.




Ramachander, S. (2008), Research: Europe, OpenNet Initiative, opennet.net.




RSF (2006), List of the 13 Internet enemies, οργανισμός Reporters Without Borders, www.rsf.org.




Telenor Norge (2004), Telenor and KRIPOS introduce Internet child pornography filter, Telenor Press Release, 21 Σεπτεμβρίου 2004.




•Telenor (2005), Telenor and Swedish National Criminal Investigation Department to introduce Internet child pom filter, Telenor Media Center, 17 Μαίου 2005.




The Committee to Protect Journalists (2006), 10 most censored countries, οργανισμός The Committee to Protect Journalists.




Zittrain, J., Edelman, B. (2003), Documentation of Internet Filtering Worldwide, Harvard Law School, ανάκτηση από http://cyber.law.harvard.edu/filtering, στις 24 Οκτωβρίου 2003.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: ΜΝΗΜΗ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ 
ΠΗΓΗ
Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναζήτηση στο ιστολόγιο

ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΓΡΑΦΕΙΑ Ε.ΣΥ. – ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ

ΑΠΟ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΙΣ;;; ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2015 600 ΔΙΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΩΡΡΑΣ : ΕΓΩ ΣΕ ΧΕΛΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΩ

Οι επισκεπτεσ μας στον κοσμο απο 12-10-2010

free counters