Η Ελλάς ανά τον κόσμο – Τι γύρευε ο Ηρακλής στην Κελτική και την Αμερικανική Ήπειρο;

Ιστορικό πρόσωπο που έφτασε ώς τον Καναδά ήταν ο Ηρακλής της ελληνικής μυθολογίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο.
Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό. Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ώς τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική. Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας- ο Ηρακλής- δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.



«Ο Ηρακλής δεν είναι ένα πρόσωπο για να διασκεδάζουν τα παιδιά. Ούτε η ελληνική μυθολογία ένα παραμύθι για έναν φανταστικό κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ηλίας Μαριολάκος. «Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό- και όχι μυθικό- πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας- ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού. Και η μυθολογία είναι η ιστορία του απώτερου παρελθόντος των κατοίκων αυτού του τόπου, που πολύ αργότερα θα ονομαστεί Ελλάς». Πρώτος στο μικροσκόπιο του καθηγητή μπήκε ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα, το σημερινό Κάντιθ της Ισπανίας, κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ.

«Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο», εξηγεί ο κ. Μαριολάκος.
«Αν διαβάσουμε με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. όμως, θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος(εκτός από την Ελλάδα). Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών».Η ίδρυση δε της πόλης από τον Ηρακλή μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα. Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του και συνεχίζει βόρεια προς την Κελτική και ιδρύει την Αλέσια (γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση). Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών προς τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες. Ακόμη ιδρύει το Μονακό και την Αλικάντε – η ποδοσφαιρική της ομάδα ονομάζεται Ηρακλής.

Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής; «Χρυσό», απαντά ο κ. Μαριολάκος, «αφού ο Διόδωρος μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα». Ο Ηρακλής όμως φέρεται- σύμφωνα με τον Πλούταρχο- να έφτασε και ώς την Ωγυγία που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας. «Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες. Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 890 χλμ., άρα πρόκειται για τη σημερινή Ισλανδία και συνέχισε ώς τη Γροιλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος, που αναφέρεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό»
«Για να φέρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων (ήτοι τον χρυσό) ο Ηρακλής από την Αίγυπτο έφτασε ώς την Αιθιοπία κι έπειτα στον Καύκασο- για να ζητήσει τη βοήθεια του Προμηθέα- και στη Λιβύη προτού επιστρέψει στις Μυκήνες»
Γύρεψε χαλκό ώς τον Καναδά

Ο Ηρακλής έφτασε, σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλία Μαριολάκο, ώς την Αμερική. «Στις πηγές διαβάζουμε πως εγκατέστησε ακολούθους του “ώς τον κόλπο που το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας”. Ένας κόλπος μόνον καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις: του Αγίου Λαυρεντίου στο Τορόντο του Καναδά». Μαρτυράται δε πως έμειναν «σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες»- δηλαδή στον πολικό κύκλο.

Τι γύρευε εκεί;
Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που γίνονται γύρω από τη λίμνη Σουπίριορ στο Μίτσιγκαν. Αρκεί να σκεφτείτε πως έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄ εξοχήν πηγή χαλκού- την Κύπρο- εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι. Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ., σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς βρίσκονταν στη λίθινη εποχή!

πηγή
- See more at: http://www.xorisoria.gr

Eπιστήμονες ανακάλυψαν την αιτία όλων των πολέμων στη Γη!!!

 

Αφού μελέτησαν όλο το πλέγμα των αιτιών, που βρίσκονται στη βάση των παγκόσμιων, τοπικών και καθημερινών συγκρούσεων, οι αμερικανοί επιστήμονες καθόρισαν πως η αιτία τους ήταν οι ασυνείδητες, υποσυνείδητες ψυχολογικές ανάγκες του ανθρώπου.
Από την έρευνα αυτή, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αν επιδράσουν συνολικά και μάλιστα φαρμακευτικά, στον ψυχισμό του ατόμου, τότε μπορούν να εξουδετερώσουν εκείνα τα σημεία του εγκεφάλου, τα οποία είναι υπεύθυνα για την πυροδότηση των πολέμων.
Έτσι, είναι πιθανό, κάποτε, στα φαρμακεία να εμφανιστούν ειδικά χάπια «κατά του πολέμου».


- See more at: http://www.xorisoria.gr/

Το περίεργο «Μαύρο» Ευαγγέλιο που βρέθηκε σε σπηλιά στην Μακεδονία [εικόνες]

Σε μια πολύ περίεργη ανακάλυψη έφτασε μια ομάδα ερευνητών στη προσπάθεια της να μελετησουν ένα σύμπλεγμα σπηλαίων σε περιοχή της Μακεδονίας.Βρήκαν σε μια φυσική κόγχη τυλιγμένο σε δέρμα ζώου ένα βιβλίο το όποιο όταν άνοιξαν είδαν ότι ειναι ένα «μαύρο» Ευαγγέλιο με σελίδες επεξεργασμένου δέρματος και αντι μελάνι φαίνεται να είναι ένα υλικό που παραπέμπει σε χαλκό η χρυσό.

Στις αποκλειστικές φωτογραφίες της ΑΝΟΠΑΙΑΣ ΑΤΡΑΠΟΥ βλέπουμε κάποιες από τις σελίδες και ξεχωρίζουμε
α) Την δυσανάγνωστη γραφή που παραπέμπει σε αραμαικη ενώ δεν είναι
β) περίεργα σύμβολα ( ήλιος φεγγάρι άνωθεν του Θεανθρώπου)
γ) περίεργη παράσταση της Σταύρωσης του Χριστού
δ) Σταυρός να το δαγκώνουν δυο φιδια
ε) μια περίεργη μορφή ιερέα που δεν παραπέμπει σε γνωστές εικόνες
Θα μελετήσουμε το Ευαγγέλιο μέσω των φωτογραφιών και ότι σχετικό θα ανακοινωθεί από την ΑΝΟΠΑΙΑ ΑΤΡΑΠΟ









ΠΗΓΗ - See more at: http://www.xorisoria.gr

Ικτίνος και Καλλικράτης: Οι αρχιτέκτονες του Παρθενώνα

Ο Ικτίνος και ο Καλλικράτηςήταν οι δύο περίφημοι αρχιτέκτονες του δεύτερου μισού του 5ου π.Χ. αιώνα στην αρχαία Ελλάδα. Παρόλο που η φήμη τους ήταν μεγάλη, δεν έχουμε ιδιαίτερες αναφορές για τη γέννηση, τη ζωή και το θάνατο τους. Ωστόσο τα έργα τους, αιώνιες αποδείξεις της ζωής και της δράσης τους, μας μιλούν για αυτούς με τον τρόπο που τα χνάρια στην άμμο μιλούν για το μέγεθος του ανθρώπου που τα σχημάτισε. Οι ναοί και τα έργα που κατασκεύασαν ήταν μεγάλα, σε σημασία και τελειότητα.

Ο Καλλικράτης εργάστηκε σε τέσσερα μεγάλα έργα της αρχαίας Αθήνας, σύμφωνα με αναφορές του Πλούταρχου: Στα Μακρά Τείχη της πόλης (460 – 450 π.Χ.), στην επιδιόρθωση τμήματος των περιφερειακών τειχών των Αθηνών, στην ανοικοδόμηση ναού, αφιερωμένου στην Άπτερο Νίκη στην Ακρόπολη, το 448 π.Χ. και τέλος, σύμφωνα με τον Πλούταρχο πάλι, συνεργάστηκε με τον Ικτίνο για την ανέγερση του Παρθενώνα.


Ο Ικτίνος υπήρξε σύγχρονος και στενός φίλος του μεγάλου γλύπτη Φειδία. Και οι δύο εργάστηκαν την εποχή του Περικλή. Σύμφωνα με το Βιτρούβιο, ο Ικτίνος συνέγραψε μαζί με τον Κάρπιο την τεχνική μελέτη «για τον Δωρικό ναό της Αθηνάς στην Αθήνα». Ο Ικτίνος αναφέρεται από τρεις έλληνες συγγραφείς: το Στράβωνα, τον Παυσανία και τον Πλούταρχο.

Ο Παυσανίας αναφέρει ότι έχτισε τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα στην Αρκαδία. Επίσης, στον Ικτίνο ανατέθηκε η κατασκευή του Τελεστηρίου της Δήμητρας στην Ελευσίνα και η κατασκευή του Παρθενώνα στην Ακρόπολη (μαζί με τον Καλλικράτη). Απ’ ότι φαίνεται ο Ικτίνος εγκατέλειψε την Αττική μετά την κατασκευή του Παρθενώνα. Πήγε στην Πελοπόννησο όπου έχτισε τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα.

Στη συνέχεια θα εξετάσουμε την αρχιτεκτονική των δύο σημαντικών ναών που προαναφέρθηκαν, επειδή στην κατασκευή τους συναντάμε πολλά στοιχεία τελειότητας, που φανερώνουν ότι οι δύο αρχιτέκτονες -και ειδικά ο Ικτίνος- κατείχαν πολύ ειδικές γνώσεις, που την εποχή εκείνη διδάσκονταν μόνο στις Σχολές Μυστηρίων. Είναι πολύ πιθανόν ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης να είχαν μυηθεί στα Μυστήρια της Αιγύπτου, της Ελλάδας ή σε άλλα και μετά να εφάρμοσαν αυτές τις μυστικές, μυητικές, αρχαίες γνώσεις -όπως της σφαιρικότητας της γης- στην κατασκευή των ναών τους.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι οι ναοί που κατασκεύασαν είναι φτιαγμένοι σαν μια μικροκοσμική εικόνα του τέλειου σύμπαντος. Με τον ίδιο τρόπο ο πολιτισμός της Αιγύπτου ήταν η γήινη εικόνα της ουράνιας Αιγύπτου, ενώνοντας έτσι ορατό και αόρατο με την κατασκευή των Πυραμίδων και τόσων άλλων ναών, που φαίνεται να φέρουν παρόμοια σημάδια τελειότητας με αυτά του Παρθενώνα.

Αλλά ας δούμε αναλυτικότερα τα στοιχεία:


Α) Ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες Αρκαδίας χτίστηκε από τον Ικτίνο με καθοδήγηση των Ιερέων των Δελφών μετά το 438 π.Χ. και έχει διαστάσεις 39,8×16,1 μέτρα. Στο ναό αυτό εφαρμόζονται για πρώτη φορά μαζί και οι τρεις αρχιτεκτονικοί ρυθμοί της αρχαίας Ελλάδας: Ιωνικός, Δωρικός, Κορινθιακός.

Το περίεργο είναι ότι ο προσανατολισμός του δεν ακολουθεί την αρχαία συνήθεια Ανατολής – Δύσης αλλά Βορρά – Νότου. Η είσοδος βρίσκεται στη βόρεια πλευρά, σαν να βλέπει στους Δελφούς ή καλύτερα σαν να βλέπει το Βορρά από όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, κατάγεται ο θεός Απόλλωνας και η ακολουθία του, οι υπερβόρειοι.
Το παράδοξο σ’ αυτό το ναό, όπως ανακάλυψε ο Στέλιος Πετράκης, είναι ότι είναι χτισμένος με τρόπο ώστε κάθε χρόνο να γλιστράει πάνω στην ειδική βάση του με γωνία 50.2 δευτερολέπτων της μοίρας (λόγω της κίνησης του άξονα της γης), στοχεύοντας πάντα στο ίδιο αστρικό σημείο (κατά πάσα πιθανότητα το Σείριο). Αυτό είναι ένα πολύ ειδικό επίτευγμα αρχιτεκτονικής και κατασκευής και απαιτούσε ειδικές γνώσειςαστρονομίας, που επίσης διδάσκονταν στα Μυστήρια.Ο Ικτίνος επίσης έχτισε τον ναό αυτό με τρόπο ώστε οι κίονές του να περιστρέφονται, να ολισθαίνουν, αλλά να μην καταρρέουν. Οι τοίχοι του ναού αντιστέκονται στο σεισμό, σαν να είχαν πάχος 2,15 μ., ενώ είναι πολύ πιο λεπτές.


Β) Όσον αφορά τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, το έτος 447 π.Χ. ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης, με τη γενική επίβλεψη του Φειδία και του Περικλή, έκτισαν το νέο ναό της Αθηνάς Παρθένου, τον Παρθενώνα. Ο ρυθμός ήταν καθαρά Δωρικός, με ορθογώνιο σχήμα. Σύμφωνα με τις περισσότερες αναφορές, ο Ικτίνος έκανε τα σχέδια της Ακρόπολης και ο Καλλικράτης είχε την επίβλεψη των έργων. Ο ναός χτίστηκε πάνω στα θεμέλια του προηγούμενου που είχε κτιστεί επί Πεισιστράτου και τον είχαν καταστρέψει οι Πέρσες. Εννέα χρόνια χρειάστηκαν για την ανέγερση του ναού.

Όλα όσα έχουν ανακαλυφθεί για τον ναό αυτό, ίσως όμως και άλλα κρυμμένα από το πέπλο του χρόνου, μαρτυρούν ότι οι δημιουργοί του Παρθενώνα κατείχαν ξεχασμένες γνώσεις που τις εφάρμοσαν στην κατασκευή του. Ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης κατασκεύασαν το ναό με ασύλληπτες λεπτομέρειες και με αυτό τον τρόπο τον μετέτρεψαν σε έναν οργανισμό παλλόμενο από εσωτερική ζωή.

Συγκεκριμένα, σε κάθε μέρος του ναού επικρατούσε ένα σύστημα αναλογίας σύμφωνα με τον κανόνα του Πολυγνώτου και όλες οι διαστάσεις είχαν μια δεδομένη σχέση με τη διάμετρο του κίονα. Κάθε κίονας είχε ελάχιστα μεγαλύτερη διάμετρο από τη βάση μέχρι τη μέση, λέπταινε προς την κορυφή και έκλινε προς το κέντρο της κιονοστοιχίας στην οποία ανήκε. Έτσι οι κίονες του Παρθενώνα δεν είναι κάθετοι, αλλά αν προεκταθούν νοητά προς τα επάνω, συναντιούνται στα 1852 μέτρα, σχηματίζοντας μια νοητή πυραμίδα, η κορυφή της οποίας βρίσκεται ακριβώς πάνω από το σημείο που ήταν τοποθετημένο το κεφάλι του αγάλματος της Αθηνάς. Κατά περίεργο επίσης τρόπο, ο όγκος της πυραμίδας αυτής είναι ο μισός της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου, 45.000.000 ελληνικά κυβικά πόδια.

Για να πετύχουν οι αρχιτέκτονες τις καμπυλώσεις αυτές, δεν μπορούσε κανένας λίθος του ναού να έχει κανονικό ορθογώνιο σχήμα. Αντιθέτως, σχεδόν κάθε λίθος έχει εντελώς δικό του σχήμα και μοναδική θέση μέσα στο σύνολο, γιατί οι καμπυλώσεις και οι κλίσεις δημιουργούσαν διαφορετικές γωνίες και επιφάνειες σε κάθε σημείο του κτιρίου. Για να επιτευχθεί λοιπόν μία τέτοια κατασκευή ήταν απαραίτητος ο τέλειος υπολογισμός του κάθε μέλους, αλλά και η μαθηματικά ακριβέστατη εκτέλεση.


Επίσης, οι γωνιακοί κίονες είχαν ελάχιστα μεγαλύτερη διάμετρο από τους άλλους. Οι μετόπες έδιδαν την εντύπωση του τετραγώνου, κι όμως είχαν κάποιες καμπύλες που εξουδετέρωναν τις οπτικές απάτες, γιατί διαφορετικά δεν θα υπήρχε η οπτική αρμονία. Αυτές οι προσαρμογές απαιτούσαν πολύ υψηλές γνώσεις μαθηματικών και οπτικής, σε μια τέλεια ένωση με την Τέχνη.

Επίσης, στο σχέδιο του Παρθενώνα δεν υπάρχει καμία ευθεία γραμμή. Παντού συναντάμε απαλές καμπύλες. Επίσης στην πρόσθια (μπροστινή) όψη ισχύει: πλάτος = φ χ ύψος (όπου φ είναι ο αριθμός της χρυσής τομής), ενώ στις αναλογίες του ναού συναντάμε και τη σχέση α/2α+1. Το οπτικό αποτέλεσμα είναι εκτός από αρμονικό πολλές φορές και απροσδόκητο, μιας και ο Παρθενώνας καταφέρνει να δείχνει εντυπωσιακά μεγαλύτερος από το πραγματικό του μέγεθος, χωρίς όμως να βαραίνει το χώρο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι υπάρχουν πλήθος ενδείξεων μη συμπαγούς θεμελίωσης του ναού σε βάθος 11 μέτρων με σημαντικό ίσως υπόγειο τμήμα ή και θάλαμο.

Επίσης, ο Παρθενώνας είναι χτισμένος με έναν ιδιαίτερο, αντισεισμικό τρόπο, με τα τμήματά του να είναι ενωμένα με λιωμένο μολύβι στις κατάλληλες διαμορφωμένες ενώσεις των μαρμάρων του. Ειδικότερα για τον Παρθενώνα ο Ν. Τογαρίδης αναφέρει: «η αρθρωτή – σπονδυλική κατασκευή των κιόνων και η τέλεια κατεργασία των σπονδύλων με διάφορο σχήμα / συχνότητα συντελεί στην αρίστη σεισμική συμπεριφορά του Παρθενώνα».


Όσον αφορά την τοποθεσία που είναι χτισμένος ο ναός σε σχέση με κάποια άλλα κτίσματα της αρχαίας Αθήνας, το κέντρο του Παρθενώνα (η τομή των διαγωνίων του) απέχει εξίσου από το κέντρο του Ηφαιστείου, από το κέντρο του βήματος των ρητόρων της Πνύκας, από το κέντρο της βάσεως του μνημείου του Φιλοπάππου και από το κέντρο του σηκού του Ναού του Ολυμπίου Διός. Όλα τα παραπάνω με μέγιστη προσέγγιση.

Επίσης, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι η κατασκευή αλλά και η θέση που είναι χτισμένος ο Παρθενώνας φανερώνουν μια ιδιαίτερη γεωδαιτική αρμονία (γεωδαιτική είναι η σχέση των μέτρων του ναού με τα μέτρα της γης).
Αν εξετάσουμε μερικά ακόμα στοιχεία θα διαπιστώσουμε ότι ο ναός του Παρθενώνα, σύμφωνα με τον Ν. Λίτσα, είναι δομημένος σε τέτοια θέση και με τέτοιο τρόπο, ώστε να αντλεί το μέγιστο της συμπαντικής ενέργειας και να τη διαχέει αποκλειστικά στο εγγύς περιβάλλον του. Είναι οικοδομημένος στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, από όπου περνά πλήθος διασταυρώσεων γραμμών L. Εξαιτίας τους ο βράχος έχει πολύ έντονο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο.


Λέγεται επίσης ότι ο Παρθενώνας λειτουργεί σαν σημείο εκπομπής των ενεργειών αυτών στο χώρο. Λόγω του πυραμιδοειδούς του όμως σχήματος οι ενέργειες αυτές εκπέμπονται αρκετά ψηλότερα από το έδαφος. Κάποιοι μελετητές υποστηρίζουν ότι η κατασκευή έχει και ενδιαφέρουσες ηλεκτρικές ιδιότητες, σαν να είναι τεράστιος πυκνωτής αλλά και κεραία. Αυτό θα εξηγούσε τις παράξενες αποκλίσεις στα όργανα μετρήσεων γύρω από τον Παρθενώνα (τα ίδια αναφέρονται και για τη Μεγάλη Πυραμίδα στην Αίγυπτο).


Όσον αφορά τη γεωδαιτική κατασκευή του ναού, η διάσταση του κοντού στυλοβάτη του Παρθενώνα είναι ίση με ένα δευτερόλεπτο (1΄΄) ενός τόξου γεωγραφικού πλάτους της Γης. Αυτό δηλώνει ότι τα μέτρα του Παρθενώνα δεν είναι τυχαία, αλλά οι κατασκευαστές του γνώριζαν τις διαστάσεις τη Γης και φυσικά το σφαιρικό της σχήμα. Επιπλέον, οι αρχαίοι Έλληνες φαίνεται ότι χρησιμοποίησαν σαν μονάδα μέτρησης για το χτίσιμο του Παρθενώνα όχι το σημερινό «μέτρο» αλλά το «πόδι» (1 πόδι = 0,3188 μέτρα) (το ίδιο λέγεται και για τις αιγυπτιακές πυραμίδες). Η πλατφόρμα πάνω στην οποία στέκονται οι κολώνες του ναού έχουν μια ελαφριά καμπύλη και στις τέσσερις γωνίες, σαν να ήταν ένα μικρό κομμάτι μιας γιγαντιαίας σφαίρας, της σφαίρας της γης.

Ο Ερατοσθένης, που έζησε στην Αλεξάνδρεια μεταξύ 276 και 196 π.Χ., αναφέρεται ως ο πρώτος άνθρωπος που υπολόγισε με μεγάλη προσέγγιση την ακτίνα της Γης. Από τα παραπάνω όμως φαίνεται ότι και οι κατασκευαστές του Παρθενώνα γνώριζαν τις διαστάσεις τη Γης, πολύ πριν τον Ερατοσθένη.


Επίσης, όπως είναι γνωστό σήμερα, το μήκος της μίας πλευράς της βάσης της Μεγάλης Πυραμίδας είναι ίσο με το 1/8 του λεπτού της μοίρας της επιφάνειας της γης. Αυτό φανερώνει ότι οι Αιγύπτιοι γνώριζαν (τουλάχιστον 2.000 χρόνια πριν την κατασκευή του Παρθενώνα) ότι η γη ήταν σφαιρική.

Πολλοί αρχαίοι πίστευαν ότι η γνώση των Αρχαίων Ελλήνων γύρω από τα μαθηματικά προερχόταν από τη γνώση των Αιγυπτίων στον τομέα αυτό. Συγκεκριμένα ο Αριστοτέλης στα «Μεταφυσικά» του αναφέρει: «Έτσι η επιστήμη των μαθηματικών προήλθε από την γειτονική Αίγυπτο, επειδή εκεί η τάξη των ιερέων είχε αυτή την ασχολία». Τι άλλο μπορεί να δηλώνει εδώ ο Αριστοτέλης εκτός από το ότι οι ιερείς της Αιγύπτου κατείχαν την επιστήμη των μαθηματικών, η οποία σύμφωνα με την Ε.Π. Μπλαβάτσκυ διδασκόταν μαζί με την αστρονομία στις Σχολές Μυστηρίων;

Από πού μπορεί να έλαβαν ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης αυτές τις ιδιαίτερες γνώσεις μαθηματικών, αστρονομίας και της σφαιρικότητας της γης εκτός από το θεσμό των Μυστηρίων, στον οποίο πρέπει να είχαν μαθητεύσει; Για ποιο λόγο άλλωστε ανέθεσαν στον Ικτίνο την κατασκευή του Τελεστηρίου της Ελευσίνας, στο οποίο οι μύστες τελούσαν τα Ελευσίνια Μυστήρια;

ΠΗΓΗ
- See more at: http://www.xorisoria.gr/

Ισλαμιστές θεώρησαν Έλληνα τοξικομανή αμαρτωλό και τον αποκεφάλισαν!

Αποτρόπαιο ισλαμιστικό έγκλημα ήταν η δολοφονία του Έλληνα τοξικομανούς που βρέθηκε αποκεφαλισμένος στο λιμάνι του Πειραιά. Ο άτυχος νέος δολοφονήθηκε τελετουργικά όπως δείχνουν τα στοιχεία από ισλαμιστές γιατί τον θεώρησαν αμαρτωλό και ξέσπασαν το μίσος τους πάνω του.

Είναι η πρώτη φορά που έχουμε στην Ελλάδα τέτοιο έγκλημα, θρησκευτικού μίσους και μάλλισατα από αλλοδαπούς λαθρομετανάστες εναντίον Έλληνα πολίτη, τον οποίο όχι μόνο αποκεφάλισαν αλλά και τον διαμέλισαν,πετώντας στο λιμάνι του Πειραιά τα κομμάτια του.

Αναρτήθηκε και φριχτό για τα ελληνικά δεδομένα βίντεο στο Piraeuspress.gr, το οποίο δείχνει το πόδι του ακρωτηριασμένου πτώματος του άνδρα, που βρέθηκε να επιπλέει στο λιμάνι του Πειραιά.

Το άψυχο σώμα του άνδρα βρέθηκε διαμελισμένο-τεμαχισμένο και αποκεφαλισμένο.

Ο 35χρονος άνδρας καταγόταν από το Ηράκλειο της Κρήτης. Το ακέφαλο και ακρωτηριασμένο σώμα του βρέθηκε την περασμένη Πέμπτη στο λιμάνι του Πειραιά, στο σημείο που δένουν τα καράβια για την Κρήτη.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο 35χρονος είχε φύγει από την Κρήτη τα τελευταία χρόνια προκειμένου να ξεφύγει από τα ναρκωτικά και τα τελευταία χρόνια ζούσε σε άλλο νησί μαζί με την οικογένεια του.

Μία εβδομάδα πριν βρεθεί το πτώμα του είχε περάσει από το κατάστημα του αδελφού του για να τον αποχαιρετήσει.

Το πόρισμα του ιατροδικαστή προκαλεί φρίκη και παραπέμπει στις μεθόδους που χρησιμοποιεί η εγκληματική οργάνωση ISIS. Οι δράστες του είχαν ακρωτηριάσει τα πόδια και τα γεννητικά όργανα ενώ εν συνεχεία τον αποκεφάλισαν.Δηλαδή το θύμα βασανίστηκε ανηλεώς, και ήταν ζωντανό όσο του έκαναν φριχτά πράγματα που δεν μπορεί να τα διαννοηθεί ένας πολιτισμένος νους.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το πόρισμα του ιατροδικαστή κ. Μπογιόκα, είναι σαφέστατο και αναφέρεται σε εγκληματική ενέργεια και μάλιστα ειδεχθούς πράξης.

Ήδη στην ίδια θαλάσσια περιοχή βρέθηκαν και τα δυο πόδια του άτυχου νεαρού τοξικομανούς, ενώ παράλληλα του είχαν ακρωτηριάσει ακόμα και τα γεννητικά του όργανα, τα οποία επίσης βρέθηκαν στο Λιμάνι του Πειραιά.

Ωστόσο το συγκλονιστικότερο όλων είναι ο τρόπος αποκεφαλισμού του 35χρονου Κρητικού, καθώς η μέθοδος με την οποία ο αδίστακτος δράστης έκοψε το κεφάλι του θύματος, παραπέμπει σε αντίστοιχες δολοφονίες που πραγματοποιούν ισλαμιστές φονταμενταλιστές στην Μέση Ανατολή, αλλά και στην Ασία.

Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του κ. Μπογιόκα, ο δράστης αιφνιδίασε το θύμα του και με ένα μάλλον μεγάλο μαχαίρι, του έκοψε αριστερόστροφα το κεφάλι, αφού πρώτα βύθισε το μαχαίρι στην καρωτίδα του άτυχου άνδρα.

Επίσης το γεγονός ότι ο αδίστακτος αποκεφαλιστής ακρωτηρίασε ακόμα και τα γεννητικά όργανα του θύματος, δείχνει ενέργεια τιμωρίας από την πλευρά του δράστη, για πράξη που πίστευε πως διέπραξε το θύμα, κάτι απαγορευμένο δηλαδή, από κάποιο άγραφο ή ηθικό Νόμο, στον οποίο πιστεύει και τηρεί με ευλάβεια ο αδίστακτος δολοφόνος.

Άλλωστε και όπως έχει διαπιστωθεί από τις μέχρι τώρα έρευνες που διενεργεί το Λιμενικό Σώμα για την εξιχνίαση του άγριου εγκλήματος, το θύμα ήταν τοξικομανής και μάλιστα σεσημασμένος και με το δεδομένο ότι μεγάλο μέρος της διακίνησης ηρωίνης στην Αττική, έχει περάσει στα χέρια Αφγανών και Πακιστανικών, οι Λιμενικοί στρέφουν τις έρευνες ακόμα και σε αυτή την κατεύθυνση.

Επίσης και σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο άτυχος 35χρονος διέμενε κατά καιρούς στην Αθήνα, πλην όμως το μεγαλύτερο διάστημα το περνούσε στην γενέτειρά του Κρήτη. Επίσης κατά καιρούς και ανάλογα με το βαθμό εθισμού του στης ουσίες νοσηλεύονταν στο Δρομοκαΐτειο.

Ο 35χρονος είχε φθάσει με το πλοίο τις γραμμής στον Πειραιά, λίγες ημέρες πριν βρεθεί νεκρός και μάλιστα είχε χρησιμοποιήσει την κάρτα απορίας που διέθετε για να επιβιβαστεί στο πλοίο.

Ο σκοπός τις επίσκεψής του στην Αττική, ήταν να παραστεί σε δικαστήριο από παλαιότερες εκκρεμότητες που είχε με την Δικαιοσύνη, λόγω του εθισμού του στην ηρωίνη.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές πληροφορήσεις, λίγες ώρες πριν εξαφανιστούν τα ίχνη του είχε επισκεφθεί τον αδελφό του στο κατάστημα που διατηρεί εκείνος στο Πειραιά και είχαν μια ολιγόλεπτη συνάντηση.

Στην συνέχεια τα ίχνη του χάνονται και βρίσκεται την επομένη το πτώμα του να επιπλέει στην θαλάσσια περιοχή του Αγίου Διονυσίου από εκεί δηλαδή απ’ όπου αποπλέουν τα καράβια για την Κρήτη.

Μάλιστα το πτώμα είδε Ύπαρχος βαποριού που πραγματοποιεί το δρομολόγιο Πειραιάς-Κρήτη και ειδοποίησε αμέσως το Λιμενικό Σώμα. Αρχικά οι Λιμενικοί πίστεψαν πως ίσως έχουν να κάνουν με εγκληματική ενέργεια που διαπράχθηκε σε κάποιο φορτηγό πλοίο που περνούσε ανοιχτά του Πειραιά και το «φουντάρισαν» στην θάλασσα.

Από τα αποτυπώματα όμως του θύματος διαπιστώθηκε η ταυτότητά του άμεσα, καθώς ήταν σεσημασμένος με αποτέλεσμα και σε συνδυασμό με τα ευρήματα του Ιατροδικαστή, η έρευνα να προσανατολιστεί σε εγκληματική ενέργεια θρησκευτικού μίσους.

Οι ισλαμιστές που σκότωσαν τον άτυχο Έλληνα (που μαρτύρησε μέχρι να πεθάνει) από απέχθεια στον τρόπο ζωής του και το ότι ήταν τοξικομανής, τον σκότωσαν με φρικιαστικό και υποτιμητικό τρόπο.

Αυτό όμως είναι η αρχή. Κανείς δεν μπορεί να κοιμάται πλέον ασφαλής, καθώς τίποτα δεν θα εμποδίσει αυτούς τους φανατικούς να κάνουν το ίδιο ξανά.

 

 

 

 

http://ksipnistere.blogspot.gr/2014/12/blog-post_564.html

Αποκαλύψεις για πολιτικό θα φέρουν τα πάνω-κάτω στην Προεδρική εκλογή;

Η αγορά βοά ότι έρχεται νέα υπόθεση… τύπου Καρατζαφέρη. Δηλαδή η πιάτσα μιλάει για πολύ γνωστό πολιτικό ο οποίος πολύ σύντομα θα αποκαλυφθεί ότι και ο ίδιος έχει φτιάξει… κουμπαρά ο οποίος σχετίζεται με εξοπλιστικά προγράμματα. Λέγεται μάλιστα ότι έχουν βρεθεί τραπεζικοί λογαριασμοί και off shore εταιρεία και είναι θέμα χρόνου να κινηθούν οι δικαστικές διαδικασίες και βεβαίως οι διαδικασίες που προβλέπονται στη Βουλή. Οι πληροφορίες αναφέρουν...

ότι γνωστή εταιρεία έχει εμβάσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό σε πολιτικό για να προωθήσει τα εξοπλιστικά προγράμματα που η ίδια ήθελε. Πρόκειται για μαύρο χρήμα που διακινήθηκε και τώρα έχει αποκαλυφθεί η ροή του χρήματος. Δεν αποκλείεται πάντως αυτή η υπόθεση να ανατρέψει και τις πολιτικές εξελίξεις που έρχονται στο προσκήνιο. Mπορεί σήμερα το να συγκεντρωθούν 180 βουλευτές να μοιάζει αδύνατο, όμως η βόμβα που πρόκειται να σκάσει είναι τέτοιου μεγέθους που μπορεί να φέρει τα πάνω – κάτω στους σχεδιασμούς.. Φυσικά η χρονική στιγμή των αποκαλύψεων θα γεννήσει ερωτηματικά για πολιτική σκοπιμότητα της αποκάλυψης, ωστόσο η υπόθεση ακούγεται πως είναι εξαιρετικά «δεμένη» που μικρή σημασία θα έχει…

 

http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2014/12/blog-post_748.html

100.000 παράνομα όπλα στα χέρια των κακοποιών! Μεγάλες ποσότητες καλάσνικοφ απο την Αλβανία

Σχεδόν 18.000 παράνομα όπλα διαφόρων ειδών, περισσότερα δηλαδή από τον αριθμό που αναλογεί στη «δύναμη πυρός» των αστυνομικών της Αττικής, έχουν κατασχεθεί στη χώρα μας από το 2000 έως και τον περασμένο Μάιο, αριθμός που είναι, όπως λένε αστυνομικοί, ένα πολύ μικρό δείγμα των όπλων που «κυκλοφορεί» σε χέρια παρανόμων και εγκληματιών, καθώς οι εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό τους σε 100.000. Από τα κατασχεθέντα, τα 1.675 είναι αυτόματα στρατιωτικά όπλα, κυρίως καλάσνικοφ που ανήκαν σε μέλη συμμοριών.

«Προφανώς λειτουργεί ο νόμος της αγοράς, η προσφορά ακολουθεί τη ζήτηση. Γίνονται συνεχείς, παράνομες εισαγωγές νέου οπλισμού. Εκτιμούμε ότι τα περισσότερα εισέρχονται από τα χερσαία σύνορα με την Αλβανία, από τους δρόμους των ναρκωτικών, ωστόσο υπάρχουν και δρόμοι μέσω της Βουλγαρίας ή ακόμα και μέσω Κρήτης διά θαλάσσης.

Αν και ο αριθμός όπλων που εκλάπησαν από στρατιωτικές αποθήκες έχει μειωθεί, ωστόσο είναι ένα σοβαρό πρόβλημα» σχολιάζει στην «Κ» ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. Εκτιμάται ότι από τις αποθήκες της Αλβανίας εκλάπησαν περισσότερα από 120.000 όπλα, το 1/4 των οποίων φέρεται ότι κατέληξε στην Ελλάδα. Κατά τα πρώτα χρόνια των αλβανικών ταραχών ακόμα και ολόκληρα φορτηγά γεμάτα με καλάσνικοφ είχαν κατασχεθεί με παράλληλες συλλήψεις μελών κυκλωμάτων. Τα περισσότερα από αυτά τα όπλα μπαίνουν στην Ελλάδα και σήμερα από μονοπάτια της Ηπείρου. Οι «μεταφορείς», κατά κανόνα, είναι αυτοί που εισάγουν και ναρκωτικά.

Συχνή χρήση

«Η ποιοτική διαφορά που έχει συντελεστεί είναι ότι τα όπλα χρησιμοποιούνται όλο και πιο συχνά κατά τη διάρκεια συμπλοκών και ληστειών. Ο ιδιαίτερα βαρύς οπλισμός που διαθέτουν οι κακοποιοί στην Ελλάδα δεν έχει άλλο ανάλογο στην Ευρώπη» συμπληρώνει αξιωματικός της ΓΑΔΑ, που ωστόσο απορρίπτει την εκτίμηση άλλων ότι η πρόσβαση σε όπλα είναι ανεξέλεγκτη στους κακοποιούς. «Οπως θα είδατε από την περίπτωση των ληστών που είχαν εισβάλει στο σπίτι του προπονητή Γιώργου Δώνη στην Κηφισιά, μόνο ο ένας είχε πιστόλι, ενώ ο δεύτερος είχε μαχαίρι. Ναι μεν δεν είχαν μεγάλο χρόνο δράσης, ωστόσο παρά τις αλλεπάλληλες επιθέσεις που πραγματοποιούσαν δεν είχαν καταφέρει να εξασφαλίσουν ένα δεύτερο όπλο», σχολιάζει.

Ενα ακόμα στοιχείο που επιτείνει την ανησυχία είναι η χρήση σύγχρονου οπλισμού. «Δεν επηρεάζεται η επικινδυνότητα των όπλων από την ηλικία τους. Ενα όπλο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που συναντάμε όχι και τόσο σπάνια, σκοτώνει εξίσου αποτελεσματικά. Ενα πιστόλι μπορεί να παίρνει ακόμα και εννέα σύγχρονες σφαίρες «παραμπέλουμ» ίδιες με εκείνες που χρησιμοποιούνται σε καινούργια πιστόλια. Ωστόσο, όλο και σπανιότερα βλέπουμε πλέον ανατολικοευρωπαϊκής προέλευσης όπλα όπως τα Μακάροφ και τα Τοκάρεφ, ενώ βλέπουμε όλο και περισσότερα Γκλοκ, CZ κ.λπ. Παράλληλα, σπάνια πλέον συναντάμε πιστόλια που έχουν μετασκευαστεί από αεροβόλα. Φαίνεται ότι εκτός από την Αλβανία, έχουν χαραχθεί πλέον και νέοι δρόμοι παράνομης μεταφοράς οπλισμού και πυρομαχικών». Η αθρόα εισαγωγή όπλων θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η ΕΛ.ΑΣ.

Αγοράζουν καραμπίνες

Στον αντίποδα, η διάχυση του αισθήματος ανασφάλειας έστρεψε πολλούς πολίτες στο να προμηθευτούν όπλα, κυρίως κυνηγετικές καραμπίνες. Σύμφωνα με εκτιμήσεις καταστηματαρχών, ύστερα από κάθε περιστατικό βίας που παίρνει διαστάσεις, η ζήτηση και οι πωλήσεις όπλων αυξάνονται τουλάχιστον κατά 10%. Μάλιστα, οι εισαγωγείς προχώρησαν σε πρόσθετες παραγγελίες κυρίως όσον αφορά τις μονόκαννες επαναληπτικές καραμπίνες. «Είναι φτηνές και εύκολες στη χρήση. Πολλοί πελάτες που τις αγοράζουν νόμιμα, προσκομίζοντας τη σχετική άδεια, δηλώνουν ότι δεν τους ενδιαφέρει το κυνήγι. Μας λένε ξεκάθαρα ότι το αγοράζουν για να υπάρχει σπίτι...» καταλήγει ιδιοκτήτης οπλοπωλείου στο κέντρο της Αθήνας.

http://www.kathimerini.gr/462344/article/epikairothta/ellada/100000-paranoma-opla-sta-xeria-twn-kakopoiwn

 

ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΕΑ

 

http://greeknation.blogspot.gr/2014/12/100000.html

Απελευθέρωση υπηρεσιών

 

Μυστική διαπραγμάτευση για την απελευθέρωση των υπηρεσιών
Τον τελευταίο καιρό, πολλά μέτωπα έχουν ανοίξει ταυτόχρονα, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες διαπραγματεύονται τη Μεγάλη Διατλαντική Αγορά, οι αρχιτέκτονες του διεθνούς εμπορίου επεξεργάζονται και άλλα σχέδια για την προώθηση των ελεύθερων ανταλλαγών. Από τη μια πλευρά, υπάρχουν οι συμφωνίες οικονομικής συνεργασίας που επιβάλλει η Ευρώπη στην Αφρική. Από την άλλη, η Πολυμερής Συμφωνία για τις Υπηρεσίες, η οποία συζητείται διακριτικά στη Γενεύη από πενήντα χώρες.
Φανταστείτε έναν κόσμο όπου τα σχολικά εστιατόρια [1] ανήκουν σε πολυεθνικές εταιρείες, όπως η Coca Cola ή η McDonalds, έναν κόσμο όπου πακιστανικές εταιρείες συζητούν με ομόλογές τους από την Παραγουάη για τον αριθμό των ημερών άδειας άνευ αποδοχών που εσείς θα δικαιούστε κάθε χρόνο ή για το ημερομίσθιο ή το ωρομίσθιο με το οποίο θα αμείβεστε. Έναν κόσμο στον οποίο ο Ούγο Τσάβες, για να κατορθώσει να γίνει πρόεδρος της Βενεζουέλας, θα έπρεπε να έχει αποδεχθεί ότι θα κυβερνήσει όπως ο Τόνι Μπλερ.
Έναν τέτοιον κόσμο ονειρεύονται στα σαλόνια της πρεσβείας της Αυστραλίας στη Γενεύη, στα οποία συναντώνται οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καμιάς πενηνταριάς άλλων χωρών : ανάμεσά τους οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Νορβηγία, η Αυστραλία, η Ιαπωνία, η Ταϊβάν, το Μεξικό, η Κολομβία, η Χιλή, η Τουρκία, το Πακιστάν…
Σε αυτά τα κράτη, στα οποία σύντομα θα προστεθούν η Βραζιλία και η Κίνα, αντιστοιχεί το 70% των παγκόσμιων ανταλλαγών υπηρεσιών. Από τον Φεβρουάριο του 2012, διαπραγματεύονται την Πολυμερή Συμφωνία για τις Υπηρεσίες (ΠΣΥ ή ACS στη γαλλική και TISA στην αγγλική [2]) επιθυμούν δε, να έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις και να έχει συναφθεί η συμφωνία μέχρι το 2015.
Στις 28 Απριλίου του 2014, την περίοδο που -παράλληλα με την προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωπαϊκές εκλογές- αυξανόταν η λαϊκή αντίδραση απέναντι στη Μεγάλη Διατλαντική Αγορά (ΜΔΑ) [3] οι εκπρόσωποι αυτών των χωρών συναντήθηκαν για να προωθήσουν αυτό το πρωτοφανούς εμβέλειας σχέδιο, από την εποχή του παγώματος των εργασιών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) δεν είχαμε ξαναδεί παρόμοια πρωτοβουλία.
Ο στόχος του δεν είναι άλλος από την αναβίωση ενός εμβληματικού κειμένου εκείνης της εποχής, της Γενικής Συμφωνίας για το Εμπόριο των Υπηρεσιών (ΓΣΕΥ). Όμως, αυτή τη φορά, η πρωτοβουλία επιχειρείται στο περιθώριο του Οργανισμού, η έδρα του οποίου άλλωστε βρίσκεται μερικά βήματα παρακάτω.
Ας κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν. Βρισκόμαστε στο 1994, τη χρονιά που δημιουργήθηκε ο ΠΟΕ. Τρία χρόνια πριν, η Σοβιετική Ένωση είχε καταρρεύσει κι είχε λάβει τέλος η διαίρεση του κόσμου σε δύο αντίπαλα μπλοκ. Οι ευρωπαϊκές δικτατορίες (Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία) έχουν πλέον εξαφανιστεί εδώ και περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια.
Επίσης, ένας νέος άνεμος πνέει στα ανατολικά. Για τους πολιτικούς ηγέτες υπάρχει μια μονάχα προτεραιότητα, η εξάλειψη όλων των εμποδίων που παρακωλύουν τον ανταγωνισμό. Γι’ αυτόν τον λόγο, προικίζουν τον ΠΟΕ με πρωτοφανείς εξουσίες. Η συμφωνία του Μαρακές, με την οποία ιδρύθηκε ο οργανισμός, προβλέπει ότι κάθε κράτος «θα εξασφαλίσει ότι οι νόμοι του, οι κανονισμοί του και οι διοικητικές διαδικασίες του θα συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις που καθιερώνονται στις συμφωνίες που επισυνάπτονται ως παράρτημα» (άρθρο 16, παράγραφος 4).

Η ΓΣΕΥ συγκαταλέγεται σε αυτά τα παραρτήματα. Αποσκοπεί στη «σταδιακή απελευθέρωση» όλων των υπηρεσιών, μέσα από «διαδοχικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες θα πραγματοποιούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, με στόχο τη σταδιακή αύξηση του επιπέδου της απελευθέρωσης» (άρθρο 19-1). Με άλλα λόγια, το ζητούμενο είναι να ανοίξουν όλες οι υπηρεσίες στον ανταγωνισμό, εξαλείφοντας σιγά σιγά τις τοπικές ή τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Με αυτήν τη λογική, η ΓΣΕΥ αναγνωρίζει μονάχα «παρόχους υπηρεσιών», ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς τους (δημόσιος φορέας, ιδιωτική επιχείρηση).
Ο ΠΟΕ καθιερώνει μια ταξινόμηση που περιλαμβάνει δώδεκα τομείς : υπηρεσίες που παρέχονται στις επιχειρήσεις, επικοινωνία (στην οποία περιλαμβάνεται το ταχυδρομείο και ο οπτικοαουστικός τομέας), κατασκευαστικός τομέας και τομέας μελετών, υπηρεσιών συμβούλων και εμπειρογνωμόνων, λιανικό εμπόριο, παιδεία, περιβάλλον, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και ασφάλειες, υγεία και κοινωνικές υπηρεσίες, τουρισμός, υπηρεσίες αναψυχής, αθλητισμού και πολιτισμού, μεταφορές και «λοιπές υπηρεσίες που δεν περιλαμβάνονται στους παραπάνω τομείς».
Ακολουθεί η διαίρεση σε 160 υποκατηγορίες, τα δόντια της χτένας έχουν τόσο μικρό διάκενο αναμεταξύ τους, ώστε καμία δραστηριότητα δεν ξεφεύγει από αυτήν την κατάταξη. Η εφαρμογή της ΓΣΕΥ θα σήμαινε το τέλος των δημόσιων υπηρεσιών, στους τομείς της υγείας, της παιδείας, των μεταφορών, της ενέργειας κ.λπ. όπως τις γνωρίζουμε σήμερα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.
Η απελευθέρωση οφείλει να γίνει αντιληπτή ως η υποταγή στους κανόνες του ανταγωνισμού, ο οποίος δεν θα πρέπει να παρεμποδίζεται από την παραμικρή κοινωνική, περιβαλλοντική ή υγειονομική προδιαγραφή. Για παράδειγμα, θα πρέπει να καταργηθούν οι διατάξεις του Εργατικού Κώδικα, οι οποίες θα μπορούσαν να βλάψουν την κερδοφορία μιας επένδυσης, το ίδιο ισχύει και για την αρχή της πρόληψης, η οποία θα θεωρούνταν υπερβολικά αυστηρή, για τον καθορισμό ανώτατων ορίων εκπομπών ρύπων σε έναν βιομηχανικό κλάδο.
Η διαδικασία του ΠΟΕ καλεί κάθε κράτος να προτείνει τον κατάλογο των υπηρεσιών που δεσμεύεται να απελευθερώσει, τις λεγόμενες «προσφορές»  καθώς και τα όρια που προβλέπονται για το άνοιγμα στην αγορά. Ο βαθμός απελευθέρωσης που προτείνεται, καθίσταται στο εξής μη αναστρέψιμος. Οι μεταγενέστερες διαπραγματεύσεις μπορούν να αφορούν μονάχα τον ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό των ορίων που δηλώθηκαν αρχικά. Αντίστοιχα, με συμμετρικό τρόπο, κάθε κυβέρνηση απευθύνει στις υπόλοιπες αιτήματα απελευθέρωσης που τις αφορούν τα αποκαλούμενα «ζήτηση» δηλώνοντας την έκταση της διεύρυνσης του ανταγωνισμού που επιθυμεί. Καθώς κυριαρχεί η αγορά, υιοθετείται και η μεθοδολογία της αγοράς, αντιπαραβολή προσφοράς και ζήτησης.
Το 2001, ο ΠΟΕ δρομολόγησε έναν νέο κύκλο διαπραγματεύσεων, το «πρόγραμμα της Ντόχα». Εξήγγειλε δε ένα σφιχτό χρονοδιάγραμμα για τις συζητήσεις στους τομείς των υπηρεσιών  η «ζήτηση» όφειλε να έχει κατατεθεί πριν από τα τέλη του 2002, ενώ οι «προσφορές» το πολύ έναν χρόνο αργότερα [4]. Όμως, οι μυστικές διαπραγματεύσεις βάλτωσαν.
Οι εξοργιστικές απαιτήσεις των προηγμένων καπιταλιστικών χωρών προσέκρουσαν στην αντίθεση των χωρών του Νότου. Οι BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική) κατόρθωσαν να συνασπίσουν γύρω από τις θέσεις τους περισσότερα από 90 κράτη.
Το φαινόμενο της «καστάνιας συγκράτησης»
Παρόλα αυτά, το 2005, κατά τη διάρκεια της διάσκεψης των υπουργών στο Χονγκ Κονγκ, ο ΠΟΕ απέσπασε τη συναίνεση των κρατών για νέα ανοίγματα της αγοράς στο πλαίσιο της ΓΣΕΥ [5]. Όμως, σύμφωνα με τον κανόνα που συμφωνήθηκε για το πρόγραμμα της Ντόχα, δεν υπάρχει καμία συμφωνία για ένα επιμέρους ζήτημα, ενόσω δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία για τα πάντα. Επιθυμώντας να ξεπεράσουν το μπλοκάρισμα που σημειώθηκε στον πολυμερή χαρακτήρα της συμφωνίας, οι πλευρές συναίνεσαν στο Χονγκ Κονγκ να δρομολογηθούν διαπραγματεύσεις, τόσο διμερείς όσο και «πλειονομερείς» (μεταξύ περιοχών ή ομάδων κρατών).
Οι τελευταίες παρουσιάζουν το πλεονέκτημα ότι επιτρέπουν σε μεταγενέστερη φάση την επιβολή των αποτελεσμάτων τους σε ολόκληρο τον πλανήτη, τον «πολυμερισμό των αποτελεσμάτων τους (multilateralisation)» σύμφωνα με την αργκό των στελεχών του ΠΟΕ. Πράγματι, το άρθρο 2-3 της ιδρυτικής συμφωνίας του ΠΟΕ προβλέπει τη δυνατότητα της διεύρυνσης μιας διμερούς ή πλειονομερούς (plurilateral) συμφωνίας στους πάντες. Έχει δε ήδη χρησιμοποιηθεί στις περιπτώσεις του εμπορίου των πολιτικών αεροσκαφών, των δημόσιων προμηθειών, του γαλακτοκομικού τομέα και του βόειου κρέατος.
Το πάγωμα της συμφωνίας του 2005 προκάλεσε απογοήτευση κι εκνευρισμό στους επιχειρηματικούς κύκλους. Ο αμερικανικός Συνασπισμός της Βιομηχανίας των Υπηρεσιών (CSI) και το Ευρωπαϊκό Φόρουμ των Υπηρεσιών (ESF) έχουν κινητοποιηθεί και πιέζουν τις κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των «δημιουργών του πλούτου». Έχουν δε, δημιουργήσει τον Παγκόσμιο Συνασπισμό των Υπηρεσιών (GSC), στον οποίο εντάσσονται εργοδοτικές οργανώσεις από την Αυστραλία, τον Καναδά, την Καραϊβική, το Χονγκ Κονγκ, την Ιαπωνία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ταϊβάν…

Σε αυτόν τον κατάλογο περιλαμβάνονται τουλάχιστον έξι φορολογικοί παράδεισοι, Μπαρμπάντος, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Αγία Λουκία). Συμμετέχει επίσης και η The CityUK, η ένωση των επιχειρήσεων του χρηματοοικονομικού τομέα του λονδρέζικου Σίτυ.

Τον Δεκέμβριο του 2011, στη διάσκεψη των υπουργών που συνεδρίασε στην Γενεύη έγινε φανερό το μπλοκάρισμα των διαπραγματεύσεων. Από εκείνη τη στιγμή, η GSC, με εξαιρετικά πειστικό τρόπο, έχει κατορθώσει να πείσει πενήντα κυβερνήσεις [6] να υποστηρίξουν ένα σχέδιο συμφωνίας για την Πολυμερή Συμφωνία για τις Υπηρεσίες (ΠΣΥ), το οποίο κινείται εκτός του πολυμερούς πλαισίου του ΠΟΕ.
Αυτές οι 50 κυβερνήσεις αυτοανακηρύσσονται –με κάθε σοβαρότητα- «πολύ καλοί φίλοι των υπηρεσιών» και, στις 15 Φεβρουαρίου του 2012, αρχίζουν συνομιλίες και διαπραγματεύσεις. Όσο για το Συμβούλιο των Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δίνει στην Επιτροπή την εντολή για έναρξη των διαπραγματεύσεων μονάχα έναν χρόνο αργότερα, στις 18 Μαρτίου του 2013. Όπως συνέβη και στην περίπτωση της Μεγάλης Διατλαντικής Αγοράς, το κείμενο στο οποίο περιέχονται οι θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν δίνεται στη δημοσιότητα.
Τον Ιούλιο του 2013, οι ευρωβουλευτές αφήνονται να παρασυρθούν από τους «πολύ καλούς φίλους των υπηρεσιών» και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «εκφράζει τον ενθουσιασμό του για το άνοιγμα των διαπραγματεύσεων [7]». Οι εν λόγω διαπραγματεύσεις διεξάγονται στη Γενεύη, στην πρεσβεία της Αυστραλίας. Τα κείμενα των διαπραγματευτών πρέπει να παραμείνουν μυστικά. Μάλιστα, οι Ηνωμένες Πολιτείες απαιτούν να χαρακτηριστούν οι προτάσεις τους «εμπιστευτικές», «για διάστημα πέντε ετών, το οποίο θα αρχίζει από την έναρξη της ισχύος της ΠΣΥ ή, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, από την ημερομηνία του κλεισίματος των διαπραγματεύσεων [8]».
Η συμφωνία υιοθετεί τους στόχους και τη μεθοδολογία της που προέβλεπε η μεγαλύτερη αδελφή της, η Γενική Συμφωνία για το Εμπόριο των Υπηρεσιών. Έτσι, στους στόχους περιλαμβάνεται η ιδιωτικοποίηση όλων των τομέων και η παρεμπόδιση οποιασδήποτε μορφής επιστροφής στον δημόσιο χαρακτήρα, κάθε δραστηριότητας η οποία έχει ιδιωτικοποιηθεί ή εμπορευματοποιηθεί.
Όσον αφορά δε τη μεθοδολογία, διατηρείται το σύστημα της προσφοράς και της ζήτησης, το οποίο εφαρμόζεται, όχι μόνον στους τομείς και τους υποτομείς των υπηρεσιών, αλλά και στους διάφορους τρόπους της παροχής των υπηρεσιών. Σε όλες τις περιπτώσεις, το ζητούμενο είναι να εξαλειφθούν οι περιορισμοί που απορρέουν από τη νομοθεσία και από τους πάσης φύσεως κανονισμούς.
Η ΠΣΥ ξαναζωντανεύει το άρθρο 17-1 της ΓΣΕΥ, το οποίο επιβάλλει την αρχή της «εθνικής μεταχείρισης»  «Όσον αφορά τα μέτρα που επηρεάζουν την παροχή των υπηρεσιών, κάθε μέλος θα επιφυλάσσει στις υπηρεσίες και στους παρόχους υπηρεσιών από οποιαδήποτε άλλο κράτος μέλος, μια μεταχείριση τουλάχιστον εξίσου ευνοϊκή με εκείνη που ισχύει για τις δικές της παρεμφερείς υπηρεσίες και τους δικούς της παρεμφερείς παρόχους υπηρεσιών».
Αυτό σημαίνει ότι, για παράδειγμα, η Γαλλία θα έπρεπε να χρηματοδοτεί ένα ξένο ιδιωτικό πανεπιστήμιο –ή ένα ξένο ιδιωτικό λύκειο- που εγκαθίσταται στη χώρα με τα ποσά που αντιστοιχούν στη χρηματοδότηση που παρέχει στα δικά της δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα, στο πλαίσιο της δωρεάν παιδείας. Δεδομένου ότι κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον από δημοσιονομική άποψη, η μόνη της επιλογή θα ήταν να σταματήσει να χρηματοδοτεί τα γαλλικά δημόσια πανεπιστήμια και λύκεια. Επιπλέον, βάσει του άρθρου 16, η ΠΣΥ θα μπορούσε να απαγορεύσει τα δημόσια μονοπώλια (όπως η εθνική παιδεία) και τους αποκλειστικούς παρόχους υπηρεσιών, ακόμα και σε επίπεδο περιφερειακό ή τοπικό (για παράδειγμα, τις δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης).
Για άλλη μια φορά, το ζητούμενο είναι το ξήλωμα του πλέγματος των προδιαγραφών και των κανόνων στους τομείς της ασφάλειας και της υγιεινής στους χώρους εργασίας, καθώς και του νομοθετικού πλαισίου για την προστασία του περιβάλλοντος και των καταναλωτών… Στο στόχαστρο έχουν μπει κυρίως οι υποχρεώσεις για « καθολική παροχή υπηρεσιών », δηλαδή η υποχρέωση του κράτους να παρέχει ορισμένες υπηρεσίες (υγείας, εκπαίδευσης, ταχυδρομείου κ.λπ.) στο σύνολο του πληθυσμού του.
Δύο άλλες ρήτρες που προέρχονται κι αυτές από την ΓΣΕΥ, θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην απαγόρευση της επιστροφής στον δημόσιο τομέα μιας δραστηριότητας η οποία έχει ιδιωτικοποιηθεί, το στάτους κβο και το φαινόμενο της «καστάνιας συγκράτησης» (του μηχανικού συστήματος που καθιστά αδύνατη κάθε αντίστροφη πορεία). Το στάτους κβο παγώνει το επίπεδο της απελευθέρωσης της αγοράς που έχει επιτευχθεί και απαγορεύει οποιαδήποτε επιστροφή σε μια παροχή υπηρεσίας που εξασφαλίζεται από δημόσιο φορέα.
Με αυτή τη ρύθμιση, η επιστροφή της υδροδότησης σε μια δημοτική επιχείρηση θα μπορούσε να καταστεί αδύνατη. [9] Από την πλευρά του, το φαινόμενο της «καστάνιας συγκράτησης» προβλέπει ότι κάθε τροποποίηση του καθεστώτος που διέπει μια δραστηριότητα αποσκοπεί σε «μια ακόμα μεγαλύτερη συμβατότητα με την εν λόγω συμφωνία, και ποτέ το αντίθετο [10]». Αυτή η διάταξη θα μπορούσε να εμποδίσει τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης να δημιουργήσουν νέες δημόσιες επιχειρήσεις, για παράδειγμα στον τομέα της παραγωγής ενέργειας [11].
Ωστόσο, σε πολλούς τομείς, η ΠΣΥ δεν περιορίζεται στην αντιγραφή της ΓΣΕΥ, αλλά εκδηλώνει ακόμα μεγαλύτερες φιλοδοξίες. Για παράδειγμα, με την ΓΣΕΥ ήταν ακόμα δυνατόν να εξαιρεθούν από την «εθνική αντιμετώπιση» το σύνολο του εκπαιδευτικού συστήματος ή το όλον ή μέρος των κλάδων της υγείας και του πολιτισμού. Όμως, η ΠΣΥ εισάγει τον κανόνα ότι αυτή η αρχή εφαρμόζεται αυτόματα σε όλες τις υπηρεσίες, εκτός κι αν έχουν ρητά εξαιρεθεί και εγγραφεί σε έναν «αρνητικό κατάλογο», ο οποίος βέβαια μπορεί να αναθεωρηθεί.
Το εμπιστευτικό έγγραφο της 14ης Απριλίου που διέρρευσε μέσω WikiLeaks στις 19 Ιουνίου, αποκαλύπτει την κατάσταση η οποία επικρατεί στις διαπραγματεύσεις για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, και ιδιαίτερα εκείνες που παρέχονται από το Ταχυδρομείο, καθώς και τις ασφάλειες. Διαβάζοντάς το, προκύπτει αβίαστα το εξής συμπέρασμα, η κρίση του 2008 δεν μείωσε διόλου την επιθυμία για ακόμα μεγαλύτερη απορρύθμιση αυτού του τομέα.
Στα εμπόδια που θα πρέπει να εξαλειφθούν περιλαμβάνονται οι περιορισμοί στο μέγεθος των επιχειρήσεων του χρηματοοικονομικού κλάδου, οι περιορισμοί που έχουν τεθεί στις τραπεζικές δραστηριότητες, η δημιουργία νομοθετικού πλαισίου για τις κινήσεις των κεφαλαίων, τα κρατικά μονοπώλια, η υποχρέωση ανακοίνωσης των χρηματοοικονομικών πράξεων που πραγματοποιούνται σε φορολογικούς παραδείσους και ο έλεγχος των διασυνοριακών κινήσεων των κερδοσκοπικών κεφαλαίων.
Απορρύθμιση του τραπεζικού τομέα
Η Διεθνής των Δημόσιων Υπηρεσιών, μια συνδικαλιστική ομοσπονδία η οποία είναι παρούσα σε 54 χώρες, συνοψίζει ως εξής τη διαδικασία που έχει δρομολογηθεί «Η ΠΣΥ εντάσσεται σε αυτό το νέο ανησυχητικό κύμα εμπορικών και επενδυτικών συμφωνιών που στηρίζονται σε νομικές εξουσίες, διαθέτουν δυνατότητα εξαναγκασμού και θεσμοθετούν τα δικαιώματα των επενδυτών, ενώ, από την άλλη πλευρά, απαγορεύουν την παραμικρή παρέμβαση των κρατών σε πλήθος κατηγοριών τομέων που συνδέονται έμμεσα με το εμπόριο [12]».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι ο ΠΟΕ θα αναλάβει να παράσχει το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας για τις υπηρεσίες και θα επιτρέψει την επέκταση αυτής της συμφωνίας πέρα από τα όρια του πρώτου κύκλου που συνεδρίασε στη Γενεύη. Πράγματι, ο προαναφερθείς οργανισμός διευκρινίζει ότι οι πλειονομερείς συμφωνίες αποτελούν τμήμα των δικών του συμφωνιών « για τα μέλη που τις έχουν αποδεχθεί, και έχουν αναγκαστικό χαρακτήρα για αυτά τα μέλη».
ΠΣΥ, Πολυμερής Συμφωνία για τις Επενδύσεις (ΠΣΕ), Εμπορική Συμφωνία Εναντίον των Απομιμήσεων (ACTA), Μεγάλη Διατλαντική Αγορά, ΓΣΕΥ… Το ένα μετά το άλλο, αυτά τα σχέδια για την επέκταση της ελευθερίας των ανταλλαγών προσπαθούν με κάθε τρόπο να διαλύσουν τις μορφές λαϊκής κυριαρχίας για να διακηρύξουν με όσο τον δυνατόν πιο πανηγυρικό τρόπο την ανωτερότητα των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν οι επενδυτές.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη, που αποτελεί το όνειρο των υπερεθνικών εταιρειών, υλοποιείται σήμερα, τόσο από τις κυβερνήσεις οι οποίες ακρωτηριάζουν με τα ίδια τους τα χέρια το πεδίο των αρμοδιοτήτων τους, όσο και από υπερεθνικούς θεσμούς (Ευρωπαϊκή Ένωση, ΠΟΕ, ΔΝΤ), οι οποίοι ξεφεύγουν ακόμα κι από τον παραμικρό δημοκρατικό έλεγχο.
Jennar Raoul-Marc 18 /10/ 2014
Le monde diplomatique
businesslife.gr
***
Η Μαφία των τραπεζών
Αυτό αλλάζει τα πάντα
Χρονική Οπτική
Μάθε να ζεις με ελάχιστα
Εξαρτάσαι από τον Βαθμό Εξέλιξης σου
***
Παραπομπές
[1] (Σ.τ.Μ.) Στη Γαλλία, όπως και σε πολλές χώρες της Ευρώπης όπου το σχολείο τελειώνει στις 4 το απόγευμα ή και αργότερα, οι μαθητές γευματίζουν στο σχολικό εστιατόριο. Η σίτιση επιδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τον δήμο.
[2] Trade in Services Agreement.
[3] «Le Monde Diplomatique»
[4] « Les declarations de Doha» ΠΟΕ, Γενεύη, 2003.
[5] Για μια αναλυτική περιγραφή της συμφωνίας,  www.jennar.fr.
[6] Αυστραλία, Καναδάς, Χιλή, Κολομβία, Νότια Κορέα, Κόστα Ρίκα, Ηνωμένες Πολιτείες, Χονγκ Κονγκ, Ισλανδία, Ισραήλ, Ιαπωνία, Λιχτενστάιν, Μεξικό, Νορβηγία, Νέα Ζηλανδία, Πακιστάν, Παναμάς, Παραγουάη, Περού, Ελβετία, Ταϊβάν, Τουρκία, καθώς και τα 28 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
[7] Ψήφισμα Β7-0314/2013, το οποίο υιοθετήθηκε στις 4 Ιουλίου του 2013, με 526 ψήφους υπέρ και 111 κατά.
[8] «L’ ACS contre les services publics» ειδική έκθεση της Διεθνούς των Δημόσιων Υπηρεσιών (PSI), 28 Απριλίου 2014.
[9] (Σ.τ.Μ.) Στη Γαλλία, τη δεκαετία του 1990, η υδροδότηση των περισσότερων πόλεων και η επεξεργασία των αστικών λυμάτων παραχωρήθηκε με μακροχρόνιες συμβάσεις σε μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες (VEOLIA, SUEZ…) οι οποίες γιγαντώθηκαν και μετατράπηκαν σε σημαντικές πολυεθνικές. Όμως, η τιμή του νερού εκτινάχθηκε σε δυσθεώρητα ύψη, οι εταιρείες αθέτησαν πολλές από τις –πλέον δαπανηρές- υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει και δεν πραγματοποίησαν επενδύσεις.
Οι μέτοχοί τους πλούτισαν, ενώ έρευσε άφθονο μαύρο χρήμα στις τσέπες αρκετών αιρετών. Γι’ αυτόν τον λόγο, υπάρχει στη χώρα ένα κίνημα για επιστροφή στις δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης. Χαρακτηριστικότερη ήταν η περίπτωση του Παρισιού. Μάλιστα, πολλές φορές, για να ξαναπάρουν την ύδρευση στα χέρια τους, οι δήμοι δεν περιμένουν τη λήξη της σύμβασης και προσφεύγουν στα δικαστήρια επικαλούμενοι τις τεράστιες αθετήσεις υποχρεώσεων των ιδιωτών.
[10] ό.π.
[11] (Σ.τ.Μ.). Στη Γαλλία, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, υπάρχουν ήδη πολλά παραδείγματα δραστηριοποίησης της τοπικής αυτοδιοίκησης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ιδιαίτερα στον τομέα της παραγωγής βιοαερίου από οργανικά απορρίμματα της γεωργικής παραγωγής της περιοχής ή των πάρκων της πόλης.
[12] ό.π.


http://www.terrapapers.com/